အပိုင်း ၃၉၅

“မော့ချူး၊ ကြိုးစားပါ။ ငါတို့ မင်းကို သေချာပေါက် အားပေးမယ်!” ပရိသတ်အများအပြား အောက်တွင် ရပ်နေကြပြီး သူတို့၏နှလုံးသားများပေါက်ထွက်လာသည်အထိ အော်ဟစ်နေကြသည်။

“ကြားလား ညီမလေး” ချင်ယွဲ့က ဘာအစအနမှ မကျန်စေဘဲ မော့ချူးရဲ့ ပခုံးကို ဖွဖွ တိုက်လိုက်သည်။ “မင်း တကယ်ကို နာမည်ကြီးလာလိမ့်မယ်လို့ ငါခံစားရတယ်”

ဤအချိန်တွင် ချင်ယွဲ့သည် သူ၏စကားများသည် မကြာမီအနာဂတ်တွင် မှန်ကန်လာမည်ကို မသိသေးပေ။

“ခွင့်ပြုပါဦး။” ချင်ယွဲ့၏ လုပ်ရပ်ကို မြင်သောအခါ မော့ယန်က ချက်ချင်း သူတို့နှစ်ဦးကြား ဝင်ရောက်ကာ ချင်ယွဲ့ကို ဘေးသို့ တွန်းလိုက်သည်။ “ဒါ ငါ့ညီမ။ ကျေးဇူးပဲ!”

“ဟေ့!” ချင်ယွဲ့က နောက်ကျကျန်ရစ်ပြီး ခြေလှမ်းကျဲကြီးများဖြင့် ပြေးလာသည်။ သူ၏လေသံတွင် အကူအညီမဲ့မှုအရိပ်အယောင်တစ်ခု ပါရှိသည်။ “မင်းက ဘာလို့ ဒီလောက်နှမြောနေရတာလဲ။ ငါ အရင်က ပြောဖူးပြီးသားပဲ။ မော့ချူးက ငါ့ညီမလည်း ဟုတ်တယ် ဒါကို ပြောင်းလဲလို့မရဘူး!”

“တော်ပြီ။” မော့ချူးက သူမ၏ခေါင်းကို ညင်သာစွာ ခါယမ်းကာ စစ်ဆေးရေးစားပွဲဘေးမှ ဆင်းလာသည်။ “အခု နင်တို့ အလှည့်ပဲ။”

မော့ချူး၏ အံ့အားသင့်ဖွယ်ရာ အသက်အရွယ်ကြောင့် သူတို့အဖွဲ့သည် အတော်လေး အာရုံစိုက်ခံနေရပြီဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် ဤရေ မိန်းကလေး၏ ရုပ်ရည်ကောင်းမွန်မှုက လူတိုင်း၏ အာရုံစိုက်မှုကို ဆွဲဆောင်ခဲ့သည်။

နောက်ဆုံးတွင် နျဥ်ယွိယွမ်နှင့် အခြားသူများ၏ စစ်ဆေးမှုရလဒ်များ ထွက်ပေါ်လာသောအခါ ဖန်သားပြင် ပြင်ပမှ လူများသည် တံတွေးကို မမျိုချမိဘဲ မနေနိုင်တော့။ 'ဘယ်လိုတွေလဲ! အဖွဲ့ချုပ်က ဒီနှစ် ဘာလုပ်ဖို့ စီစဉ်နေတာလဲ။'

“ဒီနှစ် အဖွဲ့ချုပ်ပြိုင်ပွဲက ပါဝင်သူတွေက ငယ်ငယ်လေးတွေချည်းပဲ ထင်ပါရဲ့!” စင်ပေါ်က မှတ်ချက်ပေးသူက အံ့အားသင့်စွာ မပြောဘဲ မနေနိုင်တော့။

'ဟုတ်တယ်! ဒီနှစ် အဖွဲ့ချုပ်ရဲ့ ပါဝင်သူတွေက ကလေးလေးတွေချည်းပဲ! မော့ချူးတင်မကဘူး ကျန်တဲ့ မော့ယန်၊ နျဥ်ယွိယွမ်၊ ချင်ယွဲ့… ဘယ်သူမှ အသက် ၅၀ မကျော်ဘူး။' ဒီအသက်အပိုင်းအခြားက တခြားအဖွဲ့တွေရဲ့ အနည်းဆုံး တစ်ဝက်ရှိသည်။

ရလဒ်အနေဖြင့် ချက်ချင်းဆိုသလို လူတိုင်း၏အကြည့်များသည် မော့ချူးအဖွဲ့အပေါ်သို့ စုစည်းသွားခဲ့ပြီး အခြားပါဝင်သူများ၏ အရည်အချင်းကို ချက်ချင်းဆိုသလို လုယူသွားခဲ့သည်။

“ဟွန်း! ငယ်တာ ဘာအကျိုးရှိမှာလဲ” လန်လျန်က ဘေးနားတွင် ရပ်နေပြီး သူမ၏မျက်လုံးများက မကျေနပ်မှုများဖြင့် တောက်ပနေသည်။

သူမသည် အမြဲတမ်း အာရုံစိုက်မှုများ အလယ်က မင်းသမီးလေးဖြစ်သည်။ လန်လျန်သည် အခြားသူများ၏ မနာလိုသော အကြည့်များနှင့် ချီးကျူးသံများကို ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်နေပြီး အာရုံစိုက်မှု အလယ်က ဖြစ်ရခြင်းကိုလည်း ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်နေသည်။

နောက်ဆုံးတွင် သူမပိုင်ဆိုင်သင့်သည့် ဂုဏ်ကျက်သရေသည် ယခုအခါ မော့ချူးထံသို့ ရောက်ရှိသွားသောအခါ သူမ မည်သို့ခံနိုင်မည်နည်း။ အသစ်အဟောင်း အမုန်းတရားများဖြင့် သူမ မော့ချူးကို ပျောက်ကွယ်သွားစေလိုသည်။

လန်ဟန်က လန်လျန်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး တည်ငြိမ်စွာပြောလိုက်သည်။ “ငယ်ရွယ်တယ်ဆိုတာ အရည်အချင်းရှိတာကို ဆိုလိုတာပဲ!”

“အရည်အချင်းရှိတော့ ဘာဖြစ်လဲ” လန်လျန်က သူမ၏သွားများကို ကြိတ်လိုက်သည်။ “ခွန်အားမရှိရင် ဒီဂလက်ဆီတိုက်ပွဲကို အသက်ရှင်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး!”

သူမပြောသည့် စကားအရ လန်လျန်သည် စတင်လှုပ်ရှားရန် အသင့်ဖြစ်နေပြီ။

လန်ဟန်က သူ၏မျက်ခုံးများကို ပင့်တင်ကာ ပြုံးလိုက်သည်။ “မင်းပြောတာ မှန်တယ်။ မတော်တဆမှုတစ်ခုဆိုရင်… ဘယ်သူမှ ကြိုတင်ခန့်မှန်းနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။”

စင်ပေါ်တွင် ထိုင်နေကြသည့် ကြယ်စနစ်ခေါင်းဆောင်များသည် မအံ့ဩဘဲ မနေနိုင်ကြ။

“အဖွဲ့ချုပ်က ဒီဂလက်ဆီတိုက်ပွဲကို အရမ်းယုံကြည်မှုရှိတယ်ထင်တယ်!” ချီရှောင်ပိုင်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ရယ်မောလိုက်ပြီး သူ၏မျက်လုံးများတွင် မထီမဲ့မြင်ပြုသည့် အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။ “သူတို့ ဒီငယ်ရွယ်တဲ့လူတွေအားလုံးကို စေလွှတ်လိုက်တယ်။ မဆိုးဘူး၊ သူတို့မှာ အလားအလာရှိတယ်!”

သို့သော်လည်း သူတို့တွင် အလားအလာသာ ရှိသည်။

နျဥ်ယွိယွမ်တွင် လက်တွေ့တိုက်ခိုက်ရေးအတွေ့အကြုံ အချို့ရှိသည်မှလွဲ၍ ကျန်သူများသည် ရုပ်ရည်ကောင်းရုံသာရှိပြီး အသုံးမဝင်သူများ ဖြစ်နိုင်ဖွယ်ရှိသည်။ ထိုကဲ့သို့သောသူသည် ဤအချိန်တွင် ထင်ပေါ်ကျော်ကြားနေသော်လည်း လက်တွေ့တိုက်ခိုက်ရေးတွင် ကြီးမားသော ပြဿနာကြုံတွေ့ရလိမ့်မည်။

ဤသို့တွေးရင်း ချီရှောင်ပိုင်သည် စုပ်မသပ်ဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

ပရိသတ်ထဲတွင်ရှိသူတိုင်းသည် ကမ္ဘာကြီးကို မြင်ဖူးကြသူများဖြစ်ရာ ဤစကားများ၏ နက်နဲသော အဓိပ္ပါယ်ကို မည်သို့နားမလည်ဘဲ ရှိနိုင်မည်နည်း။

“ဗိုလ်ချုပ် ချီ၊ ဒီကိစ္စကို စိတ်ပူနေစရာမလိုပါဘူး။” အကြီးအကဲ နျဥ်၏ မျက်လုံးများက အေးစက်သွားပြီး အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ “ကြည့်ရတာ ခင်ဗျား မသိသေးပုံပဲ။ လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ်က ခင်ဗျား ချီးကျူးခဲ့တဲ့ ဝိညာဉ်အစားအစာကို မော့ချူးက ဖန်တီးခဲ့တာ။”

သူတို့ အဖွဲ့ချုပ်မှ ကလေးလေးသည် အလားအလာရှိရုံသာမက သူမ ခွန်အားကိုလည်း လျှော့တွက်လို့မရပေ။

ဤစကားများကို ကြားသောအခါ ချီရှောင်ပိုင်၏ မျက်နှာအမူအရာသည် အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူသည် အေးစက်စွာ နှာမှုတ်လိုက်ကာ ခေါင်းလှည့်ပြီး ပွဲရုံ၏အလယ်ဗဟိုသို့ ကြည့်လိုက်သည်။

“ဘာလဲ၊ မော့ချူးကို အခု ကာကွယ်တော့မလို့လား” အကြီးအကဲ ချင်က တိုးတိုးလေး ရယ်မောလိုက်သည်။ သူ့သူငယ်ချင်းဟောင်း၏ စရိုက်ကို သူမည်သို့နားမလည်ဘဲ ရှိနိုင်မည်နည်း။ သူသည် နှုတ်ကြမးသော်လည်း နှလုံးသားနူးညံ့သူပင်။ သို့သော်လည်း သူ၏အားနည်းချက်များကို အလွန်အမင်း ကာကွယ်တတ်သူမျိုး ဖြစ်သည်။ သူသည် အခြားသူများ၏ စကားကို ကြားသည်နှင့် ချက်ချင်းဆိုသလို ပြန်ပြောသည်။

“ဘာ… ဘာပေါက်ကရတွေ ပြောနေတာလဲ!” အကြီးအကဲ နျဉ်၏ မျက်နှာအမူအရာသည် အနည်းငယ် တင်းမာသွားသည်။ ထို့နောက် ဘာမျှမဖြစ်ခဲ့သကဲ့သို့ ဟန်ဆောင်ကာ တရားမျှတစွာ ပြောလိုက်သည်။ “ငါတို့ အဖွဲ့ချုပ်တစ်ခုလုံးရဲ့ ဂုဏ်သတင်းကို ကာကွယ်ပေးနေတာပါ။ ဒီကောင်မလေးနဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ။ ဟွန်း!”

“မင်း… ဘယ်နှစ်နှစ်ရှိပြီလဲ။ မင်းမှာ ဒီ ပြဿနာရှိနေတုန်းပဲ!” အကြီးအကဲ ချင်က ခေါင်းခါယမ်းရင်း ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ရယ်မောလိုက်သည်။ သူ၏အကြည့်သည် အောက်ဘက်သို့ ကျရောက်သောအခါ အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်မိသည်။ မော့ချူးသည်…

“ဘာဖြစ်တာလဲ” မော့ချူးဘေးတွင် ရပ်နေသော နျဥ်ယွိယွမ်က သူမ၏ ဖြူဖျော့နေသော မျက်နှာကို သတိပြုမိသည်။ သူသည် ချက်ချင်းပင် ခြေလှမ်းအနည်းငယ် ရှေ့တိုးလိုက်ပြီး သူမ၏ လက်မောင်းကို သူ၏လက်ဖဝါးကြီးဖြင့် ကိုင်ကာ တိုးတိုးလေး မေးလိုက်သည်။ “နေမကောင်းဘူးလား”

“ငါ…” မော့ချူးက သူမ၏ ပါးစပ်ကို ဖွင့်လိုက်သည်။ သူမ၏ နားများက အနည်းငယ် နီမြန်းနေသော်လည်း အသံထွက်၍ မပြောနိုင်ခဲ့။

ရင်းနှီးပြီးသား ဗိုက်အောင့်ခြင်း ဝေဒနာက ထပ်မံဆူပွက်လာသည်။ သွေးကြောအနည်းငယ်ကို အတင်းအကျပ် ဆွဲထားသလို ဖြစ်နေသည်။

“အား–” မော့ချူးက နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သော်လည်း သူမ၏ နူးညံ့သောအသံက နျဥ်ယွိယွမ်၏ နှလုံးသားပေါ်သို့ မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ ကျရောက်လာသည်။

ရှောင်ချူး ဒီလိုမျိုး တစ်ခါမှ မဖြစ်ဖူးဘူး။ နျဥ်ယွိယွမ်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး သူ၏လေသံတွင် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ “ငါတို့ ကုသရေးစင်တာကို သွားကြည့်ရအောင်လေ။”

ဒီအချိန်မှာ ကုသရေးစင်တာကို သွားရမလား…? မော့ချူးက သူမ၏ခေါင်းကို မော့လိုက်သည်။ သူ့ဘေးရှိ အခြားဂလက်ဆီများမှ လူများသည် သူတို့ကို မျက်လုံးထောင့်မှ သတိမပြုမိအောင် ကြည့်နေကြသည်။ အခုချိန်မှာ ထွက်သွားရင် နောင် ဘာတွေဖြစ်လာမယ်ဆိုတာ အာမခံနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။

“မသွားဘူး!” မော့ချူးက နျဥ်ယွိယွမ်၏ လက်ဖဝါးကြီးကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ကာ သူမ၏ခေါင်းကို အနည်းငယ် ခါယမ်းလိုက်သည်။ “သိပ်အရေးမကြီးပါဘူး။ ခဏနေရင် ကောင်းသွားမှာပါ”

သူမ၏ ယခင်ရက်အတိုင်းဆို နောက်တစ်နေ့မှ ဖြစ်လေ့ရှိသည်…

မော့ချူး၏ ဖြူဖျော့နေသော မျက်နှာကို စိုက်ကြည့်ရင်း နျဥ်ယွိယွမ်၏ မျက်နှာအမူအရာသည် မှောင်မိုက်သွားသည်။ “စိတ်မပူပါနဲ့။ ဒီနေ့က ရိုးရိုးရှင်းရှင်း တွေ့ဆုံပွဲပဲ။ အရေးမကြီးပါဘူး။ သွားကြစို့!”

ဤသို့ပြောရင်း နျဥ်ယွိယွမ်သည် မော့ချူးကို ငြင်းဆန်ခွင့်မပြုဘဲ သူမကို မတွဲရုံတမယ် ဆွဲခေါ်သွားခဲ့သည်။