အပိုင်း ၄၂၆

အကြီးအကဲချင်ကတော့ သဘောထား မတူပေ။ သူ နျဥ်ယွိယွမ်ကို ချီးကျူးတဲ့အကြည့်နဲ့ ကြည့်ပြီး "မှန်တယ်။ ဒီခေတ်မှာ တစ်ခုခု မြင်တာနဲ့ ချက်ချင်း လုပ်ရမယ်။ မဟုတ်ရင် ငါ့မိသားစုက ကောင်မလေးတွေလို အကုန် တကိုယ်တည်း ဖြစ်ကုန်လိမ့်မယ်။"

သူ ပြောရင်းဆိုရင်းနဲ့ အကြီးအကဲချင်က ဒေါသတကြီး ခေါင်းခါလိုက်သည်။

ဒီစကားကို ကြားလိုက်တဲ့အခါ အကြီးအကဲနျဥ်လည်း အဓိပ္ပာယ်ရှိတယ်လို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ 'မှန်တယ်။ ဒီချူးလေး မော့ချူးက ဒီလိုငယ်ရွယ်တဲ့အရွယ်မှာတောင် အံ့မခန်းစွမ်းရည်နဲ့ အောင်မြင်မှုတွေကို ပြသထားပြီးသား။ သူတို့သာ အမြန်ဆုံး မလုပ်ဆောင်ဘူးဆိုရင် ဒီပန်းပွင့်က ဘယ်မိသားစုမှာ အဆုံးသတ်မလဲဆိုတာ မသေချာသေးဘူး!'

"အော် ဟုတ်သား။" နျဥ်ယွိယွမ် ပန်းကန်ကို ချလိုက်ပြီး မော့ချူးကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ကြည့်လိုက်သည်။ " ကိုယ် ကတိသစ္စာပြုမယ့် အချိန်ကို ကြည့်ပြီးပြီ။ အကောင်းဆုံး ရက်က ဒီနှစ်ကုန် မင်းမွေးနေ့ပဲ။ မင်း ဘယ်လိုထင်လဲ။"

"အိုက်ယို!" ဒီစကားကို ကြားလိုက်တဲ့အခါ အကြီးအကဲချင်းက မနေနိုင်ဘဲ ရယ်လိုက်သည်။ 'ဒီကလေးက အလုပ်လုပ်တာ မြန်တယ်လို့ သူ ခုလေးတင် ပြောလိုက်တာ၊ အခု ဒီကိစ္စကို သူ အပြီးသတ်လိုက်ပြီ။' နျဥ်မိသားစုဝင်တစ်ယောက် ဖြစ်တာနဲ့အညီ သူ့ရဲ့ လုပ်ဆောင်ချက်က တကယ် မြန်သည်။

"မင်းတို့ ဒီနှစ်ကုန်ကျ ကတိသစ္စာပြုဖို့ ပြင်ဆင်ပြီးပြီလား။" နျဥ်ကျန့်ဟိုင်က ဒီကိစ္စကို ပထမဆုံးအကြိမ် ကြားရတာဖြစ်ပြီး သူ့မျက်လုံးတွေက သိချင်စိတ်နဲ့ ပြည့်နှက်နေသည်။

"အရမ်းစောသေးတာ မဟုတ်ဘူးလား။" အကြီးအကဲနျဥ်လည်း မျက်မှောင်ကြုံ့လိုက်သည်။ အဓိကက ဒီနှစ်ကုန်ဖို့ နှစ်လ သုံးလလောက်ပဲ လိုတော့တာ။ ဒီလိုကြီးမားတဲ့ ကိစ္စကို သူတို့ လုပ်နိုင်ပါ့မလား။

အကြီးအကဲချင်က ဘေးမှာထိုင်ပြီး ဟင်းချိုသောက်နေသည်။ သူက ဘာမှမပြောပေ။ ဒီမိသားစုက ထူးဆန်းသည်။

ဒီကတိသစ္စာရဲ့ အဓိပ္ပာယ်က နျဥ်ယွိယွမ်ကို မော့ချူးနဲ့ ချည်နှောင်လိုက်တာနဲ့ တူတူပင်။ ကတိသစ္စာပြုပြီးနောက် နျဥ်ယွိယွမ်က သူ့အရွယ်ရောက်ပြီးချိန်အထိ မော့ချူးကို စိတ်ရင်းမှန်နဲ့ ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်ရမည်။ အရေးအကြီးဆုံးကတော့ မော့ချူးက နျဥ်ယွိယွမ်ကို စွန့်ပစ်ရင်တောင် သူ ဘာမှ မညည်းညူရဘူး။ စောင့်ရှောက်သူရဲ့ ကတိသစ္စာက အဲဒီလောက် အခက်ကြီး။

တခြားမိသားစုဆိုရင် ဘယ်လိုလုပ် သဘောတူနိုင်မှာလဲ။ မမျှော်လင့်ဘဲ ခေါင်းမာတဲ့ အကြီးအကဲနျဥ်က ကန့်ကွက်ခြင်းမရှိပေ။

အကယ်၍ အကြီးအကဲနျဥ်က သူ့သူငယ်ချင်း အဘိုးကြီး ဘာတွေးနေလဲဆိုတာ သိရင် သူ သေချာပေါက် အေးစက်စွာ ရှူတ်ချလိမ့်မည်။ အစကတော့ သူ မပျော်ဘူး။ ဒါပေမယ့် ပြဿနာက နျဥ်ယွိယွမ်က ဆန္ဒရှိနေတာ။ ခဏအကြာမှာ သူ နောက်ဆုံးတော့ နားလည်သွားသည်။ သူ့မြေး ဒီချူးလေးကို ရူးသွပ်နေရင်တောင် မကျေမနပ်ဖြစ်နေမယ့်အစား တည်တည်ငြိမ်ငြိမ် လက်ခံတာက ပိုကောင်းသည်။

"မစောပါဘူး။" နျဥ်ယွိယွမ်က ခေါင်းခါလိုက်သည်။ "ကျွန်တော် မနှစ်ကတည်းက ပြင်ဆင်နေတာ။ အများစုက ပြင်ဆင်ပြီးသား။"

သူ စကားပြောပြီးတာနဲ့ မော့ချူးက မှင်တက်သွားသည်။

'မနှစ်ကလား။ သူမ အဲဒီအချိန်တုန်းက စစ်တက္ကသိုလ်ကို စ ဝင်တာမဟုတ်ဘူးလား။ နျဥ်ယွိယွမ်က သူတို့ရဲ့ ဆရာ မဟုတ်ဘူးလား။ ဒီလူက အဲဒီအချိန်ကတည်းက သူမကို ရွေးချယ်ပြီးသား ဖြစ်နေတာလား' ဒီအကြောင်းကို တွေးလိုက်မိတဲ့အခါ မော့ချူးရဲ့ နှလုံးသားက တော်တော်လေး ချိုမြိန်လာပြီး သူမနှုတ်ခမ်းထောင့်တွေက ချိုမြိန်တဲ့ အပြုံးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

"ဒါဆို ဆုံးဖြတ်ပြီးပြီပေါ့။" နျဥ်ယွိယွမ်က မော့ချူးရဲ့ လက်ကို အောက်ကနေ ကိုင်ပြီး ညင်သာစွာ မေးလိုက်သည်။

မော့ချူးက ခေါင်းမော့လိုက်ပြီး သူ့အကြည့်က နျဥ်ယွိယွမ်ရဲ့ နက်ရှိုင်းတဲ့ မျက်လုံးတွေနဲ့ ဆုံတွေ့လိုက်သည်။ အဲဒီမျက်လုံးတွေထဲမှာ အမြဲတမ်း တည်ငြိမ်မှုနဲ့ ခိုင်မာမှုပဲ ရှိခဲ့ပေမယ့် အခုတော့ စိတ်လှုပ်ရှားမှုနဲ့ ထိတ်လန့်မှု အနည်းငယ် ပိုနေသည်။ သူမ ငြင်းမှာကို ကြောက်နေတာလား။

မော့ချူးရဲ့ အကြည့်က ပျော့ပြောင်းသွားပြီး တိကျတဲ့ အသံနဲ့ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။"ကောင်းပြီ။"

ဒီစကားကို ကြားလိုက်တဲ့အခါ နျဥ်ယွိယွမ်ရဲ့ မျက်နှာပေါ်က အပြုံးက ပိုပြီး ကြီးလာသည်။ အကြီးအကဲနျဥ်နဲ့ တခြားသူတွေက သူ့ဘေးနားမှာ မရှိရင် သူ မော့ချူးကို သူ့ရင်ခွင်ထဲ ဆွဲသွင်းပြီး သေသေချာချာ နမ်းပစ်မှာပင်။

နျဥ်ယွိယွမ်က အကြီးအကဲနျဥ် ကိုယ်တိုင် လေ့ကျင့်ပေးထားတာဆိုတော့ ဒီကလေးရဲ့ အတွေးတွေကို ဘယ်လိုလုပ် မမြင်နိုင်မှာလဲ။ သူ မနေနိုင်ဘဲ သူ့ကို ကြည့်လိုက်သည်။ ဒါက အိမ်မှာ၊ မင်း ငြိမ်ငြိမ်နေတာ ပိုကောင်းမယ်!

"ကဲ၊ ဒီနေ့ မင်းအိမ်ကို ပထမဆုံးအကြိမ် လာတဲ့နေ့ပဲ။" အကြီးအကဲနျဥ်က မော့ချူးဘက်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး သူ့မျက်လုံးတွေက ချစ်ခင်မှုအနည်းငယ် ပေါ်လာသည်။ "လာ၊ ဒါကို မင်းရဲ့ ကြိုဆိုလက်ဆောင်အဖြစ် ယူလိုက်"

သူ ပြောရင်းဆိုရင်းနဲ့ ခလုတ်ခုံထဲက သေတ္တာသေးသေးလေးတစ်လုံးကို ထုတ်ပြီး မော့ချူးကို ပေးလိုက်သည်။

"ဒါက..." ၂၁ ရာစုကနေ အခုအချိန်ထိ မော့ချူး ဒီလိုမြင်ကွင်းမျိုး တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးဘူး။ သူမ မနေနိုင်ဘဲ နျဥ်ယွိယွမ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

"ယူလိုက်ပါ။" နျဥ်ယွိယွမ်က သူ့လက်ကို ပုတ်ပြီး ညင်သာစွာ ပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့။" မော့ချူး ခေါင်းညိတ်ပြီး အဘိုးကြီးဆီက သေတ္တာကို ယူလိုက်သည်။ သူ သိမ်းဖို့ ပြင်လိုက်တုန်းမှာပဲ အကြီးအကဲချင်က မော့ချူးကို စိတ်ဝင်တစား ကြည့်ပြီး "ချူးလေး၊ ဖွင့်ကြည့်ပါဦး။ ဒီအဘိုးကြီး မင်းကို ဘာပေးလဲဆိုတာ ငါ သိချင်လို့။"

မော့ချူးက မှင်တက်သွားသည်။ သူ ဘာမှမပြောခင်မှာ အကြီးအကဲနျဥ်က သူ့ကို ကြည့်ပြီး မျက်မှောင်ကြုံ့လိုက်ပြီးမှ မော့ချူးဘက်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ "သူ့ကို မြင်အောင် ဖွင့်ပြလိုက်။ မဟုတ်ရင် ဒီလူက ငါ့ကို ရက်အနည်းငယ်ကြာအောင် ဒုက္ခပေးလိမ့်မယ်။"

အဘိုးကြီးနှစ်ယောက်ရဲ့ စကားတွေက တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် မထီမဲ့မြင်ပြုတဲ့ ပုံစံနဲ့ ပြည့်နှက်နေပေမယ့် မော့ချူးက သူတို့နှစ်ယောက်ကြားက ခိုင်မာတဲ့ ခင်မင်ရင်းနှီးမှုကို ကြားနိုင်သည်။ သူ မနေနိုင်ဘဲ အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီး သေတ္တာကို ဖွင့်ဖို့ လက်လှမ်းလိုက်သည်။

သူ ဖွင့်လိုက်တာနဲ့ အခန်းတစ်ခုလုံး ချက်ချင်း လင်းထိန်သွားသည်။

"ဒါက... အလင်းဖြာ ပုလဲလုံးလား။" မော့ချူးက မှင်တက်သွားသည်။ ချိုးဥအရွယ် အလင်းဖြာ ပုလဲလုံးတစ်လုံးက သူမရှေ့က သေတ္တာထဲမှာ ရှိနေသည်။

"မင်း အတွေ့အကြုံရှိတာပဲ။" အကြီးအကဲနျဥ် ရယ်လိုက်သည်။ သူ့အကြည့်က အလင်းဖြာ ပုလဲလုံးပေါ်ရောက်သွားတော့ သူ မနေနိုင်ဘဲ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ "ဒါက ငါတို့ ဘိုးဘွားဘီဘင်တွေဆီက ဆင်းသက်လာတာ။ အခု မင်း ဆက်သိမ်းထားလို့ရပြီ။"

မော့ချူးက မနေနိုင်ဘဲ နှုတ်ခမ်းမဲ့လိုက်သည်။ ဒီလောက်ကြီးတဲ့ အလင်းဖြာ ပုလဲလုံးက ၂၁ ရာစုမှာတောင် အဖိုးမဖြတ်နိုင်တဲ့ ရတနာလို့ သတ်မှတ်လို့ရသည်။ အခုချိန်မှာဆို ပိုတောင်ပြောစရာ မလိုတော့ပေ။

"ငါက အကြီးအကဲနျဥ်လောက် မချမ်းသာပါဘူး။" နျဉ်ကျန့်ဟိုင် ရယ်လိုက်သည်။ သူ့လက်ညှိုးက ခလုတ်ခုံ ပေါ်ကို အကြိမ်အနည်းငယ် ပွတ်ဆွဲပြီးမှ မော့ချူးကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ "ခလုတ်ခုံထဲမှာ ကြည့်လိုက်။ ငါ့လက်ဆောင်က သေးသေးလေးပါ။"

'ဟမ်?'

မော့ချူး ချက်ချင်း ခလုတ်ခုံကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်သည်။ သူမမျက်လုံးတွေ ရုတ်တရက် ပြူးကျယ်သွားသည်။ 'ခရိုင် ၃ ရဲ့ အလယ်ဗဟိုမှာရှိတဲ့ အိမ်ခြံမြေတစ်ခုနဲ့ အဖွဲ့ချုပ်ဒင်္ဂါးသန်း ၂၀။ ဒါက... လက်ဆောင်သေးသေးလေးလို့ သတ်မှတ်နေတုန်းပဲလား။'

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အဘိုးနျဥ်၊ ဦးလေးနျဥ်။" ခဏတာ အံ့အားသင့်ပြီးနောက် မော့ချူး ချက်ချင်း တုံ့ပြန်ပြီး ထရပ်ကာ ကျေးဇူးတင်စကား ပြောလိုက်သည်။

ဒီလို နာခံတတ်တဲ့ ပုံစံလေးက နျဥ်ကျန့်ဟိုင်နဲ့ အဘိုးကြီးကို ပိုပြီး ပျော်ရွှင်စေသည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အဖွဲ့ချုပ်က အမျိုးသမီးအများစုက ခေါင်းမာကြသည်။ သူတို့ရှေ့မှာ ညင်သာပြီး ယဉ်ကျေးဟန် ဆောင်ရင်တောင် အပေါ်ယံပဲ၊ သူတို့ ဘယ်လိုလုပ် မသိနိုင်မှာလဲ။ ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့် ဒီချူးလေး မော့ချူးက အရမ်း ရိုးသားပြီး တည်ကြည်သည်။

'မဆိုးဘူး၊ မဆိုးဘူး။'

သခင်ကြီးနျဥ်၏ မျက်နှာသည် ယခင်ကလို ခပ်တည်တည် မဟုတ်တော့ပေ။

သူက ပျော်ရွှင်စွာ ပြုံးနေပြီး၊ ထိုအပြုံးက အကြီးအကဲချင်ကို မနာလိုစိတ်ဖြင့် ကြည့်မိစေသည်။ 'ကြည့်ပါဦး! ဒီလူအိုကြီးက တကယ်ကို ကံကောင်းသူပဲ။ မော့ချူးလိုမျိုး ကောင်းမွန်တဲ့ ကောင်မလေးတစ်ယောက်ကို သူ့မြေးက ခိုးပြေးပြီး ဇနီးအဖြစ် သိမ်းပိုက်လိုက်တာကိုး!'

“ဟင်း -” ဒီအကြောင်းတွေးမိတော့ အကြီးအကဲချင် သက်ပြင်းချမိသည်။ သို့သော် သူချက်ချင်း အသိပြန်ဝင်လာသည်။

'မဖြစ်သေးပါဘူး! သူ့ရဲ့ သားသမီးမြေးမြစ် မျိုးမစစ်လေးတွေ အားလုံးကို အားပေးတိုက်တွန်းရမယ်။ မဟုတ်ရင် သူ ဘယ်လောက်ကြာကြာ စောင့်နေရဦးမှာလဲ?!'

ဒီအကြောင်း တွေးမိတာနဲ့ အကြီးအကဲချင် မအောင့်နိုင်တော့။ သူ့ ဒေါသက ချက်ချင်း ထွက်လာသည်။ သူက အကြီးအကဲနျဥ်ကို စကားတစ်ခွန်း ပြောပြီး အလျင်အမြန် ပြန်ပြေးသွားလေသည်!

'ဟွန့်! နျဥ်ယွိယွမ်ဆိုတဲ့ ဒီကလေးက သူတို့ထက် ငယ်သေးတယ်။ အခု သူတို့က ဆုံးဖြတ်ပြီးပြီဆိုတော့ ရှောင်နေစရာ ဘာအကြောင်းမှ ရှိတော့မှာမဟုတ်ဘူး!'

“ဟေး! ဒီလူအိုကြီး ပြေးတာ မြန်လှချည်လား!” အကြီးအကဲနျဥ် ရယ်မောလိုက်သည်။ “သူ့ဆီက လက်ဆောင်တစ်ခု တောင်းချင်တာ၊ ဒါပေမဲ့ နောက်တစ်ခါမှပဲ ဖြစ်တော့မယ် ထင်တယ်!”

ဘေးနားက နားထောင်နေတဲ့ မော့ချူးလည်း ရယ်ချင်စိတ်ကို မထိန်းနိုင်လိုက်ပေ။ လူတွေက လူကြီးတွေ အသက်ကြီးလာရင် ကလေးတွေလိုပဲလို့ ပြောတတ်ကြသည်။ အခုတော့ သူတို့ပြောတာ အဓိပ္ပာယ်ရှိတယ်လို့ ထင်ရသည်။

“ကောင်းပြီကွာ။” အကြီးအကဲနျဥ် ခေါင်းလှည့်ပြီး နျဥ်ယွိယွမ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ “မင်းတို့ ကတိသစ္စာပြုမယ့်အချိန် သတ်မှတ်ပြီးပြီဆိုတော့ မြန်မြန်လုပ်စရာရှိတာတွေ အပြီးသတ်လိုက်တော့။ နောက်ကျရင် လက်ထောက်ကို စာရင်းလုပ်ပေးလိုက်၊ သူ ကူလုပ်ပေးလိမ့်မယ်။”

“ဟုတ်ကဲ့။” နျဥ်ယွိယွမ် ထရပ်လိုက်ပြီး တည်ကြည်ပြတ်သားသော အသံဖြင့် ပြန်ဖြေသည်။ 'သူ့မျက်လုံးထဲက အပြုံးက လျှံကျလုနီးပါးပင်!'

ဒီပုံစံကြောင့် အကြီးအကဲနျဥ် အေးစက်စက် နှာမှုတ်လိုက်သည်။ 'ဒီကောင်လေး! ငယ်ငယ်ကတည်းက သူ့မျက်နှာမှာ အေးစက်စက် အမူအရာနဲ့၊ ရေခဲတုံးလိုပဲ။ အခုမှ ကတိသစ္စာပြုရတော့မှာကို သူ့မျက်နှာမှာ ပန်းတစ်ပွင့်လို ပြုံးနေတာပဲ။ သူ့ကို ဒီလောက်ဂရုတစိုက် ရှိတာ တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးဘူး!' “ကောင်းပြီ၊ သွားကြစို့။ ဧည့်ခန်းမှာ သွားဆွေးနွေးကြမယ်။”

“ဟုတ်ကဲ့။” အကြီးအကဲနျဥ်က ရှေ့ကနေ လျှောက်သွားပြီး မော့ချူးနဲ့ နျဥ်ယွိယွမ်တို့က နောက်ကနေ လိုက်ပါလာကြသည်။

သူမတို့သည် နျဥ်မိသားစု၏ အိမ်ဟောင်းတွင် ရှိနေဆဲဖြစ်သော်လည်း နျဥ်ယွိယွမ်သည် ရိုးသားခြင်းမရှိပေ။ သူသည် မော့ချူး၏ လက်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး သူမ၏မျက်နှာကို ခပ်ဖွဖွ နမ်းလိုက်ရာ မော့ချူး တုန်လှုပ်သွားသည်။ 'အဘိုးနျဥ်နဲ့ ဦးလေးနျဥ်က တစ်မီတာတောင် မကွာဘူး။ နျဥ်ယွိယွမ်က အရမ်းရဲတင်းတာပဲ။ အဆူခံရမှာ မကြောက်ဘူးလား။'