ရဲဆွေ့

“ဟမ်… အဲဒီအလင်းတန်းက ဘာလဲ…”

“ငါ မသိဘူး… ဒါပေမယ့် ဒါက နတ်ဘုရားလက်သီးတောင်ကြားကနေ လာတာ သေချာတယ်…”

“ဖြစ်နိုင်တာက အဲဒီ လက်ဝှေ့ရူးတွေက ထူးဆန်းတဲ့ လက်ဝှေ့စွမ်းရည်အသစ်တွေ ထပ်ထုတ်လိုက်ပြန်ပြီထင်တယ်…”

“ဟားဟား… ဖြစ်နိုင်တယ်…”

…

နတ်ဘုရားလက်သီးတောင်ကြား ပတ်လည်ရှိ ကြီးငယ်သော ဂိုဏ်းအချို့မှာလည်း တောင်ကြားမှ ကောင်းကင်သို့ တက်သွားသော အလင်းတိုင်ကို မြင်လိုက်ကြ၏။

လူတိုင်းက အလင်းတိုင်ကို နတ်ဘုရားလက်သီးတောင်ကြား ကိုယ်တိုင်က ဖန်တီးခဲ့သည်ဟု ထင်နေစဉ်တွင် ကြီးမားသော တိုက်ကွက်တစ်ခုမှာ ရုတ်တရက် နတ်ဘုရားလက်သီးတောင်ကြား၏ အထက် ကောင်းကင်တွင် ပေါ်ထွက်လာသည်။

တိုက်ကွက် ပေါ်ထွက်လာပြီးနောက်တွင် လက်သီးများ၏ အရိပ်များနှင့် ပုံရိပ်ယောင်များမှာ နတ်ဘုရားလက်သီးတောင်ကြား ပတ်လည်တွင် ပေါ်ထွက်လာ၏။

ဤလက်သီးအရိပ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော တိုက်ကွက်မှာ နတ်ဘုရားလက်သီးတောင်ကြား၏ တောင်ကိုကာကွယ်သော တိုက်ကွက် ဖြစ်သည်။ ဤတိုက်ကွက်မှာ တိုက်ခိုက်နိုင်သကဲ့သို့ ခုခံနိုင်ပြီး လက်သီးအရိပ်တိုင်းမှာ အတိတ်က သုကူမျိုးနွယ်မှ လက်သီးနတ်ဘုရားများ ချန်ထားခဲ့သော လက်သီးရည်ရွယ်ချက်များ ဖြစ်၏။

လက်သီးရည်ရွယ်ချက်တစ်ခုစီမှာ မသေမျိုးဧကရာဇ်အဆင့်ရှိ ခွန်အားကြီးသော လူတစ်ဦး၏ အဆင့်တွင် ရှိနေသည်။ ယခု ပေါ်ထွက်လာသော လက်သီးအရိပ်များမှာ တစ်ရာထက်မနည်း ရှိနေ၏။

ဤအချိန်တွင် နတ်ဘုရားလက်သီးတောင်ကြား တစ်ခုလုံးမှာ ဧရာမ ရေဘဝဲနဂါးတစ်ကောင်နှင့် အနည်းငယ် တူနေပြီး အလွန်ထူးဆန်းနေ၏။

၎င်းမှာ ထူးဆန်းသော်လည်း လူတိုင်းက ဤအခိုက်အတန့်တွင် နတ်ဘုရားလက်သီးတောင်ကြားသို့ မည်သူမျှ ချဉ်းကပ်ဝံ့မည် မဟုတ်ကြောင်း သိကြ၏။

.......

အဓိက ခန်းမဆောင်ထဲတွင် ရှိနေဆဲဖြစ်သော ရဲရှင်းဟွေ့မှာ သဘာဝအတိုင်းပင် ၎င်းကို မြင်လိုက်ရသည်။ သူက ဤလက်သီးများမှ ထွက်ပေါ်လာသော မကောင်းသော ရည်ရွယ်ချက်များကိုလည်း ရှင်းလင်းစွာ ခံစားနိုင်၏။

တိုက်ကွက် ပြီးဆုံးသွားသောအခါ လေထဲရှိ လက်သီးအရိပ်များမှာ သုကူပါးထျန်း၏ ထိန်းချုပ်မှုဖြင့် ပေါင်ပေါင်းကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု တိုက်ခိုက်လိုက်ကြသည်။

အလင်းတန်း၏ စွမ်းအင်မှာ အလွန်အားကောင်းသောကြောင့် ဤလက်သီးအရိပ်များအားလုံးမှာ အလင်းတန်း၏ အကွာအဝေးကို ရှောင်ကွင်း၍ အောက်မှ ပေါင်ပေါင်းထံသို့ တိုက်ရိုက် သွားကြ၏။

ဤအချိန်တွင် ပေါင်ပေါင်းမှာ အမှန်တကယ် မလှုပ်ရှားနိုင်ဘဲ ဤအရာများ သူမ၏ထံသို့ လာနေသည်ကို အကူအညီမဲ့စွာဖြင့်သာ ကြည့်နေနိုင်တော့သည်။

သူမ၏ ဘေးတွင် ရှိနေသော ရဲရှင်းဟွေ့မှာ သဘာဝအတိုင်းပင် သူမကို တိုက်ခိုက်ခံခွင့် မပေးနိုင်ပေ။

ရဲရှင်းဟွေ့သည် စူပါဆိုင်ရန်းဂျင်းအဖြစ်သို့ တိုက်ရိုက် ပြောင်းလဲ၍ ဒဏ္ဍာရီလာ စူပါဆိုင်ရန်းဂျင်း အစိမ်းကို ဖွင့်ကာ စူပါဆိုင်ရန်းဂျင်း လေးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက အရိပ်ကိုယ်ပွားဂျူစုကို အသုံးပြု၍ ကိုယ်ပွားလေးခု ဖန်တီးလိုက်၏။

ကိုယ်ပွားလေးခုမှာ ပေါင်ပေါင်း၏ လေးဘက်လေးတန်တွင် ဆူဆာနိုအိုကို တစ်ချိန်တည်းတွင် အသုံးပြု၍ သူမကို အလယ်တွင် ခိုင်မာစွာ ကာကွယ်ထားလိုက်သည်။

လက်သီးတစ်ချက်စီတွင် မသေမျိုးဧကရာဇ်၏ အပြည့်အဝ တိုက်ခိုက်မှုတစ်ရပ် ပါဝင်ပြီး ရဲရှင်းဟွေ့က ၎င်းကို လွယ်ကူစွာ လက်ခံရရှိလိုက်၏။

သုကူပါးထျန်းသည် ရဲရှင်းဟွေ့ ဤသို့ ပြုလုပ်နိုင်မည်ဟု မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။

“ဒီရဲရှင်းဟွေ့က တကယ်ကို ဒီလို ခွန်အား ရှိတာပဲ… သူက ကြယ်တာရာမသေမျိုးဧကရာဇ်ရဲ့ ညီငယ်ဖြစ်ရတာနဲ့ တကယ်ကို ထိုက်တန်တာပဲ…”

“အဖေ… တိုက်ကွက်က သူ့အပေါ်မှာ အကျိုးသက်ရောက်မှု မရှိတော့ဘူးလား…”

သုကူအောက်ထျန်းမှာလည်း ခန်းမဆောင်ထဲရှိ မြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ အနည်းငယ် စိုးရိမ်လာသည်။ ဤလက်သီးနတ်ဘုရားတိုက်ကွက်မှာ သူတို့ နတ်ဘုရားလက်သီးတောင်ကြား၏ အကြီးမားဆုံးသော အားသာချက်ဟု ဆိုနိုင်၏။

အကယ်၍ လက်သီးနတ်ဘုရားတိုက်ကွက်က ရဲရှင်းဟွေ့နှင့် ပေါင်ပေါင်းကို အနိုင်မယူနိုင်ပါက… နတ်ဘုရားလက်နက်ကို ပြန်လည်ရယူရန် မျှော်လင့်ချက်မှာ နည်းပါးသွားမည် ဖြစ်သည်။

“အောက်ထျန်း… စိတ်မပူနဲ့… ဒီတိုက်ကွက်က မင်း မြင်ရတာထက် ပိုတယ်…”

ဤသို့ ပြောပြီးနောက် သုကူပါးထျန်းက တိုက်ကွက်ထဲရှိ လက်သီးရည်ရွယ်ချက်များကို ပေါင်းစပ်စပြုလိုက်သည်။ ပေါင်းစပ်မှုမှာ ပို၍ အားကောင်းလာမည်ဖြစ်ပြီး မသေမျိုးဧကရာဇ်တစ်ဦးကို လက်သီးတစ်ချက်ဖြင့် သတ်ပစ်နိုင်ခြင်းမှာ သေချာပေါက် ပြဿနာ မဟုတ်ပေ။

…

ခန်းမဆောင်ထဲတွင်…

ရဲရှင်းဟွေ့သည် မကြာခဏ တိုက်ခိုက်လာသော လက်သီးအရိပ်များကို မထီမဲ့မြင်ဖြင့် ကြည့်လိုက်၏။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ရဲရှင်းဟွေ့သည် ရုတ်တရက် လေထဲရှိ လက်သီးများမှာ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပေါင်းစပ်စပြုလာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ လက်သီးတစ်ဒါဇင်ခန့်မှာ လျင်မြန်စွာ ပေါင်းစပ်၍ အလွန်ကြီးမားသော လက်သီးတစ်လုံးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွား၏။

ဤလက်သီးချက်မှာ ဆူဆာနိုအိုများထဲမှ တစ်ခုကို တိုက်ရိုက် ထုရိုက်ကာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခြမ်းကို အပိုင်းပိုင်း ကြေမွသွားစေလိုက်သည်။

ဤသည်ကို မြင်သောအခါ ရဲရှင်းဟွေ့က ဆူဆာနိုအိုကို အားဖြည့်ရန် နတ်ဘုရားစွမ်းအား ပိုမို အသုံးပြုလိုက်၏။

ရဲရှင်းဟွေ့သည် အခြား မည်သည့်အရာကိုမျှ အမှန်တကယ် ဂရုမစိုက်ပေ။ အရေးကြီးဆုံးမှာ ပေါင်ပေါင်းကို ကာကွယ်ရန် ဖြစ်သည်။ သူက သူမ၏ တိကျသော အခြေအနေကို ယခု မသိပေ။ အကယ်၍ သူက ပြန်လည်တိုက်ခိုက်လိုပါက သူက အလင်းတိုင် လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားသည်အထိ စောင့်ဆိုင်း၍ သူမကို အရင်ဆုံး စစ်ဆေးနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ထိုကြီးမားသော လက်သီးများမှာ ဆူဆာနိုအိုကို ထပ်မံ၍ မဖျက်ဆီးနိုင်ကြောင်း တွေ့ရှိသောအခါ သူတို့က သူတို့၏ ပစ်မှတ်ကို ရဲရှင်းဟွေ့ထံသို့ သတ်မှတ်လိုက်ကြသည်။

ရဲရှင်းဟွေ့သည် စွမ်းဆောင်နိုင်ဟန် မဆောင်ဘဲ ဤလက်သီးများနှင့် ဂိမ်းကစားနေသည့်အလား တိုက်ခိုက်စပြုလိုက်သည်။

လက်သီးတစ်ချက်စီတိုင်းက ရဲရှင်းဟွေ့အား သွေးအန်သည်အထိ ပြင်းထန်စွာ ထိုးနှက်လိုက်၏။ သူမှာ ထိုအားအရှိန်ကြောင့် နောက်သို့ လွင့်စဉ်သွားသည်။ သို့သော် သူက “ငါ သေချာပေါက် ပြန်လာခဲ့မယ်…” ဟု ရေရွတ်လိုက်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် သူ၏ ဒဏ်ရာဒဏ်ချက်များအားလုံးမှာ အရှင်း ပျောက်ကင်းသွားပြီး ခွန်အားများ ပြန်လည်ပြည့်ဖြိုးလာ၏။

…

တစ်ချိန်တည်းတွင်…

ကမ္ဘာမြေ။

တစ်နှစ်ပတ်လုံး ထူထပ်သော မြူခိုးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသော လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ပင်လယ်ဧရိယာတစ်ခုတွင် မည်သူမျှ ခြေမချဖူးသော ကျွန်းတစ်ကျွန်း ရှိနေ၏။

ဤကျွန်းပေါ်တွင် မရေမတွက်နိုင်သော ရှေးဟောင်းအပင်များနှင့် တိရစ္ဆာန်များအပြင် အမျိုးမျိုးသော ရှားပါးပန်းများနှင့် အပင်များလည်း ရှိနေသည်။

သို့သော် ယနေ့တွင် ဤဝိညာဉ်ကျွန်းမှာ ရုတ်တရက် ငလျင်လှုပ်ခတ်စပြုလာသည်။ ငလျင်များအပြင် ပင်လယ်အောက်တွင် မီးတောင်ပေါက်ကွဲမှုများလည်း ဖြစ်ပွားခဲ့၏။

ကျွန်းအောက်ရှိ မီးတောင်တွင် လူငယ်တစ်ဦးမှာ ချော်ရည်များအထက်တွင် ခြေထောက်ချိတ်ထိုင်၍ ပေါလောပေါ်နေသည်။ လူငယ်မှာ တစ်ဆယ့်ရှစ် သို့မဟုတ် တစ်ဆယ့်ကိုးနှစ်ခန့် ရှိပုံရပြီး ဖြူဖွေးသော အသားအရေ၊ စူးရှသော မျက်ခုံးများ၊ တောက်ပသော မျက်လုံးများနှင့် ရှည်လျား၍ ချောမွေ့သော ဆံပင်များမှာ သူ၏ နောက်တွင် တွဲလောင်းကျနေပြီး သူ့ကို ပြည်နှင်ဒဏ်ခံရသော နတ်တစ်ပါး၏ ခံစားချက်ကို ပေးနေသည်။

လူငယ်က သူ၏ မျက်လုံးများကို ဖွင့်၍ တီးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။

“အချိန်ကျပြီလား… ဒါမှမဟုတ် နယ်မြေ၏ သခင်က သူတို့ရဲ့ လက်နက်ကို ပြန်တွေ့သွားတာလား… ငါ မှတ်မိသလောက်တော့ အဲဒီ ကြေးဝါလက်သီးစွပ် နှစ်ခုကို ကမ္ဘာနှစ်ခုမှာ ထားခဲ့တာပဲ… အဲဒါတွေကို ရှာတွေ့ဖို့ အဲဒီလောက် လွယ်မှာ မဟုတ်ဘူး… ငါ သတ်မှတ်ထားတဲ့ အချိန် ရောက်လာပြီထင်တယ်… ကောင်းတယ်… နောက်ဆုံးတော့… နောက်ဆုံးတော့ ငါ ပြန်လာပြီ…”

လူငယ်၏ အမည်မှာ ရဲဆွေ့ ဖြစ်သည်။ အမှန်တကယ်တွင် သူ၏ အမည်ရင်းမှာ ရဲဆွေပျန့် ဖြစ်သင့်သော်လည်း ဆွေပျန့်ဟူသော အမည်မှာ အမှန်တကယ်ပင် ကောင်းမွန်စွာ မမြည်သောကြောင့် သူက သူ၏ အမည်ကို ရဲဆွေ့ ဟု ပြောင်းလဲလိုက်သည်။

ရဲဆွေ့၏ ဖခင်ကို ရဲရှင်းဟွေ့ဟု ခေါ်ပြီး သူ၏ မိခင်ကို ရဲပေါင်ပေါင်းဟု ခေါ်၏။

ရဲပေါင်ပေါင်းသည် ရဲဆွေ့ မွေးဖွားစဉ်က ကွယ်လွန်သွားခဲ့သည်။ သူမ မသေဆုံးမီတွင် ရဲရှင်းဟွေ့က သူမကို သူ၏ သားအမည်ကို မည်သို့ မှည့်မည်ကို မေးခဲ့သည်။

ပေါင်ပေါင်းက “ကြိုက်သလိုပေး” ဟု ပြောခဲ့သည်။

သို့ဖြစ်ရာ ရဲရှင်းဟွေ့က သူ၏ သားကို ကျပန်းဟု အဓိပ္ပာယ်ရသော ဆွေပျန့် ဟူသော အမည်ကို ပေးခဲ့သည်။

…

သူ၏ မိခင်၏ ဂိမ်းအကောင့်ကို အမွေဆက်ခံခြင်းမှလွဲ၍ ရဲဆွေ့သည် သူငယ်စဉ်ကတည်းက သူ၏ မိခင်၏ မည်သည့်ဓာတ်ပုံကိုမျှ မမြင်ဖူးခဲ့ပေ။

သူက သူ၏ မိခင်ကို မတွေ့ဖူးခဲ့သော်လည်း သူ၏ ဖခင်၊ ဦးလေး၊ အဒေါ်၊ အဘိုး၊ အဘွား၊ ဘိုးဘေး၊ ဘွားဘေး၊ ဒုတိယအဘိုး၊ တတိယအဘိုး… တို့မှာ သူ၏အပေါ် အလွန်ကောင်းမွန်ကြ၏။

ထို့အပြင် မိသားစုဝင်တစ်ဦးစီမှာ အခြားတစ်ဦးထက် ပို၍ အားကောင်းကြသည်။ ထိုအချိန်တွင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ပြန်လည်နိုးထခြင်းကြောင့် မိသားစုဝင်များက ရဲဆွေ့အား နေ့စဉ် ကျင့်ကြံရန် ပြောခဲ့ကြသည်။

သို့သော် ရဲဆွေ့သည် ကျင့်ကြံခြင်းကို မကြိုက်ပေ။ တိတိကျကျ ပြောရလျှင် သူက ကျင့်ကြံခြင်းမှာ အလွန်လွယ်ကူသည်ဟု ထင်၏။ မည်သည့်နည်းစနစ် သို့မဟုတ် ကျွမ်းကျင်မှုဖြစ်စေ သူက တစ်ကြိမ်ကြည့်ရုံဖြင့် သင်ယူနိုင်၏။

ရဲဆွေ့သည် ကျင့်ကြံခြင်းမှာ ငြီးငွေ့ဖွယ်ကောင်းသည်ဟု ခံစားရသောကြောင့် သူက ပတ်ပတ်လည်တွင် ကစား၍ cosplay ပြုလုပ်ခြင်းကို ပို၍ နှစ်သက်သည်။

သူ တစ်ဆယ့်ခုနစ်နှစ်အရွယ်တွင် သူက ရုပ်ပြပြပွဲတစ်ခုတွင် ပါဝင်ခဲ့သည်။ ဤရုပ်ပြပြပွဲတွင် သူက ထိုက်ရှန်းလောင်ကျွင်းအဖြစ် cosplay ပြုလုပ်ခဲ့၏။ သူက တာအိုရ‌သေ့အိုကြီးတစ်ပါး၏ အဝတ်အစားများကို ဝတ်ဆင်၍ သူ၏ နောက်ကျောတွင် ဓားရှည်တစ်ချောင်းကို သယ်ဆောင်ကာ သူ့ကိုယ်သူ လေပြေညင်း ဂါထာတစ်ပုဒ်ပင် ထည့်သွင်းခဲ့သည်။ မသေမျိုး တာအိုဘုန်းကြီး၏ နောက်ဆုံးပုံစံမှာ အလွန်ခန့်ညားလှ၏။

သို့သော် သူ ရုပ်ပြပြပွဲသို့ လျှောက်လှမ်းနေစဉ်တွင် သူက ထိန်းချုပ်မရဖြစ်နေသော ကြီးမားသော ထရပ်ကားကြီးတစ်စီးက ကလေးတစ်ဦးကို တိုက်တော့မည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

ဤသည်ကို မြင်သောအခါ ရဲဆွေ့သည် တိုက်ရိုက် ပြေးသွားလိုက်၏။

ရဲဆွေ့သည် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူ ထရပ်ကားဖြင့် အတိုက်ခံရလျှင် အဆင်ပြေသော်လည်း အကယ်၍ ကလေးငယ် အတိုက်ခံရပါက ကလေးငယ်မှာ သေချာပေါက် သေဆုံးမည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ရဲဆွေ့ ဘယ်တော့မှ မမျှော်လင့်ခဲ့သည်မှာ… သူ အတိုက်ခံရပြီးနောက်တွင် သူက သေဆုံးခြင်းမရှိဘဲ တိုက်ရိုက် ဘဝကူးပြောင်းသွားခဲ့သည်။ ကောင်းပြီ… ဘဝကူးပြောင်းခြင်းမှာ အဆင်ပြေ၏။ နောက်ဆုံးတွင် သူက ကာတွန်းဇာတ်ကောင်တွေကို ကြိုက်သည်။ မတူညီသော ဘုံများသို့ ဘဝကူးပြောင်းခြင်းမှာလည်း ကောင်းမွန်၏။

သို့သော်… သူ မမျှော်လင့်ခဲ့သည်မှာ သူက မတူညီသော ဘုံတစ်ခုသို့ ဘဝကူးပြောင်းသွားခြင်း မဟုတ်ပေ။ သူက အမှန်တကယ်တွင် အချိန်ကို ဖြတ်ကျော်၍ ရှေးခေတ်သို့ ပို့ဆောင်ခံခဲ့ရသည်။

ဇာတ်လိုက်အများစုမှာ အလျားလိုက် ဘဝကူးပြောင်းကြသော်လည်း ရဲဆွေ့ကော… သူက ဒေါင်လိုက် ဘဝကူးပြောင်းသွားခဲ့သည်။

အချိန်ကို ဖြတ်ကျော်ပြီးနောက်တွင် သူက အကြီးစားသူဌေးတစ်ဦးဖြစ်သည့် နယ်မြေသခင်နှင့် တိုက်မိသွားခဲ့သည်။