← Chapters

အမှတ်သား

Vol. 13 Ch. 192

အမှတ်သား

Vol. 13 Ch. 192

တွဲအမှတ် ၅

လို့ဟွာ၏လက်ထဲရှိ Roarer K23 လျှပ်စစ်ဂတ်လင်သေနတ်သည် ကျည်ကုန်သွားပြီဖြစ်ရာ ပူလောင်နေသော ပြောင်းများသည် နီရဲနေသည်။ မဆိုင်းမတွပင် သူသည် သူ၏ M556 စက်သေနတ်ဟောင်းကို ကောက်ကိုင်ကာ ဆက်၍ ပစ်ခတ်နေသည်။

ရထားတွဲ အလယ်တွင် လုရှင်းချန်သည် အလိုအလျောက် တံခါးကို အနည်းငယ်ဟကာ မီးတောက်များအား ထုတ်လွှတ်လိုက်ရာ လမ်းတစ်လျှောက်ရှိ သစ်ပင်များ မီးစွဲလောင်သွားသည်။

ထိန်းချုပ်ခန်းထဲ၌ လင်းရှန်၊ ကီကီနှင့် ချန်ဆီရွှမ်တို့သည် တင်းကျန်းရီ၏ စကားများကို နားထောင်ရင်း မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။

“ရပ်လိုက်ရမယ် ဟုတ်လား။ ဘာလို့လဲ”

အချိန်ဖြုန်းမနေဘဲ တင်းကျန်းရီသည် သူမ၏ မိုဘိုင်း ကွန်ပျူတာကို ယူကာ သွေးကပ်ဘေးပန်းတွင် မကြာသေးမီက ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သော ပြောင်းလဲမှုများကို လင်းရှန်အား ပြသလိုက်သည်။

“အဲဒီ ကပ်ပါးသတ္တဝါတွေက သွေးကပ်ဘေးပန်း နမူနာ (၁) ကို ဘာလို့ စိတ်ဝင်စားနေလဲဆိုတာ ကျွန်မ မသိသေးဘူး။ ဒါပေမဲ့ ပန်းရဲ့ အနီရောင်အလင်း ပြောင်းလဲသွားတာကို ကြည့်ပြီး အကြောင်းပြချက်ကိုတော့ ရှာတွေ့ပြီလို့ ထင်တယ်”

လင်းရှန်၏ မျက်နှာသည် ခက်ထန်သွားသည်။ ဖန်သားပြင်ပေါ်တွင် သွေးကပ်ဘေးမှ ထွက်ပေါ်လာသည့် အနီရောင်အလင်းသည် မျက်စိဖြင့် မြင်နိုင်သည်အထိ အလွန် ပြင်းထန်နေသည်ကို တွေ့ရသည်။

တင်းကျန်းရီက အရေးတကြီး ဆက်ပြောသည်။ “သွေးကပ်ဘေးပန်း နမူနာ (၁) ကို ဓာတ်ခွဲခန်းမှာ စတွေ့ရှိခဲ့တဲ့အချိန်ကစပြီး အလင်း ပိုတောက်ပလာတာ သုံးကြိမ်ရှိပြီး မှိန်သွားတာကတော့ တစ်ကြိမ်ရှိခဲ့တယ်။ အလင်းပိုတောက်ပလာတဲ့ သုံးကြိမ်က မြေအောက်မြို့ အမှတ် (၉) ကနေ ကျွန်မတို့ ထွက်ပြေးခဲ့တုန်းက တစ်ကြိမ်၊ ယူပေအာကာသဆိပ်ကမ်းကနေ ကျွန်မတို့ ထွက်လာတုန်းက တစ်ကြိမ်၊ ပြီးတော့ ခုလေးတင် မိုးရေမြို့ကနေ ထွက်ပြေးခဲ့တုန်းက တစ်ကြိမ် ဖြစ်ခဲ့တယ်”

“သိပ္ပံနည်းကျ အချက်အလက်တွေ ရယူဖို့ဆိုရင် ဒီအချက်အလက်တွေက အရမ်း နည်းလွန်းသေးတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒါက သေရေးရှင်ရေး ဖြစ်နေပြီ။ ဒါကြောင့် သားရဲသက်ရောက်မှုအကျိုးဆက်ကို ထည့်တွက်ပြီး ကျွန်မက ရဲတင်းတဲ့ ယူဆချက်တစ်ခု ချလိုက်တယ်”

“ဒီ အမှောင်သတ္တဝါတွေဟာ သူတို့ မသတ်ခဲ့တဲ့ သားကောင်တွေပေါ်မှာ မမြင်နိုင်တဲ့ အမှတ်အသား တစ်ခုခု ချန်ထားခဲ့တယ်။ သွေးကပ်ဘေးပေါ်က အနီရောင်အလင်းဟာ အဲဒီအမှတ်အသားရဲ့ ပုံစံပဲ။ သစ်တောထဲမှာ သွေးနံ့က သားကောင်တွေကို ပိုဆွဲဆောင်သလိုပဲ ဒီအမှတ်အသားကလည်း ကျွန်မတို့ကို အမှောင်ထဲက ပိုပြီးတော့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ သတ္တဝါတွေရဲ့ ပစ်မှတ်ဖြစ်စေတယ်”

သူမသည် အသက်ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ပြီး ဆက်ပြောသည်။ “ဒီ အမှတ်အသားက အမှောင်သတ္တဝါတွေ ဆက်သွယ်တဲ့နည်းလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်။ နောက်တစ်မျိုးကတော့ ပိုကြီးမားတဲ့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ သတ္တဝါက ကျွန်မတို့ပေါ်မှာ ပိုပြီးတော့ နက်ရှိုင်းတဲ့ အမှတ်အသားကို ချန်ထားခဲ့လိမ့်မယ်”

“ယူပေမြို့မှာ ဖြစ်ပျက်ခဲ့တာကို သားရဲသက်ရောက်မှုနဲ့ ရှင်းပြနိုင်ရင် ဒါကို ထည့်စဉ်းစားကြည့်။ မိုးရေမြို့ကနေ ထွက်လာပြီးနောက် ကျွန်မတို့အဖွဲ့မှာ အဖွဲ့ဝင်အသစ် တစ်ယောက်မှ ထပ်မပါလာခဲ့ဘူး။ ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့ နယ်မြေကနေ ထွက်ပြီးနောက်မှာ ပန်းရဲ့ အနီရောင်အလင်း ပြောင်းလဲသွားတယ်၊၊ ပြီးတော့ ချက်ချင်းပဲ အမှောင်သတ္တဝါတွေက ကျွန်မတို့ကို ဝိုင်းတိုက်ကြတော့တာပဲ”

“ဒါကြောင့် ကျွန်မတို့က ဆက်ပြေးနေမယ်ဆိုရင် ဒီအမှတ်အသားတွေဟာ သတ်မှတ်ချက်တစ်ခုထက် ကျော်လွန်သွားပြီး Fireline ယဉ်တန်းလိုပဲ လုံးဝပျက်စီးခြင်းဆိုတဲ့ ကံကြမ္မာကို ကြုံတွေ့ရမယ်လို့ ကျွန်မ ယုံကြည်တယ်”

တင်းကျန်းရီသည် မျက်တောင်များကို စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ခတ်နေရင်း တစ်ဆက်တည်း ပြောလိုက်သည်။ သူမ၏ အသေးစိတ်ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာမှုက ဤမျှ စိတ်ကူးယဉ်ဆန်သော အခိုင်အမာပြောဆိုမှုကို ပြုလုပ်ရန် အလွန်ပင် ခက်ခဲသည်။ သူမ၏ သီအိုရီက မှားနေပြီး အဖွဲ့က လိုက်နာခဲ့ပါက လုံးဝပျက်စီးသွားနိုင်သည်ကိုလည်း သူမ နားလည်ထားသည်။

သူမ၏ စကားကို ကြားပြီးနောက် ထိန်းချုပ်ခန်းထဲရှိ သုံးယောက်လုံး ပို၍ပင် မျက်နှာတည်သွားကြသည်။ လင်းရှန်၏ မျက်ခုံးများ တွန့်သွားသည်။

“ဒါဆို မင်းပြောချင်တာက သွေးကပ်ဘေးပန်းက လူသားတွေအတွက် သတိပေးချက်တစ်ခုလို လုပ်ဆောင်ပေးနေတယ်ပေါ့”

တင်းကျန်းရီက ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။

“အဲလိုတော့လည်း မဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဒီအပင်က အမှောင်စွမ်းအင်ကို စုပ်ယူနိုင်တဲ့အတွက် သွေးကပ်ဘေးပန်း နမူနာ (၁) မှာ အဲဒါကို သိမြင်နိုင်တဲ့ စွမ်းရည်ရှိတယ်ဆိုတာ သက်သေပြနေတယ်။ ဒါဆို အမှောင်သတ္တဝါတွေ ချန်ထားခဲ့တဲ့ အမှတ်အသားတွေဟာလည်း အမှောင်စွမ်းအင် ပုံစံတစ်မျိုးပဲ ဖြစ်ရမယ်”

“ဒါပေမဲ့ ဒါက ကဏ္ဍတစ်ခုတည်းပဲ ရှိသေးတယ်။ သူ့ရဲ့ အခြားစွမ်းဆောင်ရည်တွေကိုတော့ နမူနာတွေ ပိုယူပြီး စမ်းသပ်မှုတွေ ပိုလုပ်မှ...”

“တင်းကျန်းရီ”

လင်းရှန်၏ ပြတ်သားသောအသံသည် သူမ၏ စကားမဆုံးခင် ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။ သူ့မျက်နှာသည် လေးနက်နေကာ “ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာတာတွေ ကျော်လိုက်။ အခုပဲ ငါ့ကို အဆုံးသတ်အဖြေကို ပြော”

အပြင်ဘက်တွင် ပေါက်ကွဲသံများက ကျယ်လောင်စွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် သတ္တဝါအစုအဝေးက ရထား၏ သံချပ်ကာပြားများကို ဆက်တိုက် တိုက်ခိုက်နေသဖြင့် ရထား၏ ကာကွယ်မှုအဆင့်သည် အကန့်အသတ်အထိ ရောက်ရှိလာသည်။ လင်းရှန်လည်း အကန့်အသတ်သို့ ရောက်နေပြီဖြစ်ရာ ရှည်လျားသော သိပ္ပံနည်းကျ အကြောင်းပြချက်များအတွက် အချိန်မရှိတော့ပေ။

တင်းကျန်းရီသည် သူ့၏ ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်မှုကြောင့် အံ့ဩသွားသည်။ သူမသည် ပါးစပ်ကို ဖွင့်လိုက်ပြီးနောက် လျင်မြန်စွာပင် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပြန်ထိန်းလိုက်သည်။

“ရွေးစရာ နှစ်ခုပဲ ရှိတယ်”

သူမက ခိုင်မာစွာ ပြောသည်။

“၁ အချက် ရထားကို ရပ်ပြီး ကျွန်မတို့ပတ်လည်က ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ သတ္တဝါတိုင်းကို အမှတ်အသား လုံးဝဖျက်ပစ်နိုင်တဲ့အထိ သတ်ပစ်လိုက်”

“၂ အချက် မိုးရေမြို့ကို ပြန်လှည့်သွားပြီး ဧရာမကပ်ပါးသတ္တဝါနဲ့ အယောင်ဆောင်ကပ်ပါးကောင်တွေကို ရှင်းပစ်လိုက်။ ကျွန်မကတော့ ဒုတိယရွေးချယ်မှုကို အကြံပြုတယ်”

“ဇီဝဗေဒရှုထောင့်အရ ထောင်ချောက်တွေကို အားကိုးတဲ့ သတ္တဝါတွေမှာ ခိုင်မာတဲ့ ကာကွယ်ရေး ဒါမှမဟုတ် ထွက်ပြေးနိုင်တဲ့ စွမ်းရည်တွေ မရှိတတ်ကြဘူး။ သူတို့က သဘာဝအရကို သာမန်ပဲ။ ဒါကြောင့် သူတို့ အသက်ရှင်ရပ်တည်နိုင်ဖို့အတွက် အသွင်အပြင်ဖုံးကွယ်ခြင်း ဒါမှမဟုတ် ထောင်ချောက်တွေကို လိုအပ်တယ်”

“ဧရာမကပ်ပါးသတ္တဝါက မျိုးပွားခြင်းနဲ့ အယောင်ဆောင်ကပ်ပါးကောင်တွေကို အမဲလိုက်ဖို့ အားကိုးတယ်။ သူ့မှာ သတ်မှတ်ထားတဲ့ နယ်မြေရှိတာကြောင့် သူ့ရဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်က အမှောင်ထဲမှာ ကျွန်မတို့ ရင်ဆိုင်ရတဲ့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ သတ္တဝါတွေထက် မသာလွန်နိုင်ဘူး”

“တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ ကျွန်မတို့ရဲ့ လက်ရှိအန္တရာယ်ကလည်း ဆက်တိုက်ကြီးထွားနေတယ်။ ဒီဆိုးရွားတဲ့ အခြေအနေကို ရင်ဆိုင်မယ့်အစား ရွေးချယ်မှုနှစ်က အောင်မြင်နိုင်ခြေ အများကြီး ပိုများတယ်”

“ဒါက ကျွန်မရဲ့ အဖြေပဲ”

ကီကီနှင့် ချန်ဆီရွှမ်တို့သည် အချင်းချင်း အံ့ဩတကြီး ကြည့်ပြီးနောက် လင်းရှန်ကို လှည့်ကြည့်ကြသည်။ သူ့မျက်နှာသည် ယခင်ကထက်ပင် ပို၍မည်းမှောင်နေသည်။

အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်တစ်ယောက်အနေဖြင့် သူပြုလုပ်ခဲ့သော ရွေးချယ်မှုတိုင်းသည် အဖွဲ့၏ အသက်ရှင်ရပ်တည်မှုကို ဆုံးဖြတ်သည်။ တင်းကျန်းရီ၏ သီအိုရီက မျှော်လင့်ချက်ရောင်ခြည်တစ်ခု ပေးခဲ့သော်လည်း သူ့အတွက် ကြောက်စရာကောင်းသည့် ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ချစေခဲ့သည်။

လင်းရှန်၏ စိတ်သည် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် လှုပ်ရှားနေသည်။ တင်းကျန်းရီ၏ အမှတ်အသား ယူဆချက်သည် မှန်ကန်နိုင်သည်ဟု သူ၏ အလိုလိုသိစိတ်က ပြောနေသည်၊၊

ထိုအရာက သားရဲသက်ရောက်မှုအကျိုးဆက်ကို ရှင်းပြခဲ့သည်။

ထိုအရာက မိုးရေမြို့မှ ထွက်လာပြီးနောက် သွေးကပ်ဘေးပန်း၏ ပြောင်းလဲသွားပုံကို ရှင်းပြခဲ့သည်။

အရေးအကြီးဆုံးကတော့ ထိုအရာက သူအမြဲ သံသယရှိနေခဲ့သည့်အရာနှင့် တိုက်ဆိုင်နေသည်။

ကျိအန်းမြို့မှ သူတို့ကို လိုက်ခဲ့သည့် အဖြူရောင်သတ္တဝါကြီး၊၊

ယူရှန်မှ ပိုင်ဝမ်မြို့အထိ သူတို့ကို လိုက်ခဲ့သည့် အနီရောင်ကင်းခြေများ၊၊

မြေအောက်မြို့ အမှတ် (၉) ကနေ ထွက်ပြေးပြီးနောက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည့် မိုးပျံဂျယ်လီဖစ်ကြီး။

ယူပေကနေ ထွက်ပြေးပြီးနောက် သူတို့ ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည့် အပြည့်အဝ ချုံခိုတိုက်ခိုက်မှု။

တာ့လိုတောင်မှ ယူပေအာကာသဆိပ်ကမ်းအထိ မိုးပျံဂျယ်လီဖစ်ကြီး၏ မရပ်မနား အမဲလိုက်ခြင်းကို ခံခဲ့ရသည့် သံချပ်ကာအစောင့်တပ်ရင်း။

အမဲလိုက်သူ၊ အမှတ်အသား၊ သွေးကပ်ဘေးပန်းမှ အနီရောင်အလင်း။

အားလုံးက အဓိပ္ပာယ်ရှိလာသည်။

မနေ့ညက ကီကီက ပြောခဲ့သည့်အတိုင်းပဲ ‘သူတို့ ပြေးလေလေ မွန်းစတားတွေ ပိုများလာလေလေ’ ဟူသည်မှာ အမှောင်ထဲတွင် သူတို့ ခေါင်းပေါ်၌ ဆုကြေး ထုတ်ခံရသလိုပင် ဖြစ်နေသည်။

အဖွဲ့၏ ကြီးထွားမှုသည် အပေါ်ယံပြဿနာမျှသာဖြစ်သည်။ အစစ်အမှန် ပြဿနာကတော့ ညအချိန်တွင် သူတို့အပေါ်ရှိ အန္တရာယ်ကို ပိုမို ကြီးထွားစေသည့် အမှတ်အသားပင်ဖြစ်သည်။

ဤသီအိုရီသာ မှန်ကန်ပါက အလုံခြုံဆုံးနည်းလမ်းမှာ ဆက်ပြေးခြင်း မဟုတ်ဘဲ အမှတ်အသားရှိသော ရန်သူတိုင်းကို ရှင်းပစ်ကာ သတိရှိစွာ သွားလာခြင်းပင်ဖြစ်သည်။

၎င်းသည် သာမန်အသိနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သည်။ လူအများစုသည် ထိုအကြောင်းကို မစဉ်းစားမိနိုင်ပေ ဒါမှမဟုတ် တွေးဆနိုင်သည်အထိ အချိန်မရနိုင်ခြင်းပေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အမှောင်သတ္တဝါများသည် ဆက်သွယ်နိုင်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

ထို ဆက်သွယ်မှုသည်ပင် အမဲလိုက်အမှတ်အသား ဖြစ်သည်။

ကျွီးးး

ရုတ်တရက် အနန္တရထား၏ အရေးပေါ် ဘရိတ်က အပြည့်ဝအလုပ်လုပ်သွားသည်၊၊

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် သတ္တဝါအများအပြားသည် ရထား၏ ကိုယ်ထည်သို့ တိုက်မိပြီး အချို့ကမူ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်မှုကြောင့် လွင့်စင်ကုန်ကြသည်။ ရန်သူလှိုင်းသည် ဘေးဘက်ရှိ ရထားတွဲများကို ဝိုင်းအုံလာသည်။

အတွင်းရှိ လူတိုင်းသည် ရနိုင်သည့်အရာကို ဖမ်းဆုပ်ထားကြသည်။

ချန်ဆီရွှမ်သည် ရပ်လိုက်ခြင်းက လင်းရှန်သည် ရွေးချယ်မှုကို ပြုလုပ်ပြီးဖြစ်သည်ကို သိထားသောကြောင့် သူ့ကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

ဝူး

လျှပ်စစ်အင်ဂျင်သည် အသံပေးကာ မည်သူမျှ အသက်မရှူရသေးခင်တွင် ရထားသည် ဦးတည်ရာကို ပြောင်းပြန်လှည့်လိုက်သည်။

“လင်းရှန်”

ချန်ဆီရွှမ်က အော်လိုက်သည်။

“ငါတို့ ပြန်လှည့်မယ်”

လင်းရှန်သည် တင်းကျန်းရီကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

“မင်းကို ငါယုံတယ်”

တင်းကျန်းရီ၏ မျက်လုံးများတွင် ခိုင်မာသော ဆုံးဖြတ်ချက်များ ပေါ်လာသည်။ သူမသည် ခေါင်းညိတ်ပြီး အတွဲ (၃) ဆီသို့ လှည့်သွားသည်။

သုတေသနပညာရှင်တစ်ယောက်အနေဖြင့် သူမ တတ်နိုင်သည့် တစ်ခုတည်းသော အရာမှာ အသိပညာနှင့် အချက်အလက်များမှတစ်ဆင့် အထောက်အကူပြုခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

အဖွဲ့ဝင်တစ်ယောက်အနေဖြင့် ဤသည်မှာ သူမ၏ တာဝန်ဖြစ်သည်။

ရထားတစ်ခုလုံး ရုတ်တရက် ပြောင်းပြန်လှည့်သွားခြင်းကြောင့် လူတိုင်း အံ့အားသင့်သွားကြသည်။

လင်းရှန်၏ အသံသည် ရထား၏ ဆက်သွယ်ရေးစနစ်တစ်ခုလုံးတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

“အားလုံးပဲ အသင့်ပြင်ထား။ ကျွန်တော်တို့ မိုးရေမြို့ကို ပြန်သွားတော့မယ်။ ကျည်ဆန်တွေ မချန်ထားနဲ့။ လှုပ်ရှားနေတာမှန်သမျှ အားလုံးကို သတ်ပစ်ကြ”

“ကောင်းပြီ”

ရှုချင်းက မဆိုင်းမတွပင် ထောက်ခံလိုက်သည်။

“နားလည်ပြီ အကိုလင်း”

ရှားရှားက ပျော်ရွှင်စွာ ပြောသည်။

“အိုးး ဒါဆို ငါတို့ တိုက်ခိုက်ဖို့ အပြင်ထွက်ရတော့မှာလား” လုရှင်းချန်က စိတ်လှုပ်ရှားစွာ မေးလိုက်သည်။

“စောင့်ကြည့်ကြတာပေါ့”

လင်းရှန်က ဆုံးဖြတ်ချက်ချကာ ပြန်ပြောသည်။

Gemini 11R နျူကလီးယားလျှပ်စစ်စက်ခေါင်းကို အရှိန်အပြည့်ဖြင့် တွန်းတင်လိုက်သည်။

အပြာရောင်ကမ္ဘာမြေ၏ ဇီဝဗေဒ သီအိုရီများသည် အမှောင်သတ္တဝါများနှင့် သက်ဆိုင်မှုရှိ၊ မရှိကို မသိသော်လည်း သူသည် တင်းကျန်းရီကို ယုံကြည်ရန် ရွေးချယ်ခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။

သူ့စိတ်ထဲတွင်မူ အစီအစဉ်တစ်ခု စတင် ပုံဖော်နေပြီဖြစ်သည်။

All Chapters