Megatron၊ ငါ့အတွက် သူ့ကို သတ်လိုက်
Vol. 4 Ch. 47
လော့ရှောင်းရှန်သည် အစကတည်းက လိုက်ပါလာခဲ့သည်။
သူ၏စိတ်ထဲတွင် အတွေးတစ်ခုတည်းသာရှိသည်၊ ၎င်းသည် လော့ထျန်သေရမည်ဟူသော အတွေးပင်ဖြစ်သည်။
ဝိညာဉ်တောင်တန်းထဲသို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက် Optimus ခေါင်းဆောင်နှင့် Bumblebee အကြောင်း သူသိလာခဲ့သည်။ သို့သော် ဤမှော်ဆန်သော သံစက်ရုပ်နှစ်ကောင်သည် ဘာလဲဆိုတာ သူနားမလည်နိုင်ပေ။
လော့ရှောင်းရှန်သည် အခြေအနေကို နားမလည်နိုင်ခဲ့ပေ။
သူက ကျင့်ကြံနေတယ်လို့ပြောတယ်၊ ဒါပေမယ့် ဘာလို့ နတ်ဆိုးသားရဲတွေကို အရူးလို သတ်ဖြတ်နေရတာလဲ။
သူ၏သိုင်းပညာများကို ကျင့်ကြံနေခြင်းလား။
သို့သော် အစကနေအဆုံးအထိ လော့ထျန်သည် မည်သည့်သိုင်းပညာကိုမျှ တကယ်အသုံးမပြုခဲ့ပေ။ သူ၏တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုစီသည် အစွမ်းကုန်အင်အားဖြင့်သာ မောင်းနှင်နေသည်။ ထို့အပြင် မည်သည့်နက်နဲ စွမ်းအင်ကိုမျှ အသုံးပြုတာ မမြင်ရပေ။
နက်နဲစွမ်းအင် လှုပ်ရှားမှုများလည်း မရှိပေ။ ထို့ကြောင့် သူဘယ်ဂိုဏ်း၏ ကျင့်စဉ်များကို အသုံးပြုနေလဲ။
လော့ထျန်က ရူးနေသည့် လူတစ်ယောက်နှယ်။
လော့ထျန်သည် သူ့အသက်ကိုပင် ဂရုမစိုက်ဘဲ နတ်ဆိုးသားရဲများကို သတ်ဖြတ်နေသည်။ သူ့မှာ သွေးတွေဆက်လက် စီးကျနေတဲ့ ဒဏ်ရာများစွာရှိပြီး သူက လုံးဝဂရုမစိုက်သကဲ့သို့ မျက်မှောင်ကြုတ်ခြင်းပင် မရှိခဲ့ပေ။
ဝိညာဉ်တောင်တန်းအတွင်းမှာ သူသည် နတ်ဆိုးသားရဲ အဖွဲ့လိုက်ကို ဆွဲဆောင်ရန် သူ၏သတ်လိုစိတ်ကို ဆက်လက် ထုတ်လွှတ်နေသည်။
ဤအရာများသည် အရူးတစ်ယောက်၏ လုပ်ရပ်မဟုတ်ရင် ဘာဖြစ်မလဲ။
ဘယ်သူက သူ့လိုမျိုးတွေ လုပ်ကြမလဲ။
သူလိုက်လေလေ၊ လော့ရှောင်းရှန်သည် လော့ထျန်ဘာကြောင့် ဒီလိုလုပ်နေရတာလဲဆိုတာ ပိုပြီးနားမလည်နိုင်လေဖြစ်သည်။
လော့ထျန် ဘာလုပ်နေလဲဆိုတာ ကြည့်ရန် သူဆက်လိုက်နေရုံသာ တတ်နိုင်ပေသည်။
အခုချိန်ထိပင်
လော့ထျန်က အဆင့်တက်သွားခဲ့သည်။
နက်နဲဆရာ၏ စွမ်းအင်များ ထွက်ပေါ်လာတော့ လော့ရှောင်းရှန်သည် လုံးဝတုန်လှုပ်သွားပြီး သူ၏စိတ်က ထုံကျင်သွားခဲ့သည်။
လော့ထျန်သည် ဘယ်တုန်းကမှ မကျင့်ကြံခဲ့ပေ။ ဒါဆို သူဘယ်လို အဆင့်တက်သွားတာလဲ။
နတ်ဆိုးသားရဲတွေကို သတ်ဖြတ်ခြင်းကနေ သူအဆင့်တက်သွားခဲ့တာလား။
ဒါဆို ဒီလိုမျိုး ဆက်ဖြစ်နေတာကို ဘယ်လိုခွင့်ပြုနိုင်မှာလဲ။
ထို့ကြောင့် သူသည် နောက်ကွယ်ကနေ တိုက်ခိုက်ဖို့ နောက်ဆုံးတွင် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။ ၁၆ နှစ်အရွယ် နက်နဲဆရာ အဆင့် ၁ သည် မကောင်းသော မွေးဖွားခြင်းနိမိတ်နှင့်တူသည်။
လော့ရှောင်းရှန်သည် သူအခုမတိုက်ခိုက်လျှင် အနာဂတ်တွင် အခွင့်အရေးများ ရှိတော့မည်မဟုတ်ကြောင်း ရှင်းရှင်းလင်းလင်း နားလည်ခဲ့သည်။
အေးစက်သောဓားတစ်ချောင်းသည် မှောင်နေသောသစ်တောထဲတွင် ခဏတာ လင်းလက်သွားပြီး သတ်လိုစိတ်များနှင့် ပြည့်နေသော အေးစက်စက် ဓားအလင်းရောင်က ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာသည်။
လော့ရှောင်းရှန်သည် နက်နဲစွမ်းအင်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး သူ၏နက်နဲဆရာ အဆင့် ၃ ရှိသော စွမ်းအင်များ ပေါက်ထွက်လာခဲ့သည်။
ထို့နောက် သူက “ဥက္ကာခဲဓား” အော်လိုက်သည်။
“မင်း ခွေးကောင် သေလိုက်တော့”
ဥက္ကာခဲဓားသည် လော့မိသားစု၏ တစ်ခုတည်းသော အဆင့် ၂ ဓားပညာဖြစ်သည်။
ဓားထိုးလိုက်သည်နှင့် စွမ်းအားသည် ကောင်းကင်မှ ပြုတ်ကျလာသော ဥက္ကာခဲနှင့် ဆင်တူသည်။ ၎င်း၏စွမ်းအားသည် မတိုင်းတာနိုင်ပေ။
ဤဓားချက်၏ ထက်မြက်မှုသည် အလွန်နက်နဲသည်။
ဤဓားချက်သည် လော့ရှောင်းရှန် စုစည်းနိုင်သော အစွမ်းအထက်ဆုံး တိုက်ခိုက်မှုပင်ဖြစ်သည်။
ဤဓားချက်က ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သတ်ပစ်လိမ့်မည်။
ဖိအားသည် တောင်တစ်ခုကဲ့သို့ လော့ထျန်၏စိတ်နှင့် သတိပင်လယ်ကို ဖိချနေခဲ့သည်။ သို့သော် ကံကောင်းထောက်မစွာ ယခင်ကလို မသက်မသာ မဖြစ်တော့ပေ။ အကြောင်းမှာ သူသည် နက်နဲဆရာအဆင့်၏ ခွန်အားကို ရရှိထားသောကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။
၎င်းသည် ပိုမိုမြင့်မားသော ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်၏ အကျိုးကျေးဇူးဖြစ်သည်။
ဓားစွမ်းအင်က ဖိချနေပြီး ပုံစံမဲ့ ဖိအားသည် လော့ထျန်၏စိတ်ကို ဝင်ရောက်စွက်ဖက်နေသည်။
သူ၏စိတ်နှင့် သတိပင်လယ်သည် ဖိအားကြောင့် တုန်ခါနေသောအခါတွင် အနည်းငယ် ခံရခက်သည်။
ထို့နောက် လော့ထျန်က မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ အေးစက်စက်ရယ်မောလိုက်ပြီး လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။
သူသည် သူ့ဆီသို့ တည့်တည့်ပျံသန်းလာသော လော့ရှောင်းရှန်ကို စိုက်ကြည့်ပြီး “မင်း ခွေးကောင် မင်းနောက်ဆုံးတော့ ကိုယ်ဖော်ပြလိုက်ပြီ” ပြုံးသည်။
“ဒီအဖေက မင်းအတွက် နာကျင်စွာ စောင့်နေရတာ အရမ်းကြာပြီ”
သူ၏နှုတ်ခမ်းများက ကောက်ကွေးစွာ ပြုံးနေပြီး သူ၏ကိုယ်ခန္ဓာက မလှုပ်မယှက်၊ သူ၏မျက်နှာထားသည် အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားနေပုံရသည်။
လော့ထျန်သည် အစကတည်းက သူ့ကိုတစ်စုံတစ်ယောက် လိုက်နေသည်ကို သိနေခဲ့သည်။ မည်သူဆိုတာတော့ သူ မသိပေ။
နက်နဲဆရာနယ်ပယ်မှ တစ်စုံတစ်ယောက်ဖြစ်သည်ကိုသာ သိခဲ့သည်။
ဒါကြောင့် သူသည် အရူးတစ်ယောက်လို နေ့နှင့်ညမခွဲခြားဘဲ သတ်ဖြတ်နေခဲ့သည်။
သူသည် တစ်စက္ကန့်မျှပင် အနားမယူဘဲ ဆက်သတ်နေခဲ့သည်။
သူသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းရုံဖြင့် အိပ်ပျော်သွားနိုင်လောက်အောင် ပင်ပန်းနေခဲ့သည်။ သို့သော် သူကတော့ အိပ်မပျော်ရဲပေ။
သူ၏နှလုံးသားက အိပ်မပျော်ဖို့ အဆက်မပြတ် သတိပေးနေသည်။
သူသည် စက္ကန့်တိုင်းကို သားရဲများကို သတ်ပြီး အဆင့်တက်ရန် အသုံးပြုရမည်။
သူနက်နဲဆရာနယ်ပယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်မှသာ သူ၏ကိုယ်ပိုင်အသက်ကို ကာကွယ်နိုင်မည့် စွမ်းရည်ရှိလာမည်ဖြစ်သည်။
သူအဆင့်တက်သောအခါတွင် လော့ရှောင်းရှန်အား အခွင့်ကောင်းယူကာ တိုက်ခိုက်နိုင်ရန်အတွက် သူစိတ်မဝင်စားသကဲ့သို့ တမင်လုပ်ခဲ့သည်။
လော့ရှောင်းရှန်က တကယ်ပဲ ထိုအရာကိုယုံသွားလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ခဲ့ပေ။
လော့ထျန်သည် လော့ရှောင်းရှန်ရောက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြုံးလိုက်သည်။
“အနီရောင်နာမည်ရှိတဲ့ ထူးချွန်တဲ့လူက ကောင်းမွန်တဲ့ ပစ္စည်းအချို့ကို ပေါက်ကွဲထွက်စေမှာ သေချာတယ်”
လော့ရှောင်းရှန်၏ မျက်လုံးများ ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ၏ဓားသည် မှောင်မိုက်ခြင်းထဲတွင် ပုံပြောင်းသွားသည်။
သူ၏ဓားစွမ်းအင်က ရုတ်တရက် တောက်လောင်နေသော မီးရှူးမီးပန်းများကဲ့သို့ အားကောင်းလာပြီး သူက “သေ” အော်လိုက်သည်။
“သေရမယ်”
လော့ထျန်က ရုတ်တရက်လေအေးတစ်ချက် တိုက်ခတ်လာသောကြောင့် ပြုံးလိုက်သည်။
လျှပ်စီးလက်သကဲ့သို့ သူက “လေအရိပ်ခြေလှမ်း” အော်သည်။
အဆင့် ၄ သိုင်းပညာ – လေအရိပ်ခြေလှမ်း
အရိပ်တစ်ခုလို၊ လေတစ်ချက်လိုပင်။
လေနှင့်အတူ လွင့်မျောနေသော အရိပ်တစ်ခုကဲ့သို့ပင်။
သူ၏ခြေထောက်များ လှုပ်ရှားလိုက်သည်နှင့် လော့ထျန်၏တစ်ကိုယ်လုံးသည် လေပြေတစ်ချက်ထဲသို့ ပေါင်းစပ်သွားသကဲ့သို့ ပုံပေါ်နေသည်။
သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် မရေမရာဖြစ်သွားပြီး သူတကယ်ဘယ်မှာ ရှိနေသည်ကို မည်သူမျှ မပြောနိုင်ပေ။
“ရွှီး”
လော့ရှောင်းရှန်၏ နှလုံးသား နစ်မြုပ်သွားတော့ ဓားက လေကို ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားသည်။
သူ၏ညာဘက်ခြေထောက်က မြေပြင်ကို ဆောင့်နင်းလိုက်ပြီး သူသည် လေထဲသို့ လျင်မြန်စွာ ခုန်တက်ကာ ဘေးရှိ ပိုမိုဘေးကင်းသောနေရာသို့ ဆင်းသက်လိုက်သည်။
“ဟားဟားဟား…”
“ဒါက ဓားတန်ခိုးရှင်၏ဒဏ္ဍာရီထဲက ဂျိနင်ရဲ့ သိုင်းပညာပဲ၊ သူ့ရဲ့ထူးခြားတဲ့ စွမ်းရည်ကို သက်သေပြနေတယ်” လော့ထျန် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောလိုက်သည်။
ထို့နောက် သူသည် ဆင်းသက်လိုက်သော လော့ရှောင်းရှန်ဘက်သို့ လှည့်ကာ “အဖိုးကြီး၊ ငါ့ဆီဆက်လာခဲ့ဦး” ပျော်ရွှင်ဖွယ်ကောင်းသော ပုံစံဖြင့် ပြောသည်။
သူသည် လော့ရှောင်းရှန်ကို လုံးဝဂရုမစိုက်ပေ။
လော့ရှောင်းရှန်သည် လုံးဝဒေါသထွက်နေခဲ့သည်။
သူ၏သွားများကို အလွန်အမင်း ကျိတ်ထားသောကြောင့် အက်ကွဲသောအသံများကိုပင် ကြားနေရသည်။
လော့ထျန်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သောအခါတွင် သူ၏ညာလက်က ဓားကို ကိုင်ထားပြီး မလှုပ်မယှက်ရှိနေခဲ့သည်။
သူ၏ဘယ်ဘက်လက်က လေထဲတွင် ပုံစံများဖန်တီးနေသည်။
“မင်းဒါကို ဘယ်လိုရှောင်မလဲဆိုတာ ကြည့်ရသေးတာပေါ့၊ ငါ့အတွက်သေပေး”
“ဗြောင်း”
လေထဲကနေ အသံကျယ်စွာထွက်ပေါ်လာပြီး ကြီးမားသောလက်တစ်ဖက် ပေါ်လာခဲ့သည်။
ထိုအခိုက်အတန့်တွင် လော့ရှောင်းရှန်သည် သူ၏ဓားကို လော့ထျန်ဘက်သို့ ထပ်မံထိုးလိုက်သည်။
ဒီတစ်ကြိမ်မှာ ဓားရဲ့အရှိန်က အရင်ကထက် ပိုမြန်ပြီး ပိုပြင်းထန်သည်။
ကွဲပြားခြားနားသော လမ်းကြောင်းများမှ တိုက်ခိုက်မှုနှစ်ခုပင်။ တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုက မထိလျှင်တောင် ဒုတိယတစ်ခုက ထိလိမ့်မည်။
တစ်ချက်ကို ရှောင်နိုင်သော်လည်း ဒုတိယအကြိမ်ကို ရှောင်ဖို့ မဖြစ်နိုင်ပေ။
လော့ရှောင်းရှန်သည် အခုဆိုလျှင် အသက် လေးဆယ်ကျော်ပြီဖြစ်သည်။
သူသည် သက်တမ့်ရင့်သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးဖြစ်သည်ဟု မပြောနိုင်သော်လည်း အနည်းဆုံးတော့ တိုက်ခိုက်ရေးအတွေ့အကြုံ အတော်အတန်ရှိသူဖြစ်သည်။
လော့ထျန်၏မျက်ခုံးများ နစ်ဝင်သွားပြီး အသက်ပြင်းပြင်းရှူထုတ်လိုက်သည်။
လော့ရှောင်းရှန်လိုပဲ သူ၏ညာလက်က ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး ပြင်းထန်သောအသံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
ချက်ချင်းပင်…
သူသည် လေအရိပ်ခြေလှမ်းကို အသက်သွင်းလိုက်သည်။
သူ၏ကိုယ်ခန္ဓာသည် လေထဲသို့ ပေါင်းစပ်သွားခဲ့သည်။
သူ၏ပုံရိပ်သည် တစ်နေရာလုံးတွင် ပေါ်လာပြီးနောက် လော့ရှောင်းရှန်ဆီသို့ ပြေးထွက်သွားသည်။
“မင်းနက်နဲဆရာ အဆင့် ၁ ရှိတဲ့ ခွန်အားနဲ့ ငါ့ဆီတည့်တည့်လာရဲတယ်လား။ သေမယ့်လမ်းကို ရှာနေတာပဲ”
လော့ရှောင်းရှန်သည် အေးစက်စွာ
နှာမှုတ်လိုက်သည်။
ထို့နောက် ဧရာမလက်သည် အောက်သို့ဆင်းသက်လာပြီး လော့ထျန်ကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။
ဤအရာသည် နက်နဲစွမ်းအင်ဖြင့်သာ ပြုလုပ်ထားသော တိုက်ခိုက်မှုဖြစ်သည်။
လော့ထျန်သည်လည်း ထိုနည်းအတိုင်း လုပ်လိုက်သည်။
သူ၏ညာလက်ဖြင့် ဖန်တီးထားသော ဧရာမလက်သည် လော့ရှောင်းရှန်၏လက်ကို ဖြတ်တောက်ရန် ပစ်လွှတ်လာသည်။
လက်ဖဝါးတစ်ဖက်တွင် လျှပ်စီးများပြည့်နေပြီး ကျန်တစ်ဖက်က ကျားတစ်ကောင်၏ အော်ဟစ်သံကို ပေးလိုက်သည်။
ထို့နောက် သူတို့သည် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး တိုက်မိခဲ့သည်။
“ဗြောင်း”
ဤအရာက ကြမ်းတမ်းခြင်းကို ထည့်သွင်းခြင်းမရှိသေးပေ။
လော့ရှောင်းရှန်သည် နက်နဲဆရာ အဆင့် ၃ တွင်ရှိသည်။
လော့ထျန်အတွက် ဤအရာက နက်နဲဆရာနယ်ပယ်၏ အဆင့်များအကြား ကွာခြားချက်ကို နားလည်ရန် အခွင့်ကောင်းပင်ဖြစ်သည်။
၎င်းသည် သူနှင့် အဆင့် ၃ အကြား ကွာခြားချက်ကို နားလည်စေလိမ့်မည်။
၎င်းက လော့ကျန့်ရှန်နှင့် နောက်ဆုံးဘော့စ်ကို တိုက်ခိုက်ရန် အပြည့်အဝ ပြင်ဆင်နိုင်စေလိမ့်မည်။
“ဗြောင်း”
လက်ဖဝါးနှစ်ခု၏ တိုက်မိသောအသံနောက်တစ်ကြိမ် ထွက်ပေါ်ပြီး နက်နဲစွမ်းအင်များ အချင်းချင်းတွန်းကန်ရင်း ပြင်းထန်လာသည်။
စက္ကန့်အနည်းငယ်ကြာပြီးနောက် လော့ထျန်၏ ဖန်တီးထားသော ညာဘက်လက်သည် ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။
လော့ရှောင်းရှန်၏ ဖန်တီးထားသော ညာဘက်လက်သည် သူ၏စွမ်းအားများစွာကို ဆုံးရှုံးသွားခဲ့သော်လည်း သူ၏ပုံသဏ္ဍာန်ကို ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ခဲ့သည်။
လော့ထျန်၏ လက်သီးနှစ်လုံးသည် လော့ရှောင်းရှန်၏ ဓားချက်ကို လက်ခံရန် ထွက်လာသည်။
သူ၏ကိုယ်ခန္ဓာသည် တုန်ခါသွားပြီး မီတာအတော်အသင့် နောက်သို့ ဆုတ်သွားခဲ့သည်။
လော့ရှောင်းရှန်ကတော့ သူ့ကိုယ်သူ တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းဖို့ နှစ်လှမ်းသာ ဆုတ်ရသည်။
နက်နဲဆရာ အဆင့် ၁ နှင့် အဆင့် ၃ အကြား သိသိသာသာ ကွာခြားမှုရှိသည်။
ထို့နောက် လော့ထျန်သည် “တကယ်ပါပဲ၊ အဆင့် ၂ ခု ကွာခြားချက်လေးနဲ့ပဲ စွမ်းအားကို အလွယ်တကူ တိုင်းတာလို့ မရဘူး” သူ့ကိုယ်သူ ပြောသည်။
လော့ရှောင်းရှန်သည် မာနကြီးစွာ အေးစက်စက် ပြုံးလိုက်ပြီး “မင်းနက်နဲဆရာ အဆင့် ၁ ရှိတဲ့ ခွန်အားနဲ့ ငါ့ကိုတိုက်ရဲတယ်လား။ မင်းရဲ့စွမ်းရည်တွေကို အရမ်းအထင်ကြီးနေတာပဲ”
လော့ထျန်သည် သူ၏ကိုယ်ပိုင်ခွန်အားကို ပျော်ရွှင်စွာ ခံစားလိုက်ပြီး “ကောင်းပြီ၊ မင်းနဲ့ဆက်ကစားဖို့ စိတ်မပါတော့ဘူး။ မင်းသေရမယ့်အချိန်ရောက်ပြီ” ဆက်၍ အေးစက်စက် ပြုံးသည်။
“သေ” ဟူသော စကားပြီးနောက် လော့ထျန်က “ကြမ်းတမ်းခြင်း” စိတ်ထဲတွင် အော်ဟစ်လိုက်သည်။
“ဗြောင်း…”
သူ၏စွမ်းရည်များသည် နှစ်ဆတိုးလာပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှ စွမ်းအင်များ ထွက်ပေါ်လာသည်ကို မျက်လုံးဖြင့် မြင်နိုင်သည်။
လော့ထျန်၏စွမ်းအင်သည် အရင်ကနဲ့ လုံးဝကွဲပြားနေပြီး လော့ရှောင်းရှန်၏ ဖိနှိပ်သောစွမ်းအားသည် သူ့အတွက် အသုံးမဝင်တော့ပေ။
၎င်းသည်ကြမ်းတမ်းခြင်း နောက်ကွယ်က စွမ်းအားပင် တစ်ခဏအတွင်း…
လော့ထျန်က ကြမ်းတမ်းစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် အံ့အားသင့်စရာကောင်းလောက်အောင် မြန်ဆန်သောအရှိန်ဖြင့် ထွက်လာခဲ့သည်။
လော့ရှောင်းရှန်သည် အချိန်မီ တုံ့ပြန်နိုင်ခြင်း မရှိသလောက်ဖြစ်ပြီး အံ့သြတုန်လှုပ်နေသော မျက်နှာဖြင့် သူ၏ရင်ဘတ်ရှေ့တွင် သူ၏ဓားကို ပြောင်းလဲနိုင်ရုံသာ တတ်နိုင်ခဲ့သည်။
“ဗြောင်း”
လေးလံသောလက်သီးသည် တိုက်မိနေသော အမြောက်ဆံကဲ့သို့ပင်။
နာကျင်မှုသည် လော့ရှောင်းရှန်၏ ရင်ဘတ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားပြီး သူ၏အတွင်းအင်္ဂါများသည် ငလျင်လှုပ်သလို ခံစားနေရသည်။
သူ၏မျက်နှာ ဖြူဖျော့သွားခဲ့သည်။
နောက်သို့ဆုတ်သွားပြီးနောက် ရုတ်တရက် လှည့်ကာ ထွက်ပြေးလိုက်တော့သည်။
“ပြေးချင်တယ်လား”
“မင်းအဖိုးကြီး၊ နှစ်ပေါင်းများစွာ မင်းရဲ့အနိုင်ကျင့်မှုကို ခံစားခဲ့ရပြီး အခုမှ ထွက်ပြေးချင်တယ်လား”
လော့ထျန်သည် ချက်ချင်း လော့ရှောင်းရှန်ကို မှီသွားပြီး သူ့ရှေ့တွင် ပေါ်လာခဲ့သည်။
သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အပြုံးတစ်ခုဖြင့် လော့ထျန်သည် သူ၏လက်သီးများကို လွှဲပြီး သူ့ကို သူတို့၏မူလနေရာသို့ တိုက်ရိုက်ပြန်ရိုက်ချလိုက်သည်။
ကြမ်းတမ်းခြင်း၏မြှင့်တင်မှုဖြင့် လော့ရှောင်းရှန်သည် လော့ထျန်၏ပြိုင်ဘက် မဟုတ်တော့ပေ။
လော့ရှောင်းရှန်သည် လော့ထျန်ကြောင့် လုံးဝ ထိန်းချုပ်ခံလိုက်ရသည်။
နောက်ထပ် ပြင်းထန်သော ထိုးနှက်ချက်တစ်ခုကို ခံရပြီးနောက် လော့ရှောင်းရှန်သည် အနက်ရောင်သွေးများကို ပန်းထုတ်လိုက်သည်။
သူ၏မျက်လုံးများမှ မီးတောက်များ ထွက်လာနိုင်သကဲ့သို့ “လော့ထျန်၊ မင်းငါ့ကို သတ်ဖို့ ကြိုးစားရဲတယ်လား။ ငါ့အစ်ကိုကြီးက ငါမင်းနောက်ကို လိုက်နေတာကို သိတယ်၊ မင်းငါ့ကို သတ်ရဲရင် မင်းရဲ့မိန်းကလေးနဲ့ မင်းရဲ့ညီလေး အသက်ရှင်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး”
“မင်းဒီအဖေကို ခြိမ်းခြောက်ရဲတယ်လား”
“မင်းအဖေ”
“မင်းက ပထမဆုံးဖြစ်မယ်၊ နောက်တစ်ယောက်က လော့ကျန့်ရှန် ဖြစ်မယ်”
လော့ထျန်သည် သူ့နှလုံးသားထဲတွင် စုပြုံနေသော ဒေါသများအားလုံးကို ထုတ်လွှတ်သကဲ့သို့ အော်ဟစ်လိုက်သည်။
သူ၏လက်သီးနှစ်လုံးသည် မိုးကြိုးမုန်တိုင်းကဲ့သို့ ထွက်ပေါ်လာသည်။
“ဗြောင်း”
လော့ရှောင်းရှန်သည် မီတာ ဒါဇင်အတော်အသင့်ဝေးရာသို့ ပျံထွက်သွားပြီး နောက် သစ်ပင်ကြီးတစ်ပင်ကို ဝင်ဆောင့်မိသည်။
သူ၏မျက်နှာ ဖြူဖျော့သွားပြီး စိတ်က တုန်ယင်နေခဲ့သည်။
သူကိုကြည့်နေသော လော့ထျန်သည် ငရဲမှလာသော သေမင်းတစ်ပါးနှယ်။
ပြေး
သူသည် မီတာ ဒါဇင်အတော်အသင့်ဝေးသွားသောကြောင့် လော့ရှောင်းရှန်သည် အရူးတစ်ယောက်လို ထွက်ပြေးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
သူသည် အားယူပြီး ပြန်ထဖို့ ကြိုးစားနေတာက သနားစရာပုံစံပေါ်နေသည်။
လော့ထျန်က အေးစက်စက် ရယ်မောလိုက်ပြီး သူ့နောက်ဆက်မလိုက်တော့ပေ။
သူသည် နေရာလွတ်ပြားကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး အော်ဟစ်ကာ ပစ်လိုက်သည်။
“Megatron၊ ငါ့အတွက် သူ့ကို သတ်လိုက်”
“သူ့ကို ပေါက်ကွဲသွားအောင် လုပ်လိုက်”