← Chapters

အပိုင်း ၅၁၀

Vol. 34 Ch. 510

အပိုင်း ၅၁၀

Vol. 34 Ch. 510

ထိုသို့ ပျော်ရွှင်စွာ စနောက်နေကြရင်းဖြင့် နေ့ရက်များသည် ကုန်လွန်သွားပုံရလေသည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် အောက်တိုဘာလ ၁၅ ရက်နေ့သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

မော့ချူးသည် မနက်စောစောကတည်းက အဝတ်အစားများ လဲလှယ်ပြီးဖြစ်သည်။

သူမ၏ ပခုံးထက်တွင် အမြဲချထားလေ့ရှိသော ဆံပင်ရှည်များကို ယခုအခါ တစ်ဝက်စည်းထားခဲ့သည်။ သူမ၏ ခေါင်းပေါ်တွင် လှပသော ကျောက်မျက်ဆံထိုးတစ်ခုကို ထိုးထားပြီး ဆံထိုးထိပ်မှ တောက်ပသော အနီရောင်ကြက်သွေးရောင်ကို ဖော်ပြနေကာ မော့ချူး၏ ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ ဖြူဖွေးသော အသားအရေနှင့် လိုက်ဖက်ညီနေခဲ့သည်။

သူမသည် ခြေမျက်စိအထိ ရှည်လျားပြီး သေသပ်စွာ ဒီဇိုင်းထုတ်ထားသော အနီရောင်ဂါဝန်ကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။

နျဉ်ယွိယွမ်သည် သူမ၏ ကိုယ်အတိုင်းအတာကို မည်သို့သိသည်ကို မည်သူမျှ မသိသော်လည်း ဤအနီရောင်ဂါဝန်သည် မော့ချူး၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် အတိအကျ အံဝင်ခွင်ကျ ဖြစ်နေသည်။ ကျက်သရေရှိပြီး လှပသော ဒီဇိုင်းသည် သူမ၏ ဖြူစင်သန့်ရှင်းသော အသွင်ကို အပြည့်အဝ ပေါ်လွင်စေသည်။ သူမ၏ ခြေထောက်တွင် ကျောက်အတုများ စီခြယ်ထားသော ဖိနပ်တစ်ရံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး သူမ၏ ခြောက်စင်တီမီတာ မြင့်သော ဒေါက်ဖိနပ်သည် မော့ချူးကို ပို၍ပင် သွယ်လျလှပစေသည်။

နျဉ်ယွိယွမ်သည် ဤဝတ်စုံကို ခေါင်းအစ ခြေအဆုံး ပို့ပေးရန် လူလွှတ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာလည်း အုပ်ထိန်းသူ၏ သစ္စာဆိုပွဲ စည်းမျဉ်းများထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည်။

အုပ်ထိန်းသူသည် သစ္စာဆိုသည့်နေ့တွင် အမျိုးသမီး၏ အဝတ်အစားမှအစ သွားလာရေးအဆုံး အရာအားလုံးကို တာဝန်ယူရသည်။

တစ်ဖက်တွင်မူ အမျိုးသမီးသည် အုပ်ထိန်းသူ ပို့ပေးသော အဝတ်အစားများကို ဝတ်ဆင်ရန် လိုအပ်သည်။

သေချာပေါက် အမျိုးသမီးက ဘယ်လောက် ဝတ်ဆင်မည်ကို ဆုံးဖြတ်ရမည် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဒါကလည်း အမျိုးသမီးက အုပ်ထိန်းသူကို အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ လက်ခံမှုကို ကိုယ်စားပြုသည်။ အုပ်ထိန်းသူပေးသော အရာများကို သူမ ပိုဝတ်ဆင်လေ အမျိုးသမီးက သူ့အပေါ် ကျေနပ်မှု ပိုမြင့်မား‌လေ ဖြစ်ကြောင်း ဆိုလိုသည်။ တစ်ဖက်တွင်မူ သူမ နည်းပါးစွာ ဝတ်ဆင်လေ၊ သူမ၏ ကျေနပ်မှု နိမ့်ကျကြောင်း ဆိုလိုသည်။

ဝတ်စားဆင်ယင်ပြီးနောက် မော့ချူးသည် မှန်ထဲတွင် သူမကိုယ်သူမ ကြည့်ကာ ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက်မှ သူမ၏ စကတ်အနားကို ကိုင်ကာ အောက်သို့ ဆင်းလာခဲ့သည်။

သူမ လှေကားမှ ဆင်းလာသည်နှင့် ဧည့်ခန်းထဲတွင် မားမားမတ်မတ် ရပ်နေကြသော မော့ယန်နှင့် အခြားသူများကို မြင်လိုက်ရသည်။ သူတို့တစ်ဦးချင်းစီ၏ မျက်နှာတွင် လေးနက်သော အမူအရာများ ရှိနေကြသည်။ ထိုတိုက်ပွဲဝင်ဟန်သည် တိုက်ပွဲတစ်ခုထက် မည်သို့မျှ မညံ့ပေ။ မော့ချူး မရယ်ဘဲ မနေနိုင်ဘဲ ညင်သာစွာ ခေါ်လိုက်သည်။

"အစ်ကို"

အသံကို ကြားသောအခါ သူ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

သူတို့အနည်းငယ်သည် ထိုနေရာ၌ပင် ကြက်သေသေသွားကြသည်။

သူမသည် အနီရောင်ဂါဝန်ကို ဝတ်ဆင်ထားသောကြောင့် ဖြစ်ကောင်းဖြစ်မည်၊ သူတို့ရှေ့မှ မိန်းကလေးသည် အနည်းငယ် တောက်ပသော မိတ်ကပ်ကိုလည်း လိမ်းထားသည်။ သူမ၏ မျက်လုံးများသည် စွဲမက်ဖွယ်ကောင်းပြီး သူမ၏ နှုတ်ခမ်းများသည် နီရဲကာ သွားများမှာ ဖြူဖွေးနေသည်။ သူမတွင် လူများ မကြည့်ဝံ့သော အလှတရားတစ်ခု အမှန်တကယ် ရှိနေသည်။

"... ဒီဖိနပ်တွေက အရမ်းမမြင့်လွန်းဘူးလား"

မော့ယန်၏ အကြည့်သည် မော့ချူး၏ ခြောက်စင်တီမီတာမြင့်သော ဒေါက်ဖိနပ်ဆီသို့ လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိသွားသည်။ သူ စိုးရိမ်တကြီး မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

"ငါတို့ တခြားတစ်ရံ သွားလဲလိုက်ရင် မကောင်းဘူးလား"

ဤဒေါက်ချွန်သည် သတိမထားလျှင် လိမ်သွားနိုင်သည်ဟု ခံစားရသည်။ မော့ယန်၏ နှလုံးသားသည် ကြည့်ရင်း တုန်လှုပ်လာသည်။

မော့ချူးသည် ဂရုမစိုက်စွာ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

"အဆင်ပြေပါတယ်"

တစ်ဖက်တွင်မူ မိုးကျရွှေကိုယ် စုန့်သည် အပြုံးတစ်ခုကို ဖန်တီးကာ သင့်လျော်သော ထင်မြင်ချက်တစ်ခု ပေးလိုက်သည်။

"မဆိုးပါဘူး၊ ဒီဝတ်စုံက အရမ်းလှတယ်"

ဖျော်ဖြေရေးလောကတွင် အချိန်ကြာမြင့်စွာ နေထိုင်ခဲ့သည့်အလျောက် စုန့်ချင်းစုန့်သည် ဤအနီရောင်ကို ဤမျှ တောက်ပအောင် ဝတ်ဆင်နိုင်သူကို မည်သူ့ကိုမျှ မမြင်ဖူးခဲ့ပေ။ အမှန်စင်စစ် ဤအရောင်သည် လှပသော်လည်း ကောင်းမွန်စွာ ဝတ်ဆင်ရန်မှာ လွယ်ကူလှသည် မဟုတ်ပေ။ တစ်ဖက်တွင်မူ ချူးလေး၏ ဝတ်စုံသည် အလွန် သင့်လျော်လှသည်။ လူတစ်ယောက်နှင့် အဝတ်တစ်စုံသည် တစ်ခုနှင့်တစ်ခု အပြန်အလှန် အားဖြည့်နေသကဲ့သို့ပင်။

ချင်ယွဲ့သည် ပို၍ စကားများသည်။ သူသည် မော့ချူး ကို ဂရုတစိုက် အကဲဖြတ်ကာ ခေါင်းခါရင်း နောက်ပြောင်လိုက်သည်။

"ချူးလေး၊ မင်း နျဉ်ယွိယွမ်ကို တော်တော်လေး ကျေနပ်နေမှာပဲ။ သူက မင်းကို အကုန်ပေးတယ် မဟုတ်လား"

အဖွဲ့ချုပ်တွင် မည်သူမျှ သစ္စာမဆိုသည်မှာ နှစ်တစ်ရာနီးပါး ရှိပြီဖြစ်သည်။ ချင်ယွဲ့ နှင့် အခြားသူများသည် တိကျသော လုပ်ငန်းစဉ်ကို ရှင်းလင်းစွာ မသိကြသော်လည်း ကြယ်ကွန်ယက်တွင် သတင်းအချက်အလက်များ ရှိသည်။ အနည်းငယ် ရှာဖွေပြီးနောက် သတင်းအချက်အလက် အပုံလိုက်ကြီး ထွက်ပေါ်လာသည်။

ရက်အနည်းငယ် ကြည့်ရှုပြီးနောက် သူတို့ နောက်ဆုံးတွင် ဘာတွေဖြစ်နေသည်ကို နားလည်သွားကြသည်။

တောက်! ဘာတွေပြောနေတာလဲ။

မော့ချူးသည် ချင်ယွဲ့ကို မျက်စောင်းထိုးလိုက်သည်။ သူမ စကားမပြောမီ မော့ယန်က သူမကို ဆိုဖာပေါ်သို့ ဂရုတစိုက် ကူညီထိုင်ခိုင်းကာ ညင်သာစွာ အကြံပေးလိုက်သည်။ "မင်း ထိုင်နေသင့်တယ်"

သူ၏ စိုးရိမ်သော အကြည့်သည် သူမ၏ ခြေထောက်ပေါ်မှ ဒေါက်ချွန်ဖိနပ်ပေါ်တွင် ရှိနေသည်။ သူသည် သူမ မတော်တဆ လဲကျသွားမည်ကို စိုးရိမ်နေပုံရသည်။ သူ မညည်းညူဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

"နျဉ်ယွိယွမ်က ဘယ်လိုပစ္စည်းတွေ ရွေးတာလဲ။ သူ ဖိနပ်ပါးတစ်ရံ မရွေးနိုင်ဘူးလား"

'အရာအားလုံး ဝတ်ဆင်ခြင်း' ဓလေ့မှလွဲ၍ 'တံခါးပိတ်ခြင်း' ဓလေ့လည်း ရှိသေးသည်။

ဤသည်မှာ ၂၁ ရာစုရှိ အချို့နေရာများမှ မင်္ဂလာပွဲ အခမ်းအနားများနှင့် အနည်းငယ် ဆင်တူသည်။

အခြေခံအားဖြင့် အမျိုးသမီးဘက်မှ မိသားစုဝင်များသည် သူတို့ အမျိုးသမီးကို တန်ဖိုးထားကြောင်း ပြသရန် အုပ်ထိန်းသူကို တမင်သက်သက် အခက်တွေ့အောင် လုပ်ကြသည်။ သေချာပေါက် ဤသည်မှာ သတိပေးသည့် အရိပ်အမြွက်လည်း ပါဝင်သည် - ကြည့်စမ်း၊ ငါ့သမီးက အိမ်မှာ ဘယ်လောက်တောင် အလိုလိုက်ခံရလဲ၊ မင်း သူ့ရဲ့ အုပ်ထိန်းသူ ဖြစ်လာတာနဲ့ မင်း သူ့ကို ကောင်းကောင်း ဆက်ဆံရမယ်။ မဟုတ်ရင် ဟွန်း။

၂၁ ရာစုတွင် အတွေ့ရအများဆုံး စမ်းသပ်မှုများမှာ 'စာပေစမ်းသပ်မှု' နှင့် 'ကိုယ်ခံပညာစမ်းသပ်မှု' တို့ ဖြစ်သည်။

စာပေစမ်းသပ်မှုသည် စကားထာများ ခန့်မှန်းခြင်း၊ အမျိုးသမီးများ၏ နှစ်သက်မှုအချို့ကို ဖော်ထုတ်ခြင်းသာ ဖြစ်သည်...

ကိုယ်ခံပညာစမ်းသပ်မှုသည် အများအားဖြင့် အမျိုးသားများကို ဒိုက်ထိုးခြင်း၊ ဖားခုန်ခြင်း စသည်တို့ကို ပြုလုပ်ခိုင်းခြင်း ဖြစ်သည်...

သို့သော် ထင်ရှားသည်မှာ... မော့ယန်နှင့် အခြားသူများ၏ လေးနက်သော မျက်နှာများကို ကြည့်ရင်း မော့ချူးသည် သူမ၏ တွန့်သွားသော မျက်ခုံးများကို ပွတ်သပ်ရင်း မနေနိုင်တော့ပေ၊ ဟဲဟဲ။ သူမ၏ အစ်ကိုသည် ထိုရိုးရှင်းသော အရာများဖြင့် မည်သို့ ကျေနပ်နိုင်မည်နည်း။

"စိတ်မပူပါနဲ့။ ဒီပစ္စည်းကိရိယာ အကုန်လုံးနီးပါးကို လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ရက်က ငါ အပြီးသတ်ထားတယ်။"

ချင်ယွဲ့က သူ့ရင်ဘတ်ကို တဒုန်းဒုန်းမြည်အောင် ရိုက်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ခုနကတောင် ငါ အထူးတလည် ကြည့်ခဲ့သေးတယ်။ နျဉ်ယွိယွမ် တံခါးခေါက်လိုက်တာနဲ့ ဟဲဟဲ... ဒီအဆက်မပြတ် 30 V ဗို့အားက သူ့ကို ရှော့ခ်ရိုက်သွားလိမ့်မယ်။ သူ့ရဲ့ တုံ့ပြန်မှုက မြန်ရင်တောင် နောက်မှာ ထောင်ချောက်တွေ အများကြီး ရှိသေးတယ်။ သူ ကောင်းကောင်းကြီး ခံစားရမှာပါ"

"ဟုတ်တယ်၊ နောက်မှာ အားဖြည့်စစ်ကူတွေ ရှိတယ်၊ သွေးရောင်အလင်းသားရဲနဲ့ မြေခွေးပျံလေးပေါ့။ ငါ သူတို့ကို အကြောင်းကြားပြီးပြီ။" မိုးကျရွှေကိုယ် စုန့်၏ ပုံမှန် နွေးထွေးသော မျက်နှာသည် ဤအခိုက်အတန့်တွင် အနက်ရောင် အရိပ်အမြွက်တစ်ခု ဖော်ပြနေသည်။ "သူတို့ တော်တော်လေး ကောင်းကောင်း လုပ်နိုင်လိမ့်မယ်လို့ ငါ ယုံကြည်တယ်"

နောက်ဆုံးတွင် မော့ယန်က မှိန်ဖျော့သော အပြုံးဖြင့် နိဂုံးချုပ်လိုက်သည်။ "ဟုတ်တယ်၊ ဒါဆို နောက်ဆုံးကျရင်တော့ ငါတို့ပေါ် မူတည်သွားပြီ"

ဘေးရှိ မော့ချူးသည် အနည်းငယ် ကျုံ့သွားမိသည်...

မှန်ပေသည်။ သူတို့က ဤမျှကြီးကျယ်စွာ ကစားနေကြတာပင်။

တစ်လွှာပြီးတစ်လွှာ၊ ဤသည်မှာ ပိရမစ်များထဲမှ ဝှက်ထားသော ရတနာကို ရှာဖွေရသကဲ့သို့ ခက်ခဲလုနီးပါး ဖြစ်နေသည်။

သို့သော် နျဉ်ယွိယွမ်ကို ဒုက္ခရောက်အောင် လုပ်နိုင်ခြင်းအတွက်... အကြောင်းရင်းတစ်စုံတစ်ရာကြောင့် မော့ချူးသည်လည်း မျှော်လင့်နေမိသည်။

ရုတ်တရက် ချင်ယွဲ့ ၏ မျက်လုံးများ လင်းလက်သွားသည်။ သူ ပြုံးလိုက်ပြီး တံခါးဝရှိ ကင်မရာကို မျက်တောင်မခတ်ဘဲ စိုက်ကြည့်နေသည်။

"လာနေပြီ၊ လာနေပြီ"

နျဉ်ယွိယွမ်သည်လည်း ယနေ့ အနီရောင်ရင့်ရင့် ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။

သူသည် ဤကဲ့သို့ မျက်စိကျစရာ အရောင်ကို မည်သည့်အခါကမျှ မဝတ်ဆင်ခဲ့ဖူးပေ။ မော့ချူးက အနည်းငယ် အဆင်မပြေဖြစ်မည်ဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း ယခု ကြည့်လိုက်သောအခါ ဤလူသည် အနီရောင်နှင့် တော်တော်လေး လိုက်ဖက်သည်ကို သိလိုက်ရသည်။ အမှန်ပင်၊ သူသည် 'ရုပ်ချောရင် ဘာဝတ်ဝတ် ကြည့်ကောင်းတယ်' ဟူသော စကားပုံဟောင်းကို အတည်ပြုနေသည်။

"ခေါက်တော့မယ်" နျဉ်ယွိယွမ်၏ ညာဘက်လက် ဆန့်ထွက်လာတော့မည်ကို ကြည့်ရင်း ချင်ယွဲ့သည် သူ့ မျက်နှာပေါ်မှ ပီတိကို မထိန်းနိုင်တော့ပေ။ သူ့ ပါးစပ်သည် ဟလုနီးပါး ဖြစ်နေသည်။

နျဉ်ယွိယွမ်၏ လက်သည် တံခါးကို ထိပြီး လျှပ်စစ်ခလုတ်ကို ဖွင့်မိတော့မည်ကို မြင်သောအခါ ရလဒ်မှာ ၀.၀၀၁ မီတာအကွာတွင် ဤလူသည် သူ၏ လက်ကို ပြန်ဆွဲလိုက်ရာ ချင်ယွဲ့ စိတ်ပျက်စွာဖြင့် ရှည်လျားသော သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို ချလိုက်ရသည်။

"ဟင်း..." ဘယ်လိုတောင် နှမြောစရာကောင်းလိုက်လဲ?? ဘာဖြစ်လို့ လက်ကို ပြန်ရုတ်သွားရတာလဲ။

စုန့်ချင်းစုန့်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ "ဖြစ်နိုင်တာက... နျဉ်ယွိယွမ်က သိသွားတာလား"

“ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ” ချင်ယွဲ့ က ခေါင်းကို လှည့်လိုက်သည်။

"ဒါက ငါကိုယ်တိုင် တပ်ဆင်ထားတဲ့ စနစ်ပဲ။ နျဉ်ယွိယွမ် သိသွားဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ဘူး"

သူ ဤသို့ပြောသော်လည်း ချင်ယွဲ့ ၏ နှလုံးသားသည် တဒိတ်ဒိတ် ခုန်နေသည်။ အခြားတစ်ယောက်ဆိုလျှင် သူတို့ အမှန်ပင် မမြင်နိုင်ပေ၊ သို့သော် နျဉ်ယွိယွမ် သာဆိုလျှင်...

မော့ယန်က ဂရုမစိုက်စွာ ဖြည့်စွက်ပြောလိုက်သည်။

"သူ နောက်ဆုံးတော့ တံခါးဖွင့်ရမှာပဲ"

သူ၏ စကားများသည် သူ၏ ဘေးမှ လူနှစ်ယောက်၏ မျက်လုံးများကို ချက်ချင်း လင်းလက်သွားစေသည်။

ဟုတ်တယ်လေ။ သူ မော့ချူးကို ခေါ်သွားချင်ရင် ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် တံခါးခေါက်ရမှာပဲ မဟုတ်လား။

ချင်ယွဲ့ လျှပ်စစ်ကို ဆွဲဆောင်ရန် အသုံးပြုသော ပစ္စည်းများသည် နောက်ဆုံးပေါ်များ ဖြစ်သည်။ လျှပ်စစ်ကာပစ္စည်းဟူ၍ မရှိပေ။ သူ ထိလိုက်သည်နှင့် လူ့ခန္ဓာကိုယ်၏ မည်သည့်အစိတ်အပိုင်း သို့မဟုတ် မည်သည့်အရာနှင့် ခြားထားသည်ဖြစ်စေ သူသည် 30-volt လျှပ်စစ်၏ 'ပြင်းထန်သော နမ်းရှုံ့ပွေ့ဖက်ခြင်း' ကို ခံရမည်ဖြစ်သည်။ ထိုအကျိုးသက်ရောက်မှုသည် အလွန်ပင် ပြင်းထန်လှသည်။

တစ်ဖက်တွင် သူတို့၏ မျက်လုံးများသည် တောက်လောင်နေသည်။

တစ်ဖက်တွင်မူ နျဉ်ယွိယွမ်သည် နောက်ဆုံးတွင် လှုပ်ရှားမှုအချို့ ပြုလုပ်လိုက်သည်။

သူသည် ပထမဦးစွာ တံခါးဝရှိ အလွန်သေးငယ်သော ကင်မရာကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ ပါးစပ်သည် အနည်းငယ် ဟသွားကာ ခလုတ်ခုံကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဖွင့်လိုက်သည်...

အခန်းထဲမှ လူများသည် နျဉ်ယွိယွမ်၏ ဤလုပ်ရပ်ကြောင့် ရှုပ်ထွေးသွားကြသည်။ သူ သူမကို ခေါ်ရန် အမြန်မဝင်ဘဲ အဘယ်ကြောင့် ခလုတ်ခုံ နှင့် ကစားနေရသနည်း။

မော့ယန်သည် ရုတ်တရက် သူ၏ မျက်လုံးများကို ကျဉ်းမြောင်းလိုက်သည်။ "နျဉ်ယွိယွမ် ပါးစပ်နဲ့ ဘာပြောလိုက်တာလဲ"

မိုးကျရွှေကိုယ် စုန့်လည်း သတိပြုမိသွားပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ "နျဉ်ယွိယွမ်က ခုနက ငါတို့ရဲ့ ကင်မရာ‌ သေးသေးလေးကို မြင်သွားတာလား"

အလွန်သေးငယ်သော ကင်မရာဆိုတာဘာလဲ။ နာမည်တွင် ဖော်ပြထားသည့်အတိုင်း ကင်မရာသည် ဆန်စေ့တစ်စေ့ထက် အဆရာပေါင်းများစွာ သေးငယ်သော ကင်မရာဖြစ်သည်။

လော့ဂျစ်ကျကျ ပြောရရင် သာမန်မျက်စိဖြင့် မမြင်နိုင်သင့်ပေ။ နျဉ်ယွိယွမ် မည်သို့ မြင်နိုင်မည်နည်း။

တစ်ဖက်တွင်မူ မော့ချူးသည် သူမ၏ နှုတ်ခမ်းများကို မစေ့ဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။ မြင်ကွင်းသည် လျှပ်တပြက် ဖြတ်သွားသော်လည်း နျဉ်ယွိယွမ် ခုနက ဘာပြောသည်ကို သူမ ရှင်းလင်းစွာ မြင်လိုက်ရသည်။ သူပြောသည်မှာ .. ကိုယ့်ကို စောင့်နေ။ သူမ၏ နှလုံးသားသည် အနည်းငယ် ချိုမြိန်သွားသည်။

စုန့်ချင်းစုန့်နှင့် အခြားသူများ ဤပြဿနာကို မစဉ်းစားမီ နျဉ်ယွိယွမ်သည် ရုတ်တရက် တံခါးကို ထိကာ တံခါးဘဲလ်ကို တီးရန် လက်လှမ်းလိုက်သည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

သူတို့၏ မျက်လုံးများသည် ချက်ချင်း ပြူးကျယ်သွားသည်။

နျဉ်ယွိယွမ် တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ခါသွားအောင် လျှပ်စစ်ရှော့ခ်ရိုက်ခံရမည်ဟု စဉ်းစားလိုက်သောအခါ အဘယ်ကြောင့် သူတို့ ဤမျှ ကောင်းသည်ဟု ခံစားရသနည်း။

နောက်ဆုံးတွင်...

ဒင်ဒေါင် —

တံခါးဘဲလ်သည် ပျော်ရွှင်စွာ မြည်နေဆဲဖြစ်သည်။ နျဉ်ယွိယွမ်သည် ထင်းရှူးပင်ကဲ့သို့ တံခါးအပြင်ဘက်တွင် ရပ်နေဆဲဖြစ်ပြီး ထူးချွန်ပြောင်မြောက်လွန်းနေသည်။

ပွဲကြည့်ရန် စောင့်နေသော လူများသည် ကြက်သေသေသွားကြသည်။

ဘာဖြစ်သွားတာလဲ။

ချင်ယွဲ့သည် မယုံကြည်နိုင်ဆုံးသူ ဖြစ်သည်။ သူသည် စနစ်ကို ကိုယ်တိုင် တပ်ဆင်ခဲ့ပြီး ပြဿနာ လုံးဝမရှိကြောင်း အာမခံခဲ့သည်။ အဘယ်ကြောင့် နျဉ်ယွိယွမ် နှင့် တွေ့သောအခါ စက်အာနိသင် ပျောက်ဆုံးသွားရသနည်း။

သူသည် စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စွာဖြင့် ခေါင်းကို ကုတ်လိုက်သည်။ ချင်ယွဲ့သည် သူ၏ အချိန်နှင့် တပြေးညီ 3D ကိရိယာလမ်းကြောင်းကို လျင်မြန်စွာ ဆွဲထုတ်ကာ ဂရုတစိုက် ကြည့်လိုက်သည်။

All Chapters