အနည်းငယ် မနှစ်မြို့ဖွယ်ရာ!

မြို့တော်ရှိ ဗီလာတစ်လုံးတွင် ပိုးနီရောင်ညဝတ်ရုံ ဝတ်ဆင်ထားသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးသည် ဘားကောင်တာတွင် ထိုင်ကာ အေးစက်သောမျက်နှာထားဖြင့် ဝိုင်နီသောက်နေသည်။

ရုတ်တရက် ဆိုဖာပေါ်မှ ဖုန်းနီရောင်လေး မြည်လာသည်။

သူမ လျှောက်သွားပြီး ဖုန်းကိုင်လိုက်သည်။ သူမ၏အသံမှာ ပေါ့ပါးပြီး အေးစက်နေကာ "ပြော!" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

"သခင်မလေး၊ တာဝန် မအောင်မြင်ခဲ့ပါဘူး!"

"အသုံးမကျတဲ့ကောင်တွေ! မင်းတို့လေးယောက်က ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ရှုံးနိမ့်လာရတာလဲ? ပစ်မှတ်က အားနည်းတဲ့မိန်းမတစ်ယောက်ပဲလေ!"

"သခင်မလေး၊ အဲ့ဒီ ရှောင်လင်းယွီက တကယ်ပဲ ထူးဆန်းတယ်!" လက်အောက်ငယ်သားက အစီရင်ခံသည်။ "သူမ... သူမက အရမ်းမြန်တယ်။ ကျွန်တော်တို့ ဝင်သွားတာနဲ့ သူက ကျွန်တော်တို့လေးယောက်လုံးကို ရေနွေးဓာတ်ဘူးနဲ့ ရိုက်တယ်။ ကျွန်တော်တို့ထဲက တစ်ယောက်က နေရာမှာတင် မေ့လဲသွားပြီး နောက်တစ်ယောက်က ကျောကို အပူလောင်သွားတယ်။ သူက ကျွန်တော်တို့ကို တုံ့ပြန်ဖို့ အချိန်တစ်စက်မှ မပေးခဲ့ဘူး။ အခု ရဲတွေက သတိထားမိသွားပြီ၊ သခင်လေးကျန်းက ဒီကိစ္စကို ကိုယ်တိုင်စစ်ဆေးနေတယ်။ သခင်မလေး၊ ကျွန်တော်တို့ အခု ဘယ်လိုလုပ်ကြမလဲ?"

အမျိုးသမီးသည် ဤစကားကိုကြားသောအခါ သူမ၏မျက်လုံးများမှာ ချက်ချင်းပင် ဒေါသဖြင့် တောက်လောင်လာပြီး "အသုံးမကျတဲ့ကောင်တွေ! တောသူမတစ်ယောက်ကိုတောင် မနိုင်ဘူး။ မင်းတို့ အကြိမ်ကြိမ် ရှုံးနိမ့်နေတာပဲ!" ဟု ပြင်းထန်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

တစ်ဖက်မှ အသံတိတ်ဆိတ်သွားပြီး အသက်ပင် ကျယ်လောင်စွာ မရှူဝံ့တော့ပေ။

သူတို့သည် တာဝန်မအောင်မြင်ရုံသာမက ရဲများကိုပါ သတိပြုမိစေခဲ့သည်။ သခင်လေးကျန်း၏ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်မှုသည် သူတို့အတွက် ဒုက္ခများစွာ ဖြစ်စေခဲ့သည်။

အမျိုးသမီးက ဒေါသတကြီး "သူမ ဘယ်မှာလဲ?" ဟု မေးလိုက်သည်။

"သူ့ကို လီယွမ်ဟန်က ထောင်ယွမ်ရွာကို ပြန်ပို့လိုက်ပြီ!" လက်အောက်ငယ်သားက ပြောသည်။

အမျိုးသမီးသည် မျက်လုံးများကို တစ်ဝက်မှိတ်ထားပြီး မျက်နှာတွင် အမူအရာမရှိသော်လည်း တစ်စုံတစ်ခုကို စဉ်းစားနေပုံရသည်။

"သူ ထောင်ယွမ်ရွာကို ပြန်သွားပြီလား?" အမျိုးသမီးက ရေရွတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူမက "အစီအစဉ်ပြောင်းမယ်။ ဝမ်ကျင်းကျင်းကို နိုင်ငံကို ပြန်လာခိုင်းလိုက်!" ဟု အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

ထို့နောက် အမျိုးသမီးသည် အမိန့်တစ်ခုပေးလိုက်သည်!

ဖုန်းချပြီးနောက် အမျိုးသမီးသည် လက်ကိုမြှောက်ကာ လက်ကောက်ဝတ်မှ ကြိုးနီကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူမသည် တစ်စုံတစ်ယောက်နှင့် စကားပြောနေသကဲ့သို့၊ ကိုယ့်ကိုယ်ကို စကားပြောနေသကဲ့သို့လည်း ဖြစ်နေသည်။

သူမ ပြုံးကာ "မကြာခင်မှာပဲ မင်းတို့ တွေ့ကြရတော့မယ်!" ဟု ပြောလိုက်သည်။

.....

စစ်ထူရှင်းသည် ကုန်းထျန်းဟောက် အိပ်မက်တစ်ခုကြောင့် ရွေးချယ်၍ မှတ်ဉာဏ်ပျောက်ဆုံးသွားသည်ဟု ပါမောက္ခဂျွန်ပြောသည်ကို ကြားသောအခါ အလွန်ပင် စပ်စုမိသွားသည်။

"ဘော့စ်၊ ခင်ဗျား မရီးနဲ့ သားလေးရဲ့ မှတ်ဉာဏ်ကို ဆုံးရှုံးဖို့ ရွေးချယ်ရလောက်အောင် ဘယ်လိုအိပ်မက်မျိုး မက်ခဲ့တာလဲ?"

ကုန်းထျန်းဟောက်လည်း မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ နားမလည်စွာ ခေါင်းခါပြသည်။ "ငါလည်း မသိဘူး။"

စစ်ထူရှင်းသည် ချက်ချင်းပင် ပါမောက္ခဂျွန်ကို ကြည့်ကာ "ပါမောက္ခဂျွန်၊ ဘော့စ်က ဘယ်လိုအိပ်မက်မျိုး မက်ခဲ့တာလဲ?" ဟု မေးလိုက်သည်။

ပါမောက္ခဂျွန်က လေးနက်စွာ "သူ့ရဲ့ အနက်ရှိုင်းဆုံးမှတ်ဉာဏ်တွေကို စိတ်ညှို့ကုထုံးကနေ တူးဖော်ခဲ့တာ။ မစ္စတာကုန်းက သူ့ဇနီးနဲ့ ကလေးတွေ သေဆုံးသွားတယ်လို့ အိပ်မက်မက်ခဲ့တာပဲ။" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ဘာ!" စစ်ထူရှင်းသည် ကုန်းထျန်းဟောက်ကို ကြည့်ကာ "ဘော့စ်၊ ခင်ဗျား ဘာလို့ အဲ့ဒီလိုအိပ်မက် မက်ရတာလဲ?" ဟု မေးလိုက်သည်။

ကုန်းထျန်းဟောက် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ သူသည် ဤကိစ္စတစ်ခုလုံးကို ရူးသွပ်သည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။ ကုန်းထျန်းဟောက်က အေးစက်စွာ "ငါ ဘယ်တော့မှ အဲ့ဒီလိုအိပ်မက် မမက်ဘူး!" ဟု ပြောလိုက်သည်။

စစ်ထူရှင်းနှင့် ပါမောက္ခဂျွန်တို့မှာ "..." ဤလူသည် မည်မျှ ခေါင်းမာလိုက်သနည်း။ မင်းက မှတ်ဉာဏ်ပျောက်ဆုံးနေတာကြောင့် မင်း ဒီအိပ်မက်ကို မက်ခဲ့သလား၊ မမက်ခဲ့သလားကို သေချာပေါက် မမှတ်မိနိုင်ဘူးလေ။

စစ်ထူရှင်းသည် သူ့သူဌေးကို လျစ်လျူရှုလိုက်သည်။ သူ လှည့်ကာ ပါမောက္ခဂျွန်ကို လေးနက်စွာ "ပါမောက္ခဂျွန်၊ ဘော့စ်က အိပ်မက်တစ်ခုကြောင့် မှတ်ဉာဏ်ပျောက်ဆုံးသွားတာ။ သူ့ကို မှတ်ဉာဏ်ပြန်ရအောင် ကျွန်တော်တို့ ဘာလုပ်ပေးနိုင်မလဲ? ဘော့စ်က သူ့ဇနီးနဲ့ သားကို စွန့်ပစ်ထားတာကို ကျွန်တော်တို့ ဒီအတိုင်း ခွင့်ပြုထားလို့မဖြစ်ဘူး!" ဟု မေးလိုက်သည်။

ပါမောက္ခဂျွန်သည် မျက်ခုံးများကို တင်းကျပ်စွာ တွန့်ချိုးလိုက်သည်။ သူသည်လည်း ဤကိစ္စနှင့်ပတ်သက်၍ အခက်အခဲကြီးများစွာ ရှိနေသည်။ သူက "ကျွန်တော့်လူနာတွေထဲမှာ လက်တွေ့ဘဝမှာ ကြီးမားတဲ့ ထိတ်လန့်မှုနဲ့ စိတ်ဒဏ်ရာကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရလို့ မှတ်ဉာဏ်ပျောက်ဆုံးသွားတဲ့သူတွေ အများကြီးပဲ။ ဒါက ကိုယ့်ကိုယ်ကို ကာကွယ်တဲ့ ယန္တရားတစ်ခုပေါ့။ ဒါပေမဲ့ စိတ်ဒဏ်ရာက အိပ်မက်တစ်ခုကနေ လာတဲ့အမှုကို ကျွန်တော် တစ်ခါမှ မကြုံဖူးဘူး။ ဒါက အရမ်းကို ထူးဆန်းလွန်းတယ်။ မစ္စတာကုန်းကို လောလောဆယ် ဘယ်လိုကူညီရမလဲ ကျွန်တော်မသိဘူး။ ဒီကိစ္စကို ကျွန်တော် သေချာလေ့လာရမယ်။ ဒါပေမဲ့..." ပါမောက္ခဂျွန် ခဏစဉ်းစားပြီးနောက် "ဖြစ်နိုင်ရင် ကျွန်တော် သူ့ဇနီးနဲ့ ကလေးကို စိတ်ညှို့ကုထုံးမှာ ပါဝင်စေချင်တယ်။ ကုထုံးတွေအတွင်းမှာ သူတို့ကို သူ့ဘေးမှာ ထားမယ်။ အဲ့ဒါ အလုပ်ဖြစ်နိုင်တယ်။" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ကုန်းထျန်းဟောက် "..."

စစ်ထူရှင်း "..."

ကုန်းထျန်းဟောက်သည် သူ့ဇနီးနှင့် ကလေးအကြောင်းကို ကြားချင်စိတ်ပင်မရှိ၊ သူတို့နှင့် အခန်းတစ်ခန်းတည်းတွင် ရှိနေရန်မှာ ဝေးစွ...

ကုန်းထျန်းဟောက် ငြင်းဆန်မည်အပြု စစ်ထူရှင်းသည် ချက်ချင်းပြုံးကာ "ကောင်းပြီ၊ ပါမောက္ခဂျွန်။ ခင်ဗျား ဘယ်တော့ အားမယ်ထင်လဲ? ကျွန်တော်တို့ သူတို့ကို ခေါ်လာခဲ့မယ်။" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ကုန်းထျန်းဟောက်၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်းပင် မဲမှောင်သွားသည်။ 'စစ်ထူရှင်း၊က ငါ့အတွက် ဆုံးဖြတ်ချက်ချရဲတယ်လား? အာဖရိကကို ခရီးထွက်ရတာ သူ့အတွက် ကောင်းမယ်ထင်တယ်။'

ပါမောက္ခဂျွန် ခဏစဉ်းစားပြီးနောက် "ကျွန်တော့်အလုပ်အချိန်ဇယားက ပြည့်နေပြီ။ အချိန်ရရင် ကျွန်တော် ခင်ဗျားကို အကြောင်းကြားလိုက်မယ်!" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ၊ ပါမောက္ခဂျွန်။" စစ်ထူရှင်းသည် ချက်ချင်းပင် ဆုံးဖြတ်ချက်ချလိုက်သည်။

ကုန်းထျန်းဟောက် "..."

ပါမောက္ခဂျွန် ထွက်သွားပြီးနောက် ကုန်းထျန်းဟောက်သည် မကောင်းဆိုးဝါးဆန်ဆန် ပြုံးကာ "စစ်ထူရှင်း၊ မင်းက ငါ့အတွက် ဆုံးဖြတ်ချက်ချရလောက်အောင် တန်ခိုးကြီးနေပြီလား?" ဟု ပြောလိုက်သည်။

စစ်ထူရှင်းသည် ချက်ချင်းပင် ရှက်ရွံ့စွာ ပြုံးကာ "ဘော့စ်၊ အဲ့ဒီလို ဘယ်တုန်းက ဖြစ်သွားလို့လဲ?" ဟု ပြောလိုက်သည်။ သို့သော် ကုန်းထျန်းဟောက်သည် ဤကိစ္စကို လက်လွှတ်မခံချင်ပုံရသည်။ ထို့ကြောင့် စစ်ထူရှင်းသည် ချက်ချင်းပင် လေးနက်သောမျက်နှာထားဖြင့် "ဘော့စ်၊ ငါ လီယွမ်ဟန်ဆီက ဖုန်းရတယ်။ သူပြောတာတော့ မရီး... ရှောင်လင်းယွီကို ငါတို့ရဲ့ Crystal Palace ဟိုတယ်မှာ ပြန်ပေးဆွဲလုပ်ကြံသတ်ဖြတ်ခဲ့တယ်တဲ့။ တစ်ယောက် နေရာမှာတင် သေသွားတယ်!" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ကုန်းထျန်းဟောက်၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်းပင် ပြောင်းလဲသွားပြီး "ဘယ်သူသေသွားတာလဲ?" ဟု မေးလိုက်သည်။ သူ့လက်များမှာ အလွန်တင်းမာနေသကဲ့သို့ မသိစိတ်ဖြင့် လက်သီးဆုပ်မိသွားသည်။

ကုန်းထျန်းဟောက်သည် သူ့ကိုယ်သူ သတိမပြုမိသော်လည်း စစ်ထူရှင်းသည် မျက်စိထောင့်မှ သတိပြုမိလိုက်သည်။ သူ့မျက်လုံးများတွင် တောက်ပသောအလင်းရောင်တစ်ခု လက်သွားပြီး သူ့စိတ်ထဲတွင် မချိတင်ကဲ သက်ပြင်းချမိသည်။

သူ မှတ်ဉာဏ်ပျောက်ဆုံးနေသည့်တိုင် သူ့ပင်ကိုအသိစိတ်က ရှောင်လင်းယွီကို ဂရုစိုက်နေဆဲဖြစ်ကြောင်း ပြသနေသည်။ စစ်ထူရှင်းသည် ကုန်းထျန်းဟောက်၏ တုံ့ပြန်မှုကို စစ်ဆေးချင်သောကြောင့် ယခုလေးတင် ဘယ်သူသေသွားသည်ကို တမင်တကာ မပြောခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင်!

စစ်ထူရှင်းက "ရှောင်လင်းယွီကို ပြန်ပေးဆွဲဖို့ ရာဇဝတ်ကောင်ငါးယောက် သွားခဲ့တယ်၊ အမျိုးသားလေးယောက်နဲ့ အမျိုးသမီးတစ်ယောက်။ လီယွမ်ဟန်ပြောတာတော့ ရှောင်လင်းယွီက ရေနွေးဓာတ်ဘူးသုံးပြီး နေရာမှာတင် လေးယောက်ကို ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်ခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ တစ်ဖက်က သေနတ်ပါတယ်၊ ဒါကြောင့် သူမ ချောင်ပိတ်မိသွားတယ်။ ကံကောင်းစွာနဲ့ ဟိုတယ်က အချိန်မီ သတိထားမိသွားတယ်။ ရာဇဝတ်ကောင်တွေ ဆုတ်ခွာသွားတယ်။ သူတို့ထဲက တစ်ယောက်ကို ဓားစာခံအဖြစ် ဖမ်းခေါ်သွားတယ်။ သစ္စာဖောက်မှာစိုးလို့ဖြစ်မယ်၊ အမျိုးသမီးရာဇဝတ်ကောင်က သူ့ကို သေနတ်နဲ့ပစ်သတ်လိုက်တယ်!" ဟု ပြောလိုက်သည်။

သူက လျစ်လျူရှုဟန်ဖြင့် "ရှောင်လင်းယွီ ဒဏ်ရာရသွားသေးလား?" ဟု မေးလိုက်သည်။

စစ်ထူရှင်း ခေါင်းခါပြပြီး "မရဘူး၊ သူ နည်းနည်းလန့်သွားရုံပဲ။" ဟု ပြောလိုက်သည်။

စစ်ထူရှင်းသည်လည်း အလွန်ရှုပ်ထွေးနေသည်။

သူမှတ်မိသလောက် ရှောင်လင်းယွီသည် အားနည်းသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးဖြစ်သည်။ သူမသည် ရာဇဝတ်ကောင်ငါးယောက်နှင့် တိုက်ခိုက်ပြီး တစ်ယောက်သေဆုံးသည်အထိ မည်သို့ပြုလုပ်နိုင်ခဲ့သနည်း။

လီယွမ်ဟန်၏ အစီရင်ခံစာအရ တစ်ဖက်သည် ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားသည်။ သေနတ်နှစ်လက်ပါသော လူငါးယောက်ရှိသော်လည်း ရှောင်လင်းယွီမှာ ထိခိုက်ဒဏ်ရာမရခဲ့ပေ။

တစ်ဖက်တွင်မူ ရာဇဝတ်ကောင်များမှာ တစ်ယောက်သေဆုံးပြီး သုံးယောက်ဒဏ်ရာရခဲ့သည်။ သူတို့သည် ဤအဖြစ်ကို မျှော်လင့်မထားခဲ့ကြပေ။ ရှောင်လင်းယွီသည် အားနည်းသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးသာဖြစ်ပြီး သူတို့သည် သူမကို ချောင်ပိတ်မိထားခဲ့သည် မဟုတ်လော။

ရာဇဝတ်ကောင်များသည် ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် လာခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် ဟိုတယ် သို့မဟုတ် ဧည့်သည်များကို သတိမပြုမိစေဘဲ အထပ်တစ်ခုလုံးကို ထိန်းချုပ်ခဲ့ကြသည်။ ဤအချက်က သူတို့သည် အလွန်လေ့ကျင့်ထားသူများဖြစ်ကြောင်း ပြသနေသည်။ ကာယခွန်အားအရ ရှောင်လင်းယွီသည် သူတို့နှင့် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

ကုန်းထျန်းဟောက်သည် စစ်ထူရှင်း၏ စကားများကို ကြားပြီးနောက် သူ၏ဆုပ်ထားသော လက်သီးကို ဖြေလျှော့လိုက်သည်။

ထို့နောက် သူသည် ပြင်းထန်သောမျက်နှာထားဖြင့် "Crystal Palace ဟိုတယ်ကို တာဝန်ယူတဲ့သူက ဘယ်သူလဲ? ရာဇဝတ်ကောင်တွေ ဟိုတယ်ထဲဝင်လာပြီး ဧည့်သည်တွေကို ထိခိုက်အောင်လုပ်တာကို သူတို့ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး မသိရတာလဲ? လုံခြုံရေးတွေကရော ဘာလုပ်နေလဲ? သူတို့သာ ဧည့်သည်တွေရဲ့ လုံခြုံရေးကိုတောင် အာမမခံနိုင်ဘူးဆိုရင် အနာဂတ်မှာ ဘယ်ဧည့်သည်က ငါတို့ဟိုတယ်မှာ တည်းခိုဖို့ သတ္တိရှိတော့မလဲ? ငါတို့ဟိုတယ်က အာရှမှာ တစ်ခုတည်းသော ကြယ်ခုနစ်ပွင့်ဟိုတယ်ပဲ။ အဲ့ဒီမှာတည်းခိုတဲ့ ဧည့်သည်တွေအားလုံးက ထူးခြားတဲ့သူတွေချည်းပဲ။" ဟု မေးလိုက်သည်။

စစ်ထူရှင်း "..." ငါ ဘယ်လိုသိမှာလဲ? ငါ ဟိုတယ်လုပ်ငန်းမှာ မပါဝင်ဘူးလေ။

ကုန်းထျန်းဟောက်သည် စစ်ထူရှင်းကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး "အဲ့ဒီပြန်ပေးဆွဲသမားတွေရဲ့ အထောက်အထားကရော? မင်းတို့ စုံစမ်းပြီးပြီလား?" ဟု မေးလိုက်သည်။

စစ်ထူရှင်းက "သခင်လေးကျန်းက စုံစမ်းစစ်ဆေးနေတယ်!" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ထောင်ဇီ?" ကုန်းထျန်းဟောက် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ နားမလည်စွာ "ထောင်ဇီက ဒီကိစ္စကို စစ်ဆေးနေတယ်?! ယုတ္တိကျကျ ပြောရရင် သူ ဝင်ပါစရာမလိုဘူးလေ။" ဟု ကြည့်လိုက်သည်။

စစ်ထူရှင်း မျက်လုံးလှန်ကာ "သခင်လေးကျန်းနဲ့ ရှောင်လင်းယွီက သူငယ်ချင်းကောင်းတွေပါ။ စိတ်မပူပါနဲ့ ဘော့စ်။ သခင်လေးကျန်းမှာ စေ့စပ်ထားသူရှိပြီးသား။ သူ ခင်ဗျားဆီကနေ မရီးကို လုယူမှာမဟုတ်ဘူး။" ဟု ပြောလိုက်သည်။ စစ်ထူရှင်းသည် ကျန်းထောင် ရှောင်လင်းယွီကို ကြိုက်သည်ဟု ပြောလုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

"..." ကုန်းထျန်းဟောက် အံကြိတ်ကာ "မင်း တကယ်ပဲ အာဖရိကကို သွားချင်နေပုံရတယ်!" ဟု ပြောလိုက်သည်။ သို့သော် ဤစကားကို ကြားသောအခါ သူ စိတ်အခြေအနေမကောင်းသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

"ကျွန်တော် အခု ပါးစပ်ပိတ်လိုက်ပါပြီ!" စစ်ထူရှင်းသည် ချက်ချင်းပင် သူ့ပါးစပ်ကို ဇစ်ဆွဲပိတ်လိုက်သည်။

ကုန်းထျန်းဟောက်၏ မျက်နှာမှာ မှင်များပင် စီးကျနိုင်လောက်အောင် မဲမှောင်နေခဲ့သည်။

ထို့နောက် သူက အေးစက်စွာ "ငါတို့ ချက်ချင်း တရုတ်ပြည်ကို ပြန်မယ်!" ဟု ပြောလိုက်သည်။

***