နတ်ဘုရားလက်သီးတောင်ကြား

နတ်ဘုရားလက်သီးတောင်ကြား၏ ဝင်ပေါက်တွင်။

ပုံရိပ်နှစ်ခုသည် ဝင်ပေါက်၌ စောင့်ဆိုင်းနေကြ၏။

မကြာမီ လူအများအပြားသည် တောင်ကြားမှထွက်လာပြီး ထိုပုံရိပ်နှစ်ခုအနီးသို့ ရောက်လာကြသည်

။

“မြင့်မြတ်စိတ်ဝိဉာည်ဂိုဏ်းက သူတော်စင်မိန်းမပျိုတို့က ကျွန်တော်တို့ရဲ့ နတ်ဘုရားလက်သီးတောင်ကြားမှာ ဘာကိစ္စရှိလို့ပါလဲ... အကယ်၍ ကြယ်တာရာမသေမျိုးဧကရာဇ်အကြောင်းဆိုရင်တော့ ခင်ဗျားတို့ ဘာမှထပ်ပြောစရာမလိုတော့ဘူး... ပြန်ကြပါ...”

ရှေ့မှ လူလတ်ပိုင်းအရွယ်အမျိုးသားက မြင့်မြတ်စိတ်ဝိဉာည်ဂိုဏ်းမှ သူတော်စင်မိန်းမပျိုလင်ချင်းယွဲ့နှင့် သူတော်စင်မိန်းမပျိုဝေ့လုံတို့ကို မြင်သောအခါ မနှစ်မြို့သောလေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

တောင်ကြားမှထွက်လာသောလူများအနက် ရှေ့ဆုံးမှလျှောက်လှမ်းနေသော လူလတ်ပိုင်းအရွယ်အမျိုးသားမှာ နတ်ဘုရားလက်သီးတောင်ကြား၏ အရှင်သခင်ဖြစ်ပြီး သူ၏နောက်တွင်ရပ်နေသူမှာ သူ၏သား၊ မျက်မှောက်ခေတ်လက်သီးနတ်ဘုရားဖြစ်ကာ နတ်ဘုရားလက်သီးတောင်ကြားသမိုင်းတစ်လျှောက် အကြီးကျယ်ဆုံးပါရမီရှင်အဖြစ် သတ်မှတ်ခံထားရသူ ဖြစ်သည်။

နတ်ဘုရားလက်သီးတောင်ကြားသည် အင်အားစုတစ်ခုဖြစ်သော်လည်း အခြားဂိုဏ်းများနှင့် ကွဲပြား၏။

နတ်ဘုရားလက်သီးတောင်ကြားသည် မိသားစုတစ်ခုဖြစ်သည်။ နတ်ဘုရားလက်သီးတောင်ကြားတစ်ခုလုံးသည် တောင်ကြားအရှင်သခင်၏အမိန့်ကိုသာ နားထောင်ပြီး အကြီးအကဲများ သို့မဟုတ် အခြားအာဏာပိုင်အုပ်စုများဟူ၍ မရှိပေ။

နတ်ဘုရားလက်သီးတောင်ကြား၏ အရှင်သခင်မှာ သုကူပါးထျန်းဟုအမည်ရပြီး သူသည် ယခင်မျိုးဆက်၏ လက်သီးနတ်ဘုရားလည်းဖြစ်သည်

။

လက်ရှိလက်သီးနတ်ဘုရား၏အမည်မှာ သုကူအောက်ထျန်းဖြစ်ပြီး သူသည် တောင်ကြားအရှင်သခင် သုကူပါးထျန်း၏ တရားဝင်သားဖြစ်သည်။

ယုတ္တိကျကျပြောရလျှင် တစ်စုံတစ်ဦးက တောင်ကြားထဲသို့ဝင်လိုသည့်အခါ တောင်ကြားအရှင်သခင်ဖြစ်သော သုကူပါးထျန်း ကိုယ်တိုင်ရှေ့ထွက်ရန် မလိုအပ်ပေ။

သို့သော်... အခြားတစ်ဖက်မှလာနေသောလူများမှာ မသေမျိုးဧကရာဇ်အဆင့် အင်အားကြီးနှစ်ဦးဖြစ်ကြသည်။

နတ်ဘုရားလက်သီးတောင်ကြားသည် မသေမျိုးဧကရာဇ်အဆင့် အင်အားကြီးများကို မကြောက်သော်လည်း မသေမျိုးဧကရာဇ်တစ်ပါးကို မျက်နှာသာအချို့ပေးသင့်၏။

သုကူပါးထျန်း၏စကားကိုကြားသောအခါ လင်ချင်းယွဲ့က စွဲမက်ဖွယ်ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။

“တောင်ကြားအရှင်သခင်... ခင်ဗျားရဲ့ နတ်ဘုရားလက်သီးတောင်ကြားက လက်သီးပညာပဲကျင့်ကြံပြီး တခြားသူတွေကို ဒုက္ခမပေးဘူးဆိုတာ ကျွန်မသိပါတယ်... ဒါပေမဲ့... ကျွန်မပြောချင်တာက ခင်ဗျားရဲ့ နတ်ဘုရားလက်သီးတောင်ကြားက နတ်ဘုရားလက်နက်နဲ့ ပတ်သက်နေတယ်ဆိုရင်ရော...”

လင်ချင်းယွဲ့က ချက်ချင်းအကုန်မပြောဘဲ အခြားတစ်ဖက်ကို ပြုံး၍ကြည့်လိုက်၏။

လင်ချင်းယွဲ့၏စကားများတွင် တစ်စုံတစ်ခုပါဝင်နေသည်ကို မြင်သောအခါ သုကူပါးထျန်းသည် ဤအမျိုးသမီးက အတွင်းဝင်၍ ဖြည်းဖြည်းချင်းပြောလိုနေကြောင်း သိလိုက်သည်။

သို့သော် ဤသည်မှာ နတ်ဘုရားလက်သီးတောင်ကြားဖြစ်ပြီး သုကူပါးထျန်းသည် ဤလူများက မည်သည့်အကွက်ငယ်များ သုံးလိုသည်ကို လုံးဝဂရုမစိုက်ပေ။

“ဒီလိုဆိုရင်တော့... မြင့်မြတ်စိတ်ဝိဉာည်ဂိုဏ်းက သူတော်စင်မိန်းမပျိုတို့... အထဲကိုကြွပါ...”

ဤသည်ကိုမြင်သောအခါ လင်ချင်းယွဲ့နှင့် မျက်နှာသေဝေ့လုံတို့သည် နတ်ဘုရားလက်သီးတောင်ကြားထဲသို့ အတူတူလျှောက်ဝင်သွားကြ၏။

.......

နတ်ဘုရားလက်သီးတောင်ကြား၏ ဧည့်ခန်းမတွင်။

“ဘာကိစ္စလဲ... ပြော...”

ဧည့်ခန်းထဲသို့ဝင်သည်နှင့် သုကူပါးထျန်းက တိုက်ရိုက်မေးလိုက်သည်။

လင်ချင်းယွဲ့က သူမ၏အတွေးများကို စုစည်း၍ ပါးစပ်ဖွင့်ပြောလိုက်၏။

“အဲဒါမတိုင်ခင်... ကျွန်မ တောင်ကြားအရှင်သခင်ကို မေးခွန်းတစ်ခုမေးချင်ပါတယ်...”

“မေးသာမေး...”

“ကျွန်မမေးချင်တာက... ခင်ဗျားရဲ့ နတ်ဘုရားလက်သီးတောင်ကြားမှာ နတ်ဘုရားလက်နက် တစ်ခုပဲရှိတာလား...”

လင်ချင်းယွဲ့၏မေးခွန်းကိုကြားသောအခါ အခန်းတစ်ခုလုံး ရုတ်တရက်တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

ချက်ချင်းပင်... သုကူအောက်ထျန်းနှင့် သုကူပါးထျန်းတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များမှ သတ်ဖြတ်လိုသော အရှိန်အဝါတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာ၏။

“ဟမ်... မင်းတို့က ငါတို့တောင်ကြားရဲ့ နတ်ဘုရားလက်နက်အကြောင်း မေးရဲတယ်ပေါ့... အကျိုးဆက်က ဘာဖြစ်မလဲဆိုတာ မင်းတို့သိသင့်တယ်...”

“ဟင်းဟင်း...”

လင်ချင်းယွဲ့က ရှက်ရွံ့စွာပြုံးလိုက်သည်။ သူမသည် သူမ၏ရှေ့မှ ဖခင်နှင့်သား၏ စိတ်ခံစားချက်များကို ဆက်လက်မကစားနိုင်တော့ကြောင်း သိလိုက်၏။ သို့မဟုတ်လျှင် သူတို့သည် တိုက်ရိုက်အရေးယူလိမ့်မည်။

“ကျွန်မ အမှန်အတိုင်းပဲပြောပါ့မယ်... တကယ်တော့ ကျွန်မဒီတစ်ခေါက်လာတာက... ဘာလို့လဲဆိုတော့... ဗုဒ္ဓဂိုဏ်းက ဆရာတော်ယွမ်ကျစ်က နောက်ထပ်ကြေးဝါလက်သီးစွပ်တစ်စုံကို တွေ့ခဲ့လို့ပါ... ပြီးတော့ အဲဒါက ခင်ဗျားရဲ့ နတ်ဘုရားလက်သီးတောင်ကြားက နတ်ဘုရားလက်နက်နဲ့ တစ်ထပ်တည်းတူနေတယ်... ပုံစံရော အငွေ့အသက်ပါ တစ်ထပ်တည်းတူနေတာ... ဒါကြောင့် ကျွန်မက ခင်ဗျားတို့မှာ နတ်ဘုရားလက်နက် တစ်ခုပဲရှိသလားလို့ မေးခဲ့တာပါ...”

ဤသို့ပြောပြီးနောက် လင်ချင်းယွဲ့သည် သုကူနှင့်သူ၏သား၏ အမူအရာများကို စတင်လေ့လာကြည့်ရှု၏။

သုကူပါးထျန်းက စဉ်းစားဟန်ရှိပြီး သုကူအောက်ထျန်းမှာမူ စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ထရပ်လုနီးပါးဖြစ်သွားသည်။

သုကူမိသားစုသည် ဒုတိယမြောက်နတ်ဘုရားလက်နက်ရှိကြောင်း သဘာဝကျကျသိရှိသည်။

တိတိကျကျပြောရလျှင် သူတို့၏မိသားစုတွင် ၎င်း၏မှတ်တမ်းများရှိ၏။

နတ်ဘုရားလက်နက်သည် မူလကတစ်စုံဖြစ်ပြီး ၎င်းသည် ယခင်နယ်မြေအရှင်သခင်၏ လက်နက်ဖြစ်သည်။ နယ်မြေအရှင်သခင်သည် မည်သူဖြစ်သည်ကို သူတို့မသိသော်လည်း... ဘိုးဘေးများ၏ဖော်ပြချက်များအရ နယ်မြေအရှင်သခင်သည် အလွန်အစွမ်းထက်သော ဖြစ်တည်မှုတစ်ခုဖြစ်သည်။

သို့သော် တစ်နေ့တွင် နယ်မြေအရှင်သခင်သည် ရှုံးနိမ့်၍ သူ၏စွမ်းအားကို ဆုံးရှုံးခဲ့ရပြီး ကြေးဝါလက်သီးစွပ်နှစ်စုံမှာလည်း ကမ္ဘာ၏ထောင့်တစ်နေရာသို့ ကျရောက်သွားခဲ့သည်။

၎င်းတို့အနက် တစ်စုံမှာ သူတို့၏သုကူမိသားစုလက်ထဲသို့ ရောက်ရှိသွား၏။

သုကူမိသားစုက နတ်ဘုရားလက်သီးတောင်ကြားကို ဖန်တီးနိုင်ခဲ့သည့်အကြောင်းရင်းမှာ ကြေးဝါလက်သီးစွပ်၏ တည်ရှိမှုကြောင့်ဖြစ်သည်။

လူတိုင်းက ၎င်းကိုအသုံးမပြုနိုင်သော်လည်း ကျင့်ကြံနေစဉ် ကြေးဝါလက်သီးစွပ်မှထွက်ပေါ်လာသော အရှိန်အဝါကို ခံစားမိပါက အလွန်ကောင်းမွန်သော လက်သီးပညာရပ်အချို့ကို သင်ယူနိုင်၏။

ကြေးဝါလက်သီးစွပ်၏ တည်ရှိမှုကြောင့် သုကူမိသားစုသည် အားကောင်းသောလက်သီးပညာရပ်များစွာကို ဖန်တီးခဲ့ပြီး နတ်ဘုရားလက်သီးတောင်ကြား၏ အခြေခံအုတ်မြစ်မှာ ဤအရာမှ ပေါက်ဖွားလာခဲ့သည်။

နတ်ဘုရားလက်နက်တစ်စုံက သူတို့၏သုကူမိသားစုကို ဤသို့သောအကျိုးကျေးဇူးများ ယူဆောင်လာနိုင်လျှင် ဒုတိယတစ်စုံကရော။

သုကူအောက်ထျန်းက ထိုမျှလောက်မစဉ်းစားပေ။

သူသည် လက်ရှိလက်သီးနတ်ဘုရားဖြစ်ပြီး သူအရှာဖွေဆုံးအရာမှာ ခွန်အားဖြစ်သည်။ နတ်ဘုရားလက်နက် မည်မျှအားကောင်းသည်ကို ၎င်းကိုကိုင်စွဲထားသူဖြစ်သော သူ့ထက်မည်သူကမျှ ပိုမသိပေ။

ထို့ကြောင့် သူသည် ဒုတိယမြောက်နတ်ဘုရားလက်နက်ကို အမှန်တကယ်ရယူလိုပြီး ထိုတစ်စုံကို ပြီးပြည့်စုံစေလိုနေ၏။

.......

သုကူပါးထျန်းနှင့် သူ၏သားတို့ စကားမပြောသည်ကိုမြင်သောအခါ လင်ချင်းယွဲ့က ဘာမှထပ်မပြောဘဲ တိတ်တဆိတ်ကြည့်နေလိုက်သည်။

ဆယ်မိနစ်ကျော်ကြာပြီးနောက် သုကူပါးထျန်းက နောက်ဆုံးတွင်မေးလိုက်၏။

“မင်းပြောတဲ့ ဒုတိယကြေးဝါလက်သီးစွပ်က ကြယ်တာရာဂိုဏ်းမှာရှိနေမှာပေါ့ ဟုတ်လား...”

သုကူပါးထျန်းသည်လည်း အတွေ့အကြုံရှိသူတစ်ဦးဖြစ်ပြီး လင်ချင်းယွဲ့စဉ်းစားနေသည်ကို သူ တိတိကျကျနီးပါး ခန့်မှန်းနိုင်၏။

“ပြီးတော့... ဘာလို့ ယွမ်ကျစ်ကရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့တာဖြစ်ပြီး မင်းတို့ မြင့်မြတ်စိတ်ဝိဉာည်ဂိုဏ်းက ငါတို့ကိုလာပြောရတာလဲ...”

မသေမျိုးဧကရာဇ်ငါးပါးက ကြယ်တာရာဂိုဏ်းနှင့်တိုက်ခိုက်ပြီး ဆိုးရွားစွာရှုံးနိမ့်၍ ပြန်လာခဲ့သည့်အကြောင်းကို နတ်ဘုရားလက်သီးတောင်ကြားက သိရှိပြီးဖြစ်သည်။

သူတို့သည် တိကျသောအသေးစိတ်အချက်အလက်များကို မသိရုံသာဖြစ်သော်လည်း သူတို့သိသည်ဖြစ်စေ မသိသည်ဖြစ်စေ အရေးမကြီးပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော်... သူတို့၏ နတ်ဘုရားလက်သီးတောင်ကြားနှင့် ရဲရှင်းချန်တို့သည် အစမှအဆုံးအထိ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး ဘာမှမပတ်သက်ခဲ့သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

ကြယ်တာရာမသေမျိုးဧကရာဇ် ကျဆုံးသည့်အချိန်တွင်ပင် သူတို့၏နတ်ဘုရားလက်သီးတောင်ကြားမှ မည်သူမျှအကျိုးအမြတ်ရယူရန် ထွက်မလာခဲ့ပေ။ သူတို့အားလုံးသည် တောင်ကြားထဲတွင် လက်သီးပညာရပ်များကိုသာ လေ့ကျင့်ခဲ့ကြ၏။

သို့သော် ဒုတိယမြောက်နတ်ဘုရားလက်နက်သည် ကြယ်တာရာဂိုဏ်းတွင် အမှန်တကယ်ရှိနေပါက... အရာရာမှာ ကွဲပြားသွားမည်။

နတ်ဘုရားလက်နက်သည် ကြယ်တာရာမသေမျိုးဧကရာဇ်၏လက်ထဲတွင် ရှိနေလျှင်ပင် သုကူပါးထျန်းသည် ၎င်းကိုပြန်လုယူရန် ကြိုးစားမည်ဖြစ်သည်။

အမှန်ပင်။ ပြန်လုယူခြင်း။

သုကူပါးထျန်း၏အမြင်တွင် ကြေးဝါလက်သီးစွပ်သည် သူတို့၏သုကူမိသားစုပိုင် ဖြစ်သည်။

…

“ဟင်းဟင်း... တောင်ကြားအရှင်သခင်က တကယ်ကိုအမြင်စူးရှတာပဲ...” လင်ချင်းယွဲ့က ပြုံး၍ဆက်ပြောလိုက်သည်။

“ဒါပေမဲ့ စိတ်မပူပါနဲ့... နတ်ဘုရားလက်နက်က ကြယ်တာရာမသေမျိုးဧကရာဇ်ရဲ့လက်ထဲမှာ မရှိပါဘူး... ကောင်မလေးတစ်ယောက်ရဲ့လက်ထဲမှာရှိနေတာ... ဒီကောင်မလေးရဲ့မျက်နှာက ညှိုးငယ်နေပြီး သူမက ထူးချွန်တဲ့လက်သီးပညာရပ်တွေကို ကျွမ်းကျင်ပုံမရဘူး...”

သူမ၏စကားဆုံးပြီးနောက် လင်ချင်းယွဲ့က သူမ၏စိတ်ထဲတွင် ထပ်ဖြည့်လိုက်သည်။

‘သူမ ဘယ်လက်သီးပညာရပ်ကိုမှ သုံးတာကို ငါတကယ်မမြင်ဖူးဘူး... ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူက ဘယ်သူ့ကိုမဆို လက်သီးတစ်ချက်နဲ့ ထိုးလဲပစ်လိုက်လို့ပဲ...’

“ပြီးတော့... ကျွန်မတို့ဒီကိုလာပြောရတဲ့အကြောင်းရင်းကတော့... ဆရာတော်ယွမ်ကျစ်က သူ မှန်မှားရဲ့အကြောင်းနဲ့အကျိုးဆက်တွေမှာ ဆက်ပြီးမပါဝင်ချင်တော့ဘူးလို့ ပြောလို့ပါ... ဒါကြောင့်... သူက ကျွန်မတို့ကို တောင်ကြားအရှင်သခင်ကို ဒီအကြောင်းအသိပေးခိုင်းလိုက်တာပါ...”

လင်ချင်းယွဲ့ပြောသည်မှာ သဘာဝကျကျပင် အဓိပ္ပာယ်မရှိပေ... လင်ချင်းယွဲ့ ဤသို့ပြောရခြင်းအကြောင်းရင်းမှာ ထိုခေါင်းတုံးအဘိုးကြီးက သူမကိုနောက်ပိုင်းတွင် ထောင်ချောက်ဆင်ခြင်းမှ ကာကွယ်ရန်ဖြစ်သည်။

.....

“ဒါဆိုရင်တော့ သူတော်စင်မိန်းမပျိုကို အသိပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်... သတင်းစကား ပေးပို့ပြီးပြီဆိုတော့ ကျွန်တော်တို့ ခင်ဗျားတို့ကို ဒီမှာဆက်မထားတော့ပါဘူး...”

စကားပြောနေစဉ် သုကူပါးထျန်းက သူ၏လက်ဖက်ရည်ခွက်ကိုချ၍ ထရပ်ကာ ဧည့်ခန်းမှထွက်သွား၏။

သုကူအောက်ထျန်းက လင်ချင်းယွဲ့နှင့် ဝေ့လုံတို့၏ရှေ့တွင်ရပ်၍ သူတို့ထွက်ခွာနိုင်ကြောင်း အမူအရာပြလိုက်သည်။

ဝေ့လုံက ဤသည်ကိုမြင်သောအခါ အလွန်မကျေမနပ်ဖြစ်သွားသော်လည်း လင်ချင်းယွဲ့က သူ၏ပခုံးကို ဂရုမစိုက်ဟန်ဖြင့်ပုတ်၍ သူ့ကို နတ်ဘုရားလက်သီးတောင်ကြားမှ ခေါ်ဆောင်သွား၏။