အပိုင်း ၄၂၁

တကယ်တော့ မော့ချူးသည် သူမ ခုနက ပြောခဲ့သည့်အတိုင်း မပြောခဲ့လျှင်တောင် သူ့လက်ထဲတွင် ချီမိသားစု ရှိနေသေးသည်။ ချီတုန်ကို အလျှော့ပေးအောင် လုပ်နိုင်ဖို့ လုံလောက်သည်။ သို့သော် ဤမိန်းကလေးသည် သူ့ရှေ့တွင် အကာအကွယ် ပေးထားသည့်ပုံစံဖြင့် ရပ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ သူ၏ရင်ထဲတွင် နွေးထွေးမှုလှိုင်းလုံးတစ်ခု တရိပ်ရိပ်တက်လာခဲ့သည်။

ထိုကဲ့သို့သော ရတနာကို သူ မည်သို့ စွန့်လွှတ်ရဲမည်နည်း။ နျဥ်ယွိယွမ်၏ မော့ချူး၏ ခေါင်းကို ပွတ်သပ်နေသောလက်သည် အနည်းငယ် ရပ်တန့်သွားပြီးနောက် အောက်သို့ရွေ့လျားကာ သူမ၏ ချောမွေ့သော ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့သော မျက်နှာကို စနောက်ကာ ခပ်ဖွဖွ လက်ညှိုးဖြင့် ထိုးလိုက်သည်။ 'အင်း၊ ခံစားလို့တော်တော်ကောင်းတာပဲ။' နျဥ်ယွိယွမ်၏ မျက်လုံးများရှိ နူးညံ့မှုသည် ပို၍ပင် ပြင်းထန်လာသည်။

တစ်ဖက်တွင်မူ မော့ချူးသည် အနည်းငယ်တုန်လှုပ်သွားပြီး ဤလုပ်ဆောင်ချက်သည် အလွန်ရင်းနှီးသည်ဟု ခံစားရသည်။ လော်ဖန်က ဤသဘောတူညီချက်ကို လက်မှတ်ထိုးပြီးမှသာ သူမ ပြန်လည်တုံ့ပြန်မိသည်။ 'သူမလည်း အရင်က ဝိုင်းဝိုင်းနဲ့ဆို ဒီလိုပဲ မဟုတ်လား။

ဒါဆို… ဒီလူက သူမကို စနောက်နေတာလား။ '

စဉ်းစားမိပြီးနောက် မော့ချူးသည် နျဥ်ယွိယွမ်ကို မစိုက်ကြည့်ဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ပေ။ ထို့နောက် သူမသည် နျဥ်ယွိယွမ်၏လက်မှ လွတ်စေရန် အနည်းငယ်နောက်သို့ ဆုတ်လိုက်သည်။ ဤနူးညံ့သိမ်မွေ့သော အမူအရာသည် နျဥ်ယွိယွမ်ကို ပို၍ပင် အသည်းယားလာစေပြီး သူ၏မျက်လုံးများရှိ အပြုံးသည် ပို၍ပင် ပွင့်လာခဲ့သည်။

“သွားကြရအောင်။” ချီတုန်က သူတို့နှစ်ဦးကို စိုက်ကြည့်ရင်း ညင်သာစွာ ပြောလိုက်သည်။

“ဟုတ်ကဲ့။” လော်ဖန် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

တံခါးဖွင့်လာသည်။

ထိုနှစ်ဦး မထွက်ခင်မှာပင် နှင်းကဲ့သို့ ဖြူဖွေးသော ဝဝကစ်ကစ်လေးတစ်ကောင်က ခုန်ဝင်လာပြီး ချီတုန်၏ ခြေထောက်ကို တိုက်ရိုက်ဝင်တိုက်လိုက်သည်။

“အွတ်အွတ်–” ပိတ်ဆို့ခံရတာကြောင့် ဝိုင်းဝိုင်းက အရမ်းမပျော်ဘူး! သူက ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်တော့ သူ့ရဲ့ ဝဝကစ်ကစ်မျက်နှာက မာနတွေနဲ့ ပြည့်နေသည်။ 'မင်း ဘယ်သူလဲ? ငါ့ကို ရပ်တန့်ရဲတယ်ပေါ့? သူက ချူးလေးနဲ့ မတွေ့ရတာ လဝက်ရှိနေပြီ။' ထိုအချိန်မှာ ထိုအကောင်လေးက သူ့ကို လက်သည်းနဲ့ ကုတ်လိုက်သည်!

ဝိုင်းဝိုင်း၏ တိုက်ခိုက်ရေးအဆင့်သည် သာမန်အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန်များနှင့် နှိုင်းယှဉ်၍မရပေ။ သူ့ကိုယ်သူ ထိန်းထားသော်လည်း ချီတုန်၏ ခြေထောက်တွင် ခြေသည်းရာ နက်ရှိုင်းစွာ အနည်းငယ် ချန်ခဲ့သည်။ ပထမတစ်ချက်ကြည့်လိုက်လျှင် သွေးများ စီးကျနေသကဲ့သို့ ထင်ရသည်။ သူသည် တကယ်ပင် ထိတ်လန့်စရာကောင်းသည်။

မော့ချူးက တံခါးနောက်မှာ ရပ်နေသည်။ ဒီမြင်ကွင်းကို မြင်တော့ သူမ ရင်ထဲကနေ “ကောင်းတယ်!” လို့ အော်မိ၏။ တစ်ဖက်မှာတော့ လော်ဖန်က မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး ဝိုင်းဝိုင်းကို အေးစက်တဲ့ အကြည့်နဲ့ ကြည့်နေသည်။ “ဒီ ကောင်လေးက…”

“ဒါ ကျွန်မရဲ့ အိမ်မှာ မွေးထားတဲ့ကောင်လေး။” လော်ဖန်၏ စကားလုံးများ၏ အဓိပ္ပာယ်ကို ကြားသောအခါ မော့ချူးသည် ချစ်စရာကောင်းသော ဝိုင်းဝိုင်းကို အမြန်ခေါ်လိုက်သည်။

“ဝူးးဝူးးး–” မော့ချူးရဲ့ ပုံစံကို မြင်လိုက်တော့ ဝိုင်းဝိုင်းရဲ့ စိတ်မရှည်တဲ့ အမူအရာက ချက်ချင်း ပြောင်းသွားသည်။ သူ့ရဲ့ ကြယ်ရောင်မျက်လုံးတွေက တဖျတ်ဖျတ် မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ်နဲ့ ခုန်ပြီး မော့ချူ့ရင်ခွင်ထဲကို ပြေးဝင်သွားသည်။

လဝက်ကြာ မတွေ့ရပေမယ့် ကောင်လေးကတော့ သူ့လုပ်ရမယ့်အလုပ်ကို အရမ်းရင်းနှီးနေတုန်းပဲ။ ခုန်လိုက်တာနဲ့ မော့ချူးရဲ့ ရင်ခွင်ထဲကို တိတိကျကျ ဆင်းသက်လိုက်သည်။ သူက ပထမဆုံး နေရာရွှေ့ပြီး သက်သောင့်သက်သာရှိတဲ့ အနေအထားကို ရှာတွေ့တော့မှ ဝိုင်းဝိုင်းက သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ သူ့ရဲ့ ခေါင်းကြီးကြီးက မော့ချူးရဲ့ ကိုယ်ပေါ်ကို ငိုက်ကျပြီး သူ့ရဲ့ သားရဲခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးက လဲကျသွားသည်။ ချူးလေးရဲ့ ရင်ခွင်က နေလို့အကောင်းဆုံးပဲ!

ဝိုင်းဝိုင်း၏ အသွင်အပြင်ကို မြင်သောအခါ မော့ချူး၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များသည် အနည်းငယ် ကော့ညွတ်လာကာ မျက်လုံးထောင့်များတွင် အပြုံးပန်းများ ပွင့်လန်းလာသည်။ သူမ၏ မူလသပ်ရပ်လှပသော မျက်နှာသွင်ပြင်သည် ယခုအခါ ဖော်ပြမရနိုင်သော ဆွဲဆောင်မှုဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

သူမ၏ တောက်ပသော မျက်လုံးများနှင့် ဖြူဖွေးသော သွားများ၊ သူမ၏ မျက်ခုံးများနှင့် နီရဲသော နှုတ်ခမ်းများ… သူမ၏ တည်ငြိမ်မှုကြားတွင် လှပမှုအရိပ်အယောင်တစ်ခုကို သိမ်မွေ့စွာ မြင်တွေ့နိုင်သည်။

မော့ချူး၏ အလှသည် စိမ်းစိုသော ချောက်ကမ်းပါးပေါ်ရှိ တည်ငြိမ်သော သစ်ခွတစ်ပွင့်နှင့် တူသည်။ သူသည် နိုင်ငံတော်အလှဟု မသတ်မှတ်နိုင်သော်လည်း သူမက ရံဖန်ရံခါ ခေါင်းလှည့်လိုက်သောအခါ အံ့အားသင့်ဖွယ်ကောင်းသော အလှနှင့် တည်ငြိမ်မှုတစ်မျိုး ပေါ်လွင်နေသည်။

နျဥ်ယွိယွမ်၏ အကြည့်များ ရပ်တန့်သွားပြီး ချီတုန်ပင် ငြိမ်သက်သွားသည်။

“ဒါ မင်းရဲ့ အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန်လား?” သူ၏ ခြေထောက်ရှိ ဒဏ်ရာကို ကြည့်ရန် ခေါင်းငုံ့လိုက်ရင်း ချီတုန်က ရယ်လိုက်သည်။ “မင်းနဲ့မျိုးနွယ်တူပဲ။” သူက နူးညံ့ပြီး အန္တရာယ်ကင်းပုံရပေမဲ့ အတွင်းထဲမှာတော့ လက်သည်းချွန်တဲ့ တောကြောင်လေးလိုပဲ။ သတိမထားရင် သွေးထွက်သံယိုဖြစ်အောင် ကုတ်ခံရလိမ့်မည်။

ဤစကားများသည် ဝါကျနှစ်ခွ မဟုတ်သော်လည်း ချီတုန်၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ သိမ်မွေ့သောအပြုံးနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ ဤစကားလုံးများကို ချက်ချင်း အနည်းငယ် သိမ်မွေ့သွားစေသည်။

“ချီတုန်!” နျဥ်ယွိယွမ်၏ မျက်နှာအမူအရာ လုံးဝနိမ့်ကျသွားပြီး သူ၏ လေသံတွင် သတိပေးမှုမှာ နေ့အလင်းရောင်ကဲ့သို့ ရှင်းလင်းနေသည်။ သူသည် ဤလူကို လုံးဝ လွှတ်ပေးမည်မဟုတ်ပေ။

မော့ချူးသည် ဝိုင်းဝိုင်းကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ကိုင်ထားရာမှ လက်တစ်ဖက်ပြောင်းလိုက်ပြီး သူမ၏ အခြားလက်ဖြင့် နျဥ်ယွိယွမ်၏ လက်ဖဝါးကြီးကို အောက်မှ ညင်သာစွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

သူ၏ ကြမ်းတမ်းပြီး အမာရွတ်များရှိသော လက်နှင့် ကွဲပြားစွာ ချူးလေး၏ လက်သည် သိသိသာသာ သေးငယ်သည်။ ထို့အပြင် ထိုလက်သည် အိညက်ပြီး နူးညံ့ပျော့ပျောင်းကာ ဖိညှစ်လိုက်သောအခါ အရိုးမရှိသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ ဤလုပ်ဆောင်ချက်တစ်ခုတည်းဖြင့်ပင် နျဥ်ယွိယွမ်၏ နှလုံးသားသည် ချက်ချင်း အတော်အတန် တည်ငြိမ်သွားခဲ့သည်။

သူတို့နှစ်ဦး လက်ချင်းတွဲပြီး အချင်းချင်းကြည့်နေသည့် မြင်ကွင်းသည် ချီတုန်၏ မျက်လုံးများထဲသို့ အလိုလျောက် ကျရောက်သွားသည်။ သူ၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် တောက်ပသွားပြီးနောက် လျင်မြန်စွာ လှည့်ထွက်သွားခဲ့သည်။ “ကောင်းပြီ၊ သွားကြစို့။”

'မော့ချူး… နောက်မှ ပြန်တွေ့ကြတာပေါ့။'

ဉာဏ်ပညာတိမ်တိုက် ဂလက်ဆီမှ လူများ ပြန်သွားကြသည်။ အစပိုင်းတွင် သူတို့သည် မာန်မာနကြီးကြသော်လည်း ယခုမူ အတော်လေး တိတ်ဆိတ်နေကြသဖြင့် မော့ချူးတို့အဖွဲ့ကို အနည်းငယ် စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်စေသည်။ သို့သော်လည်း အခြားဂလက်ဆီများမှ လူအများစုမှာမူ ကျန်ရှိနေခဲ့ကြသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အဖွဲ့ချုပ်သို့ ရောက်ရှိလာခြင်းသည် မလွယ်ကူလှသောကြောင့် ကောင်းကောင်း ပျော်ရွှင်စွာ အနားယူကြရမည်ဟု တွေးမိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ကျီမို့လင်နှင့် အဖွဲ့သားများမှာ မော့ချူးတို့ထံသို့ သွားရောက်ရန် နောက်မတွန့်ခဲ့ကြပေ။ သူတို့၏ အကြောင်းပြချက်မှာ လုံးဝကို ခိုင်လုံလှသည်။

"ကြည့်ပါဦး၊ ငါတို့က ဂြိုဟ်အပြင်ဘက်က သူငယ်ချင်းတွေပဲလေ။ ခင်ဗျားတို့ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် ချစ်ချစ်ခင်ခင် နေရမှာပေါ့နော်။ ပြီးတော့ ငါတို့က တိုက်ပွဲမှာ ထူးခြားတဲ့ ခင်မင်မှုတွေ ရခဲ့ကြတာပဲ။ ခင်ဗျားတို့ ငါတို့ကို လိုက်ပို့ပြီးတော့ ခံစားခွင့်ပေးသင့်တယ် မဟုတ်လား"

ထိုစကားများကြောင့် သူတို့အားလုံး ဆွံ့အသွားခဲ့ကြသည်။ သို့သော် မော့ချူးမှာ အဖွဲ့ချုပ်၏ ခရီးသွားလုပ်ငန်းနှင့် ပတ်သက်၍ လုံးဝဥဿုံ မသိနားမလည်သူ ဖြစ်သည်။

ကျုံးဝမ်မှာမူ အမှန်တကယ်ပင် ခရီးသွားလုပ်ငန်းတွင် ဝါရင့်သူတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် အဖွဲ့ချုပ်၏ ထူးခြားဆန်းပြားသော နေရာအမျိုးမျိုးကို ပြောပြသည့်အခါ အလွန်ပင် စိတ်ဝင်စားဖွယ် ကောင်းလှသဖြင့် မော့ချူးပင်လျှင် သွားရည်ကျမတတ် ဖြစ်ခဲ့ရသည်။

ဤချစ်စဖွယ် အမူအရာကို နျဥ်ယွိယွမ်က သတိပြုမိပြီး ပြုံးမိသွားသည်။ မူလက သူသည် ဤဂလက်ဆီစစ်ပွဲ ပြီးဆုံးပါက သူတို့နှစ်ဦးတည်း ခရီးထွက်ရန် စီစဉ်ထားခဲ့သော်လည်း ယခုအနေအထားကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ထိုအစီအစဉ်ကို ခေတ္တခဏ ရွှေ့ဆိုင်းထားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

နောက်ဆုံး အဖွဲ့သည် ခရီးစဉ်အတွက် ဦးတည်ရာကို ဆုံးဖြတ်ရန် အချိန်အတော်ကြာ ဆွေးနွေးပြီးနောက် သက်တံ့ရေပူစမ်း (Rainbow Springs) သို့ သွားရောက်ရန် နောက်ဆုံးတွင် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြသည်။

လူတိုင်းသည် လုပ်ဆောင်တတ်သူများ ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့သည် ကိုယ်ပိုင်၏ ယာဉ်များကို မောင်းနှင်၍ လမ်းတစ်လျှောက် စကားပြောရင်း ရယ်မောရင်း သွားလာခဲ့ကြသည်။ မကြာမီပင် သူတို့၏ ဦးတည်ရာသို့ ရောက်ရှိခဲ့ကြသည်။

သက်တံ့ရေပူစမ်းသည် နယ်မြေသုံးရှိ နာမည်ကျော် ခရီးသွားဆွဲဆောင်ရာ နေရာတစ်ခုဟု မှတ်ယူနိုင်သည်။ ယခု မြင်တွေ့ရသည်မှာ သူ၏ ဂုဏ်သတင်းနှင့် လိုက်ဖက်ညီလှသည်ကို တွေ့ရသည်။

သူတို့၏ ရှေ့တွင် ရေပူစမ်းအိုင်ငယ်လေးများ ရှိနေသည်။ ရေများမှာ အနည်းငယ် ပွက်ပွက်ဆူနေပြီး တိမ်များနှင့် မီးခိုးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသည်။ အံ့ဩဖွယ်အကောင်းဆုံးမှာ ရေ၏ အရောင်အသွေးပင် ဖြစ်သည်။ အနီရောင်၊ အပြာရောင်၊ အစိမ်းရောင်၊ အပြာနုရောင်၊ ခရမ်းရောင် စသည်ဖြင့် အရောင်အသွေးစုံလင်စွာ ရှိနေပြီး မြင်ရုံမျှဖြင့် အလွန်ပင် လှပသည်ဟု ခံစားရစေသည်။

"ရေထဲဆင်းပြီး ပူဖောင်းတွေနဲ့ စိမ်ချင်လား" နျဥ်ယွိယွမ်က မော့ချူး၏ ဆံပင်ကို နောက်ဘက်မှ ကိုင်ကာ ညင်သာစွာ မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့!" မော့ချူးက ခေါင်းကို ပြတ်သားစွာ ငြိမ့်ပြပြီး သဘောတူလိုက်သည်။ သူမသည် ခေါင်းလှည့်၍ နျဥ်ယွိယွမ်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ ဒီသူသည် ဘာဖြစ်နေသည်ကို သူမ မသိပေ။ ယခုတလော သူမကို ထိတွေ့ရသည်ကို နျဥ်ယွိယွမ် အမြဲတမ်း နှစ်သက်နေသည်။ သူသည် သူမ၏ လက်ကို ကိုင်သည်ဖြစ်စေ၊ သူမ၏ ဦးခေါင်းကို ပွတ်သပ်သည်ဖြစ်စေ သူမ၏ အစ်ကိုကြီးက သူ့ကို အားကုန် စိုက်ကြည့်နေသည့် အကြည့်ကို လုံးဝ လျစ်လျူရှုထားသည်။

သူ့အကြည့်က သက်တံ့ရေပူစမ်းသို့ ပြန်ရောက်လာသောအခါ မော့ချူး၏ မျက်လုံးများ တောက်ပလာသည်။ ရေပူစမ်းထဲတွင် သူမ၏ ပုံပန်းသဏ္ဌာန်ကို တွေးလိုက်မိသောအခါ သူမသည် အလွန်လှပသည်ဟု ခံစားရပြီး သူမ၏ မျက်ခုံးများ ပင့်တက်သွားသည်။

"ချူးလေး၊ အဝတ်လဲခန်းက ဟိုဘက်မှာ" မော့ယန်လျှောက်လာသည်။ နျဥ်ယွိယွမ်ကို ရင်ဆိုင်ရသောအခါ သူ့မျက်နှာအမူအရာမှာ အနည်းငယ် မည်းမှောင်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူ့ညီမလေးကို လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ သူ့မျက်နှာအမူအရာမှာ ချက်ချင်းဆိုသလို ပို၍ နူးညံ့လာသည်။

"ကျွတ်ကျွတ်!" ကျီမို့လင်နှင့် အဖွဲ့သားများက နောက်ဘက်မှ စိတ်ဝင်တစား ကြည့်နေကြသည်။

သူတို့အများစုမှာ လူပျိုများ ဖြစ်ကြသည်။ နျဥ်ယွိယွမ် အတားအဆီးခံရသည်ကို မြင်သောအခါ သူတို့ ရယ်မောခြင်းကို မထိန်းနိုင်အောင် ဖြစ်ခဲ့ကြသည်။ ကြည့်ပါဦး၊ နျဥ်ယွိယွမ်သည် စစ်သူကြီး ဖြစ်နေသည့်တိုင် မိန်းကလေးတစ်ဦးကို ချစ်ရေးဆိုရခြင်းမှာ မလွယ်ကူလှပေ။ သို့သော် စဉ်းစားကြည့်သောအခါ မော့ချူးကဲ့သို့ ချစ်စဖွယ် ညီမလေးတစ်ဦး ရှိလျှင် အခြားယောကျ်ားတစ်ဦးက ခိုးယူသွားသည်ကို မည်သူမျှ ခွင့်ပြုမည် မဟုတ်ပေ။

ဝိုင်းဝိုင်းသည် မော့ချူးကို ဆွဲထားပြီး မလွှတ်ပေးသဖြင့် မော့ချူးမှာ သူကို မခေါ်မဖြစ် ခေါ်ဆောင်သွားရတော့သည်။ သို့သော်လည်း ထိုကောင်လေးမှာ အလွန်ပင် နာခံမှုရှိပြီး မော့ချူး၏ ရင်ခွင်ထဲတွင် မျက်လုံးမှိတ်ကာ ငြိမ်သက်စွာ အနားယူနေခဲ့သည်။ အသံတစ်ချက်ပင် မမြည်ပေ။ နောက်ဆုံးတွင် သက်သောင့်သက်သာ အိပ်ပျော်နေစဉ် ရုတ်တရက် သူ့ရင်ခွင် အပြောင်းအလဲ ဖြစ်သွားသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။

ဟုတ်သားပဲ။ ထိုကဲ့သို့ တောင့်တင်းသော ရင်ခွင်သည် ချူးလေး၏ ရင်ခွင်ကဲ့သို့ သက်သောင့်သက်သာ ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား။ သူ၏ အရည်လဲ့နေသော မျက်လုံးများ ပွင့်လာပြီး ဦးခေါင်းကို အန္တရာယ်ရှိစွာ မော့ကြည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက်မှ သူ့ကို ချူးလေး၏ ရင်ခွင်ထဲမှ နျဥ်ယွိယွမ်က ချီလာခြင်း ဖြစ်သည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။

"အာဝူး-” 'ဟာ၊ ဒီစိတ်အနှောင့်အယှက်ပေးတဲ့ လူသား၊ မင်းနဲ့မတွေ့တာ ရက်နည်းနည်းလေးရှိသေးတာကို အတင့်ရဲလာတာလား။ ဒီသခင်လေးကို တကယ်တမ်း ကိုယ်ဘာသာကိုယ် လာထိရဲတယ်ပေါ့။'

ဝိုင်းဝိုင်း၏ ချွန်ထက်သော သွားများက တကျိကျိ ကြိတ်နေသည်။ နျဥ်ယွိယွမ်ကို ကိုက်တော့မည့်အချိန်တွင် မော့ချူး၏ ညင်သာသော နှာမှုတ်သံကို ကြားလိုက်ရသည်။ သူသည် သွားများကို လျင်မြန်စွာ ဖြေလျှော့လိုက်ပြီး နစ်နာသည့် အမူအရာဖြင့် သူမကို စိုက်ကြည့်နေသည်။

နျဥ်ယွိယွမ်၏ ရင်ခွင်ထဲမှ ထွက်ရန် မြည်တွန်တောက်တီးနေစဉ် နျဥ်ယွိယွမ်က သူကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဖိထားလိုက်ပြီး မော့ချူးကို ပြောလိုက်သည်။ "မင်းသွားပြီး အဝတ်လဲလိုက်။ ဒီဝတုတ်လေးကို ငါ ခဏထိန်းထားပေးမယ်"

'ဟွန့်! ဒါက နောက်စရာလား။ သူတောင် ချူးလေး အဝတ်လဲတာကို မမြင်ရဘူး။ ဒီလို စက်ဆုပ်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ သွေးအလင်းသားရဲကို ဦးအောင် ခွင့်ပြုရမှာလား။'

နောက်ဆုံးတွင် နျဥ်ယွိယွမ်၏ "ဝတုတ်လေး" ဟူသော စကားများက ဝိုင်းဝိုင်းကို လုံးဝ ဒေါသထွက်စေခဲ့သည်။ သူ၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ အဖြူရောင်အမွှေးများအားလုံး ထောင်မတ်လာပြီး သူ၏ မျက်လုံးများမှာ ဒေါသအမျက်တို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ သူသည် နျဥ်ယွိယွမ်ထံသို့ ခုန်အုပ်လိုက်သည်။ 'ယုတ်မာလိုက်တာ! ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြောလို့မရဘူးလား။ ဝတုတ်လေး၊ ဘယ်သူက ဝတုတ်လေးလဲ။'

'ပညာရှိကို သတ်၍ရသော်လည်း မစော်ကားရဆိုတဲ့ စကားကို သိရဲ့လား'

မော့ချူး ဤစကားကို ကြားသောအခါ ခေါင်းငုံ့၍ ဝိုင်းဝိုင်းကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူမ သက်ပြင်းချမိလိုက်သည်။ ဟူး၊ ဤအတောအတွင်း သူမသည် သူကို ဂရုစိုက်ရန် အချိန်မရခဲ့ပေ။ ထိုကောင်လေးသည် တကယ်ပင် ဝိတ်တက်လာခဲ့ပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အမွှေးပွ အဖြူရောင် ဘောလုံးတစ်လုံးကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။