အပိုင်း ၄၃၇

ဖုတ်ကောင်များ အကြီးအကျယ် ပေါ်ပေါက်လာခြင်းနှင့်အတူ ထူးခြားစွမ်းရည်ရှိသူ အများအပြား ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။ အချို့မှာ အရှိန်နှင့် ခွန်အား တိုးမြှင့်ခြင်းများ ရှိကြပြီး အချို့မှာ ရေ၊ မီး၊ လေ၊ မိုးကြိုးစသော ဒြပ်စင်ဆိုင်ရာ စွမ်းအားများ ရှိကြသည်။ မော့ချူးကမူ အာရုံခံနိုင်စွမ်းနှင့် မျက်နှာသွင်ပြင်များကို မြှင့်တင်နိုင်ခြင်းဖြစ်ပြီး ရှားပါးသော အရင်းအမြစ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ဤကဲ့သို့သော စွမ်းရည်ရှိသူများနှင့်အတူ သူတို့သည် အန္တရာယ်ကို အချိန်မီ သိရှိနိုင်ပြီး သင့်လျော်သော ပြင်ဆင်မှုများနှင့် တုံ့ပြန်မှုများကို ပြုလုပ်ကာ သေဆုံးသူအရေအတွက်ကို လျှော့ချနိုင်မည်ဖြစ်သည်။ အချို့သော အဆင့်မြင့်သူများက လူများကို ကပ်ဘေးအများစုမှ ရှောင်ရှားနိုင်ရန်ပင် ခေါ်ဆောင်နိုင်ပြီး သူတို့၏ တန်ဖိုးမှာ အမြင့်ဆုံးဖြစ်သည်မှာ သေချာသည်။

ထို့ကြောင့် မော့ချူးကို ကြည့်နေသော သူတို့၏အကြည့်များမှာ ပြင်းပြသော အပူရှိန်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

“ညီမေလး မင်းကံက တကယ်ကို လွတ်လွတ်ကျွတ်ကျွတ် ကောင်းတာပဲ!” လန်လင်းက သူမ၏ထိုင်ခုံကို ပုတ်လိုက်ပြီး မျက်လုံးများတွင် အံ့ဩမှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။ ကြည့်ပါဦး၊ သူသည် နားကြားစွမ်းရည်ရှိသူ တစ်ဦးကို တစ်ချက်တည်းနှင့် ကောက်ရလိုက်သည်။ အကယ်၍ ဒါက အရင်တုန်းကဆိုလျှင် ထီလက်မှတ်တစ်စောင် ဝယ်လိုက်ရုံဖြင့် ထီပေါက်သလို ဖြစ်နေမည်မှာ သေချာသည်။

“အမ်… ညီမလေး၊ ကျွန်တော်တို့အဖွဲ့ကို ဝင်ချင်လား။” မုတ်ဆိတ်မွေးအပြည့်နှင့် အမျိုးသားတစ်ဦးက တိုးဝှေ့လာသည်။ သူသည် ခက်ထန်ကြမ်းတမ်းသော အမျိုးသားတစ်ဦးဖြစ်သည်မှာ ထင်ရှားသော်လည်း သူ၏မျက်နှာတွင် ကြင်နာသော အမူအရာကို အတင်းအဓမ္မ ဖော်ပြထားသည်။ သူသည် မော့ချူးကို ဖျောင်းဖျသောလေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ “ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ‘မုဆိုးအဖွဲ့’ က စခန်းမှာတော်တော် နာမည်ကြီးတယ်။ အကျိုးခံစားခွင့်တွေက အကောင်းဆုံးပဲ။ ဝင်လိုက်ပါ။ ယုံပါ၊ ညီမလေး စိတ်ပျက်မှာ မဟုတ်ဘူး!”

မော့ချူးသည် ဤအမျိုးသား စကားပြောနေသည်ကို ကြည့်နေသည်။ ဤဦးလေးသည် အရောင်းသမားတစ်ဦးဖြစ်လျှင် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု သူမ စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်သည်။ သို့သော် သူမသည် လောလောဆယ်တွင် စကြဝဠာကွဲအက်မှုဆိုင်ရာ သဲလွန်စများကို အလျင်အမြန် ရှာဖွေနေရပြီး ထိုကဲ့သို့သော အဖွဲ့တွင် ပူးပေါင်းရန် လောလောဆယ်တွင် စဉ်းစားမည် မဟုတ်ပေ။

ထို့ကြောင့် မုတ်ဆိတ်မွေးဦးလေး၏ နွေးထွေးသော ဖျောင်းဖျမှုများကို ကြားသော်လည်း မော့ချူးသည် ခေါင်းကိုသာ တောင်းပန်သည့်သဘောဖြင့် ခါယမ်းလိုက်သည်။ “တောင်းပန်ပါတယ်၊ လောလောဆယ် ဒီလိုအတွေးမျိုးမရှိသေးပါဘူး…”

ထိုစကားကိုကြားလျှင် ပွစိပွစိပြောနေဆဲဖြစ်သော ဦးလေးကြီးမှာ ခဏမျှ ရပ်တန့်သွားသည်။ သူ၏ မျက်လုံးများတွင် စိတ်ပျက်မှုများ ထင်ရှားစွာ ပေါ်လွင်နေသည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူသည် အခြေအနေကို ပြေလည်အောင် လုပ်ဆောင်ရန် မမေ့ဘဲ မော့ချူးကို လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ “ကိစ္စမရှိပါဘူး၊ ကျွန်တော် ပြောပြရုံသက်သက်ပါ။ တစ်နေ့ကျရင် အဖွဲ့ထဲဝင်ချင်စိတ်ပေါ်လာရင် ကျွန်တော်တို့ကို ရှာဖို့ မမေ့နဲ့နော်။ ကျွန်တော်တို့ မုဆိုးအဖွဲ့က မင်းကို အမြဲ ကြိုဆိုနေမှာပါ။”

“အင်း။” ထိုစကားကိုကြားသောအခါ မော့ချူးသည် မပြုံးဘဲ မနေနိုင်ဘဲ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

သူမ ယဉ်ကျေးစွာ ငြင်းပယ်ခဲ့သော်လည်း ကားအတွင်းရှိ လေထုမှာ တဖြည်းဖြည်း ပို၍ တက်ကြွလာခဲ့သည်။

“ဪ၊ ဟုတ်သားပဲ၊ နားကြားစွမ်းအားရှိတဲ့ လူတွေက များသောအားဖြင့် ဘယ်အထိကြားနိုင်ကြလဲ။” ရုပ်သွင်ပိုင်းတိုးမြှင့်နိုင်သော ထူးခြားစွမ်းရည်ရှိသူတစ်ဦးနှင့် တွေ့ဆုံရသည်မှာ သူတို့အတွက် မလွယ်ကူလှပေ။ လန်လင်းက ပြင်းထန်သော စူးစမ်းလိုစိတ်ကို ပြသကာ မော့ချူးအား ဆက်ပြောရန် ပူဆာလိုက်သည်။ “ဒီလိုဆို ညဘက် နားထဲမှာ အမြဲဆူညံနေလို့ အိပ်လို့မရဘူးလား။”

“ရပါတယ်။” မော့ချူး ပြုံးလိုက်သည်။ “ညဘက် မျက်လုံးမှိတ်ပြီး အိပ်ရင် မကြားရပါဘူး။”

“ဪ၊ ဒါကိုး။” လန်လင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ “ဪ၊ ဟုတ်သားပဲ၊ ကျွန်တော်က မီးသဘာဝ စွမ်းရည်ရှိတဲ့သူပါ။ ကြည့်လိုက်!”

သူ ပြောနေရင်း သူ၏ လက်ချောင်းထိပ်များမှ မီးတောက်များ ထွက်ပေါ်လာပြီး မီးပူလောင်စေသော မီးလုံးတစ်လုံး သူ၏ လက်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူသည် မော့ချူးကို မျက်တောင်ခတ်ပြနေသည်။ သူ၏ ကြွားဝါလိုသော ရည်ရွယ်ချက်မှာ အလွန်ထင်ရှားသည်။

“တော်တော့!” ရှေ့မှ လန်ဝေသည် သူမ၏ မောင် မိုက်မိုက်မဲမဲ ကြွားဝါနေသည်ကို သဘာဝအတိုင်း မြင်သောအခါ သူမ ခေါင်းခါမိပြီး ခေါင်းစဉ်ကို ပြောင်းလိုက်သည်- “ကျွန်မတို့ စခန်းက ထွက်လာကတည်းက ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး ရောက်နေတယ်လို့ ကြားတယ်။”

“ဟုတ်တယ်!” ထိုစကားကိုကြားလျှင် လန်လင်း၏ အာရုံစိုက်မှုမှာ ချက်ချင်း ပြောင်းသွားပြီး သူ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ “သူက လေစွမ်းရည်ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးလို့ ကြားတယ်။ ကျွန်တော်တို့ စခန်းခေါင်းဆောင်ကတောင် သူ့ကို ယဉ်ယဥ်ကျေးကျေး ဆက်ဆံတာ။ ဒီဆက်ဆံရေးကို ကြည့်ပါဦး၊ ဒီလူက ဘယ်လောက်တောင် အစွမ်းထက်လဲ မသိဘူး။”

“ပြန်သွားကြည့်ရင် မသိရဘူးလား။” အခြားအမျိုးသားတစ်ဦးက ထောက်ခံပြောဆိုလိုက်ပြီး သူ၏မျက်လုံးများ တလက်လက်တောက်ပနေသည်။ ထင်ရှားသည်မှာ သူသည် ရုတ်တရက်ပေါ်လာသော ဤကျွမ်းကျင်သူအပေါ် အလွန်စိတ်ဝင်စားနေခြင်းပင်။

“ဟုတ်တယ်၊ ငါလည်း လေစွမ်းရည်ရှိသူပဲ။ ဘယ်သိမလဲ၊ သူ့ဆီကနေ အချက်အချို့တောင် သင်ယူနိုင်ရင် သင်ယူနိုင်တာပေါ့!”

…

လူတိုင်း စိတ်အားထက်သန်နေကြသည်။

ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့် မော့ချူးသည် ထောင့်တစ်နေရာတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ထိုင်နေပြီး ကားမောင်းထွက်သွားသော ရှေ့မှရှုခင်းများကို ကြည့်နေခဲ့သည်။ သူမ၏ မျက်လုံးများက တည်ငြိမ်နေခဲ့သည်။

ခရီးစဉ်သည် ချောမွေ့တည်ငြိမ်စွာပင် ဖြစ်သည်။

တစ်ရက်အကြာတွင် ကားသည် အဲလ်ဘာတို မြို့စခန်းရှေ့၌ ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။

ရှုပ်ထွေးပြီး စေ့စပ်သေချာသော စစ်ဆေးမှုများစွာ ပြုလုပ်ပြီးနောက် မော့ချူးသည် သူတို့နှင့်အတူ အဲလ်ဘာတို မြို့စခန်းထဲသို့ နောက်ဆုံးတွင် လိုက်ပါသွားခဲ့သည်။ ဖက်ဒရေးရှင်း၏ သန့်ရှင်းသပ်ရပ်မှုနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ဤနေရာသည် လုံးဝနှိုင်းယှဉ်၍မရပေ။ တစ်ဝက်တစ်ပျက် နောက်ကျကျန်ရစ်ခဲ့ပြီးနောက် မော့ချူး၏ အကြည့်သည် အနည်းငယ်ပြောင်းလဲသွားကာ အခြေစိုက်စခန်းအတွင်းရှိ အခြေအနေကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။

"ကျွန်တော်တို့ရဲ့ စခန်းက နံပါတ်တစ်လို့တော့ မပြောနိုင်ပေမဲ့ အနောက်တောင်ပိုင်းဒေသတစ်ခုလုံးမှာတော့ နာမည်ကြီးပါတယ်။"

ထိုအချိန်တွင် လန်လင်းသည် မော့ချူးအား စခန်း၏ အသေးစိတ်အခြေအနေများကို စိတ်ဝင်တစား မိတ်ဆက်ပေးနေခဲ့သည်။ တစ်ခါတစ်ရံတွင် သူသည် သူ၏အဖွဲ့ကိုပင် မြှင့်တင်ပြောဆိုကာ ရှားပါးသော အကြားအာရုံစွမ်းရည်ရှိသူ မော့ချူးအား သူတို့အဖွဲ့ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာစေရန် နည်းလမ်းမျိုးစုံဖြင့် ကြိုးစားခဲ့သည်။ "ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အမဲလိုက် အဖွဲ့က ဒီစခန်းမှာ ထိပ်ဆုံးငါးခုထဲမှာ ပါတယ်။ အနည်းဆုံးတော့ ဗိုက်ဝအောင် စားရဖို့အတွက် လုံလောက်တဲ့ အစားအသောက်တော့ ရှိပါတယ်။"

ဒီခေတ်ကြီးထဲမှာ ဘီစကစ်တစ်ထုပ်အတွက် ကိုယ့်သားသမီးကို ရောင်းမစားတဲ့သူ ဘယ်နှယောက်များ ရှိလို့လဲ။ လူသတ်၊ မီးရှို့ပြီးနောက် ပူပူနွေးနွေးထမင်းတစ်လုပ် စားရဖို့ဆိုတာတောင် အလွန်ရှားပါးနေပြီဖြစ်သည်။

"အိုင်ယို၊ မင်းပြောတာနားထောင်စမ်းပါဦး။ ရှက်တောင်မရှက်ဘူးလား!" လှောင်ပြောင်မှုအပြည့်ပါသော မိန်းကလေးတစ်ဦး၏အသံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ "မင်းတို့ အမဲလိုက် အဖွဲ့က ဒီစခန်းမှာ ထိပ်ဆုံးငါးခုထဲမှာ ပါတယ်ဆိုရင် ငါတို့ ကျားဖြူက နံပါတ်တစ်ဖြစ်မှာ သေချာတယ်။"

ထိုစကားကိုကြားသော် လန်ဝေနှင့်အဖွဲ့သားများမှာ မျက်မှောင်ကြုတ်မိကြသည်။

မော့ချူး မော့ကြည့်လိုက်ရာ သူမရှေ့တွင် လူငယ်အဖွဲ့များကို တွေ့ရသည်။ သူတို့၏ အဝတ်အစားများမှာ သန့်ရှင်းသပ်ရပ်ပြီး မျက်နှာများမှာ ဝင်းပနေသည်။ သို့သော် သူတို့သည် လန်ဝေနှင့်အဖွဲ့သားများကို မထီမဲ့မြင်နှင့် ရန်လိုသောအကြည့်ဖြင့် စိုက်ကြည့်နေကြသည်။

"ဘာတွေ အဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေ ပြောနေတာလဲ။" လန်လင်း ခေါင်းထောင်လိုက်ရာ သူ၏မျက်လုံးများမှာ အနည်းငယ် ဒေါသထွက်နေပုံရသည်။ "လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်အနည်းငယ်တုန်းက ကျွန်တော်တို့ အမဲလိုက် အဖွဲ့ ထိပ်ဆုံးငါးခုထဲ မဝင်ခဲ့တာ ဘယ်တုန်းက ရှိလို့လဲ။"

"ဟွန့်! လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်အနည်းငယ်ကဆိုတာလည်း မင်းထည့်ပြောပေါ့။" လူတိုင်းဝိုင်းရံထားသော ထိုမိန်းကလေးက ခနဲ့တဲ့တဲ့ ပြုံးလိုက်ပြီး သူမ၏မေးကို အနည်းငယ်မော့လိုက်သည်။ "ငါ မှန်မှန်ကန်ကန် မှတ်မိတယ်ဆိုရင် မင်းတို့ အမဲလိုက် အဖွဲ့ လွန်ခဲ့တဲ့နှစ်က ထိပ်ဆုံး ဆယ်ခုထဲတောင် မပါခဲ့ဘူးနော်။"

"အန်းယ မင်း အဲ့ဒါကို ပြောရဲသေးတာလား။" ထိုစကားကိုကြားသောအခါ လန်လင်း၏ မျက်နှာထားသည် ချက်ချင်းပြောင်းလဲသွားပြီး ထိုမိန်းကလေးအား မုန်းတီးသောအကြည့်ဖြင့် စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။ "ပြိုင်ပွဲမတိုင်ခင် မင်း ငါတို့လူတွေကို မခိုးထုတ်ခဲ့ဘူးဆိုရင်..."

"တော်ပြီ!" လန်ဝေက အသံတိုးတိုးဖြင့် အော်လိုက်ပြီး လန်လင်း၏ စကားကို ဆုံးအောင် မပြောနိုင်အောင် တားဆီးလိုက်သည်။

"ကြည့်ပါဦး၊ ကပ္ပတိန်လန်က ပိုပြီး အသိတရားရှိသားပဲ!" အန်းယက ပြုံးလိုက်သော်လည်း သူမ၏စကားလုံးများတွင် လှောင်ပြောင်မှုမှာ ပိုမိုပြင်းထန်နေသည်။ သူမ တစ်ခုခုပြောတော့မည့်ဆဲဆဲတွင် သူမ၏အကြည့် ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားပြီး မလှမ်းမကမ်းမှ လျှောက်လာနေသည့် မိန်းကလေးကို ကြည့်လိုက်သည်။

သူမ၏ မာနကြီးသော သဘောထားမှာ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားပြီး မြှောက်ပင့်မှုအရိပ်အယောင် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ သူမ အလျင်အမြန် လျှောက်သွားကာ မေးလိုက်သည်။"ရှယီ၊ နင် ဘာလို့ ဒီရောက်နေတာလဲ။"

"ငါ အပြင်မထွက်လာရင် နင်တို့နဲ့ ဘယ်လိုလုပ် ဒီလိုတိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် တွေ့ရမှာလဲ။" ကြည်လင်သော မိန်းကလေးတစ်ဦး၏အသံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ အသံလာရာသို့ ကြည့်လိုက်ရာ လှပဆွဲဆောင်မှုရှိသော မျက်နှာတစ်ခုက လူအများစု၏ အာရုံကို ချက်ချင်းဖမ်းစားခဲ့သည်။

ထို့အပြင် သူမ၏ အဝတ်အစားများမှာလည်း ကျစ်လျစ်စွာ ဝတ်ဆင်ထားပြီး သူမ၏ ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်အား ပိုမိုပေါ်လွင်စေသဖြင့် မူလ ၇၀% လှပမှုအား ၉၀% အထိ ပိုမိုလှပစေခဲ့သည်။

"နင် ပြောတာကို ကြည့်ဦး။" အန်းယက သူမကို မျက်လုံးမှိတ်ပြကာ ပြောလိုက်သည်။ "ဟို လျှိူ့လျှို့ဝှက်ဝှက်နဲ့ လေဓာတ်ပညာရှင်က နင့်ရဲ့ အနာဂတ်ခင်ပွန်းဖြစ်မယ်လို့ ငါကြားတယ်လေ။ အခု နင် အလုပ်မရှုပ်ဘဲ အပြင်ထွက် လျှောက်သွားဖို့ အချိန်ရနေတာပဲ။"

"ဘာတွေ အဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေ ပြောနေတာလဲ။" ရှယီ၏ မျက်နှာ နီမြန်းသွားကာ သူမ၏ မိန်းက‌‌လေးဆန်သောဘက်ကို ဖော်ပြနေသည်။ "ဒီကိစ္စက အခုထိ မဆုံးဖြတ်ရသေးဘူးလေ။"

"ဟေ့၊ ရှက်မနေပါနဲ့။" အန်းယ၏မျက်လုံးထဲတွင် လှောင်ပြောင်မှု ပိုမိုနက်ရှိုင်းလာသည်။ "ဒီလောက်ကောင်းတဲ့ အခြေအနေမျိုးကို ဘယ်အရူးက ပယ်ချမှာလဲ။"

ရှယီသည် စခန်းအကြီးအကဲ၏ သမီးဖြစ်သည်။ သူမ၏ ရုပ်ရည်နှင့် ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်မှာ ပထမတန်းစားဖြစ်ပြီး အထူးစွမ်းရည်ရှိသူလည်း ဖြစ်သည်။ ဤအခြေအနေများအားလုံး ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ သူမသည် စခန်းရှိ အမျိုးသားအားလုံး၏ စိတ်ကူးယဉ်အချစ်တော် ဖြစ်နေလေသည်။

"တော်ပြီ!" ရှယီသည် အန်းယအား ရှက်ရွံ့စွာ စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သူမ၏ခေါင်းကို မော့ကာ ကြည့်လိုက်သည်။ မထင်မှတ်ထားသည်မှာ သူမဘေးတွင် အမျိုးသားများစွာက သူမအား နှစ်သက်အားကျစွာ ကြည့်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူမ၏စိတ်နှလုံးထဲမှ မာနမှာ ချက်ချင်းကျေနပ်သွားပြီး သူမ၏မျက်နှာပေါ်ရှိ အပြုံးမှာ ပိုကြီးလာခဲ့သည်။

"ကောင်းပြီ၊ ငါတို့ရဲ့ အကြီးဆုံးသခင်မလေး ရှက ရှက်တတ်တာကိုး။" အန်းယသည် နှစ်လှမ်းရှေ့တိုးကာ သူမ၏ လက်ကို မြှောက်ပင့်သော မျက်နှာထားဖြင့် နွေးထွေးစွာ ကိုင်လိုက်သည်။ "ဒါဆို ငါ ဘာမှ မပြောတော့ဘူး၊ ဟုတ်ပြီလား။"

"နင်က စကားကိုတတ်တာ!" ရှယီက သူမကို စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် လန်ဝေဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ သူမ၏ လေသံမှာ ပိုမိုတုံးတိဖြစ်နေပြီး မည်သူက ပိုမိုသာလွန်ကြောင်း သိသာနေသည်။ "ကပ္ပတိန်လန် ခုမှ ပြန်လာတာလား။"

"ဟုတ်တယ်။" လန်ဝေ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

သို့သော် သူမဘေးမှ အန်းယက မကောင်းသောရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် မျက်လုံးလှန်ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "ကပ္ပတိန်လန်ကို ကြည့်ရတာ ဒီခရီးကနေ အများကြီးရခဲ့မှာပဲနော်။ ဘာလို့ ရှယီကို လက်ဆောင်အဖြစ် ပစ္စည်းအနည်းငယ် ထုတ်မပေးတာလဲ။"

"နင့်လောက် ငါ မျက်နှာမပြောင်ဘူး!" ရှယီက အန်းယကို ရယ်မောစွာ ကြည့်လိုက်သော်လည်း သူမ ပြောသည်ကို မငြင်းဆန်ခဲ့ပေ။