အပိုင်း ၃၉၂

“အာဝူး”

အော်မြည်သံ တိုးညှင်းစွာ ကြားလိုက်ရသည်။

မော့ချူးက တံခါးဖွင့်လိုက်သည်နှင့် ဝိုင်းဝိုင်းက သူမကို နွေးထွေးစွာ ပွေ့ဖက်လိုက်သည်။

“အာဝူးးးးးး ..” ရင်းနှီးသော ငိုသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဝိုင်းဝိုင်း၏ ဝဝတုတ်တုတ် ခန္ဓာကိုယ်လေးသည် သူမကို ပွတ်သပ်နေပြီး သူ၏ ရေလဲ့နေသော မျက်လုံးလေးများ တဖျတ်ဖျတ် လှုပ်ခတ်နေသည်။ 'အိုက်ယား၊ မင်း နောက်ဆုံးတော့ ပြန်လာပြီပေါ့! မင်း ပြန်မလာရင် ဒီသခင်လေး ပျင်းသေတော့မှာပဲ!'

သူမ၏ လက်ထဲရှိ အလေးချိန်ကို ခံစားလိုက်ရသော မော့ချူးသည် မျက်ခုံးပင့်လိုက်ပြီး အနည်းငယ် ပြုံးကာ မေးလိုက်သည်။ “ဘယ်လောက်တောင် စားထားတာလဲ?” သူ၏ မျက်နှာတစ်ခုလုံး ဝဖောင်းလာ၏။

'ဟာ!' သူမ ပြန်ရောက်လာလာချင်း ဒီလို စိတ်ပျက်စရာကောင်းတဲ့ မေးခွန်းကို ဘယ်လို မေးနိုင်တာလဲ? ဝိုင်းဝိုင်းက နှစ်ကြိမ် တုံ့ပြန်လိုက်သည်။ မော့ချူး၏ စနောက်သော အကြည့်နှင့် ဆုံမိသောအခါ သူသည် ခေါင်းငုံ့လိုက်ပြီး မော့ချူး၏ ရင်ခွင်ထဲတွင် ငြိမ်သက်စွာ လဲလျောင်းသွားသည်။ တစ်ချက်ပင် အသက်မရှူတော့ပေ။

“အဟွတ် အဟွတ်!” ဘေးတွင်ရှိသော ယီဟန်သည် နှစ်ကြိမ် ချောင်းဟန့်လိုက်ပြီး မော့ချူး၏ ရင်ခွင်ထဲတွင် သေချင်ယောင်ဆောင်နေသော ဝိုင်းဝိုင်းကို ကူကယ်ရာမဲ့ စိုက်ကြည့်နေသည်။ 'ဒီကောင်လေးက မော့ချူးကို မျက်နှာချင်းဆိုင်မှသာ ဒီလောက် နာခံတာ!'

'အရင်က အချိန်တွေကို ပြန်တွေးကြည့်တော့ တကယ်ကို ရှုပ်ထွေးပွေလီနေတာပဲ!'

မော့ချူး ထွက်သွားတာနဲ့ ဝိုင်းဝိုင်းက ပျော်သလို ခုန်ပေါက်နေခဲ့သည်။ ပထမတော့ အနီးအနားက မှော်နယ်မြေကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ပြီး မှော်နယ်မြေထဲက မှော်သားရဲတွေက ဝိုင်းဝိုင်းရဲ့ အရိပ်ကို မြင်တာနဲ့ တုန်လှုပ်သွားကြ၏!

တခြား မှော်သားရဲတွေကို စနောက်ရတာ ပျင်းစရာကောင်းတယ်လို့ ခံစားရလို့ထင်သည်။ ဝိုင်းဝိုင်းဟာ အိမ်တွင်းပုန်းနေတဲ့ တစ်သံတည်းဘဝကို ပြန်ရောက်သွားပြီး သူတို့လက်ထဲက စိတ်ဝိညာဉ်စားစရာတွေကို မရိုမသေ လုယူသွားသည်။ ‘ဝသည်အထိစား၊ ပြီးရင် အိပ်’ ဆိုတဲ့ မူကို အပြည့်အဝ အကောင်အထည်ဖော်ခဲ့သည်။

သူတို့ကို တားဆီးဖို့လည်း စဉ်းစားခဲ့ကြပေမယ့် အဓိကကတော့ ဝိုင်းဝိုင်းကို လုံးဝ မနိုင်ဘူးဆိုတာကို ဝမ်းနည်းစွာ သိလိုက်ရတာပဲ! နောက်ဆုံးတော့ သူတို့ သူ ဝလာတာကို ကူကယ်ရာမဲ့ ကြည့်နေရုံပဲ တတ်နိုင်တော့သည်။

ယီဟန်၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ ကူကယ်ရာမဲ့မှု ကို မြင်သောအခါ မော့ချူးသည်လည်း ထိုကောင်လေး၏ စရိုက်ကို နားလည်သွားသည်။ သဘာဝကျစွာပင် ဤကာလအတွင်း ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည့်ကိစ္စများက သူမအတွက် ခန့်မှန်းရန် မခက်ခဲပေ။ သူမသည် ဝိုင်းဝိုင်း၏ ဦးခေါင်းကို ပျော်ရွှင်စွာ ပွတ်သပ်လိုက်ပြီး ပြော၏။ “နင်က သူများကို အနိုင်ကျင့်တာပဲ တော်တယ်!”

“အာဝူးးးးး –” 'ငါ ဘယ်လိုလုပ်နိုင်မှာလဲ?' ဝိုင်းဝိုင်းက မျက်နှာလေးကို မသိနားမလည်ဟန်ဖြင့် မော့ကြည့်လိုက်သည်။ 'ငါက တကယ်ကို နာခံတတ်တဲ့ မှော်သားရဲလေးပါ!'

'နင့်ကို ငါ မသိဘူးလို့ နင်ထင်နေတာလား?' မော့ချူးက ဝိုင်းဝိုင်းကို မျက်စောင်းထိုးလိုက်ပြီး ခေါင်းကို လှည့်ကာ ဘေးတွင်ရှိသော ယီဟန်ကို အားနာစွာ ပြုံးပြလိုက်သည်။ “ဒီကာလအတွင်း ရှင်တို့အားလုံးကို ဒုက္ခပေးခဲ့မိလို့ တောင်းပန်ပါတယ်”

သူမနဲ့ မော့ယန်တို့ လေ့ကျင့်ရေးမှာ ပါဝင်ဖို့ သွားခဲ့ကြပြီး သူတို့ဆီကို အတော်များများ ပစ်ချခဲ့ကြသည်။ “ဒီမှာ၊ ဒါက အရင်က ကျွန်မ ချက်ထားတဲ့ ဝိုင်ပဲ။ ယူပြီး မြည်းကြည့်လိုက်ပါဦး”

ယီဟန်လည်း မော့ချူးရဲ့ စရိုက်ကို သိတာမို့ ပြုံးပြီး လက်ခံလိုက်သည်။ “ကျေးဇူးတင်ပါတယ်”

“အာဝူး!” အရသာရှိသော အစားအစာကို မြင်သည်နှင့် ဝိုင်းဝိုင်းသည် ချက်ချင်း စိတ်လှုပ်ရှားသွားခဲ့သည်။ သူသည် ယီဟန်၏ လက်ထဲရှိ ဝိုင်ကို ပွတ်သပ်လိုက်ပြီး သူ့ကို ခြိမ်းခြောက်သံပင် ပေးလိုက်သေးသည်။ 'မင်းကိုယ့်အတွက်ကိုယ် ကောင်းတာသိရင် မြန်မြန် ဝိုင်ကို ပေးလိုက်တော့!'

ဝိုင်းဝိုင်း၏ မာန်မာနကြီးသော ပုံစံနှင့် သူ၏ နူးညံ့ချစ်စရာကောင်းသော အသွင်အပြင်ကို မြင်သောအခါ မော့ချူးသည် ရယ်ရမလို ငိုရမလို ဖြစ်သွားသည်။ သူမသည် ယီဟန်ကို လက်ဝှေ့ယမ်းပြကာ သာ ပြောနိုင်တော့သည်။ “ရပါတယ်၊ ရှင် အရင် သွားလို့ရပါတယ်”

“ဟုတ်ပြီ၊ ဒါဆို ကျွန်တော် သွားတော့မယ်” ယီဟန်က လျင်မြန်စွာ ပြန်ပြောလိုက်သည်။ သူလည်း ဝိုင်းဝိုင်း၏ ခြိမ်းခြောက်မှုကို ကြောက်နေသည်။ 'အခုတော့ သူ အခက်အခဲများစွာဖြင့် ရရှိထားသော ဝိုင်ကို အနည်းဆုံးတော့ သိမ်းထားရမည်!'

ယီဟန် အလျင်အမြန် ထွက်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ မော့ချူးသည် ဝိုင်းဝိုင်း၏ ဦးခေါင်းကို ပျော်ရွှင်စွာ ပွတ်သပ်လိုက်သည်။ အများကြီး စဉ်းစားနေစရာ မလိုပေ။ ဒါ ဒီကောင်လေးရဲ့ လက်ချက် ဖြစ်ရမည်!

“အာဝူး –”

ဝိုင်းဝိုင်းက မော့ချူးကို စိုက်ကြည့်နေသည်။ သူသည် စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် နှစ်ကြိမ် အော်ဟစ်လိုက်သည်။ 'အိုင်ယား! မင်းက တကယ်ကို ဖြုန်းတီးတတ်တဲ့ ကောင်လေးပဲ၊ ဒီလောက်ကောင်းတဲ့ အရာကို သူစိမ်းတစ်ယောက်ကို ဘယ်လို ပေးလိုက်တာလဲ? ငါတောင် မမြည်းရသေးဘူး!'

“ငါ့မှာ ဝိုင် ကျန်သေးတယ်” မော့ချူးက ဖြည်းညင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။ ဝိုင်းဝိုင်း၏ မျက်လုံးများ ချက်ချင်း တောက်ပသွားသည်။ 'ဘယ်မှာလဲ? ဘယ်မှာလဲ?'

မော့ချူးက ခလုတ်ခုံထဲက နောက်ထပ် ပုလင်းတစ်လုံး ထုတ်လိုက်သည်။ ဒါက သူမ လေ့ကျင့်ရေးစခန်းမှာ ဝိုင်ချက်တာ ဒုတိယအကြိမ်ပဲ။ ပထမအကြိမ်နဲ့ နှိုင်းယှဉ်ရင် အရသာက ပိုကောင်းသည်။ ဝိုင်းဝိုင်းရှေ့မှာ ခဏခဏ လှုပ်ခါပြလိုက်တော့ ထိုကောင်လေးရဲ့ မျက်လုံးတွေက လိုက်ကြည့်နေကာ တကယ့်ကို စွဲလမ်းနေတဲ့ ပုံစံပဲ!

“ဒါပေမဲ့…” မော့ချူးက ခေါင်းခါယမ်းပြီး တိုးညှင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။ “နင် အခုတောင် ဒီလောက် ဝနေတာကို မြင်လိုက်ရတော့ ဒီလိုအရာမျိုး မသောက်တာ ပိုကောင်းတယ်ထင်တယ်!”

'ဘာ!' ထိုစကားကို ကြားသည်နှင့် ဝိုင်းဝိုင်း၏ မျက်နှာသည် ရုတ်တရက် မိုးကြိုးပစ်ခံလိုက်ရသည့်အလား ဖြစ်သွားသည်။ တုန်လှုပ်ချောက်ချားပြီး ဝမ်းနည်းကြေကွဲနေသော အမူအရာလေးဖြင့်!

“အာဝူးးးးးး –”

ဒီလို မလုပ်ပါနဲ့! ဝမ်းနည်းကြေကွဲစွာ အော်ဟစ်ရင်း ဝိုင်းဝိုင်းသည် ချက်ချင်းပင် မော့ချူးဆီသို့ တိုးဝင်သွားသည်။ သူ၏ ဝဝတုတ်တုတ် ခြေသည်းလေးများသည် မော့ချူး၏ ခြေသလုံးများကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး သူမကို တစ်လက်မမျှပင် ရွေ့လျားခွင့် မပြုပေ။

“ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ?” မော့ယန်က တံခါးဖွင့်ကာ ဝင်လာပြီး သူ၏ ပစ္စည်းများကို သေသပ်စွာ သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။ သူ အောက်ထပ်သို့ ဆင်းလာသောအခါ ထိုအခြေအနေကို မြင်ပြီး ရယ်မောခြင်းကို မထိန်းနိုင်တော့ပေ။ ပျံသန်းတတ်သော မြေခွေးလေးပင် မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်ကာ ဝိုင်းဝိုင်းကို အံ့အားသင့်စွာ စိုက်ကြည့်နေသည်။

“အာဝူး –”

'မင်း ရယ်နေတာလား?! ဘာကို ရယ်နေတာလဲ? ယုံယုံ မယုံယုံ မင်းကို ငါ စားပစ်မယ်!'

အရသာရှိသော အစားအစာများအတွက်ပင် ဖြစ်စေကာမူ စတိုင်ကျကျ လုပ်ရမည်။ ချူးလေး တစ်ယောက်တည်းအတွက်သာ လုပ်ရမည်။ ကျန်တဲ့သူတွေကတော့ ထွက်သွားကြ!

မော့ချူးကို အချိန်အတော်ကြာ စွဲလမ်းနေပြီးနောက် ဝိုင်းဝိုင်းသည် သူလိုချင်သော အရာကို မရခဲ့ပေ။ သူတို့ဘေးတွင် ပျော်ရွှင်စွာ ဝိုင်သောက်နေသည်ကိုသာ ကူကယ်ရာမဲ့ ကြည့်နေရသည်။ သူ၏ နှလုံးသား ယားယံနေပြီး အလွန်အမင်း မသက်မသာ ဖြစ်နေသည်!

ဟားဟား! လူဆိုးကောင် အခုတော့ ဘယ်လို ခံစားရလဲ သိပြီပေါ့။ နူးညံ့သော ဝိုင်ကို မြည်းစမ်းရင်း မော့ယန်၏ မျက်လုံးများတွင် ပျော်ရွှင်မှု အနည်းငယ် ပေါ်လာသည်။ ဟုတ်ပါတယ်၊ သူသည် ဝိုင်းဝိုင်း၏ ပြင်းထန်သော အော်ဟစ်သံကို ကြားရသည်မှာ အံ့သြစရာ မဟုတ်ပေ!

မော့ချူး အပေါ်ထပ်သို့ အနားယူရန် တက်သွားသောအခါ ဝိုင်းဝိုင်းသည် ချက်ချင်း စိတ်မပါတပါ အခြေအနေမှ လွတ်မြောက်သွားသည်။ သူသည် ပျံသန်းတတ်သော မြေခွေးလေးဆီသို့ စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြေးသွားသည်။ 'ငါ့ဝိုင် ဘယ်မှာလဲ?'

ထိုအငယ်နှစ်ယောက်သည် အစီအစဉ်များ ချပြီးသား ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားသည်။ မော့ချူးနှင့် အခြားသူများ အာရုံမစိုက်နေသောကြောင့် ပျံသန်းတတ်သော မြေခွေးလေးသည် ဝိုင်းဝိုင်းအတွက် ဝိုင်အနည်းငယ်ကို လျှို့ဝှက်စွာ သိမ်းထားခဲ့သည်။

ဝိုင်းဝိုင်း၏ မျက်လုံးများသည် သူ၏ ရှေ့တွင်ရှိသော မွှေးကြိုင်သော ဝိုင်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း တောက်ပလာသည်။ သူသည် ဝိုင်ကို အလွန်တောင့်တနေသော်လည်း ပျံသန်းတတ်သော မြေခွေးလေး၏ ပခုံးကို ပုတ်ပေးရန် မမေ့ခဲ့ပေ။ "မဆိုးဘူး! ဒီနေ့ကစပြီး ငါတို့က ညီအစ်ကိုကောင်းတွေ ဖြစ်သွားပြီ!'

သူ လက်ကို ချလိုက်သည်နှင့် ဝိုင်းဝိုင်းသည် ချက်ချင်းပင် ဝိုင်ကို ကောက်ယူပြီး စိတ်မရှည်စွာ ပါးစပ်ထဲသို့ လောင်းထည့်လိုက်သည်!

သူ၏ မျက်လုံးများသည် နှစ်ကြိမ် တဖျတ်ဖျတ် လှုပ်ခတ်သွားပြီး ဂရုတစိုက် မြည်းစမ်းကြည့်သည်။ အင်း… အနည်းငယ် ချဉ်ပြီး အနည်းငယ် ချိုတယ်။ အရသာ မဆိုးဘူး…

ရုတ်တရက် ‘ဖျောင်း’ ဟူသော အသံနှင့်အတူ ခွက်သည် မြေပြင်သို့ ကျကွဲသွားပြီး အပိုင်းအစ အများအပြား ကွဲသွားသည်။ သူလည်း မူးဝေစွာ လဲကျသွားသည်!

“ဝိုင်း ဝိုင်း –”

ထိုထူးဆန်းသော မြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ ပျံသန်းတတ်သော မြေခွေးလေးသည် ကြောက်လန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်သည်။ ' သွားပါပြီ သွားပါပြီ။ ဝိုင်းဝိုင်း ဘာလို့ လဲကျသွားတာလဲ?'

မော့ချူး အောက်ထပ်သို့ ဆင်းလာပြီး ကြည့်သောအခါ သူမသည် မပြုံးဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။ “စိတ်မပူပါနဲ့၊ ဒီကောင်လေး ဘာမှ မဖြစ်ပါဘူး”

သူက မူးနေရုံသက်သက်ပင်။ မြေပြင်ပေါ်တွင် ဖိတ်စင်နေသော ဝိုင်ကို ကြည့်သောအခါ သူမ မျက်လုံးများထဲမှ အပြုံးသည် ပို၍ နက်ရှိုင်းသွားသည်။ ဝိုင်းဝိုင်းသည် အများဆုံး တစ်ငုံ နှစ်ငုံသာ သောက်ခဲ့ပုံရသည်။ သူသည် တကယ်ကို အရက်မူးလွယ်သော ခန္ဓာကိုယ်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်!