အသွင်ပြောင်းခြင်း စတင်သည်
Vol. 12 Ch. 172
Chapter 172
ပြင်ပသံချပ်ကာ လျှပ်စစ်ဓားသွားစနစ်
အမှတ် ၇ ရထားတွဲ - သိုလှောင်စာရင်းစစ်ဆေးခြင်း
အမှတ် ၇ ရထားတွဲ၏ သိုလှောင်ခန်းအတွင်း၌ ချန်ဆီရွှမ်သည် ၎င်း၏အဖွဲ့ကို ဦးဆောင်ကာ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ရေးပစ္စည်းများကို ရွှေ့ပြောင်းပြီး ရေတွက်နေသည်။
“၁၇၂၊ ၁၇၃... ရှောင်လီ၊ ဘီစကွတ်အားလုံးကို C1 ဇုန်ထဲထည့်လိုက်”
ချန်ဆီရွှမ်သည် ဂဏန်းများကို မှတ်သားရင်း ညွှန်ကြားသည်။
“ကောင်းပါပြီ ခေါင်းဆောင်ချန်”
ခေါင်းဆောင်ချန်ဟူသောအမည်ကို ကြားလိုက်ရသည်နှင့် ချန်ဆီရွှမ်သည် ၎င်း၏နှုတ်ခမ်းသည် အနည်းငယ် ကွေးညွှတ်သွားကာ နှလုံးသားထဲတွင် ကျေနပ်မှုတစ်ခု လှစ်ခနဲဖြတ်သန်းသွားသည်။ သို့သော် သူမသည် တည်ကြည်သောမျက်နှာထားကို ထိန်းထားကာ ဆက်ညွှန်ကြားသည်။
“အသားခြောက်တွေအားလုံးကို ရေခဲသေတ္တာထဲထည့်လိုက်”
ရထားတွဲအသီးသီးတွင် အလုပ်များပြည့်နှက်နေသည်ကို လေ့လာကြည့်ရှုရင်း သူမသည် အမှတ် ၄ ရထားတွဲသို့ ဦးတည်သွားပြီး လင်းရှန်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
“ပစ္စည်းတွေ တော်တော်များများ စုဆောင်းထားပြီးပြီ။ အစားအစာတွေ လုံလောက်တယ်။ ဆေးပစ္စည်းတွေနဲ့ လက်နက်တချို့လည်း တွေ့ထားတယ်...”
အမှတ် ၄ ရထားတွဲအတွက် ရေပေါ်စိုက်ပျိုးရေးစင်များနှင့် အပင်စိုက်ပျိုးရေးခန်းများ တပ်ဆင်နေရင်း လင်းရှန်သည် နားထောင်ကာ ခေါင်းညိတ်သည်။
“အစားအစာနဲ့ ဆေးဝါးတွေက အဓိကပဲ။ လက်နက်တွေကတော့ အခုအတွက် တတ်နိုင်သလောက် စုဆောင်းထားလိုက်။ ဒါနဲ့ အနီရောင်ပဲစေ့တွေ တွေ့မိလား”
လင်းရှန်၏ ယန္တရားထုတ်လုပ်မှုစွမ်းရည်ဖြင့် လက်နက်များကို အထူးလိုအပ်ခြင်းမရှိခဲ့ဘဲ ထူးခြားသောအဆင့်မြင့်လက်နက်များမှလွဲ၍ ဖြစ်သည်။ သို့သော် အနီရောင်ပဲစေ့များမှာမူ ကွဲပြားသည်။ ၎င်းတို့သည် အရေးပါလှသည်။
ထိုအချိန်တွင် ရှုချင်းသည် ပြုပြင်ထားသော ရေဒီယိုတစ်လုံးကို ကိုင်ဆောင်လျက် ချဉ်းကပ်လာသည်။
“ဒါက ထူးဆန်းတယ်။ အမှောင်ရေဒီယိုပေါ်က အနီရောင်ပဲစေ့က ပျောက်နေတယ်။ ဒါပေမယ့် ကျန်တဲ့ ပစ္စည်းတွေကိုတော့ မထိထားဘူး”
လင်းရှန်၏ မျက်နှာထားမှာ မှုန်မှိုင်းသွားသည်။
“ဒါဆို တစ်ခုခုက လူတွေနဲ့ အနီရောင်ပဲစေ့တွေကို ဝါးမျိုသွားတာဖြစ်ရမယ်”
လူများနှင့် အနီရောင်ပဲစေ့များ ပျောက်ဆုံးနေသော်လည်း အရေးကြီးသော အသက်ရှင်သန်ရေးအရင်းအမြစ်များနှင့် ယာဉ်များကို ထားခဲ့ခြင်းသည် သူ၏နောက်ကျောတစ်လျှောက် အေးစိမ့်မှုတစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားစေသည်။ ထိတ်လန့်ဖွယ်သတ္တဝါများ သို့မဟုတ် ဖုတ်ကောင်အုပ်စုဖြစ်ခဲ့လျှင်ပင် ရုန်းကန်မှု၏ အမှတ်အသားများ သို့မဟုတ် ခုခံမှုအနည်းဆုံးတော့ လုပ်ခဲ့ပေမည်၊၊
ရှုချင်းက ခေါင်းညိတ်သည်။
“ငါတို့က နင်တို့ထက် နာရီအနည်းငယ်စောပြီး ကျန်းကျိုးကို ရောက်ခဲ့တယ်။ ဒီမှာရှိတဲ့ အမှောင်ညက ယူပေမှာနဲ့ မတူဘူး”
“ဘယ်လိုမတူတာလဲ”
ချန်ဆီရွှမ်က မေးသည်။
“တွင်းနက်ဇုန်သုံးခုနဲ့ ဆက်စပ်နေတာဖြစ်နိုင်တယ်” လင်းရှန်က ခန့်မှန်းသည်။
“တွင်းနက်ဒီရေနဲ့ ဝေးရင် နေ့အချိန်က ပိုရှည်ပေမယ့် ညရောက်ရင် တွင်းနက်ဇုန်အမှတ် ၃၊ ၅၊ ၇ ရဲ့ လွှမ်းမိုးမှုကို ခံရတယ်။ ကိစ္စတွေက ရှုပ်ထွေးလာနိုင်တယ်”
အမှတ် ၇ ရထားတွဲ - ပရမ်းပတာအလယ်က လက်ဖက်ရည်ဝါသနာရှင်
ထိုအချိန်တွင် လုရှင်းချန်သည် ရထားပေါ်သို့ ပြေးတတ်လာသည်။ သူသည် ကင်းစောင့်တာဝန်ထမ်းဆောင်နေခဲ့သော်လည်း အားလုံး ရထားတပ်ဆင်ရာတွင် အလုပ်များနေသည်ကို မြင်ပြီး လင်းရှန်ထံ အလျင်အမြန်ရောက်လာသည်။
“အစ်ကိုလင်း”
“ပြော”
“အရင်က ငါပြောခဲ့တဲ့ လက်ဖက်ရည်ဖျော်စက်ကို မမေ့နဲ့နော်။ ဒီရထားပေါ်က ရေက အရမ်းအဆင့်မြင့်တယ်။ ဒီရေနဲ့ လက်ဖက်ရည်ဖျော်ရင် အရမ်းကောင်းမှာပဲ”
လင်းရှန်သည် သူ့ကို ဘေးကမ်းကြည့်လိုက်ပြီး ကမ္ဘာပျက်ကပ်အလယ်တွင် လက်ဖက်ရည်ကို အာရုံစိုက်နိုင်သည့် ၎င်း၏စွမ်းရည်ကို အမှန်တကယ် အထင်ကြီးမိသည်။
သို့သော် သူသည် ကန့်ကွက်မှုမပြုခဲ့ပေ။ ယင်းအစား သူရယ်မောလိုက်သည်။
“အားလုံးပြီးသွားရင် မင်းအတွက် လက်ဖက်ရည်ဖျော်တဲ့နေရာတစ်ခု အထူးတည်ဆောက်ပေးမယ်”
“တကယ့်မိတ်ဆွေကောင်းပဲ”
လုရှင်းချန်၏ မျက်လုံးများ လင်းလက်သွားပြီး မင်းငါ့ကို နားလည်တယ်ဟူသော အမူအရာကို ပြသလိုက်သည်။ သူသည် လက်ညှိုးတစ်ချောင်းကို ထောင်ကာ ကြေငြာလိုက်သည်။
“အစ်ကိုလင်းက ငါ့ကို ဂရုစိုက်ပေးတယ်။ ငါ လုရှင်းချန်က လူသားမျိုးနွယ်ကို ထာဝရအကာအကွယ်ပေးမယ်”
…လူသားမျိုးနွယ်ကို ထာဝရအကာအကွယ်ပေးမည်ဟူသည်ကား ဘာနည်း။
လင်းရှန်သည် လည်ချောင်းထဲတွင် တစ်စုံတစ်ခု ဆို့သွားသလို ခံစားရသည်။ ရထားပေါ်တွင် လူသုံးဆယ်ပင် မပြည့်သေးဘဲ ဤသူသည် လူသားမျိုးနွယ်ကို ကယ်တင်မည်ဟူ၍ ကြီးကျယ်သော ကြေညာချက်များ ပြုလုပ်နေပြီဖြစ်သည်။
သို့သော် လင်းရှန်သည် ဘာမှမပြောရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။ အနည်းဆုံး လုရှင်းချန်၏ စိတ်အားထက်သန်မှုသည် ကောင်းသောအရာဖြစ်သည်။ ယခုရထား၏ ပစ်ခတ်စွမ်းအားကို အဆင့်မြှင့်တင်ထားပြီး ကီကီ၊ လို့ဟွာနှင့် လုရှင်းချန်ဆိုသော ဆင့်ကဲအဆင့်စွမ်းအားရှင်သုံးဦးနှင့်အတူ ၎င်းတို့၏ လုံခြုံရေးသည် သိသိသာသာ တိုးတက်လာခဲ့သည်။
PX-05 အင်ဂျင်နီယာစက်ရုပ်၏ မွေးဖွားခြင်း
[ထုတ်လုပ်ရေးစက်ရုံ: ပစ္စည်းပြောင်းလဲမှုပြီးစီးပြီ]
လင်းရှန်၏ မျက်လုံးများ လင်းလက်သွားပြီး ၎င်း၏ထုတ်လုပ်ရေးစနစ်ကို စစ်ဆေးကြည့်သည်။ အချိန်မဖြုန်းဘဲ သူသည် အလွတ်ရထားတွဲတစ်ခုသို့ ဦးတည်သွားပြီး ဖန်တီးမှုအသစ်တစ်ခုကို စမ်းသပ်ရန်—
PX-05 အင်ဂျင်နီယာစက်ရုပ်။
ဤစက်ရုပ်သည် တိကျသော ဂဟေဆော်ခြင်းနှင့် တပ်ဆင်ခြင်းလုပ်ငန်းများတွင် အထူးပြုထားပြီး လင်းရှန်သည် အာကာသဆိပ်ကမ်းတွင် တပ်ဆင်လိုခဲ့သောအရာဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ထိရောက်မှုကို သိသိသာသာ မြှင့်တင်ပေးပြီး ရထားပြုပြင်ထိန်းသိမ်းမှု၏ ရှုပ်ထွေးသောလုပ်ငန်းများကို ကိုင်တွယ်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။
“ကောင်းပြီ၊ လုပ်ကြည့်ရအောင်...”လင်းရှန်သည် နက်ရှိုင်းစွာ အသက်ရှူလိုက်သည်။
အလင်းရောင်တစ်ခု လှစ်ခနဲ ဖြတ်သန်းသွားပြီး အဆင့်မြင့်တိကျသော ပစ္စည်းအမျိုးမျိုးသည် လေထဲတွင် လွင့်မျောကာ သူ၏မျက်စိရှေ့တွင် တစ်ပိုင်းချင်း စုဝေးလာသည်။
သို့သော် ဤတစ်ကြိမ်တွင် လုပ်ငန်းစဉ်သည် နှေးကွေးသည်။ ပစ္စည်းများ တစ်ခုချင်း ပြောင်းလဲနေပြီး လင်းရှန်၏ နဖူးပေါ်တွင် ချွေးစီးများ ပေါ်ထွက်လာသည်—
သို့သော် စက်ရုပ်၏ အဓိကပရိုဆက်ဆာသည်ပင် ပုံပေါ်မလာခဲ့ပေ။
“တကယ်ကြီးလား။ ဒီဟာက ဒီလောက်ရှုပ်ထွေးနေတာလား”
လင်းရှန်သည် ထုတ်လုပ်မှုကို ရပ်တန့်လိုက်သည်။
တင်း—
အနက်ရောင်အပိုင်းအစသေးသေးလေးတစ်ခု ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ကျလာပြီး ကြည်လင်သောအသံထွက်ပေါ်သည်။ သူသည် နဖူးကို သုတ်လိုက်ပြီး ၎င်းကို ကောက်ယူကာ သဘောပေါက်လိုက်သည်—
၎င်းသည် မပြီးစီးသေးသော မိုက်ခရိုချစ်ပ်တစ်ခု၏ အပိုင်းအစသေးသေးလေးတစ်ခုသာဖြစ်သည်။
“ဟူး... ငါ့ရဲ့ ယန္တရားထုတ်လုပ်မှုအဆင့်က မလုံလောက်သေးဘူးပဲ”
[ယန္တရားထုတ်လုပ်မှု: အဆင့် ၂ (၄၂၀/၅၀၀)]
ရထားအစိတ်အပိုင်းများစွာ ဖန်တီးပြီးနောက် ၎င်း၏ ယန္တရားထုတ်လုပ်မှုစွမ်းရည်သည် ၂၆၀ မှ ၄၂၀ သို့ ခုန်တက်သွားပြီး အဆင့် ၃ သို့ နီးကပ်လာသည်။
“အရင်ဆုံး အဆင့်မြှင့်ရမယ်ထင်တယ်။ ဒီညမှ ထပ်ကြိုးစားကြည့်မယ်”
သူ၏ စိုးရိမ်မှုသည် အကြောင်းမဲ့မဟုတ်ပေ။ သူသည် အဆင့်မြင့်စက်ရုပ်တစ်ခု ဖန်တီးရန် ရှုပ်ထွေးမှုကို လျော့တွက်ခဲ့သည်။ ၎င်းသည် အင်ဂျင်နီယာမော်ဒယ်တစ်ခုသာဖြစ်သော်လည်း ၎င်း၏ ဉာဏ်ရည်နှင့် တပ်ဆင်ထားသော တွန်းအားစနစ်သည် ၎င်းကို ရိုးရှင်းသော တပ်ဆင်မှုစီမံကိန်းမှ ဝေးကွာစေသည်။
“ဒါဆို မှန်ကန်တဲ့ပစ္စည်းတွေ ရှိရင်တောင် ဖန်တီးမှုရဲ့ ခက်ခဲမှုက အဓိကအချက်ဖြစ်နေတာပဲ။ 1130 CIWS ပိုကြာနိုင်သေးတယ်”
လင်းရှန်သည် သက်ပြင်းရှည်တစ်ချက်ချလိုက်ပြီး ရထားတွဲထဲမှ ထွက်လာသည်။
ညအချိန်မတိုင်မီ နောက်ဆုံးပြင်ဆင်မှုများ
ဝူးးး—
အနက်ရောင် အနန္တရထားသည် ဖြုတ်ပြီး အားဖြည့်နေသည်။ အထက်မှ ကရိန်းများသည် အသစ်ထည့်သွင်းထားသော ကာကွယ်ရေးသံချပ်ကာပြားများကို ရထားပေါ်သို့ ဆွဲတင်နေပြီး အဆင့်မြှင့်တင်မှုများ မရပ်မနား ဆက်လက်လုပ်ဆောင်နေသည်။
“ကောင်းပြီ၊ ကြီးမားတဲ့ အလုပ်တွေကို အရင်ပြီးအောင်လုပ်ပြီး ပြီးရင် တိကျတဲ့စနစ်တွေကို ကိုင်တွယ်မယ်”
သံချပ်ကာရထားတွဲများ၊ နေထိုင်ရေးနေရာများ၊ သိုလှောင်ရေးခန်းများ၊ အစားအစာဖြန့်ဝေမှု—ဤသည်များသည် မရှိမဖြစ်လိုအပ်သောအရာများဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့ကို လုံခြုံစေရန်သည် ထိပ်တန်းဦးစားပေးဖြစ်သည်။ အကယ်၍ အခြေအနေများ ဆိုးရွားလာပါက ချက်ချင်းထွက်ပြေးနိုင်ရန်ဖြစ်သည်။
ကာကွယ်ရေးအဆင့်မြှင့်တင်မှုများသည် အမြဲတမ်း ဦးစားပေးဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့၏ ရထား၏ သံချပ်ကာသည် ယခင်က အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ၎င်းတို့ကို ကယ်တင်ခဲ့ပြီး လုံးဝပျက်စီးမှုအခြေအနေများမှ လွတ်မြောက်ပြီး ဘေးကင်းရာသို့ ထွက်ပြေးနိုင်စေခဲ့သည်။
တစ်နေ့လုံး နေ့အချိန်စက်ဝန်းတစ်ခုလုံးကို အသုံးချနိုင်ခဲ့သော်လည်း ရထားအဖွဲ့သည် ထူးဆန်းစွာ မသက်မသာခံစားရသည်။
အလုပ်များသည် မနက်မှ ညနေနှောင်းပိုင်းအထိ ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ခဲ့ပြီး လူပေါင်းများစွာပါဝင်သော အဖွဲ့တစ်ခုကြောင့် အနန္တရထားပုံစံအသစ်သည် နောက်ဆုံးတွင် ပုံဖော်လာခဲ့သည်—
ရထားတွဲ ၁၂ တွဲနှင့် စွမ်းအားရထားခေါင်းတွဲနှစ်တွဲကို အပြည့်အဝတပ်ဆင်ပြီးစီးသည်။
အနက်ရောင်သံချပ်ကာပြားများသည် ယခု ရထားတစ်ခုလုံးကို ဖုံးအုပ်ထားပြီး နှစ်ထပ်ပေါက်ကွဲဒဏ်ခံတံခါးများသည် ၎င်းကို အထင်ကြီးဖွယ် အဆင့်မြင့်နည်းပညာပုံစံဖြင့် ပေါ်လွင်စေသည်။
အတွင်းပိုင်းတွင်—
ချန်ဆီရွှမ်နှင့် အမျိုးသမီးအုပ်စုတစ်စုသည် ထမင်းစားရထားတွဲတွင် အစားအစာများနှင့် မီးဖိုချောင်သုံးပစ္စည်းများကို စီစဉ်နေသည်။
ကီကီနှင့် လို့ရှားရှားတို့သည် အမှတ် ၂ ရထားတွဲတွင် ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ပိုင်နေရာကို အလှဆင်ရာတွင် အလုပ်များနေသည်။
ရထား၏ နျူကလီးယားစွမ်းအင်သုံးဆာဗာကို ထိုနေရာသို့ ပြောင်းရွှေ့ခဲ့ပြီး လင်းရှန်သည် လို့ရှားရှားအတွက် လက်နက်တပ်ဆင်ရေးစင်တစ်ခုပင် တည်ဆောက်ပေးခဲ့သည်။
လို့ဟွာ၊ ရှုချင်းနှင့် အခြားသူများသည် ရေစည်များ၊ ရေစစ်ထုတ်စနစ်နှင့် အပူပေးစနစ်အတွက် ပိုက်များကို တပ်ဆင်နေသည်။
အမှတ် ၄ ရထားတွဲတွင် လင်းရှန်သည် ဇောင်ယန်ယောင်နှင့် ပညာတတ်အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများကို စုဆောင်းကာ တင်းကျန်းရီနှင့်အတူ ရေပေါ်စိုက်ပျိုးရေးစနစ်ကို တပ်ဆင်ရန် ကူညီပေးခဲ့သည်။
နောက်ဆုံးတွင်—
တင်း။
လင်းရှန်သည် ရထားအမိုးပေါ်တွင် အနီအောက်ရောင်ခြည်သုံးညမြင်ကွင်းစောင့်ကြည့်ရေးယူနစ်များကို တပ်ဆင်ပြီးစီးသွားသည်။ လျှပ်စစ်ပစ်မှတ်ရှာစနစ်နှင့် ရေဒါတို့နှင့် တွဲဖက်ထားပြီး ၎င်းတို့၏ ပြင်ပစောင့်ကြည့်ရေးသည် ယခု ထိပ်တန်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။
“ဟူးးး...”
လင်းရှန်သည် တောင့်တင်းနေသော ကြွက်သားများကို ဆန့်တန်းရင်း ညည်းညူလိုက်သည်။ အချိန်မှာ တိုတောင်းလာပြီဖြစ်သည်။ ညအချိန်မတိုင်မီ ပြင်ပအကာအကွယ်များအားလုံးကို ပြီးစီးရန် လိုအပ်သည်။
“နောက်ဆုံးတစ်ခုပဲ ကျန်တော့တယ်... ပြင်ပသံချပ်ကာ လျှပ်စစ်ဓားသွားစနစ်”