တိုက်ပွဲ စတင်ခြင်း

ပိုင်လန်သည် ရဲယင်ထံသို့ ချဉ်းကပ်သွားသည်။

ပြန်လည်ပျံသန်းလာသော မိစ္ဆာသခင်သည် သူ၏လက်တွင် ကြေးဝါလက်သီးစွပ်ပါသော ပေါင်ပေါင်းကို တပ်မက်စွာ စိုက်ကြည့်နေသည်။

ဤသည်ကိုမြင်သောအခါ စောင့်ကြည့်နေဆဲဖြစ်သော မသေမျိုးဧကရာဇ်သုံးပါးသည် ပွဲဆက်ကြည့်နေရမည့်အချိန်မဟုတ်ကြောင်း သိလိုက်ကြသည်။

ယီချန်းချွင်သည် ပတ်ပတ်လည်ကို ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သူသည် ရဲယင်ထံသို့ ပြေးဝင်သွား၏။

နောက်ဆုံးတွင် မိစ္ဆာဂိုဏ်းမှလူများနှင့် ပူးပေါင်းခြင်းမှာ သူ၏ပုံစံမဟုတ်ပေ။

သို့သော် သူသည် နှစ်ဦးကြားရှိ တိုက်ပွဲခင်းသို့ မရောက်မီမှာပင် သူသည် သေးငယ်သောပုံရိပ်တစ်ခု၏ တားဆီးခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။

ယီချန်းချွင်ကို တားဆီးခဲ့သူမှာ အခြားသူမဟုတ်။ ရူဟွားပင် ဖြစ်သည်။

ရူဟွားကိုမြင်သောအခါ ယီချန်းချွင်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ

"မင်းက… အမှောင်စွမ်းအင်ဂိုဏ်းရဲ့ မသေမျိုးဧကရာဇ် ရူဟွားမဟုတ်လား။ မင်းက ဘာလို့ ကြယ်တာရာဂိုဏ်းကို ကူညီနေရတာလဲ"

ဤစကားကိုကြားသော် ရူဟွားသည် နောက်ဆုံးသကြားလုံးကို သူမ၏ပါးစပ်ထဲသို့ ပစ်ထည့်လိုက်ပြီး အကြိမ်အနည်းငယ်ဝါးလိုက်သည်။

သကြားလုံးကို စားပြီးနောက် ရူဟွားသည် ယီချန်းချွင်၏မေးခွန်းကို မဖြေဘဲ စကားတစ်ခွန်းမပြောဘဲ ပြေးဝင်သွားသည်။

လမ်းတွင် သူမသည် သူမ၏ ကြီးမားသော သကြားလုံးချောင်းတူကြီးကိုပင် ထုတ်ယူလိုက်၏။

ရူဟွား သကြားလုံးကို မျိုချပြီးနောက် ယီချန်းချွင်သည် ရူဟွား၏ နောက်ထပ်လုပ်ဆောင်ချက်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

ရူဟွား တူကိုမထုတ်မီမှာပင် သူသည် သူ၏ရှည်လျားသောဓားကို ထုတ်ယူပြီး ကြိုတင်ခုခံရန် လှုပ်ရှားမှုတစ်ခု ပြုလုပ်လိုက်ပြီးဖြစ်၏။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ယီချန်းချွင်၏ မျက်ဆံများသည် ယင်နှင့်ယန်ငါးပုံစံသို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး မကြာမီပင် သူသည် ရူဟွား၏ကံကြမ္မာကို မြင်လိုက်ရသည်။

ရူဟွား၏ကံကြမ္မာမှာ ပွင့်လန်းနေသော ရွှေကြာပန်းတစ်ပွင့်ကဲ့သို့ပင်။ ရွှေကြာပန်းမှာ အပြည့်အဝမပွင့်သေးသော်လည်း ဤကံကြမ္မာမှာ မသေမျိုးကျင့်ကြံခြင်းလောကတစ်ခုလုံးရှိ လူများ၏ ၉၉ ရာခိုင်နှုန်းထက်ပင် အားကောင်းနေပြီဖြစ်သည်။

"ရူဟွားရဲ့ကံကြမ္မာက အခု ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက်အားကောင်းနေရတာလဲ။ ငါမှတ်မိသလောက်တော့ သူ့ကံကြမ္မာက အစပိုင်းမှာ နည်းနည်းမှေးမှိန်နေသေးတာ၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ အမှောင်စွမ်းအင်ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံးက ကြီးထွားဖို့အတွက် သူ့ကံကြမ္မာကို စုပ်ယူနေခဲ့တာ"။

သူအလွန်ရှုပ်ထွေးနေသော်လည်း ယီချန်းချွင်သည် တိုက်ပွဲအတွင်း ဤမျှလောက်မစဉ်းစားခဲ့ပေ။

ရူဟွား၏တူကို ခုခံပြီးနောက် သူ၏ရှည်လျားသောဓားမှာ ဆက်လက်လွှဲယမ်းနေပြီး တောင်များကဲ့သို့ကြီးမားသော ဓားစွမ်းအင်များသည် ရူဟွားထံသို့ ခုတ်ပိုင်းသွားသည်။

ဤသည်ကိုမြင်သောအခါ ရူဟွားသည် ဓားစွမ်းအင်အားလုံးကို အသံလှိုင်းတိုက်ခိုက်မှုဖြင့် တိုက်ရိုက်ချေမှုန်းပစ်လိုက်၏။

ထို့နောက် သူမသည် စိတ်ထဲမှ ‘ငါက အားနည်းတာမဟုတ်ဘူး၊ အဲ့ဒီ ပေါင်ပေါင်းလို့ခေါ်တဲ့တစ်ယောက်က အရမ်းကို ကမောက်ကမနိုင်တာပဲ’ ဟု တွေးလိုက်မိသည်။

"ဒကာတော်၊ သူတော်စင်ချင်းယွဲ့၊ ခင်ဗျား လှုပ်ရှားဖို့ အစီအစဉ်မရှိသေးဘူးလား"။

ဤစကားကိုကြားသော် လင်ချင်းယွဲ့၏နှုတ်ခမ်းများပေါ်တွင် ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်၊

"ဆရာတော်ယွမ်ကျစ်ကလည်း အရင်ဆုံး ပွဲကြည့်ဖို့ စီစဉ်နေတာမဟုတ်လား"။

"ဟဲဟဲဟဲ…"။

ယွမ်ကျစ်သည် ပြုံးလိုက်ပြီး

“ကျွန်ပ်က ရဟန်းတစ်ပါးဖြစ်ပြီး တိုက်ခိုက်သတ်ဖြတ်ခြင်းမှာ ကျွန်ုပ်ရဲ့ရည်ရွယ်ချက်မဟုတ်ပါဘူး ကျွန်ုပ်ကမဟာယာနဗုဒ္ဓဘာသာကို လိုက်နာနေဆဲဖြစ်ပါတယ် …"

ယွမ်ကျစ် စကားမဆုံးမီမှာပင် သူသည် ပြင်းထန်သောလေပြင်းတစ်ခုလာသည်ကို ခံစားလိုက်ရရာ ၎င်းမှာ သူ၏စကားလုံးများကို ရပ်တန့်ရန် တွန်းအားပေးခံလိုက်ရသည်။

"ဒကာတော်၊ ကျွန်ုပ်ကို တိတ်တဆိတ်တိုက်ခိုက်ခြင်းက… ယုတ်ညံ့လွန်းတယ်မဟုတ်လား"

ယွမ်ကျစ် သူ၏စကားမဆုံးမီမှာပင် သူ့ကို အစောပိုင်းကတိုက်ခိုက်ခဲ့သော ရဲရှင်းဟွေ့သည် သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင် ရှက်ရွံ့သောအပြုံးဖြင့် သူ့ကို ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။

"တောင်းပန်ပါတယ်။ ကျွန်တော် လူမှားသွားလို့ပါ။ တောင်းပန်တဲ့အနေနဲ့… ကျွန်တော် ခင်ဗျားကို အဝတ်အစားတစ်စုံပေးပါ့မယ်"။

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ရဲရှင်းဟွေ့သည် သူ၏လက်ချောင်းများကို တီးလိုက်ရာ ယွမ်ကျစ်ဝတ်ဆင်ထားသော သင်္ကန်းသည် အနားပန်းဖွားများစွာပါသော ချစ်စဖွယ်ဂါဝန်တစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

ယွမ်ကျစ်တွင် ခေါင်းပြောင်သော်လည်း သူ၏ခန္ဓာကိုယ်တွင် အမွေးအမှင်များစွာရှိ၏။

သူဝတ်ဆင်ထားသော ခြေထောက်ပေါ်ဂါဝန်မှာ အလွန်ပင် မျက်စိကျစရာကောင်းလှသည်။

ဤသည်ကိုမြင်သောအခါ နောက်မှကြည့်နေသော လင်ချင်းယွဲ့သည် မည်သည့်ကန့်သတ်ချက်မှမရှိဘဲ ရယ်မောလိုက်သည်။

"ဟားဟားဟား… ဆရာတော်… ခင်ဗျားက တကယ်ပဲ… ချစ်စရာကောင်းတာပဲ"။

ယွမ်ကျစ်သည် သူယခုဝတ်ဆင်ထားသောအရာကို မြင်သောအခါ သူသည် ကြင်နာတတ်သောအဘိုးအိုရဟန်းတစ်ပါးမှ ဒေါသတကြီးထွက်နေသော ဝရဇိန်နတ်မင်းအဖြစ်သို့ ရုတ်တရက်ပြောင်းလဲသွား၏။

ဒေါသမျက်လုံးများဖြင့် ဝရဇိန်နတ်မင်းအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသော ယွမ်ကျစ်သည် အရွယ်အစားနှစ်ဆဖြစ်သွားသည်။ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အရွယ်အစား တဟုန်ထိုးတက်သွားသော်လည်း အံ့ဩစရာကောင်းစွာပင် ဂါဝန်မှာမူ သူ့ကို ကွက်တိဖြစ်နေဆဲဖြစ်သည်။

ဤသည်ကိုမြင်သောအခါ ယွမ်ကျစ်သည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ စကတ်ကို ဆွဲဖြဲလိုက်ပြီးနောက် သူ၏လက်ရှိ တစ်ပိုင်းအဝတ်ဗလာအခြေအနေကို မည်သို့မျှဂရုမစိုက်ဘဲ ရဲရှင်းဟွေ့ထံသို့ တည့်တည့်ပြေးဝင်သွား၏။

ယွမ်ကျစ်၏ အရူးအမူးပုံစံကိုမြင်သောအခါ ရဲရှင်းဟွေ့သည် လျင်မြန်စွာနောက်ဆုတ်လိုက်ပြီး သူ၏နောက်မှ ရဲလန်ယွဲ့ကို ပြောလ်ုက်၏။

"အစ်မ၊ ဒီရင်ဘတ်အမွှေးထူတဲ့လူကို အစ်မအတွက် ထားခဲ့တယ်"

ရဲလန်ယွဲ့ - “…”

ရဲလန်ယွဲ့သည် သူမ၏မောင်ငယ်၏ ခေါင်းနောက်စေ့ကို ရိုက်ပုတ်ချင်စိတ်ပေါက်သွားသည်။

ယွမ်ကျစ်သည် စိတ်ခံစားမှုနိယာမတရားကို ကျွမ်းကျင်ပြီး အခြားသူများ၏စိတ်ခံစားချက်များကို နှိုးဆွကာ သူတို့၏တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်ကို လျှော့ချနိုင်သည်။

သူသည် သူ၏ကိုယ်ပိုင်စိတ်ခံစားချက်များကို ထိန်းညှိခြင်းဖြင့် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်ကိုလည်း မြှင့်တင်နိုင်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ယွမ်ကျစ်သည် ဒေါသအပြည့်နှင့်ဖြစ်ပြီး သူ၏တိုက်ခိုက်စွမ်းအားမှာ အထွတ်အထိပ်မသေမျိုးဧကရာဇ်အဆင့်တွင် ရှိနေသည်။

ရဲရှင်းဟွေ့သည် ပြဿနာရှာရန် ရွေးချယ်ခဲ့သောကြောင့် ရင်ဆိုင်ရန်ခက်ခဲသော်လည်း ရဲလန်ယွဲ့အတွက်မှာမူ ဒါက ကိစ္စကြီးမဟုတ်ပေ။

သို့သော် ရဲလန်ယွဲ့သည် ချက်ချင်းမလှုပ်ရှားဘဲ ယွမ်ကျစ်၏တိုက်ခိုက်မှုကို ရှောင်တိမ်းရင်း ကောင်းကင်ရှိအာကာသစခန်းနှင့် ဆက်သွယ်နေ၏။

လိပ်ငါးကောင်မှာ အိုးထဲသို့ ဝင်ရောက်ပြီးဖြစ်ရာ နောက်တစ်ဆင့်မှာ တံခါးပိတ်ပြီး ခွေးများကို ရိုက်နှက်ရန်ဖြစ်သည်။

ဒုန်း။

အလင်းတန်းတစ်ခုသည် ကောင်းကင်မှ ကျဆင်းလာသည်။ အလင်းတန်းသည် မြေပြင်နှင့် မီတာတစ်ရာအကွာတွင် ရှိနေစဉ် ရုတ်တရက် အလင်းတန်းရှစ်ခုအဖြစ်သို့ ကွဲထွက်သွားပြီး လမ်းကြောင်းရှစ်ခုသို့ ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။

အလင်းတိုင်ရှစ်ခုသည် မြေပြင်ကိုထိမှန်သောအခါ ကြီးမားသောအလင်းမျက်နှာဖုံးတစ်ခုသည် လူဆယ်ယောက်လုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။

ရဲရှင်းဟွေ့နှင့် တိုက်ပွဲမစတင်သေးသော လင်ချင်းယွဲ့သည် ဤသည်ကိုမြင်သောအခါ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အပြုံးတစ်ခုကို ပြုံးပြလိုက်သည်။

"ဟားဟား… ဒါဆို ငါတို့ ဒီအတားအဆီးထဲက ထွက်ဖို့အတွက် မင်းတို့ကို အနိုင်တိုက်ရမှာပေါ့။ လူဆယ်ယောက်ပဲ ဖုံးလွှမ်းထားတာ… ဒါဆို… အဲ့ဒီနှလုံးသားမရှိတဲ့လူက ထွက်မလာဘူးပေါ့။ ပျင်းစရာကောင်းလိုက်တာ။ ငါက အဲ့ဒီနှလုံးသားမရှိတဲ့လူကို ငါ့ခြေထောက်အောက်မှာ နင်းချေချင်ခဲ့တာ"။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် မျက်နှာတစ်ခုသည် ရုတ်တရက်အနီးသို့ကပ်လာသည်။ ဤသည်ကိုမြင်သောအခါ လင်ချင်းယွဲ့သည် အလိုအလျောက်တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။

သို့သော် မျက်နှာ သို့မဟုတ် ပိုမှန်အောင်ပြောရလျှင် ရဲရှင်းဟွေ့သည် လျင်မြန်စွာရှောင်တိမ်းလိုက်သည်။

ရဲရှင်းဟွေ့ကိုမြင်သောအခါ လင်ချင်းယွဲ့သည် ကြောင်ငေးသွားသည်။

အရင်က အကွာအဝေးကြောင့်ဖြစ်နိုင်ပြီး သူမသိပ်အာရုံမစိုက်ခဲ့သောကြောင့် လင်ချင်းယွဲ့သည် ရဲရှင်းဟွေ့၏ရုပ်ရည်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်းမမြင်ခဲ့ပေ။

ယခု သူမ အနီးကပ်ကြည့်လိုက်သောအခါ သူမ၏ရှေ့မှ လူငယ်သည် ရဲရှင်းချန်နှင့် တစ်ပုံစံတည်းနီးပါးတူကြောင်း သူမသတိပြုမိလိုက်၏။

သူ၏ရှေ့မှလူမှာ မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခုနှင့် နေသာသောစရိုက်ရှိသည်သာ ကွာခြားသည်။ သူသည် ကြယ်မသေမျိုးဧကရာဇ်နှင့်သက်ဆိုင်သော အေးစက်မှုနှင့် စိုးမိုးလိုသောစရိုက် ချို့တဲ့နေ၏။

ရဲရှင်းဟွေ့၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ အသက်စွမ်းအားအငွေ့အသက်ကို ခံစားမိသောအခါ လင်ချင်းယွဲ့သည် သူမ၏ရှေ့မှလူမှာ အသက်ငါးဆယ်ထက်မပိုကြောင်း သိလိုက်သည်။

"ဟဲဟဲဟဲ။ တကယ့်ကို မောင်လေးတစ်ယောက်ပဲ။ ငါသိချင်တာက… မင်းက ရဲရှင်းချန်နဲ့ ဘာတော်လဲ"

ဤသို့ပြောပြီးနောက် လင်ချင်းယွဲ့သည် တမင်တကာ ခြေလှမ်းအနည်းငယ်ရှေ့သို့တိုးလိုက်ရာ ထူးဆန်းသောမွှေးရနံ့တစ်ခုသည် ရဲရှင်းဟွေ့၏နှာခေါင်းထဲသို့ စိမ့်ဝင်သွားသည်။

"ကျွန်တော့်နာမည်က ရဲရှင်းဟွေ့ပါ၊ ခင်ဗျားပြောနေတဲ့ ရဲရှင်းချန်က ကျွန်တော့်အစ်ကိုပဲ။ ခင်ဗျားက သူငြင်းခဲ့တဲ့သူတစ်ယောက်လို့ ကျွန်တော်ကြားတယ်"။

ရဲရှင်းဟွေ့သည် ပြုံးကာမေးလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်"။

လင်ချင်းယွဲ့သည် ခေါင်းညိတ်ကာ ပြန်ဖြေသည်။

"ငြင်းပယ်ခံရတဲ့မိန်းကလေးတွေက ကိုင်တွယ်ရလွယ်တာမဟုတ်ဘူး။ ခင်ဗျားကို အဖော်တစ်ယောက်နဲ့ မိတ်ဆက်ပေးရမလား။ ကျွန်တော့်သူငယ်ချင်းကောင်း မုန်ကျစ်ယွီက ကျွန်တော့်ဇာတိမြို့မှာ နာမည်ကြီးတယ်။ အရေးကြီးဆုံးက သူက မစင်တောင်စားရဲတယ်"။

လင်ချင်းယွဲ့ - “…”

ရဲရှင်းဟွေ့၏ ကျီစယ်သောစကားများကိုကြားသော် လင်ချင်းယွဲ့၏နဖူးပေါ်တွင် သွေးကြောများထောင်ထလာပြီးနောက် သူမ၏လေသံမှာ ရက်စက်သွား၏။

"ရဲရှင်းချန်ရဲ့ညီငယ် ဟုတ်လား။ ဒါဆိုကောင်းပြီလေ… ငါအဲ့ဒီနှလုံးသားမရှိတဲ့လူကို မဖြေရှင်းခင် မင်းကို ငါ့ကျွန်ဖြစ်အောင် လုပ်မယ်"

သူမစကားဆုံးသည်နှင့် ထူးဆန်းသောဝိညာဉ်စွမ်းအင်တစ်ခုသည် ရဲရှင်းဟွေ့၏ခေါင်းထဲသို့ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်သွားသည်။

ထို့နောက် ရဲရှင်းဟွေ့၏မျက်လုံးများမှာ ရုတ်တရက် ကြောင်တောင်တောင်ဖြစ်သွားသည်။

ရဲရှင်းဟွေ့ကို ထိန်းချုပ်ပြီးနောက် လင်ချင်းယွဲ့သည် ရှေ့သို့တက်ကာ ရဲရှင်းဟွေ့၏မျက်နှာကို ပွတ်သပ်ရင်း ပြုံးကာ

"ကွာခြားချက်က တကယ်ကြီးတာပဲ မောင်လေး"