ဧရာမ ကပ်ပါးကောင်ကြီး

“အဲ့ဒီလူက ဒါကို အယောင်ဆောင်တွေ ကပ်မလာအောင်လို့တဲ့... သူလိမ်ခဲ့တာပဲ”

ကီကီသည် တစ်ခုခုမှားနေကြောင်း ချက်ချင်း သိလိုက်သည်။ ဧရာမ မီးအိမ်ပန်းရှေ့တွင် ကပ်ပါးကောင်နှစ်ကောင်၏ ရုတ်တရက် တုံ့ပြန်မှုသည် ပိုနက်ရှိုင်းသော လျှို့ဝှက်ချက် ရှိနေမည်ဟု ဆိုလိုပေသည်။

လင်းရှန်သည် ချက်ချင်း ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

“ကီကီ မြန်မြန် ဒီပန်းကို ဆွဲနုတ်ဖို့ ကြိုးစားကြည့်လိုက်”

“လာပြီ”

မဆိုင်းမတွပင် ကီကီသည် သူမ၏လက်ကို ရှေ့သို့ ဆန့်တန်းလိုက်ပြီး သူမ၏ စိတ်စွမ်းအင်ကို ထုတ်လွှတ်ကာ မီးအိမ်ပန်းကို လွှမ်းခြုံလိုက်သည်။ သို့သော် သူမ၏ အဆင့်မြင့် စိတ်စွမ်းအားကြောင့် ချက်ချင်းပင် ပန်းပင်သည် တုန်ခါသွားရုံသာမက ၎င်း၏အောက်ရှိ ဓာတုဗေဒ ရေအိုင်သည်လည်း ပြင်းထန်စွာ လှုပ်ခါလာသည်။ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ သိုလှောင်ကန်များ တုန်ခါလာပြီး အရည်မျက်နှာပြင်သည် တိုးညှင်းသောအသံတစ်ခုဖြင့် လှိုင်းထလာသည်။

—ပလုံ—

ထိုအချိန်တွင် အနက်ရောင် ဓာတုဗေဒ ရေအိုင်ထဲမှ ပူဖောင်းများ စတင် ထွက်ပေါ်လာသည်။ ပထမတော့ အနည်းငယ်သာ ရှိသော်လည်း မကြာမီတွင် အိုးတစ်လုံးကို ဆူပွက်နေသည်အလား များပြားလာသည်။

လင်းရှန်သည် ကီကီဘက်သို့ လှည့်လိုက်ရာ သူမ၏မျက်နှာသည် အားစိုက်ထုတ်မှုကြောင့် နီရဲနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ၎င်းတို့အောက်တွင် သူမ၏ မမြင်နိုင်သော စွမ်းအားသက်ရောက်မှုကြောင့် သိုလှောင်ကန်များသည် စတင်၍ ပုံပျက်လာသည်။

“မဆွဲနဲ့တော့”

လင်းရှန်သည် ချက်ချင်း အော်လိုက်သည်။ ဟိုက်ဒရိုပါအောက်ဆိုက်သည် အလွန်မီးလောင်လွယ်ပြီး ပေါက်ကွဲနိုင်သော ဓာတုဗေဒပစ္စည်းဖြစ်သည်။ တုန်ခါမှုနှင့် ပွတ်တိုက်မှုပင်လျှင် ဘေးအန္တရာယ်ကို ဖြစ်စေနိုင်သည်။ ကီကီသည် ကန်တစ်ခုကို မတော်တဆ ပေါက်ပြဲစေခဲ့ပါက သံမဏိနံရံ ဆယ်ထပ်ပင် သူတို့ကို အငွေ့ပျံသွားခြင်းမှ ကယ်တင်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ကီကီ၏ နဖူးပေါ်တွင် ချွေးစက်များ စုလာသည်။ လင်းရှန်၏ အရေးတကြီး အမိန့်ပေးသံကို ကြား၍ သူမက မချင့်မရဲဖြင့် ရပ်လိုက်ပြီး မောဟိုက်စွာ ပြောလိုက်သည်၊၊

“အမြစ်တွေက နက်တယ်။ မြေပြင်ပေါ်မှာ မြင်နေရတာက နည်းနည်းပဲရှိသေးတယ်။ ကျွန်မ ဆွဲလို့ မရဘူး”

သူမ ပြောနေစဉ် ဓာတုဗေဒ ရေအိုင်ထဲရှိ ပူဖောင်းများ ပိုမို ပြင်းထန်လာသည်။ ထို့နောက် သူတို့၏ မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင် ဖျော့တော့သော လူ့ခန္ဓာကိုယ်ပုံသဏ္ဌာန်သည် နက်ရှိုင်းသောနေရာမှ ဖြည်းဖြည်းချင်း ပေါ်လာသည်။

သူတို့၏ အမူအရာများသည် ချက်ချင်း မှောင်မိုက်သွားသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုအရာသည်... အရေခွံခွာထားပြီး အသားပေါ်နေသော “အသား-အရိုး” သတ္တဝါတစ်ကောင် ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။

ထိုအသား-အရိုး သတ္တဝါသည် ဓာတုဗေဒ ဖျော်ရည်ထဲတွင် စိမ်ထားသဖြင့် စက္ကူကဲ့သို့ ဖြူဖျော့နေသည်။ ၎င်း၏ အသားများနှင့် ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါများ ပေါ်လွင်နေသဖြင့် အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပုံပန်းသဏ္ဌာန် ရှိသည်။

သို့သော် ထိုအရာသည် အဆိုးဆုံး မဟုတ်ပေ။

ဖူးယောင်နေသော၊ ဖြူဖျော့သော အသား-အရိုး သတ္တဝါများသည် တစ်ကောင်ပြီး တစ်ကောင် ရေမျက်နှာပြင်ပေါ်သို့ စတင် ပေါ်လာကြသည်။

ဆယ်ကောင်... အကောင်နှစ်ဆယ်... ငါးဆယ်... တစ်ရာ... သုံးရာ...

ရာနှင့်ချီသော အကောင်များ ပြည့်ကျပ်နေပြီး ပွက်ပွက်ဆူနေသော ဆန်ပြုတ်တစ်အိုးလိုပင်။

ထိုမြင်ကွင်းတစ်ခုတည်းကပင် လူတစ်ယောက်၏ အသားများ တုန်ရီလာအောင် ကြောက်ရွံ့ရန် လုံလောက်ပေသည်။

လင်းရှန်နှင့် ကီကီတို့သည် ရပ်တန့်သွားကြပြီး သူတို့၏ ဝမ်းဗိုက်များ မသက်မသာ ဖြစ်သွားသည်။

“ဒါ... ဓာတုဗေဒ စက်ရုံထဲမှာ အလောင်းတွေ ဒီလောက် အများကြီး ဘယ်လို ရှိနေတာလဲ”

အော့အန်ချင်စိတ်ကို ထိန်းချုပ်ရင်း ကီကီ၏ မျက်နှာသည် ဖြူဖျော့သွားသည်။

လင်းရှန်သည် အနံ့ကို စိတ်ကူးနှင့်တောင် ခံစားနေရသည်။ ၎င်းတို့တွင် ဓာတ်ငွေ့ကာ မျက်နှာဖုံးများ မပါရှိပါက ထိုကြောက်စရာကောင်းသည့် အနံ့ကြောင့် သတိလစ်သွားနိုင်ပေသည်။

“သွားကြမယ်”

မဆိုင်းမတွပင် လင်းရှန်သည် ဆုတ်ခွာရန် လှည့်လိုက်သည်။

ယခုအချိန်တွင် အရာအားလုံးက ရှင်းနေသည်—အမှောင်ည၏ ကြောက်မက်ဖွယ် သတ္တဝါများ ဤမြို့ထဲသို့ မဝင်နိုင်သည့် အကြောင်းအရင်းမှာ ဤမီးအိမ်ပန်းကြောင့်ပင် ဖြစ်ရမည်။ အဆင့်မြင့် စိတ်စွမ်းအင်ရှင် ကီကီပင် ၎င်းကို မလှုပ်ရှားနိုင်ပါက တခြားမည်သူမှ မလုပ်နိုင်သည်မှာ ကျိုးကြောင်းဆီလျော်ပေသည်။

သူ၏စိတ်ထဲတွင် လင်းရှန်သည် မီးအိမ်ပန်းသည် သွေးကပ်ဘေးပန်းဖြစ်သည်ဟု ယုံကြည်နေဆဲဖြစ်ပြီး ၎င်းကို မည်သို့ ယူသွားရမည်ကို ဒါရိုက်တာ တင်းနှင့် ဆွေးနွေးရန်ပင် စဉ်းစားနေခဲ့သည်။

သို့သော် နောက်တစ်ခဏတွင်း ထိုအတွေးသည် လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ရုတ်တရက်—

ဓာတုဗေဒ ရေအိုင်ထဲရှိ ရာနှင့်ချီသော ဖြူဖျော့သော အသား-အရိုး အလောင်းများသည် စတင်မြင့်တက်လာပြီး ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ခန္ဓာများသည် ပိုမိုကြီးမားသော အရာတစ်ခုသည် ၎င်းတို့အောက်မှ ပေါ်လာသကဲ့သို့ ဘေးသို့ ရွေ့သွားကြသည်။

—ဝုန်း—

တုန်ခါမှုများ။

အရည်များ၏ လှိုင်းလုံးများ ပေါက်ကွဲလာသည်။

အလောင်းများသည် ဧရာမ အရာတစ်ခုပေါ်လာ၍ ဘေးသို့ လျှောကျနေသည်။

လင်းရှန်နှင့် ကီကီတို့သည် ဤအရာက အလွန်ဆိုးရွားမည်ကို သိလိုက်ကြသည်။

“ရှုချင်း တာလို့—ဆုတ်ခွာဖို့ ပြင်တော့”

လင်းရှန်သည် ဆက်သွယ်ရေးစက်ထဲသို့ အော်ပြောလိုက်ပြီး အပြေးအလွှားသွားသည်။

—ခရက်—

အနက်ရောင် ကြီးမားသောလက်တံတစ်ခုသည် ဒါဇင်နှင့်ချီရှည်ကာ ဓာတုဗေဒကန်၏ နက်ရှိုင်းသောနေရာမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။

၎င်း၏ ရှေ့တွင် လူပုံသဏ္ဌာန် ကိုယ်လက်အင်္ဂါ အများအပြားပါရှိပြီး ၎င်း၏ အဓိကကိုယ်တွင် အထပ်လိုက် အထပ်လိုက် ရှိနေသော ဘရိတ်ဓားကဲ့သို့ ထက်ရှသော သွားများဖြင့် ပြည့်နေသည့် ဟက်တက်ကွဲနေသော ပါးစပ်တစ်ခု ပါရှိလေသည်။

“ဒီမီးအိမ်ပန်းက... အသက်ရှင်နေတာပဲ”

ကီကီသည် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး အပြင်ထွက်ပေါက်ဆီသို့ ပြေးလွှားရင်း လေပေါ် ပျံတတ်လိုက်သည်။

သို့သော် ထိုပန်းပင်မှ လက်တံသည် အလွန်ရှည်ပြီး ၎င်းတွင် မျက်လုံးများရှိသည့်အတိုင်း ရွေ့လျားနေသည်— အတွင်းဘက်သို့ ကွေးသွားပြီး လင်းရှန်ကို တည့်တည့်မတ်မတ် ပြင်းထန်စွာ တိုးဝင်လာသည်၊၊

“လင်းရှန်”

ကီကီသည် ၎င်းကို ရပ်တန့်ရန် သူမ၏ စိတ်စွမ်းအင်ကို အသုံးပြုရန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း သူမ၏ စွမ်းအားက လက်တံကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည့်အချိန်တွင် သူမသည် ၎င်းကို နောက်သို့ မဆုတ်စေနိုင်သည်ကို သိလိုက်ရသည်။

၎င်းသည် အလွန်အားကောင်းသည်။

— ရွှပ်—

နောက်ဆုံးစက္ကန့်တွင် လင်းရှန်သည် သူ၏ ပြန်လှည့်ရိုက်ချက် စွမ်းရည်ကို အသက်သွင်းလိုက်ရာ သူ၏ပုံရိပ်သည် ငွေရောင်ပုံရိပ်အဖြစ် တဖျတ်ဖျတ် လင်းသွားပြီး ပြေးဝင်လာသော လက်တံကို သီသီလေး ရှောင်လိုက်သည်။

—ဘန်းး—

ဧရာမလက်တံသည် ဝင်ပေါက်တံခါးကို ထိုးဖောက်ဝင်သွားပြီး ပြေးပေါက်ကို ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။

“လင်းရှန်— ဟိုဘက်မှာ”

အပေါ်မှနေ၍ ကီကီသည် အခြား အရေးပေါ် ထွက်ပေါက်တစ်ခုဆီသို့ လက်ညှိုးထိုးပြသည်။

သို့သော် လင်းရှန်၏ မျက်နှာသည် ပျက်ယွင်းသွားသည်။

“သတိထား”

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကီကီ၏ နောက်တွင်— ဒုတိယလက်တံတစ်ခု ပေါ်လာသောကြောင့်ပင်။

—ခရက်—

အသံတစ်ခုသည် ဓာတုဗေဒ စက်ရုံတစ်ခုလုံးတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

သူမ မတုံ့ပြန်နိုင်ခင်တွင် ဒုတိယလက်တံသည် ပါးစပ်တစ်ခုလို ကီကီကို ဝါးမြိုလိုက်ပြီး ပြန်ပိတ်သွားသည်။

သို့သော် နောက်ဆုံးအချိန်တွင် သူမသည် စိတ်စွမ်းအင်ဖြင့် အကာရံတစ်ခုဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖုံးအုပ်လိုက်သဖြင့် အမျှင်တန်းပါးစပ်ကြီးသည် သူမကို လုံးလုံးလျားလျား မြိုချလိုက်ခြင်းမှ ကာကွယ်နိုင်ခဲ့သည်။ ထိုအစား သူမသည် အကန်ခံလိုက်ရသော ဘောလုံးတစ်လုံးလိုပင် အခန်းထဲတွင် လွှင့်စင်သွားသည်။

“အပေါ်ကနေ ထွက်သွား”

လင်းရှန်သည် အရေးပေါ် တံခါးဆီသို့ ပြေးသွားရင်း အော်ဟစ်လိုက်သည်နှင့် ကီကီသည် အပေါ်ရှိ လေဝင်ပေါက်များဆီသို့ လှည့်ပြေးသည်။

သူမသည် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

“သိပြီ”

—ကလန် ကလန် ချွမ်—

ထိုအချိန်တွင် မီးအိမ်ပန်း၏ အလင်းရောင်သည် ပိုမို ပြင်းထန်လာပြီး ဓာတုဗေဒ ရေအိုင်ထဲရှိ အသား-အရိုး အလောင်းအားလုံး အသက်ဝင်လာကြသည်။

၎င်းတို့၏ အသားမျှင်များသည် တုန်ခါသွားပြီး နံရံများပေါ်သို့ ရောက်ရှိသွားကာ မျက်နှာမရှိသော ဖုတ်ကောင်အုပ်စုလိုပင် ရွေ့လျားနေကြပြီး ၎င်းတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များမှ ဓာတုဗေဒရေများ ယိုစိမ့်ကျနေကာ အချို့မှာ ပုပ်သိုးပြီး အရည်ပျော်နေကြသည်။

“ဖာ့ခ်..”

လင်းရှန်သည် သူ၏လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး သူ၏နောက်ကွယ်တွင် အတားအဆီးတစ်ခုအဖြစ် သတ္တုသံမဏိများဖြင့် ရှုပ်ထွေးသော ကွန်ရက်တစ်ခုကို ချက်ချင်း ဖန်တီးလိုက်သည်။

သို့သော် အသား-အရိုး သတ္တဝါများသည် မရပ်တန့်ဘဲ ပြေးဝင်လာသည်၊ယ သူတို့၏ ကိုယ်ခန္ဓာများမှာ သတ္တုများဖြင့် စုတ်ပြဲသွားသည်။

ထိုပေါ်နေသော အသားမျှင်များမှ... ရေတွက်မရနိုင်သော အဖြူရောင် ကပ်ပါးကောင်များ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အမြန်နှုန်းဖြင့် လင်းရှန်ဆီသို့ တွားလာနေကြသည်။

ထိုအချိန်တွင်—

အဓိက ဝင်ပေါက်ရှိ ပထမဆုံးဧရာမလက်တံသည် တံခါးနှင့် နံရံ၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို ဖျက်ဆီးလိုက်ပြီး လွတ်မြောက်ရာလမ်းကို ဖြတ်တောက်လိုက်သည်။

အရေးပေါ် တံခါးသည် ပိတ်တော့မည်…လင်းရှန်သည် ပြန်လှည့်ရိုက်ချက်ကို နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ အသက်သွင်းလိုက်သည်—

—ဝှစ်—

သို့သော် သူ မအောင်မြင်မီတွင် လက်တံကြီးသည် သူ့ကို လေထဲမှ ရိုက်ချလိုက်ပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ကျသွားစေသည်၊၊

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးသည် ထိခိုက်မှုကြောင့် ဝန်ပိသွားပြီး ခဏတာမျှ အမြင်အာရုံများ ဝေဝါးသွားသည်။

—ဝုန်း—

လင်းရှန်၏နားများ အူသွားပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်၏ ဆဲလ်များသည် နာကျင်မှုကြောင့် အော်ဟစ်နေသည်၊၊ မျက်စိများက အပေါ်ရှိ မှောင်မိုက်သော ကောင်းကင်နှင့် ဝေးကွာသော အအေးပေးမျှော်စင်ကို ဇောက်ထိုး မြင်လိုက်ရသည်။

ကျယ်လောင်သောအသံတစ်ခုသည် သူ၏စိတ်ထဲတွင် ပို၍ ရှင်းလာသည်။

ထို့နောက်—

အားကောင်းသော အရာတစ်ခုက သူ့ကို နောက်သို့ ဆွဲသွားသည်။

လင်းရှန် မော့ကြည့်လိုက်သည်။

ထိုသူသည် ရှုချင်း ဖြစ်နေသည်။

“ကပ္ပတိန် လင်း”

သူမက အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ရီမီတန် M96နှင့် လက်တံကို လျင်မြန်စွာ ပစ်ခတ်လိုက်သည်။

တာလို့သည်လည်း သူ၏ Roarer K23 လျှပ်စစ် ဂတ်တလင်ကို ကိုင်ဆောင်ထားရင်း ကျည်ဆန်မိုးရွာချကာ ကာဗာပေးလိုက်သည်။

လင်းရှန် သတိပြန်ဝင်လာသောအခါ ကီကီသည် လေထွက်ပေါက်မှ လွတ်မြောက်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရပြီး နောက်ဆုံးတွင် စိတ်သက်သာရာရစွာဖြင့် အသက်ရှူထုတ်လိုက်သည်။

“ဆုတ်ကြမယ်”

မဆိုင်းမတွပင် သူသည် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

ရှုချင်းသည် ဂျစ်ကားထဲသို့ ခုန်ဝင်လိုက်ပြီး တာလို့က ကျည်ဆန်ထပ်ဖြည့်ကာ နောက်မှလိုက်လာသည်။

လင်းရှန်သည် သူ၏ မော်တော်ဆိုင်ကယ်ပေါ်သို့ ခုန်တက်လိုက်ပြီး ကီကီသည် သူ့နောက်မှ ပါလာသည်၊၊ ပြင်းထန်သောအင်ဂျင်သံဖြင့် ၎င်းတို့သည် ဓာတုဗေဒ စက်ရုံမှ အရှိန်ဖြင့် ထွက်ခွာသွားကြပြီး ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ရာကြီးကို နောက်တွင် ချန်ထားရစ်ခဲ့သည်။