← Chapters

ကျန်းထောင်၏ ပွေ့ဖက်မှု

Vol. 41 Ch. 675

ကျန်းထောင်၏ ပွေ့ဖက်မှု

Vol. 41 Ch. 675

လီယွမ်ဟန်နှင့် ကျန်းထောင်တို့သည် ဟိုတယ်သို့ တစ်ချိန်တည်းနီးပါး ရောက်ရှိလာခဲ့ကြသည်။ ရာဇဝတ်ကောင်များကြောင့် ဟိုတယ်သည် ဧည့်သည်များ၏ လုံခြုံရေးအတွက် လျင်မြန်စွာ ရွှေ့ပြောင်းပေးခဲ့သည်။ ဝန်ထမ်းများလည်း သတင်းရရှိပြီး အလွန်ပင် တင်းမာနေကြသည်။

သို့သော် သူတို့အားလုံးသည် လေ့ကျင့်သင်ကြားထားသော ဝန်ထမ်းများဖြစ်ပြီး မည်သည့်ထိတ်လန့်မှုကိုမှ မပြသနိုင်ကြပေ။ သူတို့သည် ဧည့်သည်များကိုလည်း နှစ်သိမ့်ပေးရသည်။

လီယွမ်ဟန် ဟိုတယ်ထဲသို့ ဝင်လာသည်ကို မြင်သောအခါ လူတိုင်းသည် သူတို့၏ အားကိုးရာကို တွေ့ရှိလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားကြသည်။

"လက်ထောက်လီ၊ နောက်ဆုံးတော့ ရောက်လာပြီ!"

ဧည့်ကြိုကောင်တာမှ ဝန်ထမ်းသည် လီယွမ်ဟန်ထံသို့ လျင်မြန်စွာ ပြေးလာသည်။

"အခု အခြေအနေ ဘယ်လိုရှိလဲ?" ဧည့်သည်များသည် အခြေအနေကို မသိနိုင်သော်လည်း ဧည့်ကြိုကောင်တာမှ လူများသည် တစ်ခုခုကို သေချာပေါက် သိနေကြသည်။

ဧည့်ကြိုကောင်တာမှ အမျိုးသမီးက "အခန်းထဲမှာ လူတစ်ယောက် သေသွားပါတယ်!" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ဘာ!"

လီယွမ်ဟန်နှင့် ကျန်းထောင်တို့မှာ တုန်လှုပ်သွားကြသည်။ သူတို့သည် ဘာမှမမေးတော့ဘဲ လျင်မြန်စွာ ထွက်ပြေးသွားကြသည်။ သူတို့သည် ရှောင်လင်းယွီ အဆင်ပြေကြောင်း အတည်ပြုပြီးဖြစ်သော်လည်း အခန်းထဲတွင် လူသေတစ်ယောက်လည်း ရှိနေသည်ကို မသိခဲ့ကြချေ။

ဘာကြောင့်လဲ။ ရှောင်လင်းယွီတော့ ဖြစ်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

သူတို့သည် ရှောင်လင်းယွီ အန္တရာယ်ကင်းကြောင်း လွန်ခဲ့သော မိနစ်အနည်းငယ်ကပင် အတည်ပြုခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။

"သခင်လေးကျန်း၊ ဒါဆို... ရှောင်လင်းယွီ ဖြစ်နိုင်မလား?" လီယွမ်ဟန် ဤမေးခွန်းကို မေးသောအခါ သူ့နှလုံးသားမှာ တုန်လှုပ်သွားခဲ့သည်။

ကျန်းထောင်က တည်ငြိမ်စွာ "မဖြစ်နိုင်ဘူး။ ငါတို့ သူ့နဲ့ မိနစ်အနည်းငယ်အကြာကမှ ဖုန်းပြောခဲ့တာလေ။" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်၊ ခင်ဗျားပြောတာမှန်တယ်!" လီယွမ်ဟန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

သူတို့နှစ်ယောက်သည် ၁၈ ထပ်သို့ လျင်မြန်စွာ ပြေးတက်သွားကြသည်။

ထိုအထပ်သည် မူလက အလွန်တိတ်ဆိတ်သော်လည်း ယခုအခါ အနည်းငယ် စည်ကားနေခဲ့သည်။ ၁၈ ထပ်ရှိ သမ္မတအခန်းတစ်ခုတွင် လူတစ်ယောက်သေဆုံးခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ အခြားဧည့်သည်များထံမှ ဖုံးကွယ်မထားနိုင်သော သတင်းဖြစ်သည်။ သေနတ်သံများလည်း ထွက်ပေါ်ခဲ့သည် မဟုတ်လော။ ထို့ကြောင့် ဧည့်သည်အချို့ ဤအကြောင်းကို ကြားသောအခါ ကြည့်ရှုရန် ၁၈ ထပ်သို့ ရောက်လာကြသည်။ သူတို့သည် သေခြင်းတရားကို မကြောက်ကြပေ။

လူတိုင်းသည် သမ္မတအခန်း ၉၉၉၉ ၏ တံခါးဝတွင် စုရုံးနေကြပြီး လူအများအပြား စတင်ဆွေးနွေးနေကြသည်။

"ကြားတာတော့ ရာဇဝတ်ကောင်တွေ အခန်းထဲကို ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာတယ်တဲ့၊ သူတို့မှာ သေနတ်တွေပါတယ်ဆိုပဲ။"

"သေသွားတဲ့လူက ရာဇဝတ်ကောင်တွေထဲက တစ်ယောက်လား?"

"သူသာ ရာဇဝတ်ကောင်ဆိုရင် ဘာလို့သေသွားရတာလဲ?"

"အတွင်းပိုင်း ပဋိပက္ခကြောင့် ဖြစ်နိုင်မလား?"

"အဲ့ဒါ ဖြစ်နိုင်ခြေများတယ်။ ကြားတာတော့ ဒီအခန်းမှာနေတဲ့ အမျိုးသမီးက အရမ်းလှတယ်တဲ့။ သူ့ကြောင့် အတွင်းပိုင်း ပဋိပက္ခဖြစ်သွားတာ ဖြစ်နိုင်တယ်။"

ကျန်းထောင်သည် ဤဆွေးနွေးမှုများကို နားထောင်ရန် စိတ်မပါချေ။ သူရောက်လာသည်နှင့် "ကျေးဇူးပြုပြီး လမ်းဖယ်ပေးကြပါ!" ဟု အေးစက်ပြီး ပြင်းထန်သောအသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ကျန်းထောင်၏ အေးစက်သောအသံသည် ထိုလူများ၏ အာရုံစိုက်မှုကို ချက်ချင်းရရှိစေခဲ့သည်။

မြို့တော်တွင် ကျန်းထောင်၏ အဆင့်အတန်းမှာ သာမန်မဟုတ်ချေ၊ Crystal Palace ဟိုတယ်တွင် တည်းခိုသော ဧည့်သည်များလည်း အဆင့်အတန်းတစ်ခု ရှိကြသည်။ Crystal Palace ဟိုတယ်သည် တိုက်ကြီးတစ်ခုလုံးတွင် တစ်ခုတည်းသော ကြယ်ခုနစ်ပွင့် ဟိုတယ်ဖြစ်ပြီး ၎င်းလက်ခံသော ဧည့်သည်များသည် များသောအားဖြင့် ချမ်းသာသူ သို့မဟုတ် မြင့်မြတ်သူများ ဖြစ်ကြသည်။

ကျန်းထောင် ပေါ်လာသည်ကို တစ်စုံတစ်ယောက်မြင်သောအခါ "သခင်လေးကျန်း?!" ဟု အံ့အားသင့်စွာ အော်လိုက်သည်။

"တကယ်ပဲ သခင်လေးကျန်းပဲ? သခင်လေးကျန်းက ဒီမှာ ဘာလုပ်နေတာလဲ?"

"သူက ပြည်သူ့လုံခြုံရေးဌာနကလေ။ အမှုစစ်ဆေးဖို့ ဒီကိုလာတာ ပုံမှန်ပဲ မဟုတ်လား?"

"ဒါပေမဲ့ သူက ဘာလို့ ဒီလောက် စိုးရိမ်နေတဲ့ပုံ ပေါက်နေရတာလဲ?"

မြို့တော်တွင် ကျန်းမိသားစု၏ သခင်လေး ကျန်းထောင်သည် အေးစက်ခြင်းမှလွဲ၍ အခြားမည်သည့်အမူအရာမှ မရှိဟု ကောလာဟလများ ရှိခဲ့သည်။ သူ့သူငယ်ချင်းကောင်း အနည်းငယ်မှလွဲ၍ သူ၏အခြားအမူအရာများကို မြင်ဖူးသူ အလွန်ရှားပါးသည်ဟု ဆိုကြသည်။ သို့သော် ဤလူများသည် ကျန်းထောင် ဤမျှစိုးရိမ်နေသည်ကို မြင်တွေ့ခွင့်ရသည့်အတွက် ကံကောင်းကြသည်။

လူတိုင်း လမ်းဖယ်ပေးပြီးနောက် ကျန်းထောင်သည် အခန်းထဲသို့ လျင်မြန်စွာ လျှောက်ဝင်သွားခဲ့သည်။

ရေချိုးခန်းထဲတွင် အလောင်းတစ်လောင်း တည့်တည့်လဲလျောင်းနေသည်ကို မြင်သောအခါ ကျန်းထောင်၏ မျက်လုံးများ ကျုံ့သွားသည်။ ထို့နောက် ဆိုဖာပေါ်တွင် ဖြူဖျော့သောမျက်နှာဖြင့် ထိုင်နေသော ရှောင်လင်းယွီကို သတိပြုမိလိုက်သည်။

သူသည် ခြေလှမ်းကျဲကြီးများဖြင့် ပြေးဝင်သွားပြီး ရှောင်လင်းယွီရှေ့တွင် ရပ်လိုက်သည်။ လူတိုင်း၏ အံ့အားသင့်သောအကြည့်များကို လျစ်လျူရှုကာ ရှောင်လင်းယွီကို သူ့ရင်ခွင်ထဲသို့ တိုက်ရိုက်ပွေ့ဖက်လိုက်ပြီး "မင်း အဆင်ပြေရဲ့လား!" ဟု ပြောလိုက်သည်။

တံခါးဝမှ လူအုပ်ကြီးမှာ အံ့အားသင့်ကာ ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်သွားကြသည်။

ကျန်းထောင်သည် အမျိုးသမီးတစ်ယောက်နှင့် ဤမျှ တင်းမာ၊ စိုးရိမ်ပြီး ရင်းနှီးသည်ကို သူတို့ တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးခဲ့ကြပေ။

လီယွမ်ဟန်သည် ယခုမှ ရောက်လာသည်။ သူသည် ရေချိုးခန်းရှေ့မှ အလောင်းကိုမြင်၍ တုန်လှုပ်သွားပြီး ကျန်းထောင် ရှောင်လင်းယွီကို ပွေ့ဖက်ထားသော မြင်ကွင်းကိုလည်း တွေ့လိုက်ရသည်။ သူ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။

သူသည် တံခါးအပြင်ဘက်မှ ဧည့်သည်များ၏ အမူအရာများကို လျင်မြန်စွာ သတိပြုမိပြီး နှုတ်ခမ်းထောင့်များ တွန့်သွားခဲ့သည်။

ရှောင်လင်းယွီနှင့် ကျန်းထောင်၏ ဂုဏ်သတင်းကို ထိန်းသိမ်းရန် လီယွမ်ဟန်က "မစ္စရှောင်နဲ့ သခင်လေးကျန်းတို့က သူငယ်ချင်းကောင်းတွေပါ။ မစ္စရှောင်က သေမင်းနဲ့ ရင်ဆိုင်ခဲ့ရပြီးတဲ့နောက် သူတို့ ဒီလိုတုံ့ပြန်တာ နားလည်နိုင်ပါတယ်။" ဟု ရှင်းပြရသည်။

ကုန်းမိသားစု၏ အငယ်ဆုံးသခင်မအဖြစ် ရှောင်လင်းယွီ၏ အထောက်အထားသည် အနှေးနှင့်အမြန် ပေါ်လာမည်ဖြစ်ပြီး ကျန်းထောင်သည် လျန်မိသားစု၏ သခင်မလေး လျန်ဖျောင့်ရွှယ်နှင့် စေ့စပ်ထားကြောင်းလည်း သိထားကြပြီးဖြစ်သည်။

အမျိုးသမီးများနှင့် တစ်ခါမျှ မနီးစပ်ဖူးသော်လည်း စေ့စပ်ထားသူရှိသော သခင်လေးကျန်းသည် ဟိုတယ်တွင် အခြားအမျိုးသမီးတစ်ဦးကို ပွေ့ဖက်လိုက်ခြင်းသည် သံသယကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်ပေသည်။

အထင်ရှားဆုံး ကောက်ချက်မှာ ရှောင်လင်းယွီသည် တစ်စုံတစ်ယောက်၏ စေ့စပ်ထားသူကို ခိုးယူသော တတိယလူ ဖြစ်သည်ဟူ၍ ဖြစ်သည်။ ရှောင်လင်းယွီ၏ နာမည်ကို အသရေဖျက်လိုက်သည်နှင့် သူမ၏အနာဂတ်ကို ထိခိုက်စေမည်ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် လူများသည် ထိုအကြောင်းကို အသုံးချ၍ ကုန်းထျန်းဟောက်နှင့် ကျန်းထောင်ကြားတွင် သွေးခွဲရန် ကြိုးစားကြပေလိမ့်မည်။

ထိုအရာအားလုံးကို ရှောင်ရှားရန် လီယွမ်ဟန်သည် ယခုပင် အခြေအနေကို ထိန်းချုပ်ရမည်ဖြစ်သည်။ သူသည် ရှောင်လင်းယွီနှင့် ကျန်းထောင်တို့သည် သာမန်သူငယ်ချင်းကောင်းများသာ ဖြစ်ကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ ပြောဆိုရမည်ဖြစ်သည်။ သူငယ်ချင်းကောင်းတစ်ယောက်ကို ပွေ့ဖက်ခြင်းသည် ပုံမှန်ဖြစ်သည်။

လီယွမ်ဟန်သည် သူတို့ထံသို့ တိုက်ရိုက်လျှောက်သွားပြီး ကျယ်လောင်စွာ ချောင်းဟန့်လိုက်သည်။

ကျန်းထောင်သည် လျင်မြန်စွာ သတိပြန်ဝင်လာပြီး ရှောင်လင်းယွီကို လျင်မြန်စွာ တွန်းထုတ်လိုက်ရာ ရှောင်လင်းယွီမှာ နောက်သို့ လဲကျသွားခဲ့သည်။ သူမ ဆိုဖာပေါ်တွင် ထိုင်နေခြင်းမရှိပါက ရှောင်လင်းယွီသည် ယခုအခါ လဲကျသွားလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။

ရှောင်လင်းယွီသည် တံခါးအပြင်ဘက်သို့ တစ်ချက်လှမ်းကြည့်ပြီး "ကျွန်မကို တွန်းထုတ်စရာ မလိုပါဘူး။ ရှင် ကျွန်မကို ဒီလောက်တောင် ကြောက်နေတာလား?" ဟု ခပ်ပြတ်ပြတ် ပြောလိုက်သည်။ ရှောင်လင်းယွီသည် သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်နှင့် ပြောဆိုသကဲ့သို့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောဆိုလိုက်သည်။ လူအုပ်ကြီးသည် ထိုစကားကိုကြားပြီး သူတို့နှစ်ယောက်၏ ဆက်ဆံရေးကို အထင်လွဲနေသလားဟု တွေးမိကြသည်။

ကျန်းထောင်သည်လည်း သူစိတ်လွတ်သွားခဲ့ကြောင်း သဘောပေါက်လိုက်သည်။ ရှောင်လင်းယွီ၏ ဂုဏ်သတင်းကို မထိခိုက်စေရန်နှင့် သူမကို မထိခိုက်စေရန် သူက အလွန်လေးနက်စွာ "မင်း မြို့တော်ကိုလာတာတောင် ငါ့ကို အသိမပေးဘူး။ ငါမင်းကို ကြိုဆိုလို့ရအောင်လေ။ အခုတော့ ကြည့်စမ်း၊ ဘာဖြစ်သွားပြီလဲ။" ဟု ပြောလိုက်သည်။

သူသည် ရာဇဝတ်မှုမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရန် ခေါင်းလှည့်လိုက်ပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

သူသည် အခြားဘာမှ မပြောတော့ပေ။ မြင်ကွင်းကို အခြေခံ၍ တိုက်ပွဲသည် မည်မျှပြင်းထန်ခဲ့သည်ကို သူ စိတ်ကူးကြည့်နိုင်ခဲ့သည်။

သို့သော် သူ့ကို အံ့အားသင့်စေသောအရာမှာ သေနတ်ပါသော လူများစွာရှိနေပါလျက် ရှောင်လင်းယွီသည် သူတို့ထံမှ မည်သို့ အန္တရာယ်ကင်းစွာ လွတ်မြောက်ခဲ့သနည်း။ အမှန်တကယ်တွင် သေဆုံးသွားသော ရာဇဝတ်ကောင်တစ်ယောက်ပင် ရှိနေခဲ့သည်။

ကျန်းထောင်သည် လီယွမ်ဟန်ကို မျက်ရိပ်ပြလိုက်သည်။

လီယွမ်ဟန်သည် လုံခြုံရေးအစောင့်ကို ချက်ချင်း "ရဲကို ဖုန်းခေါ်ပြီးပြီလား?" ဟု မေးလိုက်သည်။

"ခေါ်ပြီးပါပြီ!"

***

All Chapters