← Chapters

ကျင့်သားရအောင် ကြိုးစားပါ!

Vol. 41 Ch. 678

ကျင့်သားရအောင် ကြိုးစားပါ!

Vol. 41 Ch. 678

မြို့တော်တွင် ရှောင်လင်းယွီ ပြန်ပေးဆွဲလုပ်ကြံခံရလုနီးပါးဖြစ်ခဲ့သော်လည်း သခင်ကြီးကုန်းနှင့် ရှောင်လင်းယွီတို့သည် ရှောင်မိသားစုကို စိတ်မပူစေရန်အတွက် ထိုအကြောင်းကို ပြောပြခြင်းမပြုခဲ့ကြပေ။

သခင်ကြီးကုန်းသည် ရှောင်လင်းယွီ ပြန်ပေးဆွဲလုပ်ကြံခံရလုနီးပါးဖြစ်ခဲ့ကြောင်း သိရှိသောအခါ အလွန်ဒေါသထွက်ခဲ့သည်။

သူသည် ကုန်းယင်ရှုန်းကို ချက်ချင်း စုံစမ်းစစ်ဆေးရန် စီစဉ်ညွှန်ကြားလိုက်သည်!

ကုန်းယင်ရှုန်းမှာမူ အနည်းငယ် ရှုပ်ထွေးနေမိသည်။

ကုန်းထျန်းဟောက်၏ အထောက်အထားကို မြို့တော်တွင် အဆင့်အတန်းတစ်ခုရှိသူများသာ သိရှိကြ၏။ ကုန်းထျန်းဟောက်သည် စီးပွားရေးလောကတွင်လည်း မျက်နှာပြလေ့မရှိပေ။ ကုန်းထျန်းဟောက်ကို စီးပွားရေးလောက၏ဘုရင်ဟု သိကြသော်လည်း သူ့ကို လူကိုယ်တိုင်မြင်ဖူးသူ အလွန်နည်းပါးသည်။

ကုန်းထျန်းဟောက်၏ M နိုင်ငံသို့ သွားရန် ဆုံးဖြတ်ချက်သည် ရုတ်တရက်ချမှတ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး လေဆိပ်သို့သွားစဉ်တွင်လည်း တိုက်ဆိုင်မှုတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့သည်။ သတင်းမီဒီယာများ ထိုနေရာတွင် ရှိနေသင့်သည်မဟုတ်ပေ။ သို့သော် သတင်းထောက်များသည် ရှောင်လင်းယွီက ကုန်းထျန်းဟောက်၏အမည်ကို အော်ခေါ်လိုက်သည့်အခါ သူမကို ချောင်းမြောင်းရန် ထိုနေရာတွင် ရှိနေခဲ့ကြသည်။ တစ်ခုခုတော့ မှားယွင်းနေသည်မှာ ထင်ရှား၏။

ဤလူများသည် အကြိမ်တိုင်းနီးပါး ထိုနေရာတွင် ရှိနေခဲ့ကြသည်မှာ... တစ်စုံတစ်ခု ဖြစ်လာတော့မည်ကို သိနေကြသကဲ့သို့ပင်။ တစ်စုံတစ်ယောက်က ဤအဖြစ်အပျက်ကို ကြိုတင်ခန့်မှန်းပြီး သတင်းထောက်များကို လေဆိပ်သို့ ပို့ဆောင်ခဲ့လေသလော။

ခေတ်သစ်လူသားများသည် သိပ္ပံပညာကို ကိုးကွယ်ယုံကြည်ကြသည်။ ဗေဒင်ဟောခြင်းနှင့် ကြိုတင်ခန့်မှန်းခြင်းတို့သည် အယူသီးမှုတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်သည်။ ကုန်းယင်ရှုန်းမှာ ရှုပ်ထွေးသွားခဲ့သည်။ တစ်စုံတစ်ယောက်က ရှောင်လင်းယွီနှင့် ကုန်းထျန်းဟောက်တို့၏ လှုပ်ရှားမှုများကို ကြိုတင်ခန့်မှန်းနိုင်ခဲ့တာလား။

အဖြစ်အပျက်သည် ပေကျင်းတွင် ဖြစ်ပွားခဲ့သောကြောင့် စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုသည်လည်း ထိုနေရာတွင်ပင် အဓိကထားခဲ့သည်။

ကျန်းထောင်သည်လည်း ပြန်ပေးဆွဲမှုနှင့် လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်မှု စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးတွင် ပါဝင်ခဲ့သည်။ အဖြစ်အပျက် ထပ်မံမဖြစ်ပွားစေရန် သူတို့နှစ်ဦးသည် ဆက်သွယ်ပြောဆိုကြမည်ဖြစ်သည်။

ကိစ္စကို ကုန်းယင်ရှုန်းနှင့် ကျန်းထောင်တို့အား စုံစမ်းစစ်ဆေးရန် လွှဲအပ်ခဲ့သည်။ သို့သော် ဤသို့သော သည်းထိတ်ရင်ဖိုအဖြစ်အပျက်ကို ကြုံတွေ့ခဲ့ပြီးနောက် ရှောင်လင်းယွီသည် အနည်းငယ် ကြောက်လန့်နေဆဲဖြစ်သည်။ သူမသည် သေလုနီးပါးဖြစ်ခဲ့သည်။

"ယွီအာ၊ အခု အဆင်ပြေရဲ့လား?" သခင်ကြီးကုန်းက စိုးရိမ်တကြီး မေးလိုက်သည်။

ရှောင်လင်းယွီ ခေါင်းညိတ်ကာ "ကျွန်မ အခု အဆင်ပြေပါပြီ။" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"တကယ်လား?" သခင်ကြီးကုန်းသည် အနည်းငယ် သံသယဝင်နေသည်။ ဤသည်မှာ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်ရန် ကြိုးပမ်းမှုဖြစ်သည်။ သာမန်လူတစ်ယောက်ဆိုလျှင် ကြောက်လန့်၍ သေဆုံးသွားလောက်ပြီဖြစ်သည်။ သို့သော် ရှောင်လင်းယွီသည် အလွန်လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာခဲ့ရာ သူ့ကို အံ့အားသင့်စေခဲ့သည်။

သို့သော် သူသည် ရှောင်လင်းယွီ လေဆိပ်တွင် ကုန်းထျန်းဟောက်၏အမည်ကို အော်ခေါ်လိုက်ရုံမျှဖြင့် ဤမျှဒုက္ခများစွာ ကြုံတွေ့ရလိမ့်မည်ဟု တစ်ခါမျှ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။ အကယ်၍ သူတို့ အနာဂတ်တွင် မြို့တော်သို့ အမှန်တကယ် ပြန်သွားခဲ့ပါက အခြေအနေသည် ပို၍ပင် အန္တရာယ်များလာမည် မဟုတ်လော။ သူသည် သူ့မြေးချွေးမနှင့် မြစ်လေးကို နောက်ထပ်အန္တရာယ်တွင်းသို့ မထည့်နိုင်ပေ။

သခင်ကြီးကုန်း သူမအတွက် စိုးရိမ်နေသည်ကို သတိပြုမိသောအခါ ရှောင်လင်းယွီသည် ပြုံးကာ "အဘိုး၊ ကျွန်မ တကယ်ပဲ အဆင်ပြေပါပြီ။ စိတ်မပူပါနဲ့။ ဒီလိုအန္တရာယ်များတဲ့ ပြန်ပေးဆွဲမှုကို ပထမဆုံးအကြိမ် ကြုံဖူးလို့ ကျွန်မ တုန်လှုပ်နေခဲ့တာ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အခု ကျွန်မ စိတ်ငြိမ်သွားပါပြီ။" ဟု ပြောလိုက်သည်။

သခင်ကြီးကုန်း ခေါင်းညိတ်ကာ လေးစားစွာ "မင်းမှာ တော်တော်ကောင်းတဲ့ စိတ်ဓာတ်ခွန်အားရှိတာပဲ။" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ရှောင်လင်းယွီ ပြုံးလိုက်သည်။

သူမ မည်သို့ မရှိနိုင်မည်နည်း။ သူမသည် ဘဝနှစ်ခု နေထိုင်ခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ သူမ၏ ယခင်ဘဝတွင် အလုပ်ခွင်၌ တိုက်ပွဲဝင်ခဲ့စဉ် အလုပ်ခွင်မှ အတက်အကျများသည် သူမ၏ စိတ်ဓာတ်ခွန်အားကိုလည်း တိုးတက်စေခဲ့သည်။ သို့မဟုတ်လျှင် သူမသည် ထိုအခြေအနေတွင် အမှန်တကယ် ကြောက်လန့်၍ ရူးသွပ်သွားပေလိမ့်မည်။

သခင်ကြီးကုန်းက "မင်း လောလောဆယ် မြို့တော်ကို မသွားတာ ပိုကောင်းမယ်။ ဆိုင်တိုးချဲ့ရေးကို တခြားတစ်ယောက်ကို လွှဲပေးလိုက်။" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ရှောင်လင်းယွီ ခေါင်းခါကာ "အဘိုး၊ အဆင်ပြေပါတယ်။ ဒါက မတော်တဆမှုတစ်ခုပါပဲ။ တစ်ယောက်ယောက်က ကျွန်မကို နေ့တိုင်း ပြန်ပေးဆွဲချင်နေမှာတော့ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး။" ဟု ပြောလိုက်သည်။

သခင်ကြီးကုန်းက အလွန်လေးနက်စွာ "ယွီအာ၊ မင်း မြို့တော်ရဲ့ အန္တရာယ်တွေကို မသိဘူး။ အဲ့ဒီနေရာက အားကြီးသူက အားနည်းသူကို အနိုင်ကျင့်တဲ့နေရာပဲ။ မင်း သတိမထားရင် အစိမ်းလိုက် ဖြဲခံရနိုင်တယ်။ ဒါကြောင့် လုံခြုံရေးအတွက် လောလောဆယ် မြို့တော်ကို မသွားပါနဲ့။ မြို့တော်ထဲက လျှို့ဝှက်အန္တရာယ်တွေကို ရှင်းလင်းဖို့ ငါ တစ်ယောက်ယောက်ကို စီစဉ်ခိုင်းလိုက်မယ်!" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"အဘိုး!" ရှောင်လင်းယွီက အော်ခေါ်လိုက်သည်။ "ကျွန်မ ကုန်းမိသားစုထဲကို ဝင်လာကတည်းက ကျွန်မဘဝက အေးချမ်းမှာမဟုတ်ဘူးဆိုတာ သိခဲ့ပါတယ်။ ဒါကြောင့် ကျွန်မက ကြိုတင်မခန့်မှန်းနိုင်တဲ့ အခြေအနေအမျိုးမျိုးကို လိုက်လျောညီထွေဖြစ်အောင် နေတတ်ဖို့လိုတယ်။ အဘိုးဖန်တီးပေးတဲ့ လုံခြုံရေးပူဖောင်းထဲမှာ ကျွန်မ ပျော်မနေနိုင်ဘူး။ ကျွန်မ လေ့ကျင့်ဖို့လိုတယ်!"

သခင်ကြီးကုန်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ ခဏတာ တိတ်ဆိတ်ပြီးနောက် သူ သက်ပြင်းချကာ "မင်းပြောတာမှန်တယ်။ ကုန်းမိသားစုရဲ့ သခင်မဘဝက အေးချမ်းမှာမဟုတ်ဘူး။ မင်း အနှေးနဲ့အမြန် လိုက်လျောညီထွေဖြစ်အောင် နေတတ်ရမှာပဲ။ ကောင်းပြီ၊ အဘိုး ဝင်မစွက်ဖက်တော့ဘူး။" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ရှောင်လင်းယွီ ချက်ချင်းပင် ပျော်ရွှင်စွာ "ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အဘိုး!" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ထို့နောက် သခင်ကြီးကုန်းက "ယွီအာ၊ လုံခြုံရေးက အရေးအကြီးဆုံးပဲ၊ နားလည်လား? မင်းတတ်နိုင်သလောက်လုပ်။ ရပ်တန့်ရမယ်ဆိုရင်လည်း အရေးမကြီးဘူး။ အဘိုးဆီက အကူအညီတောင်းဖို့ မမေ့နဲ့။ အဲ့ဒီအကောင်ပေါက်လေးကိုလည်း အားကိုးလို့ရတယ်!" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့၊ နားလည်ပါတယ် အဘိုး!" ရှောင်လင်းယွီ ခေါင်းညိတ်ကာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

...

သခင်ကြီးကုန်းနှင့် ရှောင်လင်းယွီတို့၏ စကားဝိုင်းကို ထုန်ထုန်ထံမှ သေချာပေါက် ဖုံးကွယ်ထားခဲ့သည်။

သို့သော် မိုင်တစ်ရာအတွင်းတွင် သူ့ထံမှ ဖုံးကွယ်ထားနိုင်သောအရာ မရှိပေ။

သခင်ကြီးကုန်း လီယွမ်ဟန်၏ ဖုန်းကို လက်ခံရရှိသည့်အချိန်မှစ၍ ထုန်ထုန်သည် ရှောင်လင်းယွီ မြို့တော်တွင် သေဆုံးလုနီးပါးဖြစ်ခဲ့ကြောင်း သိရှိခဲ့သည်။

သူ့အမေကို ပြန်ပေးဆွဲရန် သတ္တိရှိသူတစ်ယောက် အမှန်တကယ် ရှိနေခဲ့သည်။ သူတို့က အသက်ရှည်ရှည်မနေချင်ကြတော့တဲ့ပုံပဲ။

"မေမေ၊ သား အစ်ကိုရှောင်လင်နဲ့ မကစားရတာကြာပြီ။ အစ်ကိုရှောင်လင်နဲ့ သွားကစားချင်တယ်။" ရှောင်လင်းယွီ အခန်းထဲတွင် တစ်ယောက်တည်းရှိနေစဉ် ရှောင်လဲ့ထုန်က ပြောလိုက်သည်။

ရှောင်လင်းယွီသည် အများကြီးမစဉ်းစားဘဲ "သွားပြီး အဘွားကို မေမေနဲ့အတူရှိနေမယ်လို့ ပြောလိုက်။ သူ မင်းကို ရှာမတွေ့မှာစိုးလို့။" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ရှောင်လဲ့ထုန်သည် တက်ကြွလှုပ်ရှားသူဖြစ်သည်။ သူ လျင်မြန်စွာ လမ်းလျှောက်နိုင်သည့်အချိန်မှစ၍ နေ့တိုင်း ထွက်ပြေးနေခဲ့သည်။ သို့သော် သူ့မိသားစုကို စိတ်မပူစေရန် သူ သွားလေရာတိုင်း သူ့မိသားစုကို အသိပေးလေ့ရှိသည်။

"ဟုတ်၊ ဟုတ်!" ရှောင်လဲ့ထုန် ပြုံးကာ ထွက်ပြေးသွားသည်။ သူ ပြေးရင်း "သား အခု အဘွားကို သွားရှာလိုက်မယ်!" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ရှောင်လင်းယွီသည် ရှောင်လဲ့ထုန်၏ ပျောက်ကွယ်သွားသော ပုံရိပ်ကိုကြည့်ကာ ခေါင်းကို အကူအညီမဲ့စွာ ခါယမ်းလိုက်သည်။

ခဏအကြာတွင် ရှောင်လဲ့ထုန် ပြန်ပြေးလာပြီး အဝေးမှ "မေမေ၊ သား အဘွားကို ပြောပြီးပြီ!" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ရှောင်လင်းယွီ ခေါင်းညိတ်သည်။ "ဒါဆို ဝင်လာပြီး တံခါးပိတ်လိုက်!"

ရှောင်လဲ့ထုန် တံခါးပိတ်ပြီးနောက် ရှောင်လင်းယွီသည် ရှောင်လဲ့ထုန်ကို နေရာလွတ်ထဲသို့ ဆင့်ခေါ်လိုက်သည်။

ထိုမတိုင်မီ ရှောင်လင်းယွီသည် ရှောင်လင်အား သူမ ပြန်ပေးဆွဲခံရလုနီးပါးဖြစ်ခဲ့ကြောင်း ထုန်ထုန်ကို မပြောရန် သတိပေးခဲ့သည်။

သို့သော် သူမ မသိခဲ့သည်မှာ...

ရှောင်လဲ့ထုန် နေရာလွတ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သောအခါ သူက အလွန်လေးနက်သောမျက်နှာဖြင့် "မြို့တော်မှာ ဘာဖြစ်ခဲ့တာလဲ?" ဟု မေးလိုက်သည်။

***

All Chapters