အပိုင်း ၄၆၇

ရလဒ်အနေဖြင့် မူလက ပြန့်ကျဲနေသော ဆိုင်များသည် ချက်ချင်း သပ်ရပ်သွားကြသည်။

ဆိုင်များတွင် ပစ္စည်းအမျိုးမျိုးဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ ကြမ်းပြင်ပေါ်ရှိ ဖုန်မှုန့်များကို ဆိုင်ရှင်များက ဂရုတစိုက် ရှင်းလင်းကြသည်။ ထို့နောက် တန်းစီရပ်နေသော စစ်သားများကဲ့သို့ပင် သူတို့သည် ခေါင်းကိုမော့ကာ အကြီးအကဲ၏ စစ်ဆေးခြင်းကို စောင့်မျှော်နေကြသည်။

မော့ချူးသည် လမ်းတစ်လျှောက်လုံး ခုန်ပေါက်ပြေးလွှားသွားခဲ့သည်။ ဆိုင်တိုင်းက သူတို့ကို စိတ်ဝင်တစား ကြည့်နေကြပြီး သူမ၏ လက်ထဲတွင်လည်း ပစ္စည်းများစွာ ရှိနေသည်။

နျဥ်ယွိယွမ်သည် သူမ၏နောက်မှ အပြုံးတစ်ခုဖြင့် တိတ်တဆိတ် လိုက်ပါလာသည်။ မော့ချူးက တစ်စုံတစ်ခုကို ကောက်ယူလိုက်သည်နှင့် သူသည် ချက်ချင်း ရှေ့တိုးကာ ငွေရှင်းပေးသည်။

ဆိုင်ရှင်များသည် ဘေးမှကြည့်ရင်း တိတ်တဆိတ် တွေးနေကြသည်။ လမ်းတစ်လျှောက်လုံးတွင် သူတို့နှစ်ယောက်သည် ဘီစကစ်အိတ် ၃၀ကို အနည်းဆုံး သုံးစွဲခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ သူတို့၏ အမြင်တွင် ဤသည်မှာ စကြဝဠာကို ကျော်လောက်သော ငွေကြေးပမာဏ ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။

အခြားအမျိုးသမီးတစ်ဦးသာ ဤသို့ ပေါ့ပေါ့ဆဆ ပြုမူဝံ့ပါက သေချာပေါက် ရိုက်သတ်ခံရမည်သာဖြစ်သည်။ ဤခေတ်ကြီးထဲတွင် အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ အသက်သည် ဘီစကစ်တစ်ထုပ်နှင့် မည်သို့ နှိုင်းယှဉ်နိုင်မည်နည်း။

သို့သော် သူမနောက်မှ အမျိုးသားကို လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ သူ၏ ချောမောသော မျက်နှာပေါ်တွင် စိတ်မရှည်သည့် အရိပ်အယောင် အနည်းငယ်မျှပင် မရှိသည့်အပြင် ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့် မည်သူမဆို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်နိုင်သော နွေးထွေးမှုတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် မော့ချူးသည် မရေမတွက်နိုင်သော အမျိုးသမီးများ၏ မနာလိုမှုနှင့် ငြူစူခြင်းကို ခံရသူ ဖြစ်လာခဲ့သည်။

ဈေးတစ်ဝက်ခန့် လျှောက်အပြီးတွင် မော့ချူးသည် ခြေလှမ်းများကို မရပ်တန့်ဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။ ထူးဆန်းစွာပင် သူမရှေ့မှ ဆိုင်ပေါ်တွင် ဘာပစ္စည်းမှ မရှိပေ။ သူမက နားမလည်စွာ မေးမြန်းခြင်းမပြုမီ ရုတ်တရက် အဆက်မပြတ် ညည်းညူသံများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ညစ်ပတ်နေသော တဲ၏ ကန့်လန့်ကာများကြားမှ၊ ပူးကပ်နေသော ပုံရိပ်နှစ်ခုကို မသဲမကွဲ မြင်တွေ့နိုင်သည်။

"အင်း အင်း... ဟင့်အင်း၊ အား..."

ဒါက ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား...

မော့ချူး၏ ပါးစပ်လေးသည် အံ့အားသင့်စွာဖြင့် အနည်းငယ် ပွင့်ဟသွားသည်။ သူမ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မမြင်ရမီ သူမ၏ အမြင်အာရုံသည် ရုတ်တရက် အမှောင်ကျသွားသည်။ နျဥ်ယွိယွမ်သည် မျက်နှာထားတင်းတင်းဖြင့် ရှေ့သို့ ခြေလှမ်းနှစ်လှမ်း တိုးလာသည်။ သူသည် သူ၏ လက်ဖဝါးကြီးကို ဆန့်ထုတ်ကာ မော့ချူးကို သူ့ရင်ခွင်ထဲ ဆွဲသွင်းလိုက်သည်။ မည်သည့် ရှင်းပြချက်မှ မပေးဘဲ သူသည် သူမ၏ မျက်နှာကို လှည့်လိုက်သည်။ ဒီကောင်မလေးက အရွယ်တောင်မရောက်သေးဘူး။ ဒီလိုအရာတွေကို ဘယ်လိုလုပ် ကြည့်လို့ဖြစ်မှာလဲ။

ဝဝ အသားညိုညို အမျိုးသားတစ်ဦးသည် သူတို့နှစ်ဦး၏ လှုပ်ရှားမှုကို မြင်သောအခါ သူ့မျက်လုံးများက တောက်ပသွားသည်။ သူသည် သူတို့ထံသို့ မြှောက်ပင့်သောပုံစံဖြင့် ပြေးလာသည်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှ အဆီများသည် ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါနေသည်။

ဝတုတ်သော အမျိုးသားသည် နျဥ်ယွိယွမ်၏ ရင်ခွင်ထဲမှ မော့ချူးကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး လည်လည်ဝယ်ဝယ်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"အာ၊ ကျွန်တော်တို့နဲ့ အတူတူ ကစားမလို့လား"

"စိတ်မပူပါနဲ့။ ကျွန်တော်တို့ဆီမှာ အမျိုးသမီးအမျိုးမျိုးရှိတယ်၊ အပြစ်ကင်းစင်တာရော၊ ဆွဲဆောင်မှုရှိတာရော... ခင်ဗျားသာ တစ်ခွန်းပြောလိုက်၊ ကျွန်တော် အားလုံးရှာပေးနိုင်တယ်!"

ဖုတ်ကောင်များ ပေါ်ပေါက်လာပြီး မြို့ကြီးများ ပြိုလဲသွားသည်နှင့်အမျှ၊ ကိုယ်ကျင့်တရားနှင့် ဥပဒေစနစ်သည် အချိန်မရွေး ဆုတ်ဖြဲနိုင်သော စက္ကူပါးတစ်ရွက် ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ ကိစ္စများတွင်လည်း ထူးဆန်းသော ကစားနည်းအမျိုးမျိုး ရှိနေသည်။ နျဥ်ယွိယွမ်၏ အမျိုးသမီးတစ်ဦးကို တဲထဲသို့ သယ်ဆောင်သွားသည့် လုပ်ရပ်ကို ထိုအမျိုးသားက သဘာဝအတိုင်းပင် ထိုအရာများထဲမှ တစ်ခုအဖြစ် အဓိပ္ပာယ်ကောက်ယူလိုက်သည်။

သူတို့နဲ့အတူတူ ကစားချင်တာလား။ အခြားအမျိုးသမီးတစ်ဦးနှင့် လဲလှယ်လိုတာလား။

အချိန်အတော်ကြာ မှင်သက်နေပြီးနောက် နျဥ်ယွိယွမ်သည် နောက်ဆုံးတွင် ဤစကားများ၏ အဓိပ္ပာယ်ကို နားလည်သွားသည်။ သူ့မျက်နှာသည် ပို၍ပင် မည်းမှောင်လာပြီး၊ သူ့၏ စူးရှသော မျက်လုံးများသည် ထိုအမျိုးသားထံသို့ တည့်တည့် စိုက်ကြည့်လိုက်ရာ၊ ဝဝမဲမဲအမျိုးသားကို ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် တုပ်တုပ်မလှုပ်ရဲအောင် ထိန်းထားလိုက်သည်။

ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ သူ့ဘေးမှ ဆိုင်ရှင်များသည် ဒေါသကို ဖြေလျှော့ရန် သက်ပြင်းမချဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

ဤဝတုတ်သော အမျိုးသားသည် လူကောင်းတစ်ယောက်မဟုတ်ပေ။ သူသည် စခန်းထဲရှိ လှပသောအမျိုးသမီးအားလုံးကို ပြန်ပေးဆွဲထားသည်။ အခါအားလျော်စွာ၊ သူသည် သူ့တဲထဲမှ သေဆုံးနေသော အမျိုးသမီးတစ်ဦး သို့မဟုတ် နှစ်ဦးကို ထုတ်ယူလာတတ်သည်။ အချို့မှာ ဤသို့သော ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှုကို မခံနိုင်သောကြောင့် ကိုယ့်ကိုယ်ကို သတ်သေသွားကြပြီး၊ အချို့မှာမူ ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခံရ၍ သေဆုံးသွားကြသည်။

သို့သော်၊ ဤဝဝမဲမဲ အမျိုးသား၏ နောက်တွင် အတော်အတန် နောက်ခံအင်အား ရှိနေသည်။ လူတိုင်းက သူ့ကို ဒေါသထွက်ကြသော်လည်း ဘာမှ မပြောဝံ့ကြပေ။

ထို့အပြင် သူ၏ ဆိုင်တွင် ကုန်ပစ္စည်းအများဆုံးရှိသောကြောင့်၊ ထိုအထူးစွမ်းရည်ရှင်များနှင့် စစ်သားများသည်လည်း ဤနေရာသို့ လာရောက်လေ့ရှိကြသည်။ ထို့ကြောင့် မည်သူမျှ ဤအမျိုးသားကို ရန်မစဝံ့ကြပေ။

မမျှော်လင့်ဘဲ ယနေ့တွင် သူတို့သည် ခပ်ကြမ်းကြမ်း လူတစ်ဦးနှင့် တွေ့ဆုံခဲ့သည်။

ဤဝတုတ်သော အမျိုးသား၏ ရှုံးနိမ့်နေသောပုံစံကို မြင်ရသောအခါ သူတို့သည် အလွန်ပျော်ရွှင်နေကြသည်။

နျဥ်ယွိယွမ်၏ အကြည့်က လွှဲသွားသောအခါ ထိုအမျိုးသားသည် နောက်ဆုံးတွင် လှုပ်ရှားရဲပြီး အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူထုတ်လိုက်သည်။ တဲ၏ ကန့်လန့်ကာ ဆွဲဖွင့်ခံရသည်ကို မြင်သောအခါ သူသည် အလျင်အမြန်ပင် အမျိုးသမီးကို ဆွဲထုတ်ပြီး ခေါင်းငုံ့ကာ မြှောက်ပင့်ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင်၊ ဒါကိုရော ဘယ်လိုထင်လဲ"

ဤအမျိုးသမီးသည် သူ့၏ အကောင်းဆုံး ကုန်ပစ္စည်းများထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်သည်။ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် အမှန်တကယ်ပင် စွဲမက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။ သူမတွင် ထပ်ခါထပ်ခါ လာနေကျ ဖောက်သည်များ အများဆုံးလည်း ရှိသည်။

နျဥ်ယွိယွမ်သည် သူ့ကို အေးစက်စွာ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး မော့ချူးကို ဆွဲကာ ရှေ့သို့ ဆက်သွားခဲ့သည်။ သူတို့သည် ခြေလှမ်းနှစ်လှမ်းမျှသာ လှမ်းရသေးစဉ် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားကြသည်။

ဝတုတ်သော အမျိုးသားသည် အခွင့်အရေးရှိသည်ဟု ထင်လိုက်သည်။ သူသည် အလျင်အမြန် ခြေလှမ်းအနည်းငယ် ရှေ့သို့တိုးကာ ပြောလိုက်သည်။

"စိတ်မပူပါနဲ့၊ ကျွန်တော် ဘီစကစ်သုံးထုပ်ပဲ လိုချင်ပါတယ်။ ဒီအမျိုးသမီးနဲ့ ခင်ဗျား ကြိုက်သလို ကစားလို့ရတယ်!"

နျဥ်ယွိယွမ်၏ တောင့်တင်းနေသော ခန္ဓာကိုယ်ကို သတိပြုမိသောအခါ မော့ချူးသည် စူးစမ်းစွာ မေးလိုက်သည်။

"ဘာဖြစ်လို့လဲ။ နေမကောင်းဘူးလား"

အဆုံးတွင်၊ နျဥ်ယွိယွမ် ဘာမှမပြောရမီ သူတို့နှစ်ဦး၏ နောက်မှ ပြင်းထန်သော အော်သံတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

"သူ့ကို ဖမ်းချုပ်လိုက်!"

အော်သံကိုကြားသောအခါ လူအုပ်က လှမ်းကြည့်လိုက်ကြသည်။ ရှမိသားစု၏ တိုက်ရိုက်အုပ်ချုပ်မှုအောက်မှ စစ်သားတစ်ဒါဇင်ကျော်သည် နျဥ်ယွိယွမ်နှင့် အခြားသူများကို စူးစိုက်ကြည့်နေကြသည်။ သူတို့သည် စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောဘဲ ချက်ချင်း သူတို့ကို ဝန်းရံလိုက်ကြသည်။ စစ်သားများ၏ ရန်လိုသောပုံစံကို မြင်သောအခါ ဘေးမှ ဆိုင်ရှင်အနည်းငယ်သည် သူတို့၏ ပစ္စည်းများကို အလျင်အမြန် ဖုံးအုပ်ကာ နောက်ဆုတ်သွားကြပြီး မီးစများကြားတွင် ပိတ်မိမည်ကို ကြောက်ရွံ့နေကြသည်။

နျဥ်ယွိယွမ်သည် လက်များကို နောက်ပစ်ကာ ရပ်နေသည်။ သူ၏ ခန့်ညားသော အရှိန်အဝါကြောင့် လူများသည် သူ့ကို တည့်တည့် မကြည့်ဝံ့ကြပေ။

"မင်းတို့အားလုံး ဘာလုပ်နေကြတာလဲ"

အချိန်အတော်ကြာ ရပ်တန့်ပြီးနောက် ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူ အမျိုးသားသည် ရုတ်တရက် စကားပြောလာသည်။ သူသည် နျဥ်ယွိယွမ်ကို ထုံထိုင်းသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

"... မင်း ဖုတ်ကောင်ဗိုင်းရပ်စ် ကူးစက်ခံထားရတယ်လို့ ငါတို့ သတင်းရထားတယ်!"

"ငါတို့ မင်းကို ချက်ချင်း သော့ခတ်ပြီး သီးသန့်ခွဲထားဖို့ လိုတယ်!"

'ဘာ? ဖုတ်ကောင်ဗိုင်းရပ်စ် ဟုတ်လား!'

သူ ထိုသို့ပြောလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် မရေမတွက်နိုင်သော လူများ ထိတ်လန့်သွားကြသည်။ အချို့ဆိုင်ရှင်များသည် သူတို့၏ ပစ္စည်းများကိုပင် သိမ်းဆည်းရန် အချိန်မရခဲ့ကြပေ။ သူတို့အားလုံးသည် ထိတ်လန့်တကြား နောက်ဆုတ်သွားကြပြီး၊ နျဥ်ယွိယွမ်သည် ရွေ့လျားနေသော ကူးစက်ရောဂါရင်းမြစ်တစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ သူတို့၏ မျက်နှာများပေါ်မှ ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် ထိတ်လန့်မှုတို့သည် ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပေါ်လွင်နေသည်။

'ကျစ်! ဒီလူတွေက ဒီလိုလိမ်ညာစကားမျိုးကို ပြောရဲတဲ့ မျက်နှာဘယ်မှာရှိလို့လဲ။'

မော့ချူးသည် မပြုံးဘဲ မနေနိုင်တော့ဘဲ သရော်လှောင်ပြောင်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ငါတို့ စခန်းထဲကို ဝင်တုန်းက လုံခြုံရေးဌာနမှာ စစ်ဆေးပြီးပြီ ကူးစက်မှုမရှိဘူးလို့ ငါမှတ်မိတယ်။ အခု မင်းတို့က ဒီမှာလာပြီး လူကို ဖမ်းဖို့လုပ်နေတာ။ ဘာကြံစည်နေတာလဲ"

ထိုအမျိုးသားသည် မော့ချူးကို တစ်ချက်မျှ မကြည့်ဘဲ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

"လုပ်!"

ထိုသို့ဖြင့၊ ကောင်းစွာလေ့ကျင့်ထားသော စစ်သားတစ်ဒါဇင်သည် နျဥ်ယွိယွမ်ကို တိုက်ခိုက်ကြသည်။ သူတို့သည် ချက်ချင်း အနက်ရောင် သေနတ်တန်းများကို ထုတ်ယူပြီး နျဥ်ယွိယွမ်ထံသို့ တည့်တည့် ပစ်ခတ်လိုက်ကြသည်။

ကျည်ဆန်များ နေရာအနှံ့ ပျံဝဲသွားသည်။ သူတို့နောက်မှ သာမန်ပြည်သူများသည် ကြောက်လန့်တကြား အော်ဟစ်ကြသည်။ သူတို့၏ မျက်နှာများ ဖြူဖျော့သွားပြီး ပစ်ကွင်းထဲမှ အလုအယက် ထွက်ပြေးကြသည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ထိုနေရာသည် ဗလာဖြစ်သွားသည်။

လူတိုင်းက နျဥ်ယွိယွမ် သေချာပေါက် သေလိမ့်မည်ဟု ထင်ကြသည်။ သူ မည်မျှပင် အားကောင်းသည်ဖြစ်စေ သူသည် သွေးနှင့်သားနှင့် ပြုလုပ်ထားသော ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။ သူသည် ကျည်ဆန်များ၏ စွမ်းအားကို မည်သို့ ခံနိုင်ရည်ရှိမည်နည်း။

သို့သော် နောက်ဆက်တွဲဖြစ်ရပ်သည် လူတိုင်းကို မှင်သက်သွားစေသည်။

ကျည်ဆန်တစ်ဒါဇင်သည် နျဥ်ယွိယွမ်ထံသို့ ပျံသန်းလာသည်။ ပစ်မှတ်ကို ထိမှန်တော့မည်အပြုတွင် နျဥ်ယွိယွမ်၏ ပုံရိပ်သည် ဘေးသို့ အနည်းငယ် ရွေ့လျားသွားသည်။ သူသည် ကျည်ဆန်အားလုံးကို အမှန်တကယ် ရှောင်တိမ်းနိုင်ခဲ့ပြီး ထိခိုက်မှုမရှိဘဲ မူလနေရာတွင်ပင် ရပ်နေဆဲဖြစ်သည်။

ထိုအမျိုးသား၏ နှလုံးသားသည် မထိန်းနိုင်ဘဲ နစ်မြုပ်သွားသည်။ (အရမ်းလန့်သွား) သူသည် လက်ကိုထပ်မံ ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

"ဆက်လုပ်!"

နျဥ်ယွိယွမ်က ကျည်ဆန်ထောင်ပေါင်းများစွာကို ရှောင်တိမ်းနိုင်လိမ့်မည်ဟု သူ မယုံကြည်ပေ။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် ထိုအမျိုးသား၏ လက် မကျမီမှာပင် နျဥ်ယွိယွမ်သည် အစပြုတိုက်ခိုက်ခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ သူ၏ တစ္ဆေကဲ့သို့သော ပုံရိပ်သည် လျှပ်တပြက်အတွင်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ လူအုပ်က သူ့ကို မရှာတွေ့မီမှာပင် သူတို့သည် တိုးညင်းသော ညည်းညူသံများကိုသာ ကြားလိုက်ရသည်။ ပတ်ဝန်းကျင်မှ လူများသည် တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် လဲကျသွားကြသော်လည်း၊ နျဥ်ယွိယွမ် မည်သို့ တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်ကိုပင် သူတို့ မသိနိုင်ကြပေ။

ယခုမှသာ သူတို့သည် နျဥ်ယွိယွမ်၏ 'နံပါတ်တစ် ကျွမ်းကျင်သူ' ဟူသော ဘွဲ့သည် အခြေအမြစ်မရှိသော အရာမဟုတ်ကြောင်း နောက်ဆုံးတွင် နားလည်သွားကြသည်။ သူသည် သူ၏ အထူးစွမ်းရည်ကိုပင် မသုံးရသေးဘဲ သူ၏ လက်သီးနှင့် ခြေကန်ချက်များဖြင့်ပင် သူတို့အားလုံးကို ချေမှုန်းပစ်ခဲ့သည်။

သူတို့သည် အံ့ဩခြင်းကို မထိန်းနိုင်တော့ပေ။ ကျန်ရှိသော စစ်သားများသည် သူတို့၏ သေနတ်များကို ကိုင်ဆောင်ရင်း အနည်းငယ် တုန်ယင်နေကြသည်။

အေးစက်သော အမျိုးသားအသံတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။ မြေပြင်ပေါ်တွင် ခြေသံများ တစ်ဆက်တည်း ထွက်ပေါ်လာကာ ထိုခြေလှမ်းတစ်လှမ်းချင်းစီတိုင်းသည် လူတိုင်း၏ နှလုံးသားကို ထိမှန်နေသကဲ့သို့ပင်။

"သူ့ကို မဖမ်းနိုင်ရင် သတ်ပစ်လိုက်!"

မော့ချူးသည် ခေါင်းမော့ကာ အပေါ်သို့ ကြည့်လိုက်ရာ သူမ၏ မျက်လုံးများ မည်းမှောင်သွားသည်။

အထူးစွမ်းရည်ရှင်အားလုံးသည် အဆင့်မြင့်ကြပြီး ရှေ့ဆုံးတွင် ရပ်နေသူမှာ ရှချန်းမှလွဲ၍ အခြားသူမဟုတ်ပေ။ သူ့နောက်တွင် ဒုံးပျံလောင်ချာငယ်အချို့ပင် ရှိနေပြီး နျဥ်ယွိယွမ်ထံသို့ တည့်တည့် ချိန်ရွယ်ထားသည်။

သူသည် နျဥ်ယွိယွမ်ကို တစ်ချက်တည်းဖြင့် သတ်ပစ်ရန် ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ကြံရွယ်နေသည်။

ရှချန်းသည် ဖြောင့်မတ်သော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်ပြီး သူ့လေသံသည် အနည်းငယ် နက်ရှိုင်းသွားသည်။ သူ၏ သတ်ဖြတ်လိုသော စိတ်ဆန္ဒသည်လည်း ချက်ချင်း ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ကူးစက်ခံရတဲ့သူတွေက စခန်း ထဲမှာ မနေရဘူး!"

"အခု သူ့ကို မသတ်ရင် အနာဂတ်မှာ စခန်း တစ်ခုလုံး ပျက်စီးသွားလိမ့်မယ်!"

မော့ချူး၏ အကြည့်က စူးရှသွားပြီး၊ သူမသည် ချက်ချင်း ပြန်ချေပလိုက်သည်။ "နင် ဘာမဟုတ်တရုတ်တွေ ပြောနေတာလဲ?!"

"ဒီ စခန်းကို မင်းတစ်ယောက်တည်းပဲ တာဝန်ယူထားတာလား။ နျဥ်ယွိယွမ်က ဘယ်တုန်းက ကူးစက်ခံရတာလဲ..."

သို့သော် သူမ နျဥ်ယွိယွမ်ကို ထပ်ကြည့်လိုက်သည့်အခိုက်အတန့်တွင် သူမ၏ ကျန်စကားလုံးများသည် လည်ချောင်းထဲတွင် တစ်ဆို့သွားခဲ့သည်။