အပိုင်း ၄၃၁

"မကောင်းဘူးလား?"

သက်လတ်ပိုင်း အရွယ် အမျိုးသားက မော့ချူးကို ပြုံးပြလိုက်သည်။ သူ့မျက်လုံးများက ယခင်ကထက် ပိုမို တောက်ပနေသည်။ ယနေ့ခေတ်တွင် အစားအသောက်ရှာဖွေခြင်းက မခက်ခဲသော်လည်း အဓိကမှာ လူတစ်ယောက်က အသက်ရှင်နေရမှသာ စားစရာ ရှာနိုင်ခြင်းပင်။

အထူးသဖြင့် စူပါမားကတ်ကြီးများနှင့် ဆိုင်ကြီးများတွင် အစားအသောက်များစွာ ရှိသော်လည်း အပြင်ဘက်တွင် ဇွန်ဘီများ ပို၍ပင် ထူထပ်နေသည်။ တစ်ကြိမ် ဝင်ရောက်သွားပါက ပြန်ထွက်လာနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ သူတို့သည် အပြင်ဘက်ရှိ စားသုံးနိုင်သောအစာများကိုသာ အာရုံစိုက်ရန် ရွေးချယ်စရာမရှိပေ။ သို့သော် လူများလွန်းပြီး အစားအသောက် နည်းပါးလွန်းသည်။

လွန်ခဲ့သော သုံးရက်အတွင်း သူသည် ဘီစကစ်အစအနများမှလွဲ၍ ဘာမှ မစားရသေးဘဲ ဤကဲ့သို့ ပူပူနွေးနွေး အစားအသောက်ကို ရက်ပေါင်းများစွာ မမြည်းစမ်းရသေးပေ။ "ဒါနဲ့၊ ဘယ်ကိုသွားဖို့ စီစဉ်ထားတာလဲ?"

သူ၏လက်ထဲမှ ကန်စွန်းဥကို ဝါးစားပြီးနောက် မော့ချူးသည် သူမပါးစပ်ကို သုတ်လိုက်ကာ ဘေးနားရှိ သက်လတ်ပိုင်း အရွယ် အမျိုးသားကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

"အယ်လ်ဘာတိုမြို့တပ်ရင်းကို!" ထိုစကားကို ကြားသောအခါ သက်လတ်ပိုင်း အရွယ် အမျိုးသား ချက်ချင်း နိုးကြားလာသည်။ "အယ်လ်ဘာတို မြို့တပ်ရင်း မှာ လုံခြုံတဲ့ အခြေစိုက်စခန်းတစ်ခု တည်ထောင်ထားတယ်လို့ ကြားတယ်။ အဲဒီထဲကို ရောက်တာနဲ့ ဇွန်ဘီတွေကို စိတ်ပူစရာ မလိုတော့ဘူးတဲ့!"

"အယ်လ်ဘာတို မြို့တပ်ရင်း..." မော့ချူး ခေါင်းငြိမ့်ကာ တီးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်၊ ဟုတ်တယ်!" သက်လတ်ပိုင်း အရွယ် အမျိုးသားက ခေါင်းငြိမ့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "ကောင်မလေး၊ နင် ငါနဲ့ လိုက်မလား။ ဒီကမ္ဘာကြီးက မလုံခြုံဘူး။ တပ်ရင်း ကိုသွားရင် အနည်းဆုံးတော့ လုံခြုံမှာပေါ့!"

"ကျွန်မ..." မော့ချူး စကားမဆုံးသေးခင် သူမဘေးနားရှိ နံရံမှ တိုးတိုးလေး လှုပ်ခါသံကို ကြားလိုက်ရသည်။ မော့ချူး ရုတ်တရက် ထရပ်လိုက်ပြီး သူမ၏ ပြင်းထန်သော အကြည့်က အပြင်ဘက်သို့ ဖြတ်သန်းသွားကာ သူမ ခြေလှမ်းကျယ်များဖြင့် ထွက်သွားသည်။

သက်လတ်ပိုင်း အရွယ် အမျိုးသားကမူ မော့ချူး၏ လှုပ်ရှားမှုများကြောင့် ကြောင်သွားပြီးနောက် မော့ချူး၏နောက်သို့ အလျင်အမြန် လိုက်သွားသည်။ "ကောင်မလေး၊ ငါ တကယ်ပြောနေတာ၊ အပြင်မှာ အရမ်းအန္တရာယ်များတယ်..."

'တကယ်ပဲ အရမ်းအန္တရာယ်များတာပဲ!' မော့ချူး၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် မှောင်ကျသွားသည်။ သူမသည် နံရံထောင့်မှ အခုလေးတင် တက်လာသော ညစ်ပတ်နေသည့် အမျိုးသားများကို ကြည့်လိုက်သည်။

လယ်သမားအိမ်၏ နံရံက မနိမ့်ပေ။ အနည်းဆုံးတော့ ခြေလက်များ တောင့်တင်းသော ဇွန်ဘီများ ဝင်ရောက်နိုင်မည်မဟုတ်။ သို့သော် လူများ ဝင်ရောက်လာခြင်းကို တားဆီးရန်အတွက်မူ အနည်းငယ် နိမ့်လွန်းနေသေးသည်။

"ဟေ့ကောင် .. မျောက်၊ ကြည့်စမ်း။ ငါ အနံ့တစ်ခုခု ရတယ်လို့ မပြောခဲ့ဘူးလား?" ဆံပင်အဝါရောင်ရှိသော အမျိုးသားတစ်ဦးက နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး ပြုံးလိုက်ရာ ပါးစပ်အပြည့် သွားဝါဝါများ ပေါ်လာပြီး ကြည့်ရဆိုးလှသည်။

"ကောင်းပြီ! မင်းနှာခေါင်းက အနံ့ခံကောင်းတယ်။" အခြားအမျိုးသားတစ်ဦး၏ မျက်လုံးများ တောက်ပလာသည်။ သူ မျက်ခုံးပင့်ကာ သက်လတ်ပိုင်း အရွယ် အမျိုးသားကို အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "မြန်မြန် မင်းရဲ့အစားအသောက်တွေ အကုန်ပေးလိုက်၊ မဟုတ်ရင် ငါတို့ ကြမ်းတမ်းတာကို အပြစ်မတင်နဲ့!"

သို့သော် သူ၏အကြည့်က ဘေးနားရှိ မော့ချူးပေါ်သို့ ရောက်သောအခါ သူ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားသည်။

'ဖ*ခ်! မိန်းမ၊ လှတဲ့မိန်းမ!'

ထိုအမျိုးသား၏ အကြည့်က ရုတ်တရက် ကြည်လင်မှုမရှိတော့ပေ။ ကမ္ဘာကြီးသည် ယခုအချိန်တွင် ကစဉ့်ကလျား ဖြစ်နေပြီး အမျိုးသမီးများ မရှိခြင်းမဟုတ်သော်လည်း မော့ချူးကဲ့သို့ လှပသောအမျိုးသမီးကို သူတို့ ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်ဖူးခြင်းပင်။

ထိုသို့နှင့် သူတို့ ဗိုက်မပြည့်ခင်ကပင် ရိုင်းစိုင်းသော အတွေးများ ပေါ်လာခဲ့သည်။ သူတို့တစ်ဦးချင်းစီက မော့ချူးကို သူမ၏ အဝတ်အစားများ အကုန်လုံးကို ခွာချလိုသကဲ့သို့ စိုက်ကြည့်နေကြသည်။

"မင်းတို့... မင်းတို့ ဘာလုပ်မလို့လဲ!" သက်လတ်ပိုင်း အရွယ် အမျိုးသားက အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သူ ရုတ်တရက် ရှေ့သို့ ထွက်ရပ်လိုက်ပြီး မော့ချူးကို သူ့နောက်တွင် ကာကွယ်ထားသည်။ ခေါင်းလှည့်လိုက်သည့်အချိန်တွင် သူမကို အနည်းငယ် ကြည့်လိုက်သည်။

"ကောင်မလေး၊ မြန်မြန်ပြေး! ဒီကောင်တွေက လူကောင်းတွေ မဟုတ်တာ သေချာတယ်။ ငါ သူတို့စိတ်ထဲက အတွေးတွေကို ကောင်းကောင်းသိတယ်။"

သက်လတ်ပိုင်း အရွယ် အမျိုးသား၏အမြင်တွင် မော့ချူးတွင် အချို့သော စွမ်းရည်များ ရှိသော်လည်း သူတို့ရှေ့တွင် လူငယ် ငါးဦးခြောက်ဦး ရှိနေသည်။ သူတို့နှစ်ဦးသည် ဒီကောင်များနှင့် ဘယ်လိုလုပ် ယှဉ်နိုင်မည်နည်း။ ထို့အပြင် တစ်ကြိမ် ဖမ်းမိသွားပါက ဤကောင်မလေး၏ ကံကြမ္မာသည်... စိတ်ကူးရခက်လှသည်။

"ဘာလုပ်နေတာလဲ?"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ သူတို့ရှေ့မှ အမျိုးသားများက ရိုင်းစိုင်းစွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး မော့ချူးနှင့် ထိုအမျိုးသားဆီသို့ ခြေလှမ်းကျယ်များဖြင့် လျှောက်လာကြသည်။ သူတို့၏လေသံက အလွန် ရိုင်းစိုင်းသည်။

"ဘာလုပ်ရမှာလဲ၊ ပျော်ချင်ရုံပါပဲ?"

"ဟုတ်တယ်! ငါတို့က ပျော်ချင်ရုံပဲ!"

"အိုက်ရိုး၊ သူ့ရဲ့ ဖွေးဥနေတဲ့ အသားအရေ တာကို ကြည့်စမ်း။ ငါ့မျက်လုံးတွေ ပြာသွားပြီ!"

"ဟဲဟဲ၊ အတွင်းပိုင်းက ပိုတောင် ဖြူဖွေး နုနယ်ဦးမယ်!"

မော့ချူးပေါ်သို့ ဆဲဆိုမှုများ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ကျရောက်လာသည်။ ထိုလူငယ်အနည်းငယ်က မော့ချူးကို အရှက်မရှိ စိုက်ကြည့်နေကြပြီး သူမကို သူတို့၏ ပေါင်ကြားမှ ကစားစရာပမာ သဘောထားနေကြသည်။ သူတို့က စိုးရိမ်ခြင်း လုံးဝမရှိကြပေ။

ဤခေတ်ကာလတွင် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်နိုင်သောအမျိုးသမီး မည်မျှ ရှိပါမည်နည်း။ ဤနုနယ်သော ကောင်မလေးဆိုလျှင်တော့ ပြောစရာပင် မလိုတော့ပေ။

သို့သော် သူတို့သည် 'မတော်တဆ' ဟူသော စကားလုံး၏ နက်ရှိုင်းသောအဓိပ္ပာယ်ကို မကြာမီပင် ကိုယ်တိုင်တွေ့ကြုံခံစားခဲ့ရသည်။

ဆံပင်အဝါရောင်ရှိသူက လူယုတ်မာဆန်စွာ ပြုံးနေသည်။ သူသည် မော့ချူး၏ ဖြူဖွေးနုနယ်သော မျက်နှာဆီသို့ ပေါ့ပေါ့ဆဆပင် လက်လှမ်းလိုက်သည်။ သို့သော် သူမျှော်မှန်းထားသော ချောမွေ့နူးညံ့မှုကို မခံစားရမီ ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုလှိုင်းနှင့် ကြုံတွေ့လိုက်ရသည်။

"အား— နာတယ်— နာတယ်!" မျက်ရည်နှင့် နှာရည်များ ရုတ်တရက် ထွက်လာသည်။ ထိုအမျိုးသား၏ မျက်နှာမှာ ရုပ်ပျက်ဆင်းပျက်ဖြစ်နေပြီး ကျနေပြီဖြစ်သော ညာလက်ကို ဖိကိုင်ကာ အသံကုန် အော်ဟစ်နေသည်။

"သောက်ကျိုးနည်း! ခွေးမလေး!" အဖြစ်အပျက်က အလွန်လျင်မြန်စွာ ဖြစ်ပျက်သွားသည်။ အခြားအမျိုးသားများက မှုန်ဝါးဝါး မြင်လိုက်ရသည်မှာ မျောက်လက်တစ်ဖက်ကို သူတို့ရှေ့မှ အမျိုးသမီးက မသန်မစွမ်းဖြစ်အောင် လုပ်လိုက်ခြင်းပင်။ သူတို့ ဒေါသထွက်သွားကြသည်။

"ညီအစ်ကိုတို့၊ သူ့ကို သတ်!" ဟု သူတို့ အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။ အမျိုးသားအနည်းငယ်၏ လက်ထဲရှိ သစ်သားချောင်းများနှင့် ဓားရှည်များက မော့ချူးဆီသို့ တစ်ချိန်တည်း လွှဲရမ်းလာသည်။ ဤမြင်ကွင်းက ဘေးနားရှိ သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားကို ကြောက်လန့်စေခဲ့သည်။ သူ သွားများကို ကျိတ်ကာ ကူညီရန် ရှေ့သို့ တိုးမည်ပြုသော်လည်း သေချာကြည့်လိုက်သောအခါ သူ၏ ခြေလှမ်းများ ထိုနေရာတွင် ရပ်တန့်သွားသည်။

အွမ်… သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားက သူ၏နှုတ်ခမ်းများကို လျှာဖြင့်သပ်လိုက်သည်။ သူ ကြိုးစားစရာ မလိုတော့ပုံပင်။

သူ၏ အကြည့်ရောက်ရာတိုင်းတွင် ကြည့်ရသည်မှာ အားနည်းပုံရသော ဤကောင်မလေးသည် သန်မာသော လူငယ်အနည်းငယ်ကို အလွယ်တကူ ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းနိုင်နေသည်။ သူမ၏ ကိုယ်ဟန်က လွင့်ပျံနေသော လိပ်ပြာကဲ့သို့ ပျော့ပျောင်းသည်။ သူမသည် မယုံနိုင်လောက်အောင် ဖျတ်လတ်သည်။ သူမသည် အားနည်းသူလည်း မဟုတ်ပေ။ လှုပ်ရှားတိုင်း ပစ်မှတ်ကို ထိမှန်စေသည်။ မြန်ဆန်တိကျသည်။

ဆယ်မိနစ်ပင် မကြာမီကမှ ကြွားလုံးထုတ်နေခဲ့သော အမျိုးသားများအားလုံး မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားကြသည်။ သူတို့တစ်ဦးချင်းစီသည် ဒဏ်ရာရစစ်သားများပမာ သူတို့၏ ဒဏ်ရာရထားသော လက်မောင်းများနှင့် ခြေထောက်များကို သေချာကိုင်ထားကြသည်။ မော့ချူးကို စိုက်ကြည့်နေသော သူတို့၏အကြည့်များက တစ်မျိုးတစ်မည် ဆိုးသွမ်းနေသည်။ 'ဘုရားရေ! ဒီကောင်မလေးက လူ မဟုတ်ဘူး!'

မော့ချူး သူတို့ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ သူမ၏ အကြည့်က ငြိမ်သက်ပြီး တည်ငြိမ်နေသည်။

သူမ၏ အဖွဲ့ချုပ်မှ ယခင် လေ့ကျင့်မှုများက အချည်းနှီး မဟုတ်ခဲ့ပေ။ အနည်းဆုံးတော့ ဤသေးသေးမွှားမွှား ကောင်စုတ်လေးများကို ကိုင်တွယ်ခြင်းက ကိတ်မုန့်တစ်တုံးစားသလောက် လွယ်ကူသည်။

"သူတို့ကို အရင် စောင့်ကြည့်နေ။" မော့ချူးသည် သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားဘက်သို့ အနည်းငယ် ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်သည်။ သူ တုံ့ပြန်ရန် အချိန်မရမီ သူမသည် နံရံပေါ်မှ နောက်တစ်ခန်းသို့ ဖျတ်လတ်စွာ ပြေးကျော်သွားပြီး ဟိုဟိုဒီဒီ မွှေနှောက်ကြည့်ရှာတော့သည်။

မကြာမီပင် သူမသည် စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ ပစ္စည်းများစွာကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည် —အသင့်စားခေါက်ဆွဲ သုံးဖာ၊ ဘီစကစ်နှစ်ထုပ်နှင့် သတ္တုဓာတ်ပါသော ရေသန့်ဘူးငါးဘူး။

"ဒါ... အစားအသောက်တွေ အများကြီးပဲ!" မော့ချူး၏ လက်ထဲရှိ ပစ္စည်းများကို ကြည့်လိုက်သောအခါ သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသား၏ မျက်လုံးများ ချက်ချင်း တောက်ပလာသည်။ ၎င်းတို့ကို သေချာကိုင်တွယ်ထားပါက ဤအစားအသောက်များသည် တစ်လခွဲကျော်ကြာအောင် ခံလိမ့်မည်။ သူ မည်သို့ မပျော်ရွှင်နိုင်မည်နည်း။ "မင်း၊ ဒါတွေ ဘယ်ကရတာလဲ?"

မော့ချူးသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲကျနေသော အမျိုးသားအနည်းငယ်ကို မေးငေါ့ ပြလိုက်သည်။ ဤလူများလည်း မျက်နှာဝါပြီး ပိန်လှီနေပုံရသော်လည်း သူတို့၏ အခြေအနေသည် သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားနှင့် သိသိသာသာ ကွာခြားသည်။ ထို့ကြောင့် မော့ချူးက သူတို့သည် အစားအသောက်အချို့ကို ဝှက်ထားနိုင်သည်ဟု ကောက်ချက်ချခဲ့သည်။ ရလဒ်အနေဖြင့် ခဏအကြာတွင် သူမသည် အတော်အတန်များများကို ရရှိခဲ့သည်။

ဤအချိန်တွင် မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲကျနေသော လူငယ်အနည်းငယ်မှာ နောင်တများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ သူတို့ကိုယ်သူတို့ အကြိမ်အနည်းငယ် ရိုက်ချင်စိတ်ပင် ပေါက်နေကြသည်။

' ကောင်စုတ်လေး၊ မင်း မျက်လုံးမရှိဘူးလား။ အခုလို သိပ်ကောင်းတဲ့ အမျိုးသမီးတစ်ယောက်ကို ရန်စမိလို့ ဒဏ်ရာရရုံမက ငါတို့ရဲ့ အစားအသောက်တွေကိုပါ လုသွားတယ်။ ရှုံးလိုက်တာ၊ တကယ့်ကို ဆိုးဆိုးရွားရွား ဆုံးရှုံးမှုပဲ!'

"နင်တို့ မပြန်သေးဘူးလား?" မော့ချူး သူတို့ကို အေးစက်စက် အကြည့်ဖြင့် ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။ မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျနေသော အမျိုးသားအနည်းငယ်က အလျင်အမြန် ထရပ်လိုက်ပြီး တစ်ဦးကိုတစ်ဦး မှီတွယ်ကာ ထွက်ခွာသွားကြသည်။ သူတို့ မော့ချူးကို ထပ်စိတ်ဆိုးစေပါက ထပ်ရိုက်နှက်ခံရမည်ကို ကြောက်ရွံ့ကြသည်။

"ဒီမှာ၊ ဒါတွေက ရှင့် အတွက်။" မော့ချူးသည် ရရှိလာသော အစားအသောက် တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားအား ပေးလိုက်သည်။ ချက်ချင်းပင် သူက ကျေးဇူးတင်သော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လာသည်။ သူ၏ အသက်အရွယ်ကြီးသော မျက်လုံးများတွင် မျက်ရည်စများ သဲ့သဲ့လေး ရှိနေသည်။ "ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့..."

ထိုအမျိုးသားသည် အတော်ကြာအောင် တုံ့ဆိုင်းနေခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးတွင် အသံတိုးတိုးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "ကောင်မလေး၊ ငါ့ကို စပ်စုတယ်လို့ မထင်ပါနဲ့။ လက်ရှိကမ္ဘာကြီးက အရမ်းခက်ခဲတယ်။ နင့်ရဲ့ လှပတဲ့ရုပ်ရည်နဲ့... နင် ဒုက္ခများစွာကို ဆွဲဆောင်မိမှာ စိုးရိမ်တယ်။"

သူသည် လမ်းတစ်လျှောက်တွင် အလားတူ ဖြစ်ရပ်များစွာကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်။ လှပသော ကောင်မလေးများစွာသည် တစ်ရက်ကောင်းနေပြီး နောက်တစ်ရက်တွင် ဘယ်ကမှန်းမသိ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ကြသည်။ သို့သော် သူတို့ ဤအကြောင်းကို သိကြသော်လည်း မည်သူမျှ မိုက်မဲစွာ မေးမြန်းရဲခြင်းမရှိပေ။ ဤခေတ်ကာလတွင် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်နိုင်ခြင်းပင် အလွန်ကောင်းနေပြီဖြစ်သည်။ အခြားသူများကို မည်သို့ ဂရုစိုက်နိုင်မည်နည်း။ ဤကောင်မလေးသည် လူကောင်းတစ်ယောက်မဟုတ်ပါက သူ ဤစကားကို ပြောမည်မဟုတ်ပေ။

ဤစကားကို ကြားသောအခါ မော့ချူး ကြောင်သွားသည်။ စက္ကန့်ဝက်လောက်အကြာတွင် သူမခေါင်းကို သတိရှိစွာ ငြိမ့်လိုက်သည်။ “ကျေးဇူးပါ၊ ကျွန်မ နားလည်ပါတယ်”

"ကောင်းပြီ။" ထိုအမျိုးသားက ခေါင်းကို ရိုးသားစွာ ငြိမ့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ၏လက်ထဲရှိ အစားအသောက်များကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။ သူ တံတွေးမျိုချလိုက်ပြီး ပျော်ရွှင်သော အမူအရာကို ပြသလိုက်သည်။

တစ်ဖက်တွင်မူ ချောင်ရှန်၏ လုပ်ရပ်က အဖွဲ့ချုပ် တစ်ခုလုံး၏ စည်းချက်ကို အမှန်ပင် နှောင့်ယှက်လိုက်သည်။

ပထမဆုံး ထိခိုက်ခံရသူမှာ နျဥ်မိသားစုဖြစ်သည်။

"မင်း၊ ခုနက ဘာပြောလိုက်တာလဲ?" အကြီးအကဲနျဥ် သတင်းကြားသောအခါ ရုတ်တရက် ထရပ်လိုက်ပြီး ရောက်လာသူကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏အသံမှာ ကျယ်လောင်သော ခေါင်းလောင်းသံကဲ့သို့ပင်။

"ငါ့ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ရှင်းပြစမ်း။ နျဥ်ယွိယွမ်၊ မော့ချူး နဲ့ တခြားသူတွေ..." အကြီးအကဲနျဥ် အားခဲကာ တံတွေးမျိုချလိုက်သည်။ သူ ဆက်ပြောသည်။ "သူတို့နှစ်ယောက် ဘာဖြစ်သွားတာလဲ?"