အပိုင်း ၄၃၉

အန်းယသည် ရှယီဘက်မှနေ၍ ပထမဆုံး ထရပ်သူ ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူမ၏ ပစ်မှတ်မှာ နျဥ်ယွိယွမ် မဟုတ်ခဲ့ဘဲ မော့ချူး ဖြစ်သည်။ သူမသည် မော့ချူးအား မထီမဲ့မြင်ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "ဟဲ့၊ နင် ဘာဖြစ်နေတာလဲ။ ရှယီက သူ့ကို လက်ထပ်တော့မယ်ဆိုတာ နင် မသိဘူးလား။ နင်က ကြားထဲကနေ ဝင်ပြီး တတိယလူလုပ်ရဲသေးတယ်။ မျက်နှာက ဘယ်လောက်ပြောင်...။"

"ပါးစပ်ပိတ်!" နျဥ်ယွိယွမ်သည် မော့ချူးကို လွှတ်ပေးလိုက်သော်လည်း သူမ၏ ပခုံးကို လက်ဖဝါးကြီးတစ်ဖက်က တင်းကျပ်စွာ ဖက်တွယ်ထားဆဲဖြစ်သည်။ သတိမထားမိပါက မော့ချူးသည် သူ့မျက်စိရှေ့မှ ပျောက်ကွယ်သွားမည်ကို စိုးရိမ်ပုံရသည်။

သူ၏အကြည့်က အန်းယဘက်သို့ ပြောင်းသွားသောအခါ သူ့လေသံသည် ချက်ချင်း မကောင်းဆိုးဝါးဆန်လာကာ အေးစက်တင်းမာသွားသည်။ "ဘယ်သူက လက်ထပ်တော့မှာလဲ။ ငါကြိုက်တဲ့သူ၊ ငါချစ်တဲ့သူက မော့ချူးပဲ။"

အွန်း... ဒီမျက်နှာရိုက်သံက ပိုပြီး ကျယ်လောင်ခဲ့သည်။

အန်းယ ချက်ချင်း စကားပျောက်သွားခဲ့သည်။ သူမ ပြန်မပြောနိုင်တော့ပေ။

သူတို့သည် စခန်း၏ ပင်မလမ်းမကြီးပေါ်တွင် ရပ်နေကြပြီး ဤဆူပူသံက လူအများအပြား၏ အာရုံကို ဆွဲဆောင်ထားခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။

နျဥ်ယွိယွမ်၏ စကားကို ကြားသောအခါ သူတို့သည် ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်သွားကြသော်လည်း သူတို့၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို မဖုံးကွယ်နိုင်ဘဲ ပိုနီးကပ်စွာ ရွေ့လာကြသည်။ 'အိုက်ယိုး! ဆိုလိုသည်မှာ ဤလေဓာတ်ပညာရှင်သည် ရှမိသားစုနှင့် လက်ထပ်ရန် ပြင်ဆင်ထားခြင်း မရှိခဲ့ဘူးလား။'

ထို့ကြောင့် သူတို့အားလုံးသည် သူတို့၏အကြည့်များကို ရှယီဘက်သို့ လှည့်လိုက်ကြသည်။

သူမ မည်မျှပင် သဘောထားကောင်းသည်ဟု ဆိုစေကာမူ ပရိသတ်၏ သံသယမျက်လုံးများကို ရင်ဆိုင်ရသောအခါ သူမ၏ကိုယ်ခန္ဓာ အနည်းငယ် တုန်ယင်သွားပြီး သူမ၏မျက်နှာ အနည်းငယ် ဖြူဖျော့သွားခဲ့သည်။

ဤနူးညံ့သိမ်မွေ့ပြီး သနားစရာကောင်းသော အသွင်အပြင်က ကြည့်ရှုသူများ၏ နှလုံးသားကို နာကျင်စေခဲ့သည်။ သူတို့အားလုံး စကားပြောဆိုခြင်း ရပ်တန့်သွားကြသည်။ နျဥ်ယွိယွမ်တစ်ဦးတည်းကသာ သူမကို လျစ်လျူရှုထားသည်။ သူသည် ရှယီ၏ သနားစရာကောင်းပြီး အကူအညီမဲ့နေသော အသွင်အပြင်ကို မမြင်ရသည့်နှယ်ဖြစ်ပြီး မျက်တောင် မခတ်ဘဲ တင်းမာစွာ မေးလိုက်သည်။ "ဒီကောလာဟလကို ဖြန့်တာ မင်းလား။"

"မဟုတ်ဘူး၊ မဟုတ်ဘူး!" ရှယီ၏ မျက်နှာမှာ ဖြူရော်ကာ နီမြန်းနေပြီး သူမသည် အလွန်ဒေါသထွက်ပြီး ရှက်ရွံ့မိနေခဲ့သည်။ "ဒါက... သက်သက် နားလည်မှုလွဲတာပါ။"

ထိုစကားကိုကြားသော် နျဥ်ယွိယွမ်သည် ချက်ချင်း မော့ချူးဘက်သို့ ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏မူလအေးစက်သောမျက်နှာမှာ ရုတ်တရက် နူးညံ့သွားခဲ့သည်။ "တွေ့လား၊ ဒါက သက်သက် နားလည်မှုလွဲတာပါ။"

ဒီတစ်ခါတော့ လူတိုင်း နောက်ဆုံးတော့ နားလည်သွားကြပြီ။

နျဥ်ယွိယွမ်သည် ဤမျှကြီးမားသော ဆူပူမှုအား ဖန်တီးခဲ့သည်က မော့ချူး ဒေါသထွက်မည်ကို စိုးရိမ်တာကြောင့်လား။

လူတိုင်း နျဥ်ယွိယွမ်ကို မယုံကြည်နိုင်စွာ စိုက်ကြည့်နေကြသည်။ 'ဒီအတွက်နဲ့ သူက ရှမိသားစုရဲ့ မျက်နှာကို မြေပေါ်ပစ်ချပြီး နင်းခြေရဲတာလား။ ဒီလူ ရူးနေတာလား။'

"သိပါတယ်။" မော့ချူးသည် နျဥ်ယွိယွမ်၏ လက်ဖဝါးကြီးကို ကိုင်လိုက်ရာ သူက ချက်ချင်း တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားခဲ့သည်။ "ရှင်... ဘာလို့ ဒီရောက်နေတာလဲ။"

"ကိုယ် မင်းကို မပြောခဲ့ဘူးလား။" နျဥ်ယွိယွမ်၏ နှုတ်ခမ်းများ ကွေးတက်သွားပြီး သူ၏ နက်ရှိုင်းသော မျက်လုံးများတွင် နက်ရှိုင်းသော သံယောဇဉ်များ ပြည့်နှက်နေသည်။ "မင်းကို ရှာဖို့ လာခဲ့တာ။"

ထိုရိုးရှင်းသော စကားလုံးများက မော့ချူး၏ မျက်လုံးများကို နီမြန်းစေခဲ့သည်။ ထိုနေရာသည် အာကာသကွဲအက်မှုတစ်ခု ဖြစ်သည်။ သတိမထားမိပါက သူ သေဆုံးသွားနိုင်သည်။ ဒီလူက ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိရဲ့သားနဲ့ ကိုယ့်အသက်အန္တရာယ်ကို မစိုးရိမ်ဘဲ သူမနောက်ကို လိုက်လာခဲ့တာလား။ တစ်ခုခုဖြစ်မှာ မကြောက်ဘူးလား။

မော့ချူး၏စိတ်ကို ဖတ်နိုင်သကဲ့သို့ နျဥ်ယွိယွမ်သည် လက်ဆန့်ကာ သူမ၏ဆံပင်ကို ပွတ်သပ်ပေးလိုက်သည်မှာ အဖွဲ့ချုပ်တွင် ရှိစဉ်ကအတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။ "အဲ့ဒီတုန်းက ကိုယ် သိပ်မတွေးခဲ့ဘူး။ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်တောင် မသိလိုက်ဘဲ မင်းကို ရှာဖို့ ခုန်ဆင်းလာခဲ့တာ။"

ဤစကားလုံးများ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် မော့ချူး၏ နျဥ်ယွိယွမ်၏လက်ကို ဆုပ်ကိုင်ထားမှုက ပိုမိုတင်းကျပ်လာခဲ့သည်။

သူတို့နှစ်ဦး အခြားမည်သူမျှ မရှိသကဲ့သို့ ပြုမူနေသည်ကို ကြည့်ကာ ရှယီသည် မျက်စိနောက်မိနေခဲ့သည်။

ယခင်က သူမသည် နျဥ်ယွိယွမ်ကို အကြိမ်အနည်းငယ် မြင်ဖူးခဲ့သည်။

ဤသူသည် အမြဲတစေ အလောတကြီး လာရောက်သွားလာတတ်သည်။ သူ၏မျက်နှာသည် အေးစက်တင်းမာသော်လည်း သူ့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး ထိန်းချုပ်ထားသော အငွေ့အသက်သည် အမြဲတစေ မမေ့နိုင်စရာပင်။ သူ၏ခွန်အားကြီးမားမှုအပြင် သူမ စိတ်မလှုပ်ရှားဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ပေ။ သို့သော် သူမ မမျှော်လင့်ထားသည်မှာ ဒါသည် လုံးဝနွေးထွေးသော မျက်နှာတစ်ခုက အေးစက်သောတင်ပါးနှင့် ကပ်နေခြင်းပင်။

ဤအချက်ကို တွေးမိသောအခါ ရှယီသည် သူမ၏ အောက်နှုတ်ခမ်းကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ကိုက်မိနေခဲ့သည်။ သူမ၏ နှလုံးသားထဲမှ အရှက်ရမှုသည် အလွန်အမင်းကြီးမားသော ရေလွှမ်းမိုးမှုနှယ် ပျံ့နှံ့လာခဲ့သည်။ သူမသည် ရုတ်တရက် ခေါင်းလှည့်ကာ လန်ဝေကို ကြည့်လိုက်ပြီး အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "အစ်မ ကျွန်မကို ပေးတဲ့လက်ဆောင်၊ အဲ့ဒီသေနတ်ကို ကျွန်မ မျက်စိကျတယ်။"

ထိုစကားကိုကြားသော် လန်ဝေ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။

သူမသည် ရှင်းလင်းစွာ ပြောပြီးသားပင်။ ထို K-S16 ကို မော့ချူးအား အစောကတည်းက ပေးထားပြီးသားပင်။ သူမ အခုမှ ပြန်ယူချင်သေးတာလား။

"နင်... ဒါကို လိုချင်တာလား။" မော့ချူးက ရှေ့ဆောင်စကားပြောလိုက်သည်။ သူမသည် သူမ၏လက်ထဲရှိ အနက်ရောင်ပစ္စတိုကို လှုပ်ယမ်းလိုက်ပြီး လန်ဝေ၏ အခက်အခဲကိုလည်း ကူညီဖြေရှင်းပေးလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်။" ရှယီ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူမ၏ လှပသောမျက်နှာမှာ အနည်းငယ် အေးစက်နေသည်။ ဟုတ်သည်။ သူမ မော့ချူးကို တမင်တကာ ဒုက္ခပေးချင်တယ်လေ။ အဲ့တော့ ဘာဖြစ်လဲ။

"ဘာဖြစ်နေတာလဲ။" နျဥ်ယွိယွမ် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ သူ နားမလည်ပေ။

"နောက်မှ ပြောပြမယ်။" မော့ချူးက နျဥ်ယွိယွမ်ကို မျက်လုံးမှိတ်ပြလိုက်ပြီးနောက် ရှယီဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ "ဒါဆို ဘယ်လိုလဲ။ ငါတို့ သေနတ်ပစ်ပြိုင်ကြမလား။"

"နိုင်တဲ့သူက သေနတ်ကို ပိုင်ဆိုင်မှာပေါ့။ ဘယ်လိုလဲ။" မော့ချူး၏ နှုတ်ခမ်းက ကွေးတက်သွားပြီး သူမ၏ မျက်နှာထား ပိုမိုသက်ဝင်လာသည်။

အထူးသဖြင့် သူမ၏ ကြည်လင်သောမျက်လုံးများမှာ ပိုမိုစင်ကြယ်တောက်ပလာခဲ့သည်။ ဘေးမှလူများမှာ ဤအရာကို မြင်သောအခါ မအံ့သြဘဲ မနေနိုင်ကြပေ။ သူတို့သည် ဤမျှသန့်ရှင်းသော အပြုံးကို အချိန်ကြာမြင့်စွာ မမြင်တွေ့ခဲ့ရသည်နှင့် တူသည်။

ရှယီသည် သူမ၏ အကြည့်ကို နိမ့်ချလိုက်ပြီး မော့ချူးနှင့် နျဥ်ယွိယွမ်၏ တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားသော လက်များကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူမက အသံတိုးတိုးဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်၏။ "ကောင်းပြီ!"

သူမသည် စစ်ဘက်မိသားစုမှ မွေးဖွားလာသူ ဖြစ်သည်။ စစ်ဘက်တွင် တမင်တကာ သီးသန့် လေ့ကျင့်မှု မရှိသော်လည်း ဤနယ်ပယ်တွင် သူမ၏ ကျွမ်းကျင်မှုသည် သာမန်လူများထက် များစွာသာလွန်သည်။ မော့ချူး၏ လုပ်ရပ်များသည် သူမ၏ အားနည်းချက်များကို ထုတ်ဖော်ပြသခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ သူမ ကိုယ့်ဘာသာ ရှက်စရာလုပ်ဖို့ အပြေးအလွှား လာနေသောကြောင့် သူမ‌ သေချာပေါက် စိတ်မရှိပေ။

မလှမ်းမကမ်းတွင် စခန်း၏ လေ့ကျင့်ရေးနေရာရှိသည်။

အတော်အတန်များပြားသော လေ့ကျင့်ရေးကြေးများ ပေးဆောင်ပြီးနောက် လူအုပ်စုတစ်စုသည် ခမ်းနားထည်ဝါစွာ ဝင်ရောက်သွားကြသည်။

"နင် အရင်သွားမလား၊ ဒါမှမဟုတ် ငါ အရင်သွားရမလား။" ရှယီသည် ဘေးမှ ကြည့်ရဆန်းသော ပစ္စတိုတစ်လက်ကို ကောက်ကိုင်လိုက်ပြီး သူမ၏ ခေါင်းကို မော့ချူးဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ သူမ၏ လက်များ အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားပြီး ကွဲအက်သံသာ ကြားရုံဖြင့် သေနတ်တစ်လက်လုံး ချက်ချင်း အစိတ်အပိုင်းများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

ရှယီ၏ ဤလုပ်ရပ်ကြောင့် လူအတော်များများ မှင်တက်သွားခဲ့သည်။ သူတို့သည် ရှမိသားစုသည် စစ်ရေးပညာရှင်များဖြစ်သည်ကို သိကြသော်လည်း ပုံမှန်အားဖြင့် နူးညံ့သိမ်မွေ့သော ရှမိသားစု၏ အကြီးဆုံးသမီးသည် ဤမျှပင် အစွမ်းထက်မည်ဟု မထင်မှတ်ခဲ့ကြပေ။ သူတို့၏မျက်လုံးများ မီးတောက်လာခဲ့သည်။

သို့သော် သူတို့သည် မော့ချူးဘက်သို့ ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ သူတို့၏မျက်လုံးများတွင် ဒုက္ခရောက်နေသူကို မြင်ရသော ပျော်ရွှင်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤကလေးမလေးသည် တစ်စုံတစ်ယောက်၏ ဂရုစိုက်မှုကို ခံနေရသူနှင့် တူပုံရသည်။ ပစ်မှတ်ကို တိကျစွာ ပစ်နိုင်သည်ဖြစ်စေ၊ မပစ်နိုင်သည်ဖြစ်စေ၊ ဤအသံကြောင့် သူမ ကြောက်လန့်မည် မဟုတ်လား။

"နင် အရင်သွား။" မော့ချူး လျှောက်လာပြီး အသံတိုးတိုးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "ငါ အရင် လေ့လာမယ်။"

သေနတ်ပစ်ခြင်းသည် အဖွဲ့ချုပ်၏ လေ့ကျင့်မှုတွင် မဖြစ်မနေ ပါဝင်သည့်အပိုင်း ဖြစ်သော်လည်း အဖွဲ့ချုပ်၏ စွမ်းအင်သေနတ်များနှင့် ဤနေရာရှိ သေနတ်များကြားတွင် ကွဲပြားမှုများ ရှိနေသေးသည်။ မော့ချူး နောက်ထပ်တစ်ခါ ထပ်ကြည့်ရဦးမည်။

နျဥ်ယွိယွမ်သည် ဤနောက်ကွယ်မှ လျှို့ဝှက်ချက်ကို သဘာဝအတိုင်း နားလည်ခဲ့သည်။ သူ အလျင်အမြန် တစ်လှမ်းတိုးကာ ဂရုတစိုက် မေးလိုက်သည်။ "ကိုယ် ကူညီပေးဖို့လိုလား?"

မော့ချူး ပြုံးလျက် လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ "ရတာပေါ့။"

နျဥ်ယွိယွမ်သည် ထိုစကားကိုကြားသောအခါ သဘာဝအတိုင်း ပျော်ရွှင်သွားခဲ့သည်။ သူ အလျင်အမြန် ရှေ့ဆက်သွားခဲ့သည်။

နောက်ဆုံးတွင် ထိုသူနှစ်ဦး၏ မေးခွန်းနှင့် အဖြေများသည် အခြားသူများ၏ မျက်လုံးထဲတွင် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

သူတို့သည် နျဥ်ယွိယွမ်ရှေ့တွင် ဘာမှ မပြောရဲကြသော်လည်း သူတို့၏ အကြည့်ချင်းဆုံမှုကို မတားဆီးနိုင်ခဲ့ပေ။ သူတို့အားလုံးသည် ပြဇာတ်တစ်ခု ကပြနေသကဲ့သို့ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး မျက်လုံးမှိတ်ပြနေကြသည်။

"ကြည့်စမ်း၊ ဒီလိုပုံစံနဲ့ ရှယီနဲ့ ပြိုင်ရဲသေးတာလား။ ကိုယ့်ကိုကိုယ် အထင်မကြီးလွန်းဘူးလား။"

"မှန်တယ်။ နောက်ဆုံးမိနစ်မှာ လှံပိုထက်အောင် သွေးတာ ဘာအသုံးကျလဲ။"

"အဟမ်း! နင် ဘာသိလို့လဲ။ နျဥ်ယွိယွမ်လို ပညာရှင်ကြီးရှိနေတာပဲ။ သူက ပျော်ရုံ သက်သက်ပဲ ကစားတာ။ ရှုံးရင်ရော ဘာဖြစ်လဲ။"

လူတိုင်း မျက်လုံးချင်းဆုံနေဆဲတွင် ရှယီသည် သေနတ်ပစ်နေရာသို့ ရောက်နေခဲ့ပြီ။ သူမသည် သူမ၏ကိုယ်ခန္ဓာကို အနည်းငယ် ဘေးသို့ မှီလိုက်ပြီး မျက်လုံးမှိတ်လိုက်သည်။ သူမသည် သေနတ်ကိုင်ထားသောလက်ကို ရုတ်တရက် မြှောက်လိုက်ရာ ပစ်သံများ ဆက်တိုက်ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ရလဒ်ကို မဆိုထားနှင့်၊ ဤပုံစံနှင့်ပင် လူများကို နားလည်စေခဲ့သည်။ ဤမိန်းကလေးသည် သေချာပေါက် တိုက်ခိုက်ရေးသမားတစ်ဦးပင်။

မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း ရှယီ ရပ်တန့်လိုက်သောအခါ ရလဒ်များကို အလွန်လျင်မြန်စွာ အစီရင်ခံခဲ့သည်။ စုစုပေါင်းဆယ်ချက် ပစ်ခတ်ရာတွင် သူမသည် ၉.၃ မှတ် ရရှိခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ ယခင်ကဆိုလျှင် နိုင်ငံတော်အသင်း၏ ရွှေတံဆိပ်ဆုရ ကစားသမားတစ်ဦး ဖြစ်နိုင်ချေရှိသည်။

ထိုစကားကိုကြားသော် ရှယီ၏မျက်လုံးများ ပျော်ရွှင်မှုများ ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။ သူမ၏ နှလုံးသားထဲတွင် ယခင်က ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သော အရှက်ရမှု ခံစားချက်လည်း အနည်းငယ် လျော့ပါးသွားခဲ့သည်။ သူမ မော့ချူးကို ပြန်လည်ရင်ဆိုင်ရသောအခါ သူမ၏အသံတွင် မာန၏အရိပ်အယောင် ပေါ်လွင်နေသည်။ "ရော့၊ နင့်အလှည့်။"

"ဟုတ်ပြီ" မော့ချူးက ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူမသည် သေနတ်တစ်လက်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ထုတ်ယူကာ ရှယီ ရပ်နေသည့်နေရာသို့ လျှောက်သွားခဲ့သည်။ သူမသည် လက်မြှောက်လိုက်ပြီး ခပ်သွက်သွက် တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် ထိုသို့ပင် ပစ်ခတ်လိုက်သည်။

ဟဲ! ဤအရာကို မြင်သောအခါ လူတိုင်း သူတို့၏ နှလုံးသားထဲတွင် သဘောကျစွာ ရယ်မောမိကြသည်။

'ကြည့်ပါဦး၊ တစ်ချက်ကြည့်ရုံနဲ့ ပစ်လိုက်တာ။ ပစ်မှတ်ရဲ့ အနေအထားကိုတောင် သေချာမမြင်ရသေးဘူး ထင်တယ်။ ဘာကောင်းမွန်တဲ့ ရလဒ်တွေ ရနိုင်မှာလဲ။'

လူတိုင်း ပေါ့ပေါ့ပါးပါး မော့ကြည့်လိုက်သောအခါ သူတို့၏ မျက်ဆံများ ပြူးကျယ်သွားခဲ့သည်။ 'ဒီ... ဒီမိန်းကလေးက ၉.၄ မှတ်တောင် ပစ်ခဲ့တာပဲ။'

ပထမဆုံး ပစ်ချက်က ရှယီ၏ ပျမ်းမျှရမှတ်ကို ကျော်လွန်သွားခဲ့သည်။

မယုံကြည်နိုင်စွာ မျက်လုံးပွတ်သပ်ကာ တစ်ချက်ပြီးတစ်ချက် ကြည့်နေသူများပင် ရှိခဲ့သည်။ 'ဒါ မမှန်ဘူး။ ဒီကလေးမလေးက ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပစ်လိုက်ရုံပဲလား။ အဲ့လိုနဲ့တောင် ၉.၄ မှတ်တောင် ရခဲ့တာလား။'

"တော်တယ်ဗျာ!" ဒီမြင်ကွင်းကို မြင်တာနဲ့ လန်လင်းက ပျော်ရွှင်စွာ လက်ခုပ်တီးပြီး မော့ချူးကို ဂုဏ်ယူဝမ်းသာစွာ ကြည့်လိုက်တယ်။ သူတို့ အဖွဲ့က ရှမိသားစုနဲ့ ဆက်ဆံရေး မကောင်းပေ။ မော့ချူးက နောက်ဆုံးတော့ သူတို့ ဒေါသကို ဖြေဖျောက်ပေးခဲ့ပြီပင်။