အပိုင်း ၅၀၈
Vol. 34 Ch. 508
နျဉ်ယွိယွမ်သည် သူ့လက်ထဲမှ စာရွက်စာတမ်းကို ချလိုက်ပြီး သူတို့နှစ်ဦးကို ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
“ထိုင်ကြ”
“A ရေသွားယူလိုက်”
သူ စကားပြောလိုက်သည်နှင့် ရုံးခန်းထောင့်တွင် ရပ်နေသော စက်ရုပ်၏ ဦးခေါင်းပေါ်မှ အနီရောင်မီးတစ်ချက် လင်းလက်သွားသည်။ သူသည် ချက်ချင်း လည်ပတ်လာပြီး ဘေးမှ ရေနှစ်ခွက်ကို ယူကာ သူတို့နှစ်ဦးထံသို့ ပေးလိုက်သည်။ အခြားညွှန်ကြားချက်များ မကြားရသောအခါ A သည် လိမ္မာစွာဖြင့် ထောင့်သို့ ပြန်လျှောက်သွားပြီး ခေါင်းလှည့်ကာ အပင်အတုတစ်ပင်အဖြစ် ဆက်ဟန်ဆောင်နေလိုက်သည်။
စကားများလေ့ရှိသော ကျိုးလင်သည် ရေတစ်ငုံသောက်ပြီးနောက် ကျုံးဝမ်ကို မျက်စိတစ်ဖက်မှိတ်ပြကာ ပြောလိုက်သည်။
“အိုက်ယိုး! တကယ်ကို မတူတော့တာပဲ”
“ကြည့်စမ်း၊ အရင်တုန်းက ငါတို့နှစ်ယောက် ဝင်လာရင် ဘယ်မှာ ဒီလိုကောင်းမွန်တဲ့ ဆက်ဆံမှုကို ရခဲ့ဖူးလို့လဲ”
ကျုံးဝမ် ပင်လျှင် မစနောက်ဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။ “ဟုတ်ပါ့”
သူတို့နှစ်ဦးသည် ရုံးခန်းထဲသို့ ယခုမှ ဝင်လာခြင်းဖြစ်ပြီး သူတို့၏ ဘော့စ်သည် ယနေ့ စိတ်အခြေအနေကောင်းနေသည်ကို တွေ့ရှိခဲ့ကြသည်။ ရုံးခန်းတစ်ခုလုံး၏ အပူချိန်သည် အေးခဲနေသည့် အအေးဒဏ်မှ သာမန်အပူချိန်သို့ တိုက်ရိုက် တက်လာခဲ့သည်။
နျဉ်ယွိယွမ်၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များသည် ကွေးတက်သွားသည်။ “တော်ပြီ၊ နောက်မနေကြနဲ့တော့”
“ငါ မင်းတို့ကို မှာထားတဲ့ ပစ္စည်းတွေကိစ္စ ဘယ်လိုရှိလဲ”
အလေးအနက်ထားရမည့် ကိစ္စများနှင့် ပတ်သက်လာသောအခါ ကျိုးလင် မရယ်ရဲတော့ပေ။ “ဘော့စ်၊ ကျွန်တော် ဒီကိစ္စကို ကိုင်တွယ်နေပါတယ်။ စိတ်မပူပါနဲ့၊ ကျွန်တော်တို့ အကောင်းဆုံးကလွဲပြီး ဘာနဲ့မှ ကျေနပ်မှာ မဟုတ်ဘူး။ အခုလောက်ဆို မော့ချူးဆီကို ပို့ပြီးလောက်ရောပေါ့”
ဤစကားကို ကြားသောအခါ နျဉ်ယွိယွမ်၏ နှုတ်ခမ်းပေါ်မှ အပြုံးသည် ပို၍ နက်ရှိုင်းသွားသည်။ “ဒါဆို ကောင်းတာပေါ့”
သူ၏ ထိုအမူအရာသည် သူတို့နှစ်ဦးကို အမှန်တကယ်ပင် မနာလိုဖြစ်စေသည်။ ကျုံးဝမ်နှင့် ကျိုးလင် တို့သည် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြသည်။
သောက်ကျိုးနည်း၊ သူတို့၏ မျက်လုံးများသည် အလင်းရောင်ကြောင့် ကွယ်သွားတော့မည့်အလား ခံစားလိုက်ရသည်။
အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ။
ပစ္စည်းများကို လက်ခံရရှိသော မော့ချူး၏ မျက်နှာပေါ်တွင် တုန်လှုပ်နေသော အမူအရာတစ်ခု ရှိနေသည်။
'သောက်ကျိုးနည်း! ဒီပစ္စည်းတွေက အရမ်းများလွန်းတယ်။'
ဧည့်ခန်းတစ်ခုလုံးကို နေရာယူထားသော အမျိုးမျိုးသော လက်ရာမြောက်သည့် သေတ္တာများနှင့် နေရာမလုံလောက်သောကြောင့် ထပ်ထားရသော သေတ္တာများကို ကြည့်ရင်း မော့ချူး မျက်ခုံးပင့်မိသွားသည်။
“ဒါတွေအားလုံး နျဉ်ယွိယွမ်က ပို့လိုက်တာလား”
ပစ္စည်းများ လာပို့သူမှာ စစ်သားတစ်ဦးဖြစ်သည်။ သူသည် စေ့စပ်သေချာသော စိတ်နေသဘောထားရှိပုံရသည်။ ပထမဆုံး သူသည် ချူးလေးကို စစ်တပ် စံချိန်မီ အလေးပြု လိုက်ပြီး သူ့လက်ကို ပြန်ချပြီးမှ စကားပြောလိုက်သည်။
“ဟုတ်ပါတယ်၊ ဒါတွေအားလုံး တပ်မှူးချုပ် နျဉ်က ပို့လိုက်တာပါ။ ဒါက စာရင်းပါ၊ နှိပ်ကြည့်နိုင်ပါတယ်”
သူက စကားပြောနေရင်း မော့ချူးဆီသို့ လက်ဆောင်ပစ္စည်းများ စာရင်းတစ်ခု ပေးလိုက်သည်။ စာရင်းထဲတွင် စာလုံးများဖြင့် ပြည့်ကျပ်နေပြီး မော့ချူးကို မူးဝေသွားစေသည်။
သို့တိုင်အောင် သူမသည် ဤလက်ဆောင်များသည် တန်ဖိုးအလွန်ကြီးမားမည်ကို သိသည်။ ပထမဆုံးသော ထိပ်တန်းရတနာ အစုံအနည်းငယ်သည် ၂၁ ရာစုတွင် ရတနာများဟု သတ်မှတ်ခံရသည်၊ ယခုအချိန်ကို ဆိုဖွယ်ရာမရှိ!
မော့ချူးသည် နျဉ်ယွိယွမ်ဆီမှ ဤမျှ တန်ဖိုးကြီးသော လက်ဆောင်ကို ယူရန် အရှက်ရနေသည်။
“အဲ့ဒါ၊ မလိုပါဘူး…”
သူမသည် စာရင်းကို အလျင်အမြန် ပြန်ပေးလိုက်သည်။
“ရှင့် စေတနာကို အသိအမှတ်ပြုပါတယ်။ ဒီပစ္စည်းတွေကို ပြန်ယူသွားသင့်ပါတယ်”
သူမ၏ မျက်လုံးထောင့်မှ ထိုလူ၏ ပခုံးပေါ်မှ စစ်တံဆိပ်ကို မတော်တဆ လှမ်းမြင်လိုက်ရသည်။ သေစမ်း၊ အနီရောင်ဘားနှစ်ခုနှင့် ကြယ်တစ်ပွင့်။ ဤရာထူးသည် မနိမ့်ကျပေ။ သူ့ကို ပစ္စည်းပို့သမားအဖြစ် သုံးရန်မှာ အနည်းငယ် လွန်ကဲလွန်းသည် မဟုတ်ပါလား။
ဤစစ်သားသည်လည်း အလွန် လျင်မြန်လှသည်။ သူသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အနည်းငယ် လှည့်လိုက်ပြီး မော့ချူး၏ လက်ကို ရှောင်တိမ်းလိုက်သည်။ သူသည် အံ့အားသင့်နေပြီး စာရင်းကို မယူခဲ့ပေ။ လေးနက်သော မျက်နှာထားဖြင့် သူ ပြောလိုက်သည်။
“တောင်းပန်ပါတယ်၊ ဒါက ကျွန်တော့်ရဲ့ တာဝန်ပါ။ ကျွန်တော် ပြီးမြောက်အောင် လုပ်ရပါမယ်။ ပစ္စည်းကို ပို့ပြီးပါပြီ၊ စစ်ဆေးပေးပါ”
မော့ချူးသည် ဤလက်ဆောင်များကို လက်ခံမည်မဟုတ်ကြောင်း နျဉ်ယွိယွမ် ခန့်မှန်းမိသောကြောင့် နျဉ်ယွိယွမ်သည် ဤစစ်သားကို အထူးတလည် တာဝန်ပေးကာ ပို့ခိုင်းခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ဤလူသည် ခေါင်းမာခြင်းဖြင့် နာမည်ကြီးသည် မဟုတ်ပါလား။
နေရာအနှံ့မှ လက်ဆောင်များကို ကြည့်ရင်း မော့ချူး သည် မြေပေါ်မှ ရွှေအားလုံးကို ကြည့်နေရသည့်အလား ခံစားနေရသည်။
“တကယ် မလိုပါဘူး။ ကြည့်လေ၊ ပစ္စည်းတွေ ပို့ပြီးသွားပြီ။ ရှင့်ရဲ့ တာဝန်လည်း ပြီးသွားပြီ”
သူမ ထိန်းသိမ်းထားလျှင်ပင် သူမ၏ နှလုံးသားသည် မအေးချမ်းနိုင်ပေ။
“ကျွန်မ ထိန်းသိမ်းမလား မသိမ်းဘူးလားဆိုတာကတော့ ကျွန်မရဲ့ ကိစ္စပဲ မဟုတ်လား။ ဒါကြောင့် ဒီပစ္စည်းတွေကို ကျွန်မကို ကူပြီး ပြန်ယူသွားပေးပါ”
“မဖြစ်နိုင်ပါဘူး”
'အမလေး၊ ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ။ ဒီစစ်သားက တကယ်ကို အံ့ဩစရာပဲ!'
မော့ချူးသည် အချိန်အတော်ကြာ စကားပြောခဲ့သော်လည်း သူသည် သူ့စိတ်ကို မပြောင်းလဲခဲ့ပေ။ သူသည် မော့ချူး ကို ဖြောင့်မတ်သော မျက်နှာဖြင့် စိုက်ကြည့်နေပြီး ပစ္စည်းများကို ပြန်ယူရန် ငြင်းဆန်နေသည်။
နောက်ဆုံးတွင် မော့ချူးသည် ဆိုဖာပေါ်တွင် လဲလျောင်းကာ အသက်ရှူရန်မှတပါး အခြားရွေးချယ်စရာမရှိတော့ပေ…
“ယိုး၊ ဒါကို ဘယ်သူပေးတာလဲ။ သူက တကယ်ကို… လူမဆန်လိုက်တာ” မော့ချူး စုတ်သပ်လိုက်ပြီး ဘေးသို့ ကြည့်လိုက်သည်။ သူမသည် သူမ၏ အစ်ကိုကြီးနောက်မှ ချင်ယွဲ့ နှင့် မိုးကျရွှေကိုယ်စုန့် တို့ လိုက်ပါလာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ သူတို့သုံးဦးသည် ဝင်လာနေကြသည်။
ဟုတ်သည်လေ၊ နောက်ပြောင်တတ်သော ချင်ယွဲ့ မှလွဲ၍ အခြားမည်သူမျှ ဤသို့ ပြောနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။
“မာရှယ် နျဉ် ပေးတာလား” ဧည့်ခန်းအလယ်မှ စစ်သားကို မြင်သည်နှင့် စုန့်ချင်းစုန့် ချက်ချင်း တုံ့ပြန်လိုက်သည်။
သူသည် မော့ချူးကို ပြုံးပြလိုက်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများတွင် ကျီစယ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။
“ဟုတ်တယ်” မော့ချူးက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
ချင်ယွဲ့သည် တစ်ချက်လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ “ကျွတ်စ် ကျွတ်စ်၊ ဒါက ငွေအများကြီးပဲ”
ပစ္စည်းများစွာသည် ကြီးမားသော ဧည့်ခန်းကို ပြည့်နှက်နေစေသည်။ လဲလျောင်းရန် နေရာပင်မရှိတော့ပေ။
စုန့်ချင်းစုန့်ပင်လျှင် သဘောတူညီစွာဖြင့် ခေါင်းညိတ်မိသည်။ မထင်မှတ်ဘဲ ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် ဤပစ္စည်းများသည် ငွေဖြင့် ဝယ်၍မရနိုင်သော ရတနာများဖြစ်သည်။ ဒါတွေကို တန်ဖိုးဖြတ်၍မရနိုင်ဟု ဆိုလျှင်ပင် ချဲ့ကားပြောဆိုခြင်း မဟုတ်ပေ။ မော့ချူးကို အားလုံး ပေးနိုင်ခြင်းမှာ… နျဉ်ယွိယွမ်၏ ရည်ရွယ်ချက်များကို မြင်နိုင်ရန် လုံလောက်နေသည်။
ချင်ယွဲ့၏ မျက်လုံးများသည် ရုတ်တရက် လင်းလက်သွားပြီး အတင်းအဖျင်းပြောချင်သော ပုံစံဖြင့် မေးလိုက်သည်။
“အမ်၊ ဒါ မဟုတ်သေးဘူး”
“ချူးလေး၊ အဲ့ဒီတုန်းက မာရှယ် နျဉ်က သူ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်ပိုင်ဆိုင်မှုတွေအားလုံးကို မင်းနာမည်နဲ့ လွှဲပေးခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား။ သူက ဒီပစ္စည်းတွေဝယ်ဖို့ ပိုက်ဆံ ဘယ်လိုရှိနေသေးတာလဲ”
မော့ချူး ပြန်ဖြေသည်ကို မစောင့်ဘဲ ချင်ယွဲ့သည် ရုတ်တရက် နားလည်သွားပုံရသည်။ သူ၏ မျက်လုံးများ တောက်ပလာသည်။
“ဟားဟား၊ ငါသိပြီ။ ဒီကောင် သူ့ရဲ့ ပိုက်ဆံတွေ ဖွက်ထားတာ သေချာတယ်”
ဤအကြောင်းအရာကို ပြောမိသည်နှင့် ချင်ယွဲ့သည် ချက်ချင်းပင် စိတ်လှုပ်ရှားလာပြီး သူ၏ စိတ်ကူးများသည်လည်း အထိန်းအကွတ် မဲ့လာတော့သည်။
“ချူးလေး၊ မင်းတွေ့လား။ အခု သစ္စာဆိုရုံနဲ့တင် နျဉ်ယွိယွမ်က ဒီလောက်များတဲ့ တိတ်တိတ်ပုန်း ပိုက်ဆံတွေ သိမ်းထားရဲတယ်။ နောင်တစ်ချိန်မှာ မင်းတို့နှစ်ယောက် လက်ထပ်တဲ့အခါ သူက အရမ်းပျော်နေမှာ သေချာတယ်”
“မဖြစ်ဘူး၊ ဒါကို ထိန်းချုပ်ရမယ်။ ကောင်းကောင်းထိန်းချုပ်ရမယ်”
ဟွန်း! သူတို့သည် အသက်တူရွယ်တူများ ဖြစ်ကြသော်လည်း နျဉ်ယွိယွမ်၏ ပိုင်ဆိုင်မှုများမှာ အဘယ်ကြောင့် ဤမျှများပြားနေရသနည်း။ သူ နျဉ်ယွိယွမ်နှင့် မိမိကိုယ်ကို နှိုင်းယှဉ်လိုက်သည်နှင့် သူ စိတ်ဆင်းရဲသွားတော့သည်။
"နင်ကသာ အတွေးလွန်နေတာ၊ ဟုတ်ပြီလား"
မော့ချူးက သူမ၏ တွန့်ကြုတ်နေသော နဖူးကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။ ဒီလူသည် အနည်းငယ် လွန်လွန်းနေသည် မဟုတ်ဘူးလား။ သူတို့သည် ဤပစ္စည်းများ၏ အနာဂတ်အကြောင်း ဆွေးနွေးနေကြသည် မဟုတ်ပါလား။ အဘယ်ကြောင့် အကြောင်းအရာသည် ကိုယ်ပိုင်ငွေကြေးကိစ္စဘက်သို့ ရုတ်တရက် ပြောင်းသွားရသနည်း။
ဤသည်ကို ကြားသောအခါ ချင်ယွဲ့ ၏ မျက်နှာသည် ချက်ချင်း တင်းမာသွားလေသည်။ သူက လေးနက်သော အမူအရာဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။
"ချူးလေး၊ မင်းက ငယ်သေးတော့ ဒီဘက်ပိုင်းကို သိပ်မသိသေးဘူး။ ဒီပြဿနာက လျစ်လျူရှုလို့ မရတဲ့ ကိစ္စဆိုတာကို မင်း သိထားရမယ်။ ကြည့်စမ်းပါဦး..."
"ဘာလဲ။ မင်းမှာ တော်တော်လေး အတွေ့အကြုံရှိတဲ့ပုံပဲနော်" ချင်ယွဲ့သည် ရှည်လျားသောမိန့်ခွန်းတစ်ခု ပြောတော့မည်ကို မြင်သောအခါ စုန့်ချင်းစုန့်က သူ့အား ချက်ချင်း တားလိုက်သည်။
တစ်ခွန်းတည်းသော စကားက သူ့အား အဆုံးတိုင်စေရန် လုံလောက်လေသည်။
ချင်ယွဲ့သည် မော့ချူးအား သင်ခန်းစာကောင်းတစ်ခု ပေးရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း မိုးကျရွှေကိုယ်စုန့် ဤသို့ပြောလိုက်သည်နှင့် သူ၏ ကျန်စကားလုံးများသည် ထိုနေရာ၌ပင် အတင်းအကျပ် ရပ်တန့်သွားရလေတော့သည်။
အတွေ့အကြုံလား။
... သူ့မှာ မည်သို့သော အတွေ့အကြုံမျိုး ရှိနိုင်မည်နည်း။
သူသည် သနားစရာကောင်းသော တစ်ကိုယ်တည်း ခွေးလေးတစ်ကောင်သာ ဖြစ်သည်လေ။
အဓိကနေရာကို ထိမှန်သွားသော ချင်ယွဲ့သည် တိတ်ဆိတ်စွာ နောက်သို့ ခြေတစ်လှမ်းဆုတ်ကာ သူ၏ ဒဏ်ရာရနေသော နှလုံးသားငယ်လေးကို တစ်ယောက်တည်း နှစ်သိမ့်ရန် ထွက်သွားတော့သည်။
ဟင့် ဟင့်... ဤလောကကြီးသည် အမှန်တကယ်ပင် ရက်စက်လွန်းလှသည်၊ သူ့ကဲ့သို့ ချစ်စရာကောင်းသော တစ်ကိုယ်တည်းသမား ခွေးလေးပင် နှိပ်စက်ခံရသည်တကား။ လူမဆန်လိုက်ပါဘိ။
"ဝူး ဝူး -" ဆူညံသံသည် ဝိုင်းဝိုင်းနှင့် မြေခွေးပျံလေး ကို ဆွဲဆောင်လိုက်သည်။ တိုက်ဆိုင်စွာပင် အိမ်ထဲ၌ အိပ်ရာမှ နိုးကာစဖြစ်သော ဝိုင်းဝိုင်းနှင့် မြေခွေးပျံလေး တို့နှင့် တိုးမိလေသည်။ ထိုနှစ်ကောင် ထွက်လာကြသည်။ ဧည့်ခန်းကို ပြည့်နှက်နေသော လက်ဆောင်ဘူးများကို မြင်သောအခါ သူတို့၏ မျက်လုံးများသည် ချက်ချင်းပင် အရောင်တောက်လာပြီး ပစ္စည်းတို့ကို စကလိလေတော့သည်။
သူတို့၏ လှုပ်ရှားမှုများသည် အလွန်မြန်ဆန်လှသဖြင့် တရွှီရွှီပင် မြည်နေတော့သည်။
မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း၌ မူလက လှပစွာ ထုပ်ပိုးထားသော ဘူးသည် ထိုနှစ်ကောင်၏ လက်ချက်ဖြင့် စုတ်ပြဲသွားလေသည်။ သို့သော် သူတို့သည် သူတို့၏ အတိုင်းအတာကို ကောင်းစွာ သိကြသည်။ အတွင်းမှ ပစ္စည်းကို မပျက်စီးစေနိုင်မှန်း သူတို့ သိကြပြီး သူတို့၏ တိုက်ခိုက်မှုများတွင် အနည်းငယ် ထိန်းချုပ်ထားဆဲဖြစ်သည်။
ဘူးထဲရှိ အဝတ်စငယ်လေးကို ကြည့်ရင်း မြေခွေးပျံလေး၏ ကြည်လင်သော မျက်လုံးများက စူးစမ်းလိုစိတ်အချို့ကို မထိန်းနိုင်ဘဲ ဖော်ပြနေလေသည်။ 'ဒါက ဘာကြီးလဲ??'
"လီ လီ -"
စက်ဝိုင်းပုံ အကာနှစ်ခုနှင့် တွဲဆက်ထားသော ကြိုးနှစ်ချောင်း...
မြေခွေးပျံလေးသည် မည်သို့ ရုတ်တရက် စဉ်းစားမိလိုက်သည်ကို မည်သူမျှ မသိသော်လည်း သူသည် သူ၏ လက်သည်းငယ်များကို မြှောက်ကာ အဝတ်စကို သူ၏ ခေါင်းပေါ်သို့ ပြောင်းပြန် တင်လိုက်သည်။ ထိုအကာနှစ်ခုက သူ၏ ချွန်သော နားရွက်နှစ်ဖက်ကို အတိအကျ ဖုံးအုပ်သွားသည်။ နေရာမှာ အံကိုက်ဖြစ်နေပြီး ထိုအကောင်ငယ်လေးကလည်း သူသည် တော်တော်လေး လှပသည်ဟု ခံစားမိကာ ဘူးပတ်လည်တွင် နှစ်ပတ်ခန့် သေချာ ပတ်ပြရင်း အလွန်ပျော်ရွှင်နေပုံ ပေါက်နေလေသည်။
တစ်ဖက်တွင်မူ ဘေးမှ ကြည့်နေသော မော့ချူးသည် ကြက်သေသေသွားလေသည်... ဘုရားရေ။ နျဉ်ယွိယွမ် သည် သူမအား အတွင်းခံများ လက်ဆောင်ပေးခဲ့သည်။
သို့သော် ဤအခိုက်အတန့်တွင် ထိုနူးညံ့ချောမွေ့သော အတွင်းခံသည် မြေခွေးပျံလေး၏ ခေါင်းပေါ်၌ ဦးထုပ်အဖြစ် အသုံးပြုခံနေရသည်။
ချက်ချင်းဆိုသလို မော့ချူး၏ နှလုံးသားထဲ၌ မရေမတွက်နိုင်သော ကျိန်ဆဲသံများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားခဲ့သည်...
ဘေးမှ စိတ်အားထက်သန်သော အကြည့်ကို ခံစားမိသောကြောင့် မြေခွေးပျံလေးက ပိုစိတ်လှုပ်ရှားလာသည်။ သူသည် သူတို့ဆီသို့ စိတ်ဝင်တစားဖြင့် ခေါင်းကိုပင် ခါပြလိုက်ရာ သူ၏ ခေါင်းပေါ်မှ အတွင်းခံသည်လည်း လိုက်၍ လှုပ်ခါသွားပြီး ထိုပန်းရောင်နုနုလေးသည် အလွန်ပင် မျက်စိကျစရာ ကောင်းလှသည်...
ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်ရန်က မော့ချူး၏ အလှည့် ဖြစ်လေသည်။