အပိုင်း ၃၅၀
Vol. 24 Ch. 350
“ဟင်း၊ ဟား…” မော့ချူး အမောတကောအသက်ရှုလိုက်ကာ သူမရင်ဘတ်မှာ နိမ့်လိုက်မြင့်လိုက်ဖြစ်နေသည်။ သူမ၏သပ်ရပ်လှပတဲ့ ညှပ်ရိုးတွေဟာ လူအများရဲ့အာရုံကိုစွဲဆောင်နေပြီး နျဉ်ယွိယွမ်ရဲ့မျက်လုံးတွေကို နီရဲလာစေပြန်သည်။
“မလုပ်နဲ့…” မော့ချူး သူ့ကို အမြန်တွန်းထုတ်လိုက်သည်။ တစ်ခဏလောက် သူမနှုတ်ခမ်းတွေ ထုံပြီး နာကျင်နေသလို ခံစားနေရသည်။ သူမသာ ထပ်နမ်းမိရင် ဘာဖြစ်သွားဦးမလဲ? သူမ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်တာကို နျဉ်ယွိယွမ်လည်း သတိထားမိသည်။ သူ့ရင်ထဲ မနေနိုင်ဘဲ တင်းကြပ်သွားသည်။ သူ ငုံ့ကြည့်လိုက်တော့ မော့ချူးရဲ့နှုတ်ခမ်းတွေက ရောင်နေကာ အနည်းငယ်စုတ်ပြဲသွားတာကို တွေ့လိုက်ရသည် .....အဲ့ဒါက ဘယ်လိုလုပ် မနာဘဲနေမှာလဲ?
မတတ်နိုင်ပါချေ။ နျဉ်ယွိယွမ်ဟာ အမျိုးသမီးများနှင့်ခပ်ကင်းကင်းနေသည်မှာ ကြာခဲ့ပြီမို့ သူ ဘယ်လိုလုပ် ခံနိုင်ရည်ရှိမှာတဲ့လဲ? အနည်းငယ်သာ နီးကပ်ခဲ့ရရင်တောင် ၎င်းဟာ သူ့အတွက် အချိန်အကြာကြီး အရသာခံဖို့လုံလောက်သည်။
နျဉ်ယွိယွမ် မျက်ခုံးပင့်လိုက်ကာ ခလုတ်ခုံမှ ဆေးကို ထုတ်လိုက်ပြီး မော့ချူး နှုတ်ခမ်းပေါ် ဂရုတစိုက်လိမ်းပေးလိုက်သည်။ "နာနေသေးလား?"
“ဟင့်အင်း" မော့ချူး ရိုးရိုးသားသား ခေါင်းခါလိုက်သည်။ ဆေးရဲ့အာနိသင်က တကယ်ကောင်းသည်။ လိမ်းတဲ့အခါ နာကျင်မှုလုံးဝမရှိပေ။
"ဒါဆို ကိုယ် မင်းကို ပြန်လိုက်ပို့ပေးမယ်" နျဉ်ယွိယွမ်ရဲ့မျက်လုံးတွေ အနည်းငယ်လှုပ်ရှားသွားသည်။ ဒီနေ့မြင်ကွင်းက သူတို့နှစ်ယောက်ကြားက ဆက်ဆံရေးကို လုံးလုံးလျားလျား ထုတ်ဖော်လိုက်တာပင်။ 'မော့ချူး လက်ခံမှာလား မလက်ခံလောက်ဘူးလား...'
“… ကောင်းပြီ!” မော့ချူး ခေါင်းညိတ်လိုက်တာကိုမြင်တော့ နျဉ်ယွိယွမ် သက်ပြင်းတစ်ချက်ချလိုက်သည်။ သူလက်ဆန့်ကာ မော့ချူးရဲ့လက်လေးကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး နွေးထွေးမှုကို ဖြန့်ကျက်လိုက်သည်။
နျဉ်ယွိယွမ် တစ်ယောက်နဲ့တင် ခေါင်းတွေအများကြီးလှည့်ကြည့်နေကြပြီဖြစ်သော်လည်း ယခုအခါ မော့ချူးနဲ့အတူရှိနေတော့ ပြောစရာတောင်မလိုပေ။ နှစ်ယောက်သား ဒီလိုပုံစံနဲ့ပြန်သွားကြသည်။ သူတို့ရဲ့ လိုက်ဖက်လှတဲ့ ကိန်းဂဏန်းတွေဟာ လူတွေကို သက်ပြင်းချမိစေသည်။
"တကယ်လို့ ငါ့ရဲ့ idol ကို စွန့်လွှတ်ရမယ်ဆိုရင်၊ မော့ချူးအတွက်ပဲ လုပ်မယ်" ဤသည်မှာ စောစောလေးကတင် အရူးအမူးချစ်စိတ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည့် အမျိုးသမီးဖြစ်ကာ၊ သူမရဲ့idolကို စွန့်လွှတ်လိုက်ရတဲ့နာကျင်မှုကို သည်းခံနေရသည်။
"ဘာ! ငါ့နတ်ဘုရားမကို မာရှယ်နျဉ်ကလွဲပြီး တခြားဘယ်သူ့အတွက်မှ လက်မလွှတ်ပေးနိုင်ဘူး" ဤသည်မှာ မော့ချူးအပေါ် လေးစားမှုအပြည့်ရှိသည့် စစ်တက္ကသိုလ်မှ အမျိုးသားတစ်ယောက်၏ ပြောစကားပင်။
မာရှယ်နျဉ်နှင့် မော့ချူးတို့ အတွဲလိုက်ပေါ်လာသည့်သတင်းဟာ စစ်တက္ကသိုလ်၏ တရားဝင်ဝဘ်ဆိုဒ်တွင် ချက်ချင်းပေါက်ကြားသွားသည်။
သူတို့အတူတူ ထွက်သွားကြသည့် ဓါတ်ပုံတွေကို ပို့စ်တင်တဲ့သူတွေတောင် ရှိခဲ့သည်။
နေအလင်းရောင်အောက်တွင် သူတို့နှစ်ဦးမှာ တစ်ဦးကအရပ်ရှည်ပြီး တစ်ဦးကအရပ်ပုကာ အလွန်လိုက်ဖက်ညီစွာဖြင့် ပေါ်လွင်နေ၏။ အဝေးကနေ လှမ်းကြည့်ရုံနဲ့ လူတွေရဲ့ နှလုံးသားကို နွေးထွေးစေနိုင်သည်။ သူတို့မှာ စခရင်ကို ကြည့်ရရုံနဲ့တင် မလုံလောက်ပါချေ။ ဤဓာတ်ပုံများကို တိတ်တိတ်လေး စခရင်ရှော့ရိုက်ထားသည့်သူ အများအပြားပင်ရှိခဲ့သည်။
ထို့ကြောင့် ထိုသတင်းကို မော့ယန်ဒေါသတကြီးလက်ခံရရှိချိန်တွင် ဤအမြီးကြီးကြီးဝံပုလွေ နျဉ်ယွိယွမ်ဟာ မော့ချူးကို ပြန်ပို့ပေးလာပြီးပြီဖြစ်သည်။ သို့သော် နှစ်ယောက်သား၏ ယှက်တွယ်နေသည့် လက်နှစ်ဖက်နှင့် သူ့ညီမလေး၏ နီရဲနေသည့်မျက်နှာကို မြင်လိုက်ရသောအခါ မော့ယန်ရင်ထဲတွင် နာကျင်မှုကို မနေနိုင်ဘဲ ခံစားလိုက်ရသည်။ သူကောင်းကောင်းမွန်မွန်စိုက်ပျိုးထားသည့် ဂေါ်ဖီထုပ်ကို ရုပ်ဆိုးဆိုးဓားပြတစ်ကောင် စားလိုက်သလိုမျိုး သူဝမ်းနည်းသလို ခံစားလိုက်ရသည်။
"ချူးလေး အဆင်ပြေရဲ့လား?" ဒါတောင် သူတို့ နှစ်ယောက် အနားရောက်လာတာနဲ့ မော့ယန် ချက်ချင်းရှေ့ကိုခြေလှမ်းအနည်းငယ်လှမ်းကာ သူ့ညီမကိုကာကွယ်ဖို့ သူ့နောက်ကိုဆွဲလိုက်သည်။ သူက နျဉ်ယွိယွမ်ကို သတိကြီးကြီးဖြင့် စိုက်ကြည့်နေသည်။
ဒီအချိန်တွင် နောက်ဆုံး၌ မော့ချူးဆီကနေ သဘောတူမှုကိုရယူနိုင်ခဲ့တဲ့ နျဉ်ယွိယွမ်မှာ စိတ်အခြေအနေအရမ်းကိုကောင်းနေ၏။ မော့ယန်ကိုတောင် သူမမြင်ချင်ယောင်ဆောင်ခဲ့သည်။ သူက မော့ချူးကို အချိန်အတော်ကြာတဲ့အထိ ပျော်ရွှင်စွာဖြင့် ငေးကြည့်နေရင်း တွန့်ဆုတ်စွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ “ဒါဆို…ဒါဆို ကိုယ်ပြန်တော့မယ်"
သူမအစ်ကိုကြီးရဲ့ မျက်လုံးတွေကိုကြည့်ရင်း မော့ချူးသာ နောက်ထပ်စကားတစ်ခွန်း နှစ်ခွန်းလောက်ထပ်ပြောပါက နျဉ်ယွိယွမ်ကို အကြိမ်အနည်းငယ်လောက်ထိုးပြီး သူ့ကိုကိုက်ပါ ကိုက်ပစ်လိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် အဆုံးတွင် သူမသည် “ကောင်းပြီ” ဟုသာ ပြောလိုက်တော့သည်။
နျဉ်ယွိယွမ်လှည့်ထွက်သွားသည်။ မော့ယန် သူ့ရဲ့စီးကပ်နေတဲ့အကြည့်တွေကို သည်းမခံနိုင်တော့ဘဲ မော့ချူးကို အိမ်ထဲ ဆွဲခေါ်သွားလိုက်သည်။ အိမ်ပြန်ရောက်သည့်အခါ သူမကိုဦးနှောက်ဆေးဖို့လည်း မမေ့ပေ။ သူ၏နာကျင်နေတဲ့အမူအရာဟာ မော့ချူးကို သူမကောင်းကင်က ခွင့်မပြုထားတဲ့ တစ်စုံတစ်ရာကို လုပ်ခဲ့မိတာလားဟု သူမကိုယ်သူမ ပြန်မေးရလုနီးနီးပင်။
"ချူးလေး၊ ညီမလေးက ငယ်သေးတယ်၊ အနာဂတ်မှာ လူအများကြီးနဲ့ တွေ့ရအုံးမှာ။ နျဉ်ယွိယွမ် တစ်ယောက်တည်းအပေါ်မှာဘဲ အကြည့်မပို့ထားနဲ့" ဒါဟာ ဆင်ခြေတစ်ခုပဲဆိုတာ မော့ယန် သေချာပေါက်သိသည်။ တကယ်တမ်းပြောရရင် ညီမချစ်ဖြစ်တဲ့သူဟာ သူ့ညီမကို လုယူဖို့ကြိုးစားတဲ့ ဘယ်ယောက်ျားကိုမှ အထင်ကြီးမှာ မဟုတ်ပေ!
“အာဝူး!” ဝိုင်းဝိုင်းလည်း ဝင်ပါလာသည်။ မော့ယန် ဘာကိုဆိုလိုသလဲဆိုတာ သူသဘောပေါက်သွားတဲ့အခါ သူ့ဆံပင်မွှေးတွေအားလုံး ထောင်လာသည်။
'ဘာ... ချူးလေးက ဒီစိတ်အနှောက်အယှက်ဖြစ်စရာကောင်းတဲ့လူနဲ့ အတူရှိချင်နေတာလား? ဘာလို့လဲ?'
ချူးလေးရဲ့မျက်လုံးတွေ တစ်ခုခုဖြစ်နေတာလား? ဒါကိုတွေးမိပြီး ဝိုင်းဝိုင်း သူ့ခေါင်းကိုအမြန်မြှုပ်လိုက်ကာ ရတနာနဲ့တူတဲ့ သူ့အိတ်နှစ်လုံးကို မွှေနှောက်ရှာလိုက်သည်။ မျက်စိရောဂါတွေကို ကုသပေးတဲ့ အထူးသီးသန့်အသီးအနှံများ ရှိလောက်မလား?
"သူက အဆင်ပြေပါတယ်" မော့ချူး ခေါင်းကိုအသာမော့ကာ ခပ်တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သော်လည်း သူမရဲ့မျက်လုံးတွေထဲတွင် ခိုင်မာနေသည့် အရိပ်အယောင်တွေ ရှိနေ၏။
ချူးလေးရဲ့အမူအရာကိုမြင်တော့ မော့ယန်မှာ သူ့တွင် ဘာမှပြောစရာမရှိတော့မှန်း သိလိုက်ရသည်။ သူ့ညီမလေးဟာ နူးညံ့သိမ်မွေ့ပြီး ပျော့ညံ့သော်လည်း၊ သူမစိတ်ထဲပေါ်လာသည်နှင့် လုံးဝပြောင်းလဲတော့မည်မဟုတ်ပေ။
သို့သော်လည်း သူ့ညီမလေးဟာ ဒီအမြီးကြီးကြီးဝံပုလွေနျဉ်ယွိယွမ်ဆီကနေ ပြန်ပေးဆွဲခံရတဲ့ပုံကို တွေးကြည့်လိုက်တဲ့အခါ သူ့ရင်ထဲ ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုတွေဖြင့် ပြည့်နှက်သွားသည်။ သူသည် အပြင်ပိုင်းတွင် တည်ငြိမ်ဟန်ဆောင်ကာ အံကြိတ်ရင်း ပြောလိုက်သည်။ "ညီမလေး ကြိုက်တယ်ဆို၊ အစ်ကိုလက်ခံပေးပါမယ်"
သို့သော် သူ့စိတ်ထဲတွင်တော့ သူ့ဘာသာသူ တွေးလိုက်သည်။ 'နျဉ်ယွိယွမ်၊ စောင့်နေ၊ ဒီကိစ္စက မပြီးသေးဘူး!'