အပိုင်း ၄၆၀

ဤမမျှော်လင့်ထားသော အဖြစ်အပျက်သည် မော့ချူး၏ စိတ်အခြေအနေကို များစွာ မနှောင့်ယှက်ခဲ့ပေ။ သူမသည် လက်ထဲမှ လိုင်ချီးသီးစည်သွပ်ဘူးကို စားပြီးနောက် ထရပ်ကာ အပြင်သို့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် လျှောက်သွားလိုက်သည်။ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် အပြင်ဘက်တွင် လဲကျနေသော လူကို သူမ မြင်လိုက်ရသည်။ သို့သော် ထိုအချိန်တွင် သူသည် သေဆုံးနေပြီဖြစ်သည်။ သူ၏ မျက်လုံးများသာ မကျေမနပ်ဖြစ်ကာ ကျယ်ပြန့်စွာ ဖွင့်ထားဆဲဖြစ်သည်။

နျဥ်ယွိယွမ်သည် တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် သူ၏ အထောက်အထားကို သိရှိနိုင်သည်။ သူသည် လှောင်ပြောင်နေသကဲ့သို့ မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။

“ကျားဖြူ အဖွဲ့ဝင်တစ်ယောက်ပဲ"

"ငါ့နောက်ကို လိုက်ဖို့ သူ့လိုလူကိုတောင် လွှတ်ရဲတယ်ပေါ့လေ"

မော့ချူး အံ့အားသင့်သွားသည်။ "ရှင် အစကတည်းက သိနေတာလား"

ဤလူသည် သူ့ကိုယ်သူ ဖုံးကွယ်ရာတွင် အလွန်ကျွမ်းကျင်လှသည်။ သူ၏ အသက်ရှုသံနှင့် နှလုံးခုန်သံကို ဖုံးကွယ်ရန် မည်သည့်နည်းလမ်းကို အသုံးပြုသည်ကို မည်သူမျှ မသိပေ။ ဤအချက်ကြောင့်ပင် သူ့ကို တစ်လမ်းလုံး လိုက်ခွင့်ပြုခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ အကြားအာရုံစူးရှသော မော့ချူး ပင်လျှင် သူ့ကို သတိမပြုမိခဲ့ပေ။ သူသည် ညင်သာသော ရှိုက်သံတစ်ခု ထုတ်လွှတ်လိုက်မှသာ သူ၏ တည်နေရာကို ဖော်ထုတ်နိုင်ခဲ့သည်။

နျဥ်ယွိယွမ်သည် သဘာဝကျသော ကိစ္စတစ်ခုကဲ့သို့ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "အင်း"

အဖွဲ့ချုပ်၏ တစ်ဦးတည်းသော စစ်သူကြီးဖြစ်သောကြောင့် ယခင်က သူ့အပေါ် မျက်စိကျနေသူ မည်မျှများပြားသည်ကို မည်သူသိနိုင်မည်နည်း။ သူသည် ဤမျှလောက် စွမ်းရည်မရှိလျှင် သူ၏ ရာထူးကို မည်သို့ ထိန်းသိမ်းထားနိုင်မည်နည်း။ ဤလူသည် သူ၏ နှလုံးခုန်သံနှင့် အသက်ရှုသံကို ဖုံးကွယ်ထားသော်လည်း လူတစ်ယောက် ဖြတ်သွားသရွေ့ လေထုထဲရှိ လေစီးကြောင်းသည် သေချာပေါက် ပြောင်းလဲသွားမည် ဖြစ်သည်။ သဘာဝအတိုင်း သူ၏ တည်နေရာသည်လည်း ပေါ်လွင်သွားမည် ဖြစ်သည်။

နျဥ်ယွိယွမ်က ပြုံးလိုက်ပြီး ခလုတ်ခုံမှ သစ်သီးစည်သွပ်ဘူးတစ်ခုကို ထုတ်ကာ သူမထံသို့ ကမ်းပေးလိုက်သည်။

" သူ့ကို ဂရုမစိုက်နဲ့တော့"

"မင်း ဒါကြိုက်တယ် မဟုတ်လား။ ထပ်မြည်းကြည့်ဦး၊ ကိုယ် တခြားထုတ်လုပ်ရေးအလုပ်ရုံတွေကို သွားကြည့်လိုက်ဦးမယ်"

ထို့ကြောင့် မော့ချူး ပျော်ရွှင်စွာ သစ်သီးဝါးစားနေစဉ် နျဥ်ယွိယွမ်သည် ကုန်ထမ်းသမားတစ်ဦး၏ အခန်းကဏ္ဍကို တာဝန်သိစွာယူကာ ထုတ်လုပ်ရေးအလုပ်ရုံရှိ စည်သွပ်ဘူးအမျိုးမျိုးကို များစွာ စုဆောင်းခဲ့သည်။ ထို့အပြင် သူ၏ ပစ္စည်းရွေးချယ်မှုသည် အလွန်ပါးနပ်လှပြီး သူသည် စည်သွပ်ဘူးများစွာကို ယူသွားသော်လည်း ယေဘုယျအားဖြင့် ကြည့်လျှင် များစွာကွာခြားမှု မရှိပေ။

လန်ဝေနှင့် နျဥ်ယွိယွမ်တို့ ယူဆောင်လာသော သတင်းသည် အခြားသူများကို အားတက်စေခဲ့သည်မှာ ထင်ရှားသည်။ နာရီဝက်မပြည့်မီမှာပင် အုပ်စုကြီးသည် အပြေးအလွှား ရောက်ရှိလာခဲ့ကြသည်။

ထုတ်လုပ်ရေးအလုပ်ရုံသုံးခုမှ စည်သွပ်ဘူးများကို မြင်သောအခါ သူတို့၏ မိုက်မဲသော အသွင်အပြင်များသည် လန်လင်းထက်ပင် ပိုဆိုးနေခဲ့သည်။

သို့သော် သူတို့ အနီးကပ်ရောက်လာသောအခါ နျဥ်ယွိယွမ်၏ ရှေ့တွင် လဲကျနေသော အလောင်းတစ်လောင်းကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ထို့အပြင် ထိုအလောင်းသည် အနည်းငယ် ရင်းနှီးပုံရသည်။ အချိန်အတော်ကြာ စိုက်ကြည့်ပြီးနောက် လူတိုင်း နောက်ဆုံးတွင် သတိပြန်ဝင်လာကြသည်။ ဒါသည် ကျားဖြူ အဖွဲ့မှ အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူ ဒီကို ဘာလို့ ရောက်လာတာလဲ။

သူတို့ ထပ်မော့ကြည့်လိုက်သောအခါ နျဥ်ယွိယွမ်၏ ရေခဲတမျှ အေးစက်သော မျက်နှာသည် သူတို့၏ နှလုံးသားကို ချက်ချင်း တုန်လှုပ်သွားစေသည်။

ခုနက လန်လင်းသည် နျဥ်ယွိယွမ်၏ ဖုတ်ကောင်ရာပေါင်းများစွာကို တစ်ယောက်တည်း တိုက်ခိုက်ခဲ့သည့် ဂုဏ်ကျက်သရေရှိသော စွမ်းဆောင်ရည်အကြောင်းကို သူတို့ကို ပြောပြခဲ့သည်။ အစပိုင်းတွင် သူတို့ မယုံကြည်ခဲ့ကြသော်လည်း သူတို့ ဝင်လာသောအခါ၊ ဖာ့ခ်! သူတို့ ချက်ချင်း ကြက်သေသေသွားရသည် မဟုတ်ပါလား။ မြေပြင်သည် ဖုတ်ကောင်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး အရေးကြီးဆုံးမှာ ဒဏ်ရာများသည် ထပ်တူနီးပါး တူညီနေသည်။ ဤသည်မှာ လူတစ်ယောက်တည်းက လုပ်ဆောင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားလှသည်။

နျဥ်ယွိယွမ်မှလွဲ၍ အခြားမည်သူသည် ဤမျှလောက် ရူးလောက်အောင် စွမ်းအားကောင်းနိုင်မည်နည်း။

ထို့ကြောင့် လူတိုင်း၏ နျဥ်ယွိယွမ် အပေါ် လေးစားမှုနှင့် အားကျမှုသည် နောက်တစ်ဆင့်သို့ တက်သွားခဲ့သည်။ ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူ၏ အေးစက်သော မျက်နှာအမူအရာကို မြင်သောအခါ သူတို့သည် ပို၍ပင် တိတ်ဆိတ်သွားကြပြီး စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောဝံ့ကြတော့ပေ။

နျဥ်ယွိယွမ်၏ ခြေတံရှည်များသည် မြေပြင်ကို ပုတ်ခတ်လိုက်ပြီး သူသည် ရုတ်တရက် ခေါင်းမော့လိုက်သည်။ သူ၏ စူးရှသော အကြည့်သည် တန့်ရှောင် ထံသို့ တိုက်ရိုက်ပစ်လွှတ်လိုက်ပြီး သူ၏ အသံသည် အလွန်အမင်း အေးစက်နေခဲ့သည်။

"ဒီလူ ဘာဖြစ်တာလဲ"

"ကပ္ပတိန် တန့်၊ ခင်ဗျား... ကျွန်တော့်ကို ကျိုးကြောင်းဆီလျော်တဲ့ ရှင်းပြချက်တစ်ခု ပေးသင့်တယ် မဟုတ်လား"

နျဥ်ယွိယွမ်၏ ဤသို့ စိုက်ကြည့်ခြင်းကို ခံရသောအခါ တန့်ရှောင်၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် မထိန်းနိုင်ဘဲ တုန်လှုပ်သွားပြီး စူးရှသော ဓားတစ်စင်းဖြင့် အတွင်းမှ အပြင်သို့ ခုတ်ဖြတ်ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။

သူသည် မျက်ထောင့်မှ မြေပြင်ပေါ်ရှိ အလောင်းကို လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်မိသည်။ ဤလူသည် သူတို့ ကျားဖြူအဖွဲ့၏ လျှို့ဝှက်တိုက်ခိုက်ရေးဗိုလ်ချုပ် ဖြစ်သည်။ သူ၏ ဖုံးကွယ်ပုန်းရှောင်နိုင်စွမ်းသည် အလွန်ကောင်းမွန်လှရာ အဘယ်ကြောင့် သူသည် နျဥ်ယွိယွမ်နှင့် အခြားသူများကို ရင်ဆိုင်ပြီး လုံးဝရှုံးနိမ့်ခဲ့ရသနည်း။

"ငါ မင်းကို မေးခွန်းမေးနေတာ” နျဥ်ယွိယွမ်၏ မျက်ခုံးများသည် ပို၍ပင် တင်းကြပ်စွာ တွန့်ချိုးသွားသည်။ သူ၏ စကားတစ်လုံးချင်းစီသည် မိုးကြိုးတစ်စင်းကဲ့သို့ ထွက်ကျလာပြီး သူက တန့်ရှောင်ဆီသို့ လျှောက်သွားခဲ့သည်။

ဤသည်ကိုမြင်သောအခါ ဘေးမှလူများသည် ကျောရိုးထဲမှ စိမ့်ခနဲဖြစ်သွားပြီး ခြေလှမ်းအနည်းငယ် နောက်သို့ အလျင်အမြန် ဆုတ်လိုက်ကြသည်။ သူတို့သာ ကြားညပ်သွားပါက ဒုက္ခအကြီးအကျယ် ရောက်ကြလိမ့်မည်။

"ဒါ ငါ… ငါက သူ့ကို ကူညီခိုင်းချင်လို့ပါ။ တစ်ခုခုဖြစ်ရင် သူကူညီပေးနိုင်အောင်"

'ဖာ့ခ်! မင်းက ဗြောင်လိမ်နေတာပဲ!' လူတိုင်းနီးပါး၏ မျက်လုံးများသည် သံသယအကြည့်များဖြင့် ပစ်လွှတ်လိုက်ကြသည်။

သူ ကူညီချင်လျှင် အဖွဲ့နှင့်အတူ လိုက်သွားမည်မဟုတ်ပါလား။ အဲဒီအစား သူတို့နောက်မှ တိတ်တဆိတ် လိုက်ခဲ့ရသည်။ ဤသည်မှာ တစ်ခုခု မှားနေသည်မှာ သေချာသည်။

တန့်ရှောင်သည်လည်း ဤအကြောင်းပြချက်မှာ မခိုင်လုံကြောင်း သိသည်။ သူ၏ နဖူးတွင် ချွေးစေးများ မထိန်းနိုင်ဘဲ သီးလာသည်။

သူ၏ မူလအစီအစဉ်သည် အလွန်ကောင်းမွန်ခဲ့သည်။ ယခုတစ်ကြိမ် လမ်းရှာဖွေစူးစမ်းခြင်း၏ အန္တရာယ်သည် ပြောနိုင်ဖွယ်ရာမရှိပေ။ သူတို့၏ အဖွဲ့ဝင်များက သူတို့ကို တိတ်တဆိတ် ကူညီပေးသရွေ့ နျဥ်ယွိယွမ်နှင့် အခြားသူများ မသေလျှင်ပင် ဒဏ်ရာရကြမည်ဖြစ်သည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူတို့သည် နောက်ဆုံးတွင် ဖုတ်ကောင်အုပ်စုမှ လွတ်မြောက်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

သို့သော် သူတို့၏ ကံသည် ဤမျှလောက် ကောင်းလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ကြပေ။

သူတို့သည် လမ်းငယ်တစ်ခုကို ရှာတွေ့ပြီး ကြီးမားသော ဖုတ်ကောင်အုပ်စုကို အချိန်မီ ရှောင်ရှားနိုင်ခဲ့ရုံသာမက ဤလမ်းသည် သူတို့ရှာဖွေနေသော အစားအသောက်ပြုပြင်ရေးစက်ရုံသို့ တည့်တည့်မတ်မတ် ဦးတည်နေခဲ့သည်။ သူလန်လင်း၏ ဖော်ပြချက်ကို ကြားသောအခါ ဒေါသထွက်လွန်း၍ ကိုယ့်သွားကိုယ်ကျိုးအောင် အံကြိတ်မိမတတ် ဖြစ်သွားသည်။

"ဟက်ဟက်" တန့်ရှောင်၏ ရှင်းပြချက်ကို ကြားသောအခါ နျဥ်ယွိယွမ်သည် လှောင်သလို ရယ်မောလိုက်သည်။

သူသည် သူ့ကို လှည့်မကြည့်ဘဲ ခေါင်းကို လွှဲလိုက်သည်။

ဤတိတ်ဆိတ်သော လျစ်လျူရှုမှုသည် တန့်ရှောင်ကို ပို၍ပင် အရှက်ရစေခဲ့သည်။ သူ၏ ငုံ့ထားသော မျက်နှာသည် အနည်းငယ် ပုံပျက်နေသည်။ 'ကောင်းတယ်၊ နျဥ်ယွိယွမ်၊ ငါတို့ စောင့်ကြည့်ကြသေးတာပေါ့။'

သူတို့နှစ်ဦး၏ တွေ့ဆုံမှုအပြီးတွင် လူတိုင်း တည်ငြိမ်သွားကြသည်။ ထို့နောက် သူတို့သည် ကြီးမားသော ထုတ်လုပ်ရေးအလုပ်ရုံရှိ စည်သွပ်ဘူးများကို ကြည့်ကာ စိတ်ပူပန်လာကြသည်။

အမှန်စင်စစ် ဤစည်သွပ်ဘူးအပြည့်အလျှံသည် သူတို့ကို ပျော်ရွှင်စွာ ပြုံးရယ်စေခဲ့သည်။ သို့သော် ပြောရမည်ဆိုပါက ကားမောင်းဝင်မရလျှင် ဤမျှများပြားသော စည်သွပ်ဘူးများကို သူတို့ မည်သို့ သယ်ထုတ်ရမည်နည်း။

ဤသို့တွေးမိသောအခါ လူတိုင်း စိုးရိမ်ပူပန်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားသည်။ ရတနာတောင်ပေါ်တွင် ထိုင်နေပြီး မရွှေ့နိုင်သော ခံစားချက်သည် ဤသို့သော အောင့်သက်သက်နိုင်ဖွယ် ခံစားချက် ဖြစ်လိမ့်မည်။

မော့ချူးသည် လျင်မြန်စွာ တုံ့ပြန်လိုက်ပြီး ထောင့်ရှိ မထင်မရှား လျှပ်စစ်တွန်းလှည်းကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။

"ဟိုမှာ လျှပ်စစ်တွန်းလှည်း ရှိတယ် မဟုတ်လား"

သူမ အချိန်ရသောအခါ ထုတ်လုပ်ရေးအလုပ်ရုံ တစ်ခုလုံးကို လှည့်ပတ်ကြည့်ရှုရန် အခွင့်အရေးယူခဲ့သည်။ ပုံမှန်သယ်ယူပို့ဆောင်ရေးကို ပိုမိုအဆင်ပြေစေရန်အတွက် ဖြစ်လိမ်မည်၊ အလုပ်ရုံတိုင်းတွင် အနည်းဆုံး လျှပ်စစ်တွန်းလှည်းသုံးစီး တပ်ဆင်ထားသည်။ သူတို့ လုံလောက်အောင် မြန်လျှင် မနက်ဖြန်တွင် ပစ္စည်းအားလုံးကို သယ်ထုတ်နိုင်လိမ့်မည်ဟု သူမ ခန့်မှန်းမိသည်။

မော့ချူး ပြောလိုက်သည်နှင့် လူတိုင်း ထောင့်ရှိ လျှပ်စစ်တွန်းလှည်းများကို သတိပြုမိသွားကြသည်။

"ဟုတ်သားပဲ"

သူတို့ထဲမှ အချို့သည် သွားရောက်ကြည့်ရှုရန်ပင် တက်သွားကြသည်။

"အလုပ်လုပ်သေးတယ်"

သူတို့သည် ရယ်မောလွန်း၍ ခန္ဓာကိုယ်များ တုန်ခါလာကြသည်။

ထို့ကြောင့် ပုံမှန်အားဖြင့် ဂုဏ်ကျက်သရေရှိသော စွမ်းအားရှင်များအုပ်စုသည် ကုန်ထမ်းသမားများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကြသည်။ သူတို့အားလုံးသည် တော်တော်လေး ကောင်းကောင်းမွန်မွန် လုပ်ဆောင်နေကြပြီး သူတို့၏ မျက်နှာများသည် ပျော်ရွှင်မှုဖြင့် ဝင်းပနေလုနီးပါး ဖြစ်နေသည်။

ကောင်းကင်သည် မှောင်မိုက်သွားသော်လည်း သူတို့၏ တက်ကြွသော စိတ်အားထက်သန်မှုကို မတားဆီးနိုင်ခဲ့ပေ။ သူတို့အများစုသည် အလှည့်ကျ အလုပ်လုပ်ကြသည်။ သူတို့ ပင်ပန်းလာသောအခါ နှစ်နာရီ၊ သုံးနာရီမျှ အိပ်စက်ကြသည်။ သူတို့ နိုးလာသောအခါ အခြားတစ်ယောက်နှင့် အနားယူရန် လဲလှယ်ပြီး စိတ်အားထက်သန်မှု ရရှိကြရာ သဘာဝအတိုင်း သူတို့၏ စွမ်းဆောင်ရည်သည် ဝှစ်ကနဲ မြင့်တက်လာသည်။

ထိုအချိန်တွင် ကောင်းကင်သည် ဖြူစပြုနေပြီဖြစ်ပြီး တစ်ခုလုံးသော ထုတ်လုပ်ရေးအလုပ်ရုံသည် သူတို့ကြောင့် လုံးဝနီးပါး လစ်လပ်သွားခဲ့သည်။

လူတိုင်း၏ ကားများသည်လည်း အပြည့်အလျှံ ဖြစ်နေသည်။ ယခင်ကသာဆိုလျှင် သူတို့သည် သေချာပေါက် ဝန်ပိုနေပြီး လိုင်စင်ရုပ်သိမ်းခံရမည့် အခြေအနေကို စောင့်ဆိုင်းနေရပေမည်။ ယခုမူ လူတိုင်း ပျော်ရွှင်လွန်း၍ သူတို့တို့ကိုယ်ကိုပင် မေ့နေကြသည်။ ထိုးထည့်၊ အတင်းထိုးထည့်။ ငါတို့ မကြောက်ဘူး။

တစ်နေ့တစ်ညလုံး ကြိုးစားလုပ်ဆောင်ပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် တစ်ခေါက်သာ ကျန်တော့သည်။ လူတိုင်း သပ်ရပ်စွာ ထုပ်ပိုးကာ အိမ်ပြန်ရန် ပြင်ဆင်ကြသည်။

သို့သော် ထိုအချိန်တွင် မတော်တဆမှုတစ်ခု ဖြစ်ပွားလိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

ထုတ်လုပ်ရေးစက်ရုံ၏ သတ္တုဂိတ်သည် တင်းကျပ်စွာ ပိတ်ထားသည်။ ဤအချက်ကြောင့်ပင် အတွင်းမှ ဖုတ်ကောင်များ ထွက်မပြေးနိုင်ဘဲ အပြင်မှ ဖုတ်ကောင်များလည်း မဝင်နိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယခုမူ အခြေအနေက အလွန်ကောင်းမွန်နေသော ဂိတ်သည် မည်သူမျှ မသိဘဲ ပွင့်သွားခဲ့သည်။

လူရနံ့ရပြီးနောက် ဖုတ်ကောင်အုပ်ကြီးတစ်အုပ်သည် အထဲသို့ ပြေးဝင်လာသည်။ ဒါသည် ဂိတ်ဖွင့်ထားသော ရေလွှမ်းမိုးမှုတစ်ခုနှင့် တူသည်။ လုံးဝတားဆီး၍မရပေ။

မော့ချူးသည် တစ်စုံတစ်ခု မှားယွင်းနေသည်ကို ပထမဆုံး အာရုံခံမိသူ ဖြစ်သည်။ သူမသည် ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး နျဥ်ယွိယွမ်ကို ဆွဲကာ လမ်းငယ်ဘက်သို့ ပြေးရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

"ပြေး"

အခြားသူများလည်း ကြက်သေသေသွားကြသည်။ သူတို့သည် စက္ကန့်ဝက်မျှ ကြောင်ငေးနေပြီးနောက် လက်ထဲမှ စည်သွပ်ဘူးများကို ပစ်ချကာ မော့ချူးနှင့် အခြားသူများ၏ နောက်သို့ လိုက်ပါသွားကြသည်။

ထို့ကြောင့် သူတို့သည် အစွမ်းကုန် ပြေးကြပြီး သူတို့နောက်မှ ဖုတ်ကောင်အုပ်ရှည်ကြီးက အနီးကပ် လိုက်ပါလာသည်။

ကံကောင်းစွာပင် လမ်းငယ်သည် ကျဉ်းမြောင်းပြီး ဖုတ်ကောင်အုပ်စုသည်လည်း မိုက်မဲကြသည်။ သူတို့အားလုံးသည် လမ်းကို ပိတ်ဆို့နေကြရာ သူတို့ကို ထွက်ပြေးရန် အချိန်ပို ရရှိစေခဲ့သည်။

သို့သော် သူတို့သည် တစ်ညလုံး အလုပ်များနေခဲ့ပြီး သူတို့၏ ကိုယ်ကာယခွန်အားသည် ဆိုးရွားစွာ လျော့ကျနေခဲ့သည်။ သူတို့အားလုံးသည် မောဟိုက်နေကြပြီး သူတို့၏ မျက်နှာများသည် ဖြူဖျော့နေသည်။ သူတို့သည် အစွမ်းကုန် ပြေးရဦးမည်ဖြစ်သည်။ သူတို့ ပြေးရမည်။ ဖုတ်ကောင်များ သူတို့ကို မိသွားသည်နှင့် သူတို့ သေလိမ့်မည်။

သူတို့ သိသော်လည်း သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များကို ထိန်းချုပ်၍မရပေ။ နောက်ကျကျန်နေသော လူအနည်းငယ်သည် သူတို့ကို မှီလာသော ဖုတ်ကောင်များဖြင့် ရစ်ပတ်ခံလိုက်ရသည်။ ရှင်းလင်းသော ကိုက်ဖြတ်သံများနှင့် နာကျင်စွာ အော်ဟစ်သံများ ထွက်ပေါ်လာရာ လူတို့၏ နှလုံးသားကို တုန်လှုပ်စေခဲ့သည်။