အပိုင်း ၄၈၆

ဤအကြောင်းကြောင့်ပင် သူတို့သည် သွေးအလင်းသားရဲကို မော့ချူး၏ရင်ခွင်ထဲ ယဉ်ကျေးစွာနေသည်ကို မြင်သောအခါ သူတို့၏ နှလုံးသားများမှာ တုန်လှုပ်ခြင်းနှင့် လေးစားခြင်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။

နာမည်ကြီး ကံကောင်းခြင်း ကြယ်ပွင့်လေး ဖြစ်ရခြင်းနှင့် အမှန်ပင်ထိုက်တန်သည်။ ဤမျှရက်စက်သော မှော်သားရဲကို ယဉ်ပါးအောင်ပြုလုပ်နိုင်ခဲ့သည်။

သို့သော် ဆိုရိုးစကားအတိုင်း စကားကို သိပ်အပြည့်မပြောရပေ။

ထိုသို့ဖြင့် သူတို့ နှလုံးသားထဲမှ တုန်လှုပ်မှုမှာ မပျောက်ကွယ်သေးမီမှာပင် နူးညံ့သောအမူအရာရှိသော သွေးအလင်းသားရဲသည် ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်ကာ မော့ချူး၏ လက်ချောင်းကို ပြင်းထန်စွာကိုက်လိုက်သည်ကို သူတို့မြင်လိုက်ရသည်။ အိုက်ယိုး။ မော့ချူး၏ သွေးစွန်းနေသော လက်ကလေးကို သူတို့ မကြည့်ရက်နိုင်ကြပေ။

"အဆင်ပြေပါတယ်။"

သူမက သူတို့ကို ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။ သူတို့မျှော်လင့်ထားသည်နှင့် ဆန့်ကျင်ဘက် သွေးအလင်းသားရဲ ကိုက်ခြင်းခံရသော မော့ချူး၏ မျက်နှာတွင် အခုထိ နူးညံ့သောအမူအရာရှိနေသည်။ သူမ၏ မျက်နှာတွင် ချစ်ခင်နှစ်သက်သောအပြုံး အရိပ်အယောင်ပင် ရှိနေသည်။ သူမသည် ကိုက်ခံရသောလက်ချောင်းကို ပြန်မရုတ်သိမ်းရုံသာမက သူမ၏ အခြားလက်ကိုဆန့်ကာ သွေးအလင်းသားရဲ၏ မေးစေ့ကို ညင်သာစွာ ကုတ်ခြစ်ပေးလိုက်သည်။

"အာဝူး အာဝူး"

ထိုကောင်လေးသည် မော့ချူး ကလိထိုးတာခံလိုက်ရသည်။ သူ၏မူလက ကြမ်းတမ်းနေသော အခြေအနေသည် တဖြည်းဖြည်း ပုံမှန်ပြန်ဖြစ်လာသည်။ သူ့မျက်လုံးနီများသည် အနည်းငယ်ပင် မှေးစင်းသွားသည်။ သူသည် အတော်လေး ပျော်မွေ့နေပုံရသည်။

'ဟွန်း။ ကောင်စုတ်လေး။'

"မင်း တကယ် ပိန်သွားတာပဲ။"

မော့ချူးက စိတ်မကောင်းစွာဖြင့် ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"အာအာ"

ထိုစကားများကိုကြားသောအခါ ဝိုင်းဝိုင်းသည် ချက်ချင်း စိတ်မကောင်းဖြစ်သွားသည်။ သူသည် ဝမ်းနည်းပူဆွေးသော အော်သံအနည်းငယ် ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

ဘေးနားရှိ မျက်စိလျင်သော စစ်သားအနည်းငယ်သည် သူတို့၏ မျက်လုံးများကို စူးစိုက်ကြည့်လိုက်ကြသည်။ ထိုအခါမှသာ သူတို့သည် မော့ချူး၏ ဖြူဖွေးနူးညံ့သော လက်ချောင်းထိပ်များတွင် အရေပြားကွဲရှခြင်းနှင့် သွေးထွက်ခြင်းကို ထားလိုက်ဦး၊ အမှတ်အသားပင် မရှိသည်ကို သိလိုက်ရသည်။

ကျွတ်စ်ကျွတ်စ် ဒီကောင်လေးသည် မော့ချူး အပေါ်တွင် အမှန်ပင် နှုတ်သီးချွန်သော်ငြား နှလုံးသားမှာနူးညံ့လှသည်။ သူသည် လုံးဝကို ဟန်ဆောင်နေခြင်းသာဖြစ်သည်။ ကြည့်ပါဦး ထိုလက်ချောင်းပေါ်တွင် တံတွေးတစ်စက်မျှပင် မရှိပေ။ သူတို့သည် သွေးအလင်းသားရဲ၏ သူတို့အပေါ် အေးစက်စက်နှင့် လျစ်လျူရှုသော သဘောထားကို ပြန်သတိရသောအခါ စစ်သားအနည်းငယ်သည် ရုတ်တရက် နှလုံးသားနာကျင်လာသည်။ သူတို့ မထီမဲ့မြင်ပြုခြင်းခံနေရသည်လား။ ဤဆက်ဆံမှုကွာခြားချက်မှာ ပို၍သိသာနိုင်စရာမရှိတော့ပေ။

ထိုကောင်လေးသည် မော့ချူးကို သနားစရာကောင်းအောင် ကြည့်နေသည်။ သူ့မျက်နှာကြီးသည် မော့ချူး ရှေ့တွင် အကြိမ်အနည်းငယ်ပင် ဝှေ့ယမ်းနေသည်မှာ ဒါက ဖြစ်သင့်သော ကိစ္စတစ်ခုလိုပင်။

'မြင်လား။ ငါ့မျက်နှာက သေးသွားပြီ။ အတိတ်က ခွန်အားကြီးပြီး လွှမ်းမိုးနိုင်တဲ့ဟန်ပန်မျိုး မရှိတော့ဘူး။' ဤအချက်ကို စဉ်းစားမိသောအခါ ထိုကောင်လေးသည် မော့ချူး၏ ရင်ဘတ်ကို အနည်းငယ်စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် ပွတ်သပ်လိုက်သည်။ သူသည် နှစ်သိမ့်မှုနှင့် ပွေ့ဖက်မှုကို တောင်းခံနေသည်။

"အခုက အခြေအနေဘတော်တော်ကောင်းပါတယ်။ အရင်က ဒီကောင်လေးက အရမ်းဝတယ်လို့ မင်းထင်ခဲ့တာမဟုတ်လား။ အခုကတော့ ကြည့်လို့ကောင်းသွားပြီ။"

နျဉ်ယွိယွမ်သည် ဘေးမှ ခြေလှမ်းကျဲကြီးများဖြင့် လျှောက်လာပြီး အပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ သို့သော် သူ့လက်မောင်းရှေ့တွင် အတားအဆီးတစ်ခုရှိနေသည်။ သူသည် မော့ချူး၏ ရင်ခွင်ထဲတွင် နက်ရှိုင်းစွာမြှုပ်နှံနေသော ဝိုင်းဝိုင်းကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။

သူတောင် ချူးလေး၏ ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်သော ပွေ့ဖက်မှုကို တစ်ခါမျှ မခံစားဖူးခဲ့ပေ။ ဝိုင်းဝိုင်းကို သူ ဘယ်လိုလွှတ်ပေးနိုင်မည်နည်း။

မော့ချူးသည် နျဉ်ယွိယွမ်၏ လုပ်ရပ်ကို သတိမပြုမိခဲ့ပေ။ ဤစကားကိုကြားသောအခါ သူမသည် သူမရင်ခွင်ထဲမှ ကောင်လေးကိုပင် စေ့စေ့စပ်စပ်ကြည့်လိုက်သည်။

'ဟက်။ ရှင်မှန်တယ်။'

ယခင်က ဝိုင်းဝိုင်းသည် အတော်လေးဝဖြိုးခဲ့သည်။ သူ့သားရဲခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးမှာ အလွန်အသားများနေပုံရသည်။ သူသည် ဝဖြိုးပြီး ချစ်စရာကောင်းသော်လည်း လုံလောက်အောင် လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်းမရှိပေ။ သို့သော် ယခု သူ၏ မဝမပိန်သော ကိုယ်လုံးနှင့် တောက်ပသောမျက်လုံးနီများနှင့်အတူ သူသည် ယခင်က ဝဖြိုးသော ဝိုင်းဝိုင်းနှင့် လုံးဝကွဲပြားခြားနားနေသည်။

"အာအာ —"

ဤစကားကိုကြားသောအခါ ဘေးနားရှိ မချစ်ချင်ယောင်ဆောင်နေသူ ဝိုင်းဝိုင်းသည် ချက်ချင်း မပျော်မရွှင်ဖြစ်သွားသည်။

'ဝတယ် ဟုတ်လား။ ငတုံး လူသား! မင်းတကယ် အဆင့်အတန်းမရှိဘူး ဟွန်း။'

ထိုမကျေမနပ်ဖြစ်နေသော မျက်လုံးလေးသည် နျဉ်ယွိယွမ်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏မထီမဲ့မြင်ပြုမှုကို တိတ်တဆိတ် ဖော်ပြနေသည်။ အကယ်၍ သူသည် မော့ချူး၏ ရင်ခွင်ထဲ မရှိနေပါက သူ နျဉ်ယွိယွမ် အပေါ် ခုန်တက်ပြီး ရက်စက်စွာကုတ်ခြစ်နိုင်ခြေရှိသည်။

'ဒီသခင်လေး ဘယ်လောက်အစွမ်းထက်တယ်ဆိုတာ မင်းကိုပြမယ်။'

သို့သော် သူသည် လှည့်ပြန်ပြီး မော့ချူးကို ကြည့်သောအခါ ဝိုင်းဝိုင်းသည် သနားစရာကောင်းအောင် ဟန်ဆောင်ခြင်းကို ထပ်စတင်လိုက်သည်။

"အာဝူး"

'ချူးလေး ငါဘယ်လောက်သနားစရာကောင်းလဲ မြင်လား။ ငါ အလုံးပိန်ပိန်လေးဖြစ်နေပြီ။ မင်းတကယ်ပဲ ငါ့ကို အသားမကျွေးဘဲ နေနိုင်တဲ့နှလုံးသားရှိလို့လား။'

အမှန်အတိုင်းပြောရလျှင် ဝိုင်းဝိုင်း၏ ဝမ်းနည်းပူဆွေးသောအော်သံသည် နှလုံးသားထဲမှ အမှန်တကယ်ထွက်ပေါ်လာခြင်းဖြစ်သည်။

ချူးလေး ထွက်သွားကတည်းက သူ့နေ့ရက်များမှာ ဆိုးရွားလာခဲ့သည်။ အရသာရှိသော အစားအစာများ နည်းပါးသွားရုံသာမက ပိုအရေးကြီးသည်မှာ သူသည် မော့ချူး၏ အစာကျွေးခြင်းကို ကျင့်သားရနေပြီဖြစ်သည်။ ယခင်က ပါးစပ်ထဲသို့ မဆံ့တဆံ့ဝင်သော လူသားအသားသည် ယခုအခါ အမှိုက်ကဲ့သို့ဖြစ်နေပြီး လုံးဝမျိုချနိုင်ခြင်းမရှိတော့ပေ။

အသက်ရှင်ရပ်တည်ရေးအတွက်သာ မဟုတ်ပါက ဤအစားအသောက်ရွေးသော သတ္တဝါသည် မော့ယန်၏ အပတ်စဉ် ဝိညာဉ်အစားအစာကို အားကိုး၍ အသက်ရှင်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။

ဝိုင်းဝိုင်း၏ သနားစရာကောင်းအောင် ရောင်းချတတ်သော စွမ်းရည်များသည် အမှန်ပင် ကိုယ်တိုင်သင်ယူထားပြီး သူသည် ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်စွာပင် တတ်မြောက်နေပြီဟု ဆိုရပေမည်။

ချူးလေးကို ထားလိုက်ဦး၊ ဘေးနားရှိ စစ်သားအနည်းငယ်ပင် သူ့အော်ဟစ်သံကို မခံမရပ်နိုင်ဖြစ်နေကြသည်။ သူမသည် သူ၏နူးညံ့သောဗိုက်ကို ညင်သာစွာပွတ်သပ်ပေးကာ ကတိပေးလိုက်သည်။

"တော်ပြီ ငါနောက်မှ မင်းအတွက် အရသာရှိတာတွေ ချက်ပေးမယ်။"

ဒါသည် အတိအကျ သူလိုချင်သောအရာဖြစ်သည်။

မော့ချူး၏ ကတိကိုကြားသည်နှင့် ဝိုင်းဝိုင်းသည် ချက်ချင်းပင် ကျန်းမာရေးတောင်တောင်မြည်ဖြင့် ပြန်လည်အသက်ဝင်လာသည်။

သူ၏ယခင်က အရည်လဲ့နေသော မျက်လုံးများသည် ရုတ်တရက် တောက်ပလာသည်။ သူ့ရင်ဘတ်သည် ရုတ်တရက် မတ်မတ်ဖြစ်သွားပြီး သူ၏တိုတောင်းသော အမွှေးပွအမြီးသည် လေထဲတွင် ဝှေ့ယမ်းနေသည်။ ဝိုင်းဝိုင်း ကြောင့် ကိုက်ခံရလုနီးပါးဖြစ်ခဲ့သော စစ်သားသည် သူ့လက်များ ယားယံလာသည်။ 'ဟင်း။ သူသွားပြီး ထိကြည့်ရမယ့်ဟာကို။'

သို့သော်… သွေးအလင်းသားရဲ၏ ယခုလေးတင်က ရက်စက်မှုကို ထောက်ရှု၍ သူတကယ်မရဲပေ။ ထို့ကြောင့် သူသည် သူ့လက်ကိုင်ပုဝါကို ကူကယ်ရာမဲ့စွာ ကိုက်ခဲကာ သူတို့ထွက်သွားသည်ကို ကြည့်နေရုံသာ တတ်နိုင်ခဲ့သည်။

မော့ချူးသည် စီမံကွပ်ကဲရေးအခန်းတွင် အဓိကအကြောင်းအရာကို ရှောင်လွှဲလိုက်သည်။ သူမသည် သူမနှင့် နျဉ်ယွိယွမ်၏ ကမ္ဘာပျက်ကပ်အတွင်းမှ အတွေ့အကြုံများကို ပြန်အမှတ်ရနေမိသည်။ သူမဘေးရှိ လူအုပ်ကြီးဆီမှ အခါအားလျော်စွာ အံ့ဩတကြီးအော်သံများကို ကြားနေရသည်။

မသိလိုက်မသိဘာသာပင် သူမသည် တစ်နာရီနီးပါး စကားပြောခဲ့သည်။

ဝိုင်းဝိုင်းသည် စိတ်မရှည်တော့ပေ။ သူသည် မော့ချူး၏ လက်ထဲတွင် လူးလွန့်နေသည်။

သူမပတ်ပတ်လည်ရှိ စစ်သားအနည်းငယ်သည် သူမကို တောက်ပသော မျက်လုံးများဖြင့် စိုက်ကြည့်နေကြသည်။ သူတို့၏ အမူအရာများမှာ အံ့ဩခြင်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ ဒီ သွေးအလင်းသားရဲက ဒီလိုမျိုးတောင် ကစားနိုင်တာလား။

သဘာဝအတိုင်း ဝိုင်းဝိုင်းသည် အလွန်ပြင်းထန်သောအကြည့်များကို ခံစားနိုင်သည်။ သို့သော် ဤမာနကြီးသောကောင်လေးသည် သူတို့ကို ဘယ်လိုလုပ် အာရုံစိုက်မည်နည်း။ သူသည် သူ့နှာခေါင်းလေးဖြင့် နှာမှုတ်ကာ ရုတ်တရက်လှည့်ပြန်ပြီး သူ၏ဝဖြိုးသောတင်ပါးကို သူတို့ဘက်သို့ တည့်တည့်ပြလိုက်သည်။

"အိုး ဟုတ်သားပဲ အနီးအနားမှာ ငါတို့ အဖွဲ့ချုပ် ပိုင်နက်ထဲက မှော်ဒေသ တစ်ခုရှိတယ်။ မင်းတို့ အထဲဝင်ပြီး လေ့လာကြည့်ကြမလား။” နျဉ်ယွိယွမ်က အပြုံးဖြင့် အစပျိုးစကားပြောလိုက်သည်။

“မင်းတို့ကို လိုက်ပို့ဖို့ လူတွေ စီစဉ်ပေးရဦးမလား။"

မှော်ဒေသ ထဲတွင် ဘာလေ့လာစရာရှိမည်နည်း။ သူမသည် ဤအခွင့်အရေးကိုယူ၍ ဝိုင်းဝိုင်းနှင့် မော့ယန် အတွက် ကောင်းမွန်သော ထမင်းဟင်းတစ်နပ် ချက်ပြုတ်ပေးချင်သည်။

ဤစကားကိုကြားသောအခါ ချင်ယွဲ့သည် ချက်ချင်း

အပြုံးတစ်ခုကို ဆင်မြန်းလိုက်သည်။ "ငါလိုက်မယ်။ မှော်ဒေသကို မရောက်တာကြာပြီ။ အတူတူသွားကြရအောင်။"

ကောင်းမွန်သောအစားအစာရှိသည့်အခါ သူဘယ်လိုလုပ် ကျန်နေလို့ဖြစ်မည်နည်း။

စုန့်ချင်စုန့်သည် ဘာမှမပြောသော်လည်း သူသည် သူတို့ဘက်သို့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် အလိုအလျောက် လျှောက်သွားခဲ့သည်။

"ရပါတယ်။” မော့ချူးသည် ချင်ယွဲ့နှင့် နျဉ်ယွိယွမ်ကို ပြုံးပြကာ ချက်ချင်းသဘောတူလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူမသည် နျဉ်ယွိယွမ်ကို ကြည့်ရန် လှည့်လိုက်သည်။

“ကျွန်မတို့ကို လိုက်ပို့ဖို့ လူလွှတ်စရာမလိုပါဘူး။"

ဤစစ်ရေးလေ့ကျင့်မှုအတွက် အဖွဲ့ချုပ် ဘက်မှ လူဦးရေမှာ နည်းနေပြီဖြစ်သည်။ သူမတို့ကို ကာကွယ်ရန် အခြားလူတွေကို လွှတ်လို့ ဘယ်ဖြစ်မလဲ။

"ဟုတ်တယ် စိတ်မပူနဲ့။” ချင်ယွဲ့က သူ့လက်ကိုဝှေ့ယမ်းကာ သူ့ရင်ဘတ်ကိုပုတ်လိုက်သည်။ “ကျွန်တော်တို့ ဒီမှာရှိနေတာ ခင်ဗျားဘာကို စိတ်ပူနေတာလဲ။"

"ကောင်းပြီ။”

နျဉ်ယွိယွမ်သည် သိပ်ဂရုမစိုက်ပေ။ သူသည် မော့ချူး၏ ဖြူဖွေးနူးညံ့သောမျက်နှာကို ထိတွေ့ရန် လက်ဆန့်ကာ ညင်သာစွာပြောလိုက်သည်။ “ဒါဆို မင်းတို့ကို အဲ့ဒီကို ခေါ်သွားဖို့ လူတစ်ယောက်လွှတ်လိုက်မယ်။"

"ဟုတ်ကဲ့။"

မော့ချူးက ခေါင်းမော့ကာ နျဉ်ယွိယွမ်ကို နာခံစွာ စိုက်ကြည့်နေသည်။

"ကျွတ်စ်ကျွတ်စ်” ချင်ယွဲ့သည် သူတို့နှစ်ယောက်ကို ကြည့်ရင်း သူ့ကိုယ်ကို လှုပ်ခါလိုက်ပြီး အနည်းငယ်ချဉ်နေသောလေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ “မင်းတို့နှစ်ယောက်က ဒီထက်ပိုပြီး ရင်းနှီးရဲသေးလား။ ဒီမှာ လူတွေအများကြီးရှိနေတုန်းပဲ။"

နျဉ်ယွိယွမ်က သူ့ကိုတစ်ချက်ကြည့်ကာ တည်ငြိမ်စွာပြောလိုက်သည်။ "မင်းကတော့... မင်းရဲ့ ညာဘက်လက်နဲ့ပဲ ရင်းနှီးနိုင်လောက်တယ်။"

သူသည် ချင်ယွဲ့ကို စကားတစ်ခွန်းဖြင့် သတ်ပစ်လိုက်သည်။ 'အဟွတ် အဟွတ်။'

အခန်းထဲရှိ လူအများစုမှာ ယောက်ျားများဖြစ်သောကြောင့် သူ့စကား၏အဓိပ္ပာယ်မှာ ပိုပြီး သိသာရှင်းလင်းလို့ မရနိုင်လောက်အောင်ပင်ဖြစ်သည်။ သူတို့အားလုံး ရယ်မောမိကြသည်။ မော့ချူးပင်လျှင် သူမ မျက်နှာပေါ်မှ အပြုံးကို မဖုံးကွယ်နိုင်ခဲ့ပေ။

အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ ချင်ယွဲ့၏မျက်နှာမှာ နီရဲသွားသည်။ စက္ကန့်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် ဖြူသွားပြီး ထို့နောက် မည်းသွားသည်။ သူသည် အရောင်ခြယ်ပြား နှင့်ပင် နှိုင်းယှဉ်နိုင်ပြီး အလိုအလျောက်ဖြစ်နေသည်။

"ဘာရယ်တာလဲ။ မင်းတို့ထဲက ဘယ်သူက ဆင်ဂယ်မဟုတ်ဘူးလို့ ပြောရဲလဲ။"

သူတစ်ယောက်တည်း ဘာလို့ မျက်နှာပျက်ခံရမည်နည်း။ သူသည် လူတိုင်းကို သူနှင့်အတူ ဆွဲချရမည်။ ချင်ယွဲ့သည် နျဉ်ယွိယွမ်ကို စူးစိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ 'ကောင်စုတ်။ မင်းအရမ်းရက်စက်တာပဲ။'

အမှန်ပင် ရှိနေသူများ၏ ၉၀% မှာ တစ်ယောက်တည်း သမားများဖြစ်သည်။ သူတို့သည် ချင်ယွဲ့ကို လှောင်ပြောင်ရန် သတ္တိဘယ်လိုလုပ်ရှိမည်နည်း။

သို့သော် ချင်ယွဲ့သည် သူတို့၏ လျှို့ဝှက်ချက်များကို ဤမျှပွင့်လင်းစွာ ဖော်ထုတ်ပြီးနောက် လူတိုင်းမျက်နှာမှာ နီမြန်းသွားကြသည်။ သူတို့သည် ချင်ယွဲ့ကို သူတို့၏ မျက်လုံးထဲတွင် စိတ်တိုသောအမူအရာဖြင့် စိုက်ကြည့်နေကြသည်။ သူသည် နောက်ရက်များတွင် ပစ်မှတ်ထားခံရနိုင်ခြေရှိသည်။

သေချာပေါက် ချင်ယွဲ့သည် ယခုအချိန်တွင် ဤအကြောင်းကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မသိသေးပေ။ သူသည် အတော်လေးမာနကြီးနေဆဲဖြစ်သည်။ သူသည် သူ့မေးကို အနည်းငယ်မော့ကာ ပြောလိုက်သည်။

"တော်ပြီ ချူးလေး မြန်မြန်သွားကြစို့။ မှော်ဒေသကိုသွားပြီး လျှောက်ကြည့်ကြရအောင်။"

ထို့ကြောင့် အခြားစစ်သားများသည် နောက်သို့ဆုတ်ခွာသွားသော ပုံရိပ်များကို တောင့်တစွာ စိုက်ကြည့်နေကြသည်။ သူတို့သည် သူတို့ပါးစပ်ကို လှုပ်ရှားလိုက်ကြသည်... မော့ချူး ပြုလုပ်သော စိတ်ဝိညာဉ်အစားအစာသည် အမှန်တကယ် အရသာရှိသည်ဟု သူတို့ကြားဖူးသည်။

သူတို့ရှေ့တွင် အစားအစာကို အလကားစားရန် ဤမျှကောင်းမွန်သော အခွင့်အရေးရှိနေသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် သူတို့၏ မျှော်လင့်ချက်များမှာ သူတို့၏ ဘော့စ်ထံမှ စကားတစ်ခွန်းဖြင့် ငြိမ်းသတ်ခံလိုက်ရသည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့တစ်ဦးချင်းစီသည် နျဉ်ယွိယွမ် ကို မကျေမနပ်အမူအရာဖြင့် ကြည့်နေကြသည်...