သူ မဟုတ်ဘူး

အမျိုးသမီး အစေခံများက ကြည့်ရန် ပြေးဝင် လာကြသည်။ သူတို့မြင်လိုက်ရသည်က ဒုတိယသခင်မလေး သုန့်ယိယွင် အဓမ္မပြုကျင့် ခံလိုက်ရသလိုပင်။

အော်ဟစ်သံများက သုန့် မိသားစုရှိ လူတိုင်းကို နိုးထစေခဲ့သည်။

တစ်နာရီလောက်ကြာတော့ အခန်းထဲတွင် ငိုသံ များနှင့် ပြည့်နေသည်။ သခင်မသုန့်သည် သူမ၏ လင်ပါသမီးလေးကို ရင်ခွင်ထဲတွင် ထားကာ သူမ၏ နှလုံးသားမှာ ပြင်းထန်စွာ နာကျင်နေသည်။ သုန့်ယိယွင်လည်း နိုးလာ ပြီဖြစ်သည်။ သူမ ဘာမှ မခံစားရသော် လည်း...

အဖြစ်အပျက်ကြောင့် သူမ ကြက်သေသေ သွားသည်။

"နင် ငါ့ကိုပြောမှာလား မပြောဘူးလား! ကျူးလွန်တဲ့သူက ဘယ်သူလဲ။ သူက ရဲတင်းပြီး အိမ်တော်ထဲကို ၀င်ပြီး ဒီလို... အရှက်မရှိတဲ့အရာတွေကို လုပ်ရဲ တယ်!" သုန့်သခင်ကြီးသည် သူ့ဒေါသကို မထိန်းနိုင်ပေ။

“သမီး မလုပ်ခဲ့ဘူး…” သုန့်ယိယွင်က ခေါင်းခါလိုက်သည်။ “အဖေ၊ သမီး ဘာမှ မသိဘူး… အဖေ သမီးကို လိမ်နေတာ မဟုတ်လား။ သမီးက ဘယ်လိုလုပ်… မဖြစ်နိုင်ဘူး!"

“နင် နင့်အစ်မလို ဘယ်အချိန်မှ စဥ်းစားဥာဏ် ရှိလာမှာလဲ။" သုန့်သခင်ကြီးသည် အလွန်ဒေါသထွက် နေသဖြင့် တုန်လှုပ်နေလေသည်။

"တကယ်လို့ နင် ငါ့ကို အမှန်အတိုင်း မပြောရင် နင့်အစ်မကို အရှက်မရစေအောင်လို့ ငါ နင့်ကို အဆိပ်ပြင်း တဲ့ ဝိုင်တစ်ခွက်နဲ့ သေအောင်အဆိပ်ခတ်ပစ် မယ်!"

သုန့်ယိယွင်၏ မျက်လုံးများမှာလည်း ဒေါသ ကြောင့် နီရဲနေသည်။

သူမ ဘာမှ မလုပ်ခဲ့ပေ၊ သူတို့က ဘာလို့ သူမကို မယုံကြတာလဲ!

ထို့အပြင် သူမ၏အိမ်ထဲတွင် သူခိုး တစ်ယောက် ရှိ၍ အဓမ္မပြုကျင့်ခံခဲ့ရသည်။ သူ့အဖေက သူမအတွက် ဘာကြောင့် မစုံစမ်း ပေးတာလဲ!

“အဖေ၊ ညီမလေးကို ဒီလိုတွေ မပြောပါနဲ့။ သူမလည်း ဒီလိုမဖြစ်ချင်လောက်ပါဘူး။ အဲဒီလူက

ရန်မူတော့ သူမက မခုခံရဲခဲ့လို့ဖြစ်မှာပါ…” သုန့်ရှီးယွင်က ရှေ့မှာ ရပ်လိုက်သည်။

သခင်မသုန့်သည် သူမ၏ အမည်ခံ အကြီးဆုံးသမီးကို ကြည့်ရင်း သူမ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် နာကြည်းမှုများ ပြည့်နှက် နေသည်။

သူမ၏ ဒုတိယသမီးသည် သူမ၏သမီးအရင်း မဟုတ်သော်လည်း သူမကိုယ်တိုင် ပြုစုပျိုးထောင် ပေးခဲ့သည်။ သူမ၏ ပင်ကိုယ်စရိုက်က ရိုးရှင်း ပြီး သူမ၏အစ်မ ရှီးယွင်နှင့် မတူပေ။

"နင်... အဲဒီလူက ဘယ်သူလဲဆိုတာ သိလား!" သုန့်သခင်ကြီးသည် သူ့သမီးအကြီးဆုံးရှေ့တွင် ဒေါသကို ထိန်းချုပ်ရန် ခက်ခက်ခဲခဲ ကြိုးစားခဲ့သည်။

“သမီး-သမီး မသေချာဘူး…” သုန့်ရှီးယွင်က စိတ်ပူနေပုံရသည်။

"နင်က ငါ့ကို ထိခိုက်စေခဲ့တာပဲ။ နင်လား။ ငါက နင့်အစ်မအရင်းပါ မှတ်မိလား! နင် ငါ့ကို ဘာလို့ ထပ်ခါထပ်ခါ နှိပ်စက်နေတာလဲ!" သူမ၏ အစ်မစကားကိုကြားတော့ သုန့်ယိယွင်က ဘာလို့ နားမလည်ဘဲနေမည်လဲ။

သူမက မသေချာဘူးဆိုတော့ ဘာပြောချင်တာလဲ!

သုန့်ရှီးယွင်၏ မျက်နှာသည် ဝမ်းနည်းမှုဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ “ညီမလေး၊ ငါ နင့်ကို ထောင်ဖမ်းဖို့ ကြိုးစားနေတာမဟုတ်ဘူး။ ဒီလိုမျိုး ဖြစ်ပျက်ပြီးတဲ့နောက်မှာ ငါ ဒါကို ဖုံးကွယ်လို့ မရတော့တာကြောင့်ပါ။ ခြံဝင်းထဲမှာ ဒါကိုကြားလိုက်တဲ့ အမျိုးသမီး အစေခံတွေနဲ့ အထိန်းတော်တွေ အများကြီးရှိတယ်။ တစ်ယောက်ယောက်က

သတင်းဖြန့်လိုက်ရင် နင်နာမည်မပျက်ဘူးလား။ နင် ဘာလို့… ၀န်ခံ ပြီး ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း လက်မထပ်တာလဲ။ ဒါက တိတ်တိတ်လေး ခိုးလုပ်တာထက် ပိုကောင်းပါတယ်…”

သုန့်ယိယွင်က တစ်ယောက်ယောက်ကို သတ်ပစ်ချင်လောက်အောင် အလွန်ဒေါသ ထွက်နေလေသည်!

ဒါဟာ သူမရဲ့အပြစ်ပဲ၊ နုံအလွန်းတဲ့ သူမရဲ့ အပြစ်!

သူမက သူမအစ်မ ပြောင်းလဲလာလိမ့်မည်ဟု ထင်ခဲ့သည်။ စတုတ္ထမင်းသားက သူမအစ်မ၏ ကြိုက်နှစ်သက်မှုများကြောင်း လာမေးပြီး သူမအစ်မက သခင်မလေးရှဲ့နှင့် ပတ်သက်ပြီး အထူးစိုးရိမ်နေပုံရသည်ဟု ပြောသည့်အခါ တွင်ပင် သူမအတွက် အကောင်းဘက်က ပြောပေးရန်

အကောင်းဆုံးကြိုးစားခဲ့သည်။ သူမ မှားသွားလေသည်။ သူမ ဤမျှလောက် မိုက်မဲပြီး အခြားသူများအား သူမကို ပူးပေါင်းလုပ်ကြံခွင့် မပေးခဲ့သင့်ပေ။

သို့သော် သူမ နားမလည်နိုင်ပေ။ ဒါက သူမအစ်မ အရင်းပါ။ သူမက ဘာလို့ သူမကို သေခိုင်းစေချင်နေရတာလဲ!

"ဘယ်သူလဲ!"

“အဖေ၊ သမီးညီမက ပထမသခင်လေးရှဲ့ကို ကြိုက်နေတာလို့ သမီး စောစောက မပြောခဲ့ ဘူးလား။ သမီးတို့အိမ်တော်မှာ အစောင့်တွေ နည်းနည်း ရှိတယ်ထင်တယ်။ သဲလွန်စမရှိဘဲ သွားလာနိုင်ပြီး အိပ်ပျော်စေတဲ့ အမွှေးနံသာ လိုမျိုး ညစ်ပတ်တဲ့လှည့်ကွက်တွေကိုတောင် သုံးနိုင်တဲ့တစ်ယောက်တည်းသောသူက… အဲဒီဓားပြပဲ…

ဖြစ်နိုင်တယ်” သုန့်ရှီးယွင်က တုံ့ဆိုင်းတုံ့ဆိုင်းဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

သုန့်ယိယွင်သည် သူမ၏ ဦးနှောက် ပေါက်ကွဲတော့မလို ခံစားလိုက်ရသည်။ "သူ မဟုတ်ဘူး!” “ဘယ်သူမှ မရှိဘူး။ သမီး ဘယ်သူနဲ့မှ သမီးဖောက်ပြန်ခဲ့ဘူး။ အစ်မက မဟုတ်တရုတ်တွေပြောပြီး သမီးကို ထိခိုက် နစ်နာအောင်လုပ်နေတာ။ အမေ၊ သူက သမီး ကို နှစ်ခါ ကယ်ခဲ့တာပါ။ သူက ဓားပြ မဟုတ်ဘူး! အစ်မက သမီးကို မတရား အမှုဆင်နေတာ။ သမီး ဘယ်လိုနည်းနဲ့မှ ဘယ်တုန်းကမှ စည်းမကျော်ခဲ့ဖူးဘူး…”

သူမ ငိုနေသော်လည်း ဒေါသထွက်နေသည်။

သူမက စိတ်ကိုတည်ငြိမ်အောင် လုပ်ချင် သော်လည်း မလုပ်နိုင်ပေ။

နှိုင်းယှဥ်ကြည့်လျှင် သူတို့ထဲမှ တစ်ယောက် သည် ဖော်ထုတ်ခံရပြီး ကျန်တစ်ယောက်သည် ဆက်လက်ဖုံးကွယ်ရန် သည်းမခံနိုင်တော့ပေ။

သခင်မသုန့်သည် သူမ၏ ဒုတိယသမီးလေးကို ယုံကြည်သော်လည်း သူမသည် ထိုသို့သော ကိစ္စမျိုးအတွက် အဆုံးအဖြတ်ပေးရမည့် သူမဟုတ်ဘဲ သုန့်သခင်ကြီးသည် သုန့်ရှီးယွင် ၏ပြောစကားကို အခိုင်အမာယုံကြည်နေလေ သည်..

•••••