အပိုင်း ၃၈၃
Vol. 26 Ch. 383
ချင်ယွဲ့ စကားမဆုံးခင်မှာပဲ မော့ချူးက သူ့ကို ဝင်ပြောလိုက်သည်။ သူ၏ နက်မှောင်တဲ့ မျက်လုံးတွေက အနည်းငယ် တောက်ပလာသည်။ “စိတ်မပူပါနဲ့၊ ဒီလူတွေကို ဖြေရှင်းပေးမယ့်သူ ရောက်လာလိမ့်မယ်”
“ဟင်?” ချင်ယွဲ့က ခေါင်းကုတ်လိုက်ပြီး ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ နားမလည်ဖြစ်နေသည်။
မကြာခင် သူ၏ သံသယတွေ ပြေပျောက်သွားသည်။
ငါးမိနစ်အကြာတွင် ကွမ်ရှန့်နှင့် အခြားသူများ ဖြည်းဖြည်းချင်း လျှောက်လာကြသည်။
သူတို့ဟာ တကယ်ကို သွေးမြေတလင်းက ထွက်လာတဲ့ စစ်သားတွေပင်။ တန်းစီပြီး လျှောက်လာပုံက သူတို့ရဲ့ ခန့်ညားထည်ဝါတဲ့ အသွင်အပြင်၊ ချောမောတဲ့ ရုပ်ရည်၊ စစ်ဝတ်စုံတွေနဲ့ ပေါင်းစပ်လိုက်တော့ တကယ်ကို ကြည့်လို့ကောင်းလှသည်!
တစ်ဖက်မှာတော့ တုံ့ပြန်မှု နှေးကွေးတဲ့ ချင်ယွဲ့က ရုတ်တရက် ခေါင်းလှည့်လိုက်သည်။ သူ့မျက်လုံးတွေက မော့ချူးကို ငေးကြည့်နေရင်း တံတွေးကို အားနဲ့ မြိုချလိုက်သည်။ “သူတို့ လာလိမ့်မယ်လို့ မင်း အရင်ကတည်းက ခန့်မှန်းထားပြီးသားလား?”
“မဟုတ်ဘူး၊ ခန့်မှန်းတာ မဟုတ်ဘူး” မော့ချူးက ခေါင်းခါယမ်းလိုက်သည်။ ပြီးတော့ ချင်ယွဲ့ရဲ့ မျက်နှာဟာ အစပိုင်းမှာ မျှော်လင့်တကြီး ဖြစ်နေရာကနေ ချက်ချင်း စိတ်ပျက်သွားတဲ့ ပုံစံကို ပြောင်းသွားတာ မြင်လိုက်သည်။
တစ်ဖက်မှာတော့ မော့ယန်က သူ့ညီမကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ ခန့်မှန်းတာ မဟုတ်ဘူး… သူမ ကြားခဲ့တာ ဖြစ်နိုင်မလား? မဟုတ်ရင် မော့ယန်က ဘာလို့ ဒီလောက် ညီမရူး ဖြစ်နေမှာလဲ? သူ ချက်ချင်း အကြောင်းရင်းကို ခန့်မှန်းမိလိုက်သည်!
တကယ်တော့ ဒီတစ်ခါ စွမ်းအင်ပေါက်ကွဲမှုကြောင့် မော့ချူးရဲ့ ခန္ဓာကိုယ် ထိခိုက်သွားပေမယ့် အကျိုးကျေးဇူး မရှိတာတော့ မဟုတ်ပေ။
ပထမဦးစွာ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ရှိ အကြောများ ပိုမို ကျယ်ပြန့်လာခဲ့သည်။ ထိုဟာက ရေအိတ်နှင့် တူသည်။ မူလက အိတ်သည် ရေတစ်ကီလိုဂရမ် ဆံ့သည်။ ယခုတစ်ကြိမ် မော့ချူး ဖောက်ခွဲမှုကို ခံလိုက်ရသောအခါ နှစ်ကီလိုဂရမ်အထိ ထည့်သွင်းနိုင်သွားပြီး စွမ်းရည်သည် များစွာ ကျယ်ပြန့်သွားသည်။ ပို၍ ကျယ်ပြန့်လာလေ၊ သူမ သိုလှောင်နိုင်သော စွမ်းအင် ပိုများလေဖြစ်သည်။
ဒုတိယအချက်အနေနဲ့ သူမရဲ့ အာရုံငါးပါးက ပိုပြီး ထက်ရှလာခဲ့သည်။ တိုတိုပြောရရင် တစ်ကီလိုမီတာ အချင်းဝက်အတွင်းက အသေးဆုံး လှုပ်ရှားမှုတောင် သူမရဲ့ မျက်စိနဲ့ နားက မလွတ်နိုင်ပေ။ ဒါကြောင့်ပဲ ကွမ်ရှန့်တို့အဖွဲ့ ရောက်လာတာကို သူမ ကြားနိုင်ခဲ့တာပင်။
“အားယိုး!” ချမ်ဝါက သူတို့ကို မြင်တော့ ချက်ချင်း ပြေးလာသည်။ သူက ချိုင့်ဝှမ်းထဲ ခေါင်းစိုက်ကြည့်ပြီး စုပ်တစ်ချက်သပ်လိုက်သည်။ “သူတို့ ဒီလိုမျိုး အရှင်းခံလိုက်ရတာပဲ။ တကယ်ကို အသုံးမကျတဲ့ကောင်တွေ!”
ဒီလို အမှိုက်မျိုးက ဂလက်ဆီတိုက်ပွဲနဲ့ ကြယ်တာရာစစ်ပွဲမှာ အမြောက်စာနေရာနဲ့သာ တန်သည်။ သူတို့က တန်ဖိုးရှိတဲ့ နေရာအနည်းငယ်ကိုတောင် အလကား ယူသွားခဲ့ကြသေးသည်!
“ဒီအဆိပ်အပ်ရဲ့ အာနိသင်က…” မော့ယန်က ခေါင်းကို အနည်းငယ် မော့ပြီး ကွမ်ရှန့်ကို ကြည့်လိုက်သည်။
“စိတ်မပူပါနဲ့” ကွမ်ရှန့်က ခေါင်းကို အနည်းငယ် ခါယမ်းလိုက်သည်။ “ဒီအဆိပ်အပ်က ကြာရှည်ခံတဲ့ မေ့ဆေးသက်သက်ပါ။ အာနိသင် ပျောက်သွားရင် ဘာမှ မဟုတ်ပါဘူး”
“မေ့ဆေးသက်သက်လား?” ချင်ယွဲ့က နောင်တရတဲ့ လေသံနဲ့ တီးတိုးပြောလိုက်သည်။ သူက ချိုင့်ဝှမ်းကို ငုံ့ကြည့်ပြီး ရုတ်တရက် တစ်ခုခုကို သဘောပေါက်သွားသည်၊ “ဒါဆို သူတို့ အခုထိ အသိရှိနေသေးတာလား?”
နောက်ဆုံးတော့ ဒီအဆိပ်အပ်ထဲက ထုံဆေးပမာဏက အရမ်းနည်းတာကြောင့် လူတွေကို သတိလစ်သွားအောင် လုပ်ဖို့ မလုံလောက်ချေ။ အထူးသဖြင့် ခုခံအားကောင်းတဲ့ သူတွေပင်။
“ဟုတ်တယ်” ကွမ်ရှန့်က တိုးတိုးလေး ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
ဒီစကားကို ကြားတော့ ချင်ယွဲ့ရဲ့ မျက်လုံးတွေ ပြန်လည် တောက်ပလာသည်။ 'ဟမ်! သူတို့ ဆူညံသံကို ကြားနိုင်တာ ကောင်းတယ်။ ဒီလူတွေ အခု အရမ်း ဒေါသထွက်နေလောက်ပြီ!'
“တော်ပါတော့” တည်ကြည်တဲ့ မျက်နှာနဲ့ စစ်သားက ရှေ့ကို တိုးလာပြီး တည်တည်တန့်တန့် လေသံနဲ့ ပြောလိုက်သည်။ “ဒါက မင်းတို့ရဲ့ လေ့ကျင့်မှုရဲ့ ပထမအဆင့် ပြီးဆုံးခြင်းပဲ”
“အခု ဒုတိယအဆင့် လေ့ကျင့်မှုသို့ ဝင်ရောက်နိုင်မည့်သူများမှာ မော့ချူး၊ မော့ယန်နှင့် ချင်ယွဲ့တို့ ဖြစ်ကြောင်း ကြေငြာပါတယ်” တည်ကြည်သော မျက်နှာရှိ စစ်သားသည် ချိုင့်ဝှမ်းကို ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။ “ကျန်တဲ့သူအားလုံး… ထုတ်ပယ်ခံရမယ်!”
“ဟုတ်ကဲ့!” မော့ချူးနှင့် အခြားသူတို့သည် မျက်လုံးများတွင် ဖုံးကွယ်မရသော စိတ်လှုပ်ရှားမှုများဖြင့် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြသည်။ နောက်ဆုံးတွင် ဒုတိယအဆင့် လေ့ကျင့်မှုသို့ အောင်မြင်စွာ ဝင်ရောက်နိုင်ခြင်းသည် တစ်ရာစုမှာ တစ်ကြိမ်သာ ကျင်းပသော အာကာသတိုက်ပွဲတွင် ပါဝင်ခွင့်ရမည်ဟု ဆိုလိုခြင်းဖြစ်ပြီး ဒါသည် ရှားပါးသော အခွင့်အရေးတစ်ခုဖြစ်သည်!
“ကောင်းပြီ၊ ခင်ဗျားတို့ ဒီမှာ ခဏစောင့်နေကြ” ကွမ်ရှန့်က ခြေလှမ်းတစ်လှမ်း တိုးလိုက်ပြီး အနည်းငယ် မြှင့်ထားသော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ “ငါတို့ ဒီကောင်တွေကို ထုတ်ပြီးရင် လေ့ကျင့်ရေးစခန်းကို အတူတူ ပြန်ကြမယ်”
“အိုကေ” အတူတူ လိုက်သွားဖို့က စိတ်ကူးကောင်းတစ်ခုပင်။ မော့ချူးနှင့် အခြားသူတွေက ငြင်းဆန်မှာ မဟုတ်ဘဲ ပြုံးပြုံးလေးနဲ့ ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။
လူဆယ့်နှစ်ယောက်လောက်က များများစားစား မဟုတ်ပေ။ ဆယ်မိနစ်မပြည့်ခင်မှာပဲ သူတို့ကို ချိုင့်ထဲကနေ ဆွဲထုတ်လိုက်ကြသည်။
“ခဏလေး၊ အစောက အဆိပ်အပ်နဲ့ မထိမိဘူး!” ရုတ်တရက် အလောတကြီး မိန်းမအသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။
“အမ်?” ချမ်ဝါ ခဏရပ်ပြီး မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။
“ဒီမှာ အသက်ရှင်ကျန်တဲ့သူ ရှိတာ ရှားပါးလိုက်တာ”
အဲဒါကို ကြားတော့ မော့ချူးရဲ့ မျက်လုံးတွေ မှောင်မိုက်သွားသည်။ ကျွတ် ကျွတ် … သူက ငါနဲ့အသိတွေပဲ! ဒီမိန်းမ တကယ် ကံကောင်းတာပဲ!
“ငါ၊ ငါလည်း အသက်ရှင်ကျန်ခဲ့တယ်” ချောင်းဟုန်မိန်က ဖြူဖျော့တဲ့ မျက်နှာနှင့် ချိုင့်ထဲက တက်လာသည်။ သူ မတ်မတ်ရပ်လိုက်တဲ့အခါ ကွမ်ရှန့်နဲ့ အခြားသူတွေကို အလျင်အမြန် ကြည့်လိုက်ပြီး မျှော်လင့်တကြီး စိုက်ကြည့်နေသည်။ “ ငါလည်း ဒုတိယအဆင့် လေ့ကျင့်မှုထဲ ဝင်ခွင့်ရသင့်တယ် မဟုတ်လား?”
“ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ?” ချောင်းဟုန်မိန်ရဲ့ မေးခွန်းကို မဖြေဘဲ တည်ကြည်တဲ့ မျက်နှာရှိ စစ်သားက အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး ချမ်ဝါကို ကြည့်လိုက်သည်။
ချမ်ဝါက လူတိုင်းကို ချိုင့်ဝှမ်းထဲကနေ ဆွဲထုတ်ပြီးချေပြီ။ သူက ဗိုလ်ကြီးရဲ့ အကြည့်နဲ့ ဆုံတော့ စိတ်ပျက်လက်ပျက် နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။ “တခြားသူတွေကို အကာအကွယ်ယူပြီး အောက်ခြေမှာ လုံလုံခြုံခြုံ ပုန်းနေတာကို အသက်ရှင်ကျန်တယ်လို့ သတ်မှတ်လို့ရမလား?”
ချမ်ဝါရဲ့ စရိုက်က တည့်တိုးပဲ ပြောတတ်တာမို့ သူ့စကားတွေမှာ လှောင်ပြောင်သော သဘောတွေ ပါနေတာ သဘာဝကျသည်။ သူတို့အားလုံး သေသူတွေကြားကနေ ရုန်းထွက်လာခဲ့တာမို့ ချောင်းဟုန်မိန်ရဲ့ လှည့်ကွက်လေးတွေကို ဘယ်လို မမြင်ဘဲ နေနိုင်ပါမည်နည်း။ 'တကယ်တော့ ဒီလို အပြုအမူမျိုးက သူတို့မျက်လုံးထဲမှာ အရှက်မရှိဆုံးပဲ။ သူတို့ရဲ့ ရဲဘော်ရဲဘက်တွေကို လူသားဒိုင်းအဖြစ် အသုံးပြုခဲ့တယ် ဟုတ်လား? ဟွန့်! ဒီမိန်းကလေး ဒီလိုလုပ်ရဲတယ်လို့ ဘယ်သူထင်မလဲ!'
ချမ်ဝါရဲ့ စကားတွေက တော်တော် တည့်တိုးဆန်သည်။ ချောင်းဟုန်မိန် ဘယ်လောက်ပဲ တည်ငြိမ်ဟန်ဆောင်နေပါစေ၊ သူမ မျက်နှာမှာ ဒေါသအရိပ်အယောင်တွေ မကင်းနိုင်ပေ။ ခဏကြာတော့ သူ့ကိုယ်လုံးလေး တုန်ယင်သွားပြီး သူ ပြန်ပြောလိုက်သည်။ “ဘယ်နည်းလမ်းကိုပဲ သုံးသုံး၊ ငါ အောင်မြင်စွာ တောင့်ခံနိုင်ခဲ့တယ် မဟုတ်လား?”
ဒါဆိုရင် သူမကို မော့ချူးနဲ့ ကျန်တဲ့သူတွေလိုပဲ ဆက်ဆံသင့်တယ်!
“မရဘူး” တည်ကြည်တဲ့ မျက်နှာရှိ စစ်သားက ခေါင်းကို အနည်းငယ် ခါယမ်းလိုက်သည်။ သူ့ရဲ့ အေးစက်တဲ့ စကားတွေက သူမရဲ့ နှလုံးသားထဲက ဖုံးကွယ်ထားတဲ့ မျှော်လင့်ချက်တွေကို တိုက်ရိုက် ထိုးဖောက်သွားသည်။ “မင်း ဒုတိယအဆင့် လေ့ကျင့်မှုမှာ ပါဝင်ခွင့် မရှိဘူး!”
“ဘာလို့လဲ!?” သူ့ရှေ့က စစ်သားရဲ့ ခိုင်မာတဲ့ အကြည့်ကို မြင်တော့ ချောင်းဟုန်မိန်ဟာ ချက်ချင်းပဲ ပြိုလဲတော့မယ့် အခြေအနေကို ရောက်သွားသည်။ “ဒါ တူတူပဲဆိုတာ ရှင်းနေတာပဲ၊ မော့ချူးလို ငါ အသက်ရှင်ကျန်ခဲ့တယ်။ နင်တို့မှာ ငါတို့ကို ဘာလို့ ခွဲခြားဆက်ဆံခွင့် ရှိတာလဲ?”
“မင်း အရည်အချင်း မပြည့်မီလို့ပဲ!” သူက ဘယ်လို လှလှပပ ပြောရမယ်ဆိုတာ မသိတာ ဖြစ်နိုင်သည်။ ဒါပေမဲ့ တည်ကြည်တဲ့ မျက်နှာရှိ စစ်သားက အေးစက်တဲ့ မျက်နှာနဲ့ အကြောင်းပြချက်ကို တိုက်ရိုက် ပြောလိုက်သည်။
“စွမ်းရည်ပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ဉာဏ်ရည်ပဲဖြစ်ဖြစ်၊ စရိုက်ပဲဖြစ်ဖြစ်၊ မင်း ဘယ်လိုအပ်ချက်နဲ့မှ မကိုက်ညီဘူး!”
ဘေးနားက မော့ချူးက နှုတ်ခမ်းကို စေ့ထားလိုက်သည်။ ဒါမှ တကယ့် ကျွမ်းကျင်သူပဲ! သူပြောသွားတဲ့ စကားတွေအရ တစ်ခွန်းမှ ပစ်မှတ်ကို မလွဲသွားပေ! ချောင်းဟုန်မိန်ရဲ့ နှလုံးသားဟာ အခုချိန်မှာ အပိုင်းပိုင်း ကွဲသွားလောက်ပြီလို့ သူမ ထင်သည်။
“နင် ဘာတွေ လျှောက်ပြောနေတာလဲ!” မျှော်လင့်ထားသလိုပဲ ချောင်းဟုန်မိန်က ဒီစကားတွေကို ကြားတော့ ဆင်ခြေတွေ ပေးဖို့ ကြိုးစားလာသည်! 'သူမက ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ ဂုဏ်သရေရှိ သမီးတော်ဆိုတာ အသိအသာကြီး။ သူမကို ဘယ်လို လျစ်လျူရှုလို့ ရမလဲ? သူတို့ မော့ချူးနဲ့ ပူးပေါင်းကြလို့ ဒီလိုဖြစ်တာ ထင်ရှားတယ်… ဟုတ်တယ်! ဒီလိုပဲ ဖြစ်ရမယ်။' ချောင်းဟုန်မိန် စဉ်းစားလေလေ၊ ဒါက ပိုပြီး အဓိပ္ပာယ်ရှိတယ်လို့ ခံစားရလေလေပင်!