← Chapters

အပိုင်း ၃၉၇

Vol. 27 Ch. 397

အပိုင်း ၃၉၇

Vol. 27 Ch. 397

“လစဉ် သွေးဆင်းတာလား?” ထိုမြင်ကွင်းကို တွေးမိသောအခါ နျဥ်ယွိယွမ် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး သူ၏လေသံတွင် စိုးရိမ်စိတ်နှင့် စိတ်ပူပန်မှုများ မပါဝင်ဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ပေ။

“ဟုတ်တယ်” မော့ချူး ရှက်ရွံ့စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူမသည် နျဥ်ယွိယွမ်ကို မော့မကြည့်ရဲဘဲ သူမ၏အသံမှာ ကြွက်ကလေးကဲ့သို့ တိုးလျသည်။ “ဒါ… အမှန်တော့ ပုံမှန်ပါပဲ”

နျဥ်ယွိယွမ်က သူမကို ဆေးခန်းသို့ ခေါ်သွားမည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့် မော့ချူးသည် သူမ၏လက်ထဲရှိ ဖန်သားပြင်ကို ဖွင့်လိုက်ပြီး ချဲ့ကြည့်လိုက်သည်။ “ကြည့် ကြည့်၊ ဒီတစ်ခု…”

နျဥ်ယွိယွမ်သည် ခေါင်းမော့ကာ အာရုံ စူးစိုက်ပြီး ကြည့်လိုက်သည်။ ဖန်သားပြင်ပေါ်တွင် ကြီးမားသော စာလုံးတစ်လုံး လင်းလက်နေသည်။

“လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းတစ်ရာခန့်က အဖွဲ့ချုပ် ရှိ အမျိုးသမီးများသည် လစဉ်ဓမ္မတာလာကြသည်။ ဤသတ်မှတ်ထားသော ကာလအတွင်း အမျိုးသမီးခန္ဓာကိုယ်၏ အောက်ပိုင်းမှ သွေးအနည်းငယ် ဆုံးရှုံးမှုရှိသည်။ ပုံမှန်အခြေအနေများတွင် သွေးဆုံးရှုံးမှုပမာဏသည် ၃၀ မီလီလီတာမှ ၈၀ မီလီလီတာကြား ရှိသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အမျိုးသမီးအချို့သည် ဓမ္မတာလာစဉ် ဝမ်းဗိုက်နာကျင်ခြင်း၊ အိပ်မပျော်ခြင်းနှင့် အခြားသော လက္ခဏာများ ခံစားရတတ်သည်…”

အောက်ကိုကြည့်လိုက်သောအခါ နျဥ်ယွိယွမ်၏ မျက်နှာအမူအရာသည် တဖြည်းဖြည်း နူးညံ့လာသည်။ သို့သော် သူမ၏နောက်ကွယ်မှအရာကို မြင်လိုက်သောအခါ သူ၏အကြည့်သည် ပြန်လည်လေးလံသွားသည်။

စောင်အောက်တွင် ပုန်းနေသော မော့ချူးက ဝိယောဓိဖြစ်နေသည်။ ရှင့်ရဲ့ဒီမျက်နှာအမူအရာက ဘာလဲ? သူမ မတုံ့ပြန်နိုင်ခင်တွင် စောင်ကို ရုတ်တရက် လှန်လိုက်သည်။ နျဥ်ယွိယွမ်သည် သူ၏အင်္ကျီကို လျင်မြန်စွာ ချွတ်လိုက်ပြီး ကုတင်ပေါ် လှဲချလိုက်သည်။

အမ်… ဘေးနားရှိ ကြွက်သားများရှိသော အမျိုးသားကို ကြည့်လိုက်သောအခါ မော့ချူးသည် တအံ့တဩ ဖြစ်သွားသည်။

နျဥ်ယွိယွမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်ရှိ အချိုးအကွေ့များသည် အလွန်ကြည့်ကောင်းလှသည်။ ထိုကြွက်သားများက ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသော ကြောက်မက်ဖွယ် ကြွက်သားမျိုးမဟုတ်ဘဲ၊ ထိန်းချုပ်ထားသော ခွန်အားရှိသည့် ခံစားချက်မျိုး ဖြစ်သည်။ သူ၏ဂျာကင်ကို ချွတ်လိုက်သောအခါ သူ၏ဝမ်းဗိုက်ကြွက်သား ရှစ်ခု၏ ပုံသဏ္ဌာန်သည် မှိန်ဖျော့စွာ ပေါ်လွင်နေပြီး အထူးပင် မျက်စိပသာဒရှိသည်။

“မင်း နေလို့မကောင်းသေးဘူးလား” နျဥ်ယွိယွမ်က လက်လှမ်းပြီး မော့ချူးကို သူ့ရင်ခွင်ထဲသို့ ဆွဲသွင်းလိုက်သောအခါ သူ၏လက်ဖဝါးကြီးက သူမ၏ဝမ်းဗိုက်အောက်ပိုင်းကို ညင်သာစွာ ပွတ်သပ်လိုက်သည်။ ထိုအခါမှ မော့ချူး တုံ့ပြန်နိုင်ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ဤသူ၏မျက်နှာအမူအရာသည် ခုနက နေသာရာမှ မှောင်မိုက်သွားခြင်းမှာ သူမဓမ္မတာလာလျှင် ဝမ်းဗိုက်နာကျင်မည်ကို သိသောကြောင့် ဖြစ်သည်လား။

“ဟင်?” နျဥ်ယွိယွမ်၏မေးစေ့သည် မော့ချူး၏ ခေါင်းကို ဖိထားသည်။ သူ၏ရှည်လျားသော ခြေလက်များဖြင့် သေးငယ်သော မော့ချူးကို သူ့ရင်ခွင်ထဲ၌ အံဝင်ခွင်ကျ ထွေးပွေ့ထားနိုင်ခဲ့ပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ရှိ အားနည်းချက်တစ်ခု ချက်ချင်းပြည့်စုံသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ နျဥ်ယွိယွမ်သည် ညင်သာစွာ သက်ပြင်းချလိုက်မိပြီး ဒီအနေအထားကို အလွန်ကျေနပ်နေသည်။

“အင်း၊ အများကြီး ပိုကောင်းလာပြီ” မော့ချူး လိမ္မာစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးသည် နျဥ်ယွိယွမ်၏ ရနံ့များဖြင့် ဝိုင်းရံထားသကဲ့သို့ ခံစားနေရသည်။ မူလက အနည်းငယ် နာကျင်နေဆဲဖြစ်သော သူမ၏ဝမ်းဗိုက်အောက်ပိုင်းသည် ယခုအခါ လက်ဖဝါးကြီး၏ သက်သာစေသော နွေးထွေးမှုကြောင့် သိသိသာသာ ပိုကောင်းလာခဲ့သည်။

“လိမ္မာတယ်၊ ခဏလောက် ကောင်းကောင်း အိပ်လိုက်ဦး” နျဥ်ယွိယွမ်၏ မျက်နှာအမူအရာက နူးညံ့သွားပြီး မော့ချူး၏နဖူးကို ညင်သာစွာ နမ်းရှုံ့ကာ လေသံနှိမ့်၍ ပြောလိုက်သည်။

အတွေ့အကြုံရှိသူများသည် မိန်းကလေးတစ်ဦး ဓမ္မတာလာခြင်းသည် အလွန်ပင် မသက်မသာဖြစ်ကြောင်း သိကြသည်။ သူမ၏ဝမ်းဗိုက်အောက်ပိုင်းတွင် မဖော်ပြနိုင်သော ဖောရောင်ခြင်းနှင့် နာကျင်ခြင်း ခံစားချက် အမြဲရှိသည်။ သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး အားနည်းနေသလို ခံစားနေရသည်။ သို့သော်လည်း သူမသည် အိပ်မပျော်နိုင်ဘဲ အတင်း ကြိတ်မှိတ် ခံစားနေရသည်။

မော့ချူးသည် ၂၁ ရာစုတွင် ဒီလိုပဲ နေခဲ့သည်။ ဓမ္မတာလာသည့်အခါတိုင်း ညတစ်ဝက်လောက် အိပ်မပျော်နိုင်ခဲ့ပေ။ တစ်ခါတစ်ရံ အိပ်ပျော်ပြီးနောက် နာကျင်မှုကြောင့် နိုးလာတတ်သည်။ ထိုခံစားချက်သည် တကယ်ပင် သည်းမခံနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်သည်။

ဆောင်းရာသီတွင် သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး အေးစက်နေသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။ သူမ၏ ဝမ်းဗိုက်အောက်ပိုင်း တစ်ဝိုက်သည် ပို၍ပင် အေးစက်နေသည်။ သို့သော် နွေရာသီတွင် သူမ ပိုဆိုးဆိုးဝါးတးဝါး ခံစားရသည်။ သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး စိုစွတ်နေသကဲ့သို့ ခံစားခဲ့ရသည်။

သို့သော် ယခုအချိန်တွင် မော့ချူးသည် အလွန်လျင်မြန်စွာ အိပ်ပျော်သွားပြီး အလွန်ပင် သက်တောင့်သက်သာ ခံစားရသည်။ နျဥ်ယွိယွမ် သူမဘေးတွင် ရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်နိုင်သည်။

မူးဝေဝေနှင့် နိုးလာသောအခါ မော့ကြည့်လိုက်ရာ အပြင်ဘက်တွင် မှောင်နေပြီဖြစ်သည်။ သောက်ကျိုးနည်း! တစ်နေကုန်နီးပါး အိပ်မိသွားချေပြီ။ သူမ၏ဝမ်းဗိုက်အောက်ပိုင်းပေါ်ရှိ လက်ဖဝါးကြီးက တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ဖိထားဆဲဖြစ်ပြီး နွေးထွေးသော ထိတွေ့မှုကို ခံစားရသည်။ ထို့အပြင် ၎င်းသည် စည်းချက်ကျကျ ပွတ်သပ်နေသည်…

မော့ချူး တအံ့တဩ ဖြစ်သွားသည်။ သူမ နျဥ်ယွိယွမ်ကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။ “ဒီလို ပွတ်ပေးနေတာလား?”

မနားဘူးလား?

“အင်း” နျဥ်ယွိယွမ် ညင်သာစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ မော့ချူး၏ ပါးပြင်လေးများ နွေး၍ အနည်းငယ် နီရဲနေသည်ကို မြင်သောအခါ သူ၏နှုတ်ခမ်းထောင့်များက ပြုံးလိုက်မိသည်။ ကောင်းတယ်။ အနည်းဆုံးတော့ ခုနကလို ဖြူဖျော့မနေတော့ဘူး။ သူက ညင်သာစွာ မေးလိုက်သည်။ “ခဏလောက် ထပ်အိပ်ချင်သေးလား”

“မအိပ်တော့ဘူး!” မော့ချူး ခေါင်းကို လျင်မြန်စွာ ခါလိုက်သည်။ သူမ တစ်နေကုန်နီးပါး အိပ်ပြီးပြီ။ ပိုအိပ်ရင် သူမတစ်ကိုယ်လုံး ပျော့သွားလိမ့်မယ်။ “ကျွန်မ ထတာ ပိုကောင်းမယ်…”

သူမ စကားမဆုံးခင်မှာပင် မော့ချူး၏ လှုပ်ရှားမှုများ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားသည်။ သောက်ကျိုးနည်း! သူမ ဘယ်လိုလုပ် မေ့နေတာလဲ…

“ဘာဖြစ်တာလဲ?” နျဥ်ယွိယွမ်က မော့ချူး၏ ထူးဆန်းသောအပြုအမူကို သတိပြုမိပြီး လျင်မြန်စွာ မေးလိုက်သည်။

“အနားမလာနဲ့!” မော့ချူးသည် လက်နှစ်ဖက်စလုံး ဆန့်တန်းလိုက်ပြီး နျဥ်ယွိယွမ် အနားမလာစေရန် တားဆီးချင်သည်။ သို့သော် သူမ၏ သေးငယ်သော လှုပ်ရှားမှုများသည် နျဥ်ယွိယွမ်၏ လျင်မြန်သော လှုပ်ရှားမှုများနှင့် မယှဉ်နိုင်။ ချက်ချင်းပင် သူမသည် သူ၏ရင်ခွင်ထဲသို့ အပြည့်အဝ ရောက်ရှိသွားသည်။

မော့ချူး လက်လျှော့ပြီး ခေါင်းငုံ့လိုက်သည်။ ပြီးနောက် သူမ၏မျက်လုံးများကို ရုတ်တရက် မှိတ်လိုက်သည်။ မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း… နျဥ်ယွိယွမ်၏ ကိုယ်ပေါ်မှာ။ နျဥ်ယွိယွမ်သည် ယနေ့ မီးခိုရောင် ပေါ့ပေါးပါးပါး အဝတ်အစားများ ဝတ်ထားသည်။ ယခုမူ အလယ်ပိုင်းတွင် အနီရောင်အမှတ်အသားများ စွန်းထင်းနေပြီး အလွန်ပင် မျက်စိထဲ ထင်းလျက်ရှိသည်။

သူမ တစ်ခုခုကို မေ့သွားသလို ခံစားရသည်မှာ မဆန်းတော့ပေ။ မော့ချူးသည် သူမ၏နှုတ်ခမ်းများကို တင်းတင်းကိုက်လိုက်ပြီး သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးသည် ကျက်ပြီးသား ဂဏန်းကဲ့သို့နီးပါး ဖြစ်နေသည်။

သူမ အမျိုးသမီးသုံးပစ္စည်းခံထားဖို့ မေ့သွားခဲ့တာ။ ဒီတော့ နေရာတိုင်းမှာ စွန်းပေနေတာ မဆန်းတော့ပေ။ တကယ်ကို အရှက်ရစရာပင်။

သိသာစွာပင် နျဥ်ယွိယွမ်သည် မော့ချူး၏ ရှက်ရွံ့မှုနှင့် ဒေါသကို နားမလည်နိုင်ခဲ့ပေ။ သူသည် သူမကို ရင်ခွင်ထဲ၌ မျက်နှာတည်တည်ဖြင့် ပွေ့ဖက်ထားဆဲဖြစ်ပြီး သူ၏လက်ကြီးက သူမ၏ဝမ်းဗိုက်အောက်ပိုင်းကို အနည်းငယ် ပိုအားထည့်၍ ပွတ်သပ်နေသည်။ သူ၏စိုးရိမ်ပူပန်သော အမူအရာကို ဖုံးကွယ်၍မရပေ။ “ခုတော့ ပိုကောင်းလာပြီလား?”

“ကောင်းပါတယ်” မော့ချူး နှုတ်ခမ်းကို မဲ့လိုက်သည်။ သူမမျက်နှာ အရမ်းပျက်ရလည်း ဘာမှမဖြစ်ဘူး။ သူမ နျဥ်ယွိယွမ်ကို အနည်းငယ် တွန်းထုတ်လိုက်ပြီး ကုတင်ခင်းပေါ်ရှိ နီရဲသော အမှတ်အသားများကို ကြည့်လိုက်သည်။ မော့ချူး မျက်မှောင်ကြုတ်မိသည်။ ယခု သန့်ရှင်းရေးသုံးပစ္စည်း မရှိတော့သောကြောင့် သူမ၏လက်ရှိအခြေအနေတွင် ဘာလုပ်ရမည်နည်း။

ရှေးလူများအတိုင်း ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် ဓမ္မတာလာသည် တားဆီးရမည်လား။ ဤအတွေး ပေါ်လာသည်နှင့် တပြိုင်နက် မော့ချူးသည် တကယ်ပင် ငိုတော့မလို ဖြစ်လာသည်။ သူမ အလွန်ပင် စိတ်ဆင်းရဲနေသည်။

နျဥ်ယွိယွမ်သည် မော့ချူး ဘာတွေးနေသည်ကို သိသကဲ့သို့ပင် လက်လှမ်း၍ သူမ၏ရှုပ်ပွနေသော ဆံပင်များကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။ သူသည် ဘေးမှ အိတ်သေးသေးလေးတစ်ခုကို သူမအား လှမ်းပေးလိုက်သည်။ “ဒါက မင်းသုံးလို့ ရလောက်မယ်”

“ဟမ်?” မော့ချူး အနည်းငယ် တအံ့တဩ ဖြစ်သွားသည်။ သူမသည် အိတ်ကိုယူ၍ ကြည့်လိုက်သည်။ ၎င်းသည် သူမလိုအပ်သော သန့်ရှင်းရေးသုံးပစ္စည်းပင် မဟုတ်လား။

မော့ချူး ရှက်ရွံ့မနေနိုင်တော့ပေ။ ဤအချိန်တွင် သူမ သက်ပြင်းရှည်ကြီး ချလိုက်သည်။ အရမ်းကောင်းတယ်။ သူမ၏ တောင့်တင်းနေသော ခန္ဓာကိုယ်သည် ရုတ်တရက် ပြေလျော့သွားသည်။ မော့ချူးသည် သူမ၏ဝမ်းဗိုက်အောက်ပိုင်းမှ နွေးထွေးသော ရေစီးကြောင်းတစ်ခု စီးဆင်းလာသည်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ခံစားမိသည်။

“ဒါကို ဒီလိုသုံးရတယ် မင်းအရင်ဆုံး…” နျဥ်ယွိယွမ်သည် လုံးဝ ရှက်ရွံ့မနေပေ။ သူသည် သူမ၏အိတ်ကပ်ထဲသို့ လက်နှိုက်၍ အိတ်တစ်လုံးကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ သူ၏မျက်နှာအမူအရာက တည်ကြည်နေသည်။ သူသည် မော့ချူးအား စကြာဝဠာတစ်ဝှမ်း ပညာပေးသင်ခန်းစာ ပေးရန် ပြင်ဆင်နေဟန်တူသည်။

“မပြောနဲ့တော့၊ ဘယ်လိုသုံးရလဲ သိပါတယ်!” မော့ချူး အလောတကြီး ပြောလိုက်သည်။ သူမသည် သူမ အိတ်ကပ်ကို သူမလက်ဝါးကြီးဖြင့် ဖုံးအုပ်လိုက်ပြီး ရေချိုးခန်းဆီသို့ လှစ်ခနဲ ပြေးသွားသည်။

သို့သော် ရေချိုးခန်းထဲသို့ ရောက်သောအခါ မော့ချူးသည် ဝမ်းနည်းမှုနှင့် ဒေါသအပြည့်ဖြင့် မျက်နှာဖြင့် သဘောပေါက်သွားသည်မှာ လူများသည် တကယ်ပင် စကားကြီးစကားကျယ် မပြောသင့်ပေ။ အကြောင်းမှာ သူမသည် ဤအဖွဲ့ချုပ်၏ သန့်ရှင်းရေးသုံးပစ္စည်းကို မည်သို့အသုံးပြုရမည်ကို တကယ်ပင် မသိသောကြောင့်ပင်။

အပေါ်အောက် ခွဲခြားမထား၊ ပတ်တီးလည်း မပါ… ကြာရှည်စွာ ကိုင်တွယ်လေ့လာပြီးနောက် မော့ချူးသည် နောက်ဆုံးတွင် လက်လျှော့လိုက်သည်။ သူမသည် ရေချိုးခန်းမှ ရှက်ရွံ့စွာ ထွက်လာပြီး ခေါင်းပင်မော့ရဲပေ။ “အမ်… ဘယ်လိုသုံးရတာလဲ?”

သူမ၏ စိတ်ဓာတ်ခွန်အားက သူမကို ပံ့ပိုးမထားပါက မော့ချူးသည် ယခုအချိန်ဆို နေရာတွင် ငိုရင်း မူးလဲသွားလိမ့်မည်ဟု ခန့်မှန်းရသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤမြင်ကွင်းသည် တကယ်ပင် ဆန်းကြယ်သော ရှက်စရာကောင်းသည့် အဖြစ်အပျက်ပင် ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

နျဥ်ယွိယွမ်သည် ထွေထွေထူးထူး မတွေးပေ။ သူသည် မော့ချူး၏ ရှက်ရွံ့နေသော ပုံလေးကို ကြည့်လိုက်သောအခါ သူ၏နှုတ်ခမ်းထောင့်များ ပိုမိုကွေးညွတ်သည်။ သူက ခြေ တစ်လှမ်းတိုး၍ မော့ချူး ရှေ့သို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။

သူမ၏လက်ကို ဆန့်တန်းလိုက်ပြီး သန့်ရှင်းရေးသုံးပစ္စည်း တစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ သူသည် ကျွမ်းကျင်စွာ ဖြေလိုက်သည်။ “လွန်ခဲ့တဲ့ ရာစုနှစ်ပေါင်းများစွာက ဒီဟာကို လုပ်ဖို့ သုံးတဲ့ ပစ္စည်းတွေ ရှာမတွေ့တော့ဘူး။ ဒါကို အခုမှ လုပ်ခိုင်းထားတာ။ ဝါဂွမ်းနဲ့ စိုထိုင်းတဲ့ အဝတ်စတွေနဲ့ လုပ်ထားတာ လူ့ကိုယ်ခန္ဓာနဲ့ သူ့အလိုလို ကပ်သွားလိမ့်မယ်။ ရေစုပ်ယူနိုင်စွမ်းက တော်တော်လေး မြင့်မားတော့ အညစ်အကြေးတွေက သူ့အလိုလို ခွဲပြီး စွန့်ထုတ်သွားလိမ့်မယ်။ ဒါကြောင့် မင်းလုပ်ဖို့ လိုတာက…”

နျဥ်ယွိယွမ်၏ ရှင်းပြချက်ကို နားထောင်နေစဉ် မော့ချူး၏ မျက်လုံးများ လင်းလက်လာသည်။

သူပြောသည့်အတိုင်းဆိုလျှင် သူမသည် နေ့စဉ် သန့်ရှင်းရေးသုံးပစ္စည်း လဲလှယ်ရန် စိတ်ပူစရာမလိုတော့ပေ။ ထို့အပြင် နွေရာသီတွင် မည်မျှပူသည်ဖြစ်စေ သန့်ရှင်းရေးသုံးပစ္စည်း လဲလှယ်ရန် စိတ်ပူစရာမလိုတော့ပေ။

'ကောင်းပြီ!' မော့ချူး သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ 'နောက်ဆုံးတော့ အဖွဲ့ချုပ်မှာ သူမကို အလွန်ကျေနပ်စေတဲ့ တစ်ခုခုတော့ ရှိလာပြီ။'

“ဟုတ်ကဲ့၊ ဟုတ်ကဲ့၊ နားလည်ပါပြီ” မော့ချူးသည် နျဥ်ယွိယွမ်၏ လက်ထဲမှ သန့်ရှင်းရေးသုံးပစ္စည်းကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ဆွဲယူလိုက်ပြီး ငှက်ကုလားအုတ်လေးကဲ့သို့ ရေချိုးခန်းဆီသို့ ပြေးသွားသည်။

မိနစ်ဝက်ခန့်ကြာပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် ကိုယ့်ကိစ္စကိုယ် ဖြေရှင်းပြီးသော မော့ချူးသည် ညင်သာစွာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးသည် အများကြီး ပိုမိုပြေလျော့သွားသည်ဟု ခံစားရသည်။ သို့သော် သူမ အပြင်သို့ထွက်၍ နျဥ်ယွိယွမ်ကို မြင်လိုက်သောအခါ သူမသည် ဆက်၍ ရှက်ရွံ့နေဆဲပင်။

All Chapters