အိပ်မက်တစ်ခု

သတင်းထောက်အချို့သည် ဟိုတယ်တွင် ဖြစ်ပွားခဲ့သော အဖြစ်အပျက်ကို ကြားသိပြီးနောက် ရောက်ရှိလာခဲ့ကြသည်။

ဤအဖြစ်အပျက်ကို ဖုံးကွယ်ရန် လီယွမ်ဟန်သည် အားထုတ်မှုများစွာ ပြုလုပ်ခဲ့ရသည်။ ကုန်းထျန်းဟောက် သတိလစ်နေစဉ် လီယွမ်ဟန်သည် အရာရာကို စီမံခန့်ခွဲခဲ့ရာ ဤသည်မှာ သူ့အလုပ်၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းမျှသာ ဖြစ်သည်။

.....

ရှောင်လင်းယွီသည် ဟိုတယ်တွင် ဆက်လက်နေထိုင်၍ မဖြစ်တော့ပေ။

ကျန်းထောင်သည် မူလက ရှောင်လင်းယွီကို သူ့ကိုယ်ပိုင်တိုက်ခန်းသို့ ခေါ်ဆောင်သွားလိုသော်လည်း သူသည်လည်း စောင့်ကြည့်ခံနေရသည်။ သူသာ သူမကို သူ့နေရာသို့ ခေါ်သွားပါက မီဒီယာများသည် အလွန်အကျွံရေးသားကြပေလိမ့်မည်။ ကျန်းထောင်သည် စေ့စပ်ထားသူရှိပြီးဖြစ်ရာ သူသာ အခြားအမျိုးသမီးတစ်ဦးကို အိမ်သို့ခေါ်လာပါက လူတိုင်း၏ ဂုဏ်သတင်းမှာ ပျက်စီးသွားပေလိမ့်မည်။

လီယွမ်ဟန်သည် လူလွတ်တစ်ယောက်ဖြစ်သော်လည်း သူမကို သူ့အိမ်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားရန် မသင့်တော်ပေ။ သူတို့သည် အများပြည်သူရှေ့တွင် 'အခြေခံအရ' လူလွတ်များဖြစ်ကြပြီး ထိုအကြောင်းနှင့်ပတ်သက်၍ ရေးသားစရာများစွာ ရှိနေသည်။

လီယွမ်ဟန်သည် စဉ်းစားပြီးနောက် ဤကိစ္စကို သခင်ကြီးကုန်းထံသို့ အစီရင်ခံရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ သူသည် မူလက ကုန်းထျန်းဟောက်ထံသို့ အစီရင်ခံလိုသော်လည်း ကုန်းထျန်းဟောက်သည် ရှောင်လင်းယွီကို မသိပေ။

လီယွမ်ဟန်သည် အခြေအနေကို သခင်ကြီးကုန်းထံသို့ အစီရင်ခံပြီးနောက် သခင်ကြီးကုန်းသည် ရှောင်လင်းယွီကို ကုန်းထျန်းဟောက်၏ တိုက်ခန်းသို့ ခေါ်ဆောင်ရန် လူများကို ချက်ချင်းအမိန့်ပေးလိုက်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူသည် ရှောင်လင်းယွီကို လိုက်ပါစောင့်ရှောက်ရန် လူများကိုလည်း စီစဉ်ပေးခဲ့သည်။

သခင်ကြီးကုန်းသည် ရှောင်လင်းယွီ သူ့အကောင်ပေါက်လေးနှင့် မတွေ့ဆုံမီပင် အန္တရာယ်ကြုံတွေ့ရလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

သူသည် အလွန်ပင် ရှက်ရွံ့မိသည်။ ဤမျှအန္တရာယ်များမည်ကို သူသာ ကြိုသိခဲ့ပါက ရှောင်လင်းယွီကို ကုန်းထျန်းဟောက်အား ရှာဖွေခွင့်ပြုမည် မဟုတ်ချေ။

ယခုအခါ နောက်ကျသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူလုပ်နိုင်သည်မှာ ရှောင်လင်းယွီ၏ လုံခြုံရေးကို ကာကွယ်ပေးရန်သာ ဖြစ်သည်။

ကျန်းထောင်သည် လက်ရှိတွင် ရှောင်လင်းယွီကို ပြန်ပေးဆွဲပြီး လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်ရန် ကြိုးပမ်းခဲ့သော ရာဇဝတ်ကောင်များကို စုံစမ်းစစ်ဆေးနေသည်။

ရှောင်လင်းယွီသည် ရဲများနှင့် အမှုကိစ္စပြီးဆုံးသောအခါ လီယွမ်ဟန်က သူမကို ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။ လီယွမ်ဟန်သည် သူမကို သူ့ရုံးခန်းသို့ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။ သူမကို ရေနွေးတစ်ခွက်လောင်းပေးပြီးနောက် "လင်းယွီ၊ မင်းကို ရာဇဝတ်ကောင်တွေက ပစ်မှတ်ထားခဲ့တဲ့အကြောင်း သခင်ကြီးကို ကျွန်တော် အစီရင်ခံပြီးပြီ။" ဟု အမှန်အတိုင်း ပြောလိုက်သည်။

ရှောင်လင်းယွီ၏ လက်ထဲမှ ခွက်ကိုင်ထားသောလက်မှာ ရပ်တန့်သွားသည်။ ထို့နောက် သူမသည် လက်ဖက်ရည်ခွက်ကိုယူကာ "ကောင်းပြီ။" ဟု ညင်သာစွာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ သူမသည် သူမ၏မိသားစုကို စိတ်မပူစေချင်သောကြောင့် ဤကိစ္စကို ဖုံးကွယ်ထားလိုသော်လည်း ဤပြဿနာမှာ အလွန်ကြီးမားလွန်းသည်။

လီယွမ်ဟန်က "သခင်ကြီးက မင်းကို ထျန်းဟောက်ရဲ့ တိုက်ခန်းကို ပို့ခိုင်းလိုက်တယ်။ ပြီးတော့ မင်းကို ကာကွယ်ဖို့ လူနှစ်ယောက်လည်း လွှတ်ပေးမယ်!" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ရှောင်လင်းယွီသည် ခဏစဉ်းစားပြီးနောက် "ကျွန်မ မြို့တော်ကနေ ထွက်သွားပြီး ခဏလောက် ရှောင်နေတာ ပိုကောင်းမယ်ထင်တယ်!" ဟု ပြောလိုက်သည်။ သူမသည် ပြန်ပေးဆွဲလုပ်ကြံခံရလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့သည်။ ဤလှုပ်လှုပ်ရှားရှားဖြစ်မှုကြောင့် သူမသည် သတင်းများတွင် ထပ်မံပါဝင်လာပေလိမ့်မည်။ သူမအတွက် ပြန်သွားပြီး လူမြင်ကွင်းမှ ရှောင်နေခြင်းက ပိုကောင်းသည်။

လီယွမ်ဟန်သည် ခဏစဉ်းစားပြီးနောက် "ကောင်းပြီ၊ ကျွန်တော် မင်းကို တိုက်ရိုက်ပြန်ပို့ဖို့ တစ်ယောက်ယောက်ကို စီစဉ်ပေးလိုက်မယ်!" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ရှောင်လင်းယွီသည် ကြောက်လန့်နေခဲ့သည်။ သူမအတွက် မြို့တော်တွင် တစ်ယောက်တည်းနေရန် အမှန်တကယ် မသင့်တော်ချေ။

မကြာမီပင် လီယွမ်ဟန်သည် သူမကို ထောင်ယွမ်ရွာသို့ ပြန်ပို့ခဲ့သည်။

သူမကို ပြန်ပို့ပြီးနောက် လီယွမ်ဟန်သည် စစ်ထူရှင်းထံသို့ ဖုန်းဆက်ကာ အခြေအနေကို သူ့ထံသို့ အစီရင်ခံလိုက်သည်။

စစ်ထူရှင်းသည် ထိုစကားကိုကြားသောအခါ အလွန်အံ့အားသင့်သွားသည်။ ထို့နောက် "အဲ့ဒီ ကောင်တွေ။ ဒီလူတွေက ဘယ်သူတွေလဲ?" ဟု ဒေါသတကြီး ပြောလိုက်သည်။

သူသည် ရှောင်လင်းယွီ ပေကျင်းသို့ ရောက်ရောက်ချင်း တစ်စုံတစ်ယောက်က သူမနောက်သို့ လိုက်လိမ့်မည်ဟု မထင်ခဲ့ပေ။ ရာဇဝတ်ကောင်ငါးယောက်နှင့် အမျိုးသမီးတစ်ဦး။ ရှောင်လင်းယွီသည် လွတ်မြောက်ခဲ့ပြီး အန္တရာယ်ကင်းခဲ့သည်။

စစ်ထူရှင်းသည် ကြောက်လန့်မိသည်။ ရှောင်လင်းယွီသာ မလွတ်မြောက်ခဲ့ပါက ဘယ်လိုဖြစ်သွားမလဲ။ ကုန်းထျန်းဟောက် မှတ်ဉာဏ်ပြန်ရလာသည်နှင့် သူသည် သေချာပေါက် ရူးသွပ်သွားပေလိမ့်မည်။

ထိုအချိန်တွင် ကုန်းထျန်းဟောက်နှင့် ပါမောက္ခဂျွန်တို့သည် သူတို့၏ စိတ်ညှို့ကုထုံးမှ ထွက်လာခဲ့ကြသည်။

ကုန်းထျန်းဟောက်၏ စူးရှသောမျက်လုံးများသည် စစ်ထူရှင်းကို စိုက်ကြည့်လိုက်ရာ စစ်ထူရှင်း၏ ဦးရေပြားမှာ ချက်ချင်းပင် ထုံကျင်သွားခဲ့သည်။

ပါမောက္ခဂျွန်က စစ်ထူရှင်းကို စိတ်လှုပ်ရှားစွာ "စစ်ထူ၊ ငါတို့ မှတ်ဉာဏ်ပျောက်ဆုံးရတဲ့ အကြောင်းရင်းကို နောက်ဆုံးတော့ တွေ့ပြီ!" ဟု ပြောလိုက်သည်။

စစ်ထူရှင်းသည် အံ့အားသင့်သွားပြီး "အာ၊ ဟုတ်လား? ဒါ အရမ်းကောင်းတာပဲ! ပါမောက္ခဂျွန်၊ ထျန်းဟောက်ရဲ့ အခြေအနေ ဘယ်လိုရှိလဲ?" ဟု ပျော်ရွှင်စွာ ပြောလိုက်သည်။

ပါမောက္ခဂျွန်က လေးနက်စွာ "စိတ်ညှို့ကုထုံးအရ သူ သူ့ဇနီးရဲ့ မှတ်ဉာဏ်အားလုံးကို ဘာကြောင့် ပိတ်ဆို့ထားလဲဆိုတာ ငါတို့သိပြီထင်တယ်။" ဟု ပြောလိုက်သည်။

စစ်ထူရှင်းသည် ပါမောက္ခဂျွန်ကို အနည်းငယ်အံ့အားသင့်သောအကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်!

"ဘာကြောင့်လဲ?" စစ်ထူရှင်းက မေးလိုက်သည်။

"အိပ်မက်တစ်ခုကြောင့်!"

"ဟမ်?!"

***