အပိုင်း ၄၉၃

တိတ်ဆိတ်မှုအပြီးတွင် အဖွဲ့ချုပ်ဘက်မှ အထက်လူကြီးများသည် ရယ်မောကြတော့သည်။

ကောင်းတယ်! စစ်သားတစ်ဦးတစ်ယောက်မှ မဆုံးရှုံးဘဲ အောင်ပွဲကို တန်းရရှိခဲ့သည်။ ထို့အပြင် သူတို့သည် ဉာဏ်ပညာတိမ်တိုက် ဂလက်စီမှ လူများကို ငြင်းဆိုခွင့်ပင် မပေးခဲ့ပေ။

မင်း ဘာပြောလိုက်တာလဲ။ ကန့်ကွက်တယ်လား။

ဪ၊ မော့ချူးက စိတ်ဝိညာဉ်အစားအစာကို အဆိပ်ခတ်ဖို့ သုံးခဲ့ပြီး အံ့အားသင့်ဖွယ် ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်းရှိတဲ့ မှော်သားရဲတစ်ကောင်ကိုတောင် ခေါ်လာခဲ့တယ်!

အဲ? ဒါက စည်းကမ်းဖောက်ဖျက်တာလား။ စစ်မြေပြင်မှာ စည်းကမ်းဆိုတာ ရှိလို့လား။

ပြီးတော့ မင်းတို့ကိုယ်တိုင်က ဒီလူနဲ့ မှော်သားရဲကို ခေါ်လာခဲ့တာလေ။ ဒါကို ဘာလို့ခေါ်လဲ။ ဒူးထောက်ပြီး တွင်းတူးရင်တောင်မှ အဲ့တွင်းကို ပြန်ဖြည့်ရမှာပဲ!

ဉာဏ်ပညာတိမ်တိုက် ဂလက်စီကြောင့် နှစ်ပေါင်းများစွာ ခံစားခဲ့ရပြီးနောက် ဤတစ်ကြိမ်တွင် ပြန်လည်ပေးဆပ်ခြင်းဟု မှတ်ယူနိုင်သည်။ အဖွဲ့ချုပ်မှ လူများသည် ပို၍ကောင်းမွန်သော ခံစားချက်ကို မခံစားနိုင်တော့ပေ။

ဟွန်း… မော့ချူး၏ နာမည်ပြောင်ကို ကံကောင်းခြင်းကြယ်လေးဟု ခေါ်တွင်ခြင်းသည် အံ့ဩစရာ မဟုတ်ပေ။ ကြည့်ရသည်မှာ ထိုနာမည်သည် တကယ်ပင် အဓိပ္ပာယ်ရှိလှသည်။

ဉာဏ်ပညာတိမ်တိုက် ဂလက်စီ ဘက်တွင်မူ သူတို့သည် တကယ်ပင် နစ်နစ်နာနာ ခံစားနေရသည်။

ပြောပါဦး၊ သေနတ်များနှင့် နျူကလီးယားဗုံးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော ဤစစ်ရေးလေ့ကျင့်မှုသည် အဘယ်ကြောင့် မော့ချူး၏ လက်ထဲတွင် ကလေးကစားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားရသနည်း။

ထို့အပြင် ဤမျှအရေးကြီးသော စစ်ရေးလေ့ကျင့်မှုတွင် နျဥ်ယွိယွမ်ကို ရှုံးနိမ့်ခြင်းမှာ တစ်မျိုးဖြစ်သော်လည်း အနည်းဆုံးတော့ အထက်လူကြီးများဆီ ရှင်းပြနိုင်သည်။ မော့ချူးကို ရှုံးနိမ့်ခြင်းမှာ ဘာအဓိပ္ပာယ်ရှိသနည်း။ ဤသတင်းသာ ပြန့်နှံ့သွားပါက အခြားလူများ သေသည်အထိ ရယ်မောကြလိမ့်မည်။

မူလက တင်းမာပြီး လေးနက်သော အစည်းအဝေးခန်းသည် ယခုအခါတွင်မူ အားရပါးရ ရယ်မောသံများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။ စားပွဲထိပ်တွင် ထိုင်နေသော အကြီးအကဲနျဥ်သည် နားရွက်ထိတိုင်အောင် ပြုံးနေခဲ့သည်။ သူ၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အရေးအကြောင်းများသည် ဂန္ဓမာပန်းတစ်ပွင့်ကဲ့သို့ ပွင့်လန်းနေသည်။ သူသည် သူ၏ လက်ဖဝါးကြီးဖြင့် ထိုင်ခုံ၏ လက်တန်းကို ပုတ်လိုက်သည်။

"ဟားဟား! ကောင်းတယ်!"

"ချူးလေးက တကယ်ပဲ ငါတို့ နျဥ် မိသားစုဝင်တစ်ယောက်ပဲ။ သူ ရွှေ့လိုက်တာ တစ်ကွက်တည်း၊ ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီတစ်ကွက်က အံ့မခန်းပဲ!"

မှန်ပေသည်! ဤစစ်ရေးလေ့ကျင့်မှု၏ အလုံးစုံအရည်အသွေးသည် မနိမ့်ကျပေ။ တစ်ဦးချင်း စစ်သားများ၏ အရည်အသွေးဖြစ်စေ၊ စက်မှုပစ္စည်းကိရိယာများဖြစ်စေ နှစ်ဖက်စလုံးသည် ပထမတန်းစား စံချိန်စံညွှန်းများသို့ ရောက်ရှိခဲ့ကြသည်။ နျဥ်ယွိယွမ် လှုပ်ရှားလျှင်ပင် သူသည် ဤမျှတိုတောင်းသော အချိန်အတွင်း အနိုင်ရနိုင်မည် မဟုတ်ပေ၊ သို့သော် ဒီကောင်မလေး မော့ချူးကမူ လုပ်နိုင်ခဲ့သည်။

ဒီအဘိုးကြီးက ဂုဏ်မယူဘဲ ဘယ်နေနိုင်ပါ့မလဲ?

သူ၏မြေးဖြစ်သူ နျဥ်ယွိယွမ်သည် အလွန်အမြင်စူးရှပေသည်။ သူသည် မော့ချူးကဲ့သို့ ရှားပါးသော ပုလဲတစ်လုံးကို ပစ်မှတ်ထားခဲ့သည်။ အနည်းငယ် ပွတ်တိုက်လိုက်ရုံဖြင့် ထိုပုလဲလေးသည် မျက်စိကျိန်းလောက်အောင် တောက်ပသော အလင်းရောင်ဖြင့် တောက်ပြောင်လာခဲ့သည်။ သူတို့ကဲ့သို့ ချေးများတတ်သော အဘိုးကြီးများပင်လျှင် မချီးကျူး မအံ့ဩဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ကြပေ။

“တော်စမ်းပါ!” သူ့ မိတ်ဆွေဟောင်း၏ ကျေနပ်နေသော မျက်နှာကို မြင်သောအခါ အကြီးအကဲ ချင်သည် သူ့ကို မျက်စောင်းမထိုးဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ပေ။ ဘေးမှနေ၍ မနာလိုသောလေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"မင်းတို့ နျဥ် မိသားစုထဲ ပြန်လာရမယ် ဟုတ်လား။ မော့ချူးက အရွယ်တောင် မရောက်သေးဘူး!"

အကြီးအကဲချင်က မနာလိုဘဲ ဘယ်နေပါ့မလဲ။ မော့ချူး၏ ထူးချွန်သော ရုပ်ရည်ကို ကြည့်ရုံမျှဖြင့် နျဥ်ယွိယွမ်နှင့် သူမ၏ မျိုးဆက်များသည်လည်း သေချာပေါက် ထူးချွန်မည်ဖြစ်ကြောင်း လူတိုင်းသိကြသည်။ သူ၏ မြေးများဘက်သို့ ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ… အိုက်ယိုး! သူတို့အားလုံးသည် လူပျိုကြီးများဖြစ်ကြပြီး ဘာမှမလုပ်ဘဲ လျှောက်သွားနေရဲကြသေးသည်။ ကျစ်စ် ကျစ် စ်!

အကြီးအကဲနျဥ် သည် လက်ရှိတွင် ပျော်ရွှင်နေပြီး ဒီအဘိုးကြီးနှင့် မငြင်းခုံခဲ့ပေ။ သူသည် ရက်ရောစွာ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ဟေး၊ အဘိုးကြီး! မင်း မနာလိုရင် တည့်တည့်ပြောလေ။ ဘာလို့ အဲ့လောက် ရှက်နေရတာလဲ။"

"အကြီးအကဲနျဥ်၊ ခင်ဗျားသာ ဒီလောက် မျက်နှာပြောင်ဆက်တိုက်နေရင် မကြာခင်မှာ စွမ်းအင်တစ်ခုကတောင် ခင်ဗျားကို ဖောက်ထွင်းပစ်နိုင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး။"

အကြီးအကဲ ချင်သည် သူ၏ နှုတ်ခမ်းမွေးကို ပွတ်သပ်ရင်း မထီမဲ့မြင်ပြုသော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

အစည်းအဝေးခန်းမရှိ အခြားသူများသည် သူတို့နှစ်ဦး စကားနိုင်လုနေသည်ကို ကြည့်ရင်း ရယ်မောနေကြသည်။

သူတို့သည် စကားနိုင်လုနေကြပုံရသော်လည်း သူတို့၏ စကားများကြားတွင် နက်ရှိုင်းသော ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်မှုနှင့် နားလည်မှုတို့ ရှိနေခဲ့သည်။ မည်သို့ပဲဆိုဆို သူတို့နှစ်ဦးသည် ငယ်စဉ်ကတည်းက အနည်းဆုံး နှစ်တစ်ရာခန့် သိကျွမ်းခဲ့ကြသည်။ သူတို့၏ ရေရှည်ဆက်ဆံရေးကို လျှော့တွက်၍ မရနိုင်ပေ။

"ကောင်းပြီ၊ မင်းနဲ့ စကားမပြောတော့ဘူး။”အကြီးအကဲ ချင်သည် ချောင်းဟန့်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်နှာကို အနည်းငယ် တည်လိုက်သည်။ သူ၏ အကြည့်သည် အစည်းအဝေးခန်းမရှိ အခြားသူများထံသို့ လှည့်သွားသည်။ “ဒီတစ်ခါတော့ ဒီကောင်မလေး မော့ချူးက ငါတို့ကို အများကြီး ကူညီခဲ့တယ်။ ငါတို့လည်း ငါတို့ရဲ့ ကျေးဇူးတင်မှုကို ပြသင့်တယ် မဟုတ်လား။"

"ဟုတ်တာပေါ့!" အကြီးအကဲနျဥ်သည် ထောက်ခံမဲပေးလိုက်ပြီး ဖြစ်သင့်ဖြစ်ထိုက်သော ကိစ္စတစ်ခုကဲ့သို့ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "မင်း သင့်တော်တယ်ထင်တာသာ လုပ်လိုက်။ အရမ်းတော့ မညံ့စေနဲ့။"

"သွားစမ်းပါ!” အကြီးအကဲ ချင်သည် ရယ်မောရင်း ဆူပူလိုက်သည်။ “မော့ချူးက မင်းတို့မိသားစုဝင်တောင် မဖြစ်သေးဘူး၊ မင်းက အခုတည်းက သူ့ကို ကာကွယ်နေပြီလား။"

"မင်းပြောတဲ့ စကားကို ကြည့်ဦး။” အကြီးအကဲနျဥ်သည် လေးနက်တည်ကြည်စွာ ပြောလိုက်သည်။

“ငါက သူ့ကို ငါ့ မူအရ ကူညီနေတာ၊ မိသားစုကြောင့် မဟုတ်ဘူး။"

ဟက်ဟက်! ဘယ်သူက မင်းကို ယုံမှာလဲ?

ဒီလိုဖြင့် မော့ချူးသည် ဉာဏ်ပညာတိမ်တိုက် ဂလက်စီ စီမကွပ်ကဲရေးစခန်း၏ ကြီးကျယ်သော အစီအစဉ်ကို တစ်ချက်တည်းဖြင့် ဖျက်ဆီးခဲ့ခြင်းကို ထောက်ရှု၍ မူလက 'စစ်ရေးလေ့ကျင့်မှု အခြေအနေ လေ့လာရေး' အဖြစ် သတ်မှတ်ထားသော အစည်းအဝေးကို 'စစ်ရေးလေ့ကျင့်မှု အောင်ပွဲ ဆုချီးမြှင့်ရေး ဆွေးနွေးပွဲ' အဖြစ် သဘာဝကျကျ ပြောင်းလဲခဲ့သည်။

ဆွေးနွေးခံနေရသောသူ မော့ချူးမှာမူ လက်ရှိတွင် မကြုံစဖူး နွေးထွေးသော ကြိုဆိုမှုကို လက်ခံရရှိနေခဲ့သည်။

သူမ အဖွဲ့ချုပ်၏ ဌာနချုပ်သို့ ဝင်ရောက်လာသည်နှင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူများ၏ စိတ်အားထက်သန်သော အကြည့်များသည် သူမဆီသို့ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် လှည့်လာကြသည်။ အမြဲတမ်း တည်ငြိမ်အေးဆေးသော မော့ချူးပင်လျှင် သူမ၏ ခြေလှမ်းများကို မမြန်ဆန်စေဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ပေ။

"ယိုး၊ ကောင်မလေး၊ နာမည်ကြီးပြီး ပြန်လာပြီပေါ့လေ။"

ချင်ယွဲ့၏ နောက်ပြောင်သော အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူတို့ နီးကပ်စွာ လျှောက်လာသည်နှင့် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှ ရယ်ချင်မှုကို ဖုံးကွယ်မထားနိုင်တော့ဘဲ စိတ်အားထက်သန်စွာဖြင့် လျှောက်လာခဲ့သည်။ မော့ချူး၏ ပတ်လည်တွင် အကြိမ်အနည်းငယ် လှည့်ပတ်လမ်းလျှောက်နေတာက သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် မသိသေးသော ရတနာတစ်ခုခု ဝှက်ထားသကဲ့သို့ပင်။ "မင်းမှာ ဒီလို အရည်အချင်းမျိုး ရှိမှန်း ငါ မသိခဲ့ဘူး။"

"အမှန်အတိုင်း မြန်မြန်ပြောစမ်း။”ချင်ယွဲ့သည် တည်ကြည်သော မျက်နှာထားဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“ဉာဏ်ပညာတိမ်တိုက် ဂလက်စီက လူတွေကို မင်း ဘယ်လို အနိုင်ယူခဲ့တာလဲ။"

ထိုသို့ပြောရင်း သူသည် သူ၏ လက်ကောက်ဝတ်ပေါ်ရှိ ခလုတ်ခုံကို အလေးအနက်ထား၍ ထိုးလိုက်ပြီး တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

"စောင့်ဦး၊ မင်းရဲ့ အဖြေကို ငါ မှတ်တမ်းတင်ထားရမယ်။ နောင်တစ်ချိန်မှာ တရားရုံးမှာ သက်သေအဖြစ် သုံးလို့ရရင်ရမှာပေါ့!"

မော့ချူး - "....."

"ဘယ်လိုနေလဲ။ မင်း အဆင်ပြေရဲ့လား။" မော့ယန် သည် အမှန်ပင် သူမ၏ အစ်ကိုဖြစ်ပေသည်။ သူ ဝင်လာသည်နှင့် သူ၏ ညီမလေးအား တစ်စုံတစ်ယောက်က အခွင့်အရေးယူသွားမည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့် အပေါ်အောက် အကြိမ်ပေါင်းများစွာ သေချာစွာ ကြည့်ရှုခဲ့သည်။

"တော်စမ်းပါ!” ချင်ယွဲ့သည် ချက်ချင်း မျက်စောင်းထိုးလိုက်သည်။ “ကြည့်စမ်း၊ ချူးလေးရဲ့ ဟန်ပန်နဲ့ဆို ဘာဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ မော့ချူးအတွက် စိတ်ပူနေမယ့်အစား ဉာဏ်ပညာတိမ်တိုက် ဂလက်စီက လူတွေအတွက်သာ စိတ်ပူလိုက်! သူတို့ ဒီအရှက်တရားကို မြိုသိပ်ထားရလို့ အတွင်းဒဏ်ရာတွေ ရကုန်လောက်ပြီလို့ ငါ ထင်တယ်။ ဟားဟား! တကယ်ကို ကျေနပ်စရာပဲ!"

"မှန်တယ်!" ဒါကို ကြားသောအခါ ဘေးရှိ မငြိမ်မသက်ဖြစ်နေသော စစ်သားများသည် မနေနိုင်ဘဲ ဝင်ပြောကြသည်။ "ငါတို့ရဲ့ မရီးက အရမ်းစွမ်းတာ! ဉာဏ်ပညာတိမ်တိုက် ဂလက်စီက မျိုးမစစ်တစ်အုပ်ကြောင့် သူ ဘယ်လိုလုပ် ထိခိုက်နိုင်မှာလဲ။"

"ဪ ဟုတ်သားပဲ၊ မရီး၊ ခင်ဗျား ဘယ်လိုလုပ်ခဲ့တာလဲ။ မြန်မြန်ပြောပြပါဦး။ မဟုတ်ရင် ကျွန်တော့် နှလုံးသားထဲမှာ အမြဲတမ်း သိချင်နေမှာ။ ကြောင်ကုတ်သလိုပဲ၊ အရမ်းယားနေပြီ!"

"ဟုတ်တယ်! ကျွန်တော် အွန်လိုင်းမှာ သတင်းကောင်းကို တင်ပြီးသွားပြီ။ ပရိသတ်အင်အား တိုးကြရအောင်!"

သူမ၏ နားဘေးမှ အသံကို ကြားရသောအခါ မော့ချူး၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်သည် အနည်းငယ် ကော့တက်သွားသည်။ စစ်တပ်ထဲတွင် နောက်ပြောင်တတ်သူ အတော်များများ ပုန်းအောင်းနေပုံရသည်။

"တကယ်တော့ ဒါက အရမ်းရိုးရှင်းပါတယ်။” မော့ချူး သည် ဘာမှ ဖုံးကွယ်မထားဘဲ အဖြေကို ထုတ်ဖော်ပြောကြားခဲ့သည်။ “ကျွန်မကို ဉာဏ်ပညာတိမ်တိုက် ဂလက်စီ ကွပ်ကဲရေးစခန်းကို ခေါ်သွားခဲ့တယ်။ ပေါ့ဟိုင်းပင်လယ်က အဲ့ဒီဘေးမှာပဲ ရှိတယ်။ ကျွန်မက အဲ့ဒီနေရာမှာပဲ ပါဝင်ပစ္စည်းတွေကို ယူပြီး လိပ်ပေါင်းတစ်ခွက် လုပ်လိုက်တယ်။ ဒီစိတ်ဝိညာဉ်အစားအစာ သပ်သပ်က ဘာပြဿနာမှ မရှိဘူး။ အရသာက မွှေးကြိုင်ရုံတင်မကဘူး၊ အသားကလည်း နူးညံ့တယ်။ အထူးသဖြင့် အဲ့ဒီ ခပ်ပါးပါး အရသာက ကျွန်မရဲ့ လျှာဖျားမှာ အချိန်အတော်ကြာအောင် စွဲကျန်နေခဲ့တယ်…"

ဂလု၊ ဂလု၊ ဂလု။

'သောက်ကျိုးနည်း! ဒီလို ပြောပြတာကို ကြားရုံနဲ့တင် မြည်းစမ်းချင်စိတ်ပေါက်လာပြီ! ဒါ တကယ်ကို အရသာရှိမှာပဲ!'

နျဥ်ယွိယွမ်၏ အကြည့်များသည် အနည်းငယ် နွေးထွေးနေခဲ့သည်။ သူသည် ညင်သာစွာ မေးလိုက်သည်။ "ပြီးတော့ ဘာဖြစ်သွားလဲ။"

သူ့ရှေ့မှ ကောင်မလေးသည် မသိလိုက်မသိဘာသာဖြင့် မည်သူမျှ လျစ်လျူရှု၍မရသော အခြေအနေတစ်ခုသို့ ကြီးပြင်းလာခဲ့ပုံရသည်။ နျဥ်ယွိယွမ်သည် အဘယ်ကြောင့်မှန်းမသိ၊ ထိုအချိန်တွင် သူ့စိတ်ထဲ အနည်းငယ် ရှုပ်ထွေးနေသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

နျဥ်ယွိယွမ်၏ အတွေးငယ်များကို သတိမထားမိဘဲ မော့ချူး၏ မျက်လုံးများသည် အနည်းငယ် ကွေးညွတ်သွားပြီး သူမသည် ကောက်ကျစ်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။ "ဒါပေမဲ့ နောက်ဆုံးမှာ ကျွန်မ ဟင်းနုနွယ်ရွက်တစ်ရွက် ထည့်လိုက်တယ်။ အဲ့ဒီနှစ်ခုရဲ့ အာနိသင်က အချင်းချင်း ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်နေတော့ စားပြီးတဲ့နောက် ဘယ်လိုလုပ် ကောင်းနိုင်တော့မလဲ။"

"အိုက်ယိုး! ညီမလေး၊ မင်း တော်တော် ဉာဏ်ကောင်းတာပဲ! ဉာဏ်ပညာတိမ်တိုက် ဂလက်စီက လူတွေရဲ့ မျက်စိရှေ့တည့်တည့်မှာတောင် မင်းက လက်ဆော့ရဲတယ်။ အံ့မခန်းပဲ!” ချင်ယွဲ့သည် သူမကို လက်မထောင်ပြလိုက်ပြီး သူ၏ မျက်နှာသည် လေးစားမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။ “ဒါပေမဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်အစားအစာမှာ ဒီလို အာနိသင်မျိုးရှိမှန်း ဒါ ပထမဆုံးအကြိမ် ငါ သိတာပဲ!"

မော့ချူးသည် စိတ်ဝိညာဉ်အစားအစာကို တည်ထောင်သူဖြစ်သည်မှာ သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိပေ။

သို့သော် စိတ်ဝိညာဉ်အစားအစာကို ဖန်တီးခြင်းသည် သူမက စိတ်ဝိညာဉ်စာကို လက်ဝါးကြီးအုပ်နိုင်သည်ဟု မဆိုလိုပေ။ မော့ချူး ပျောက်ကွယ်သွားသည့် တစ်နှစ်တာကာလအတွင်း သူမ၏ နည်းလမ်းများကို အတုယူလိုသူ များစွာရှိခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတွင် စိတ်ဝိညာဉ်အစားအစာမှ ရရှိသော အကျိုးကျေးဇူးများနှင့် စွမ်းအားသည် အလွန် ဆွဲဆောင်မှုရှိသောကြောင့် သာမန်လူများကို မဆိုထားနှင့်၊ ဉာဏ်ပညာတိမ်တိုက် ဂလက်စီ နှင့် မဟူရာသမုဒ္ဒရာ ဂလက်စီ၏ အထက်လူကြီးများပင်လျှင် မကောင်းသော အတွေးများစွာ ရှိခဲ့ကြသည်။

သို့သော် သူတို့သည် တစ်စုံတစ်ရာ ပူးကပ်ခံထားရသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်နေခဲ့သည်။ ထောင်ပေါင်းများစွာသော လူများက အတုယူခဲ့ကြသော်လည်း သူတို့ထဲမှ တစ်ဦးတစ်ယောက်မှ မအောင်မြင်ခဲ့ပေ။ ယခု မော့ချူးသည် ရှေ့တန်းသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။ သူမသည် စိတ်ဝိညာဉ်အစားအစာ၏ နောက်ထပ်လုပ်ဆောင်ချက်တစ်ခုကို တီထွင်ခဲ့သောကြောင့် လူများက ဘယ်လိုလုပ် အထင်မကြီးဘဲ နေနိုင်မည်နည်း။

"… လျန်ပိုင်က ဒီလောက် လွယ်လွယ်ကူကူနဲ့ ကျရှုံးသွားတယ်ပေါ့။"

ချီးကျူးသံများကြားတွင် နျဥ်ယွိယွမ် အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။