မိုးရေမြို့
Vol. 12 Ch. 176
ဒက် ဒက် ဒက် ဒက်
ရထားနောက်ဘက်ရှိ တွဲများမှ သေနတ်သံများသည် လေထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်ကာ သတ္တဝါဆိုးများ၏ ဟိန်းဟောက်သံနှင့် ရထားချပ်ကာကို တိုက်ခိုက်မှုများသည် မရပ်မနားဖြစ်ပေါ်နေ၏၊၊
လင်းရှန် ထိတ်လန့်သွားသည်၊၊ ထိုအချိန်တွင် ရထားရှေ့ပိုင်းမှာ ရှင်းလင်းလာပြီး ပလက်ဖောင်းတစ်ခုနှင့် စက်မှုမြို့တစ်မြို့၏ မျဉ်းကွေးသဏ္ဌာန်သည် မိုးကုပ်စက်ဝိုင်းတွင် ပေါ်ထွက်လာသည်။
“ယုကျန်းဘူတာ”
ချန်ဆီရွှမ်သည် စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် မောင်းနှင်မှုကွန်ပျူတာကို စစ်ဆေးသည်။ ‘
“ဒီဘေးလမ်းကြောင်းက ဟွမ်ရှင်းပင်မလမ်းကြောင်းနဲ့ ဆက်သွယ်ထားတယ်။ ရှေ့မှာဆို လမ်းကြောင်းပေါ်ပြန်ရောက်နိုင်မယ်ထင်တယ်”
“မရဘူး”
လင်းရှန်သည် လမ်းကြောင်းပေါ်တွင် အာရုံစူးစိုက်ထားသည်။ ရထားတွဲတစ်ခုသည် အနန္တရထား၏ လမ်းကြောင်းကို ပိတ်ဆို့ထားသည်။
သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် အေးစက်မှုတစ်ခုဖြတ်သန်းသွားပြီး ချက်ချင်း အရေးပေါ်ဘရိတ်ကို ဖိလိုက်သည်။
ကျွီ ကျွီ
ရထားဘီးများသည် ရပ်တန့်သွားပြီး လမ်းကြောင်းပေါ်တွင် မီးပွားများ ဖြာထွက်ကာ ရထားလမ်းများသည် အပူရှိန်ဖြင့် နီရဲလာသည်။ တွဲများအတွင်းရှိ လူများအားလုံးသည် ရုတ်တရက် အရှိန်လျှော့သွားမှုကြောင့် ဟန်ချက်ပျက်ကာ အော်ဟစ်သံများသည် လေထဲတွင် ပြည့်နှက်နေသည်။
ရထားရပ်တန့်သွားသည်နှင့်အမျှ မျက်နှာကျက်မှ အပျက်အစီးများ ကြမ်းပေါ်သို့ ကျွံကျလာသည်။ ဘီးများမှ သတ္တုများ၏ ညှော်နံ့သည် ရထားအတွင်း ပျံ့နှံ့လာသော အနံ့ဆိုးနှင့် ရောယှက်သွားသည်။
“ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲ”
“နောက်ပြန်ဆုတ်ပြီး ဖြတ်ထွက်ရမယ်”
လင်းရှန်သည် အံကြိတ်လျက် ရထားကို နောက်ပြန်မောင်းရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။
သို့သော် ထိုအချိန်တွင် ထူးဆန်းသည့်အရာတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ နောက်ဘက်မှ တိုက်ခိုက်သံများသည် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားပြီး သေနတ်သံများလည်း တဖြည်းဖြည်း တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ မည်သူမျှ မတုံ့ပြန်ခင် ကီကီသည် စောင့်ကြည့်ရေးစနစ်ကို အသုံးပြု၍ ထူးဆန်းသည့်အရာတစ်ခုကို သတိပြုမိသည်။
“လင်းရှန် သတ္တဝါဆိုးတွေ ကျွန်မတို့နောက်ကို လိုက်မလာတော့ဘူးလို့ ထင်ရတယ်”
“ဘာဖြစ်တာလဲ”
“ရှုချင်း”
“လင်းရှန် ထူးဆန်းတဲ့ သတ္တဝါတွေ အကုန်လုံး ပျောက်သွားပြီ”
ရှုချင်း၏ အသံသည် ဆက်သွယ်ရေးကိရိယာမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။
“စစ်ဆေးကြည့်တော့ နောက်ဘက်တွဲတွေ ဘာမှမပျက်စီးဘူး”
“အလယ်ပိုင်းတွဲတွေလည်း အဆင်ပြေတယ်”
လို့ဟွာလည်း ဆက်သွယ်ရေးကိရိယာမှတစ်ဆင့် ပြောသည်။
တွဲအမှတ် ၂ တွင် ကီကီသည် ကင်းထောက်စနစ်ကို စစ်ဆေးနေသည်။ တွဲ၏ အပြင်ဘက်နှင့် ခေါင်မိုးရှိ သံချပ်ကာများ ထိခိုက်ပျက်စီးနေသော်လည်း သံချပ်ကာ၏ ခိုင်မာမှုမှာ ဆက်လက်တည်ရှိနေသည်။ အင်းဆက်အလောင်းများစွာသည် အက်ကွဲရာများထဲတွင် ညှပ်နေသည်။
ရှုချင်း၏ စကားများကို ကြားလိုက်ရသည်နှင့် လင်းရှန်သည် ချန်ဆီရွှမ်နှင့် အံ့ဩသင့်သည့်အကြည့်များ ဖလှယ်လိုက်သည်။ သူသည် ချက်ချင်း ထရပ်လျက် တွဲအမှတ် ၂ သို့ အပြေးအလွှား သွားရောက်သည်။ တကယ်ပင် ကင်းထောက်စနစ်က အနန္တရထားအပြင်ဘက်တွင် သတ္တဝါဆိုးများ မရှိကြောင်း ပြသည်။
သူသည် တွဲအမှတ် ၅ သို့ ဆက်သွားပြီး တံခါးကို ဖွင့်လိုက်ရာ ပြင်းထန်သော အနံ့ဆိုးတစ်ခုသည် သူ့ကို ရိုက်ခတ်သွားသည်။ မျက်နှာကျက်မှ သတ္တဝါဆိုးများ၏ အကြွင်းအကျန်အချို့ ဆွဲလျားကျနေသည်။ သို့သော် အပြင်ဘက်တွင် လှုပ်ရှားမှုမရှိပေ။ သူသည် တံခါးကို အလျင်အမြန် ပိတ်လိုက်ပြီး ကီကီဆီသို့ လှည့်သည်။
“ကောင်မလေး…ဒရုန်းတွေနဲ့ အပြင်ဘက်ကို စစ်ဆေးလိုက်”
“လုပ်ပြီးပြီ”
လင်းရှန်သည် အလွန်သတိထားတတ်ကြောင်း သိထားသဖြင့် ကီကီသည် ဒရုန်းနှစ်စင်းကို ချက်ချင်း ထုတ်လွှတ်ကာ အမှောင်ထဲတွင် ရထားတစ်ခုလုံးကို စတင်စစ်ဆေးသည်။
ဒရုန်းများ၏ မြင်ကွင်းတွင် အနန္တရထားသည် ထိတ်လန့်ဖွယ်မြင်ကွင်းဖြင့် ဝိုင်းရံထားသော်လည်း အတွင်းပိုင်းမှာ ခိုင်မာစွာ တည်ရှိနေသည်။
ဒရုန်းကင်မရာကို မြှင့်တင်လိုက်သည်နှင့် လင်းရှန်သည် အနှံ့တွင် အနက်ရောင်အရိပ်များစွာသည် လမ်းကြောင်းဘေးရှိ သစ်တောထဲသို့ အလျင်အမြန် ပျောက်ကွယ်သွားကြောင်း ချက်ချင်းတွေ့ရသည်။
“ဘာဖြစ်တာလဲ”
လို့ရှားရှားသည် ၎င်းတို့ဘေးတွင် ရပ်နေရင်း မေးလိုက်သည်၊၊
“လင်းရှန် အဲဒီသတ္တဝါဆိုးတွေက ဝင်မလာနိုင်သလိုပဲ”
ဝင်မလာနိုင်ဘူး….
လင်းရှန်သည် ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသည်နှင့် အံ့ဩသွားသည်။
ကီကီသည် မျက်ခုံးများကို တွန့်ကွေးလျက် မျက်နှာပြင်ကို စိုက်ကြည့်ကာ ထောက်ပြသည်။
“ခနလေး လင်းရှန် ဒါက… တစ်နည်းနည်းနဲ့… အတားအဆီးလိုမျိုး ဖြစ်နေတယ်”
“ယုကျန်းက နာမည်ကြီးတဲ့နေရာမဟုတ်ဘူး။ ဒီမှာ ဓာတုစက်ရုံတွေ အများကြီးရှိတယ်”
ချန်ဆီရွှမ်သည် တွေးရင်း ပြောသည်။
“ဓာတုပစ္စည်းတစ်ခုခု ယိုစိမ့်ပြီး သတ္တဝါဆိုးတွေကို ထိတ်လန့်စေတာများလား”
လင်းရှန် ခေါင်းခါလိုက်ပြီး လိုက်ကာကို ဖွင့်လျက် အပြင်ဘက်ရှိ ကုန်စည်ပလက်ဖောင်းအလွတ်ကို ကြည့်သည်။ သူ၏ အမူယာသည် လေးလံလာသည်။
“တစ်ခုခု ထူးဆန်းနေတယ်။ ဟေး…ဒရုန်းတွေနဲ့ ရှေ့က လမ်းကြောင်းပိုင်းကို စူးစမ်းကြည့်။ လမ်းကြောင်းကို ပိတ်ဆို့ထားတဲ့ ရထားတွဲအရှည်ကိုပါကြည့်၊၊ အခုတော့ ရထားကနေ မဆင်းသေးဘူး။ ဒီနေရာက အခြေအနေကို စောင့်ကြည့်ရမယ်”
“ရှုချင်း နောက်ဘက်မှာ ဘယ်သူမှ ဒဏ်ရာမရဘူးလား”
“လင်းရှန် အားလုံး အဆင်ပြေတယ်။ ဒီမှာ ဘာပြဿနာမှ မရှိဘူး”
ရှုချင်း၏ အသံသည် ဆက်သွယ်ရေးကိရိယာမှတစ်ဆင့် ထွက်ပေါ်လာပြီး လင်းရှန်သည် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
သူတို့သည် ညအချိန်သို့ ရောက်ရှိပြီးမကြာမီ ထူးဆန်းသည့် အခြေအနေများစွာနှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသဖြင့် လင်းရှန်သည် စိတ်လှုပ်ရှားနေသည်။ သူသည် ထူးဆန်းသော အင်းဆက်ဒီရေများမှ မည်သို့လွတ်မြောက်ရမည်ကို စဉ်းစားနေဆဲဖြစ်ပြီး ရုတ်တရက် ဤထူးဆန်းသော မြို့သို့ ရောက်ရှိလာကာ—တကယ်တမ်း အဆန်းကြယ်ဆုံးမှာ ၎င်းတို့ ဤမြို့သို့ ရောက်သည်နှင့် ဘေးကင်းလုံခြုံလာခြင်းပင်။
ဤသည်မှာ လင်းရှန်တစ်ခါမျှ မကြုံတွေ့ဖူးသော အခြေအနေတစ်ခုဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် သံမဏိခံတပ်မဟုတ်သဖြင့် သူတွေးမိသည်မှာ သတ္တဝါဆိုးများကို မသိလိုက်ဘဲ ပိတ်ဆို့ထားသည့် တစ်စုံတစ်ခု ရှိနိုင်သလားဟုပင်။
လင်းရှန်သည် တွဲအမှတ် ၁ မှ တွဲအမှတ် ၁၂ သို့ လျှောက်သွားရင်း တွဲတိုင်းကို စစ်ဆေးသည်။ တွဲအတွင်း၌ မီးခိုးနံ့နှင့် ညှော်နံ့များ ကျန်ရှိနေသော်လည်း လူတိုင်း အဆင်ပြေနေပုံရသည်။ နေထိုင်ရာနေရာရှိ လူများစွာသည် ရံဖန်ရံခါ စိတ်ရှုပ်ထွေးနေကြသော်လည်း အချို့မှာ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့သဖြင့် ကျေးဇူးတင်နေကြသည်။
“ဟူး.. ဒီည ရထားပေါ်မှာ မရောက်နေရင် သတ္တဝါဆိုးတွေ အများကြီးနဲ့ သေမှာသေချာတယ်”
“ဟုတ်တယ် ငါကြောက်လိုက်တာ…”
“လင်းရှန် ရှင် အဆင်ပြေလား”
နေထိုင်ရာနေရာတွင် မိန်းမငယ်လေး မြောင်လုသည် လင်းရှန်အနီးသို့ လာနေသည်ကို တွေ့ပြီး စိတ်အားထက်သန်စွာ ထရပ်ကာ မေးသည်။
“ငါ အဆင်ပြေတယ်”
လင်းရှန်က ပြောသည်။
“ဘူတာရုံထဲ ဝင်လာတဲ့အချိန်မှာ အဲဒီသတ္တဝါဆိုးတွေ ရုတ်တရက် ထွက်ပြေးသွားတာလား”
မီယောလုသည် ခေါင်းခါသည်။
“ငါ သတိမထားမိဘူး။ ရုတ်တရက်ဆိုသလို သတ္တဝါဆိုးတွေ ဆုတ်ခွာသွားပြီး တိတ်ဆိတ်သွားတာ”
“ဟုတ်တယ်”
ရှုချင်းလည်း အနီးသို့ ရောက်လာသည်။
“အရမ်းထူးဆန်းတယ်။ ဒီလိုမျိုး တစ်ခါမှ မကြုံဖူးဘူး”
လင်းရှန် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
“ကောင်းပြီ အားလုံး သတိထားကြပါ။ သတ္တဝါဆိုးတွေ အများကြီးနဲ့ ထပ်လာနိုင်သေးတယ်။ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပြင်ဆင်ထားကြပါ”
ရထားသည် ထူးဆန်းသော သတ္တဝါများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသည်။ လင်းရှန်တစ်ယောက်တည်းသာမက ရှုချင်းကဲ့သို့သော လူများပင် သတိမထားမိကြပေ၊၊ အကယ်၍ ကြီးမားသော သံချပ်ကာများသာမရှိခဲ့ပါက ရထားပေါ်ရှိ လူဒါဇင်ပေါင်းများစွာသည် သတ္တဝါဆိုးများ၏ နောက်ထပ်အစာဖြစ်သွားနိုင်သည်။
လင်းရှန်သည် သူ၏ ယန္တရားနှလုံးသားဖြင့် တွဲတစ်ခုချင်းစီ၏ အခြေအနေကို ဆက်လက်စစ်ဆေးပြီး တွဲများရှိ ချိတ်ဆက်ကိရိယာအချို့ကို ပြုပြင်ရန် စတင်သည်။
တွဲအမှတ် ၃ သို့ ရောက်သောအခါ တင်းကျန်းရီသည် သူ့ကို အော်ခေါ်လိုက်သည်။
တင်းကျန်းရီက မျက်နှာသည် လေးနက်နေသည်၊၊ သွေးကပ်ဘေးပန်းပါဝင်သော အိုးကို ညွှန်ပြပြီး ပြောသည်။ “ကျွန်မ ဒါကို စောင့်ကြည့်နေတာ။ အခုလေးတင် ဂန္ဓမာနက်ငရဲပန်းက ပြောင်းလဲသွားတယ်”
လင်းရှန်၏ နှလုံးသားသည် ခုန်ပေါက်သွားသည်။ သူသည် အလျင်အမြန် လျှောက်သွားပြီး မျက်ခုံးများတွန့်ကွေးလျက် ဂန္ဓာမာနက်ငရဲပန်းကို ကြည့်လိုက်သည်။ “အနီရောင်အလင်းက…နည်းနည်း မှိန်သွားသလိုပဲ”
“အတိအကျပဲ”
တင်းကျန်းရီသည် ခေါင်းညိတ်သည်။
“ဒါတင်မဟုတ်ဘူး။ မကြာသေးခင်က တိုက်ပွဲအတွင်း အနက်ရောင်မီးခိုးတစ်ခုကို ဒီထဲမှာ စုပ်ယူသွားတာကို တွေ့လိုက်ရပြီး အဲဒီနောက် အနီရောင်အလင်းက အများကြီး အားနည်းသွားတယ်”
“အနက်ရောင်မီးခိုး…”
လင်းရှန် မျက်ခုံးတွန့်လိုက်သည်။
“ဒီမီးခိုးကို ထူးဆန်းတဲ့ သတ္တဝါတွေကို သတ်တဲ့အခါ ပေါ်လာတာ တွေ့ဖူးတယ်”
“ဒါဆို မကြာသေးခင်က တိုက်ခိုက်မှုမှာ ထူးဆန်းတဲ့ သတ္တဝါတချို့ကို သတ်မိခဲ့တာဖြစ်ရမယ်”
တင်းကျန်းရီက ပြောသည်။
“ဒါက ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ”
လင်းရှန်က မေးသည်။
တင်းကျန်းရီသည် လက်နှစ်ဖက်ကို ရင်ဘတ်ရှေ့တွင် ယှက်ထားရင်း။
“ထူးဆန်းသွေးအဆီနှစ် ပေါ်ထွက်လာတာနဲ့အတူ ဒီအနက်ရောင်မီးခိုးလည်း ပါလာတယ်။ အခုဖြစ်ရပ်အရ သွေးကပ်ဘေးပန်းက ဒီအနက်ရောင်မီးခိုးရဲ့ စွမ်းအားကို စုပ်ယူနိုင်တဲ့ စွမ်းရည်ရှိရမယ်”
“အဓိပ္ပာယ်ရှိတယ်”
လင်းရှန်၏ မျက်နှာသည် မှောင်မိုက်လာသည်။
“ဒါပေမယ့် ဒါက ဘယ်လိုအကျိုးသက်ရောက်မှု ဒါမှမဟုတ် အရေးပါမှုရှိလဲဆိုတာ ငါတို့ မသိသေးဘူး”
“ဓာတ်ခွဲခန်းထဲမှာ ဒီပြောင်းလဲမှုတွေကို စောင့်ကြည့်လို့ မရဘူး”
တင်းကျန်းရီက ပြောသည်။
“ဒါပေမယ့် အနည်းဆုံး အခုတော့ ဒီပန်းရဲ့ ဝိသေသတချို့ကို သိလာပြီ။ ဖြစ်နိုင်ရင် ထူးဆန်းတဲ့ သတ္တဝါတွေကို သတ်တာ ဒါမှမဟုတ် ဖမ်းမိဖို့ ကြိုးစားပေးပါ။ သူတို့သေတဲ့အခါ ထွက်လာတဲ့ အနက်ရောင်မီးခိုးရဲ့ အကျိုးသက်ရောက်မှုကို သွေးကပ်ဘေးပန်းပေါ်မှာ စမ်းသပ်ဖို့ ကူညီပေးလိမ့်မယ်။ စမ်းသပ်မှုများလေလေ ရလဒ်တွေကို ပိုမြန်မြန် ရရှိနိုင်လိမ့်မယ်”
လင်းရှန် မျက်တောင်ခတ်လိုက်သည်။
“ခနလေး မင်းပြောလိုက်တာ… ထူးဆန်းတဲ့ သတ္တဝါတွေကို ဖမ်းဖို့လား”
တင်းကျန်းရီသည် ခေါင်းကို အနည်းငယ်စောင်းလျက်၊ သူမ၏ အနက်ရောင်မျက်မှန်အောက်မှာ စိုက်ကြည့်ကာ “ဟုတ်တယ်။ သိပ္ပံရှုထောင့်ကနေ ပြောရရင် စမ်းသပ်မှုများလေလေ ကျွန်မတို့ရဲ့ ရလဒ်တွေက ပိုမိုတိကျလာလိမ့်မယ်”
သူမက လူစကားပြောနေတာလား…
“ဖမ်းတာကို မေ့လိုက်။ နောက်ကျ ရထားအနီးမှာ သတ္တဝါဆိုးတွေ သေရင် မင်းလာကြည့်”
လင်းရှန်သည် မျှော်လင့်ချက်မဲ့စွာ လျှောက်ထွက်သွားသည်။ သူသည် တင်းကျန်းရီ ပြောသောအချက်ကို နားလည်သော်လည်း ယခုအချိန်တွင် စမ်းသပ်မှုများကို ဆွေးနွေးရန် စိတ်မဝင်စားပေ။
ထူးဆန်းသော သတ္တဝါများကို ဖမ်းမည်တဲ့လား…ဘယ်သူက ဒီလိုလုပ်မှာလဲ…ဘယ်လိုမှ မဖြစ်နိုင်ဘူး။
လင်းရှန်သည် စိတ်ထဲမှ ကျိန်ဆဲလိုက်သည်။