အပိုင်း ၄၈၅

စုန့်ဟောက်သည် ဘာဖြစ်နေသည်ကို မသိသေးပါက သူသည် အလွန်ပင် တုံးအလွန်းရာကျမည်ဖြစ်သည်။

ဉာဏ်ပညာတိမ်တိုက် ဂလက်စီ၏ ဘက်က သူတို့၏ ထောင်ချောက်ထဲသို့ ကျရောက်သွားခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

ပထမဦးစွာ သူတို့သည် ဉာဏ်ပညာတိမ်တိုက် ဂလက်စီ မှလူများ ဧရိယာ A ကို တိုက်ခိုက်မည်ဟု ထင်စေခဲ့ပြီး ထို့နောက် ဧရိယာ C တွင် သူတို့၏ ကာဆာ(မြှား)ကို ဖော်ထုတ်ပြသကာ သူတို့ ထောင်ချောက်ထဲသို့ ကျရောက်သွားပြီဟု ထင်စေခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူတို့သည် သူတို့၏ စစ်အင်အားအများစုကို ဧရိယာ C သို့ သေချာပေါက် ရွှေ့ပြောင်းလိမ့်မည်။ ထိုအခါ ဧရိယာ A သည် ခုခံကာကွယ်မှုကင်းမဲ့သော အခြေအနေတွင် ရှိနေမည်ဖြစ်ပြီး ဉာဏ်ပညာတိမ်တိုက် ဂလက်စီသည် တည့်တည့်တိုးဝင်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ဉာဏ်ပညာတိမ်တိုက် ဂလက်စီ၏ အထူးတပ်များ ဧရိယာ A ကို အမှန်တကယ် ဖြတ်သန်းနိုင်ခဲ့ပါက သူတို့သည် စီမံကွပ်ကဲရေးစခန်းသို့ ဝင်ရောက်နိုင်ခြေအလွန်များသည်။ ထိုအချိန်တွင် ဖြစ်ပေါ်လာမည့် ပြဿနာမှာ အပြင်းထန်ဆုံးဖြစ်လိမ့်မည်။

စဉ်းစားပြီးနောက် စုန့်ဟောက်၏ နှလုံးသားမှာ တုန်လှုပ်သွားသည်။

နျဥ်ယွိယွမ်သည် အစကတည်းက ပြိုင်ဘက်၏ အစီအစဉ်ကို ကြိုမြင်နိုင်ခဲ့သည်လား။

စုန့်ဟောက် မျက်လုံးများကို မှေးကျဉ်းလိုက်မိသည်။ အကယ်၍ ထိုသို့သာဖြစ်ပါက နျဥ်ယွိယွမ်၏ ဉာဏ်ရည်နှင့် ဆုံးဖြတ်နိုင်စွမ်းမှာ သူ့ထက် များစွာသာလွန်နေသည်။

သို့သော် သူ့နှလုံးသားထဲတွင် သံသယအချို့ ကျန်ရှိနေသေးသည်။ နျဥ်ယွိယွမ်သည် အစပိုင်းတွင် တစ်ဖက်လူ၏ အတွေးများကို မည်သို့သိရှိခဲ့သနည်း။ သူသည် လူများကို ဧရိယာ A သို့ တစ်ခါတည်း ခေါ်ဆောင်သွားရန်ပင် သတ္တိရှိခဲ့သည်။

နျဥ်ယွိယွမ် ပြန်လာသောအခါ သူလည်းမေးခဲ့သည်။

ထင်ရှားစွာပင် ဤမေးခွန်းသည် အခြားစစ်သားများကိုလည်း စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြစ်စေပြီး သူတို့အားလုံးသည် နျဥ်ယွိယွမ်ကို မျှော်လင့်တကြီး စိုက်ကြည့်နေကြသည်။

"အရမ်းရှင်းပါတယ်။”နျဥ်ယွိယွမ်က ဘာမှမဖုံးကွယ်ဘဲ ပြောလိုက်သည်။ သူသည် ခြေလှမ်းနှစ်လှမ်း ရှေ့သို့တိုးကာ ပေါ့ဟိုင်း ပင်လယ်တစ်ခုလုံး၏ မြေပုံကို ဖွင့်လိုက်သည်။

“ပေါ့ဟိုင်း ပင်လယ် တစ်ခုလုံးရဲ့မြေပုံကို သေချာကြည့်လိုက်။ ဉာဏ်ပညာတိမ်တိုက် ဂလက်စီက လူတွေက စီမံကွပ်ကဲရေးစခန်းကို တိုက်ခိုက်ချင်တယ်ဆိုရင် အသင့်တော်ဆုံးလမ်းကြောင်းက ဧရိယာ A ကိုဖြတ်ပြီး ရှေ့တည့်တည့်ကို သွားဖို့ပဲ။ ဧရိယာ A ရဲ့ မြေမျက်နှာသွင်ပြင်က အန္တရာယ်များပေမယ့် ဒါကြောင့်ပဲ အဲ့ဒီနေရာက ငါတို့ရဲ့ ကာကွယ်ရေးတပ်တွေက ပိုအားနည်းလိမ့်မယ်။"

"ငါတို့ရဲ့အင်အားအများစုကို ဧရိယာ C ကို ဆွဲဆောင်လိုက်ရုံနဲ့ သူတို့က ငါတို့ရဲ့စီမံကွပ်ကဲရေးစခန်းကို သိမ်းပိုက်ဖို့ ဒါမှမဟုတ် ဖျက်ဆီးဖို့တောင် လုံလောက်သွားပြီ။"

အကယ်၍ စီမံကွပ်ကဲရေးစခန်းကို သိမ်းပိုက်ပြီးသားဖြစ်နေပါက ဤစစ်ရေးလေ့ကျင့်မှု၏ အဓိပ္ပာယ်မှာ ဘာရှိမည်နည်း။

နျဥ်ယွိယွမ်၏ လက်ဖဝါးကြီးသည် ဖန်သားမျက်နှာပြင်ကို ညင်သာစွာ ပွတ်ဆွဲလိုက်သည်။

"ငါတို့ဌာနချုပ်ရဲ့ တည်နေရာကို အရမ်းကောင်းကောင်းရွေးချယ်ထားတာ။ တိုက်ခိုက်ရခက်ပြီး ကာကွယ်ရလွယ်တယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်းတို့ကြည့်လိုက် ငါတို့ရဲ့စစ်အင်အားတွေက ဧရိယာ C ကို ဦးတည်သွားတာနဲ့ မြေမျက်နှာသွင်ပြင်အရ အားသာချက်ကို ဆုံးရှုံးသွားလိမ့်မယ်။ ငါတို့ပြန်လာဖို့ လွယ်ကူမှာမဟုတ်ဘူး။"

စကားအနည်းငယ်ဖြင့် နျဥ်ယွိယွမ်သည် အခြေအနေတစ်ခုလုံးကို ရှင်းလင်းစွာ ရှင်းပြခဲ့သည်။ "နောက်ပြီး ငါ့ရဲ့နားလည်မှုအရ ဉာဏ်ပညာတိမ်တိုက် ဂလက်စီရဲ့ စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ သုတေသနနည်းပညာက တိုးတက်နေပေမယ့် ကာဆာ(မြှား)ပုံရိပ်ယောင်ဖန်တီးတဲ့ နည်းပညာက လုံလောက်အောင် ရင့်ကျက်မှုမရှိသေးဘူး။ မိနစ် ၂၀ ထက်ပိုပြီး မခံနိုင်ဘူး ဧရိယာ A မှာ ကာဆာ(မြှား)ပေါ်လာတဲ့အချိန်က ဒီအချိန်ထက် ပိုနေပြီ။ ဒါကြောင့် အခြေအနေက အရမ်းရှင်းလင်းနေတယ်။"

သူ့စကားများက စုန့်ဟောက်ကို သူနှင့် နျဥ်ယွိယွမ် ကြားမှ ကွာခြားချက်ကို ပို၍ပင် နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း နားလည်စေခဲ့သည်။

ပေါ့ဟိုင်း ပင်လယ်နှင့် အခြေအနေအရပ်ရပ်အပေါ် နျဥ်ယွိယွမ်၏ နားလည်မှုကို ထားလိုက်ဦး ဉာဏ်ပညာတိမ်တိုက် ဂလက်စီ၏ စစ်ဘက်ဆိုင်ရာသုတေသနနှင့် သူ့အကျွမ်းတဝင်ရှိမှုမှာပင် သာမန်လူတစ်ယောက်နှင့် နှိုင်းယှဉ်၍မရပေ။

နျဥ်ယွိယွမ်သည် မာရှယ်ရာထူးနှင့် အမှန်တကယ် ထိုက်တန်ပေသည်။

စုန့်ဟောက်သည် သူ့နှုတ်ခမ်းကိုစေ့ထားပြီး ဘာမှထပ်မပြောတော့ပေ။ သို့သော် နျဥ်ယွိယွမ်ကို စိုက်ကြည့်နေသော သူ့အကြည့်တွင် လေးစားမှုအချို့ ပေါ်လွင်နေသည်။

သို့သော် နျဥ်ယွိယွမ် အလေးထားဆုံးမှာ မော့ချူး၏ အကြည့်ဖြစ်သည်။ ကောင်မလေးသည် ဘာမှမပြောသော်လည်း သူမ၏ အားကျလေးစားသောအကြည့်က နျဥ်ယွိယွမ်ကို အလွန်ပျော်ရွှင်စေခဲ့သည်။ သူသည် နှစ်ကြိမ်ချောင်းဆိုးလိုက်ပြီး အသိစိတ်မဲ့စွာပင် သူ့ရင်ဘတ်ကို မောက်မောက်ကြွားကြွား မတ်လိုက်သည်။ သူသည် စိတ်ဓာတ်တက်ကြွနေသည်။

... ဘော့စ်။ ခင်ဗျား ဘယ်လိုဒီလောက်တောင် မာနထောင်လွှားနိုင်ရတာလဲ။

မူလက လူတိုင်းသည် နျဥ်ယွိယွမ်ကို မျက်လုံးထဲတွင် အားကျလေးစားမှုများဖြင့် စိုက်ကြည့်နေကြသည်။ ယခု သူတို့သည် ခါးသီးစွာပြုံးမိကြသည်။ 'ဘော့စ်က အရမ်းသိသာနေတာပဲ။ ဒီလိုမလုပ်လို့ မရဘူးလား။ ငါတို့က လူပျိုကြီးတစ်သိုက်ဟာကို။'

သို့သော် အလွန်လျင်မြန်စွာပင် သူတို့၏ ဒဏ်ရာရနေသော နှလုံးသားများမှာ ပြန်လည်ကောင်းမွန်သွားခဲ့သည်။

မော့ချူး၏ ဆက်သွယ်ရေးကိရိယာ ရုတ်တရက် မြည်လာသဖြင့် ကောင်မလေးသည် သူမ၏ အကြည့်ကို နျဥ်ယွိယွမ်ဆီမှ ချက်ချင်းလွှဲလိုက်သည်။

"ကျွန်မအစ်ကိုနဲ့ တခြားသူတွေ ရောက်လာကြပြီ။"

သူမ၏ မျက်လုံးများမှာ အရောင်တောက်လာပြီး သူမက ရွှင်ပျစွာပြောလိုက်သည်။

မော့ချူးသည် ချက်ချင်း အပြင်သို့ ပြေးထွက်သွားရာ နျဥ်ယွိယွမ်ကို ဒေါသဖြင့် အံကြိတ်ကျန်ရစ်စေခဲ့သည်။ 'ဟမ့်။ သူ ချူးလေး၏ အားကျလေးစားသောအကြည့်ကို လုံလုံလောက်လောက် မခံစားလိုက်ရသေးဘူး။'

မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း ညီမကိုအရူးအမူးစွဲလမ်းသော အစ်ကိုများမှာ အနှောင့်အယှက်အဖြစ်ဆုံးပင်။

"ချူးလေး!"

သူမ တံခါးအပြင်သို့ လျှောက်ထွက်လိုက်သည်နှင့် မော့ချူးသည် မလှမ်းမကမ်းတွင် ရင်းနှီးသော ပုံရိပ်အချို့ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ မော့ယန်၊ ချင်ယွဲ့ မိုးကျရွှေကိုယ် စုန့်မျိုးရိုး...

သူတို့အားလုံးသည် သူမဆီသို့ ခြေလှမ်းကျဲကြီးများဖြင့် လျှောက်လာနေကြသည်။ အထူးသဖြင့် မော့ယန် ဖြစ်သည်။ သူမကို မြင်လိုက်သည့် အခိုက်တွင် သူ့မျက်လုံးများမှာ မီးတောက်လောင်နေသကဲ့သို့ပင်။

သူ့မျက်လုံးများမှာ အလွန်တောက်ပ၍ အံ့ဩဖွယ်ကောင်းလှသည်။ သူ့ခြေလှမ်းအရှိန်မှာလည်း ရုတ်တရက် တိုးလာသည်။ ထိုအသွင်အပြင်မှာ ပြေးလာသည်နှင့် များစွာမကွာခြားပေ။

"အစ်ကို!"

သူမက ရှိုက်ငိုရင်း ခေါ်လိုက်သည်။ မော့ချူးလည်း ရှေ့သို့ အမြန်ပြေးသွားပြီး သူမအစ်ကို၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ ပစ်ဝင်လိုက်သည်။ သူမ၏ မျက်ဝန်းထောင့်များမှာ ချက်ချင်းဆိုသလို စိုစွတ်လာသည်။

"ဘယ်လိုလဲ။ ညီမလေး အဆင်ပြေရဲ့လား။"

မော့ယန်က မေးလိုက်သည်။ မော့ချူးကို အကောင်းပကတိအတိုင်း မြင်နေရသော်လည်း မော့ယန်သည် မမေးဘဲမနေနိုင်ခဲ့ပေ။ သူ့မျက်လုံးများက သူမ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးကို ဝေ့ကြည့်နေပြီး တစ်ခုခုမှားယွင်းနေမည်ကို စိုးရိမ်နေသည်။

မော့ချူး သည် သူမခေါင်းကို အစွမ်းကုန်ခါယမ်းလိုက်သည်။ သူမ အသံမှာ အနည်းငယ် နှာသံပါနေသည်။

"ညီမလေး အဆင်ပြေပါတယ်။"

"ကောင်းတာပေါ့။”မော့ယန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူ့ညီမကို ပွေ့ဖက်ထားသော လက်မောင်းမှာ တင်းကျပ်သွားသည်။ သူက ထပ်ခါတလဲလဲ ပြောလိုက်သည်။ “ကောင်းတာပေါ့။"

"ဟေး။ ချူးလေး။ ငါတို့ကို မေ့သွားပြီလား။"

ချင်ယွဲ့နှင့် စုန့်ချင်စုန့်တို့သည် နောက်မှ လျှောက်လာကြသည်။ သူတို့၏ စကားများမှာ အနည်းငယ် နောက်ပြောင်နေသော်လည်း သူတို့၏ မျက်လုံးများမှာ ပျော်ရွှင်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ 'ဒီကောင်မလေး နောက်ဆုံးတော့ ပြန်လာခဲ့ပြီ။'

မော့ချူးက သူမ ခေါင်းကို မော့ယန် ရင်ခွင်ထဲမှ ပြန်ထုတ်လိုက်သည်။ သူမသည် အနည်းငယ် နီရဲနေသော မျက်လုံးများကို ပွတ်သပ်ကာ သူတို့ကို ပြုံးပြရင်း ခေါ်လိုက်သည်။

"ချင်ယွဲ့၊ မိုးကျရွှေကိုယ် စုန့်မျိုးရိုး။"

"ဟေး။"

ချင်ယွဲ့က ချက်ချင်း တန်းထူးလိုက်သည်။ စုန့်ချင်စုန့်ကလည်း မော့ချူးကို အပြုံးဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

"အူးဝူး __"

တစ်ယောက်တည်းနေရန် မလိုလားသော ဝိုင်းဝိုင်းသည် ချက်ချင်း နေရာတွင် အကြိမ်အနည်းငယ် ခုန်လိုက်သည်။ ချူးလေးကို သူ၏ထူးခြားသောရုပ်သွင်ကို မြင်စေရန် စိတ်ပိုင်းဖြတ်ထားသည်။

သဘာဝအတိုင်း မော့ချူး၏အကြည့်သည် မော့ယန်နှင့် အခြားသူများဆီမှ သူမဘေးရှိ အဆီတုံးလေးဆီသို့ ရောက်သွားသည်။

"ဝိုင်းဝိုင်း။"

မော့ချူးက အပြုံးဖြင့် ခေါ်လိုက်သည်။ သူမသည် တစ်ဝက်ထိုင်ချလိုက်ပြီး ထိုကောင်လေးဆီသို့ လက်ဆန့်လိုက်သည်။

သူတို့ တစ်နှစ်ကျော်ကြာ မတွေ့ဖြစ်ခဲ့သော်လည်း ဝိုင်းဝိုင်း သည် ဤအရာနှင့် အတော်လေး အကျွမ်းတဝင်ရှိနေသည်။ မော့ချူး၏ အမူအရာကို မြင်သောအခါ သူ့မျက်လုံးများမှာ အရောင်တောက်လာသည်။

သူ၏တိုတောင်းသောခြေထောက်များက မြေပေါ်တွင် ညင်သာစွာ ခုန်ပေါက်လိုက်ပြီး မော့ချူး၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ တည့်တည့်ခုန်ဝင်လိုက်သည်။ သူသည် သူပိုသက်သောင့်သက်သာဖြစ်စေရန် နေရာပင် ချိန်ညှိလိုက်သေးသည်။

"ချူးလေး အရင်က..."

မော့ယန်သည် ချူးလေး၏ အရင်က အခြေအနေကို မေးရန် ပါးစပ်ဟလိုက်ရုံရှိသေးချိန် ဝိုင်းဝိုင်းကြောင့် စကားစပြတ်သွားသည်။

ဤကောင်လေးသည် ချူးလေး၏ နွေးထွေးသောရင်ခွင်ကို သိမ်းပိုက်ရုံသာမက မော့ချူး၏ အမြင်ကို ပိတ်ဆို့ရန် သူ့ခေါင်းကြီးကို တမင်မော့ထားလိုက်သည်။ သူ့ရေစိုနေသော မျက်လုံးနီကြီးတစ်စုံက သူမကို ထိုသို့စိုက်ကြည့်နေသည်။ အခါအားလျော်စွာ သူသည် နူးညံ့သောအော်သံကို ထုတ်လွှတ်သည်။

"တော်ပြီ လိမ္မာတယ်နော်။ မဆော့နဲ့တော့။” ဝိုင်းဝိုင်း၏ သနားစရာကောင်းသော ဇနီးငယ်လေး၏ မျက်နှာကိုမြင်သောအခါ မော့ချူးသည် ဝိုင်းဝိုင်း၏ကျောပေါ်ရှိ နူးညံ့သောအမွှေးများကို ပွတ်သပ်ပေးရန် လက်ဆန့်လိုက်မိသည်။ ထို့နောက် သူမ မော့ယန်ကို ကြည့်ရန် ခေါင်းလှည့်လိုက်သည်။

“အစ်ကို စိတ်မပူပါနဲ့။ အရင်က နျဉ်ယွိယွမ်နဲ့ ညီမလေး..."

စကားမဆုံးမီ မျက်နှာသာရရန် တိုက်ခိုက်နေသော ဝိုင်းဝိုင်းသည် နောက်တစ်ကြိမ်ပေါ်လာပြန်သည်။ သူသည် သူ၏ချွန်ထက်သောသွားများကို မြှောက်ကာ အကြိမ်အနည်းငယ် နှာမှုတ်ပြီး သူ့ပါးများကို တမင်ဖောင်းကားလိုက်သည်။ ထို မချစ်ချင်ယောင်ဆောင်သည့် ပုံစံလေးမှာ ယခင်အတိုင်းပင်ဖြစ်သည်။

'ဟွန်း။ ဒီသခင်လေးကို ဒီလောက်ကြာအောင် မတွေ့ရတာ မင်း ငါ့ကို အရမ်းလွမ်းနေမှာပဲ ဟုတ်လား။ ဒီကောင် မော့ယန် နဲ့ ဘယ်လိုလုပ် စကားတွေတောက်လျှောက် ပြောနေနိုင်ရတာလဲ။'

မော့ချူးသည် မော့ယန်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး သူဆီမှ နားလည်မှုအပြုံးကို ရရှိခဲ့သည်။ ထို့နောက်မှသာ သူမ လက်ဆန့်ကာ ဝိုင်းဝိုင်း၏ ဖောင်းကားနေသော ပါးများကို အားဖြင့် ထိုးလိုက်သည်။

ဝိုင်းဝိုင်းသည် မော့ချူး ဤသို့ပြုလုပ်လိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

"ဖွီး-"

သူ၏ ဖောင်းကားနေသော မျက်နှာသည် ချက်ချင်း ပိန်ချပ်သွားသည်။ ထိုကောင်လေးသည် မော့ချူးကို မူးမေ့စွာ စိုက်ကြည့်နေဆဲဖြစ်သည်။ ဤအသွင်အပြင်ကြောင့် သူမ တိုးညင်းစွာ ရယ်မောမိသည်။

နောက်ဆုံးတွင် ဤအပြုံးသည် တကယ်ကို တစ်ခုခုတော့ တစ်ခုခုပင်။

ဝိုင်းဝိုင်းသည် ချက်ချင်း မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။ တစ်ခုခုမှားယွင်းနေသကဲ့သို့ သူ့မျက်နှာမှာ ရှုံ့မဲ့နေသည်။ သူသည် မော့ချူးကို စွပ်စွဲသော အကြည့်ဖြင့် စိုက်ကြည့်နေသည်။ သူ့မျက်လုံးထဲမှ အဓိပ္ပာယ်မှာ ရှင်းလင်းနေသည်- မင်း ငါ့ကို တစ်နှစ်ကျော်ကြာ စွန့်ပစ်ထားပြီးပြီ အခုတောင် ငါ့ကို အနိုင်ကျင့်ရဲသေးတယ်ပေါ့။

ထိုကောင်လေးသည် ဒေါသထွက်ပြီး စိတ်တိုနေသည်။ သူသည် မော့ချူး၏ သွယ်လျသောလက်ချောင်းများကို ကြည့်ကာ ကိုက်ချလိုက်သည်။ 'ဟွန်း။ မင်းငါ့ကို အနိုင်ကျင့်ရဲတယ်။'

"ဟေး။ သတိထား။"

လူလာကြိုသော စစ်သားအနည်းငယ်သည် ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ သူတို့၏ မျက်နှာများမှာ ကြောက်ရွံ့မှုဖြင့် ပြောင်းလဲသွားသည်။

မော့ချူး၏ဘေးတွင် သွေးအလင်းသားရဲ တစ်ကောင်ရှိသည်။ လူတိုင်းက ထိုသို့သာ တွေးမြင်မိကြသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ယခုခေတ်တွင် မော့ချူး တစ်ဦးတည်းသာ မှော်သားရဲတစ်ကောင်ကို အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန်အဖြစ် ရရှိနိုင်သည်ပင်။

သူမကို ပထမဆုံးအကြိမ် ခေါ်ဆောင်လာစဉ်က စစ်သားအနည်းငယ်သည် ဤသွေးအလင်းသားရဲကို အတော်လေး စူးစမ်းချင်ကြသည်။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် သေးငယ်သော သွေးအလင်းသားရဲသည် ဤမျှချစ်စရာကောင်းလိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။ ထိုဝဖြိုး ဖြူဖွေးပြီး နူးညံ့တဲ့ အလုံးလေး။ သူတို့သည် သံမဏိသွေးစီးသည့် စစ်သားများဖြစ်သော်လည်း ထိုကောင်လေးကို မြင်သောအခါ သူတို့၏ နှလုံးသားများမှာ နူးညံ့သွားရသည်။

ထိုသို့ဖြင့် မချင့်မရဲပြုံးနေသော လူတစ်ယောက်သည် အနားသို့ တိုးကပ်သွားခဲ့သည်။ မူလက သူသည် ဤထူးဆန်းသော သွေးအလင်းသားရဲကို အနီးကပ် တွေ့ကြည့်ချင်ခဲ့သည်။ သို့သော် နောက်ဆုံးတွင် သူ့လက်သည် သွေးအလင်းသားရဲ၏ ခေါင်းကို မထိရသေးမီမှာပင် သွေးအလင်းသားရဲ၏ ကြမ်းကြုတ်ရက်စက်သောအကြည့်နှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရပြီး ဤလူကို အလွန်ကြောက်လန့်သွားစေခဲ့သည်။ မော့ယန်၏ အချိန်မီအော်ဟစ်သံသာ မရှိခဲ့ပါက သူ့လက်သည် ကိုက်ဖြတ်ခံရနိုင်ခြေရှိသည်။

ဤမြင်ကွင်းသည် လူတိုင်းကို ချွေးအေးများဖြင့် စိုရွှဲသွားသည်အထိ ကြောက်လန့်စေခဲ့သည်။ ဤအချိန်တွင် လူတိုင်းသည် ဤသွေးအလင်းသားရဲမှ မီတာအနည်းငယ်အကွာတွင် ရှိနေကြပြီး သူ့ကို ထပ်မစရဲတော့ပေ။

ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပြောရလျှင် ဤသွေးအလင်းသားရဲသာ သူ့အစွမ်းကို ပြသခဲ့ပါက သူတို့လူတစ်စုလုံးပင် သူ့သွားကြားညှပ်ရန် မလုံလောက်ဟု တွေးမိလိုက်ကြသည်။