အပိုင်း ၃၈၉

လန်လျန်က သူမပတ်လည်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်ပြီး သူမ မျက်လုံးထဲ ဂုဏ်ယူဝံ့ကြွားမှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။

"ဒီကို ကြည့်စမ်း"

"ငါတို့က ဒီနှစ် ဂလက်ဆီ တိုက်ပွဲကို ပါဝင်ဖို့ ဖိတ်ကြားခံထားရတာ၊ ဒါပေမဲ့ ငါတို့ ထွက်လာပြီးပြီးချင်း ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်ခံရတယ်၊ ပြောစမ်းပါ၊ ငါတို့ ဘာလုပ်သင့်လဲ"

ဤသို့ကြားသော် ဖုန်ယိကျန်း၏ မျက်လုံးများက လင်းလက်သွားသည်။

သူက လန်ဟန်၏အဖွဲ့ကို အကဲခတ်ရန် ခေါင်းအနည်းငယ်မော့လိုက်သည်။

အနီးကပ်ကြည့်လိုက်သောအခါ သူ တုန်လှုပ်သွားသည်။

သူတို့အားလုံးက ရှေးဟောင်းပုံစံအဝတ်အစားများကို ဝတ်ဆင်ထားကြပြီး၊ ဤဝတ်စုံတစ်ခုတည်း၏ တန်ဖိုးကပင် သူ၏လစာတစ်နှစ်ခွဲစာနှင့် ညီမျှသည်။

သူတို့ကို ထပ်မံကြည့်ရှုသောအခါတွင် သူတို့ထံမှ ထွက်ပေါ်နေသော ရောင်ဝါသည် သာမန်မဟုတ်သည်မှာ သေချာလာသည်။

သူက သူတို့ကို စိတ်ခုအောင် မလုပ်နိုင်ပေ၊

သို့မဟုတ်ပါက အခြားသူများ၏ စကားတစ်ခွန်းဖြင့်ပင် သူ အလုပ်မှ ထုတ်ပယ်ခံရနိုင်သည်။

ဖုန်ယိကျန်း၏ မျက်လုံးများထဲတွင် မြှောက်ပင့်လိုသော အရိပ်အယောင်များ ပြည့်နှက်နေသည်။

"ဒါဆို... ခင်ဗျားတို့ အမြင်အရ ဘာလုပ်သင့်တယ်လို့ ထင်ပါသလဲ"

လန်ဟန်က လက်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး အေးဆေးစွာ မေးလိုက်သည်။

"အကြောင်းပြချက်မရှိဘဲ တိုင်းတစ်ပါးသားတွေကို တိုက်ခိုက်ရင် အဖွဲ့ချုပ်ဥပဒေအရ ဘယ်လိုအပြစ်ပေးမလဲ"

ဖုန်ယိကျန်း၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။

အကယ်၍ တိုက်ခိုက်မှုတွင် ပါဝင်ပတ်သက်ပါက ပြစ်မှုသည် သေးငယ်မည်မဟုတ်ပေ။

"အမ်..."

လန်ဟန်၏ လေသံသည် ဖိအားပေးနေပုံရပြီး သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် မထီမဲ့မြင်ပြုသည့် အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လွင်နေသည်။

"ဘာလဲ"

"အဖွဲ့ချုပ်အစိုးရဝန်ထမ်းတွေက ဒီလောက် သာမန်အသိတောင် မရှိကြဘူးလား"

အကယ်၍ သူသာ ဤသို့အမည်တပ်ခံရပါက သူ့အနာဂတ် အလုပ်အကိုင်သည် အန္တရာယ်ရှိပေလိမ့်မည်။

ဖုန်ယိကျန်း၏ နှလုံးသားက တုန်လှုပ်သွားပြီး သူ့ခေါင်းကို ရုတ်တရက် ငုံ့ချလိုက်သည်။

"အဖွဲ့ချုပ်ဥပဒေအရ၊ ဒီလိုအပြုအမူမျိုးက ပြစ်မှုရဲ့ကြီးလေးမှုအပေါ်မူတည်ပြီး... အကန့်အသတ်မရှိ ခုနစ်ရက်ကနေ နှစ်နှစ်အထိ ထောင်ဒဏ်ချမှတ်နိုင်ပါတယ်"

ဤသို့ကြားသော် သူ၏ဘေးမှ လူများ၏ မျက်နှာများက ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားသည်။

သူတို့သည် အဖွဲ့ချုပ်အကျဉ်းထောင်တွင် ရက်အနည်းငယ် သွားရောက်နေထိုင်ရမည်ဟု တစ်ခါမျှ မတွေးထင်ခဲ့ဖူးပေ။

သူတို့အားလုံး မထိန်းနိုင်ဘဲ ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်သွားကြသည်။

လန်လျန်က လူတိုင်း၏ ရှက်ရွံ့နေသော အမူအရာကို မြင်တွေ့လိုက်ရပြီးနောက် မောက်မာစွာ ဆိုလိုက်သည်။

"ဟွန်း၊ ဘာလဲ၊ ကြောက်နေကြပြီလား"

"မင်းတို့ ခုနက သိပ်ပြီး အစွမ်းထက်နေကြတာ မဟုတ်လား၊ အခု ဘာလို့ ဒီလိုပုံစံတွေ ဖြစ်ကုန်တာလဲ"

ဤသို့ကြားသော် လူတိုင်းက ဒေါသထွက်ပြီး သူတို့၏ မျက်နှာများ နီရဲသွားသော်လည်း ပြန်လည်ချေပခြင်းမပြုရဲကြပေ။

လန်ဟန်က သူ၏လက်မှ လက်စွပ်ကို လှည့်လိုက်ပြီး ပြောသည်။

"အဲ့လိုဆိုရင်၊ ဘာလို့ သူတို့ကို မြန်မြန် မဖမ်းသေးတာလဲ"

"အချိန်မဖြုန်းနဲ့၊ ငါတို့က ပျော်ဖို့ သွားနေကြတာ"

ဖုန်ယိကျန်းက ထစ်ငေါ့စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်တို့... ကျွန်တော်တို့ အဲ့လိုလုပ်လို့မဖြစ်ဘူး"

တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် ဤနေရာတွင် လူ ၂၀ မှ ၃၀ အထိ ရှိနေသည်။

သူတို့အားလုံးကို မည်သို့ ဖမ်းဆီးနိုင်မည်နည်း။

လန်ဟန်က မျက်ခုံးပင့်ကာ ဖုန်ယိကျန်းကို စူးစိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

"ဟမ်" ဖုန်ယိကျန်းက တံတွေးမျိုချလိုက်သည်။

ဤလူအုပ်စုကို သူ မည်သို့ စိတ်ခုအောင် လုပ်ဝံ့မည်နည်း။

သူက စိတ်ကိုတင်းကာ သူ၏နောက်မှ စစ်သားများကို လက်ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်ရုံသာ တတ်နိုင်ခဲ့သည်။

"ကောင်းပြီ၊ ကျွန်တော်... ကျွန်တော် နားလည်ပါပြီ"

"မင်းတို့..."

ဤလှုပ်ရှားမှုကို မြင်သောအခါ ပတ်ဝန်းကျင်မှ လူများသည် မထိန်းနိုင်ဘဲ ထိတ်လန့်သွားကြသည်။

သူတို့သည် ဤကိစ္စက ဤမျှလောက် ကြီးမားသွားလိမ့်မည်ဟု တစ်ခါမျှ မတွေးထင်ခဲ့ဖူးပေ။

ရှင်းလင်းသော အမျိုးသမီးအသံတစ်ခုက ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

"စောင့်ပါဦး"

ထိုသူမှာ မော့ချူးပင်။

သူမက လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။

"ရှင်တို့ချည်းပဲ စကားပြောနေကြတာလေ၊ ကျွန်မတို့က တစ်ဖက်သတ်ပဲ နားထောင်လို့မဖြစ်ဘူး မဟုတ်လား"

ထိုသို့ပြောရင်း မော့ချူးက ဖုန်ယိကျန်းကို ကြည့်ရန် ခေါင်းလှည့်လိုက်သည်။

"ကျွန်မတို့မှာလည်း ပြောခွင့်ဆိုခွင့် ရှိတယ် မဟုတ်လား"

နောက်ဆုံးတွင် တစ်စုံတစ်ယောက်က စကားပြောလာခဲ့သည်။

ဖုန်ယိကျန်းက သူ့မျက်နှာပေါ်မှ ချွေးအေးများကို သုတ်လိုက်ပြီး ချက်ချင်း ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

အကယ်၍ သူသာ အလယ်တွင် ထပ်မံညှပ်ခံရမည်ဆိုပါက သူ ဤဘဝကို ဆက်အသက်ရှင်နိုင်တော့မည်မဟုတ်ပေ။

"ဟုတ်ကဲ့၊ ဟုတ်ကဲ့"

လန်ဟန်က သူ၏အကြည့်ကို မော့ချူးထံသို့ ပြောင်းလိုက်ပြီး ခပ်ဖျော့ဖျော့ ပြုံးကာ ဆိုလိုက်သည်။

ထိုနတ်ဘုရားကဲ့သို့ ချောမောသော မျက်နှာနှင့် နှုတ်ခမ်းထောင့်မှ ခပ်ဖျော့ဖျော့အပြုံးတို့ ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ အမှန်တကယ်ပင် လှပပြီး ဆွဲဆောင်မှုရှိလှသည်။

"ငါတို့ မှားတယ်လို့ ဆိုလိုတာလား"

မော့ချူးသည် မလှုပ်မယှက်ဘဲ ခေါင်းအသာငြိမ့်လိုက်သည်။

"ဟုတ်ပါတယ်၊ မှားတာပေါ့"

ဟင်။

ဤစကားများ ပြောထွက်လာသည်နှင့် တစ်ဖက်မှ လူအနည်းငယ်၏ အကြည့်များက ပိုမို စူးရှလာခဲ့သည်။

လန်ဟန်က မျက်ခုံးအနည်းငယ် ပင့်လိုက်သည်။

ဤမိန်းကလေးငယ်ထံမှ ဘာများ ထွက်ပေါ်လာဦးမည်ကို သူ အမှန်တကယ် ကြားချင်နေမိသည်။

မော့ချူး၏ နှုတ်ခမ်းများက ကွေးတက်သွားပြီး သူမ၏ နှုတ်ခမ်းပေါ်မှ အပြုံးက ပန်းတစ်ပွင့်ကဲ့သို့ ပွင့်လန်းလာသည်။

"ဒီလူတွေက ရှင်တို့ကို ဝိုင်းပြီး တိုက်ခိုက်တယ်လို့ ပြောနေတာလား"

" ကျွန်မတို့က ပရိသတ်တွေနဲ့ တွေ့ဆုံရတာ သဘောကျနေကြတာ၊ သူတို့က ကျွန်မတို့နဲ့ ရင်းရင်းနှီးနှီးတွေ့နိုင်ဖို့ ပြင်ဆင်ရင်း ဒီနေရာမှာ စုနေကြတာ၊ ရှင်တို့နဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ"

မော့ချူး၏ စကားများသည် ဤကိစ္စကို အခြားတစ်ဖက်သို့ လမ်းကြောင်းလွှဲသွားစေပြီး လူတိုင်းအတွက် ဆင်ခြေတစ်ခုကို ကောင်းစွာ ရှာဖွေပေးလိုက်သည်။

လန်လျန်က အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"နင် လျှောက်ပြောနေတာ"

ဘာပရိသတ်လဲ။

သူမက လုံးဝ လျှောက်ပြောနေတာ။

မော့ချူး၏ မျက်လုံးများက တောက်ပလာပြီး သူမက လေသံမာမာဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"ကျွန်မက လျှောက်ပြောနေတာလား"

"ဒါဆို ရှင်တို့ ခုနက ပြောတဲ့စကားတွေအတွက် ဘာသက်သေအထောက်အထား ရှိလို့လဲ၊ သေချာကြည့်လိုက်စမ်းပါ၊ ရှင်တို့နှစ်ယောက်လုံး ဒဏ်ရာလည်းမရ၊ သေလည်းမသေဘူး၊ ဒီတိုက်ခိုက်မှုက ဘယ်ကလာတာလဲ"

ဘေးမှလူများကလည်း လျင်မြန်စွာ တုံ့ပြန်လာကြပြီး တစ်ယောက်ချင်းစီက အလွန်ကောင်းမွန်စွာ သရုပ်ဆောင်ကြသည်။

"ဟုတ်တယ်"

"ငါက မော့ချူးရဲ့ ပရိသတ်ပါ။ မင်းတို့က ဘယ်သူတွေလဲ။ ငါတို့ မင်းတို့ကိုတောင် မသိဘူး"

"ဟုတ်တယ်၊ မင်းက ကိုယ့်ကိုယ်ကို မြှောက်ပင့်ဖို့ တကယ်ကြီး ကြိုးစားနေတာပဲ"

ဖုန်ယိကျန်းလည်း ဤအခြေအနေကို မြင်တွေ့ရသောအခါ ပြုံးလိုက်ပြီး တောင်းပန်စကား ဆိုလိုက်သည်။

"ကြည့်ပါဦး"

"ဒါက နားလည်မှုလွဲတာတစ်ခုလောက်ပဲ ဖြစ်ပါလိမ့်မယ်၊ ကျွန်တော်တို့ ဒီအတိုင်းပဲ ထားလိုက်ကြရင် မကောင်းဘူးလား"

ဤသို့ကြားသော် လန်ဟန်၏ မျက်နှာက မထိန်းနိုင်ဘဲ မည်းမှောင်သွားသည်။

သူက ခေါင်းလှည့်ကာ ဖုန်ယိကျန်းကို ပြင်းထန်စွာ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

ဤမိန်းကလေးက ဤမျှလောက် လျင်မြန်ပါးနပ်လိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ပေ။

စကားအနည်းငယ်ဖြင့်ပင် သူမသည် အခြေအနေကို ပြောင်းပြန်လှန်ပစ်လိုက်သည်။

သူမသည် အမှန်တကယ်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဇာတ်ကောင်တစ်ဦးဖြစ်သည်။

သို့သော် သူတို့ ဤအရှုံးကို လက်ခံနိုင်ပါ့မလား။

လန်ဟန်၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များ ကွေးတက်သွားသည်။

သူက သူ၏လက်ထဲမှ ခလုတ်ခုံကို ဖွင့်လိုက်ပြီး အကြိမ်အနည်းငယ် ညင်သာစွာ တို့ထိလိုက်သည်။

ထိုအပြုအမူက ရိုးရှင်းသော်လည်း ဖုန်ယိကျန်း၏ နှလုံးသားကို အကြိမ်အနည်းငယ် ခုန်သွားစေခဲ့သည်။

'သောက်ကျိုးနည်း၊ ဒီလူက ဘာတွေများ ထပ်ကြံစည်နေတာလဲ။'

မကြာမီမှာပင် ဖုန်ယိကျန်း နားလည်သွားခဲ့သည်၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ၏ ခလုတ်ခုံက မြည်လာသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဖုန်ယိကျန်းက ခေါင်းငုံ့ကာ လေသံတိုးတိုးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ရံဖန်ရံခါ သူ၏ မျက်လုံးများထဲမှ အလင်းရောင်သည် လန်ဟန်နှင့် အခြားသူများအပေါ်ထားရှိသော သူ၏ အံ့ဩမှုကို ဖုံးကွယ်မထားနိုင်ခဲ့ပေ။

'အိုး ဘုရားသခင်၊ သူ့ အာဏာက သူ့ အထက်အရာရှိနဲ့ တိုက်ရိုက် ဆက်သွယ်နိုင်တယ်တဲ့လား။'

"ကျွန်တော်ပါ၊ ဟုတ်ကဲ့၊ ဟုတ်ကဲ့၊ အို၊ ကောင်းပါပြီ..."

"ဟုတ်ကဲ့၊ ဟုတ်ကဲ့! ကျွန်တော် နားလည်ပါပြီ၊ ချက်ချင်း လုပ်ဆောင်ပါ့မယ်"

ဤတိုတောင်းသော ပြန်ကြားချက်က မော့ချူး၏ မျက်မှောင်များကို ကြုံ့သွားစေသည်။

ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် လန်လျန်က သူမ၏အမြီးကို မောက်မာစွာ မြှောက်ထားပြီး မျက်နှာပေါ်တွင် ကျေနပ်အားရနေသော အမူအရာနှင့် ဖြစ်နေသည်။

'ဟွန်း၊ ငါတို့နဲ့ ဆန့်ကျင်ဘက်လုပ်လို့ ကောင်းကျိုးရပါ့မလား။'

ဖုန်ယိကျန်းက ခလုတ်ခုံကို ပိတ်လိုက်ပြီး ခေါင်းငုံ့ကာ မော့ချူးနှင့် အခြားသူများကို တောင်းပန်လိုက်သည်။

ထို့နောက် သူက ခေါင်းမော့ကာ လေသံမာမာဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။

"တောင်းပန်ပါတယ်"

"တိုက်ခိုက်မှုလို့ သံသယရှိတာကြောင့် ဘယ်သူမှ ထွက်ခွာခွင့်မရှိပါဘူး၊ လူတိုင်း အနီးဆုံး ထိန်းသိမ်းရေးစခန်းကို စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုအတွက် လိုက်ခဲ့ရပါမယ်! အခု၊ သူတို့ကို ဖမ်းဆီးလိုက်ပါ"

ဘာရယ်။

ဤသို့ကြားသော် ပတ်ဝန်းကျင်မှ နိုင်ငံသားအားလုံး ကြက်သေသေသွားကြသည်။

ချင်ယွဲ့က မြေပေါ်သို့ တံတွေးထွေးလိုက်ပြီး သူလည်း ခလုတ်ခုံကို ဖွင့်လိုက်သည်။

"သောက်ကျိုးနည်း၊ ဒီကောင့်လက်ချက်ပဲ ဖြစ်ရမယ်"

"မင်းတို့ စောင့်နေ၊ ငါ ချက်ချင်း လူခေါ်လိုက်မယ်"

သူက တိုင်းတစ်ပါးစနစ်မှ လူတစ်ဦးက အဖွဲ့ချုပ်တွင် ဤမျှလောက် ဥပဒေမဲ့နိုင်လိမ့်မည်ဟု မယုံကြည်ခဲ့ပေ။

မော့ယန်၏ မျက်မှောင်များသည် ကြုံ့နေဆဲပင်။

သူက အခြေအနေကို ကယ်တင်နိုင်မည်မဟုတ်ဟု စိုးရိမ်နေမိသည်။

"အင်အားဖြည့်ဖို့ လူခေါ်ဖို့တောင် မစဉ်းစားနဲ့"

သူ၏ တစ်ဖက်တွင် ထိုင်နေသော လန်လျန်သည် ချင်ယွဲ့၏ အပြုအမူကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

သူမက နှာခေါင်းရှုံ့ကာ ပြောလိုက်သည်။

"အသုံးမဝင်ဘူး၊ သူတို့ သေချာပေါက် အပြစ်ပေးခံရမှာပဲ"

သူမက ဤအချိန်တွင် အဖွဲ့ချုပ်က သူတို့နှင့် လုံးဝ အဆက်အသွယ် ဖြတ်ဝံ့လိမ့်မည်ဟု မယုံကြည်ခဲ့ပေ။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ဂလက်ဆီတိုက်ပွဲက နီးကပ်လာပြီဖြစ်သည်။

ဤအချိန်တွင် အရာအားလုံးသည် ပိုအရေးကြီးသော ကိစ္စကို အာရုံစိုက်ရမည်ဖြစ်သည်။

မှန်သည်၊ ဤကဲ့သို့သော သေးငယ်သည့်ကိစ္စရပ်များမှာ သဘာဝအတိုင်း သေးငယ်သည့် ကိစ္စရပ်များအဖြစ် အမျိုးအစားခွဲခြားခြင်းခံရမည်ပင်။