အပိုင်း ၄၇၈

မော့ယန်သည် ဘေးသို့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ်လှမ်းကာ သူ့အဝတ်အစားများကို ချွတ်လိုက်ပြီး ရေပန်းခလုတ်ကိုဖွင့်ကာ သူ့ကိုယ်သူ အကြိမ်အနည်းငယ် ဆေးကြောလိုက်သည်။

"ယို!"

ချင်ယွဲ့က လေချွန်လိုက်ပြီး သူ့မျက်ခုံးများကို အနည်းငယ် ပင့်လိုက်သည်။ သူ့လေသံသည် အနည်းငယ် ရိုင်းပြနေသည်။ "ညီလေး၊ မင်းရဲ့ခန္ဓာကိုယ်က တော်တော်လေး ကောင်းကောင်းလေ့ကျင့်ခံထားရတယ်ဆိုတာ မင်းသတိမထားမိဘူးလား?"

လွန်ခဲ့သော ခြောက်လအတွင်း မော့ယန်၏ လေ့ကျင့်ရေးပြင်းထန်မှုသည် အဆများစွာ တိုးလာခဲ့သည်။ သူ၏ မူလသန်မာသော ခန္ဓာကိုယ်သည်လည်း သိသာထင်ရှားသော ဗိုက်ကြွက်သား ရှစ်ခုရှိလာအောင် လေ့ကျင့်ထားခဲ့သည်။ ပျားတစ်ကောင်ကဲ့သို့ခါးနှင့် ခြေတံရှည်များ ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ အလွန်အမင်း ကြည့်ကောင်းနေခဲ့သည်!

ချင်ယွဲ့ကဲ့သို့သော ယောက်ျားတစ်ယောက်ပင် အနည်းငယ် မနာလိုဖြစ်မိသည်။ သူ့တွင် ကြွက်သားများ မရှိသည်မဟုတ်၊ သို့သော် သူ့ခန္ဓာကိုယ်သည် အတော်အတန် တောင့်တင်းသည်။ သူ ဘယ်လိုပဲကြည့်ကြည့် မော့ယန်ကဲ့သို့ သင့်လျော်သော အလှတရားမျိုး မရှိခဲ့ပေ။

တစ်ဖက်တွင် စုန့်ချင်စုန့်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ "မင်း အပြင်မှာ ကိုယ်ပိုင်အလုပ်တွေ သွားလုပ်ပြန်ပြီလား?" သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှ အမာရွတ်များကို ကြည့်ရတာ အရင်ကထက် အများကြီး ပိုတိုးလာပုံရသည်။

မော့ယန်က အမြန်ရေချိုးလိုက်သည်။ သူသည် အဝတ်ဘီရိုထဲမှ သန့်ရှင်းသော အဝတ်အစားများကို ယူ၍ ဝတ်ဆင်လိုက်သည်။ ဤသည်ကို ကြားသောအခါ သူ့ခန္ဓာကိုယ်သည် မနေနိုင်ဘဲ တောင့်တင်းသွားသည်။ သူက အသံတိုးတိုးဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "အဆင်ပြေပါတယ်၊ ငါ ဘာလုပ်ရမလဲဆိုတာ သိတယ်"

ဟက်ဟက်! စုန့်ချင်စုန့် မော့ယန်၏ စကားကို ကြားသောအခါ အသံထွက်၍ ရယ်လုနီးပါးဖြစ်သွားသည်။

'ကိုယ့်ကန့်သတ်ချက်ကို သိတယ်ဟုတ်လား။ မင်းရဲ့ ပေါ့ဆတဲ့ လေ့ကျင့်မှုတွေနဲ့ မင်းက ဘယ်လိုလုပ် မင်းရဲ့ ကန့်သတ်ချက်ကို သိနိုင်မှာလဲ။'

သူ စကားပြောတော့မည်အပြုတွင် မော့ယန်၏ ခလုတ်ခုံ မှ တတီတီမြည်သံကြောင့် သူ့စကားမှာ ပြတ်တောက်သွားခဲ့သည်။

မော့ယန်သည် အဝတ်အစားများ ဝတ်ဆင်ပြီးနောက် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး မျက်လုံးပင့်ကာ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ သို့သော် သူ လှမ်းကြည့်လိုက်သောအခါတွင် သူ့အကြည့်သည် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်သည်လည်း တောင့်တင်းသွားခဲ့သည်!

ဒီဆက်သွယ်ရေး အချက်ပြမှုက…

"ဘာဖြစ်တာလဲ?"

သိပ်မဝေးသောနေရာတွင် ချင်ယွဲ့က မော့ယန်၏ မှင်တက်နေသော အမူအရာကို အံ့အားသင့်စွာ စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။

သူသည် မနေနိုင်ဘဲ စပ်စုစွာ ရှေ့သို့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် တိုးလိုက်သည်။ သူ ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ သူ့အကြည့်များက ချက်ချင်း တောက်ပလာခဲ့သည်။ သူ့စကားသံသည်ပင် အထစ်ထစ် အ အအ ဖြစ်လာ၏။

"ဒါက… မော့.. မော့ချူး! အိုက်ယား! ကောင်စုတ်လေး၊ မင်း ဘာလို့ မကိုင်တာလဲကွ!"

ထိုသို့ပြောရင်း သူ မော့ယန်၏ ပခုံးကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ပုတ်လိုက်သည်!

ဒီကောင်က သူ့ညီမကို အရမ်းတမ်းတနေလို့သာ မဟုတ်ရင် သူကိုယ်တိုင် နှိပ်လိုက်ပြီ၊ ဟုတ်ပြီလား။

သို့သော် ချင်ယွဲ့၏ မျက်နှာပေါ်မှ အပြုံးကို ဖုံးကွယ်ထား၍ မရနိုင်ခဲ့ပေ။ ချူးလေးသည် နာမည်ကြီး ကံကောင်းခြင်း ကြယ်ပွင့်တစ်ပွင့်ဖြစ်ကြောင်း သူ ပြောခဲ့ဖူးသည်။ သူမသည် ကံဆိုးမှုနှင့် ကြုံတွေ့ရလျှင်ပင် သူမအတွက် အလွန်လွယ်ကူသော ကိစ္စတစ်ခုသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ ထင်ရှားသည်မှာ ချင်ယွဲ့သည် ညပေါင်းများစွာ တစ်ညလုံး စိုးရိမ်ခဲ့ပုံကို မေ့လျော့နေခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

သူ့ဘေးတွင်ရှိသော မော့ယန်သည် သူ၏ရိုက်ချက်ကြောင့် နိုးထလာပုံရသည်။ သူ့နက်မှောင်သော မျက်စံများသည် ရုတ်တရက် အလင်းရောင်များဖြင့် ပြည့်နှက်သွားသည်။ သူ့လက်ကြီးသည် မျက်နှာပြင်ကို နှိပ်လိုက်စဉ် အနည်းငယ် တုန်ယင်နေခဲ့သည်။ သို့သော် သူ့အသက်ရှုသံသည် တစ်ခဏအတွင်း ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်…

ကြယ်ကွန်ယက် ဆက်သွယ်ရေး၏ အမြန်နှုန်းသည် အလွန်မြန်ဆန်လှသည်။ အများဆုံး တစ်စက္ကန့် သို့မဟုတ် နှစ်စက္ကန့်သာ ကြာပေလိမ့်မည်။ သို့သော် ဤအချိန်တိုလေးသည် မော့ယန်အတွက် ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်သကဲ့သို့ပင်။

နောက်ဆုံးတွင် မျက်နှာပြင်သည် အနည်းငယ် လင်းလက်သွားပြီး မော့ချူး၏ ရင်းနှီးသော ရုပ်သွင်သည် ပေါ်လာခဲ့သည်။

"ချူးလေး!"

သူ့ရင်ဘတ်သည် ပြင်းထန်စွာ နိမ့်ချည်မြင့်ချည်ဖြစ်နေသည်။ ချူးလေး၏ ပိုမိုလှပလာသော မျက်နှာအသွင်အပြင်ကို ကြည့်ရင်း မော့ယန်၏ မျက်လုံးများသည် အနည်းငယ် နီရဲနေခဲ့သည်…

သူတို့ ငယ်စဉ်ကတည်းက ဘယ်တုန်းကများ ဒီလောက်ကြာအောင် ခွဲခွာဖူးလို့လဲ? ထို့အပြင် ချူးလေး အသက်ရှင်နေလား သေနေလားဆိုတာကိုတောင် သူ မသေချာခဲ့ပေ! ဤအရာများကို တွေးမိတိုင်း ထိုချောင်မိသားစုဝင်ကို ဆွဲထုတ်ပြီး ပြင်းထန်သော သင်ခန်းစာတစ်ခု ပေးချင်စိတ်ပေါက်မိသည်!

"အစ်ကို၊ ညီမလေး ပြန်လာပြီ!"

မော့ချူးကလည်း ပျော်ရွှင်စွာ ခေါ်လိုက်သည်။

မော့ယန်၏ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသော အမူအရာကို အနီးကပ်ကြည့်လိုက်သောအခါ သူမ၏ နှလုံးသားသည် မနေနိုင်ဘဲ တုန်လှုပ်သွားသည်။ သူမ၏ အမူအရာသည် အနည်းငယ် ချုပ်တည်းထားပုံပေါက်နေသည်။

"အစ်ကို၊ ညီမလေး အစ်ကို့ကို စိတ်ပူအောင် လုပ်မိတယ် မှတ်လား။ တောင်းပန်ပါတယ်"

"ဘာတွေ မဟုတ်တာ လာပြောနေတာလဲ။ မင်းအဆင်ပြေရင် အစ်ကိုက ပျော်နေပြီ!"

သူ့ညီမကို နောက်ဆုံးတွေ့ခွင့်ရဖို့ မလွယ်ခဲ့ပေ။ မော့ယန်၏ အရင်ကလို အေးစက်သော အမူအရာကို မျက်နှာပေါ်တွင် ဘယ်လိုလုပ် ဆက်မြင်နိုင်ဦးမည်နည်း။

သူ့နှုတ်ခမ်းထောင့်များသည် ကော့တက်သွားပြီး သူ့အမူအရာသည်လည်း ပေါ့ပါးသွားသည်။ သူ့အမူအရာသည် လုံးဝပြောင်းလဲသွားသကဲ့သို့ပင် သူသည် နွေးထွေးသော အစ်ကိုကြီးတစ်ယောက်၏ ပုံရိပ်သို့ တစ်ခါတည်း ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

"နင်… အခုဘယ်မှာလဲ?"

မော့ချူး၏ နောက်ကွယ်မှ ပင်လယ်ကို ကြည့်ရင်း မော့ယန်သည် မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်မိသည်။ ဒီနေရာသည် အဖွဲ့ချုပ်၏ နယ်မြေမဟုတ်ပုံရသော်လည်း အရေးမကြီးပေ။ "အစ်ကို နင့်ကို အခုလာခေါ်မယ်"

မော့ချူးက သဘာဝကျကျ နာခံစွာဖြင့် လိပ်စာကို ပေးလိုက်သည်။ "ပေါ့ဟိုင်း ပင်လယ်"

မော့ယန်က ပြုံးပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ထိုအပြုံး၏ သက်ရောက်မှုသည် ဆောင်းရာသီ၏ ရေခဲနှင့် နှင်းများ ချက်ချင်း အရည်ပျော်သွားသကဲ့သို့ပင်။ "ကောင်းပြီ! ချူးလေး၊ ခဏစောင့်နေ၊ အစ်ကို ချက်ချင်းလာခဲ့မယ်!"

ထိုသို့ပြောရင်း မော့ယန်သည် သူ့လက်ထဲမှ တဘက်ကို လွှင့်ပစ်လိုက်သည်။ သူသည် ခရီးထွက်ရန် အသင့်ဖြစ်နေပုံရသည်။

ဘေးတွင်ရှိသော ချင်ယွဲ့သည် တစ်ခဏ မှင်တက်သွားသည်။ သူသည် မော့ယန် ကို တားရန် သူ့လက်ကို အလျင်အမြန် ဆန့်တန်းလိုက်သည်။ "ချူးလေးက ဘယ်မှာလို့ ပြောလိုက်တာလဲ။ ပေါ့ဟိုင်း ပင်လယ်! အိုက်ယား၊ အဲ့ဒီနေရာက ဉာဏ်ပညာတိမ်တိုက် ဂလက်စီနဲ့ ငါတို့ အဖွဲ့ချုပ်တို့ စစ်ရေးလေ့ကျင့်မှုတွေ လုပ်တဲ့နေရာလေ။ အဲ့ဒီနေရာကို ပိတ်ထားပြီးပြီ။ သာမန်လူတွေ ဝင်လို့မရဘူး"

စစ်ရေးလေ့ကျင့်မှုများကို အများပြည်သူများ သိရှိနိုင်သော နေရာတွင် ပြုလုပ်သော်လည်း အခြားသူများရရှိသော သတင်းအချက်အလက်များသည် ချင်ယွဲ့၏ သတင်းအချက်အလက်များကဲ့သို့ တိကျမှုမရှိသည်မှာ သဘာဝကျသည်။

ဤသည်ကို ကြားသောအခါ မော့ယန် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။ ထိုအခါမှသာ သူသည် ခြေလှမ်းကျဲကြီးများဖြင့် ထွက်သွားနေရာက ရပ်လိုက်သည်။ သူက ချင်ယွဲ့ကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

"ဒါဆို ငါတို့ ဘာလုပ်သင့်တယ်လို့ မင်းထင်လဲ?"

"စစ်ရေးလေ့ကျင့်မှုလား?"

ချင်ယွဲ့ အကြပ်ရိုက်နေခဲ့သည်! အလင်းမျက်နှာပြင်မှ ယောက်ျားလေးအသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူ မော့ကြည့်လိုက်သောအခါ ရင်းနှီးသော သူတစ်ယောက်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ထိုသူသည် မော့ချူး၏ ဘေးတွင်ရပ်နေသော နျဥ်ယွိယွမ် မဟုတ်ပါလား။

ဤသည်ကို မြင်သောအခါ ချင်ယွဲ့၏ မျက်နှာပေါ်မှ ပျော်ရွှင်မှုသည် ပိုမိုနက်ရှိုင်းလာသည်။

"ဗိုလ်ကြီးနျဥ်လည်း ပြန်ရောက်လာပြီလား?"

သူသည် မော့ယန်၏ ပခုံးကို ဆက်တိုက် အကြိမ်အနည်းငယ် ပုတ်လိုက်သည်။ သူ့စိတ်လှုပ်ရှားမှုသည် စကားလုံးများဖြင့် ဖော်ပြ၍မရနိုင်အောင်ပင်။

"ကောင်းပြီ! စိတ်မပူနဲ့တော့။ ဗိုလ်ကြီးနျဥ်လည်း ပြန်ရောက်လာပြီဆိုတော့ ပေါ့ဟိုင်း ပင်လယ်ကို ဝင်လို့မရမှာကို ငါတို့က စိုးရိမ်နေစရာလိုသေးလို့လား?"

နျဥ်ယွိယွမ် ပြန်ရောက်လာပြီဖြစ်သောကြောင့် စုန့်မိသားစုက ကောင်လေးက ဤစစ်ရေးလေ့ကျင့်မှုနှင့် ဘာသက်ဆိုင်တော့မည်နည်း။

နျဥ်ယွိယွမ် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။ ဤအချိန်တွင် သူသည် သာမန်အဝတ်အစားများ ဝတ်ဆင်ထားသော်လည်း စစ်သားတစ်ယောက်၏ ကြမ်းတမ်းသော စိတ်နေသဘောထားသည် ချက်ချင်းပေါ်ထွက်လာပြီး လူများကို အလိုအလျောက် ကိုယ်ကိုမတ်စေခဲ့သည်။ သူတို့သည် ခေါင်းမော့ ရင်ကော့လိုက်ကြပြီး သူ့ရှေ့တွင် ပေါ့ဆစွာ မပြုမူရဲကြပေ။

"ငါတို့ အဖွဲ့ချုပ်နဲ့ ဉာဏ်ပညာတိမ်တိုက် ဂလက်စီတို့က ပေါ့ဟိုင်း ပင်လယ်မှာ စစ်ရေးလေ့ကျင့်မှု လုပ်နေတာလား?"

"ဟုတ်ကဲ့"

နျဥ်ယွိယွမ်၏ဟန်ပန်ကြောင့် ချက်ချင်း အဆုံးမရှိ သိမ်းသွင်းခံလိုက်ရသည့် ချင်ယွဲ့သည် ဤစစ်ရေးလေ့ကျင့်မှုအကြောင်းကို ဝါကျအနည်းငယ်ဖြင့် ရှင်းပြလိုက်သည်။

"စုန့် မိသားစုက အဲ့ဒီကောင်လေးက အရင်ကတော့ ဟန်တွေအပြည့်နဲ့လို့ ပြောခဲ့တယ်မှတ်လား။ နောက်ဆုံးတော့ သူ စင်ပေါ်တက်လိုက်တာနဲ့ သူ့ရဲ့ အရည်အချင်းမရှိတာတွေ အကုန်လုံးကို ပြလိုက်တာပဲ! ကျွတ်စ် ကျွတ်စ်!"

ကြည့်လေ၊ ဤစစ်ရေးလေ့ကျင့်မှုက စတင်ရုံရှိသေးသည်၊ စုန့် မိသားစုမှ ကောင်လေးသည် ဆိုးဆိုးရွားရွား ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ သူ့ဘိုးဘေးတွေပင် အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်နေခဲ့သည်! ဤတိုက်ပွဲကို ရှုံးနိမ့်ခြင်းက သူတို့အဖွဲ့ချုပ်တစ်ခုလုံး၏ မျက်နှာကို ဆုံးရှုံးစေခဲ့သည်!

သို့သော် ယခု နျဥ်ယွိယွမ် ပြန်ရောက်လာပြီဖြစ်သောကြောင့် သူတို့သည် နောက်ဆုံးတွင် သူတို့၏ ယခင်အရှက်တရားကို ဖယ်ရှားနိုင်တော့မည်ဖြစ်သည်။ ဤသို့တွေးမိသောအခါ ချင်ယွဲ့၏ မျက်နှာပေါ်မှ အပြုံးသည်လည်း ပိုနက်ရှိုင်းလာခဲ့သည်။

"ငါ နားလည်ပြီ"

နျဥ်ယွိယွမ် ခေါင်းငုံ့ကာ အတန်ကြာ တီးတိုးရေရွတ်နေပြီးမှ မျက်လုံးများကို ပင့်ကြည့်လိုက်သည်။ "ဒီလိုလုပ်ရင် ဘယ်လိုလဲ၊ မော့ယန် အရမ်း စိတ်မစောနဲ့။ နောက်ပြီးကျရင် ကျုံးဝမ်တို့နဲ့ တိုက်ရိုက်ဆက်သွယ်လိုက်။ သူတို့နှစ်ယောက်က မင်းဝင်ဖို့ စီစဉ်ပေးလိမ့်မယ်"

"အင်း" မော့ယန်သည် သူ့နှလုံးသားထဲမှ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို ဖိနှိပ်ကာ သဘောတူညီစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

တစ်ဖက်တွင်မူ။

ကျိုးလင်သည် သူ၏ ကြယ်ကွန်ယက်ကို ပုံမှန်အတိုင်း ကလိနေခဲ့သည်။ ပရိုဂရမ်ရေးနေသော သင်္ကေတများ အစီအရီသည် စီးဆင်းနေသော ရေကဲ့သို့ သူ့မျက်လုံးရှေ့မှ ဖြတ်သန်းသွားနေသည်။ အခြားသူသာဆိုလျှင် ထိုမြင်ကွင်းကြောင့် ခေါင်းမူးသွားလောက်သည်။ သို့သော် သူသည် မည်သည့်မသက်မသာမှုမှ မခံစားရဘဲ သူ့လက်များသည် ပန်းများကဲ့သို့ ပျံဝဲနေခဲ့သည်။

သို့သော် အနီးကပ်ကြည့်လိုက်သောအခါ ဤကောင်လေး၏ မျက်နှာပေါ်မှ ကလေးဆန်သော အပြုံးက ချုပ်တည်းထားသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်ကြောင်း သူသဘောပေါက်မိသည်။ ထိုအစား ပို၍တည်ငြိမ်နေခဲ့သည်။

သူ့မျက်နှာအမူအရာကို မြင်သောအခါ ကျုံးဝမ် ဝမ်းနည်းရမည်လား ပျော်ရွှင်ရမည်လား မသိဖြစ်နေခဲ့သည်။ သူတို့နှစ်ဦးသည် နျဥ်ယွိယွမ်နှင့် အထက်အရာရှိ လက်အောက်ငယ်သား ဆက်ဆံရေးရှိသော်လည်း သူတို့ကြားမှ ညီအစ်ကိုသံယောဇဉ်ကို အတုလုပ်၍ မရနိုင်ပေ။ အထူးသဖြင့် ကျိုးလင် အတွက် သူသည် ပုံမှန်အားဖြင့် ပေါ့ပေါ့ပါးပါးနေတတ်ပုံရသော်လည်း အမှန်တွင် အလွန်အမင်း ချစ်ခင်တွယ်တာတတ်သူဖြစ်သည်။

သူ့ဘော့စ် ပျောက်ဆုံးသွားမှုနှင့်အတူ ဤကောင်လေးသည် အများကြီး ကြီးပြင်းလာပုံရသည်။ သူသည် ယခင်ကဲ့သို့ ခုန်ပေါက်နေပုံမျိုး မရှိတော့ပေ။