ထူးဆန်းသောခေါ်ဆိုမှု

ဘွန်းးးးးး

ထူးဆန်းသော သတ္တဝါများသည် ရထားတစ်ခုလုံးကို ဝိုင်းထားသည်။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ဤသတ္တဝါများသည် ရထားအတွင်းရှိ ကြောက်ရွံ့မှုကို အာရုံခံမိသလိုပင်။ စူးရှသော အော်ဟစ်သံဖြင့် သတ္တဝါတစ်ကောင်သည် အနန္တရထား၏ ခန်းမောင်းရှိ ရှေ့ပြတင်းပေါက်၏ သံဇကာကို တိုက်ရိုက်တိုက်ခိုက်လာသည်။

အချို့သော သတ္တဝါများသည် ရထား၏ သံမဏိပြားများကို စတင်ပြီး ဆုတ်ဖြဲလာသည်။

ရာ့ရားး

ပင့်ကူပုံစံ ကြီးမားသော သတ္တဝါတစ်ကောင်သည် အော်သံတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး ၎င်း၏ခြေထောက်များမှ ဖြူဖျော့သော လူသားလက်များစွာသည် ပြင်းထန်စွာ လှုပ်ခါကာ ကြည့်ရှုသူများ၏ နောက်ကျောတစ်လျှောက် အေးစက်သွားစေသည်၊၊

အား...

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် လင်းရှန်၏ ပထမဆုံးတုံ့ပြန်မှုမှာ အနန္တရထားကို ထိန်းချုပ်ကာ အဆုံးမရှိ အရှိန်မြှင့်ရန်ဖြစ်သည်။

“တိုက်ကြ”

လင်းရှန်၏ နှလုံးခုန်သံ မြန်ဆန်လာသည်၊၊ ဤသတ္တဝါများသည် နောက်ဆုံးတွင် စိတ်ဆိုးဒေါသထွက်လာကြောင်း သိရှိသွားသည်။ သူသည် အားလုံးကို ချက်ချင်း လှုပ်ရှားရန် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

ဝူး—

ယန္တရားနှလုံးသားသည် အသက်ဝင်လာပြီး ဝေးလ် 03E အကြီးစားဂတ်စ်တာဘိုင်ရထားခေါင်းတွဲနှင့် နျူကလီးယားစွမ်းအင်သုံး ရထား၏ အင်ဂျင်များသည် စွမ်းအားဖြင့် ဆူညံလာသည်။ ရထားသည် ရှေ့သို့ တဟုန်ထိုးထွက်သွားပြီး လင်းရှန်သည် လက်မြှောက်ကာ ယန္တရားထုတ်လုပ်မှုကို စတင်လိုက်သည်။ ရှေ့ပြတင်းပေါက်အပြင်ဘက်တွင် ရှည်လျားပြီး ချွန်ထက်သော အကာအကွယ်သံပြားတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။

ဝုန်းးးး

ပင့်ကူကြီးသည် အကာအကွယ်သံပြားကို ကြီးမားသောအင်အားဖြင့် တိုက်မိပြီး သွေးနှင့်အသားများ ပျံကျဲသွားကာ နာကျင်သော အော်ဟစ်သံဖြင့် ပြည့်နှက်သွားသည်။

လင်းရှန်သည် ဤသတ္တဝါ၏ စွမ်းရည်များကို မသိရှိသေးသောကြောင့် ပြတင်းပေါက်အတွက် အကာအကွယ်အချို့ကို ဖန်တီးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ထိုအခိုက်တွင် ကီကီသည် ရှေ့သို့ ပြေးထွက်လာပြီး လက်မြှောက်ကာ အားပြင်းသော စိတ်စွမ်းအင်လှိုင်းကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး ချွန်ထက်သော အကာအကွယ်သံပြားကို တွန်းထုတ်လိုက်သည်။ ဦးခေါင်းပင့်ကူ၏ ခြေထောက်များသည် ရထား၏ ဘေးဘက်ကို ခြစ်မိပြီး မီးပွားများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ အမိုးပေါ်ရှိ ကြီးမားသော အနက်ရောင်ပင့်ကူကြီးသည် အော်ဟစ်သံဖြင့် လိမ့်ကျသွားသည်။

အားးး

အားလုံးပဲ ပစ်ကြတော့...

အရေးကြီးသောအခိုက်အတန့်တွင် လင်းရှန်သည် ချက်ချင်း အမိန့်ပေးသည်။

ဒက် ဒက် ဒက် ဝုန်း ခရက် အုန်း

သူ၏အမိန့်ဖြင့် နေထိုင်ရေးရထားတွဲများရှိ ယဉ်တန်းအဖွဲ့ဝင်များသည် ပစ်ခတ်ရေးအပေါက်များမှတစ်ဆင့် ၎င်းတို့၏သေနတ်များဖြင့် ပစ်ခတ်လာပြီး သတ္တဝါများ၏ ခြေလက်များနှင့် ခြေထောက်များကို ကျည်ဆန်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းကာ မည်သည့်အရာမှန်း မခွဲခြားနိုင်သော အသားတုံးများအဖြစ် ပြန့်ကျဲသွားသည်။

အမှတ် ၅ ရထားတွဲတွင် လို့ဟွာသည် ဂတ်တလင်သေနတ်ကို ကိုင်ထားရင်း အလိုအလျောက်တံခါးရှေ့တွင် အသင့်ရှိနေပြီး လုရှင်းချန်သည် အမိုးပေါ်ပလက်ဖောင်းကို ဖွင့်လိုက်သည်။ ဘန်း-ဘန်း- ဘန်း အမိုးဖွင့်လိုက်သည်နှင့် မြွေပုံစံဦးခေါင်းနှင့် အနက်ရောင်အင်းဆက်များစွာသည် အတွင်းသို့ အလျင်အမြန် ဝင်ရောက်လာသည်။

သို့သော် ထိုအခိုက်တွင် အနီရောင်မီးတောက်တစ်ခုသည် ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်လာသည်။

“နတ်ဘုရားကောင်းကင်မီးတောက်လောင်ကျွမ်းခြင်း”

“နတ်ဆိုးသားရဲတွေအားလုံး လမ်းဖွင့်ပေးလိုက်စမ်း”

အုန်းးး

ပြင်းထန်သော မီးတောက်များသည် တိုက်ခိုက်ရေးပြတင်းပေါက်မှ ထွက်ပေါ်လာပြီး အင်အားပြင်းထန်လွန်းသဖြင့် စက်ဝိုင်းပုံပြတင်းပေါက်၏ မီးထွက်နှုန်းသည် နှစ်ဆတိုးသွားသည်။ မီးတောက်များသည် မီတာပေါင်းများစွာ အမြင့်ထိ ရောက်ရှိပြီး အနက်ရောင်အင်းဆက်များကို မီးလောင်ကျွမ်းစေကာ ပြတင်းပေါက်အပြင်သို့ ဖောက်ထွက်သွားသည်။ ထူးဆန်းသော မြွေဦးခေါင်းသည် အော်ဟစ်ကာ ပြန်လည်ဆုတ်ခွာသွားသည်။

အလိုအလျောက်တံခါးဖွင့်လိုက်ပြီး တစ်ခုတည်းသော အခိုက်အတန့်တွင် လို့ဟွာသည် သေနတ်ဖောက်ခလုတ်ကို ဆွဲလိုက်သည်။ K23 ဂတ်တလင်သေနတ်သည် အသက်ဝင်လာပြီး ၎င်း၏ မြန်နှုန်းမြင့်ပစ်ခတ်မှုသည် လှုပ်ရှားနေသော အရာများကို ဖြတ်တောက်သွားသည်။ ယမ်းနံ့များသည် လေထဲတွင် ပြည့်နှက်နေပြီး မီးလောင်ပေါက်ကွဲမှုသည် အမွှေးထူသော ကင်းမြီးကောက်ပုံစံ အရာတစ်ခုကို ဖျက်ဆီးပစ်သည်။

ဘန်း ဘန်း ဘန်း—ရက်စက်ကြမ်းတမ်းသော သတ္တဝါများသည် ရထား၏ သံချပ်ကာအပြင်ဘက်နှင့် ပြင်းထန်စွာ တိုက်မိလာပြီး အမိုးသည် လှုပ်ခါလာသည်။

ကြီးမားသော အနက်ရောင်ကင်းခြေများသည် ရထား၏ ဘေးဘက်တွင် တွယ်ကပ်လျက် သံချပ်ကာကို ကိုက်ဖြတ်ရန် ကြိုးစားနေသည်။ အင်းဆက်ခြေထောက်ရာပေါင်းများစွာသည် သတ္တုပေါ်တွင် ခြစ်ရာသံများ ထွက်ပေါ်စေပြီး ကြည့်ရှုသူ၏ နောက်ကျောတစ်လျှောက် အေးစက်သွားစေသည်၊၊

မောင်းခန်းထဲတွင် ရပ်နေသော လင်းရှန်သည် သတ္တဝါများကြောင့် ရထားသည် နှေးကွေးသွားသည်ကို ခံစားရသည်။ ၎င်း၏မျက်လုံးများ စူးရှသွားပြီး သူသည် သွားများကို တင်းတင်းကြိတ်လိုက်သည်။

“ဒီလို ရထားပေါ်တွယ်တက်ရတာကို ကြိုက်နေတယ်ပေါ့လေ၊၊ ကောင်းပြီ မင်းကို ကိုင်စရာတစ်ခုခု ပေးလိုက်မယ်”

ယန္တရားနှလုံးသား အသက်ဝင်လာသည်။ ဗို့အားမြင့်လျှပ်စစ်သည် အနန္တရထား၏ ဘေးဘက်များမှတစ်ဆင့် စီးဆင်းလာပြီး ငွေရောင်လျှပ်စစ်ဓားသွားများသည် မှိန်ဖျော့ဖျော့ လျှပ်စစ်အားဖြင့် တစီစီဖြစ်လာသည်။ တစ်ချိန်တည်းတွင် ဓားသွားများသည် တောက်ပလာပြီး လျှပ်စစ်မီးပွားများ လက်ခနဲ ထွက်ပေါ်လာသည်။

မီတာရာချီ ရှည်လျားသော လျှပ်စစ်ဓားသွားများ ပေါ်ထွက်လာသည်နှင့်အမျှ ရထား၏ ဘေးဘက်တွင် တွယ်ကပ်နေသော ထူးဆန်းသတ္တဝါများသည် နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လာသည်။ ၎င်းတို့၏ ခြေလက်များ ကွဲအက်သွားပြီး ကင်းခြေများ၏ ဝမ်းဗိုက်သည် ဖြတ်တောက်ခံရသည်။ သတ္တဝါများသည် အော်ဟစ်ရင်း ရထားလမ်းအကာရံများပေါ်မှ လိမ့်ကျသွားသည်။

နောက်ဆုံးတွင် အနန္တရထားသည် စီစဉ်ထားသည့်အတိုင်း အရှိန်မြှင့်လာသည်။ လုရှင်းချန်၏ လှုပ်ရှားမှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ပေါက်ကွဲမှု၏ မီးတောက်များသည် အမိုးပေါ်သို့ ပျံ့နှံ့သွားပြီး မီးလောင်လာသည်။ ဝေးကွာသောနေရာမှ ရထား၏ အမိုးသည် ပြင်းထန်သော မီးတောက်ဖြင့် လောင်ကျွမ်းနေပုံရသည်။ ရထား၏ အရှိန်မြှင့်လာပြီး ညအမှောင်ထဲတွင် ပေါက်ကွဲသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

“သူတို့ကို ဖယ်ထုတ်လိုက်ပြီ၊၊ကီကီ၊ မီးငြှိမ်းလိုက်”

ရထားအရှိန်မြှင့်လာသည်နှင့်အမျှ လင်းရှန်သည် မီးတောက်များသည် သံချပ်ကာမှတစ်ဆင့် ရထားတွဲများသို့ ပျံ့နှံ့သွားမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် ကီကီကို မီးငြှိမ်းရန်နှင့် ကျန်ရှိနေသော ထူးဆန်းသတ္တဝါများကို ကိုင်တွယ်ရန် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

“ရတယ်”

ဘန်း ဘန်း ခရက်

ကီကီသည် ရထား၏ နောက်ဖက်သို့ အလျင်အမြန် ပျံသန်းသွားပြီး စိတ်စွမ်းအင်လှိုင်းကို အသုံးပြုကာ အမိုးပေါ်ရှိ မီးတောက်များကို ဖယ်ရှားလိုက်ပြီး မီးလောင်ကျွမ်းခံရသော ထူးဆန်းသတ္တဝါများ၏ အကြွင်းအကျန်များကို ဖယ်ထုတ်လိုက်သည်။

“စခရီးး”

သတ္တဝါများ၏ စူးရှသော အော်ဟစ်သံများသည် အနန္တရထားနောက်မှ ထွက်ပေါ်လာသည်။ မှောင်မိုက်သော သစ်တောထဲတွင် အနက်ရောင်အင်းဆက်များသည် မရေမတွက်နိုင်အောင် ပေါ်ထွက်လာပြီး ရထားလမ်းများဆီသို့ တွယ်တက်လာသည်။

“ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက်များတဲ့ သတ္တဝါတွေ ရှိနိုင်ရတာလဲ၊၊ ဒါ တကယ်ပဲ သားရဲအကျိုးသက်ရောက်မှုကြောင့်ဖြစ်နိုင်လား” ချန်ဆီရွှမ်သည် မယုံနိုင်စွာ ပြောရင်း ရှေ့လမ်းကို ကြည့်နေရင်း သစ်တောများမှ အမည်မသိ အနက်ရောင်အင်းဆက်များ ဆက်လက်ပေါ်ထွက်လာသည်ကို မြင်လိုက်သည်။

လင်းရှန်၏ မျက်နှာသည် တည်ကြည်နေသည်။ သားရဲအကျိုးသက်ရောက်မှုကြောင့်ဖြစ်စေ၊ တွင်းနက်ဇုန်သုံးခုမှ အမှောင်ဒီရေကြောင့်ဖြစ်စေ...ညသည် ယခင်ကထက် များစွာ အန္တရာယ်များကြောင်း အခြေအနေက ရှင်းလင်းစွာ ပြသသည်။

သတ္တဝါများသည် အဆက်မပြတ်ထွက်ပေါ်လာကာ ရထားနောက်ကို တိုက်ရိုက်လိုက်လာနေပုံရသည်။ ၎င်းတို့သည် သစ်တောထဲမှ တစ်ချိန်လုံး သူတို့ကို ခြေရာခံနေသလိုပင်၊၊

မူလက နေ့အချိန်ပိုရှည်ခြင်းသည် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများ၏ ဘေးကင်းမှုနှင့် ရှင်သန်နိုင်မှုအခွင့်အလမ်းများကို တိုးတက်စေလိမ့်မည်ဟု ၎င်းတို့ယုံကြည်ခဲ့သော်လည်း ည၏ အန္တရာယ်များသည် ထင်မထားလောက်အောင် တိုးလာခဲ့သည်။ လွန်ခဲ့သည့်အခိုက်တန့်ကပင် ရထားသည် ထူးဆန်းသတ္တဝါများဖြင့် လွှမ်းမိုးခံရပြီး ထိုအကြောင်းကို တွေးမိရုံဖြင့်ပင် လူတိုင်း၏ အရေပြားတစ်လျှောက် အေးစက်သွားသည်။

နက်ရှိုင်းသော သစ်တောထဲတွင် မြေပြင်သည် သတ္တဝါများ၏ ဟိန်းဟောက်သံများဖြင့် တုန်ခါနေသည်။ ရထားသည် အမြန်နှုန်းဖြင့် ရှေ့သို့ တဟုန်ထိုးထွက်သွားသည်။ လင်းရှန်သည် ဘာကိုမှ လုံးဝ ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ပေ။

ဘန်း ဘန်း ဘန်း

ပြင်းထန်သော တိုက်မိသံများသည် ဆက်လက်ထွက်ပေါ်နေပြီး ရထား၏ အပြင်ဘက်သံချပ်ကာသည် သက်ရောက်မှု၏ အဓိကထိခိုက်မှုကို ခံနေရသည်။ သံချပ်ကာပေါ်ရှိ လျှပ်စစ်ဓားသွားများကြောင့် သတ္တဝါများသည် ရထားပေါ်တွယ်တက်နိုင်ခြင်း မရှိသော်လည်း သေးငယ်သော အနက်ရောင်အင်းဆက်များသည် လျင်မြန်စွာ တက်လာနိုင်ခဲ့သည်။

“သေစမ်း..”

လင်းရှန် တီးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။ အမှောင်ထဲရှိ အိပ်မက်ဆိုးသတ္တဝါများသည် ယူပေမြို့တွင် ၎င်းတို့ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသော ပရမ်းပတာဖြစ်ရပ်များကို သတိရစေပြီး သတ္တဝါအုပ်စုများသည် သူတို့ဆီသို့ ပြေးလွှားလာနေကြသည်၊၊

လင်းရှန်သည် ဘာမှမတတ်နိုင်ပဲ ဒေါသနှင့် စိတ်သက်သာရာရမှုတို့ ရောယှက်နေသည်ကို ခံစားနေရသည်၊၊ အနည်းဆုံးတော့ သူသည် နေ့အချိန်ကို အသုံးချပြီး ရထားတွဲများနှင့် သံချပ်ကာများကို အချိန်မီ ပြင်ဆင်ထားခဲ့သည်။ မဟုတ်ပါက ညသည် စောစီးစွာ ကျရောက်ခဲ့ပါက ထိခိုက်ဒဏ်ရာများ ပြင်းထန်လိမ့်မည်။

ညသည် အဆုံးမရှိသလို ဖြစ်နေပြီး ကြောက်မက်ဖွယ် သတ္တဝါများသည် အမြဲတမ်း အရိပ်ထဲတွင် ပုန်းအောင်းနေရင်း ထွက်ပေါ်လာရန် စောင့်ဆိုင်းနေသည်။

“လင်းရှန် ကြည့်ဦး”

ရုတ်တရက် ချန်ဆီရွှမ်သည် အံ့အားသင့်စွာ အော်ခေါ်လိုက်သည်။

လင်းရှန်သည် ခေါင်းမော့လိုက်ပြီး ရထားလမ်းတစ်လျှောက် ဝေးကွာသောနေရာတွင် အလင်းရောင်တစ်ခုကို သတိပြုမိသည်။

“အဲဒီ... လူတစ်ယောက်လို့ ထင်ရတယ်”

ချန်ဆီရွှမ်၏ မျက်လုံးများ မှေးကျဉ်းသွားပြီး ရှေ့ရထားလမ်းအလယ်တွင် ရပ်နေသော ပုံရိပ်တစ်ခုကို မြင်လိုက်သည်။

“ဖုတ်ကောင်လား”

“ဖုတ်ကောင်လည်း မဟုတ်ဘူး ထင်တယ်”

ဘီးပ် ဘီးပ် ဘီးပ်

ရထား၏ တုံ့ပြန်စက်သည် ရုတ်တရက် မြည်လာပြီး

စက်ယန္တရားတစ်ခုနှင့်တူသော အသံတစ်ခုသည် အတွင်းမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။

“ရှေ့မှ ရထားလမ်းအမှတ် ၃ သို့ ကျေးဇူးပြု၍ ပြောင်းလဲပါ”

“ဘာ”

လင်းရှန်သည် ထိတ်လန့်စွာ အော်လိုက်ပြီး တုံ့ပြန်ခလုတ်ကို အလျင်အမြန် နှိပ်လိုက်သည်။

“ဘယ်သူပြောနေတာလဲ”

ဘာမှ အကြောင်းပြန်မလာခဲ့ပေ။

တုံ့ပြန်စက်မှအသံသည် ဘယ်တုန်းကမှ မထွက်ပေါ်လာသလိုပင်၊၊

ထိုအခိုက်တွင် ချန်ဆီရွှမ်သည် လင်းရှန်၏ ပုခုံးကို ပုတ်လိုက်သည်။ သူသည် မော့ကြည့်လိုက်ရာ ရထားလမ်းပေါ်ရှိ ပုံရိပ်သည် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ၎င်း၏နေရာတွင် ရထားလမ်းဆုံအသစ်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။ လမ်းဆုံသည် ပြောင်းလဲခံရပြီဖြစ်သည်။

“ရထားလမ်းကို ပြောင်းလိုက်ပြီ”

“အဲဒါကို ဂရုစိုက်ဖို့ အချိန်မရှိဘူး၊၊ ရှေ့ဆက်သွား”

ဤအခိုက်တွင် မရေမတွက်နိုင်သော ထူးဆန်းသတ္တဝါများသည် အမှောင်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး အုံကြွသော အနက်ရောင်အင်းဆက်များသည် ရထားလမ်းပေါ်သို့ တွယ်တက်လာကာ မိုးရွာသံများနှင့် တူညီသော ဆူညံသံကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

လင်းရှန်သည် ရထားလမ်းဆုံကို စိုးရိမ်ဖို့ အချိန်မရှိခဲ့ပေ။ အခြားရွေးချယ်စရာမရှိသဖြင့် သူသည် အနန္တရထားကို ဘေးထွက်ရထားလမ်းပေါ်သို့ မောင်းနှင်ပြီး အားကုန်တွန်းပို့လိုက်သည်။

ရထား၏ မီးအလင်းရောင်ဖြင့် လင်းထိန်နေသော ဘေးထွက်ရထားလမ်းသည် မှောင်မိုက်သော သစ်တောထဲသို့ ဦးတည်သွားပုံရသည်။ သစ်ပင်များသည် အထက်တွင် ထီးထီးမားမားရှိနေပြီး အရိပ်များကို ဖြန့်ကျက်ထားကာ ကျောက်ဆောင်များသည် ရထား၏ ဘေးဘက်တွင် အပြည့်ရှိနေလေသည်၊၊