အပိုင်း ၄၇၃

"မင်းက စမ်းသပ်ပြွန်တစ်လုံး ထုတ်ပြပြီး ငါတို့ကို လမ်းလွှဲလို့ရမယ် ထင်နေတာလား။ ငါသိပါတယ်။ အဲဒီတုန်းက ငါတို့ နျဥ်ယွိယွမ်ကို တိုက်ခိုက်ခဲ့တဲ့အချိန်မှာ သူ အရမ်းစိတ်မကောင်းဖြစ်သွားမှာပဲ။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီအခြေအနေမှာ ငါတို့မှာ ရွေးချယ်စရာမရှိခဲ့ဘူးလေ။ ဖောက်ပြန်ပြောင်းလဲသွားတဲ့သူတွေကို အခြေစိုက်စခန်းထဲမှာ ထားခဲ့လို့မဖြစ်ဘူး မဟုတ်လား။"

သူသည် အမှန်ပင် မြေခွေးအိုကြီးတစ်ကောင်ဖြစ်သည်။ သူပါးစပ်ဟလိုက်သည်နှင့် လူတိုင်း၏အာရုံကို ဖုတ်ကောင်ဗိုင်းရပ်စ်အဆီအနှစ်မှ နျဥ်ယွိယွမ်၏ တမင်လက်စားချေမှုသို့ လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလွှဲလိုက်တော့သည်။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် မော့ချူးနှင့် အခြားသူများမှာ ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားပြီးဖြစ်သည်။ ယနေ့တွင် သူတို့သည် ရှ မိသားစုကို နင်းခြေရန် ရည်ရွယ်ထားသည်။

"လမ်းလွှဲတယ် ဟုတ်လား?” မော့ချူးက လှောင်ပြောင်ရယ်မောလိုက်ပြီး သူမ၏လက်ထဲမှ စမ်းသပ်ပြွန်ကို ရုတ်တရက် မြှောက်လိုက်သည်။ “ဒီလိုဆိုရင် လောင်းကြေးထပ်ကြစို့။ ရှင်တို့သာ ဒီဖုတ်ကောင်ဗိုင်းရပ်စ်အဆီအနှစ်ကို သောက်ပြီး မျိုးဗီဇမပြောင်းလဲဘူးဆိုရင် နျဥ်ယွိယွမ်နဲ့ ကျွန်မက ရှင်တို့ကို ချက်ချင်းတောင်းပန်ပြီး အခြေစိုက်စခန်းမှာ ငြိမ်းငြိမ်းချမ်းချမ်း နေသွားမယ်။ ဘယ်လိုလဲ။"

"ဒီအလောင်းအစားကို လက်ခံရဲလား။"

မော့ချူးက အသံကိုမြှင့်လိုက်ပြီး တောက်ပသောမျက်လုံးများဖြင့် သူတို့ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

ထိုသို့ကြားသောအခါ လူတိုင်းမှာ ရှကွမ်းနှင့် ရှချန်းကို မျှော်လင့်တကြီး စိုက်ကြည့်နေမိကြသည်။ သူတို့ ဘာကို တုံ့ဆိုင်းနေကြသနည်း။ သူတို့သည် ထိုအလောင်းအစားကို အမြန်ဆုံး သဘောတူသင့်သည်။ မော့ချူးသာ နေမည်ဆိုပါက မြို့တော် A အခြေစိုက်စခန်းအတွက် ဘာကို စိုးရိမ်စရာရှိတော့မည်နည်း။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် အချိန်အတော်ကြာ စောင့်ဆိုင်းပြီးနောက် ရှကွမ်းနှင့် ရှချန်း၏ မျက်နှာများမှာ ဖြူဖျော့သွားသော်လည်း အချိန်အတော်ကြာသည်အထိ တုံ့ပြန်ခြင်းမရှိခဲ့ပေ။

သူတို့က ထိုအလောင်းအစားကို ဘယ်လိုလုပ် သဘောတူရဲမည်နည်း။

မော့ချူးနှင့် နျဥ်ယွိယွမ်တို့ ကိုင်ထားသည်မှာ ဖုတ်ကောင်ဗိုင်းရပ်စ်အရည် အစစ်အမှန်ဖြစ်သည်မှာ သေချာသည်။ သူတို့သာ ထိုအရာကို သောက်ပြီး မျိုးဗီဇပြောင်းလဲသွားပါက မော့ချူးက သူတို့ကို ကယ်တင်ပေးမည်ဟု စိတ်ကူးပင် ယဉ်လို့မရပေ။ ဒါက မဖြစ်နိုင်ပေ။

သို့သော် သူတို့ သဘောမတူပါက နျဥ်ယွိယွမ်အပေါ် တစ်စုံတစ်ခု ပြုလုပ်ခဲ့ကြောင်း ဝန်ခံလိုက်သလို ဖြစ်မသွားပေဘူးလား။

တွေးကြည့်လေလေ သူတို့မှာ ကျဉ်းထဲကျပ်ထဲ ရောက်လေလေပင်။

"ဟမ့်!" ဒါကို မြင်သောအခါ မော့ချူးက လှောင်ရယ်လိုက်သည်။

အဖြေမှာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီ။ လူများမှာ မတုံးအသောကြောင့် ဘယ်လိုလုပ် နားမလည်ဘဲ နေနိုင်မည်နည်း။ ရှ မိသားစုသည် နျဥ်ယွိယွမ်ကို အမှန်တကယ် အကောက်ကြံခဲ့သည်!

သူတို့၏ နှလုံးသားထဲမှ သံသယများမှာ အတည်ပြုပြီးဖြစ်သွားပြီး လူတိုင်း၏ နှလုံးသားများမှာ လေးလံသွားတော့သည်။ နျဥ်ယွိယွမ်နှင့် အခြားသူများကိုပင် အကောက်ကြံနိုင်လျှင် မည်သူက သူတို့၏ ဘေးကင်းလုံခြုံမှုကို အာမခံရဲမည်နည်။

သူတို့သည် ထိုသို့သော ခေါင်းဆောင်မျိုးကို ဆက်ယုံကြည်ရဲဦးမည်လား။

နာရီဝက်မပြည့်သော အချိန်အတွင်းမှာပင် မော့ချူးနှင့် နျဥ်ယွိယွမ်တို့သည် အယ်လ်ဘာတိုမြို့ အခြေစိုက်စခန်း တစ်ခုလုံးကို သဲတစ်ပွင့်ချင်းစီကဲ့သို့ စည်းလုံးမှုမရှိသော အခြေအနေသို့ အောင်မြင်စွာ ပြောင်းလဲပစ်လိုက်သည်။

သို့သော် ဒါနှင့် အဆုံးသတ် မဟုတ်သေးပေ။ လူတိုင်း ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေစဉ်မှာပင် နျဥ်ယွိယွမ်က ရုတ်တရက် ရှေ့သို့ ခြေလှမ်းနှစ်လှမ်း တိုးလိုက်သည်။ သူ့မျက်လုံးများထဲမှ အန္တရာယ်အငွေ့အသက်များမှာ ထင်ရှားနေခဲ့သည်။ သူက ပြောလိုက်သည်။

"အဲဒီတုန်းက မင်းတို့ အကောက်ကြံရဲခဲ့မှတော့ အကျိုးဆက်တွေကို ရင်ဆိုင်ဖို့ သတ္တိလည်းရှိရမှာပေါ့!"

သူစကားဆုံးသည်နှင့် သူ့လက်ထဲမှ လေဓားသွားကို လွှဲယမ်းလိုက်သည်။ ရှူးရှူးဟူသော အသံအနည်းငယ်နှင့်အတူ လူတိုင်း မတုံ့ပြန်နိုင်မီမှာပင် ရှချန်းမှာ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်တော့သည်။ သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှာ ရွှံ့တစ်ပုံကဲ့သို့ မြေပြင်ပေါ်တွင် ပျော့ခွေကျသွားသည်။ လတ်ဆတ်သော သွေးများက မြေပြင်တစ်လျှောက် စီးကျနေပြီး ကြည့်ရုံမျှဖြင့်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။

သူ့သားဖြစ်သူ၏ သနားစရာကောင်းသော အခြေအနေကို ကြည့်ရင်း ရှကွမ်း၏ နှလုံးသားမှာ နာကျင်လာတော့သည်။ သူ့မျက်လုံးများမှာ နီရဲလာပြီး တရားခံကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

"နျဥ်ယွိယွမ်! မင်း ဘာလုပ်လိုက်တာလဲ"

"ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး။” နျဥ်ယွိယွမ်က ခေါင်းကို ဖြည်းညှင်းစွာ ခါယမ်းလိုက်သည်။

“သူ့ရဲ့ သွေးကြောမျှင်တွေကို ဖျက်ဆီးလိုက်ရုံပါ"

ဤအချိန်တွင် အဖွဲ့ချုပ်၏ ကုသရေးကိရိယာများမရှိပေ။ ရှချန်း၏ သွေးကြောမျှင်များ ပျက်စီးသွားခြင်းနှင့်အတူ သူ၏ အထူးစွမ်းအင်ကို သူ့လက်များမှ တစ်ဆင့် ထုတ်လွှတ်နိုင်တော့မည်မဟုတ်ဟု ဆိုလိုသည်။

တစ်နည်းအားဖြင့်ဆိုသော် သူသည် ယခုအခါ လုံးဝ မသန်မစွမ်းဖြစ်သွားခဲ့ပြီ! အမှန်တကယ်တော့ သူသည် သာမန်လူတစ်ယောက်ထက်ပင် ပိုဆိုးနေခဲ့သည်။

ဤစကားများကို ကြားသောအခါ အလွန်အမင်း နာကျင်နေသော ရှချန်းမှာ တစ်စက္ကန့်မျှ မှင်သက်သွားသည်။ ထို့နောက် သူသည် သူ၏လက်မောင်းများနှင့် ခြေထောက်များကို လှုပ်ရှားရန် အားကုန်သုံးလိုက်သည်။

သူ ထိတ်လန့်သွားရသည်မှာ သူ၏ ခြေလက်များမှာ အားနည်းနေသည့် အခြေအနေတွင် ရှိနေသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရခြင်းပင်ဖြစ်သည်။

သူ အမှန်တကယ် မသန်မစွမ်းဖြစ်သွားခဲ့ပြီလား။

အမြဲတမ်းမာနကြီးခဲ့သော ရှချန်း အတွက် ဒါက အသေအချာပင် အရက်စက်ဆုံးအရာဖြစ်သည်!

"မဖြစ်နိုင်ဘူး… မဖြစ်နိုင်ဘူး…"

ရှချန်းက ထိတ်လန့်တကြား ခေါင်းခါလိုက်သည်။ သူ့မျက်လုံးများမှာ သူ့ဘေးနားရှိ မော့ချူးဆီသို့ ရုတ်တရက် ကျရောက်သွားသည်။ သူသည် ရုတ်တရက်ပင် သူမထံသို့ သနားစဖွယ် တွားသွားလိုက်သည်။ သူ၏ပုံစံမှာ ယခင်ကကဲ့သို့ မောက်မာတော့ခြင်းမရှိပေ။

"မော့ချူး၊ ငါ့ကိုကယ်ပါ! မင်းဆို ငါ့ကို ကယ်နိုင်မှာပါ!"

ရှကွမ်းလည်း သူ၏ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုမှ ပြန်လည်သတိဝင်လာသည်။ မှန်သည်! နျဥ်ယွိယွမ် ပင်လျှင် ဖုတ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီးနောက် မော့ချူး၏ ကယ်တင်ခြင်းကို ခံခဲ့ရသည်၊ လက်နှင့်ခြေထောက်ပေါ်က ဒဏ်ရာတွေကတော့ ပြောစရာပင်မလိုပေ။

ရှကွမ်း၏ မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူသည် ရုတ်တရက် ခေါင်းမော့လိုက်ပြီး မော့ချူးကို လက်ညှိုးထိုးကာ ပြင်းထန်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "သူ့ကို ဖမ်း!"

မော့ချူးသည် ရှချန်းကို သူမ၏ သဘောဆန္ဒအလျောက် ကုသပေးမည်မဟုတ်ကြောင်း သူ ကောင်းကောင်းသိသည်။ ထို့ကြောင့် အကြမ်းဖက်မှုအသုံးပြုခြင်းအတွက် သူ့ကို အပြစ်တင်၍မရပေ။

အထူးစွမ်းအင် အသုံးပြုသူများမှာ မှင်သက်နေဆဲဖြစ်သော်လည်း သူတို့နောက်မှ အစောင့်များနှင့် စစ်သားများမှာမူ သူမကိုဖမ်းရန် ရှေ့သို့တိုးလာခဲ့ကြပြီဖြစ်သည်။ ကံမကောင်းစွာဖြင့် သူတို့တွင် နျဥ်ယွိယွမ်ကို အနိုင်ရရန် ၁၀% အခွင့်အရေးပင်မရှိခဲ့ပေ။ သူတို့သည် တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် နောက်ဆုတ်သွားရတော့သည်။

"မင်းတို့တွေ အဲဒီမှာ ဘာရပ်လုပ်နေကြတာလဲ?” ရှကွမ်းက ဘေးရှိ အထူးစွမ်းအင်ပိုင်ရှင်များကို တစ်ဝက်ခြိမ်းခြောက်၊ တစ်ဝက်ဆွဲဆောင်သည့် လေသံဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

“မော့ချူးက ငါတို့အခြေစိုက်စခန်းမှာ ဆက်နေမယ်လို့ မင်းတို့ထင်နေတာလား။ သူ့ကို ဒီမှာထားဖို့ အင်အားမသုံးရင် ငါတို့မှာ နောင်အနာဂတ်အတွက် အခွင့်အရေးရှိတော့မှာ မဟုတ်ဘူး!"

ရှကွမ်း၏ စကားများကို ကြားပြီးနောက် အထူးစွမ်းအင်ပိုင်ရှင်များစွာမှာ စိတ်လှုပ်ရှားသွားကြသည်။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် မော့ချူး၏ ကုသနိုင်စွမ်းမှာ အလွန်ဆွဲဆောင်မှုရှိသောကြောင့် သူတို့အားလုံး တိုက်ပွဲထဲသို့ ဝင်ရောက်လာကြသည်။

ဟုတ်ပါသည်၊ ကိုယ်ပိုင်မူများကို ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး နျဥ်ယွိယွမ်နှင့် အခြားသူများကို ကာကွယ်ပေးသည့် လူအချို့လည်း ရှိခဲ့သည်။ သူတို့ထဲတွင် အမဲလိုက်အဖွဲ့က ဦးဆောင်နေခဲ့သည်။

ဤသို့ဖြင့် ဗြောင်းဆန်နေသော တိုက်ပွဲတစ်ခု စတင်ဖြစ်ပွားတော့သည်။

လူတိုင်း အဆုံးစွန်ထိ တိုက်ခိုက်နေကြချိန်တွင် အဓိကပါဝင်သူများဖြစ်သော မော့ချူးနှင့် နျဥ်ယွိယွမ်တို့မှာ အစောကတည်းက ပျောက်ကွယ်သွားပြီဖြစ်ကြောင်း အံ့အားသင့်စွာ တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။ သူတို့သည် ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြောင်တောင်တောင်ဖြင့် လှည့်ပတ်ကြည့်ရှုမိသော်လည်း သူတို့မှာ မရှိတော့ပေ။

မော့ချူး မရှိတော့သည့်အတွက် ရှချန်းမှာ သဘာဝအတိုင်းပင် မသန်မစွမ်းဖြစ်သွားခဲ့သည်။

ရှကွမ်းမှာလည်း သိပ်မသာလှပေ။

အခြေစိုက်စခန်းရှိ လူများမှာ စိတ်ဓာတ်ကျဆင်းသွားကြပြီး အထူးစွမ်းအင်ပိုင်ရှင်များမှာလည်း တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ထွက်ခွာသွားကြသည်။ အခြေအနေကို ပိုဆိုးစေသောအရာမှာ သူဖြန့်ခဲ့သောသတင်းက အခြားအခြေစိုက်စခန်းများမှ လူအုပ်ကြီးတစ်စုကို အောင်မြင်စွာ ဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ သူတို့သည် မော့ချူးကို ရှာမတွေ့သောကြောင့် ထိုအကြောင်းကို ဘာမှမပြောနိုင်ဘဲ သူကိုယ်တိုင် ဖွက်ထားသည်ဟု ယုံကြည်ကာ သူ့ဆီမှ သတင်းအချက်အလက်များကို တစ်ယောက်ချင်းစီ ခြိမ်းခြောက် တောင်းဆိုလာကြတော့သည်။ သူ ယခင်က ရွှေ့ခဲ့သောကျောက်တုံးမှာ ယခုအခါ သူ၏ခြေထောက်ကိုပင် ပြန်လည်ကြေမွစေခဲ့ပြီ!

ဤအကြောင်းကြောင့်ပင် မကြာမီအချိန်အတွင်းမှာပင် နာမည်ကြီး အယ်လ်ဘာတိုမြို့ အခြေစိုက်စခန်းမှာ တိတ်တဆိတ် ပြိုလဲကျဆုံးသွားခဲ့ရသည်။

သေချာပေါက် ဒါတွေအားလုံးမှာ အနာဂတ်တွင် ဖြစ်ပျက်မည့်အရာများဖြစ်သည်။

ယခု နျဥ်ယွိယွမ်နှင့် မော့ချူးတို့သည် မလှမ်းမကမ်းရှိ အခြေစိုက်စခန်း၏ မြောက်ဘက်ခြမ်းသို့ တိတ်တဆိတ်ရောက်ရှိနေကြပြီဖြစ်သည်။ ဤနေရာသည် လောင်ပိုင်ပြောခဲ့သော 'လေဝဲဂယက်' ပေါ်ပေါက်ခဲ့သည့်နေရာပင်ဖြစ်သည်။

အချိန်ကိုကြည့်လိုက်ရာ လေဝဲဂယက်ပေါ်လာရန် ငါးမိနစ်ပင် မလိုတော့ပေ။

သူတို့နှစ်ဦးမှာ ထိုနေရာတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်နေကြပြီး သူတို့၏ လက်များမှာ တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားကြသည်။ သူတို့၏ မျက်လုံးများ ဆုံမိသောအခါ နွေးထွေးမှုနှင့် နားလည်မှုတို့က သူတို့ကြားတွင် စီးဆင်းသွားတော့သည်။

အချိန်သည် မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ကုန်လွန်သွားသကဲ့သို့ပင်။

လျင်မြန်စွာလည်ပတ်နေသော လေဝဲဂယက်တစ်ခုသည် သူတို့ရှေ့မှ မြေပြန့်ပေါ်တွင် ရုတ်တရက်ပေါ်လာပြီး မော့ချူး၏ မျက်လုံးများမှာ ရုတ်တရက် အရောင်တောက်သွားသည်။

"ဒါက ..?”

သူမရှေ့မှ လေဝဲဂယက်မှာ သူမ ယခင်ကမြင်ဖူးခဲ့သော လေဟာနယ်ကွဲကြောင်းနှင့် ဘာမှမခြားနားသော်လည်း မော့ချူးမှာ ယုံကြည်နိုင်ခြင်းမရှိသေးပေ။ သူမသည် နျဥ်ယွိယွမ်ကို ကြည့်ရန် အလျင်အမြန် ခေါင်းလှည့်လိုက်သည်။

မော့ချူး၏ လက်ကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားရင်း နျဥ်ယွိယွမ်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ပျော်ရွှင်မှုအရိပ်အယောင်များ ထင်ဟပ်နေခဲ့သည်။ သူက အသာအယာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်!"

ထိုသည်က ရိုးရှင်းသော စကားလုံးတစ်လုံးဖြစ်သော်လည်း မော့ချူး၏ နှလုံးသားကို ပန်းတစ်ပွင့်ကဲ့သို့ ပွင့်လန်းစေပြီး ချက်ချင်း တောက်ပ လှပသွားစေခဲ့သည်။

သူတို့နှစ်ဦး တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြပြီး နားလည်မှုဖြင့် ခြေလှမ်းများကြွကာ လေဟာနယ်ကွဲကြောင်းဆီသို့ လျှောက်လှမ်းသွားကြတော့သည်။