အပိုင်း ၄၂၈
Vol. 29 Ch. 428
“ကောင်းပြီ၊ ကောင်မလေး၊ မင်းလည်း ခဏနားသင့်ပြီ။” သူမမျက်လုံးထဲက ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုကို မြင်တော့ အကြီးအကဲနျဥ်လည်း စကားအနည်းငယ် ပြောမိသွားသည်။ ဒီဖြစ်စဉ်ပြီးနောက် သူ့ရဲ့ မော့ချူးအပေါ် သဘောထားကလည်း ပိုပြီး နူးညံ့လာခဲ့သည်။ အရင်ကလို မထီမဲ့မြင်ပြုတာမျိုး မရှိတော့ဘဲ သက်ကြီးရွယ်အိုတွေက သက်ငယ်တွေကို ဂရုစိုက်ပြီး ချစ်ခင်တဲ့ ပုံစံမျိုးပဲ ရှိတော့သည်။
မော့ချူးလည်း သဘာဝအတိုင်း ခံစားမိသည်။ သူမနှုတ်ခမ်းထောင့်များ ကွေးညွှတ်သွားကာ ရိုးသားစွာပင် ပြောလိုက်သည်။ “ကျေးဇူးတင်ပါတယ်!”
သူမသည် ငယ်ငယ်ကတည်းက မိဘမဲ့ဂေဟာတွင် နေခဲ့ရသည်။ အလိုအပ်ဆုံးအရာမှာ သက်ကြီးရွယ်အိုများ၏ ဂရုစိုက်မှုနှင့် ချစ်ခင်မှုပင် ဖြစ်လိမ့်မည်။ သို့သော် နျဥ်မိသားစုတွင် ယနေ့ ထိုခံစားချက်မျိုးကို ခံစားရလိမ့်မည်ဟု သူမ မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။ သူမနှလုံးသားသည် နွေးထွေးလာခဲ့သည်။
“ဟုတ်ပါပြီ၊ တစ်မွန်းတည့်လုံး ပင်ပန်းနေပြီ။ အခန်းထဲသွားပြီး ခဏအိပ်လိုက်ဦး။” နျဥ်ကျန်းဟိုင် ထရပ်ပြီး နီးရာကို လေးငါးလှမ်း လျှောက်သွားသည်။ သူက မော့ချူးကို ညင်သာစွာ ပြောပြီးနောက် နျဥ်ယွိယွမ်ဘက် လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ “မော့ချူးလေးကို သူ့အခန်းဆီ ခေါ်သွားလိုက်။”
“ဟုတ်ကဲ့။” နျဥ်ယွိယွမ် ခေါင်းညိတ်ပြီး သူမလက်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။ “သွားရအောင်။”
“ခဏ!” မော့ချူးက မလှုပ်ပေ။ သူ့အကြည့်က နျဥ်ကျန်းဟိုင်ရဲ့ ခြေထောက်ပေါ် ရောက်သွားသည်။ “ဦးလေးနျဥ်၊ နောက်ထပ် လေးငါးလှမ်း လျှောက်ကြည့်ပါဦး။”
“ဟမ်? ကောင်းပြီ။” နျဥ်ကျန်းဟိုင် အံ့အားသင့်သွားသည်။ သူက မော့ချူးရဲ့ ညွှန်ကြားချက်အတိုင်း လေး၊ ငါးလှမ်း လျှောက်လိုက်သည်။
“ဦးလေးခြေထောက်တွေ နည်းနည်းနာနေသလို ခံစားရလား” မော့ချူး ခေါင်းမော့လိုက်သည်။ လေးငါးလှမ်း လျှောက်ပြီးတာနဲ့ ဦးလေးနျဥ်ရဲ့ လမ်းလျှောက်နှုန်းက အရင်ကထက် နည်းနည်းနှေးနေတာကို သူမ ရုတ်တရက် သတိပြုမိလိုက်သည်။
“နာလား” နျဥ်ကျန်းဟိုင် ခဏတာ ငြိမ်သက်သွားပြီးနောက် ထပ်မံ၍ လမ်းလျှောက်လိုက်သည်။ အိမ်တစ်ပတ်လုံး လမ်းလျှောက်ပြီးနောက် သူ့မျက်လုံးများ လင်းလက်သွားကာ ပြန်လှည့်လာသည်။ “ထင်တာပဲ… တကယ်ပဲ တစ်ခုခု ခံစားရတယ်။”
သူ့ရဲ့ ယခင်က ထုံကျင်နေတဲ့ ခြေထောက်တွေက အထိအတွေ့ကို ပြန်လည်ရရှိလာသလိုပဲ။ အနည်းငယ်သာ ဖြစ်ပေမဲ့ သူ ကသိကအောက် ခံစားနေရသည်။
“တကယ်လား” ဒီစကားကိုကြားတော့ အကြီးအကဲနျဥ် ပျော်ရွှင်သွားပြီး သူ့အသံကလည်း အနည်းငယ် တုန်ယင်နေခဲ့သည်။
“ဟုတ်ကဲ့!” နျဥ်ကျန်းဟိုင် ခေါင်းပြင်းပြင်း ညိတ်လိုက်သည်။
“ခုနက ကုသမှုက အစွမ်းပြတာ ဖြစ်နိုင်တယ်။” မော့ချူးက နည်းနည်း ပျော်နေပုံရသည်။ “ဒါပေမဲ့ ကုသမှုကို ဆက်လုပ်ရဦးမယ် ထင်တယ်။”
“ကောင်းတယ်၊ ကောင်းတယ်၊ ကောင်းတယ်!” အကြီးအကဲနျဥ် ‘ကောင်းတယ်’ ဟု သုံးကြိမ်ဆက်တိုက် ပြောလိုက်သည်။ သူ၏ ကြမ်းတမ်းသော လက်သည် မော့ချူး၏ ပခုံးပေါ်သို့ ညင်သာစွာ ကျရောက်လာပြီး နှစ်ချက် ပုတ်လိုက်သည်။ “ကောင်းတယ်၊ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်!”
ထိုအခိုက်အတန့်တွင် အကြီးအကဲနျဥ်၏ ခလုတ်ခုံ ရုတ်တရက် မြည်လာသည်။ ဗီဒီယိုခေါ်ဆိုမှုကို လက်ခံပြီး မကြာမီပင် သူ့အမူအရာ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားသည်။ “မင်း ဘာပြောလိုက်တာလဲ?!”
“ဘာဖြစ်လဲ” နျဥ်ယွိယွမ် အလျင်အမြန် ထရပ်ပြီး မေးလိုက်သည်။
အကြီးအကဲနျဥ် အဖြေပေးရန် စောင့်နေစဉ် သူ့ခလုတ်ခုံလည်း မြည်လာသည်။ သူ ကြည့်လိုက်တော့ ကျိုးလင်ဆီက မက်ဆေ့ချ်ဖြစ်နေသည် - ချောင်မိသားစုသည် ဉာဏ်ပညာတိမ်တိုက် ဂလက်ဆီသို့ ထွက်ပြေးရန် ပြင်ဆင်နေသည်တဲ့။
'ဘာလဲ! ' နျဥ်ယွိယွမ် သူ့လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်လိုက်ပြီး သူ့မျက်နှာ ချက်ချင်း မှောင်သွားသည်… 'ထွက်ပြေးဖို့ ကြိုးစားနေတာလား။ အဲဒီလောက် လွယ်မနေဘူး!'
“အဘိုး၊ ကျွန်တော် တစ်ချက်သွားကြည့်လိုက်မယ်။” နျဥ်ယွိယွမ်က သူ့မျက်နှာမှာ လှောင်ပြောင်မှု အရိပ်အယောင်နဲ့ ထရပ်လိုက်သည်။ 'ဟား! ဘာလဲ? အခြေအနေ မကောင်းတာနဲ့ ထွက်ပြေးချင်တယ်ပေါ့၊ အိပ်မက်ထဲတောင် မမက်နဲ့!'
ချောင်မိသားစုသည် အဆိပ်ခတ်မှုဖြစ်စဉ်တွင် တာဝန်ရှိကြောင်း ခိုင်မာသော သက်သေမရှိသော်လည်း သူတို့သည် သေချာပေါက် ပါဝင်ပတ်သက်နေသည်။ ယခုအခါ သူတို့၏ လုပ်ရပ်များသည် သူတို့၏ ရာဇဝတ်မှုများကို သွယ်ဝိုက်သောအားဖြင့် ဝန်ခံပြီးသား ဖြစ်နေသည်။
“ကောင်းပြီ၊ သွားလို့ရပြီ။” အကြီးအကဲနျဥ် ခေါင်းညိတ်လိုက်သော်လည်း သူ့မျက်လုံးထဲတွင် စဉ်းစားခန်းဝင်နေသည့် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။ အကြီးအကဲချောင်သည် ဤခြေလှမ်းကို ဉာဏ်ပညာရှိရှိ မလှမ်းခဲ့ပေ။ အမှန်တော့ အဖွဲ့ချုပ်ပြည်ထောင်စု၏ ထိပ်တန်းတွင် သူတို့ကို စောင့်ကြည့်နေသည့် မျက်လုံးများစွာ ရှိနေသည်ကို သူမည်သို့ ထွက်သွားရဲသနည်း။
အိပ်ခန်းထဲ၌ မော့ချူးသည် အိပ်မပျော်သေးပေ။ ဆူညံသံကို ကြားသောအခါ သူမ အပြင်သို့ ထွက်လာပြီး နျဥ်ယွိယွမ်ကို နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။ သူ့မျက်နှာပေါ်က ဒေါသကို မြင်သောအခါ သူမ မေးလိုက်မိသည်။ “ဘာဖြစ်တာလဲ” သူ ခဏလေးတင် အကောင်းပကတိ ရှိသေးတာကို… အခုမှ ဘာလို့ သူ့မျက်နှာက ဒီလောက် မှောင်မှောင်မှိုင်းမှိုင်း ဖြစ်နေရတာလဲ။
“ချောင်မိသားစု… ထွက်ပြေးချင်နေပုံရတယ်” ဟု နျဥ်ယွိယွမ်က တိုတိုတုတ်တုတ် ပြောလိုက်သည်။ သူက မော့ချူးဘက် လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး ကောင်မလေးရဲ့ မျက်လုံးတွေ မှောင်သွားတာကို တကယ်ပဲ တွေ့လိုက်ရသည်။
“ဘာ? ကျွန်မ ရှင်နဲ့ လိုက်မယ်!” ချောင်ရှန်နဲ့ ချောင်မိသားစု တစ်ခုလုံးက သူမနဲ့ အဆင်မပြေပေ။ အခု သူတို့ကို လွှတ်ပေးလိုက်ရင် ရာဇဝတ်ကောင်တွေကို လွှတ်ပေးလိုက်တာနဲ့ မခြားဘူး။ သူမ ဒီလောက် သဘောထား မကြီးနိုင်ဘူး။
“ကောင်းပြီ။” နျဥ်ယွိယွမ်လည်း ဒီကိစ္စကို ကောင်မလေးက မျက်ကွယ်ပြုမှာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ သိသည်။ ခေါင်းညိတ်ပြီး ရှေ့ကို ခြေလှမ်းကျယ်ကျယ် လှမ်းလိုက်သည်။ “ဒါဆို သွားကြစို့။ အခု အချိန်မရှိဘူး။ လမ်းမှာ မင်းကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ရှင်းပြမယ်။”
“အင်း။” မော့ချူး ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး နျဥ်ယွိယွမ် နောက်က ချက်ချင်း လိုက်သွားသည်။
မောင်းနှင်မှုကို အလိုလျောက်အဖြစ် သတ်မှတ်ပြီးနောက် နျဥ်ယွိယွမ်သည် သူရရှိထားသော အချက်အလက်များကို မော့ချူးအား ရှင်းပြခဲ့သည်။
“အခု အခြေအနေက ဘယ်လိုလဲ” မော့ချူး မျက်လုံးမော့ပြီး မေးလိုက်သည်။
“အခြေခံအားဖြင့် ဒါကနောက်ဆုံးရထားတဲ့အချက်အလက်တွေပဲ။” နျဥ်ယွိယွမ်ရဲ့ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွေ အနည်းငယ် ကွေးညွှတ်သွားပြီး သူ့အမူအရာက နည်းနည်း ကောင်းလာသည်။ “သူတို့ တားဆီးခံရပြီးပြီ။ ဉာဏ်ပညာတိမ်တိုက် ဂလက်ဆီရဲ့ ပျံသန်းရေးယာဉ်ကိုလည်း အဖွဲ့ချုပ်က တားဆီးထားပြီးပြီ။”
ဒါကိုကြားတော့ မော့ချူး သက်ပြင်းချမိသည်။ 'အရမ်းကောင်းတာပဲ!' တကယ်လို့ သူတို့ ထွက်ပြေးသွားရင် သူမ သေအောင် စိတ်ဆိုးမှာ သေချာသည်။
ဤအချိန်တွင် နက်ရှိုင်းသော သစ်တောထဲ၌။
အကြီးအကဲချောင်သည် သူ့ရှေ့မှ လူများကို ကြည့်နေသည်။ သူ့မျက်လုံးများ သွေးရောင်ဖျော့တော့နေပြီး သွားများကို တင်းတင်းကြိတ်ထားသည်။ အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် သူသည် စကားတစ်ခွန်းကို မနည်း ဖျစ်ညှစ်ထုတ်လိုက်သည်။ “မင်းတို့… ဒီလောက် ရက်စက်စရာလိုလို့လား”
ဤအဖွဲ့ထဲတွင် အဖွဲ့ချုပ်ပြည်ထောင်စု စစ်သားများသာမက… အမှန်တော့ အခြားမိသားစုများအပိုင် တိုက်ခိုက်ရည် လူရည်ချွန်များသည် သူတို့ကို ထိုနေရာတွင် ထိန်းထားနိုင်ရန် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားနေကြသည်။
တစ်ဖက်တွင် ဘယ်သူမှ စကားမပြောကြပေ။ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေသည်မှာ အချိန်အတော်ကြာပြီးမှ တစ်စုံတစ်ယောက်က စကားပြောလိုက်သည်။
“အကြီးအကဲချောင်၊ အခု အခြေအနေကို ခင်ဗျား ကောင်းကောင်း သိပါတယ်။” ယခုဆိုလျှင် ရှ မိသားစုသည် ချောင်မိသားစုပေါ် မှီခိုနေရသော ဂိုဏ်းငယ်လေး မဟုတ်ပေ။ အကြီးအကဲချောင်နှင့် စကားပင် မပြောရဲကြပေ။ သို့သော် ယခုမူ သူတို့သည် ထိုမျှ ရိုင်းစိုင်းရဲကြသည်။ အချိန်သည် တကယ်ပင် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ။ “ဒါကြောင့် အချည်းနှီး မရုန်းကန်နေပါနဲ့တော့!”
ချောင်မိသားစုသည် နှစ်ပေါင်းများစွာကြာသည်အထိ သူတို့၏ ဆေးလုံးများကို အားကိုး၍ လူများစွာကို ပြစ်မှားခဲ့သည်။
မောက်မာခြင်းနှင့် အာဏာရှင်ဆန်ခြင်းသည် ချောင်မိသားစု၏ တံဆိပ်သဖွယ် ဖြစ်လာခဲ့သည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သည်။ ယခင်က ချောင်မိသားစု၏ သြဇာအာဏာကို ဟန့်တားထားသောကြောင့် မည်သူမျှ ဘာမှပြောရဲခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ သို့သော် ချောင်မိသားစုသည် ဤမျှလောက် အခြေအနေဆိုးသို့ ရောက်နေပြီဖြစ်ရာ အဘယ်ကြောင့် ဤပရမ်းပတာအခြေအနေကို အခွင့်ကောင်းယူ၍ သူတို့ကို နင်းခြေခြင်း မပြုဘဲ နေမည်နည်း။
“မင်းတို့…” ဒီစကားကြားတော့ အကြီးအကဲချောင် ဒေါသထွက်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်ယိမ်းယိုင်သွားသည်။ ဒါပေမဲ့ သူ့အကြည့်က ပိုပြီး ရက်စက်လာသည်။
သိပ်မဝေးသောနေရာတွင် နျဥ်ယွိယွမ်နှင့် မော့ချူးတို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။
ထိန်းချုပ်ကိရိယာကို လှုပ်လိုက်သည်နှင့် မော့ချူး မျက်မှောင်ကြုတ်မိသည်။ သူမရှေ့တွင် လူသူဆိတ်ညံသော နေရာတစ်ခုရှိပြီး လေ၏ တိုးတိုးလေး မြည်ဟီးသံက လူများကို မသက်မသာ ခံစားရစေသည်။
“မှော်ဒေသကလွဲလို့ ဒီဧရိယာ သုံးခုလုံးမှာ ဒီနေရာတစ်ခုပဲ မျက်စိကွယ်နေတဲ့ နေရာပဲ။” နျဥ်ယွိယွမ် ခေါင်းမော့ပြီး အဝေးကို ကြည့်ရင်း တိုးတိုးလေး ရှင်းပြသည်။ “သူတို့ ထွက်သွားချင်ရင် သာမန်နည်းလမ်းတွေနဲ့တော့ သွားလို့မရဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဒီမှာတော့ စမ်းကြည့်လို့ရသေးတယ်။”
ဒါကိုကြားတော့ မော့ချူး ခေါင်းညိတ်ပြီး နားလည်လိုက်သည်။ သူမ အကြည့်ကလည်း ရှေ့က ပရမ်းပတာ ဖြစ်နေတဲ့ အခြေအနေကို မြင်နေရသည်။
ချောင်မိသားစုက အခုချိန်မှာ အိုးထဲပိတ်မိနေတဲ့ လိပ်တွေလိုပဲ။ သူတို့က လူအများကြီး ဝိုင်းထားခံရပြီ! အကြီးအကဲချောင်က အရှေ့ဆုံးမှာ ရပ်နေသည်။ သူ့မျက်နှာပေါ်က ပရမ်းပတာနဲ့ နွမ်းနယ်နေတဲ့ ပုံစံကို လုံးဝ ဖုံးကွယ်မထားနိုင်ဘူး။
“နံရံပြိုတော့ လူတိုင်းတွန်းချ” ဆိုတဲ့ စကားရဲ့ အဓိပ္ပာယ်ကို သူမ နောက်ဆုံးတော့ နားလည်သွားပြီ! ချောင်မိသားစုက တရားဝင် ပြိုလဲသေးတာ မဟုတ်ပေ။ သူတို့ကို လောဘတကြီး စောင့်ကြည့်နေတဲ့ လူတွေက အများကြီးပဲ။ သူတို့က သူ့ရဲ့ အသားနဲ့ သွေးတစ်စွန်းတစ်စကို ကိုက်ဖြတ်ချင်နေတာကလွဲလို့ တခြားဘာမှ မလုပ်ချင်ဘူး!
ဒီရက်အနည်းငယ်အတွင်းမှာ သူ လူအုပ်စု သုံးစုကို ပေးပို့ခဲ့သည်။ ဒီလူတွေရဲ့ အာရုံကို ဆွဲဆောင်ဖို့အတွက်ပဲ။ ဒါပေမဲ့ လူအများကြီး ထွက်ခွာသွားပေမဲ့ သူတို့က ဒီနေရာမှာပဲ ပိတ်မိနေပြီး လှုပ်ရှားလို့ မရတာကို သူ မမျှော်လင့်ခဲ့ဘူး! ဟုတ်ပြီ၊ သူတို့ တစ်ယောက်ချင်းစီက ပိုက်ဆံအများကြီး သုံးစွဲသူတွေပဲ!
အကြီးအကဲချောင် လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။
ဆိုရိုးစကားအရ အခြေအနေ၏ အလယ်တွင်ရှိသူတို့သည် မှောင်မိုက်နေကြသည်။ သို့သော် လက်ရှိအခြေအနေကို ရင်ဆိုင်ရသောအခါ သူသည် အခြားမည်သူမဆိုထက် ပိုရှင်းလင်းစွာ မြင်ခဲ့သည်။
သူတို့သည် အဖွဲ့ချုပ်ပြည်ထောင်စုတွင် ဆက်နေလို့ မရတော့ပေ။ အဆင့်မြင့်အရာရှိများက သူတို့ကို ခွင့်လွှတ်လိုသည့်တိုင် အောက်ခြေရှိ မိသားစုများသည် သူတို့၏ သွေးများကို ကျိုင်းကောင်များကဲ့သို့ စုပ်ယူကြလိမ့်မည်။ ယခု ထွက်ပေါက်တစ်ခုတည်းမှာ ထွက်ခွာရန်သာ ဖြစ်သည်။ အဖွဲ့ချုပ်ပြည်ထောင်စုမှ လွတ်မြောက်နိုင်သရွေ့ သူတို့တွင် မျှော်လင့်ချက် အနည်းငယ်မျှ ရှိနေဦးမည်ဖြစ်သည်။
ဉာဏ်ပညာတိမ်တိုက် ဂလက်ဆီကတော့… အကြီးအကဲချောင်ရဲ့ မျက်နှာ မှောင်မိုက်သွားသည်။ ဉာဏ်ပညာတိမ်တိုက် ဂလက်ဆီက အရမ်းကောင်းတဲ့ ရွေးချယ်မှုတော့ မဟုတ်ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ကြည့်ရတာ သူတို့မှာ တခြား ထွက်ပေါက် မရှိတော့ချေ။ သူတို့ ထွက်မသွားခင်မှာပဲ အဖော်ခံရလိမ့်မယ်လို့ သူ မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။ ဒီတစ်ခါတော့ သူတို့ ထွက်သွားချင်ရင်တောင် မဖြစ်နိုင်တော့ဘူး!