အပိုင်း ၄၂၄

ထိုစကားကို ကြားလိုက်တဲ့အခါ မော့ချူးရဲ့ မျက်နှာပေါ်က နီမြန်းမှုတွေက အနည်းငယ် မှေးမှိန်သွားသည်။ နျဥ်ယွိယွမ်က သူ့ကို တမင်တကာ အတွေးမှားအောင် လုပ်ခဲ့တာကို တွေးလိုက်တဲ့အခါ သူမ ခေါင်းမော့ပြီး သူ့ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

နျဥ်ယွိယွမ်က အံ့အားသင့်သွားသည်။ သူ့မျက်လုံးတွေထဲမှာ လင်းလက်တောက်ပမှုတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

မော့ချူးကတော့ မသိပေ။ သူမ အရင်က ရေပူစိမ်ထားတာကြောင့် ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး ဖြူဖွေးနီရဲနေသည်။ သူမက စားချင်စဖွယ် ကောင်းနေပြီး၊ အဲဒီအပြင် ခုမှ နိုးလာတာ။ သူမမျက်လုံးတွေကလည်း မျက်ရည်ဝိုင်းနေသေးသည်။ ဒေါသနဲ့ အမျက်ဒေါသတွေ ပါဝင်နေတဲ့ ဒီလိုအကြည့်မျိုးက လုံးဝ ဆွဲဆောင်မှုရှိသည်။

“ချူးလေး၊ ကိုယ်တို့ပြန်ရောက်ရင် တရားဝင် ကတိသစ္စာပြုကြမလား။" ရုတ်တရက် နျဥ်ယွိယွမ်က ပြောလိုက်သည်။

သူ့လေသံက အနည်းငယ်လေးပေမယ့် သူ့မျက်လုံးတွေက တောက်ပနေသည်။

သစ္စာဆိုခြင်းရဲ့ အတက်အကျတွေကို တွေးလိုက်တဲ့အခါ ချူးလေးအတွက် အမြန်ဆုံး သစ္စာဆိုတာ ပိုကောင်းမယ်လို့ သူခံစားရသည်။ 'ချူးလေးရဲ့ အမှတ်အသား သူ့မှာ ရှိနေသရွေ့ တခြားသူတွေက သူမကို တောင့်တမှာကို သူ ကြောက်နေရဦးမှာလား။'

မော့ချူးက အံ့အားသင့်သွားသည်။ 'ဘာလို့... ကိစ္စက ရုတ်တရက် ဒီလိုဖြစ်လာရတာလဲ။'

မော့ချူး စကားမပြောတာကို မြင်တော့ နျဥ်ယွိယွမ်ရဲ့ ခေါင်းက ရုတ်တရက် ငုံ့ကျသွားပြီး သူ့လေသံက အနည်းငယ် မျှော်လင့်ချက်မဲ့နေသည်။ "မင်း... မင်း ကိုယ်နဲ့ ကတိသစ္စာမပြုချင်ဘူးလား။"

ပြီးတော့ မော့ချူးက နျဥ်ယွိယွမ်ဟာ အာဏာရှင်တစ်ယောက်ကနေ စိတ်ဓာတ်ကျနေတဲ့ သူတစ်ယောက် ဖြစ်သွားတာကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူဟာ ခမ်းနားထည်ဝါတဲ့ ခြင်္သေ့တစ်ကောင်လိုပဲ ရုတ်တရက် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်သွားသည်။ သူ့ရဲ့မာနကြီးတဲ့ မျက်ခုံးတွေက ငုံ့ကျသွားပြီး ဘာမှမပြောတော့ဘူး။ ဒါပေမယ့် သူ့ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးက ဝမ်းနည်းမှုအနည်းငယ်ကို ဖော်ပြနေသည်။

မော့ချူးက နျဥ်ယွိယွမ် ဒီလိုဖြစ်နေတာကို မမြင်ချင်တာကြောင့် ခေါင်းကို အမြန်ခါလိုက်သည်။ "မဟုတ်ဘူး၊ အဲဒါ မဟုတ်ဘူး။ ကျွန်မက..."

မော့ချူး စကားမဆုံးခင်မှာ နျဥ်ယွိယွမ်က ခေါင်းမော့လိုက်ပြီး မျက်လုံးတွေက လင်းလက်သွားသည်။ "ဒါဆို မင်း သဘောတူတာပေါ့။ ကောင်းပြီ၊ ကိုယ် ပြန်ရောက်တာနဲ့ အချိန် ချက်ချင်းရှာကြည့်လိုက်မယ်။"

ပြီးတော့ သူ စိတ်လှုပ်ရှားမှုအပြည့်နဲ့ ထွက်သွားပြီး သူ့ခြေလှမ်းတွေက ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်နေသည်။ မော့ချူးကို တစ်ယောက်တည်း အခန်းထဲမှာ ထားခဲ့သည်။ 'သူမ "သဘောတူ" ခဲ့တာလား။'

"အမ်၊ မင်းတို့ တကယ် ကတိသစ္စာပြုတော့မှာလား။" ခုနလေးတင် ရောက်လာပြီး နောက်ဆုံးစကားတွေကို ကြားလိုက်ရတဲ့ ကောင်မလေးက စိတ်လှုပ်ရှားမှုအပြည့်ပဲ။ ဒီတုန်လှုပ်စရာသတင်းကို အခုချက်ချင်း အွန်လိုင်း မှာ ဖော်ထုတ်ချင်နေပြီပင်။ သူ အချိန်အကြာကြီး ထိန်းထားပြီးမှ စိတ်တည်ငြိမ်လာသည်။ ဒါပေမယ့် သူ့လေသံက ပျော်ရွှင်မှုကို မဖုံးကွယ်နိုင်ဘူး။ "ဒါ အရမ်းကောင်းတာပဲ! မင်းတို့ နှစ်ယောက်လုံးအတွက် ဂုဏ်ယူပါတယ်!"

မော့ချူးက အနည်းငယ် ကြောင်နေတုန်းပင်။ တစ်ခုခု မှားယွင်းနေတယ်လို့ သူမ အမြဲခံစားနေရသည်။

သက်တံ့ရေပုစမ်းဧရိယာမှာ သူတို့တွေ ပျော်ရွှင်နေကြတုန်း တစ်ဖက်မှာတော့ မုန်တိုင်းတစ်ခု စတင်နေပြီပင်။

ချောင်အိမ်တော်၌။

"ဒါက မင်းပြောတဲ့ 'အမှားအယွင်းမရှိ' ဆိုတာလား။" ဗီဒီယိုခေါ်ဆိုမှုထဲက အယ်လန်ကို ကြည့်ရင်း အကြီးအကဲချောင်က သူ့ရဲ့တည်ငြိမ်မှုကို မထိန်းနိုင်တော့ဘူး။ သူ အနည်းငယ် ကြမ်းတမ်းနေသည်။ လအနည်းငယ်အတွင်းမှာပဲ သူဟာ ဆယ်နှစ်ကျော် ပိုပြီး အိုမင်းသွားသလို၊ သူ့ရဲ့ ဆံပင်နက်တွေက ဆံပင်ဖြူအနည်းငယ် ဖြစ်သွားပြီး၊ သူ အလွန် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေပုံရသည်။

(အာလန် ကို အယ်လန်လို့ ပြောင်းထားပါတယ်)

ပြန်တွေးကြည့်တော့ နျဥ်ယွိယွမ်ရဲ့ လူတွေကို အာဟာရရည်တွေ လဲလှယ်ဖို့ ငွေအမြောက်အမြား ပေးပြီး လာဘ်ထိုးဖို့ ဆုံးဖြတ်ခဲ့တာ။ အမှားအယွင်းမရှိဘူးလို့ ထင်ခဲ့ပေမယ့် ဒီလို အမှားမျိုး ဖြစ်လာမယ်လို့ မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။

ကိစ္စတွေ ပေါ်ပေါက်လာတာကို မြင်လိုက်ရတဲ့အခါ သူ ဘယ်လောက်တောင် မုန်းတီးခဲ့လဲဆိုတာ ဘုရားပဲ သိလိမ့်မယ်။ ဒီထက်ကောင်းတဲ့ နည်းလမ်းမရှိဘူး! ဒါဟာ အရမ်းကောင်းတဲ့ အစီအစဉ်တစ်ခုဖြစ်ပေမယ့် နျဥ်ယွိယွမ်နဲ့ တခြားသူတွေက အလွယ်တကူ ရှောင်ရှားနိုင်ခဲ့သည်။ ဒါ့အပြင် သူတို့က ဒီအခွင့်အရေးကို အသုံးချပြီး မဟူရာ သမုဒ္ဒရာနဲ့ မဟာမိတ်ဖွဲ့ကာ ကြယ်တာရာတိုက်ပွဲရဲ့ ချန်ပီယံဖြစ်လာပြီး အဖွဲ့ချုပ်ရဲ့ သူရဲကောင်းတွေ ဖြစ်လာခဲ့သည်။

ဟုတ်တာပေါ့!

'သူ၊ နျဥ်ယွိယွမ်က သူရဲကောင်းဖြစ်ပေမယ့် သူတို့အားလုံးက ဗီလိန်တွေပဲ!' အကြီးအကဲချောင်က လက်သီးဆုပ်မိတော့မလို ဖြစ်သွားသည်။ ဒီလိုဖြစ်လာမယ်လို့ သူ မမျှော်လင့်ခဲ့ဘူး... အမှားတစ်ခုတည်းနဲ့ ချောင်မိသားစုရဲ့ နှစ်တစ်ရာသမိုင်းရှိတဲ့ အခြေခံအုတ်မြစ် ပျက်စီးသွားလိမ့်မည်။ သူ့ရဲ့မှုန်မှိုင်းနေတဲ့ မျက်လုံးထဲမှာ မကျေနပ်မှုအရိပ်အယောင်တစ်ခု လင်းခနဲ ပေါ်လာသည်။

သူ ခေါင်းငုံ့လိုက်ပြီး ဗီဒီယိုအောက်က ဖန်သားပြင်သေးသေးလေးတစ်ခုကို မြင်လိုက်ရသည်။ အဲဒီပေါ်က မှတ်ချက်တွေက မြန်ဆန်တဲ့နှုန်းနဲ့ ပြောင်းလဲနေသည်။

ကြယ်တာရာ စစ်ပွဲပြီးသွားပေမယ့် အင်တာနက်ပေါ်က စိတ်အားထက်သန်မှုက မလျော့ကျသေးပေ။ ပိုပြီးတောင် ပြင်းထန်လာမယ့် လက္ခဏာတွေ ရှိနေသည်။

အဲဒီထဲမှာ 'အဆိပ်ခတ်မှု' အကြောင်း ဆွေးနွေးမှုက အပြင်းထန်ဆုံးပင်။ ရေတွက်လို့မရတဲ့ ကွန်ရက်အသုံးပြုသူတွေရဲ့ ကျိန်ဆဲသံတွေနဲ့ ဒေါသတွေက အကြီးအကဲကျိုရဲ့ နှလုံးသားထဲကို ထိုးစိုက်လိုက်တဲ့ ဓားလိုပဲ။ သူ လှုပ်ရှားလိုက်တာနဲ့ သွေးတွေ စီးကျလာလိမ့်မည်!

ဗီဒီယိုခေါ်ဆိုမှုရဲ့ တစ်ဖက်မှာ အယ်လန်ရဲ့ မျက်နှာကလည်း သိပ်မကောင်းဘူး။ ငွေရောင်လက်စွပ် ဝတ်ဆင်ထားတဲ့ သူ့ရဲ့ လက်ရှည်သွယ်သွယ်လေးတွေက စားပွဲပေါ်ကို စည်းချက်ညီညီ ခေါက်နေပြီး ‘တတောက်တောက်' အသံတွေ ထွက်ပေါ်နေသည်။

"အခုက တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် အပြစ်တင်နေရမယ့် အချိန်မဟုတ်ဘူး။" အယ်လန်က မျက်လုံးပင့်ပြီး လေးနက်တဲ့ လေသံနဲ့ ပြောလိုက်သည်။ "အဲဒီတုန်းက ခင်ဗျားရဲ့ လုပ်ဆောင်ချက်တွေက... ပိရိရဲ့လား။"

'သက်သေမရှိသရွေ့ လူတိုင်းက သူတို့လုပ်ခဲ့တာဖြစ်နိုင်တယ်လို့ သိရင်တောင် ဘာလုပ်နိုင်မှာလဲ။ ဉာဏ်ပညာတိမ်တိုက်က ချီတုန်လည်း အဲဒီလိုပဲ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်သွားတာ မဟုတ်ဘူးလား။'

ဒီစကားကို ကြားလိုက်တဲ့အခါ အကြီးအကဲချောင်က လေးလေးပင်ပင်နဲ့ ကြမ်းတမ်းစွာ အသက်ရှူသံအနည်းငယ် ထွက်လာသည်။ အချိန်အတော်ကြာမှ သူ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သူ့မျက်လုံးထဲက အရောင်ကို ဖိနှိပ်လိုက်သည်။

သူက အယ်လန်ထက် ပိုနက်နဲစွာ တွေးခဲ့သည်။

ချီတုန် ဘေးကင်းစွာ ထွက်သွားနိုင်တာက သက်သေအလုံအလောက် မရှိလို့တင် မဟုတ်ဘူး။ ပိုအရေးကြီးတာက သူက ဉာဏ်ပညာတိမ်တိုက် ဂလက်ဆီက မြို့စားရဲ့ အမွေခံဖြစ်နေလို့ပဲ။ ဒီအထောက်အထားတစ်ခုတည်းနဲ့တင် အဖွဲ့ချုပ်က လူတွေက သူ့ကို ထိချင်ရင် သေချာစဉ်းစားရလိမ့်မည်။

ဒါပေမယ့် သူတို့က မတူဘူး!

သူတို့မှာ ဘယ်လောက်ပဲ အာဏာနဲ့ သြဇာအာဏာရှိနေပါစေ၊ သူတို့က အဖွဲ့ချုပ်မှာ အမြစ်တွယ်နေဆဲပင်။ အထက်အရာရှိတွေက ပါးစပ်ဖွင့်လိုက်တာနဲ့ သက်သေမရှိရင်တောင် သူတို့ကို ဖြုတ်ချနိုင်သည်။

ဒါ့အပြင် ချောင်မိသားစုကို အောက်ကနေ မိသားစုဘယ်နှစ်စုက စောင့်ကြည့်နေကြတာလဲ။ ချောင်မိသားစု ပြိုလဲတာနဲ့ သူတို့ရဲ့ ကြီးမားတဲ့ သြဇာအာဏာက ကိတ်မုန့်ကြီးတစ်ဖဲ့လို ဖြစ်သွားပြီး လူတိုင်းက မြည်းစမ်းချင်ကြလိမ့်မည်။

သူ့ရဲ့ အနည်းငယ် ကုန်းကုန်းနေတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က မတ်မတ်ဖြစ်သွားသည်။ အကြီးအကဲချောင် မျက်လုံးမှေးလိုက်သည်။ သူ မတိုက်ဘဲ အရှုံးပေးမှာ မဟုတ်ဘူး။

.......

နေဝင်ရီတရောအချိန် ရောက်တော့မည်ပင်။

နေဝင်ဆည်းဆာရဲ့ ရောင်ခြည်တွေက အရောင်အသွေးစုံတဲ့ စမ်းချောင်းပေါ်ကို ထိုးဖောက်ကျရောက်နေပြီး ရွှေရောင်ပိုးသားပါးလေးတစ်ထပ် ဖုံးအုပ်ထားသလို အလွန်လှပနေသည်။

သို့သော်လည်း နျဥ်ယွိယွမ်ရဲ့ မျက်လုံးထဲမှာတော့ ဒီမြင်ကွင်းက နေဝင်ဆည်းဆာအောက်က သွယ်လျတဲ့ ကိုယ်ခန္ဓာပုံစံနဲ့ ယှဉ်လို့မရပေ။ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံနဲ့ သူ့အာရုံစိုက်မှု အားလုံးကို ဖမ်းစားထားခဲ့ပြီပင်။

အတော်လေးကြာပြီးမှ သူ ရှေ့ကိုတစ်လှမ်းတိုးလိုက်ပြီး မော့ချူးနဲ့ ဘေးချင်းယှဉ်ရပ်လိုက်သည်။ သူ့လေသံက နူးညံ့နေသည်။ "သွားကြစို့။ မင်း ကြိုက်တယ်ဆိုရင် နောက်တစ်ခါ ထပ်လာကြမယ်။"

"ဟူး..." မော့ချူး မျက်လုံးမှိတ်ပြီး လေကို ပြင်းပြင်းရှူသွင်းလိုက်သည်။ နျဥ်ယွိယွမ်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်တဲ့အခါ သူမ မနေနိုင်ဘဲ ပြုံးလိုက်သည်။ "အင်း၊ သွားကြစို့။"

မောင်းနှင်ခြင်းယာဥ်ပေါ်မှာ ထိုင်လိုက်တဲ့အခါ မော့ချူး ရုတ်တရက် တစ်ခုခု မှားနေတယ်ဆိုတာ သတိပြုမိသွားသည်။

"အာ၊ သူတို့ ဘယ်ရောက်သွားကြတာလဲ။" 'ဘာလို့ သူမနဲ့ နျဥ်ယွိယွမ် နှစ်ယောက်တည်း ရှိနေရတာလဲ။ ဆူညံနေတဲ့ ဝိုင်းဝိုင်းတောင် ပျောက်သွားပြီ။'

နျဥ်ယွိယွမ်က ခေါင်းလှည့်လိုက်ပြီး သူ့မျက်လုံးထဲမှာ ရှားရှားပါးပါး လိမ္မာပါးနပ်မှု အရိပ်အယောင်လေးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ သူ ညင်သာတဲ့လေသံနဲ့ ပြောလိုက်သည်။

"သူတို့... တခြား မောင်းနှင်ခြင်းယာဥ်နဲ့ ထွက်သွားလောက်ပြီ။" 'အခု သူတို့ နှစ်ယောက်တည်းပဲ ကျန်တော့တယ်!'

'ဟမ်?' နျဥ်ယွိယွမ်ရဲ့ ချောမောတဲ့ ဘေးတိုက်ပုံစံကို ကြည့်ပြီး မော့ချူးက အံ့အားသင့်သွားသည်။

သူတို့တွေ လျှပ်စီးလို မြန်ဆန်စွာ ခရီးသွားခဲ့ကြပြီး မကြာခင် ရပ်တန့်လိုက်ကြသည်။

"သွားကြစို့။" မောင်းနှင်ခြင်းယာဥ်ကို ခလုတ်ခုံ ထဲ ထည့်ပြီးနောက် နျဥ်ယွိယွမ်က မော့ချူးရဲ့ လက်ကို ကိုင်လိုက်ပြီး ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြောလိုက်သည်။ "ဒါက ကိုယ့်မိသားစုရဲ့ အိမ်ဟောင်း"

အိမ်ဟောင်းလား။

နျဥ်ယွိယွမ်ရဲ့ လက်ဆွဲခေါ်သွားခြင်းကို ခံရပြီး ခြေလှမ်းအနည်းငယ် လှမ်းပြီးမှ မော့ချူး နောက်ဆုံးတော့ ဖြည်းဖြည်းချင်း တုံ့ပြန်လိုက်သည်။ 'အိမ်ဟောင်း... ဒါဆိုရင် နျဥ်ယွိယွမ် အိမ်က လူကြီးတွေ အထဲမှာ ရှိနေနိုင်တယ်ပေါ့။ ဒါဆို... ' မော့ချူးက မှင်တက်စွာနဲ့ ပါးစပ်ဖွင့်လိုက်သည်။ 'အခုသူမ သူ့မိဘတွေကို တွေ့ဖို့ ပြင်ဆင်နေတာလား။'

မော့ချူး စကားမပြောခင်မှာ နျဥ်ယွိယွမ်က တံခါးကို တွန်းဖွင့်လိုက်ပြီပင်။

"မင်း မျိုးမစစ်ကောင်! ဖြေရှင်းရမယ့် ကိစ္စတွေ အများကြီး ကျန်သေးတယ်ဆိုတာ မင်း မသိဘူးလား။ မကောင်းတဲ့ကောင်လေး၊ အပြင်ထွက်ပျော်ဖို့ အားနေသေးတယ်ပေါ့။ မင်း..." တံခါးဖွင့်လိုက်တော့ အကြီးအကဲနျဥ်ရဲ့ အော်ဟစ်ဆဲဆိုသံ ကျယ်လောင်စွာ ကြားလိုက်ရသည်။ သူက ဆိုဖာအလယ်မှာ ခါးမတ်မတ်နဲ့ ထိုင်နေသည်။ သူ အားမာန်အပြည့်နဲ့ ဆဲဆိုနေတုန်းမှာပဲ သူ့အကြည့်က သူ့ဘေးနားက မော့ချူးဆီ ရောက်သွားတော့ လည်ချောင်းနာသွားသလိုပဲ သူ့အသံက ရပ်တန့်သွားသည်။

"...အဟမ်း!" အတော်လေးကြာအောင် တိတ်ဆိတ်နေပြီးနောက် အကြီးအကဲနျဥ်က သူ့မျက်နှာအမူအရာကို ပြန်ပြင်လိုက်သည်။ "ကောင်းပြီ၊ မော့ချူးလည်း ဒီမှာပဲ။ ဝင်ထိုင်ပါဦး။"

"ဟုတ်ကဲ့။" မော့ချူးက အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာ ပြုံးလိုက်ပေမယ့် နျဥ်ယွိယွမ်ရဲ့ လက်ကို တိတ်တိတ်လေး ဆိတ်လိုက်သည်။ 'ဒီလောက်ကြီးတဲ့ကိစ္စကို ရှင် ကျွန်မကို မပြောပြလို့ မရဘူးလား။ အခုလို တန်းတန်းမတ်မတ်ကြီး ရောက်လာတော့ သူမနှလုံးသားလေးက ကြောက်ရွံ့မှုနဲ့ တုန်ရင်နေတုန်းပဲ!'

နျဥ်ယွိယွမ်ရဲ့ နောက်ကို ပိုပြီး နီးကပ်စွာ လိုက်လာပြီးနောက် မော့ချူးက အဘိုးကြီးကို ခေါင်းညိတ်ပြပြီး "အဘိုးနျဥ်။" လို့ ပြုံးပြီး ခေါ်လိုက်သည်။

"အေး။" အဘိုးကြီးက သူ့ရဲ့ တင်းမာတဲ့ မျက်နှာအမူအရာကို ထိန်းထားပြီး သေသေချာချာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ဒီမှာ ထိုင်။" ချူးလေးက သင့်လျော်စွာ ပြုမူနေပေမယ့် နျဥ်ယွိယွမ်က သူမရဲ့ အနည်းငယ် ချွေးစေးထွက်နေတဲ့ လက်ဖဝါးကနေ သူမစိတ်လှုပ်ရှားမှုကို ခံစားမိတာကြောင့် သူမလက်ဖဝါးကို အနည်းငယ် ပိုတင်းတင်းဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။ "ရေသောက်မလား။"

မော့ချူး ဆိတ်နေတာကြောင့် စိမ်းတော့မလိုဖြစ်နေတဲ့ သူ့လက်ကိုတော့ သူ ဂရုမစိုက်ပေ။

"မလိုပါဘူး။" မော့ချူးက ခေါင်းခါလိုက်ပြီး အနည်းငယ် ရှက်နေဆဲပင်။

"မင်းကို လျှောက်ကြည့်ဖို့ ခေါ်သွားပေးမယ်။" ဒါကို မြင်တော့ နျဥ်ယွိယွမ်က ချူးလေးကို အချိန်အနည်းငယ် ပေးဖို့အတွက် "သွားကြည့်ရအောင်" လို့ အကြံပြုလိုက်သည်။

ဒီစကားကို ကြားလိုက်တဲ့အခါ မော့ချူး ချက်ချင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ဟုတ်ကဲ့။"