ဇာတ်လိုက်၏ အခွင့်အရေး... တော်ဝင်မမနှင့် လိုလီ

“ဒုန်း… ဒုန်း… ဒုန်း…”

အဝတ်လျှော်စက်က အဆက်မပြတ်လည်ပတ်နေပြီး ဘေးတွင် စက်ရုပ်တစ်ရုပ်က အဝတ်လျှော်စက်ထဲမှ အဝတ်များကို ထုတ်ယူကာ အခြောက်လှန်းနေသည်။

မေ့ကျဲ့ရန်ကတော့ သူ၏ဖုန်းဖြင့် ဗီဒီယိုကိုကြည့်ရင်း အံကြိတ်နေလေသည်။

ထိုဗီဒီယိုထဲတွင် ယခုအချိန်၌ ရဲယင်လုပ်ဆောင်နေသည့်အရာကို အတိအကျပြသနေသည်။

သူအံကြိတ်နေရသည့်အကြောင်းရင်းမှာ ရဲယင်၏ ယခုအလုပ်မှာ အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ်ကောင်းနေသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

အစောပိုင်းက အပြင်စည်းတပည့်က ရဲယင်ကို ခေါ်သွားရခြင်းမှာ သူ့အား အပြင်စည်းမှ အစ်မကြီးထံ ပစ်ပေးပြီး ရက်ရက်စက်စက် အနှိပ်စက်ခံစေရန်ဖြစ်သည်။

အပြင်စည်းမှ အစ်မကြီးသည် အမြုတေဖွဲ့စည်းခြင်းအဆင့်တွင် ရှိသည်။ သူမသည် အပြင်စည်းမှ အစ်မကြီးဖြစ်သော်လည်း သူမ၏စွမ်းအားမှာ အတွင်းဂိုဏ်း၌ပင် အဆင့်မြင့်နေရာတွင် ရှိသည်။

သူမ အတွင်းဂိုဏ်းသို့ မဝင်ရသေးသည့်အကြောင်းရင်းမှာ ရွေးချယ်ပွဲသုံးကြိမ်တွင် သုံးကြိမ်စလုံး ကံမကောင်းခဲ့သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

ပထမအကြိမ်တွင် သူမသည် အိပ်ယာထနောက်ကျသဖြင့် စာရင်းပေးသွင်းရန် ပျက်ကွက်ခဲ့သည်။

ဒုတိယအကြိမ်တွင် အစာအိမ်မကောင်းသောကြောင့် တိုက်ပွဲအတွင်း လဲကျသွားခဲ့သည်။

တတိယအကြိမ်တွင် အတွင်းဂိုဏ်းရွေးချယ်ပွဲမတိုင်မီ သူမသည် အတွင်းစည်းတပည့်တစ်ယောက်၏ ဝှေးစေ့ကို ကန်ကျောက်မိသဖြင့် အချုပ်ခန်းထဲတွင် အပိတ်ခံခဲ့ရသည်။

ဤအစ်မကြီးသည် ဂိုဏ်း၏ ပထမတန်းစားအလှမယ်တစ်ယောက်ဟု သတ်မှတ်ခံထားရသော်လည်း အမှတ်ရစရာအကောင်းဆုံးမှာ သူမ၏ ရုပ်ရည်မဟုတ်ဘဲ သူမ၏အမည်ဖြစ်သော "ကျူးကဲ့ကန်းထျယ်" ဖြစ်သည်။

ယခုတစ်ကြိမ် ရဲယင်ကို ခေါ်ဆောင်လာရခြင်း၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ ကျူးကဲ့ကန်းထျယ်အတွက် လေ့ကျင့်ဖက်အဖြစ် ဆောင်ရွက်ပေးရန်ဖြစ်သည်။

အပြင်စည်းတပည့်က ရဲယင်ကို ချဉ်းကပ်ရခြင်းမှာ ရဲယင်တွင် ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်မြင့်မားကြောင်း ကြားသိရသောကြောင့်ဖြစ်ပြီး ထိုမျှမြင့်မားသောကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ဖြင့် အဘယ်ကြောင့် အထွေထွေအစေခံတပည့်အဖြစ် ရှိနေသေးသည်ကို သူနားမလည်နိုင်ပေ။

သို့သော် သူကျင့်ကြံခြင်းရှိသည်က ကောင်းပေသည်။ အကယ်၍ သူကျင့်ကြံခြင်းရှိပါက သူသည် အစ်မကြီးအတွက် လေ့ကျင့်ဖက်ဖြစ်နိုင်ပေသည်။ ဤသို့ဆိုလျှင် အခြားသူများ အရိုက်မခံရတော့ပေ။

မူလက အတွင်းဂိုဏ်းမှ အကြီးအကဲတစ်ယောက်က သူမအား ခြွင်းချက်မရှိ တိုက်ရိုက်အတွင်းဂိုဏ်းသို့ ဝင်ခွင့်ပြုလိုခဲ့သည်။

သို့သော် ဤအစ်မကြီးက ငြင်းဆန်ခဲ့သည်။ အကြောင်းရင်းမှာ သူမသည် ကံမကောင်းစွာဖြင့် သုံးကြိမ်တိုင်တိုင် ကျရှုံးခဲ့ပြီးနောက် အတွင်းဂိုဏ်းရွေးချယ်ပွဲကို အားကိုး၍သာ အတွင်းဂိုဏ်းသို့ ဝင်ရောက်လိုပြီး ကံကြမ္မာကို ဆန့်ကျင်တိုက်ခိုက်ရမည်ဟု ဆိုသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

ဤအစ်မကြီး ဘာတွေစဉ်းစားနေသည်ကို သိသောအခါ တိုက်ခိုက်မှုကို ရှောင်တိမ်းနေသော ရဲယင်သည် စိတ်ထဲမှ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး တွေးလိုက်သည်၊

‘စိတ်ပျက်စရာပဲ… ငါခန့်မှန်းရသလောက်တော့… ဒီကောင်မလေးက ဒီဘဝမှာ အတွင်းဂိုဏ်းကို ဘယ်တော့မှ ဝင်နိုင်မှာမဟုတ်တော့ဘူး… ရဲရှင်းဟွေ့က ဒီကို ပြဿနာရှာဖို့ ရောက်နေတာ… ဒီတော့… ဒီဂိုဏ်းက ဆက်ရှိနေဦးမလားဆိုတာတောင် ပြောလို့မရဘူး…’

မေ့ကျဲ့ရန်က ကြည့်နေရင်း ရဲယင်က ကျူးကဲ့ကန်းထျယ်၏ တိုက်ခိုက်မှုများကို အဆက်မပြတ်ရှောင်တိမ်းနေသည်။

ရဲယင်သည် သူ့ထက်အဆင့်နိမ့်သော မိန်းမတစ်ယောက်နှင့် တိုက်ခိုက်လိုစိတ်မရှိသည်မှာ သဘာဝကျပေသည်။

သို့ဖြစ်၍ မူလတိုက်ပွဲသည် အနည်းငယ် မပြတ်မသားဖြစ်လာသည်။

ကျူးကဲ့ကန်းထျယ်သည် သံမဏိကဲ့သို့ သန်မာသည်။ ရဲယင်က သူမ၏တိုက်ခိုက်မှုများကို ရှောင်တိမ်းမည်ဖြစ်ပြီး တစ်ခါတစ်ရံ အချိန်မီမရှောင်တိမ်းနိုင်သည့်အခါ ကျူးကဲ့ကန်းထျယ်၏ သံမဏိလက်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

တစ်ခါတစ်ရံတွင် မျက်လုံးချင်းဆုံသွားခြင်း သို့မဟုတ် မတော်တဆ ရင်ဘတ်ကို ထိမိခြင်း စသည်တို့ ဖြစ်ပွားတတ်သည်။

“ဒါက ဘာကြီးတုန်း… ဒါက ဇာတ်လိုက်တစ်ယောက်ရဲ့ အခွင့်အရေးပဲ… နေ့ဘက်မှာ တော်ဝင်မမနဲ့ လေ့ကျင့်ပြီး ညဘက်ကျတော့ ချစ်စရာလိုလီလေးနဲ့ ချိန်းတွေ့ရတယ်…”

ဤသို့ပြောပြီးနောက် မေ့ကျဲ့ရန်က အများစုပြီးစီးနေပြီဖြစ်သော ညစ်ပတ်နေသည့်အဝတ်များကို ကြည့်လိုက်သည်။

“ဘာလို့များ ဒီလောက်ကွာခြားနေရတာလဲ…”

ညဉ့်နက်လာသည်နှင့်အမျှ မေ့ကျဲ့ရန်သည် အဝတ်အားလုံးကို လျှော်ဖွပ်ပြီးစီးသွားလေသည်။

ထိုအချိန်တွင် အခြားအလုပ်များလုပ်ရန် ထွက်သွားကြသော အထွေထွေအစေခံတပည့်များလည်း ပြန်ရောက်လာကြသည်။

အပြင်ဘက်တွင် လှန်းထားသောအဝတ်များကို မြင်သောအခါ လူတိုင်း အနည်းငယ်အံ့အားသင့်သွားကြသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အဝတ်များက အလွန်များပြားသောကြောင့် လူနှစ်ယောက်လျှော်လျှင်ပင် ညဉ့်နက်မှ ပြီးစီးမည်မှာ သေချာပေသည်။

သို့သော် နေဝင်ပြီးစအချိန်လေးသာ ရှိသေးပြီး အဝတ်များမှာ အခြောက်လှန်းရန် လှန်းထားပြီးသားဖြစ်နေသည်။

အလုပ်သမားအချို့ လျှောက်သွားကာ စစ်ဆေးကြည့်လိုက်ရာ အဝတ်များမှာ အမှန်တကယ်လျှော်ပြီးသားဖြစ်နေသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

မူလအနိုင်ကျင့်ရန် စီစဉ်ထားသည်မှာ မအောင်မြင်ခဲ့သောကြောင့် အစေခံတပည့်အဟောင်းများ အနည်းငယ်မကျေမနပ်ဖြစ်သွားကြသည်။ သူတို့အားလုံး မနက်ခင်းတွင် ကျန်ရှိနေသောအလုပ်များကို လူသစ်များအတွက် ထားခဲ့ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြသည်။

မေ့ကျဲ့ရန်က ထိုအထွေထွေအစေခံတပည့်များ ဘာတွေစဉ်းစားနေသည်ကို မသိပေ။ ထိုအချိန်တွင် သူသည် သူ၏တူအကြီးဆုံးကို နှုတ်ခမ်းထောင့်စွန်းလေးများ ကော့တက်စွာ ပြုံးပြီး ကြည့်နေလေသည်။

“မင်း… မင်းဘာလို့ ငါ့ကိုအဲ့လိုကြည့်နေတာလဲ…”

“မင်းဘာထင်လို့လဲ… အဲ့ဒီအစ်မကြီးရဲ့ရင်ဘတ်က နူးညံ့ရဲ့လား…”

မေ့ကျဲ့ရန်က ပြုံးရင်းမေးလိုက်သည်။

“တော်တော်နူးညံ့တယ်…”

ရဲယင်က အမှတ်မထင် ပြောလိုက်မိသည်။

“တော်တော်နူးညံ့တယ် ဟုတ်လား…”

အဖြေကိုကြားသောအခါ မေ့ကျဲ့ရန်က ချက်ချင်းခုန်ထလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

“ငါတို့ဒီကို ဘာလာလုပ်လဲဆိုတာ မင်းသိရဲ့လား… မင်းကဒီကို မိန်းကလေးတွေလာပိုးဖို့လာတာလား…”

“ကျွန်တော်မပိုးပါဘူး… ကျူးကဲ့ကန်းထျယ်က ကျွန်တော့်ကိုတိုက်ခိုက်ဖို့ လာလှုပ်ရှားနေတာ… ကျွန်တော်က ငြိမ်ငြိမ်လေးနေခဲ့တာ…”

ရဲယင်က သူငြိမ်ငြိမ်နေခဲ့သည်ဟု ပြောသည်ကိုကြားသောအခါ မေ့ကျဲ့ရန်က ပို၍ပင်ဒေါသထွက်လာသည်။

“စောင့်နေ… ငါအခုပင်မကိုယ်ကို ခေါ်လိုက်မယ်… ပြီးရင် ဒီအမှောင်စွမ်းအင်ဂိုဏ်းကို ဖျက်ဆီးပစ်မယ်…”

စကားဆုံးသည်နှင့် မေ့ကျဲ့ရန်က မျက်လုံးမှိတ်လိုက်ပြီး သူ၏ပင်မကိုယ်ကို ဆက်သွယ်ရန် စတင်လိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် အတွေးလှိုင်းတစ်ခု ရောက်ရှိလာပြီး ရဲယင်၏စိတ်ထဲသို့ ရောက်ရှိလာသည်။

ထိုလှိုင်းကို ခံစားမိသောအခါ မေ့ကျဲ့ရန်က ရဲယင်ကို ကြည့်ကာမေးလိုက်သည်၊

“ဘာဖြစ်တာလဲ…”

“အမ်… ဟို… ရူဟွားက ကျွန်တော့်ကို အနောက်တောင်ကုန်းကိုလာဖို့ပြောတယ်…”

ထိုစကားကိုကြားသောအခါ မေ့ကျဲ့ရန်က လက်ဝေ့ယမ်းလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်၊

“သွား… သွား…”

“ခဏ… ဟို… ကျွန်တော်က အရမ်းအရသာရှိတဲ့ သကြားလုံးလုပ်နည်းကို မသိဘူး… ကျွန်တော်သူ့ကို ဘယ်လိုသင်ပေးရမလဲ…”

ထိုစကားကိုကြားသောအခါ မေ့ကျဲ့ရန်က ရုတ်တရက် အကြံကောင်းတစ်ခုရသွားပြီးနောက် သူ၏နားနားကပ်ကာ တိုးတိုးလေးပြောပြလိုက်သည်။

ဆယ်မိနစ်အကြာတွင်

ရဲယင်သည် အထွေထွေအစေခံတပည့်များ၏ နေရာနောက်ရှိ တောင်ကုန်းသို့ တစ်ယောက်တည်း ရောက်လာသည်။

နောက်ဘက်တောင်တန်းများပေါ်တွင် လျှော်ဖွပ်ထားသော အဝတ်များ ပြည့်နှက်နေသည်။ ထိုအချိန်တွင် ရူဟွားသည် သစ်ပင်တစ်ပင်၏ကိုင်းပေါ်တွင် ထိုင်နေသည်။ ရဲယင်လာသည်ကို မြင်သောအခါ သူမသည် အောက်သို့ ဆင်းလာ၏။

“ကောင်းပြီ… မြန်မြန်လုပ်… မြန်မြန်… ငါ့ကို အရမ်းအရသာရှိတဲ့ သကြားလုံးလုပ်နည်းကို သင်ပေး…”

ရူဟွားက စိတ်မရှည်သလို ပြောလိုက်သည်။

“အမ်… ကျွန်တော်ခင်ဗျားကို ဘယ်လိုခေါ်ရမလဲ…”

“ရူဟွားလို့ပဲခေါ်…”

“အော်…”

ရဲယင်က ညည်းညူလိုက်ပြီး ဆက်ပြော၏။

“ကျွန်တော်ခင်ဗျားကို ပြောချင်တာက ဒီဂါထာက လေ့ကျင့်ရတာ အရမ်းခက်ခဲပြီး ဇွဲရှိဖို့လိုတယ်… ခင်ဗျားလုပ်နိုင်ရဲ့လား…”

“ဒါပေါ့… ငါက အရမ်းအရသာရှိတဲ့ သကြားလုံးလုပ်နည်းကို သင်ယူနိုင်သရွေ့တော့ ဘာမဆိုလုပ်ဖို့ဆန္ဒရှိတယ်…”

“အဲ့လိုဆိုရင်တော့… ကျွန်တော်လုပ်တာကို သေချာကြည့်ထား…”

စကားဆုံးသည်နှင့် ရဲယင်သည် နေရာတွင် တည့်တည့်မတ်မတ်ရပ်လိုက်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် လေးနက်စွာ အော်ပြောလိုက်သည်။

“မူလတန်းကျောင်းသားများအတွက် ဒုတိယမြောက် ရေဒီယို ကိုယ်လက်လေ့ကျင့်ခန်း… နေထွက်ချိန်…”

“ပထမပိုင်း… ခြေလှမ်းလေ့ကျင့်ခန်း…”

“တစ်… နှစ်… သုံး… လေး… နှစ်… နှစ်… သုံး… လေး…”

“ဒုတိယပိုင်း… လက်အပေါ်ပိုင်း လေ့ကျင့်ခန်းများ…”

ထို့နောက် ရဲယင်သည် မေ့ကျဲ့ရန်သင်ပေးခဲ့သော ရေဒီယို ကိုယ်လက်လေ့ကျင့်ခန်းအစုံကို ပြုလုပ်ပြခဲ့၏။

ရူဟွားသည် ရဲယင်၏ လှုပ်ရှားမှုများကို နားမလည်သလို ကြည့်နေသည်။

“ဒါ… ဒါက ငါမြင်ခဲ့တဲ့ သကြားလုံးလုပ်နည်းနဲ့ ဘာလို့မတူရတာလဲ… ငါမှတ်မိသလောက်တော့ အရင်တစ်ယောက်က မြေကြီးပေါ်ကို လက်နဲ့ပုတ်လိုက်တာနဲ့ မြေကြီးက သကြားလုံးတွေဖြစ်သွားတာပဲ…”

ထိုစကားကိုကြားသောအခါ ရဲယင်က ကိစ္စမပြီးသေးကြောင်း ပြသရန် သူမဘက်သို့ လက်ဝေ့ယမ်းပြလိုက်သည်။

နောက်ဆုံးအပိုင်းကို ပြီးဆုံးပြီးနောက် ရဲယင်သည် သူ၏လက်များကို သူ၏ရှေ့မှ သစ်ပင်ပင်စည်ပေါ်သို့ တိုက်ရိုက်ပုတ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် ရူဟွားသည် သစ်ပင်တစ်ပင်လုံး ချက်ချင်းပင် ရောင်စုံသကြားလုံးအရောင်များအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

ဟုတ်ပေသည်။ ဤအရာက ရဲယင်သည် အရမ်းအရသာရှိသော သကြားလုံးလုပ်နည်းဟုခေါ်သည့်အရာကို အမှန်တကယ်သင်ယူခဲ့သည်ဟု မဆိုလိုပေ။

မေ့ကျဲ့ရန်သည် အသက်ရှုသံနှင့် အရှိန်အဝါကို ဖုံးကွယ်ထားသော Ant-Man ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ထင်ပေါ်ခြင်းမရှိသော ဆံပင်တစ်ချောင်းကဲ့သို့ ရဲယင်၏လက်ပေါ်တွင် ရပ်နေသည်။

အရမ်းအရသာရှိတဲ့သကြားလုံးလုပ်နည်းကိုလည်း မေ့ကျဲ့ရန်က အသုံးပြုခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

သူသည် ကိုယ်ပွားတစ်ယောက်သာဖြစ်ပြီး ရဲရှင်းဟွေ့က စွမ်းရည်အသစ်ကို မဖော်ထုတ်ရသေးသောကြောင့် မေ့ကျဲ့ရန်သည် သစ်ပင်တစ်ပင်တည်းကိုသာ သကြားလုံးအဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်ခဲ့သည်။

သို့သော် ဤမျှသည် လုံလောက်ပေသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုအချိန်တွင် ရူဟွား၏မျက်လုံးများက အရောင်တောက်လာသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် သူမသည် ရဲယင်၏ ယခင်လှုပ်ရှားမှုများအတိုင်း လိုက်လံလုပ်ဆောင်ကာ ရေဒီယို ကိုယ်လက်လေ့ကျင့်ခန်းကို စတင်လုပ်ဆောင်တော့သည်။