ငါးကြင်းနီ
Vol. 2 Ch. 16
ချိတ်ကို ရုတ်တရက်ကိုက်ဆွဲလိုက်ခြင်းက လုချင်းကို အမှတ်မထင်ဖြစ်သွားစေခဲ့သည်။
ကံကောင်းစွာပင်၊ သူ၏နှစ်ပေါင်းများစွာ ငါးမျှားအတွေ့အကြုံနှင့်အတူ၊ သူ၏တုံ့ပြန်မှုသည်လည်း လျင်မြန်လှ၏။
တစ်ခဏအတွင်းမှာပင်၊ သူသည် ငါးမျှားတံကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်လိုက်ကာ ကိုယ်ကို တည်ငြိမ်အောင်ထိန်းလိုက်ပြီး၊ သူနှင့်ငါးမျှားတံနှစ်ခုလုံး ရေထဲသို့ဆွဲချမခံရအောင် တားဆီးလိုက်သည်။
ဤတစ်ကြိမ်ဆွဲအားသည် ယခင်ကျောက်ငါးပြာထက် မလျော့ပေ!
"တကယ်ပါပဲ ၊ ဒီကမ္ဘာက ငါးတွေအားလုံးက အလစ်ဝင်တိုက်ရတာ အဲ့လောက်တောင် ကြိုက်ကြတာလားဟ"
ငါးမျှားတံပေါ်မှ ဆွဲအားကို ခံစားရင်း၊ လုချင်းသည် မရယ်ဘဲမနေနိုင်တော့ပေ။
ဝါရင့်ငါးမျှားသမားတစ်ဦးအနေဖြင့်၊ သူသည် ယနေ့တွင် နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် လှည့်စားခံရလုနီးပါးဖြစ်ခဲ့ပြီး၊ သူကိုယ်တိုင်ပင် ငါးစာဖြစ်လုနီးပါးဖြစ်ခဲ့သည်။
ဤအခြားကမ္ဘာရှိ ရေကန်ထဲမှငါးများတွင် သတိပေးချက်မရှိဘဲ ငါးစာကို တိုက်ခိုက်သည့် ထူးခြားသောနည်းလမ်းတစ်ခုရှိပြီး၊ မကြာခဏဆိုသလို အစပျိုးခြင်းမရှိဘဲ အလစ်ဝင်တိုက်ခိုက်တတ်ကြသည်။
သူ့မှာသာ အတွေ့အကြုံတွေအများကြီးမရှိခဲ့လျှင်၊ သူသည်လည်းပဲ ထိုအကွက်ထဲသို့ ကျရောက်သွားနိုင်ပေသည်။
သို့သော် ယခု ပထမဆုံးအလစ်ဝင်တိုက်ခိုက်မှု မအောင်မြင်ခဲ့သည့်အတွက်၊ ငါးကို ဆွဲတင်ရမည့်အချိန် ရောက်ရှိလာပြီပင်!
လုချင်းသည် ငါးမျှားတံကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့်ဆုပ်ကိုင်ကာ၊ ငါးမျှားတံမှလာသောအား၏ ပြောင်းလဲမှုများကို အဆက်မပြတ်ခံစားရင်း၊ ထိုအတိုင်းတုံ့ပြန်ကာ၊ ရေအောက်မှငါးနှင့် တိုက်ပွဲအသစ်တစ်ပွဲကို စတင်လိုက်တော့၏။
အချိန်အတန်ကြာ အားအင်အပြည့်ဖြင့် တိုက်ခိုက်ခဲ့ပြီးနောက်၊ လုချင်းသည် တစ်ခုခု မှားယွင်းနေသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။
အစပိုင်းတွင်တော့ သူသည် ငါးစာအားလာဟပ်သောငါးအား ကျောက်ငါးပြာကဲ့သို့သော အခြားငါးကြီးတစ်ကောင်ဖြစ်မည်ဟု ထင်မှတ်ခဲ့တာပင်။
အစပိုင်းဆွဲအားသည် အမှန်ပင် အားကောင်းခဲ့သည်။
သို့သော်လည်း သူသည် မကြာမီတွင် ခြားနားသောအရာတစ်ခုကို သိရှိလာခဲ့သည်။
ကျောက်ငါးပြာနှင့်မတူဘဲ၊ ၎င်းသည် အားကောင်းပြီး အဆက်မပြတ်အားထုတ်လေ့ရှိသော်လည်း၊ ဤငါးအသစ်သည် အစပိုင်းတွင်သာ အားကောင်းကာ ခံနိုင်ရည်မရှိပေ။
လုချင်းသည် အစပိုင်း အားအကြီးစားနှင့်တိုက်ခိုက်မှုကိုသာ တည်ငြိမ်အောင်ထိန်းနိုင်သရွေ့၊ ယင်းအားသည်လည်း လျင်မြန်စွာအားနည်းသွားလိမ့်မည်။
၎င်းသည် အစပိုင်းအားကောင်းသော်လည်း ၊ ကြာရှည်မခံနိုင်သော ငါးအမျိုးအစားဖြစ်၏။
သူ၏အတွေ့အကြုံအရ၊ လုချင်းသည် ရေအောက်မှငါးသည် သူအစပိုင်းကထင်ထားသလောက် မကြီးမားလောက် ဟူ၍ ခန့်မှန်းလိုက်သည်။
ထိုအစား၊ ၎င်းသည် အလွန်လျင်မြန်စွာကူးခတ်နိုင်ပြီး၊ အစပိုင်းတိုက်ခိုက်မှု၌သာ ကြီးမားသောအားကိုစိုက်ထုတ်နိုင်သော ငါးဖြစ်သော်လည်း၊ အရွယ်အစားမှာမူ မကြီးမားပေ။
ဤသည်ကိုသိရှိသွားသောအခါ၊ လုချင်းသည် ပို၍စိတ်အေးသွားခဲ့သည်။
မြန်ဆန်စွာကူးခတ်နိုင်သည့် ငါးများသည် ကျောက်ငါးပြာကဲ့သို့သော ငါးကြီးများထက်စာရင် ကိုင်တွယ်ရ ပိုမိုလွယ်ကူလှသည်ပင်။
ကျောက်ငါးပြာတွင် ကြီးမားသောခွန်အားရှိသဖြင့် အခိုက်အတန့်တိုင်းတွင် သတိထားကိုင်တွယ်ရန်လိုအပ်သည့်အပြင် ခံနိုင်ရည်ကောင်းမွန်သည့်ငါး ဖြစ်သည့်အတွက်ကြောင့် တိုက်ပွဲအား နှစ်ဖက်စလုံးအတွက် စိတ်ရှည်သည်းခံမှုစမ်းသပ်ပွဲတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲစေခဲ့သည်။
ထိုနှင့်ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် လျင်မြန်စွာကူးခတ်နိုင်သည့် ငါးနှင့်ဆိုလျှင်တော့ ၊ အစပိုင်းရုန်းကန်မှုကို ထိန်းချုပ်နိုင်သည်နှင့်၊ ၎င်း၏ခွန်အားသည်လည်း လျင်မြန်စွာလျော့နည်းသွားပြီး၊ လွတ်မြောက်နိုင်ရန် မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။
အရာအားလုံးသည် လုချင်းမျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် ဖြစ်ပျက်သွားခဲ့သည်။
ငါး၏ရုန်းကန်အားကို နောက်ထပ်အကြိမ်အနည်းငယ် တည်ငြိမ်အောင်ထိန်းပြီးနောက်၊လုချင်းသည် ၎င်း၏အားအတန်လျော့သွားသည်ကို ရှင်းလင်းစွာခံစားလိုက်ရသည်။
ထို့နောက် အချိန်အတန်ကြာ ဆွဲငင်ပြီးနောက်၊ လုချင်းသည် ငါး၏ပုံသဏ္ဌာန်ကို မြင်လိုက်ရသည်။
"အနီရောင်ငါးလား"
ငါးသည် ရေထဲမှထွက်ပေါ်လာသောအခါ၌ ၊ လုချင်းတစ်ယောက် မှင်သက်သွားခဲ့သည်။
၎င်းသည် တောက်ပသော၊ မီးလျှံကဲ့သို့ အနီရောင်ဖြစ်နေလေသည်။
ထူးခြားဆန်းကြယ်တဲ့ ငါးတစ်ကောင်ဆိုတာ လုံးဝကို သံသယဖြစ်စရာကိုမရှိဘူးဟေ့!
ဤသို့သော တောက်ပသည့် အနီရောင်ကိုမြင်သောအခါ၊ လုချင်း၏နှလုံးသည် စိတ်လှုပ်ရှားမှုဖြင့် ခုန်ပေါက်သွားခဲ့သည်။
ထိုအချိန်မှာပင် သူသည် ငါး၏အရွယ်အစားမှာ မကြီးမားဘဲ၊ စင်တီမီတာနှစ်ဆယ်မှ သုံးဆယ်ခန့်သာ ရှည်လျားသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။
ပိုမိုယုံကြည်မှုရှိလာသော လုချင်းမှာ စိတ်အေးလက်အေးဖြစ်သွားပြီး၊ ငါးနှင့် အလွယ်လိုက် ကစားနေလိုက်သည်။
မကြာမီမှာပင်၊ ငါးသည်လည်း ပင်ပန်းနွမ်းနယ်သွားပြီး၊ ကုန်းပေါ်သို့ ဆွဲတင်ခံလိုက်ရတော့၏။
"ကိုကို၊ ဒီငါးလေးက လှလိုက်တာ!"
ရှောင်ယန်၏မျက်လုံးများသည် မြက်ခင်းပေါ်ရှိငါးကို ကြည့်ရင်း တောက်ပသွားခဲ့သည်။
"တကယ် လှတယ်"
ငါးကို ရှင်းလင်းစွာမြင်တွေ့ရသောအခါ၊ လုချင်းသည် ၎င်းကိုမချီးကျူးဘဲမနေနိုင်တော့ပေ။
အသစ်ဖမ်းမိသောငါးသည် တစ်ပေခန့်ရှည်လျားပြီး၊ သွယ်လျကာ၊ သူ၏ယခင်ဘဝက ကမ္ဘာရှိ ငါးကြင်းနှင့်တူ၏။
၎င်း၏နှုတ်ခမ်းထောင့်များတွင် ရှည်လျားပြီး လှပလှသော နှုတ်ခမ်းမွေးနှစ်ချောင်းရှိပြီး၊ ၎င်း၏အမြီးမှာမူ ပန်းပွင့်တစ်ပွင့်နှင့်တူ၏။
မီးလျှံကဲ့သို့အနီရောင်အကြေးခွံများနှင့်အတူ၊ ငါးတစ်ကောင်လုံးသည် အလွန်လှပတင့်တယ်နေခဲ့သည်။
ခဏတာလေ့လာကြည့်ရှုပြီးနောက်၊ ငါးနှင့်ပတ်သက်သော အချက်အလက်များသည် လုချင်း၏စိတ်ထဲတွင် ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။
[ငါးကြင်းနီ : အနီရောင်အကြေးခွံများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထားသော ထူးခြားဆန်းကြယ်သောငါးတစ်ကောင်၊ အလွန်လျင်မြန်သည်။]
[ဝိညာဉ်စွမ်းအင်အနည်းငယ်ပါဝင်ပြီး၊ ၎င်း၏အသားမှာ အာဟာရပြည့်ဝပြီး အရသာရှိလှသည်။ ၎င်း၏အကြေးခွံများကိုလည်း ဆေးဝါးအဖြစ်အသုံးပြုနိုင်သည်။]
[စနစ်တကျပြုစုပျိုးထောင်ပါက၊ ငါးကြင်းနီသည် ဝိညာဉ်ငါးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲရန် အခွင့်အရေးရှိသည်ဟု ဆိုကြသည်။]
ဤဖော်ပြချက်များနှင့်အတူ၊ ငါးထံမှ အနီရောင်အရိပ်အယောင်ပါသော အဖြူရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ထုတ်လွှတ်နေခဲ့သည်။
"အနီရောင်အလင်းတန်းလား"
အစပိုင်းတွင်တော့ လုချင်းသည် သူ မှားမြင်သည်ဟုတောင် ထင်ခဲ့တာပင်။
အနီရောင်အလင်းတန်းသည် ငါးကြင်းနီ၏ အကြေးခွံများမှ ရောင်ပြန်ဟပ်တာဖြစ်လောက်မည် ဟူ၍ ထင်မှတ်ခဲ့ပါ၏။
သို့သော် အနီးကပ်စစ်ဆေးကြည့်ရှုသောအခါ၊ ၎င်းသည် အကြေးခွံများမှ ရောင်ပြန်ဟပ်ခြင်းသက်သက်မဟုတ်ဘဲ၊ သူ၏နတ်မျက်စိစွမ်းရည်ကသာမြင်နိုင်သော စစ်မှန်သောအလင်းရောင်ဖြစ်နေကာ ပစ္စည်း၏အဆင့်ကို ညွှန်ပြနေသည်ကို သူအတည်ပြုနိုင်ခဲ့သည်။
ဤသည်မှာ ငါးကြင်းနီသည် သာမန်အဖြူရောင်အလင်းအဆင့်ပစ္စည်းတစ်ခုသာ မဟုတ်သည်ကို ဆိုလိုသည်။
၎င်းသည် အဖြူရောင်နှင့်အနီရောင်အလင်းအဆင့်များကြားတွင် တည်ရှိသော ထူးဆန်းသောငါးတစ်ကောင်ဖြစ်၏။
ထို့ကြောင့် ၎င်းတွင် ဖော်ပြချက်သုံးကြောင်းရှိခြင်းမှာ အံ့ဩစရာမဟုတ်တော့။
သာမန်အဖြူရောင်အလင်းပစ္စည်းများတွင် ပုံမှန်အားဖြင့် ဖော်ပြချက်နှစ်ကြောင်းသာရှိသည်ပင်။
သူသည် ချက်ချင်းပင် ဖော်ပြချက်၏တတိယကြောင်းကို အာရုံစိုက်လိုက်သည်။
"ဝိညာဉ်ငါးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲရန် အခွင့်အရေးရှိသည်…" လုချင်းသည် တတိယကြောင်းကိုဖတ်ရင်း စဉ်းစားနေမိသည်။ "ဒီတော့ ဝိညာဉ်ငါးက ထူးဆန်းတဲ့ငါးထက်တောင် အဆင့်ပိုမြင့်တယ်လို့ ဆိုလိုတာလား"
သူသည် သမားတော်ကြီးပေးသော နှင်းပိုးမျှင်ကို ရုတ်တရက်သတိရလိုက်သည်။
နှင်းပိုးမျှင်သည် အနီရောင်အလင်းအဆင့်ရတနာတစ်ခုဖြစ်နေပြီ၊ ထိုသို့သောရတနာကိုထုတ်လုပ်သော နှင်းပိုးကောင်သည်လည်း ဝိညာဉ်ပိုးကောင်ဖြစ်နိုင်ပေသည်။
ကံမကောင်းစွာဖြင့် ၊ ဤယူဆချက်ကို လောလောဆယ်တွင် အတည်မပြုနိုင်ပေ။
သမားတော်ကြီးပင်လျှင် နှင်းပိုးမျှင်၏မူလအစကိုမသိသောကြောင့်၊ လုချင်းမှာ အကြံဉာဏ်တောင်းရန် မည်သူမျှမရှိပေ။
ထို့ကြောင့်၊ ဒုတိယကြောင်း၏ဖော်ပြချက်သည် တတိယကြောင်းထက် သူ့အတွက် ပို၍အသုံးဝင်သည်။
"အရမ်းကို အာဟာရပြည့်ဝစေပြီး အရသာရှိတဲ့အသားတဲ့လား…"
အချက်အလက်ကိုဖတ်ရင်း၊ လုချင်းသည် မပြုံးဘဲမနေနိုင်တော့ပေ။
နောက်ဆုံးတွင် သူသည် မနက်ဖြန်သမားတော်ကြီးထံ သွားရောက်လည်ပတ်ရန် သင့်တော်သောလက်ဆောင်တစ်ခုကို ရရှိခဲ့ပြီပင်။
မူလက သူသည် အခြားဖမ်းမိသည့်အရာများမရှိလျှင် ကျောက်ငါးပြာကို ယူသွားရန် စီစဉ်ထားခဲ့သည်။
သို့သော် ယခုတွင်တော့ ငါးကြင်းနီသည် ရှင်းလင်းစွာပင် ပိုမိုတန်ဖိုးကြီးမားသည်။
ထို့အပြင် ၎င်း၏အရွယ်အစားမှာ လက်ဆောင်အဖြစ်ပေးရန် ပိုမိုသင့်တော်စေသည်။
ဤသို့တွေးမိသည်နှင့်၊ လုချင်းသည် လျင်မြန်စွာပင် ကျောက်ငါးပြာကိုထုတ်ကာ ငါးကြင်းနီကို ပုံးထဲသို့ထည့်လိုက်သည်။
၎င်းအား လက်ဆောင်အဖြစ် ပေးရန်ရည်ရွယ်ထားသောကြောင့်၊ သူသည် ၎င်းကိုသေသွားခွင့်မပြုနိုင်ပေ။
ကံကောင်းစွာပင် ငါးကြင်းနီသည် ၎င်း၏ထူးခြားဆန်းကြယ်သောသဘာဝနှင့် ထိုက်တန်ခဲ့သည်။ ၎င်းသည် ရုန်းကန်မှုကြောင့် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေလျက်ဖြင့် မြက်ခင်းပေါ်တွင် ခဏတာနေခဲ့ရသော်လည်း၊ ရေထဲသို့ပြန်ရောက်သောအခါ၌ ချက်ချင်းပင် အားရပါးရကူးခတ်လာခဲ့သည်။
၎င်း၏သက်စောင့်ဓာတ်က ထူးခြားစွာပင် အားကောင်းလှသည်။
ငါးကြင်းနီကို လက်ထဲရရှိပြီးနောက်၊ လုချင်းသည် ဆက်လက်ငါးမျှားရန် မဆုံးဖြတ်တော့ပေ။
ငါးကြီးနှစ်ကောင်နှင့် တိုက်ခိုက်ပြီးနောက်၊ သူသည်လည်း ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေခဲ့ပြီဖြစ်၏။
သူ ဆက်လက်ငါးမျှားလျှင်ပင်၊ နောက်တစ်ကောင်ကို ဆွဲတင်ရန် ခွန်အားရှိမည်မဟုတ်ပေ။
ထို့ကြောင့် အခြေအနေကောင်းနေတုန်း ရပ်တန့်လိုက်ခြင်းသည် အကောင်းဆုံးဖြစ်၏။
"ရှောင်ယန်၊ ပြန်ဖို့ပြင်ဆင်ကြရအောင်"
လက်လှမ်းမီရာပစ္စည်းများကိုအသုံးပြု၍၊ လုချင်းသည် ကျောက်ငါးပြာကိုချည်နှောင်ရန် မြက်ကြိုးတစ်ချောင်းကို သုံးလိုက််ကာ၊ ၎င်းကို သူ၏ကျောပေါ်သို့ပိုးတင်လိုက်သည်။
လက်တစ်ဖက်တွင် ပုံးတစ်လုံး၊ အခြားလက်တွင်တော့ ဓားတစ်ချောင်းနှင့် ငါးမျှားတံတစ်ချောင်းကိုင်ကာ၊ သူသည် ရှောင်ယန်ဘက်သို့လှည့်လိုက်သည်။
"ကိုကို၊ ညီမလေးလည်း ကူသယ်ပေးမယ်လေ"
ရှောင်ယန်သည် သူမ၏အစ်ကိုကိုကြည့်ရင်း၊ သူမအစ်ကို ဤမျှများသောအရာများကိုသယ်ဆောင်နေရသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ စိတ်မကောင်းဖြစ်နေမိသည်။
"ကောင်းပြီလေ"
လုချင်းသည် အနည်းငယ်လျှောက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက်၌ ပစ္စည်းအားလုံးကိုကိုင်တွယ်ရန် အမှန်ပင်ခက်ခဲသည်ကို သိရှိလိုက်ရသည်။
ခဏတာစဉ်းစားပြီးနောက်၊ သူသည် တီကောင်များထည့်ထားသော ဝါးပုံးကို ရှောင်ယန်၏လည်ပင်းတွင် ဆွဲပေးလိုက်သည်။
ထို့နောက်တွင်တော့ သူသည် ငါးမျှားတံကို သူမ၏ပခုံးပေါ်တွင် တင်ပေးလိုက်၏။
"ရှောင်ယန်၊ ဒီငါးမျှားတံကိုသယ်သွားပြီး သေချာလမ်းလျှောက်နော်၊ ချော်မလဲစေနဲ့"
"ဟုတ်ကဲ့၊ သိပါပြီ!" ကလေးမလေးက လေးနက်စွာခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
ထိုသို့ဖြင့် မောင်နှမနှစ်ယောက်သည် တစ်ယောက်က ငါးကို ပိုး၊ အခြားတစ်ယောက်က ငါးမျှားတံကို သယ်ကာ၊ ခက်ခက်ခဲခဲပြန်လာခဲ့ကြသည်။
ငါးငယ်လေးများကို ဖမ်းရာနေရာ၌ရှိနေသော ရွာသားများသည် တစ်ယောက်ကြီး ၊ တစ်ယောက်ငယ် ပုံရိပ်နှစ်ခု ပြန်လာနေသည်ကိုမြင်သောအခါ၌ အံ့ဩမှင်သက်သွားကြတော့သည်။
....
...