တစ်ချက်တည်းနဲ့ မြေကြီးထဲဝင်အောင် ကန်ပစ်မယ်

"မိသားစုဟုတ်လား ဘယ်မိသားစုလဲ" ချူးယွင်ဖန်းက မေးသည်။

"အစ်ကိုဖန်း အပြင်မှာ ဘာတွေဖြစ်နေလဲ တကယ်မသိဘူးပဲ" ချူးဟုန်ချိုင်က ချူးယွင်ဖန်းကိုကြည့်ကာ ခါးသီးသောအပြုံးဖြင့်ပြောသည်။

ချူးယွင်ဖန်းသည် သူ့ကိုယ်သူ ကုသရန်သာ အာရုံစိုက်ထားသဖြင့် ပြင်ပလောကကို ဂရုမစိုက်လှပေ။ သူ့ကိုယ်သူ ယုံကြည်မှုအပြည့်ရှိသောကြောင့် အေးအေးဆေးဆေးသာနေရာ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေကာမူ သူ့ကို ထိခိုက်နည်မဟုတ်ပေ။

သူလည်း လွတ်လပ်ပေါ့ပါးချင်သော်လည်း မဖြစ်နိုင်ကြောင်း သူသိသည်။

"သခင်မကြီးက တော်ဝင်မြို့တော် မြို့စားနင်ရဲ့ ချန်မိသားစုရဲ့သမီးပါ။ သူ့မိသားစုဆီ အလည်အပတ်ပြန်တော့ မြို့စားနင်ရဲ့သခင်လေး ချန်ရှန်ဟုန်လည်း ပါလာတယ်" ချူးဟုန်ချိုင်က အံကြိတ်ကာပြောသည်။

ချူးယွင်ဖန်းအနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ မဟာဝေ့ပြည်ထောင်ရှိ ဂုဏ်သရေရှိသူများထဲတွင် ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော ပုဂ္ဂိုလ်ဆယ်မျိုး ရှိသည်။ ၎င်းတို့အထဲတွင် မြို့စားများသည် ဂုဏ်သိက္ခာအရှိဆုံးဖြစ်ကာ မြို့ဝန်များက ၎င်းတို့အောက်တွင် အနည်းငယ်ရှိသည်။

သခင်မကြီးသည် ကျုံးရှင်မြို့ဝန်၏နေအိမ်တွင် ဤမျှဂုဏ်အသရေရှိရခြင်းအကြောင်းရင်းမှာ သူမသည် မြို့ဝန်၏မိခင်ဖြစ်သောကြောင့်သာမက သူမ၏မိခင်မိသားစုသည် မြို့စားနင်၏မျိုးရိုးဖြစ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

"ဒါဆို မင်းဒဏ်ရာက အဲ့သခင်လေးကြောင့်လား" ချူးယွင်ဖန်းက မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။

"ဒါတွေအားလုံးက သူ့ကြောင့်ပဲ ဒါပေမယ့် သူ လှုပ်တောင် မလှုပ်ဘူး” ချူးဟုန်ချိုင်က ခါးသီးသော အပြုံးဖြင့် ပြောသည်။

"ဒါပေမယ့် အားလုံးက သူ့အမှားပဲ။ ကျွန်တော်ကြားခဲ့တာ အစ်ကိုသိလား။ သူတို့မှာ လူအနည်းငယ်ပဲ ရှိပေမယ့် ခုန်းလုံမြို့ကို ကျော်ချင်တယ်လို့ ပြောကြတယ်။ အရမ်းလွန်သွားပြီ သူတို့ကို ခံနိုင်ရည်ရှိတဲ့လူ ခုန်းလုံမှာ ဘယ်သူမှ မရှိဘူးလို့ သူတို့ တကယ်ထင်နေတာလား။"

မဟာဝေ့ဘုရင့်နိုင်ငံ၌ ခုန်းလုံမြို့သည် ဘိုးဘေးများ စတင်တည်ထောင်ခဲ့သော နေရာဖြစ်သည်။ ပုံမှန်အားဖြင့်၊ ၎င်းသည် အဓိကကျသော အနေအထားတစ်ခုရှိသည်။ သို့သော် နှိုင်းယှဉ်ကြည့်လျှင် တော်ဝင်မြို့တော်တွင် ကျွမ်းကျင်သူများ ပိုမိုစုဝေးခဲ့ကြသည်။ ၎င်းသည် အင်ပါယာတစ်ခုလုံးတွင် ထိပ်တန်းနေရာဖြစ်သည်။

ခုန်းလုံမြို့နှင့် ဧကရာဇ်မြို့တော်ကြား ပြိုင်ဆိုင်မှုသည် တစ်ရက် သို့မဟုတ် နှစ်ရက်အတွင်း ဖြစ်မလာပေ။ သို့သော်လည်း ဧကရာဇ်မြို့တော်သည် နိုင်ငံ၏ သယံဇာတ အများစုကို စုဆောင်းပြီး ခုန်းလုံမြို့ကို အခိုင်အမာ နှိမ်နင်းခဲ့သည်။

"သူ မြို့ကို ရှင်းနေတယ်ဆိုရင် ရှင်းပေါ့။ မင်းက ဘာလို့လောတာလဲ” ချူးယွင်ဖန်းက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

"အစ်ကိုဖန်း၊ ကျွန်တော် တမင် ပြဿနာရှာနေတယ်လို့ ထင်နေတာလား။ ဒါ ချူးရှို့ကျဲကြောင့်မဟုတ်ဘူးလား။ ကျစ်… ချူးရှို့ကျဲက ချန်ရှန်ဟုန်နဲ့ ပေါင်းနေတာ ကြာပြီ။ သေစမ်း ဒါက ကျွန်တော်တို့ နေအိမ်ရဲ့ကိစ္စပဲလေ။ သူတို့ဘာလုပ်ပိုင်ခွင့်ရှိလို့ ဝင်စွက်ဖက်ရမှာလဲ” ချူးဟုန်ချိုင်က အံကြိတ်နေသော သွားများဖြင့် ပြောသည်။

"မင်းပြောတဲ့အတိုင်းဆို သူနဲ့ ချူးရှို့ကျဲက ဝမ်းကွဲတွေဖြစ်ပြီး ငါတို့က အပြင်လူတွေပေါ့" ချူးယွင်ဖန်းက ရယ်မောလိုက်သည်။

"ဒါပေမယ့် သူက လွန်လွန်ကဲကဲ နှောက်ယှက်နေတယ်။ သူ့ကို ဘယ်သူမှ အနိုင်ယူနိုင်စွမ်းမရှိဘူးလို့ တကယ် ထင်နေတာလား။"

"ဟုတ်တယ် သေစမ်း ကျွန်တော် တစ်ခါမှ ဒီလောက် ဆုံးရှုံးမှုကြီး မကြုံဖူးဘူး"

ချူးဟုန်ချိုင်သည် ဒေါသနှင့် တောက်လောင်ကာ အကြိမ်ကြိမ် ကျိန်ဆဲခဲ့သည်။

"ကျွန်တော်တင်မဟုတ်ဘူး၊ ချူးဟောက်ယွီလည်း ဒဏ်ရာရသွားတယ်ထင်တယ်"

"ဒါဆို မကြာခင် ငါ့အလှည့်ရောက်မှာ။ သူတို့က ငါ့ကို လွှတ်ထားမယ်လို့မထင်ဘူး" ချူးယွင်ဖန်းက ခပ်ဖျော့ဖျော့ပြုံးလိုက်သော်လည်း ရန်ငြိုးအရိပ်အယောင်များ သူ့မျက်လုံးထဲတွင် ပေါ်လာသည်။

"ချူးယွင်ဖန်းက ဘယ်သူလဲ၊ ဒီကို ထွက်လာခဲ့စမ်း!"

သူတို့စကားပြောနေကြစဉ် ဆိုင်အပြင်ဘက်မှ ကိယ်လောင်သော အော်သံတစ်ခုထွက်ပေါ်လာသည်။

ထိုအချိန်တွင် ပထမတန်းစားခန်းမဆောင် အပြင်ဘက်တွင် အရပ်ရှည်ရှည်နှင့် ဝတ်ကောင်းစားလှဝတ်ထားသော လူငယ်တစ်ယောက်၏ ဟောက်သံကြောင့် လမ်းတစ်ခုလုံး တုန်လှုပ်သွားသည်။ မာနကြီးပုံပေါ်သော်လည်း မကြာခင်တွင် တစ်ခုခုမှားနေပြီဟု သူခံစားလိုက်ရသည်။

ဖြတ်သွားသော အလုပ်သမားများက သူ့ကို လူမိုက်တစ်ယောက်ကဲ့သို့ ကြည့်နေကြသည်ကို သူ သတိပြုမိသည်။

"ဒီအရူးက ဘယ်ကလာတာလဲ၊ တခြားတစ်နေရာက ဖြစ်ရမယ်။"

"အဲ့လိုပဲထင်တယ် ဒေသခံတစ်ယောက်က ဒီလောက် မိုက်မဲနေမှာလား။"

"ငါလည်း ထင်ပါတယ်။ ရှန်ဟဲဆေးပညာရဲ့ ပိုင်ရှင် ဘယ်လောက်ကြောက်စရာကောင်းလဲ သူမသိဘူး။"

ပတ်ဝန်းကျင်မှ လူအများက ဤလူငယ်ကို အရူးတစ်ယောက်ကဲ့သို့ ကြည့်နေကြသည်။ ရှန်ဟဲဆေးပညာ တိုက်ပိုင်ရှင်ကို လူတိုင်းမမြင်ဖူးကြသော်လည်း၊

နတ်အဆင့် သတ္တမအဆင့် တိုက်ပွဲဝံပုလွေများအဖွဲ့၏

လက်ထောက်ခေါင်းဆောင်ကို ရှန်ဟဲဆေးပညာပိုင်ရှင်က ပါးရိုက်သတ်ပုတ်ခဲ့သည်။ ယခုအချိန်ထိ တိုက်ပွဲဝံပုလွေအဖွဲ့က မည်သည့်စကားမျှာ မပြောဝံ့သေးပေ။ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေနှင့်၊ တိုက်ပွဲဝံပုလွေမှ ရှန်ဟဲဆေးပညာ၏ ပိုင်ရှင်သည် ၎င်းတို့၏သူငယ်ချင်းဖြစ်သည်ဟုပင် ပြောခဲ့သည်။ သူ၏ ရန်သူကို တိုက်ပွဲဝံပုလွေအဖွဲ့က တိုက်ခိုက်လိမ့်မည်။

ခုန်းလုံမြို့၏ အကြီးဆုံးဂိုဏ်းပင် ကြောက်လန့်နေခဲ့သည်။ ဤကာလအတွင်း ရှန်ဟဲဆေးပညာ မည်မျှကျော်ကြားခဲ့သည်ကို စိတ်ကူးကြည့်နိုင်သည်။ ရှန်ဟဲဆေးပညာပိုင်ရှင်ကို အများသူငှာ မြင်ဖူးသူနည်းပါးသော်လည်း ဤနေရာသည် ဆေးလမ်းကြားတွင် ဒဏ္ဍာရီဖြစ်လာခြင်းကို မတားဆီးနိုင်ခဲ့ပေ။

ထို့အပြင် ရှန်ဟဲဆေးပညာတွင်ရောင်းချသော ဆေးများ၏ ဆေးအာနိသင်သည် အခြားဆိုင်များတွင် ရောင်းချသည့်ဆေးများထက် အနည်းဆုံး နှစ်ဆ ပိုကောင်းသည်။ စင်ပေါ်၌ ကုန်ပစ္စည်းအသစ်များ ပေါ်လာသောအခါ နံနက်တိုင်း၊ ကုန်စင်သွားပေမည်။ အများစုကို ဝမ်ကျောက်မှ ပြုလုပ်ထားခြင်းဖြစ်သည်။ ချူးယွင်ဖန်းသည် ဝမ်ကျောက်ထံမှ မဖုံးကွယ်ဘဲ အခြေခံဆေးချက်နည်းများကို မြှင့်တင်နည်းကို ညွှန်ကြားခဲ့သည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ချူးယွင်ဖန်းက ဝမ်ကျောက် လုပ်ထားသောဆေးများကို ယူပေးသည်။ အဆုံးတွင်မူ ဝမ်ကျောက်က သူ့အတွက် အလုပ်လုပ်ပေးခဲ့ပေသည်။

ဖြတ်သွားဖြတ်လာများ၏ အကြည့်များသည် ထူးစမ်းနေသည်။ ဤအရာက ဇိမ်ခံဝတ်စုံဝတ်ထားသည့် လူငယ်အား တစ်ခုခုမှားနေပြီဟု ခံစားရစေသည်။ သူ အနည်းငယ်ရှက်ကာ ဒေါသထွက်သွား၏။

မီးတောက်ခါနီးတွင် ရှန်ဟဲဆေးပညာမှ လူနှစ်ဦး ဖြည်းညှင်းစွာ ထွက်လာသည်ကို သူတွေ့လိုက်ရသည်။

အနောက်မှ လျှောက်လာသူမှာ ချူးဟုန်ချိုင်ဖြစ်သည်ကို သူသိပြီး ရှေ့ကလူက ချူးယွင်ဖန်းမှလွဲ၍ အခြားသူမဟုတ်ပေ။

"ဒါ မင်းကို ဒဏ်ရာရစေခဲ့တဲ့ကောင်လား။" ချူးယွင်ဖန်းသည် အရပ်ရှည်သော လူငယ်ကို ညွှန်ပြသည်။

"ဟုတယ် သူက ကျန့်ယွမ်မိသားစုရဲ့ အကြီးဆုံးသား ရွှီဖုန်း” ချူးဟုန်ချိုင်သည် သူ့ရှေ့မှလူကိုကြည့်ကာ မုန်းတီးစွာဖြင့် သွားများကို အံကြိတ်ထားသည်။

ချူးရှို့ကျဲကိုအနိုင်ယူပြီးနောက် သူခံစားခဲ့ရသော မောက်မာမှုဖြစ်သည်။ ချူးယွင်ဖန်းက သူ၏ ကောင်းကင်ယံများ သေးငယ်လွန်းသည်ဟု ပြောခဲ့စဉ်က ချူးယွင်ဖန်း၏ ဆိုလိုရင်းကို ယခုမှ သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။

သူသည် အမှန်ပင် ကိုယ်စားလှယ်လောင်းများအနက် အကောင်းဆုံးများထဲမှ တစ်ယောက်ဖြစ်သော်လည်း သူစတင်ခဲ့သည်မှာ အလွန်နောက်ကျခဲ့သည်။ မွေးကတည်းက အမွေဆက်ခံသူအဖြစ် ပျိုးထောင်ခဲ့သော မြင့်မြတ်သည့် သားသမီးများနှင့် ယှဉ်လျှင် သူသည် နောက်ကျကျန်နေသေးသည်။

အမှန်တကယ်ပင် မြို့စားကြီး၏ သားစဉ်မြေးဆက်ထံအရိုက်ခံခဲ့ရကာ ပြန်လည်တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းမရှိခဲ့ပေ။ ဤသည်က အလွန်ကြီးမားသော အရှက်ကွဲမှုပင်ဖြစ်သည်။

"မင်းဒဏ်ရာတွေ သက်သာပြီလား" ရွှီဖုန်းက ပြုံး၍ ချူးဟုန်ချိုင်ကို ဟာသတစ်ခုကဲ့သို့ကြည့်နေသည်။

"မင်းက ချူးယွင်ဖန်းလား။ မင်းအရမ်းမောက်မာပြီး မင်းနဲ့မဆိုင်တဲ့အရာကို လိုချင်တပ်မက်နေတယ်ဆိုတာ ငါကြားတယ်။ ဒီနေ့ မင်းကို သင်ခန်းစာတစ်ခုသင်ပေးမယ်။ မင်းနဲ့မဆိုင်ဘူးဆိုပြီး အိပ်မက်မမက်နဲ့” ရွှီဖုန်းသည် ချူးယွင်ဖန်းဘက်သို့ လှည့်သွားပြီး သူ့မျက်လုံးထဲတွင် စူးရှသော အလင်းတန်းတစ်ခုထွက်လာသည်။

သူစကားပြောနေစဉ်တွင် ရွှီဖုန်းက ချက်ခြင်းပင် လှုပ်ရှားလိုက်သည်။ သူသည် ပြင်းထန်သော ကျားတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ခုန်တက်သွားပြီး သူ၏ လက်သီးများသည် အလွန်လျင်မြန်စွာထွက်ပေါ်လာသည်။

"သတိထား!" ချူးဟုန်ချိုင်က ကမန်းကတန်း အော်လိုက်သည်။

သို့သော် ချူးယွင်ဖန်းသည် ရွှီဖုန်းကိုပင် မကြည့်ခဲ့ပေ။ ခြေထောက်ကို မြှောက်ကာ ကန်လိုက်သည်။

ဘမ်း!

ရွှီဖုန်း၏ လက်သီးများက ချူးယွင်ဖန်းကို မထိခင်၌ပင် မထိခင်မှာပဲ ချူးယွင်ဖန်းက သူ့ကို ကန်ထုတ်ခဲ့သည်။ တီးတိုးညည်းတွားပြီးနောက် ကြိုးပြတ်နေသော စွန်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ လွင့်ထွက်သွားသည်။

ရွှီဖုန်းသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားသည်။