အပိုင်း ၄၃၈

"ဘာကြီးမားတဲ့ ကိစ္စမို့လို့လဲ။" ထိုစကားကိုကြားသောအခါ လန်ဝေ မျက်ခုံးပင့်လိုက်ပြီး ပေါ့ပေါ့ပါးပါးနှင့် ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောလိုက်သည်။ "ပြောရမယ်ဆိုရင် ဒီတစ်ခေါက် ကျွန်မတို့ တကယ်ကို ကောင်းမွန်တဲ့ ပစ္စည်းအများကြီး ရခဲ့ပါတယ်။ သခင်မလေး ရှ ကြိုက်တယ်ဆိုရင် နှစ်ခုသုံးခုလောက် ရွေးသွားပေါ့။"

သူမ၏အသံသည် 'သခင်မလေး ရှ' ဟူသော စကားလုံးများပေါ်တွင် အလေးထားခဲ့ပြီး ' အန်းယ၊ နင်ကတော့ မေ့လိုက်တော့။ ဘေးမှာ ကိုယ့်ဘာသာ ဆော့နေ' ဟူသော အဓိပ္ပာယ်ကို ဆိုလိုသည်။

အန်းယ ပြန်လည်မပြောဆိုနိုင်မီ လန်ဝေသည် နောက်ကျောမှ ကျောပိုးအိတ်တစ်ခုကို လျင်မြန်စွာ ထုတ်ယူကာ ပစ္စည်းများကို တစ်ခုချင်းစီ ဖြန့်လိုက်ရာ အံ့အားသင့်စရာများ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။ လန်ဝေ ထုတ်ယူလိုက်သည်မှာ နောက်ဆုံးပေါ် သေနတ်အလက်အနည်းငယ်ပင် ဖြစ်သည်။

စခန်းတွင် လက်နက်များ အတော်အတန်များပြားစွာ ရှိသော်လည်း ဤပစ္စတိုသေနတ်များမှာ ရိုးရိုးပစ္စည်းများ မဟုတ်ပေ။ ထိုသေနတ်များသည် ပစ်ခတ်နိုင်သည့် အကွာအဝေးရှည်လျားပြီး ပြောင်းလဲအသုံးပြုနိုင်မှု ကောင်းမွန်ကာ နောက်ဆုံးပေါ် လမ်းညွှန်မှုဒီဇိုင်းများပါ ထည့်သွင်းထားသောကြောင့် မစ်ရှင်အောင်မြင်မှုနှုန်းကို အကြီးအကျယ် တိုးမြှင့်ပေးထားသည်။

စခန်းတစ်ခုလုံးတွင် ထိုသေနတ်များထဲမှ ဆယ်လက်ထက် ပိုမိုရှိနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ လန်ဝေသည် ဤမျှများပြားသော သေနတ်များကို ဤတစ်ကြိမ် ပြန်လည်ရရှိလာမည်ဟု မည်သူကမှ ထင်မှတ်ထားမည်မဟုတ်ပေ။

ရှယီသည် စစ်ဘက်မိသားစုမှ ဆင်းသက်လာသူဖြစ်ရာ သူမ၏မျက်လုံးများမှာ ဤအရာများနှင့် ပတ်သတ်၍ သဘာဝအတိုင်း ထက်မြက်နေခဲ့သည်။ ထိုအချိန်တွင် သူမ၏မျက်လုံးများမှာ ပျော်ရွှင်မှုအချို့ကို ဖော်ပြနေခဲ့သည်။

ပစ္စတိုစုစုပေါင်းလေးလက်ရှိသည်။ ရှယီ အကြိုက်ဆုံးမှာ အနက်ရောင် K-S16 ပင် ဖြစ်သည်။ စွမ်းဆောင်ရည်သည် အကောင်းဆုံးဖြစ်ရုံသာမက ထိုသေနတ်၏ ရှားပါးမှုကိုလည်း လူတိုင်းသိကြသည်။

"ကောင်းပြီ၊ ဒါဆို ကျွန်မ ရိုသေစွာ လိုက်နာပါမယ်။" ဟု သူမပြောရင်း ရှယီသည် ယူတော့မည့်ဆဲဆဲတွင် သူမရှေ့မှ တစ်လှမ်းစောစွာ နူးညံ့ဖွေးဥသော လက်သေးသေးလေးတစ်ဖက်က K-S16 ကို တိုက်ရိုက်ယူသွားသည်ကို မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။ တုံးတိသော မိန်းကလေးတစ်ဦး၏အသံ လွင့်မျောလာခဲ့သည်။ "ဒါက ငါ့ဟာ။"

ထိုစကားကိုကြားသော် လူတိုင်း၏ အကြည့်သည် သူတို့နောက်မှ မော့ချူးထံသို့ ကျရောက်သွားခဲ့သည်။

ဤအကြည့်ဖြင့် သူတို့၏မျက်လုံးများမှာ ချက်ချင်း လင်းလက်သွားခဲ့သည်။

ဤမျှလှပပြေပြစ်သော ပုံပန်းသဏ္ဍာန်ကို မြင်တွေ့ရခြင်းမှာ ရှားပါးလှသည်။ ထို့အပြင် မော့ချူး၏ကိုယ်ပေါ်ရှိ တည်ငြိမ်အေးချမ်းသော အငွေ့အသက်များက သူမအား အခြားသူများနှင့် ပိုမိုကွဲပြားစေသည်။ သူမသည် လှပသော သစ်ခွပန်းတစ်ပွင့်နှင့် တူပြီး မြည်းစမ်းလေလေ၊ သူမအတွင်းရှိ လွတ်လပ်ပေါ့ပါးသော အငွေ့အသက်ကို ပိုမိုခံစားရလေဖြစ်သည်။

ဒီခေတ်ကြီးထဲမှာ လှပသူတွေ ပေါများပါ၏။

သို့သော် မော့ချူးကဲ့သို့ သဘာဝကျပြီး စင်ကြယ်သော အငွေ့အသက်မျိုးမှာ အလွန်ရှားပါးလှသည်။ အထူးသဖြင့် အမျိုးသားများအတွက်ဖြစ်သည်။ အမျိုးသားတိုင်း၏ မျက်လုံးများတွင် တပ်မက်မှုအရိပ်အယောင်ဖြင့် မော့ချူးအား စိုက်ကြည့်နေကြသည်။

ဒီခေတ်ကြီးထဲမှာ 'အင်အားကြီးသူက အားကြီးသူ' ဆိုတဲ့ သံမဏိဥပဒေသက ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပေါ်လွင်နေခဲ့သည်။ မော့ချူးတွင် ကိုယ့်ကိုကိုယ် ကာကွယ်ရန် အခွင့်အရေးမရှိခဲ့ပါက ထိုညပြီးနောက် သူမသည် တစ်စုံတစ်ယောက်သော အမျိုးသား၏ သီးသန့်ပိုင်ဆိုင်မှု ဖြစ်လာနိုင်ချေရှိသည်။

သို့သော် အန်းယက ပထမဆုံး စပြောခဲ့သည်။ သူမသည် မော့ချူးအား မထီမဲ့မြင်ကြည့်ကာ "နင် ဘယ်သူလဲ။ နင် ပြောစရာနေရာ ရှိလို့လား။ အဲ့ဒီသေနတ်ကို မြန်မြန် ပြန်ပေးလိုက်စမ်း။" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ထိုစကားကိုကြားသော် လူတိုင်း၏ အကြည့်သည် မော့ချူး၏ လက်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်။ သူမ၏ ဖြူဖွေးနူးညံ့သော လက်သေးသေးလေးသည် အနက်ရောင်ပစ္စတိုကို ကိုင်ထားသည်။ အရောင်များ၏ ပြင်းထန်သော ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်မှုက လူများကို အနည်းငယ် ဝေဝါးစေခဲ့သည်။

မော့ချူးသည် အန်းယကို အေးစက်စက် လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ သူမ၏လေသံမှာ အနည်းငယ် ပြင်းထန်နေသည်။ "ငါ ပြောတယ်၊ ဒါက ငါ့ဟာ။"

"ဟုတ်တယ်ဗျ။" လန်ဝေသည် ထိုအချိန်မှသာ တုံ့ပြန်လိုက်သည်။ "ဒီသေနတ်ကို မော့ချူးကို ကျွန်တော် အရင်က ပေးထားတာပါ။ သူမက အရင်ထည့်ထားလိုက်ပါလို့ ပြောတာ။ ကျွန်တော် ခဏမေ့သွားတယ်။"

မော့ချူး သတိမပေးခဲ့ပါက သူတို့သည် ထိုသေနတ်ကို ပြန်လည်ရရှိနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ တိုက်ဆိုင်စွာပင် သူတို့သည် ဤတစ်ကြိမ်တွင် ကောင်းမွန်သော ပစ္စည်းအချို့ကို ရရှိခဲ့သောကြောင့် လန်ဝေသည် မော့ချူးအား ပေးခဲ့သည်။ ခဏတာ ပေါ့ဆမှုကြောင့် ဤကဲ့သို့ ဖြစ်လာမည်ဟု သူမ မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။

"အဲ့လိုလား။" ထိုစကားကိုကြားသော် ရှယီသည် သူတို့အား တုံးတိစွာ ကြည့်လိုက်သည်။

"ဟွန့်! ငါတို့ကို မပေးချင်ရင် မပေးချင်ဘူးလို့ ပြောလိုက်ပေါ့။ ရှောင်ရှားဖို့အတွက် ဒီလို ဆိုးရွားတဲ့ ဆင်ခြေပေးစရာလိုလို့လား။" အန်းယသည် လန်ဝေ၏ အမှားကို နောက်ဆုံးတွင် ဖမ်းမိသွားခဲ့သည်။ သဘာဝအတိုင်းပင် သူမ လွှတ်ပေးမည်မဟုတ်ပေ။ သူမ၏ စကားလုံးများ၏ အဓိပ္ပာယ်မှာ ရှင်းလင်းနေသည်။ "မှန်ပါတယ်။ ငါတို့ ဆက်ဆံရေးကလည်း သိပ်မကောင်းပါဘူးလေ။ နင်တို့ ဒီလို ပေါ့ပေါ့ဆဆ လုပ်တာ ပုံမှန်ပါပဲ။"

သူမ၏ စကားလုံးများသည် ခလောက်ဆန်သည့် အဆင့်သို့ တိုက်ရိုက်ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။

ထိုစကားကိုကြားသော် လန်ဝေ၏ မျက်နှာထားမှာလည်း မကောင်းမွန်ပေ။

ခွန်အားအရ ကြည့်လျှင် သူတို့၏ အမဲလိုက် အဖွဲ့သည် စခန်းတွင် အကောင်းဆုံးများထဲမှ တစ်ခုအဖြစ် သတ်မှတ်နိုင်သည်။ သို့သော် သူမသည် ကျားဖြူအဖွဲ့နှင့် အမြဲတစေ ဆက်ဆံရေး မကောင်းခဲ့ပေ။ ထို့အပြင် ကျားဖြူအဖွဲ့မှ အန်းယနှင့် ရှယီတို့သည် ရင်းနှီးသော သူငယ်ချင်းများ ဖြစ်ကြသည်။

ဤဆက်ဆံရေးကြောင့် အောက်ခြေရှိလူများမှာလည်း သဘာဝအတိုင်းပင် အခြေအနေအလိုက် ပြုမူကြသည်။ အန္တရာယ်ရှိသော မစ်ရှင်အများစုကို သူတို့အား ပေးအပ်ခဲ့ပြီး စခန်းအတွင်း သူတို့အပေါ် ဆက်ဆံမှုမှာ တစ်နေ့ထက်တစ်နေ့ ပိုမိုဆိုးရွားလာခဲ့သည်။

"ဘာလဲ။ နင် မှားတယ်လို့ ခံစားရလို့ မပြောရဲတာလား။" အန်းယသည် သူမ၏ ခေါင်းကို မာနကြီးစွာ မော့လိုက်ပြီး လန်ဝေအား မာနကြီးစွာ ကြည့်လိုက်သည်။ သူမသည် ဤအမျိုးသမီးကို ကြာမြင့်စွာကတည်းက မကြိုက်ခဲ့ပေ။ သူမသည် တောက်ပပြီး ရုပ်ရည်ကောင်းမွန်ကာ သူမ၏လက်ကောက်ဝတ်များမှာလည်း မဆိုးလှပေ။ စခန်းအတွင်း သူမ၏ ဂုဏ်သတင်းမှာ အမြဲတစေ သူမထက် ကောင်းမွန်ခဲ့သော်လည်း ယခင်ကသာ ဖြစ်သည်။ အခုတော့... ဟွန့်!

ဒီကိစ္စနှင့် ပတ်သက်သူတစ်ဦးအနေဖြင့် ရှယီသည် ဘာမှ မပြောခဲ့ပေ။ သူမသည် ဘေးနားတွင် တုံးတိစွာ ရပ်နေခဲ့ပြီး သူမနှင့် မသက်ဆိုင်သကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။ ရုတ်တရက် သူမ၏ ကိုယ်ခန္ဓာ အကြမ်းပတမ်း တုန်ယင်သွားသည်။ သူမ မသိစိတ်ဖြင့် ခေါင်းကို မော့ကာ ရင်ဘတ်ကို ဖော်ကာ အလှပဆုံး ပုံစံဖြင့် နေလိုက်သည်။

မော့ချူးသည် သူတို့ကို တိတ်ဆိတ်စွာ ကြည့်နေခဲ့သည်။ ရှယီ၏ မျက်နှာထားကို မြင်သောအခါ သူမ မအံ့သြဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ပေ။ သူသည် သူမ၏အကြည့်ကို လိုက်ကာ ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

ဤအရာကို မြင်သောအခါ သူမ၏နှလုံးသား တုန်လှုပ်သွားခဲ့သည်။

ဘယ်လို... ဒီလူ ဘယ်လိုလုပ် ဒီရောက်လာတာလဲ။

အခြားသူများလည်း မလှမ်းမကမ်းမှ အမျိုးသားကို ချက်ချင်း သတိပြုမိကြပြီး ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်ကြသည်။

ဒီလောကမှာ ဖော်ပြလို့မရတဲ့ အရှိန်အဝါနဲ့ မွေးဖွားလာတဲ့သူတချို့ အမြဲရှိနေတတ်၏။

သူတို့ရှေ့မှ ဒီအမျိုးသားကလည်း ထိုကဲ့သို့ပင်။

သူထွက်ပေါ်လာသည့် အငွေ့အသက်မှာ တည်ငြိမ်သော်လည်း လျစ်လျူရှု၍မရပေ။ သူသည် သူ့အငွေ့အသက်ကို ထိန်းချုပ်ထားသော ကျားသစ်တစ်ကောင်နှင့် တူသည်။ သူ ခေါင်းအနည်းငယ် မော့လိုက်ရုံဖြင့် ထိုအထက်စီးဆန်မှုနှင့် ရဲရင့်မှုတို့က လူတိုင်းကို မတုန်လှုပ်ဘဲ မနေနိုင်စေခဲ့ပေ။

"ဒါက... ဒဏ္ဍာရီလာ လေဓာတ်ပညာရှင်လား။" လန်ဝေနှင့် အခြားသူများမှာ သူ့ကို ကိုယ်တိုင်ပထမဆုံးအကြိမ် တွေ့မြင်ရသောအခါ မအံ့သြဘဲ မနေနိုင်ကြပေ။ သူတို့ ကိုယ့်ဘာသာ တီးတိုးရေရွတ်မိကြသည်။

ရှယီက မာနကြီးသောအမူအရာကို ဆက်ထိန်းထားနိုင်ခြင်း မရှိတော့ပေ။ သူမ၏ မျက်တောင်များ ဆက်တိုက်ခတ်နေပြီး တစ်ခါတစ်ရံ ခိုးကြည့်နေသည်။

မော့ချူးသည် အခြားသူများ၏ ပုံမှန်မဟုတ်သော အခြေအနေများကို အာရုံစိုက်ရန် စိတ်မပါပေ။ ထိုအချိန်တွင် သူမ၏ မျက်လုံးများမှာ မလှမ်းမကမ်းမှ အမျိုးသားအား မှင်သက်စွာ စိုက်ကြည့်နေပြီး သူမ၏ မျက်လုံးများတွင် ဝင်းပသော အရိပ်အယောင်လေး ပေါ်နေခဲ့သည်။

သူမ၏ ပူပြင်းသောအကြည့်ကို ခံစားမိသကဲ့သို့ ထိုအမျိုးသားသည် သူ့လမ်းလျှောက်ခြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်သည်။ သူ၏ တည်ငြိမ်သော အကြည့်က သူတို့အား ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏ကိုယ်ခန္ဓာ ရုတ်တရက် တုန်လှုပ်သွားကာ သူ၏မျက်လုံးများ ချက်ချင်း လင်းလက်သွားခဲ့သည်။ အမှောင်ထုဖုံးလွှမ်းနေသော ညသည် ချက်ချင်း ထင်ရှားပေါ်လွင်လာကာ အလင်းရောင်တစ်လွှာ ပေါ်လာသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။

သူသည် ပုံမှန် တည်ငြိမ်အေးဆေးမှုကို ဆုံးရှုံးသွားပြီး သူတို့အား စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။ ထိုအမျိုးသား၏ ရင်ဘတ်မှာ အကြိမ်အနည်းငယ် ပြင်းထန်စွာ မြင့်တက်ကျဆင်းခဲ့ပြီး သူတို့ထံသို့ လျင်မြန်စွာ လျှောက်လှမ်းလာခဲ့သည်။ နောက်ပိုင်းတွင် သူ ပြေးတောင် ပြေးလာခဲ့သည်။

"အိုင်ယို၊ ကြည့်ပါဦး၊ ငါတို့ရဲ့ သခင်မလေး ရှက အကောင်းဆုံးပဲ!" အန်းယက သူမ၏ပခုံးကို တိုက်ကာ နှစ်ခွ အဓိပ္ပာယ်ဖြင့် "တစ်ချက်ကြည့်ရုံနဲ့ နင့်ကိုတွေ့ရလို့ အရမ်းစိတ်လှုပ်ရှားပြီး ဒီကို ပြေးလာတာ။ ဘယ်လောက်တောင် စိတ်မရှည်တာလဲ။ ဩော်..."

"တော်ပါတော့၊ အဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေ ဆက်မပြောနဲ့။" ရှယီက သူမကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ သူမ၏မျက်လုံးများထဲမှ ရှက်ရွံ့ဝမ်းသာမှုများကို မဖုံးကွယ်နိုင်ပေ။ ဤအမျိုးသားသည် တကယ်ပင် ကောင်းကင်ဘုံ၏ ဂုဏ်ယူစရာပင်ဖြစ်သည်။ သူသည် ကဏ္ဍတိုင်းတွင် ထူးချွန်ပြီး သူမနှင့် လိုက်ဖက်ညီသူဖြစ်သည်။

ထိုအမျိုးသားသည် သူတို့ထံသို့ နီးကပ်လာတော့မည်ကို မြင်သောအခါ ရှယီသည် ခြေလှမ်းသေးသေးလေးတစ်လှမ်း ရှေ့တိုးလိုက်သည်။ သူအား ကြိုဆိုတော့မည့်ဆဲဆဲတွင် ထိုအမျိုးသားက သူမကို လှည့်မကြည့်ဘဲ သူမဘေးမှ တိုက်ရိုက်ဖြတ်သွားကာ သူတို့နောက်မှ ကလေးမလေး မော့ချူးအား တင်းကျပ်စွာ ပွေ့ဖက်လိုက်သည်ကို ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။

"ကိုယ် မင်းကို တွေ့ပြီ၊ နောက်ဆုံးတော့ မင်းကို တွေ့ပြီ..." ကလေးမလေးအား သူ၏ရင်ခွင်ထဲသို့ တင်းကျပ်စွာ ပွေ့ဖက်ထားစဉ် နျဥ်ယွိယွမ်သည် ပုံမှန်တည်ငြိမ်မှုကို ဆုံးရှုံးနေခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ သူ၏လက်များမှာ သံကြိုးကွင်းများနှယ် တင်းကျပ်စွာ ဖက်ထားပြီး သူမကို သူ၏ဘေးတွင် အမြဲချုပ်ထားချင်သည့် ဆန္ဒပင် ရှိနေသည်။

သူသည် မော့ချူး၏ နှင်းကဲ့သို့ ဖြူဖွေးသော လည်တိုင်တွင် ခေါင်းကို မြှုပ်နှံလိုက်ပြီး သူနှင့်သာ သက်ဆိုင်သော ရနံ့ကို ခံစားလိုက်သည်။ နျဥ်ယွိယွမ်၏ အသံမှာ အနည်းငယ် တုန်ယင်နေဆဲဖြစ်သည်။ သူ၏နှလုံးသားမှာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုနှင့် အံ့အားသင့်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

ဤရက်များအတွင်း သူ မည်မျှပင် ခံစားခဲ့ရသည်ကို ဘုရားသခင်သာ သိသည်။ သူသည် ဤမိန်းကလေး မရှိမည်ကိုလည်း ကြောက်ရွံ့ပြီး သူမအား တစ်ခုခု ဖြစ်မည်ကိုလည်း ကြောက်ရွံ့ခဲ့သည်။ သူ၏နှလုံးသားမှာ စိုးရိမ်ပူပန်မှုကြောင့် အစိတ်စိတ်အမြွှာမြွှာ ဖြစ်လုနီးပါးပင်။

မော့ချူးသည်လည်း လက်ဆန့်ကာ သူ့အား ပြန်ဖက်လိုက်သည်။ သူမ၏ မျက်နှာတွင် ပျော်ရွှင်မှုနှင့် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများကို မဖုံးကွယ်နိုင်ပေ။

သူတို့နှစ်ဦး အချင်းချင်းကြည့်ပုံချင်းက ဘေးမှ လူအုပ်စုကို မှင်တက်စေခဲ့သည်။

သောကျိုးနည်း! ဘာ... ဘာဖြစ်တာလဲ။

ဒီပညာရှင်က ရှမိသားစုရဲ့ အကြီးဆုံးသမီးနဲ့ လက်ထပ်မယ်လို့ မပြောဘူးလား။ ဘာလို့ မော့ချူးက ဒီအချိန်မှာ ရုတ်တရက် ပေါ်လာရတာလဲ။ ထို့အပြင် ကြည့်ရသည်မှာ သူတို့နှစ်ဦးသည် အလွန်ရင်းနှီးပုံရသည်။

"ဟေး၊ ဟေး၊ မကြားသေးဘူးလား။ ဒီလူက အမြဲတမ်း တစ်ယောက်ယောက်ကို ရှာနေတယ်လို့ ပြောခဲ့တာ။ သူက ငါတို့စခန်းမှာ ဒီလောက်ကြာနေတာတောင် မိနစ်အနည်းငယ်ပြည့်‌အောင်တောင် မနေဖူးဘူး။ အမြဲတမ်း အပြင်ဘက်ကို လျှောက်သွားပြီး လူရှာနေတာ။"

"ဟုတ်တယ်၊ ဟုတ်တယ်၊ ငါ ဒီအကြောင်း နည်းနည်းသိတယ်။"

"ဒါပေမဲ့ သူမကို အမဲလိုက် အဖွဲ့က ခေါ်လာလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး။"

ဘေးမှလူများမှာ ဤအခြေအနေကို မြင်သောအခါ တိုးတိုးလေး တီးတိုးရေရွတ်မိကြသည်။ ထို့နောက် သူတို့သည် ဘေးမှ ရှယီအား လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။ အိုး၊ သူမ၏ မျက်နှာထားက မှောင်မည်းနေသည်။

တကယ်တော့ စခန်းရှိလူအများစုက ရုတ်တရက်ပေါ်လာသည့် ဤပညာရှင်သည် သူမနှင့် လက်ထပ်ဖွယ်ရှိကြောင်း သိကြသည်။ နောက်ဆုံးတွင် အခြေအနေတွေမှာ ဤမျှ ကြီးမားသော ပြောင်းလဲမှု ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့ရာ သူမ မည်သို့ မျက်နှာမပြောင်းဘဲ နေနိုင်မည်နည်း။

တကယ်ပင် ရှယီသည် ဤအချိန်တွင် အလွန်ရှက်ရွံ့မိနေသည်။ နျဥ်ယွိယွမ်၏ လုပ်ရပ်သည် လူအများရှေ့တွင် သူမ၏ မျက်နှာအား ကျယ်လောင်စွာ ရိုက်လိုက်သလိုပင်။