အပိုင်း ၄၉၈

ထိုအချိန်တွင် စင်မြင့်ပေါ်ရှိ မာ့ခ်က အကြောင်းအရာကို တိတ်တဆိတ် ပြောင်းလဲလိုက်ပြီးဖြစ်သည်။

"အရသာရှိတဲ့ အစားအစာပုံတွေ အများကြီးမြင်ပြီးတဲ့နောက်မှာ ကျွန်တော် ရုတ်တရက် ဗိုက်ဆာလာတယ်။ ချူးလေးက အခု လူတိုင်းကို သူဘာလုပ်နိုင်လဲဆိုတာ ပြလိုက်ပါလား"

"ပြဿနာမရှိပါဘူး"မော့ချူးက ပြုံးလျက် သဘောတူလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူမသည် ဆိုဖာပေါ်မှထကာ သူမအနီးရှိ စားပွဲဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။

သို့သော်လည်း သူမသည် ဤတစ်ကြိမ်တွင် ဘာလုပ်ရမည်ကို စဉ်းစားနေသောကြောင့် သူမ၏စိတ်ထဲတွင် လည်ပတ်နေခဲ့သည်။ အစီအစဉ်တွင် အချိန်ကန့်သတ်ချက်ရှိသောကြောင့် ဤအချိန်တွင် ဟင်းကြီးအမယ်ကြီးများ ချက်ပြုတ်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

သူမစိတ်ထဲတွင် အတွေးအနည်းငယ် ဝင်ရောက်လာပြီးနောက် မော့ချူးသည် နောက်ဆုံးတွင် ဆုံးဖြတ်ချက်ချလိုက်သည်။ သူမအနေဖြင့် ကြက်ဥထမင်းကြော်တစ်ပွဲ ပြုလုပ်ခြင်းက ပိုကောင်းမည်။ ဒါသည် ရိုးရှင်းပြီး အချိန်ကုန်သက်သာကာ အရသာလည်း မဆိုးပေ။

ကြက်ဥထမင်းကြော်သည် ချက်ပြုတ်ရန် လွယ်ကူသော်လည်း အမှန်တကယ် အရသာရှိသော ကြက်ဥထမင်းကြော်ကို ပြုလုပ်ရန်မှာ လွယ်ကူသောအရာမဟုတ်ပေ။

ပထမဦးစွာ သူမသည် ထမင်းစေ့တိုင်းက ကြက်ဥကို ဖုံးလွှမ်းနိုင်ရန်နှင့် ကြက်ဥထမင်းကြော်များ ပျော့မသွားစေရန် သေချာအောင်လုပ်ရမည်။ ထို့အပြင် ရနံ့သည် အဆီမများဘဲ သိမ်မွေ့သောအဆင့်သို့ ရောက်ရှိရန် လိုအပ်သည်။ ဤအချက်နှစ်ချက်သည်ပင်လျှင် လူတစ်ယောက်၏ လက်ရာကို စမ်းသပ်ရန် လုံလောက်သည်။

အစီအစဉ်အတွက် ပြင်ဆင်ထားသော စားပွဲကို ရှေ့သို့တွန်းပို့ထားသည်။ မော့ချူး၏ စိတ်ထဲတွင် အကြမ်းဖျင်း အစီအစဉ်ရှိနေသောကြောင့် သူမလက်များက သဘာဝအတိုင်း လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားနေသည်။

ပထမဆုံး သူမသည် ခလုတ်ခုံထဲမှ လိုအပ်သော ပါဝင်ပစ္စည်းများနှင့် အပိုပစ္စည်းကိရိယာများကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု ထုတ်ယူလိုက်သည်။

ထို့ကြောင့် လူတိုင်းသည် မော့ချူး၏ လက်များက ရတနာသေတ္တာထဲမှ ပစ္စည်းများ ဆွဲထုတ်နေသကဲ့သို့ ကြည့်ရှုနေကြသည်။ သူမသည် ခုန်ဆွသားရဲကောင်ကြက်ဥအနည်းငယ်ကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီးနောက် ယခင်က ပြင်ဆင်ထားသော ထမင်းပန်းကန်ကြီးတစ်လုံးကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူမသည် ရေမှော်ပင်နှင့် ဟင်းခတ်အမွှေးအကြိုင်အချို့ကို ထည့်လိုက်သည်။ ပြင်ဆင်မှုများမှာ အသင့်ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

"ဝိုး! အံ့ဖွယ်အမှုကို မျက်မြင်တွေ့ရမယ့်အချိန် ရောက်တော့မယ်လို့ ကျွန်တော်ခံစားနေရတယ်"

မာ့ခ်က အချိန်ကိုက်စွာဖြင့် စကားအနည်းငယ်ပြောလိုက်သော်လည်း သူ့မျက်နှာပေါ်ရှိ မျှော်လင့်ချက်နှင့် အံ့အားသင့်မှုတို့ကို ဖုံးကွယ်ထား၍မရပေ။

"ချူးလေးက ဘာလုပ်ဖို့ ပြင်ဆင်နေတာလဲ"

"ကြက်ဥထမင်းကြော်ပါ"

မြင့်မားစွာချဲ့နိုင်သော ကင်မရာအချို့က မော့ချူးဆီသို့ တည့်တည့်ချိန်ရွယ်ထားသည်။ သို့သော် ယခုအချိန်တွင် မော့ချူးသည် သူမအကြိုက်ဆုံး ချက်ပြုတ်ခြင်းအတတ်ပညာတွင် နစ်မြောနေသောကြောင့် သူမသည် စိတ်လှုပ်ရှားနေပုံမပေါ်ပေ။ သူမက ခေါင်းမော့ကာ ညင်သာစွာ ရှင်းပြလိုက်ပြီးနောက် ခေါင်းပြန်ငုံ့ကာ သူမ၏ လှုပ်ရှားမှုများကို ဆက်လုပ်လိုက်သည်။

လုပ်ငန်းစဉ်တစ်ခုလုံးသည် ရုပ်ရှင်တစ်ကားကဲ့သို့ ချောမွေ့နေသည်။ ကြည့်နေရုံမျှဖြင့် လူတို့ကို ပျော်ရွှင်စေသည်။

သူမသည် ခလုတ်ခုံထဲမှ ဆံပင်စည်းကြိုးတစ်ခုကို ယူလိုက်သည်။ လက်ကောက်ဝတ်ကို အနည်းငယ်လှုပ်ရှားလိုက်ရုံဖြင့် မော့ချူးသည် သူမ၏ ဆံပင်ရှည်ကို စုစည်းလိုက်ပြီး ကြက်ဥထမင်းကြော်ကို စတင်ပြုလုပ်လိုက်သည်။

သူမသည် အရင်ဆုံး မီးမွှေးလိုက်ပြီး ဒယ်အိုးပူလာသည်ကို စောင့်ဆိုင်းပြီးနောက် ဆီလောင်းထည့်လိုက်သည်။

ဆီအပူချိန်တက်လာသည့်အချိန်ကို အခွင့်ကောင်းယူကာ မော့ချူးသည် ဘေးရှိကြက်ဥကို ကောက်ယူလိုက်သည်။ သူမ၏ ဖြူဖွေးသွယ်လျသော လက်ချောင်းများက ကြက်ဥကိုကိုင်ကာ ပန်းကန်လုံး၏ ဘေးဘက်တွင် ညင်သာစွာ ခေါက်လိုက်ကာ ကြည်လင်သော ကွဲအက်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ကြက်ဥခွံကွဲအက်သွားပြီး သူမ၏လက်များက ထိုနေရာကိုခွဲလိုက်ရာ ကြက်ဥအနှစ်ကိုဖုံးလွှမ်းထားသော ကြက်ဥအကာသည် ပန်းကန်လုံးထဲသို့ နာခံစွာ ကျဆင်းသွားသည်။

ကြက်ဥ သုံးလုံး၊ လေးလုံးခန့် ဆက်တိုက်ခေါက်ဖောက်ပြီးနောက် မော့ချူးသည် နောက်ဆုံးတွင် ရပ်တန့်လိုက်သည်။ သူမသည် ကြက်ဥထဲသို့ ဆားပမာဏအသင့်အတင့်ထည့်ကာ တူကိုယူပြီး တစ်ဖက်တည်းသို့ မွှေလိုက်သည်။ ကြက်ဥအနှစ်တစ်ခုလုံး ညီညာစွာ ရောနှောသွားပြီးနောက် ဆီအပူချိန်မှာလည်း အနေတော်ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။

သူမသည် ပန်းကန်လုံးကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့်ကိုင်ကာ ကြက်ဥအနှစ်ကို ဆီပူထဲသို့ လောင်းထည့်လိုက်သည်။ အခြားလက်တစ်ဖက်က ယောင်းမကို ကိုင်ကာ ကြက်ဥအနှစ်များကို မရပ်မနား မွှေနှောက်လိုက်သည်။ ကြက်ဥအနှစ်များ အရောင်အနည်းငယ် ပြောင်းသွားသောအခါ မော့ချူးသည် အချိုးအစားတကျရှိသော ထမင်းဖြူများကိုလောင်းထည့်ကာ လျင်မြန်စွာ မွှေကြော်လိုက်သည်။ သူမ၏ လက်ကောက်ဝတ်မှ အားအနည်းငယ်ဖြင့် ထမင်းစေ့တိုင်းကို ကြက်ဥဖြင့် ညီညာစွာ ဖုံးလွှမ်းသွားစေသည်။

ထို့နောက် သူမသည် အရသာအတွက် ဆားနှင့် အချိုမှုန့်အနည်းငယ် ထည့်လိုက်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူမကြိုတင်၍ အမှုန့်ကြိတ်ထားသော ရေမှော်ပင်များကို ဖြူးလိုက်သည်။

တခြားအရာများကို မပြောဘဲနှင့် အရောင်အသွေးတစ်ခုတည်းကပင် စားချင်စိတ်ကို တိုးပွားစေရန် လုံလောက်သည်။ ကြည်လင်ဖြူဖွေးသော ထမင်းစေ့တိုင်းသည် အဝါရောင်ဖျော့ဖျော့ ကြက်ဥဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသည်။ စိမ်းလန်းသော ရေမှော်ပင်အမှုန့်နှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ အလွန် လှပနေသည်။

ဆွဲဆောင်မှုရှိသောရနံ့ကို မပြောနှင့်ဦး၊ မော့ချူး စတင်လုပ်ဆောင်လိုက်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် အင်တာဗျူးခန်းတစ်ခုလုံးသည် အချိန်အတော်ကြာ မပျောက်ပြယ်သော သင်းပျံ့သည့်ရနံ့ဖြင့် ပြည့်နှက်သွားသည်။

"ပြီးပြီလား"

မာ့ခ်က တံတွေးကို မသိမသာမျိုချလိုက်ပြီး သူ့အကြည့်က မော့ချူး ကိုင်ထားသော ကြက်ဥထမင်းကြော် ပန်းကန်ကြီးပေါ်သို့ လုံးဝနီးပါး ကျရောက်နေသည်။

မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင်၊ အရသာရှိသော အစားအစာများရှေ့တွင် လူတိုင်းသည် ချက်ချင်း လက်နက်ချအရှုံးပေးသွားကြသည်။

"အင်း"

မော့ချူးက ပြုံးလျက် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူမသည် ခလုတ်ခုံထဲမှ လိုက်ဖက်သော ပန်းကန်များ၊ တူများနှင့် ဇွန်းအနည်းငယ်ကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး ကြက်ဥထမင်းကြော်ပန်းကန်ကြီးကို အပိုင်းအနည်းငယ်ခွဲကာ မာ့ခ်ကို တစ်ပန်းကန်ပေးလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူမသည် ကျန်ရှိသော ပန်းကန်များကိုယူကာ စင်အောက်သို့ ဆင်းသွားသည်။ အပြုံးရေးရေးဖြင့် သူမက ပြောလိုက်သည်။

"အားလုံးပဲ မြည်းစမ်းကြည့်ကြပါ"

မော့ချူး ချဉ်းကပ်လာသည်နှင့်အမျှ စင်အောက်ရှိ ပရိသတ်များသည်လည မှင်တက်သွားကြသည်။ ထို့နောက် သူတို့ထံမှ မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ ကျယ်လောင်သော အော်ဟစ်အားပေးသံများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်! အိုး... ဘုရားသခင်! ချူးလေး ကိုယ်တိုင် သူတို့အတွက် ပြုလုပ်ပေးသော ကြက်ဥထမင်းကြော်သည် ဒီ့ထက်ပိုပြီး ချစ်စရာကောင်းလို့ မရတော့ပေ။

အရေအတွက် ကန့်သတ်ချက်ကြောင့် လူတိုင်းစားနိုင်ဖွယ်မရှိပေ။ ထို့ကြောင့် အဓိပ္ပာယ်ရှိရှိဆို လူတိုင်းသည် အများဆုံး တစ်လုတ်နှစ်လုတ်သာ မြည်းစမ်းနိုင်မည်ဖြစ်သည်။ သူတို့မြည်းစမ်းလိုက်သည့်အချိန်တွင်ပင် အခြားသူများက လုယူသွားနိုင်ဖွယ်ရှိသည်။

သို့ဖြစ်သော်လည်း လူတိုင်းသည် ကိုယ့်ကိုယ်ကို မထိန်းနိုင်လောက်အောင် စိတ်လှုပ်ရှားနေကြသည်။

သူတို့သည် ပါးစပ်ထဲရှိ ကြက်ဥထမင်းကြော်စေ့တိုင်းကို ခွဲခြမ်းကာ တစ်စေ့ချင်းစီ စားသုံးချင်ကြသည်။ ထမင်းကြော်၏ အရသာကို ခံစားရန်အတွက် ဆယ်ရက်မှ လဝက်အထိ စားသုံးနိုင်လျှင် အကောင်းဆုံးဖြစ်မည်။

ထိုစဉ် မာ့ခ်သည် အစီအစဉ် တင်ဆက်သူတစ်ယောက်၏ ဟန်ပန်ကို လုံးဝမထိန်းနိုင်တော့ပေ။ အစပိုင်းတွင် သူသည် တူတစ်စုံကိုကိုင်ကာ ပါးစပ်ထဲသို့ ထည့်နေသေးသည်။ သူက သေသေချာချာ အရသာခံရန် ပြင်ဆင်ထားသည်။ သို့သော် နူးညံ့ပြီး အရသာရှိသော အရသာကို မြည်းစမ်းလိုက်ရသည့်အချိန်တွင် သူသည် 'ထိန်းထိန်းသိမ်းသိမ်း' ဆိုသော စကားလုံးကို သူ့စိတ်ထဲမှ ချက်ချင်း ဖယ်ထုတ်လိုက်သည်။ သူသည် ချက်ချင်းပင် တူကိုစွန့်လွှတ်ကာ ဇွန်းကိုပြောင်းသုံးပြီး ပါးစပ်ထဲသို့ အတင်းထိုးထည့်နေတော့သည်။

အိုး ဘုရားသခင်! ဤလောကကြီးတွင် ဤမျှအရသာရှိသော အစားအစာများ ရှိနိုင်ပါမည်လား။ မာ့ခ် အတွက် စိတ်ဝိညာဥ်စာကို စားသုံးခြင်းသည် ပထမဆုံးအကြိမ်မဟုတ်သော်လည်း စားသုံးသည့်အခါတိုင်း ဤအတွေးသည် သူ့စိတ်ထဲ၌ ပေါ်လာမြဲပင်။

သူ့ပါးစပ်ထဲရှိ ထမင်းသည် နူးညံ့ပြီး ကြွပ်ရွမှုအနည်းငယ်ရှိကာ ဘာလီစေ့၏ သင်းပျံ့သောရနံ့နှင့် ရောနှောနေသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။ နေရောင်ခြည်၏ လတ်ဆတ်သောအရသာပင်လျှင် ထိုထဲသို့ အရည်ပျော်ဝင်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် ဒီကြက်ဥသည် အဆီများသောခံစားမှု အနည်းငယ်မျှမရှိပေ။ ထိုအစား ကြက်ဥ၏ထူးခြားသောအရသာကို ပေါ်လွင်စေသည်။ ထိုနှစ်ခုသည် အတူတကွ ရောယှက်ကာ အံဝင်ခွင်ကျ ဖြစ်နေသည်။

နောက်ဆုံးတွင် ရေနေအပင်များ၏ သိမ်မွေ့သောရနံ့ စွဲထင်နေသည်။ ဝိုး၊ ဒီခံစားမှုက အမှန်တကယ်ကို အထူးကောင်းမွန်လှသည်။

မာ့ခ်သည် ကြက်ဥထမင်းကြော်၏ အံ့ဖွယ်အရသာတွင် နစ်မြောနေခဲ့သည်။ သ့ မျက်လုံးများမှိတ်ကာ အရသာခံစားနေသော မျက်နှာအမူအရာကို ကင်မရာက မှတ်တမ်းတင်ထားပြီး အင်တာနက်အသုံးပြုသူအများစုက ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။

[မာ့ခ်ရဲ့ မျက်နှာအမူအရာကိုကြည့်ပြီး ဒီကြက်ဥထမင်းကြော်ပန်းကန်ရဲ့ အရသာကို ငါ စိတ်ကူးကြည့်လို့ရနေပြီ! ဖာ့ခ်! မဟုတ်ဘူး၊ ငါစကားပြောနေရင်းနဲ့ တံတွေးတောင်မထိန်းနိုင်ဘဲ ထွက်ကျသွားတယ်]

[ဘာလို့ ငါက နှေးပြီး တိုက်ရိုက်လိုက်ဖ်ကြည့်ဖို့လက်မှတ်တွေ မရခဲ့ရတာလဲ။ ငါ နောင်တရနေခဲ့တာ၊ ဒါပေမဲ့ အခုမြင်လိုက်ရတော့ ပိုပြီးတောင် နာကျင်ခံစားရတယ်! ဒီလောက်ကောင်းတဲ့ အခွင့်အရေးကို ငါ့လက်ထဲကနေ လွတ်သွားတာကို ကြည့်နေခဲ့ရတယ်! ရင်ဘတ်စည်တီးပြီး ခြေဆောင့်နေပြီ]

[ဟားဟား၊ ငါလည်း အတူတူပဲ! ချူးလေးရဲ့ စိတ်ဝိညာဥ်အစားအစာ ရောင်းချမယ့်အချိန်ကိုပဲ စောင့်နေတော့တယ်]

…

ကြယ်ကွန်ယက် ပေါ်တွင် ဆူညံနေသော်လည်း အင်တာဗျူးခန်းထဲရှိ လူများကို လုံးဝမထိခိုက်ခဲ့ပေ။

"မာ့ခ်၊ မာ့ခ်!"

နောက်ဆုံးတွင် ညင်သာသောခေါ်သံတစ်ခုက အရသာရှိသောအစားအစာတွင် နစ်မြောနေသော အစီအစဉ်တင်ဆက်သူကို နှိုးလိုက်သည်။

မာ့ခ် ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ ကန့်လန့်ကာနောက်ကွယ်တွင် စာလုံးအကြီးကြီးများဖြင့် ရေးထားသော ဆိုင်းဘုတ်တစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသည်။

[မြန်မြန် တစ်ဝက်ချန်ထား၊ မဟုတ်ရင် ဒီတစ်ခေါက် လုပ်အားခတွေ မပေးတော့ဘူး]

[ဘာလဲဟ?]

မာ့ခ်၏မျက်လုံးများ ချက်ချင်းပြူးကျယ်သွားပြီး လက်ထဲမှ ပန်းကန်ကို မသိစိတ်ဖြင့် ဖုံးအုပ်လိုက်သော်လည်း သူ့နားကြပ်ထဲရှိ ရေဒီယိုက ဒီအာမေဋိတ်သံကို ထုတ်လွှင့်လိုက်သည်ကို သူ မေ့သွားခဲ့သည်။

ပရိသတ်များက ချက်ချင်း သူတို့၏ အကြည့်များကို မာ့ခ်ဆီသို့ လှည့်လိုက်ကြသည်။

မာ့ခ်က သတိမထားမိသေးပေ။ သူက ခါးသီးစွာ အော်ပြောလိုက်သည်။

"ကြက်ဥထမင်းကြော် တစ်ဝက်မချန်ရင် လုပ်အားခမပေးဘူးဟုတ်လား။ ချူးလေးရဲ့ ကြက်ဥထမင်းကြော်တစ်လုပ်အတွက်နဲ့ မင်းတို့တွေက တော်တော်ကြိုးစားနေကြပါလား? ပရိုဂရမ်အဖွဲ့ရဲ့ သိက္ခာဘယ်မှာလဲ"

ဤစကားကို ကြားသောအခါ မျက်စိလျှင်သော ပရိသတ်များသည် ကန့်လန့်ကာနောက်ကွယ်ရှိ ဆိုင်းဘုတ်ကြီးကို လျင်မြန်စွာ သတိပြုမိသွားကြသည်။ စာသားများကို ရှင်းလင်းစွာမြင်သောအခါ သူတို့သည် ချက်ချင်း ရယ်မောလိုက်ကြသည်။

'အိုက်ယား! ငါတို့ ချူးလေးက အရမ်းနာမည်ကြီးတော့ ကြက်ဥထမင်းကြော်တောင် ဈေးကြီးပေးပြီး ရှာရခက်နေပါလား! အရသာမြည်းစမ်းဖို့အတွက်နဲ့ အစီအစဉ်အဖွဲ့က ဒီလိုနည်းလမ်းမျိုးတောင် စဉ်းစားခဲ့ရတာလား!'

'အမယ်လေး ဘုရားရေ! ငါတို့ လူမိခံလိုက်ရပြီ!'

ကန့်လန့်ကာနောက်ကွယ်ရှိ ဒါရိုက်တာသည် မျက်နှာနီရဲသည်အထိ ရယ်မောနေခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူသည် ရှက်ရွံ့စွာဖြင့် ဆိုင်းဘုတ်ကို ပြန်ယူသွားရတော့သည်။ သူက စိတ်ထဲတွင် တွေးလိုက်သည်။ လာမယ့်လ မော့ချူး ရဲ့ စိတ်ဝိညာဥ်စာဆိုင် ရောင်းချဖို့ဖွင့်တဲ့အခါ ငါလည်း လုဝယ်ရမယ်!

ထိုအချိန်တွင် မာ့ခ်သည် အခွင့်အရေးကို အရယူကာ ကျန်ရှိသော ကြက်ဥထမင်းကြော်တစ်ဝက်ကို လေပွေကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ စားသုံးပစ်လိုက်သည်! သူသည် လေချဉ်တောင် အနည်းငယ်တက်လိုက်သေးသည်၊ ဒါက ဗိုက်ပြည့်၍ မဟုတ်ဘဲ သူက အလွန်မြန်မြန်စားလိုက်သောကြောင့် အနည်းငယ် အသက်ရှူမဝဖြစ်သွား၍ ဖြစ်သည်။

[အမ်မာ၊ ဒီဒါရိုက်တာက တကယ်ချစ်စရာကောင်းတယ်လို့ ငါရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရတယ်]

[ကြက်ဥထမင်းကြော်မချန်ရင် ဝန်ဆောင်ခမပေးဘူးတဲ့! ဟားဟား၊ ငါ့ဗိုက်ကြွက်သားတွေတောင် နာအောင် ရယ်လိုက်ရတယ်]

[နောက်ဆုံးတော့ ငါတို့ ချူးလေး ကပဲ အစွမ်းအထက်ဆုံးနဲ့ ဩဇာအကြီးဆုံးသူပဲ]

ဤအသေးစိတ်အချက်လေးကြောင့်ပင် အင်တာနက်သည် တစ်ဖန် လှုပ်ရှားမှုများဖြင့် စည်ကားသွားပြန်သည်။

အွန်လိုင်းကြည့်ရှုနှုန်းသည် ယခင်စံချိန်တင် အမြင့်ဆုံးမှပင် ခုန်တက်သွားခဲ့ရာ အစီအစဉ်၏ ဒါရိုက်တာသည် စိတ်လွတ်သွားမတတ် ပျော်ရွှင်နေခဲ့သည်! ဤကြည့်ရှုသူအရေအတွက်သည် အမှန်တကယ်ပင် မကြုံစဖူး ထူးကဲလှသည်။