အပိုင်း ၃၈၇
Vol. 26 Ch. 387
“ဘာလဲ၊ မင်း မခွဲနိုင်ဘူးလား?” ချင်ယွဲ့က မော့ချူးကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး ခေါင်းခါလိုက်သည်။ “အင်း၊ မိန်းမတွေက စိတ်ခံစားချက် အရမ်းများတာပဲ!”
မော့ချူး ဘာမှ ပြန်မပြောခဲ့ပေ။ သူမက ချင်ယွဲ့ကို မထီမဲ့မြင်တဲ့ အကြည့်နဲ့သာ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ သူ ဒီစကားကို ပြောတဲ့အခါ အနည်းဆုံး သူ့မျက်လုံးထောင့်က နီရဲနေတာကို ဖုံးကွယ်သင့်တယ်!
ချင်ယွဲ့က မော့ချူးဆိုချင်သည့် အဓိပ္ပါယ်ကို ရိပ်မိပုံရသည်။ သူက မသက်မသာနဲ့ ချောင်းဆိုးလိုက်သည်။ “အင်း၊ ငါ့မျက်လုံးထဲ သဲဝင်သွားလို့။ အပိုတွေ လျှောက်လုပ်မနေနဲ့”
'ဟက်!' မော့ချူးက နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။ 'နင့်ကို ယုံရင် ငါက အရူးပဲ!'
“ဟဲဟဲ၊ မင်း ငါ့ကို နည်းနည်းလေးတောင် ယုံကြည်နိုင်သေးလား…” ချင်ယွဲ့ စကားမဆုံးခင်မှာပဲ ‘ဝှစ်–’ ဆိုတဲ့ အသံကို ကြားလိုက်ရပြီး မောင်းနှင်ခြင်းယာဉ်က ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားပြီး လေထဲမှာ အဖြူရောင် မျဉ်းကြောင်းတစ်ခု ဆွဲသွားသည်။
“ဘာဖြစ်တာလဲ?” ဒါဟာ မော့ချူး ဒီလို အခြေအနေမျိုးနဲ့ ပထမဆုံး ကြုံတွေ့ရတာဖြစ်ပြီး သူမ အံ့အားသင့်သွားသည်။
မော့ယန်က မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး အေးစက်စက်နဲ့ ပြောလိုက်သည်။ “မောင်းနှင်ခြင်းယာဉ် ပျက်သွားတာ”
'ဘာ?'မော့ချူးက အံ့သြတကြီး မျက်လုံးပြူးသွားသည်။ 'အဖွဲ့ချုပ်မှာ ဒီလိုမျိုး ပျက်စီးမှုဆိုတာ ရှိသေးလား?'
“ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ?” ချင်ယွဲ့လည်း မယုံနိုင်ပေ။ Starnet က စီစဉ်ပေးတဲ့ လမ်းကြောင်းက သေချာပေါက် ဘေးကင်းပြီး မြန်ဆန်သည်။ ဒီလို ထူးဆန်းတဲ့ ပျက်စီးမှုမျိုး ဘယ်လို ဖြစ်နိုင်လဲ?
“ဒီမှာ” မော့ယန်က မေးဆတ်ပြပြီး အပြင်ဘက်ကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။
ပြတင်းပေါက်ကနေ အပြင်ကို ကြည့်လိုက်တော့ ချင်ယွဲ့ရဲ့ မျက်နှာပေါ်က ရှုပ်ထွေးမှုက ချက်ချင်း နားလည်မှုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ “ဒါကြောင့် ဒီလို ဖြစ်တာကိုး…”
“ဟင်?” ဒီပြောင်းလဲမှုကို မြင်တော့ မော့ချူးက စပ်စုပြီး အပြင်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။
ဒါပေမဲ့ သူမ မြင်လိုက်ရတဲ့အခါ မော့ချူးရဲ့ ပါးစပ်ဟာ အံ့သြတကြီး ဟသွားသည်!
'သောက်ကျိုးနဲ၊ အရမ်း… အရမ်း လှတာပဲ!'
မော့ချူးက ဖက်ဒရေးရှင်းနိုင်ငံသားတွေ အားလုံး ရုပ်ရည်ကောင်းတယ်လို့ မူလက ထင်ထားခဲ့သည်။ ဒါပေမဲ့ ‘မင်းထက်သာတဲ့သူ အမြဲရှိတယ်’ ဆိုတဲ့ စကားရဲ့ အဓိပ္ပါယ်ကို အခုမှ သိခဲ့ရသည်။
သူ့ရဲ့ နီလာရောင်၊ ရေခဲလို အေးစက်တဲ့ မျက်လုံးတွေနဲ့ သူ ထုတ်လွှတ်နေတဲ့ မြင့်မြတ်ပြီး ခန့်ညားတဲ့ အရှိန်အဝါဟာ ‘နတ်သား’ ဆိုတဲ့ စကားလုံးရဲ့ အဓိပ္ပါယ်ကို အပြည့်အဝ ရှင်းပြနေသည်။
မော့ယန်က တစ်ဖက်လူကို လက်ပြလိုက်ပြီး သူတို့နှစ်ယောက်စလုံး သူတို့ရဲ့ မောင်းနှင်ခြင်းယာဉ်တွေကို မြေပြင်ပေါ်ဆင်းသက်လိုက်သည်။
ကားတံခါးဖွင့်တာနဲ့ တစ်ဖက်လူတွေ ထွက်လာကြသည်။ တစ်ယောက်ချင်းစီတိုင်းဟာ ရုပ်ရည်ချောမောလှပပြီး လှုပ်ရှားသွားလာနေကြသည်။ အထူးသဖြင့် နောက်ဆုံးက မိန်းကလေးကတော့ နတ်သမီးလေးလို ဖြူစင်ပြီး လှပလွန်းသည်!
“ယာဉ် ဘယ်လို မောင်းရမှန်း မသိဘူးလား?” မိန်းကလေးက စကားစပြောတာနဲ့ သူမရဲ့ မောက်မာတဲ့ စကားတွေက သူမရဲ့ စိတ်ထားကို ချက်ချင်း ပျက်စီးသွားစေသည်။ “ဒီလိုမျိုး ငါတို့ကို လာတိုက်တာ အရမ်း အသုံးမကျတာပဲ”
မော့ယန်က မျက်ခုံးပင့်လိုက်ပြီး သူ့အသံက အနည်းငယ် ခြိမ်းခြောက်တဲ့ လေသံနဲ့ ပြောလိုက်သည်။ “ဒီလမ်းကို မင်းတို့ သဘောနဲ့ မောင်းလာတာ။ ဘယ်သူ မှန်တယ်၊ ဘယ်သူ မှားတယ်ဆိုတာ လူတိုင်း သိသင့်တယ်”
“ဟွန့်!” မိန်းကလေးက မဲ့ပြုံးပြပြီး သူတို့ဆီကနေ အကြည့်လွှဲလိုက်သည်။ သူမက နှုတ်ခမ်းကို စူပြီး “နင်တို့ အရမ်း ရုပ်ဆိုးတာပဲ!”
ဟမ်… ဒါက မော့ချူး ဒီစကားတွေကို ပထမဆုံး ကြားဖူးတာဖြစ်ပြီး သူမရဲ့ ခံစားချက်တွေက အတော်လေး ရှုပ်ထွေးနေသည်။
တစ်ဖက်မှာတော့ ချင်ယွဲ့ဟာ မခံနိုင်တော့ဘဲ ဒေါသတကြီးနဲ့ ပြောလိုက်သည်။ “မင်းတို့ ဉာဏ်ပညာတိမ် ဂလက်စီက လာလို့ အရမ်းတော်တယ်လို့ မထင်နဲ့။ မင်းတို့ ရပ်နေတဲ့ မြေက အဖွဲ့ချုပ်ရဲ့ မြေပဲ!”
'ဟင်?' ဒီစကားကို ကြားတော့ မော့ချူးဟာ မျက်တောင် မခတ်ဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။ သူတို့ဟာ တခြား ဂလက်ဆီက လာတာကိုး။ ဒါကြောင့် သူတို့ ပုံစံက ဒီလောက် ထူးခြားနေတာ! ဒါကြောင့် သူတို့ Starnet ထဲကို ဝင်ခွင့် မရခဲ့တာကြောင့် ဒီလို တိုက်မိသွားတာကိုး။
“အဖွဲ့ချုပ်?” တစ်ဖက်က မိန်းကလေးက ချင်ယွဲ့ကို မထီမဲ့မြင်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။ “ငါတို့ကို နှစ်တိုင်း ရှုံးနေတဲ့ ဂလက်ဆီတစ်ခု မဟုတ်ဘူးလား? ဘာကို ဂုဏ်ယူစရာ ရှိလို့လဲ?”
သူတို့အုပ်စုထဲမှာ ရုပ်ရည်ကောင်းတဲ့ လူတွေ အတော်များများရှိပြီး တခြား ဂလက်ဆီက တောက်ပတဲ့ လူအနည်းငယ် ထပ်ပေါင်းလိုက်တော့ ချက်ချင်း လူအများရဲ့ အာရုံကို ဖမ်းစားနိုင်ခဲ့သည်။ သေချာပေါက် ဒီမိန်းကလေးရဲ့ စကားတွေကိုလည်း လူတိုင်း ကြားသွားကြပြီး သူတို့ရဲ့ မျက်နှာတွေမှာ အနည်းငယ် ဒေါသတွေ ပေါ်လာတာကို မထိန်းနိုင်ကြပေ။ ဒါပေမဲ့ သူမပြောတာက အမှန်တရားဖြစ်ပြီး ဘယ်လိုမှ ငြင်းလို့မရတော့ သူတို့ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် စိုက်ကြည့်ရုံပဲ တတ်နိုင်တော့သည်။
“ဘာလဲ၊ ငါ မှားတာ တစ်ခုခု ပြောမိလို့လား?” ချင်ယွဲ့ရဲ့ မျက်လုံးထဲက ဒေါသကို မြင်တော့ မိန်းကလေးက ရယ်မောရင်း မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။ “အမှန်ပဲဟာ။ နင်တို့ရဲ့ အရည်အချင်းတွေနဲ့ ဘာကောင်းတဲ့ ရလဒ်တွေ ရနိုင်မှာလဲ?”
ဒီစကားကို ကြားတော့ ချင်ယွဲ့ရဲ့ မျက်နှာပေါ်က ဒေါသဟာ ပိုပြီး ပြင်းထန်လာသည်။ မော့ချူးက သူ့လက်ကို မဆွဲထားရင် သူ ဒီမိန်းကလေးဆီကို ပြေးသွားပြီး သူမနဲ့ စကားများနေလောက်ပြီ။
“ဟွန့်၊ ကြောက်တတ်တဲ့ကောင်!” ဒီအခြေအနေကို မြင်တော့ မိန်းကလေးက စိတ်မဝင်စားတဲ့ မျက်နှာနဲ့ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး ဘေးက လူအနည်းငယ်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ “သွားကြစို့၊ ဒါက အရမ်းပျင်းစရာကောင်းတယ်!”
“ခဏလေး!” မော့ယန်က ခြေတစ်လှမ်း ရှေ့တိုးလိုက်သည်။ “ငါတို့ တိုက်မိတာကို မဖြေရှင်းရသေးဘူး”
“ဘာကြီးကြီးမားမား မဟုတ်ဘူး!” မိန်းကလေးက စိတ်မရှည်ဘူး။ သူမက ခလုတ်ခုံကနေ အဖွဲ့ချုပ်အကြွေစေ့ အထပ်လိုက်ကို ထုတ်ယူပြီး မော့ယန်ကို မာနကြီးစွာ ကမ်းပေးလိုက်သည်။ “ပိုက်ဆံပဲ မဟုတ်လား? ဒီလောက်ဆို လုံလောက်ပြီလား?”
“တော်တော့၊ မကစားနဲ့တော့” မိန်းကလေးဘေးက အမျိုးသားတစ်ဦးက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ သူ့ရဲ့ အထူးချောမောတဲ့ ရုပ်ရည်ကြောင့် ဒီချောမောတဲ့ အမျိုးသားတွေနဲ့ လှပတဲ့ အမျိုးသမီးတွေအုပ်စုထဲမှာ သူက ထင်ရှားနေသည်။ သူက မော့ယန်ကို လှည့်ကြည့်ပြီး “ဒါကို ဘယ်လို ဖြေရှင်းသင့်တယ်လို့ မင်း ထင်လဲ?”
“ဟန်ကောကော၊ သူတို့နဲ့ စကားပြောပြီး ဘာလို့ အချိန်ကုန်နေတာလဲ?” မိန်းကလေးက ဒေါသတကြီးနဲ့ ခေါင်းလှည့်လာသည်။ “သူတို့ကို ပိုက်ဆံပေးပြီး အပြီးသတ်လိုက်လို့ မရဘူးလား? ငါတို့ အခု ပျော်ဖို့ ပြင်ဆင်နေတာ။ ဒီကိစ္စမှာ အချိန်မဖြုန်းနဲ့!”
“ဟား!” မော့ယန်က ရယ်လိုက်သည်။ သူ့အသံက အနည်းငယ် ထက်ရှတဲ့ လေသံနဲ့ ပြောလိုက်သည်။ “မင်းတို့ ပျော်ဖို့ သွားဖို့ အချိန်မရှိတော့မှာ စိုးရိမ်မိတယ်”
“မင်း ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ?” လန်ဟန်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။
“ငါတို့ တိုက်မိသွားပြီဆိုတော့ တစ်ယောက်ယောက် လာဖြေရှင်းတာကို စောင့်ရမယ်” မော့ယန်ရဲ့ နှုတ်ခမ်းတွေ ကွေးညွှတ်သွားသည်။ “စိတ်မကောင်းပေမယ့် ခဏလောက် ကြာလိမ့်မယ်”
ဒါကြောင့် မင်းတို့ ဆက်ကစားချင်သေးလည်း ခဏရပ်ထားရုံပဲ ရှိတော့တယ်!
ဒီစကားကို ကြားတော့ လန်ဟန်ရဲ့ လေသံက နိမ့်ကျသွားသည်။ “ဒီကိစ္စကို ငါတို့ချင်းအနေနဲ့ ဖြေရှင်းလို့ရတယ်လို့ ငါ မှတ်မိပါတယ်၊ တစ်ယောက်ယောက် လာကိုင်တွယ်တာကို စောင့်ဖို့ လိုသေးလို့လား?”
'ဒီလူက သူတို့ကို ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိနဲ့ အချိန်ဆွဲနေတာ ရှင်းနေတာပဲ!'
“ဟုတ်ပါတယ်၊ ငါတို့ချင်းပဲ ဖြေရှင်းလို့ ရတယ်” မော့ယန်က ပုံမှန်ကိစ္စတစ်ခုလို ဟန်ဆောင်ပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူ့အသံက ကြည်လင်ပြီး တိမ်ဝင်နေသည်။ “ဒါပေမဲ့ ဝမ်းနည်းစရာက ငါ မလုပ်ချင်ဘူး”
သူ့ရဲ့ လျစ်လျူရှုတဲ့ စကားတွေကြောင့် သူ့ဘက်က မိန်းကလေးဟာ အံကြိတ်တဲ့အထိ ဒေါသထွက်သွားသည်။ “နင် ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ? နင် ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိနဲ့ ပြဿနာရှာနေတာလား?”
“ဟုတ်တယ်” မော့ချူးက ရှေ့ကို လျှောက်လာရင်း ပြုံးလိုက်သည်။ သူမရဲ့ မျက်လုံးတွေမှာ မာနအနည်းငယ် ပါနေသည်။ “ဒါပေမဲ့ ဒီကိစ္စကို စတာက မင်းတို့ပဲ မဟုတ်လား?”
မိန်းကလေးက မော့ချူးကို အေးစက်တဲ့ အကြည့်နဲ့ ကြည့်လိုက်သည်။ သူမရဲ့ မျက်နှာမှာ မထီမဲ့မြင်တဲ့ အမူအရာတွေ ပြည့်နေသည်။ “ရုပ်ဆိုးမ! ဒီမှာ နင် စကားပြောခွင့် မရှိဘူး!”
သူမ စကားဆုံးတာနဲ့ မော့ယန်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ဟာ ရုတ်တရက် အေးစက်သွားသည်။ ချင်ယွဲ့တောင် သူမကို မဲမှောင်တဲ့ အမူအရာနဲ့ စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်!