အပိုင်း ၄၇၇

လူတိုင်း၏ လွမ်းဆွတ်ခြင်းကို ခံနေရသော နျဥ်ယွိယွမ် မှာမူ မောက်မာသောမျက်နှာထားဖြင့် အမြဲတမ်းနေတတ်သော လင်းပိုင်ကိုသာ ကူကယ်ရာမဲ့စွာ ကြည့်နေနိုင်သည်။ သူက သူ့ကာရိုက်တာနှင့် မကိုက်စွာ မော့ချူးကို ခွဲခွာရန် မလိုလားဘဲ ဖြစ်နေခဲ့သည်။

အပြန်အလှန်အားဖြင့် မော့ချူးက သူ့ကို အလှအပရေးရာ နှိပ်နယ်မှု အနည်းငယ် ပေးခဲ့ပြီးဖြစ်ရာ ထိုကောင်ကြီးကို အလွန်လှပသွားစေခဲ့သည်။ ထိုအမြီးမှာ ဆက်တိုက်ခါယမ်းနေပြီး ရေလှိုင်းများကို တဖွားဖွားစင်နေစေခဲ့သည်။

ထို့အပြင် သူသည် ဆေးအရသာကို သူသိသွားပုံရသည်။ သူ၏ သနားစရာကောင်းလောက်အောင် သေးငယ်သောမျက်လုံးများမှာ မော့ချူး ကို စိုက်ကြည့်နေပြီး သူ့မျက်လုံးထဲမှ နက်ရှိုင်းသော ချစ်ခင်မှုကို အသုံးပြု၍ ‘အလှဖန်တီးရှင်’ ကို နေရန် ဆွဲဆောင်လိုပုံရသည်။

နျဥ်ယွိယွမ်က ထိုမျက်လုံးများထဲမှ မခွဲခွာလိုမှုနှင့် နက်ရှိုင်းသော ချစ်ခင်မှုကို မည်သို့ မမြင်ဘဲ နေနိုင်မည်နည်း။

သောက်ကျိုးနည်း။ ဒီအတိုင်းဆက်သွားနေပါက ဒီလင်းပိုင်သားရဲက ချူးလေးကို ပင်လယ်ထဲသို့ အမှန်တကယ် ဆွဲခေါ်သွားနိုင်သည်။ ဤသို့တွေးမိသောအခါ နျဥ်ယွိယွမ်၏ မျက်နှာမှာ မည်းမှောင်သွားခြင်းကို မထိန်းနိုင်ခဲ့ပေ။ သူက ရှေ့သို့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ်တိုးကာ မော့ချူး ရှေ့တွင်ရပ်ပြီး လင်းပိုင်သားရဲကို အေးစက်သော မျက်နှာထားဖြင့် ရင်ဆိုင်လိုက်သည်။ 'ကောင်းပြီ၊ ပြီးတာနဲ့ မြန်မြန်သွားကြရအောင်။'

ထို့ကြောင့် သနားစရာကောင်းသောပုံစံရှိသည့် ချိုတပ်လင်းပိုင်၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်း မည်းမှောင်သွားသည်။ သူသာ စကားပြောနိုင်ပါက နျဥ်ယွိယွမ်ကို အပုပ်ချ ပြောဆိုပေလိမ့်မည်။

မျက်လုံးများကို ပုတ်ခတ်ရင်း ချိုတပ်လင်းပိုင်မှာ နျဥ်ယွိယွမ်ကို အကဲဖြတ်သလို အကြိမ်အနည်းငယ် ကြည့်လိုက်သည်။ 'ကြည့်စမ်း၊ ဒီလူရဲ့ပုံစံက တကယ်ကို နေရာလွဲနေတယ်။ သူ့မှာ ကောင်းတာတစ်ခုမှမရှိဘူး။ သူက ငါ့ရှေ့မှာ ရပ်ရဲသေးတယ်။ သူက တကယ်ကို ကိုယ့်ကိုယ်ကို အထင်ကြီးလွန်းတယ်။ မင်းရဲ့ ရုပ်ဆိုးတဲ့မျက်နှာကို ဘယ်သူက မြင်ချင်လို့လဲ။'

ထို့ကြောင့် ချိုတပ်လင်းပိုင်၏ ခေါင်းကြီးမှာ နောက်တစ်ကြိမ် လှည့်သွားပြီး မော့ချူးကို စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ရှာဖွေလိုက်သည်။ အဆုံးတွင် သူက နျဥ်ယွိယွမ်၏ ပိတ်ဆို့ခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။

ဗွမ်း –

မကျေမနပ်ဖြစ်နေသော ချိုတပ်လင်းပိုင်မှာ သူ့အမြီးကို တိုက်ရိုက် လွှဲယမ်းလိုက်သည်။ ပင်လယ်ရေများမှာ မြင့်မားစွာ ပန်းတက်သွားပြီး နျဥ်ယွိယွမ် ပေါ်သို့ ကျဆင်းသွားသည်။

ထို့နောက် လုံးဝပြင်ဆင်မထားသော နျဥ်ယွိယွမ်မှာ မှင်တက်သွားသည်အထိ စိုရွှဲသွားခဲ့သည်။ ဝက်သားဖက်! သူ၏တစ်ကိုယ်လုံး စိုရွှဲသွားခဲ့သည်။

နျဥ်ယွိယွမ်ကို ဤသို့သော ဒုက္ခရောက်နေသည့် အခြေအနေတွင် မြင်ရသည်မှာ ရှားပါးလှသည်။ မော့ချူးမှာ ညင်သာစွာ ရယ်မောခြင်းကို မထိန်းနိုင်ခဲ့ပေ။ သူမ၏ မျက်လုံးထောင့်နှင့် မျက်ခုံးများမှာ သူမ့မျက်နှာပေါ်မှ အပြုံးကို မဖုံးကွယ်နိုင်ခဲ့ပေ။

လင်းပိုင်မှာ ဒီအကွက်အတွက် အလွန်ဂုဏ်ယူနေသည်မှာ ထင်ရှားသည်။

"အို အို — " သူက ပျော်ရွှင်စွာ အော်ဟစ်သံနှစ်ချက် ပြုလိုက်သည်။ ၎င်းမှာ မော့ချူးကို မထိန်းသိမ်းနိုင်မှန်းလည်း သိသည်။ သူ၏ ကြီးမားသောအမြီးမှာ သူမကို အားကုန်ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်သည်။ တစ်ပတ်လှည့်ကာ သူက ပင်လယ်ထဲသို့ ခုန်ဆင်းသွားသည်။ မကြာမီတွင် လင်းပိုင်မှာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

"ကောင်းပြီ။”နျဥ်ယွိယွမ်မှာ ထိုနေရာတွင် တောင့်တောင့်ကြီး ရပ်နေဆဲဖြစ်သည်။ သူမ၏ နှလုံးသားမှာ အတော်လေးခမ်းနားပုံရသည်။ သို့သော် မော့ချူးမှာ သူမ၏နှုတ်ခမ်းမှ အပြုံးကို ကြိုးစားထိန်းထားဆဲဖြစ်သည်။ သူမက ခလုတ်ခုံမှ အဝတ်အစားနှစ်စုံကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ “မြန်မြန်လဲလိုက်။"

ကံကောင်းစွာဖြင့် သူမသည် မော့ယန်၏ အဝတ်အစားများကို ခလုတ်ခုံထဲတွင် ထည့်ထားခဲ့သည်။ သို့မဟုတ်လျှင် နျဥ်ယွိယွမ်မှာ ယခု သူမ၏ အမျိုးသမီးဝတ် အဝတ်အစားများကို ဝတ်ဆင်ရလိမ့်မည်။

သို့သော် ဤလင်းပိုင်မှာ တကယ်ပင် ဆိုးသွမ်းလှသည်။ မော့ချူး နျဥ်ယွိယွမ်ကို သေချာကြည့်ပြီး သူမ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်မှာ နောက်တစ်ကြိမ် ကွေးတက်သွားပြန်သည်… သူက အောက်မှ ပင်လယ်ရေကို တမင်မွှေနောက်နေပုံရသည်။ ရွှံ့နှင့်သဲများစွာ ရောနှောနေရုံသာမက ရေနေအပင်အချို့ပင် ပါဝင်နေသည်။ ဤအခိုက်အတန့်တွင် ပင်လယ်ရေနှင့် အညစ်အကြေးများက နျဥ်ယွိယွမ်၏ ခေါင်းပေါ်တွင် မှောက်လျက်သားဖြစ်နေပြီး အကျိုးသက်ရောက်မှုမှာ အမှန်တကယ်ပင် အံ့ဩဖွယ်ကောင်းလှသည်။

မော့ယန်၏ အဝတ်အစားများကို လက်ခံရရှိပြီးနောက် နျဥ်ယွိယွမ်မှာ နောက်ဆုံးတွင် သတိပြန်ဝင်လာခဲ့သည်။ ဤအခိုက်အတန့်တွင်ပင် မော့ချူးမှာ ကိုယ်တစ်ဝက်လောက် အဝတ်စားမဲ့ ဖြစ်နေသည်ကို သူ သတိပြုမိလိုက်သည်။

သူတို့နှစ်ဦး၏ အဝတ်အစားများမှာ မူလကပင် အတော်လေးပါးလွှာပြီး ပင်လယ်ရေတွင် စိမ်ပြီးနောက် စိုစွတ်နေခဲ့သည်။ ထို့နောက် ပင်လယ်လေက နောက်တစ်ကြိမ် တိုက်ခတ်လာပြီး သူတို့၏ အဝတ်အစားတစ်ဝက်ကို ခြောက်သွေ့သွားစေခဲ့သည်။ ဤအခိုက်အတန့်တွင် မထင်မရှားမြင်နိုင်သော အဝတ်အစားများမှာ မော့ချူး၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ကပ်နေပြီး သူမ၏ ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်ကို လုံးဝ ပေါ်လွင်စေခဲ့သည်။

သူ့နှလုံးခုန်နှုန်း မြန်ဆန်လာပြီး အသက်ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ရသည်။

နျဥ်ယွိယွမ်က သူ့လက်ထဲမှ အဝတ်အစားများကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး ချက်ချင်း လှည့်ထွက်သွားသော်လည်း မော့ချူး၏ လှပသောကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်မှာ သူ့စိတ်ထဲစွဲကျန်နေဆဲဖြစ်သည်… သို့သော် ဒါက အချိန်တိုအတွင်းသာ ဖြစ်ခဲ့သော်လည်း ချူးလေးမှာ ရုတ်တရက် အတော်လေး ကြီးပြင်းလာသကဲ့သို့ ဘာလို့ ခံစားနေရသနည်း။ သွယ်လျရမည့်အစိတ်အပိုင်းများမှာ သွယ်လျပြီး ပြည့်ဖြိုးရမည့်အစိတ်အပိုင်းများမှာ ပြည့်ဖြိုးနေသည်… ဤသို့တွေးမိသောအခါ နျဥ်ယွိယွမ် တစ်ယောက် သူ့လည်ချောင်းမှာ ပိုခြောက်သွေ့လာသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

"ခိုးမကြည့်ရဘူးနော်။"

ပင်လယ်ရေထဲတွင် ဆားပါဝင်သောကြောင့် သူ့အဝတ်အစားများမှာ စေးကပ်နေသည်။ မော့ချူး၏ အဝတ်အစားများမှာ အလွန်တင်းကျပ်နေသဖြင့် သူမမှာ မသက်မသာ ခံစားနေရသည်။ သူမက လှည့်ထွက်သွားသော နျဥ်ယွိယွမ်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး တိုက်တွန်းပြောဆိုခြင်းကို မထိန်းနိုင်ခဲ့ပေ။

"အင်း။"

လေးနက်သော ယောက်ျားအသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

မော့ချူးမှာ နျဥ်ယွိယွမ်၏ စာရိတ္တကို ယုံကြည်နေဆဲဖြစ်သည်။ သူမက ပတ်ပတ်လည်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သော်လည်း ဘေးတွင် မည်သူမျှမရှိ၊ လှုပ်ရှားသံလည်း မကြားရပေ။ ထို့ကြောင့် သူမ၏ အဝတ်အစားများကို အမြန်ဆုံး လဲလှယ်လိုက်သည်။

မော့ချူးမှာ ပိုသက်တောင့်သက်သာဖြစ်နေပြီး နျဥ်ယွိယွမ်အတွက် အခက်အခဲဖြစ်စေခဲ့သည်။

အမှန်တကယ်ပင် သူသည် ခေါင်းလှည့်ကာ ခိုးမကြည့်ခဲ့ပေ။ သို့သော် မြေပြင်ပေါ်တွင် အရိပ်တစ်ခုရှိနေသည်ကို သူ မခံနိုင်ခဲ့ပေ။ နေရောင်အောက်တွင် မော့ချူး၏ သွယ်လျသော ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်နှင့် အနည်းငယ်မြှောက်ထားသော လက်များမှာ မြေပြင်ပေါ်တွင် ထင်ဟပ်နေခဲ့သည်။

နျဥ်ယွိယွမ်မှာ သူ မကြည့်သင့်ကြောင်း သိသည်။ အဖွဲ့ချုပ်၏ ဥပဒေများမှာ အမျိုးသမီးများအတွက် အကြွင်းမဲ့ အကာအကွယ်ပေးထားသည်။

သို့သော် သူသည် ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူ့မျက်လုံးများကို မမှိတ်နိုင်ခဲ့ပေ။ သူလုပ်နိုင်သမျှမှာ မြေပြင်ပေါ်မှ မထင်မရှားအရိပ်ကို လောဘကြီးစွာ ကြည့်နေခြင်းသာဖြစ်သည်။ ထို့နောက် သူသည် သူ့နှလုံးသားထဲမှ ပွက်ပွက်ဆူနေသော အပူရှိန်များ တစ်ခုပြီးတစ်ခု တက်လာသည်ကို ခံစားနေရသည်။

နောက်ဆုံးတွင် မော့ချူးက ညင်သာစွာ ခေါ်လိုက်ရာ နျဥ်ယွိယွမ်၏ ချိုမြိန်ပြီး ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခံနေရသော အချိန်ကို အဆုံးသတ်လိုက်သည်။

"ကျွန်မ ပြီးပြီ။ ရှင် အရင်လဲလိုက်။ ကျွန်မ အစ်ကို့ကို သတင်းပို့လိုက်ဦးမယ်။"

တစ်လကျော်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ သူမ အစ်ကိုမှာလည်း အလွန်အမင်း စိုးရိမ်နေလောက်ပြီပင်။

ထိုစဉ်က မော့ယန် သူမအတွက် ရွေးချယ်ပေးခဲ့သော ခလုတ်ခုံ၏ အရည်အသွေးမှာ အလွန်ကောင်းမွန်သည်ဟု ဆိုရပေမည်။ များစွာသော အခက်အခဲများကို ဖြတ်သန်းခဲ့ပြီးသည့်တိုင် ခလုတ်ခုံမှာ အနည်းငယ်မျှပင် ပျက်စီးခြင်းမရှိဘဲ အသစ်အတိုင်း ကောင်းမွန်နေဆဲဖြစ်သည်။

မော့ချူး အသက်ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ပြီးနောက် မော့ယန်ဆီသို့ ဖုန်းခေါ်လိုက်သည်...

အဖွဲ့ချုပ် စစ်တက္ကသိုလ်၌။

ဘန်း ဘန်း —

ပြင်းထန်၍ မသဲကွဲသော အသံသည် လေ့ကျင့်ရေးခန်းတစ်ခုလုံးကို ပြည့်နှက်သွားစေသည်။

အခန်းအလယ်ရှိ မော့ယန်၏ မျက်နှာ၌ တည်ကြည်လေးနက်သော အမူအရာတစ်ခု ရှိနေခဲ့သည်။ သူ့လက်သီးများသည် အကာအကွယ် လက်အိတ်များ ဝတ်ဆင်ထားပြီး သူ့ရှေ့မှ ဖိအားတိုင်း ကိရိယာကို အစွမ်းကုန် ထိုးနှက်နေခဲ့သည်။ ကိရိယာပေါ်မှ ဂဏန်းများသည် တရိပ်ရိပ်တက်လာခဲ့သည်။ ၂၀၀၀၊ ၅၀၀၀၊ ၁၀၀၀၀၊ ၂၀၀၀၀… ထိုဂဏန်းများအားလုံးသည် အနီရောင်များဖြစ်နေပြီး ကြည့်မိသူတိုင်း မလွှဲမရှောင်သာ ထိတ်လန့်သွားလိမ့်မည်။

လေ့ကျင့်ရေးခန်းထဲတွင် ပြင်းထန်သော မောဟိုက်သံများကို ကြားနေရသည်။ တစ်ဖက်တွင်မူ ချွေးသီးချွေးပေါက်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသော မော့ယန်၏ မျက်နှာသည် တည်ငြိမ်နေခဲ့သည်။

သို့သော် တစ်နှစ်တာကာလအတွင်း သူ၏ ပုံမှန်တည်ငြိမ်သော စိတ်နေသဘောထားထဲတွင် တင်းမာခက်ထန်သည့် အရိပ်အယောင်တစ်ခု ရှိနေခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ ထိုနှစ်ခု ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါတွင် လူတိုင်းအတွက် ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်လိုက်သည်နှင့် နက်ရှိုင်းသော စွဲမှတ်မှုကို ချန်ထားရစ်စေသည့် ထူးခြားပြီး ဖော်ပြမရနိုင်သော ဆွဲဆောင်မှုတစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

တံခါးက ရုတ်တရက် ပွင့်လာခဲ့သည်။

မော့ယန်က ခေါင်းပင်မလှည့်ခဲ့ပေ။ သူ့လက်သီးသည် ဖိအားတိုင်းကိရိယာကို ပြင်းထန်စွာ ထိုးနှက်နေဆဲဖြစ်ပြီး သူ့နှုတ်ခမ်းမှာ အနည်းငယ် တင်းတင်းစေ့ထားသည်။

ချင်ယွဲ့က ခြေလှမ်းကျဲကြီးများဖြင့် ဝင်လာပြီး မော့ယန်၏ အမူအရာကို မြင်လိုက်သောအခါတွင် သူ အကူအညီမဲ့သလို ခံစားလိုက်ရသည်။

"တော်ပြီ၊ ဖြည်းဖြည်းလုပ်စမ်းပါ! ဒီစက်သာ ပျက်သွားရင် မင်း ငါ့ကို ပြန်လျော်ရမှာနော်!"

ချူးလေးသည် လွန်ခဲ့သည့် တစ်နှစ်ကျော်က အာကာသ အက်ကွဲကြောင်းထဲသို့ ကျသွားပြီး သူမအကြောင်း သတင်းအစအန မကြားရတော့ကတည်းက ဒီကောင်လေးက ဒီလိုဖြစ်နေခဲ့သည်။ တစ်နေ့လုံး လေ့ကျင့်ခန်းလုပ်ပြီးနောက် သူက လေ့ကျင့်ခန်းထပ်လုပ်နေဆဲပင်။

သူက သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို အသွေးအသားဖြင့် တည်ဆောက်ထားသော ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုအဖြစ် လုံးဝမသတ်မှတ်ခဲ့ပေ။ သူ့ ဇွဲလုံ့လက ပြင်းထန်လွန်းသည်!

သူသည် ပထမဆုံးအကြိမ် တာဝန်ထမ်းဆောင်ရန် သွားခဲ့စဉ်က မော့ယန် ဦးဆောင်ခဲ့သည်ကို မှတ်မိနေသေးသည်။ သူသည် လျင်မြန်သည်၊ တိကျသည်၊ ရက်စက်သည်။ သူက သူ့ထက် နှစ်အနည်းငယ်ကြီးသော စီနီယာများကိုပင် ကျော်လွန်သွားခဲ့သည်။

ဒီအတွက်ကြောင့်ပင် လူတိုင်းက သူ့ကို ‘အသည်းအသန် တတိယလူ’ ဟူသော ဘွဲ့ကိုပင် ပေးခဲ့ကြသည်။

သို့သော် ချင်ယွဲ့၏ အမြင်အရ ဒီကောင်လေးသည် လုံးဝ အသည်းအသန် ဖြစ်နေခြင်းမဟုတ်ပေ! သူသည် သူ့အသက်ကို အလေးမထားဘဲ စွန့်စားနေခြင်းဖြစ်သည်!

ပြီးခဲ့သော ခြောက်လအတွင်းမှာ သူ ဒဏ်ရာဘယ်လောက်များများ ရရှိခဲ့ပြီးပြီလဲ။ ဒီကောင်သာ သူ့ကန့်သတ်ချက်ကို မသိပါက သူ့အသက်ကို ဆုံးရှုံးသွားလောက်ပြီ!

တိုးညှင်းသော အသံတစ်ခုနှင့်အတူ မော့ယန်၏ ရှေ့မှ ဖိအားတိုင်းကိရိယာသည် နှစ်ကြိမ်လင်းလက်သွားပြီး မျက်နှာပြင်သည် ချက်ချင်း မှောင်ကျသွားသည်။

မော့ယန်သည် ထိုအချိန်မှသာ ရပ်လိုက်ပြီး တံခါးဆီသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

စုန့်ချင်စုန့်သည် လေ့ကျင့်ရေးခန်း၏ လျှစ်စစ်ပစ္စည်းများ ထိန်းချုပ်ခလုတ်ကို လက်ထဲတွင်ကိုင်လျက် တံခါးမှ လျှောက်ဝင်လာခဲ့သည်။ သူသည် ထိုပြောင်မြောက်သော လုပ်ရပ်ကို လုပ်ခဲ့သူမှန်း သိသိသာသာပင်။

ချင်ယွဲ့က စုန့်ချင်စုန့်ကို တိတ်တဆိတ် လက်မထောင်ပြလိုက်သည်။

"မင်းက အမိုက်ဆုံးပဲ!"

သူငယ်ချင်းများစွာထဲတွင် စုန့်ချင်စုန့် တစ်ယောက်တည်းသာ မော့ယန်ကို တကယ်တမ်း ပြောရဲဆိုရဲရှိသည်။ အခြားသူသာဆိုလျှင် မော့ယန်၏ လက်သီးစာမိသွားလောက်ပြီပင်။

မော့ယန်သည် ပုံမှန်အားဖြင့် တည်ငြိမ်ပုံရသော်လည်း သူခေါင်းမာနေချိန်တွင် မည်သူမျှ သူ့ကို တားဆီးနိုင်မည်မဟုတ်ကြောင်း သူ ယခုမှသာ သဘောပေါက်မိသည်။

"မင်း လေ့ကျင့်ရေးခန်းထဲမှာ ၅ နာရီရှိနေပြီ"

စုန့်ချင်စုန့်က သူ့ကို မျက်လုံးထဲတွင် သဘောမကျသည့် အရိပ်အယောင်ဖြင့် လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

"မင်းခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ကန့်သတ်ချက်ကို ရောက်နေပြီ။ မင်းကိုယ်မင်း မခံစားမိဘူးလား?"

"မခံစားမိဘူး" မော့ယန်က ဂရုမစိုက်ဟန်ဖြင့် ခေါင်းခါလိုက်သည်။