ပြန်ပေးဆွဲသမားများ

Crystal Palace ဟိုတယ်တွင် တည်းခိုနေသော ရှောင်လင်းယွီသည် ကျန်းထောင်နှင့် ဖုန်းချပြီးနောက် များများစားစား မစဉ်းစားခဲ့ပေ။

သူမ၏နှလုံးသားထဲတွင် ကျန်းထောင်သည် ယခုအခါ သူမ၏သူငယ်ချင်းဖြစ်သည်။

ကျန်းထောင်သည် သူမအား အမြဲတမ်း သူငယ်ချင်းတစ်ဦးအဖြစ် ဆက်ဆံခဲ့သည်။

သူမ ပေကျင်းသို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ စိုးရိမ်မှုပြသရန် ဖုန်းခေါ်ဆိုခြင်းသည် သာမန်ပင်။

ရှောင်လင်းယွီ ဖုန်းချပြီးနောက် သူမသည် စားပွဲပေါ်ရှိ သတင်းစာကို ကောက်ယူပြီး အကူအညီမဲ့စွာ ပြုံးလိုက်သည်။

သူမသည် မြို့တော်သို့ ရောက်ရှိလာသည်နှင့် ခေါင်းကြီးပိုင်းသတင်းများတွင် ပါဝင်လိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။ အားလုံးမှာ သူမက ကုန်းထျန်းဟောက်၏အမည်ကို အော်ဟစ်ခဲ့သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

ယခု ကုန်းထျန်းဟောက်သည် သူမကို မမှတ်မိတော့သောကြောင့် သူသည် သတင်းကို မြင်တွေ့ရသောအခါ သူမကို အပြစ်တင်မည်၊ မတင်မည်ကို သူမ မသိခဲ့ပေ။

ရှောင်လင်းယွီသည် ၎င်းသည် ရယ်စရာကောင်းပြီး အကူအညီမဲ့သည်ဟု တွေ့ရှိခဲ့သည်။ သူမသည် ခေါင်းကြီးပိုင်းသတင်းများတွင် ဤမျှလွယ်လွယ်ကူကူ ပါဝင်ရခြင်း၏အကြောင်းရင်းကို လုံးဝမသိခဲ့ပေ။ သူမသည် သာမန်အမျိုးသမီးတစ်ဦးသာဖြစ်သည်။

ရှောင်လင်းယွီ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း စဉ်းစားနေစဉ်တွင် သူမသည် ရုတ်တရက် တစ်စုံတစ်ယောက်က တံခါးဘဲလ်တီးသည်ကို ကြားလိုက်ရသည်။ သူမသည် ချက်ချင်းပင် သတိကြီးစွာထားလိုက်ပြီး တင်းမာစွာဖြင့် "ဘယ်သူလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။

"ရေနွေးအတွက် အခန်းဝန်ဆောင်မှုပါ" ဟု တံခါးအပြင်ဘက်မှ အသံနိမ့်တစ်ခုက ဆိုသည်။

ရှောင်လင်းယွီသည် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ တံခါးသို့ လျှောက်သွားခဲ့သည်။ တံခါးပေါက်မှတစ်ဆင့် သူမသည် သူ၏ခေါင်းတစ်ခုလုံးကို ဖုံးအုပ်ထားသော ဦးထုပ်ဆောင်းထားသည့် ယောက်ျားတစ်ဦးကို တွေ့မြင်ခဲ့သည်။ ရှောင်လင်းယွီသည် ခဏတာ အသံကိုနားထောင်ခဲ့သည်။ အပြင်ဘက်တွင် လူငါးဦးရှိသည်၊ အမျိုးသမီးတစ်ဦးနှင့် အမျိုးသားလေးဦး။

'ငါ ဒီလောက်မြန်မြန် ပစ်မှတ်ထားခံလိုက်ရပြီလား။'

ရှောင်လင်းယွီက "အော်၊ ကျွန်မ အခန်းဝန်ဆောင်မှု မလိုအပ်ပါဘူး။ ကျေးဇူးပြုပြီး နောက်မှ ပြန်လာပါ" ဟု ဆိုသည်။

ရှင်းရှင်းလင်းလင်းပင်၊ အပြင်ဘက်ရှိလူများသည် ဤသို့ဖြင့် ထွက်ခွာသွားမည်မဟုတ်ပေ။

သူက ထပ်မံ၍ "ချစ်ခင်ရပါသော ဧည့်သည်၊ ခင်ဗျားရဲ့အခန်းထဲက ကွန်ရက်လက်ခံကိရိယာက ပျက်နေပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့က ဒါကို ပြင်ဖို့ လာခဲ့တာပါ" ဟု ဆိုသည်။

ရှောင်လင်းယွီသည် သူမ၏ဖုန်းကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် ဖုန်းပေါ်တွင် အချက်ပြမှုမရှိခဲ့ပေ။ ဤလူများသည် ပြင်ဆင်လာခဲ့ကြသည်။

ရှောင်လင်းယွီသည် ခဏစဉ်းစားပြီး Crystal Palace ဟိုတယ်သည် ကုန်းအုပ်စုအောက်ရှိ ဟိုတယ်တစ်ခုဖြစ်ကြောင်း သတိရလိုက်သည်။ သို့သော် သူမ၏ဖုန်းပေါ်တွင် အချက်ပြမှုမရှိသဖြင့် သူမသည် လီယွမ်ဟန်အား ဖုန်းခေါ်ဆိုလိုလျှင်ပင် မခေါ်ဆိုနိုင်ခဲ့ပေ။

သူမသည် ကြိုးဖုန်းသို့ လျှောက်သွားပြီး ဧည့်ကြိုဌာနသို့ ဖုန်းခေါ်ဆိုလိုခဲ့သည်။ ဘီပီအသံတစ်ခုသာ ရှိနေခဲ့သည်။ ဤလူများသည် အရာအားလုံးအတွက် စီစဉ်ထားခဲ့ကြသည်။

သူမသည် မည်သူ့ကိုမျှ ဆက်သွယ်နိုင်ခြင်းမရှိခဲ့ပေ၊ ၎င်းသည် သူမကိုယ်သူမ အားကိုးရမည်ဟု ဆိုလိုသည်။

ရှောင်လင်းယွီသည် ချက်ချင်းပင် သူမ၏စိတ်ထဲတွင် ရှောင်လင်နှင့် ဆက်သွယ်လိုက်သည်။

"ရှောင်လင်၊ မင်း အပြင်ဘက်ကလူတွေရဲ့တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားကို သိနိုင်လား။ ငါ သူတို့ကို တစ်ယောက်တည်း တိုက်ခိုက်နိုင်မလား" ဟု ရှောင်လင်းယွီက မေးလိုက်သည်။

သူမသည် သူမကိုယ်သူမ ကယ်တင်ရမည်ဖြစ်သည်။ သူမ၏အာရုံငါးပါးသည် အလွန်အမင်း တိုးတက်လာခဲ့သည်။ အကယ်၍ သူတို့သည် အပြင်ဘက်တွင် ရှိနေပါက သူမသည် ဤလူများကို လွယ်လွယ်ကူကူ ကျော်လွှားနိုင်မည်ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူမသည် ယခု ဟိုတယ်အခန်းတစ်ခုထဲတွင် ပိတ်မိနေခဲ့သည်။

ရှောင်လင်သည် ရှောင်လင်းယွီ၏မျက်လုံးများမှတစ်ဆင့် အပြင်ဘက်သို့ ကြည့်ပြီး သူ၏ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို အသုံးပြု၍ စုံစမ်းခဲ့သည်။ သူမက "သခင်၊ အကယ်၍ သခင်က ကျွန်တော့်အမိန့်အတိုင်း လိုက်နာမယ်ဆိုရင် သူတို့ကို အနိုင်ယူနိုင်လိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့…" ဟု ဆိုသည်။

ရှောင်လင်းယွီ၏နှလုံးသည် တင်းကျပ်သွားပြီး သူမက အရေးတကြီးဖြင့် "ဒါပေမဲ့ ဘာလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ သူတို့ထဲက နှစ်ယောက်က သေနတ်တွေ ရှိပုံရတယ်" ဟု ရှောင်လင်က ဆိုသည်။ သေနတ်များသည် နတ်ဘုရားနယ်မြေတွင် မရှိခဲ့သော်လည်း ရှောင်လင်းယွီသည် ရှောင်လင်အား ၎င်းတို့အကြောင်းကို ပြောပြခဲ့သည်။ ဟုတ်ပါတယ်၊ ရှောင်လင်အတွက်မူ ဤအရာများသည် ဘာမှမဟုတ်ပေ။ သို့သော် သူ့သခင်သည် သာမန်လူတစ်ဦးဖြစ်သည်။ သူမသည် မှော်ပညာကို မသုံးနိုင်သောကြောင့် ရှောင်လင်သည် ရှောင်လင်းယွီသည် သေနတ်သမားနှစ်ဦးနှင့် တိုက်ခိုက်ရာတွင် အသက်ရှင်နိုင်မည်၊ မနိုင်မည်ကို အမှန်တကယ် မသိခဲ့ပေ။

"သေနတ်တွေ" ဟု ရှောင်လင်းယွီသည် ထိတ်လန့်သွားသည်။ သူမသည် မြို့တော်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီး အမဲလိုက်ခြင်းခံခဲ့ရပြီဖြစ်သည်။

ရှောင်လင်းယွီသည် တံတွေးမျိုချပြီး "ရှောင်လင်၊ ငါတို့ သူတို့ကို ကိုင်တွယ်နိုင်မလား" ဟု မေးလိုက်သည်။

သူမ ထိုသို့ဆိုသည်နှင့် တံခါးခေါက်သံသည် ပို၍ပို၍ ပြင်းထန်လာခဲ့သည်။

"ရှောင်လင်းယွီ၊ မင်း အကျိုးအကြောင်းသိရင် မြန်မြန်ထွက်လာခဲ့။ မဟုတ်ရင် ငါတို့ တံခါးကို ဖြိုချလိုက်တဲ့အခါ မင်း ဒုက္ခရောက်လိမ့်မယ်"

အပြင်ဘက်ရှိလူများသည် ရှောင်လင်းယွီသည် သူတို့၏ဟန်ဆောင်မှုကို မြင်တွေ့သွားကြောင်း သိရှိကြသည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့သည် သူမအား တိုက်ရိုက် ခြိမ်းခြောက်ခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် စင်္ကြံရှိ ကင်မရာများနှင့် ဤထပ်ရှိ အခြားဧည့်သည်များကို ထိန်းချုပ်ထားခဲ့ကြသည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့သည် စိုးရိမ်ပူပန်ခြင်းမရှိခဲ့ပေ။

ရှောင်လင်းယွီသည် သတိကြီးစွာထားရင်း တင်းမာသောအသံဖြင့် "မင်းတို့ ဘယ်သူတွေလဲ။ ဘာလိုချင်ကြတာလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။

"တံခါးဖွင့်" ဟု အပြင်ဘက်ရှိအသံများသည် ပို၍ကျယ်လောင်လာခဲ့သည်။

တံခါးခေါက်ခြင်းသည် တိုက်ခိုက်ခြင်းအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

ယုတ္တိရှိစွာ ပြောရလျှင် ကျယ်လောင်သောဆူညံသံသည် အခြားသူများကို သေချာပေါက် သတိပေးပေမည်။

သို့သော် အခြားဧည့်သည်များသည် အလွန်ကြောက်ရွံ့နေပုံရသည်။

"သူက တံခါးဖွင့်ဖို့ ဆန္ဒရှိပုံမပေါ်ဘူး" ဟု ယောက်ျားတစ်ဦးက ဒေါသတကြီးဖြင့် ဆိုသည်။

ထို့နောက် အခြားယောက်ျားတစ်ဦးက ရက်စက်သောအသံဖြင့် "သူ တံခါးဖွင့်ဖို့ မလိုလားဘူးဆိုရင် ငါတို့ တံခါးကို ဖြိုချလိုက်မယ်။ ငါတို့ ဒီမှာ ကြာကြာမနေနိုင်ဘူး၊ မဟုတ်ရင် ရှာတွေ့သွားလိမ့်မယ်"

"ကောင်းပြီ၊ ငါတို့ တံခါးကို ဖြိုချလိုက်ရုံပဲ"

ရှောင်လင်းယွီက စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် "လင်အာ၊ ငါတို့ အခု ဘာလုပ်ရမလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။

ရှောင်လင်က ခဏစဉ်းစားပြီး "သခင်၊ အခု ပုန်းအောင်းဖို့ နည်းလမ်းမရှိတော့ဘူး။ ကျွန်တော်တို့ တိုက်ခိုက်ရုံပဲ ရှိတော့တယ်" ဟု ဆိုသည်။

ရှောင်လင်းယွီသည် ခဏစဉ်းစားပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "မင်း ပြောတာ မှန်တယ်။ အားလုံး မအောင်မြင်ရင် ငါ စိုက်ပျိုးရေးနေရာလွတ်ထဲမှာ ပုန်းအောင်းလိုက်ရုံပဲ"

ထိုသို့ဆိုပြီးနောက် ရှောင်လင်းယွီသည် ရေချိုးခန်းထဲတွင် ပုန်းအောင်းလိုက်သည်။

သူမ ရေချိုးခန်းသို့ ရောက်သောအခါ သူမသည် ခဏစဉ်းစားပြီး တစ်ခုခုယူခြင်းက ပို၍ဘေးကင်းမည်ဟု ခံစားမိသည်။ ထို့နောက် သူမသည် ဗီရိုများအောက်ရှိ ရေနွေးပုလင်းများကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။ သူမသည် လက်တစ်ဖက်စီတွင် တစ်လုံးစီ သယ်ဆောင်ကာ ရေချိုးခန်းထဲတွင် ပုန်းအောင်းလိုက်သည်။ သူမ ထိုသို့ပြုလုပ်သည်နှင့် ထိုလူများသည် တံခါးကို တွန်းဖွင့်လိုက်ကြသည်။

သို့သော် သူတို့ သူမကို ရှာဖွေမတွေ့မီတွင် ရှောင်လင်းယွီသည် သူမ၏အမြန်နှုန်းအားသာချက်ကို အသုံးပြုခဲ့သည်။ ရှောင်လင်းယွီသည် သူတို့အပေါ် ရေနွေးလောင်းချခြင်းဖြင့် သူတို့ကို အံ့အားသင့်စေခဲ့သည်။

"အား"

ထို့နောက် သူမသည် ပုလင်းကို အခြားလူတစ်ဦး၏ခေါင်းပေါ်သို့ ရိုက်ချလိုက်သည်။

"အား"

သူမသည် အခြားပုလင်းကို နောက်ယောက်ျားတစ်ယောက်ထံသို့ လွှဲရိုက်လိုက်သည်။

သူမသည် ထိုအရာအားလုံးကို ပြုလုပ်ရန် စက္ကန့် ၃၀ သာ အချိန်ယူခဲ့သည်။

သူမသည် ယောက်ျားလေးဦးကို ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။ အမျိုးသမီးမူကား သူမသည် တံခါးဝတွင် ပါးစပ်ဟောင်းလောင်းဖြင့် ရပ်နေခဲ့သည်။ တုံ့ပြန်ရန် အချိန်ပင် မရခဲ့ပေ။

ယောက်ျားများသည် အနည်းငယ် ဒဏ်ရာရရှိခဲ့ကြသည်။ ၎င်းသည် သူတို့ကို အလွန်ဒေါသထွက်စေခဲ့သည်။

"ခွေးမစုတ်။ သေစမ်း။"

နောက်ကျောတွင် မီးလောင်ဒဏ်ရာရရှိခဲ့သော ယောက်ျားတစ်ဦးသည် သူ၏အိတ်ကပ်ထဲမှ ပစ္စတိုကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

သို့သော် သူ မပစ်ခတ်မီတွင် သူတို့သည် အရိပ်တစ်ခုကိုသာ တွေ့မြင်ခဲ့ရပြီး သူ၏လက်ထဲရှိ သေနတ်သည် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

ဝင်ရောက်လာသောလူများ "…" သေစမ်း၊ ဒီအမျိုးသမီးက ဘယ်လိုများ ဒီလောက်မြန်ဆန်နိုင်ရတာလဲ။ သူက တစ္ဆေတစ်ကောင်လိုပဲ။

'ရှောင်လင်က သူတို့ထဲက နှစ်ယောက်က သေနတ်တွေ သယ်ဆောင်လာတယ်လို့ ပြောခဲ့တယ်။ တခြားတစ်လက်က ဘယ်မှာလဲ။'

'ရှောင်လင်၊ တခြားသေနတ်က ဘယ်မှာလဲ' ဟု ရှောင်လင်းယွီသည် စိတ်အာရုံဖြင့် မေးလိုက်သည်။

'ဒါက အမျိုးသမီးဆီမှာပဲ' ဟု ရှောင်လင်က အော်ဟစ်လိုက်သည်။

နောက်ကျသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

ထိုအမျိုးသမီးသည် သေနတ်ကို ထုတ်ယူပြီး ရှောင်လင်းယွီထံသို့ ချိန်ရွယ်ထားနှင့်ပြီးဖြစ်သည်။

"မလှုပ်နဲ့။ မင်း ထပ်လှုပ်ရင် ငါ ပစ်မယ်" ဟု တံခါးဝရှိ အနက်ရောင်ဝတ်စုံဝတ်ထားသော အမျိုးသမီးသည် တင်းမာစွာ ဆိုသည်။

ရှောင်လင်းယွီ "…"

ဤသည်မှာ အမှန်တကယ် ဆိုးရွားသည်။

သို့သော် ရှောင်လင်းယွီသည် တည်ငြိမ်နေရသေးသည်။

သူမသည် သေနတ်ကို မျက်နှာမူပြီး တည်ငြိမ်စွာဖြင့် "မင်းတို့ ဘယ်သူတွေလဲ။ ဘာလို့ ငါ့ကို ပစ်မှတ်ထားနေကြတာလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။

သေနတ်ကိုင်ထားသော အမျိုးသမီးက အေးစက်စွာဖြင့် "ငါတို့ ဘယ်သူတွေလဲဆိုတာကို မင်း သိဖို့မလိုဘူး။ ငါတို့က မင်းကို ဘာလို့ပစ်မှတ်ထားနေကြတာလဲဆိုတော့ မင်း မြို့တော်ကို လာခဲ့တဲ့အတွက် မင်းကိုယ်မင်းပဲ အပြစ်တင်နိုင်တယ်" ဟု ဆိုသည်။ "မင်း ဒီမှာရှိနေမှတော့ မင်းက ရိုးရိုးကုတ်ကုတ် နေသင့်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ မင်းက ဒီလောက်ကြီးမားတဲ့ လှုပ်ရှားမှုတစ်ခုကို လုပ်ခဲ့တယ်"

ရှောင်လင်းယွီသည် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ စိတ်ရှုပ်ထွေးစွာဖြင့် "ဒါပေမဲ့ ငါမြို့တော်ကို ရောက်လာတာက မင်းတို့နဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။

အမျိုးသမီးသည် လှောင်ပြောင်ပြီး "ဟဟ၊ မင်းက တကယ်ပဲ မိုက်မဲနေတာလား၊ ဒါမှမဟုတ် မိုက်မဲဟန်ဆောင်နေတာလား" ဟု ဆိုသည်။

"ဘော့စ်၊ ခင်ဗျားက ဘာလို့သူနဲ့ ဒီလောက်အဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့စကားတွေ ပြောနေရတာလဲ။ သူ့ကို ဖမ်းခေါ်သွားလိုက်ရုံပဲလေ"

ရေနွေးပူဖြင့် လောင်ကျွမ်းခဲ့သော အခြားယောက်ျားတစ်ဦးက ကြမ်းတမ်းစွာဖြင့် "ဒီခွေးမစုတ်၊ ငါ ဒီရေနွေးပူလောင်ဒဏ်ရာအတွက် သေချာပေါက် လက်စားချေမယ်"

ထိုသို့ဆိုပြီးနောက် သူသည် သူ၏လက်ဝါးကို မြှောက်ကာ ရှောင်လင်းယွီ၏မျက်နှာကို ရိုက်မည်အပြုတွင် ရှိနေခဲ့သည်။

"ရပ်" ဟု အမျိုးသမီး၏အမူအရာသည် ပြောင်းလဲသွားပြီး သူမသည် ချက်ချင်းပင် သူ့ကို ရပ်တန့်ရန် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

သို့သော် နောက်ကျသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

ယောက်ျားသည် သူ၏လက်ကို ဆန့်ထုတ်သည်နှင့် ရှောင်လင်းယွီသည် သူ့ကို လျင်မြန်စွာ ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။ သူမ၏အမြန်နှုန်းသည် လျင်မြန်ပြီး လျင်မြန်လှသည်၊ သူမသည် ယောက်ျားကို အကာအကွယ်အဖြစ် အသုံးပြု၍ အမျိုးသမီး၏သေနတ်ကို ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရှောင်လင်းယွီသည် ယောက်ျား၏လက်ကို သူ့နောက်ကျောသို့ လက်တစ်ဖက်ဖြင့် လိမ်လိုက်ပြီး သူ့လည်ပင်းကို အခြားတစ်ဖက်ဖြင့် လည်ညှစ်လိုက်သည်။

ရှောင်လင်းယွီက ကြမ်းတမ်းစွာဖြင့် "မင်းတို့ ငါ့ကို အခု ပစ်သတ်မလား၊ ဒါမှမဟုတ် ကျွန်မကို လွှတ်ပေးမလား။ အဆိုးဆုံးတော့ ငါတို့ အတူတူ သေကြမယ်"

ပြန်ပေးဆွဲသမားများ "…" ဒီအမျိုးသမီးက အရမ်းရက်စက်တာပဲ။

***