မုန်လာဥဖြူလေး

သူမသည် ရိုးရှင်းသောအဖြူရောင် လေကာအင်္ကျီ ဝတ်ဆင်ထားသည်။ သူမ၏အနက်ရောင်ဆံပင်ရှည်များမှာ လေထဲတွင် လွင့်ပျံနေသည်။ သူမ၏သေသပ်သော မျက်နှာသွင်ပြင်၊ ဖြူဖွေးသောမျက်နှာနှင့် အရပ်ရှည်သော ကိုယ်ဟန်တို့သည် သူမကို ကမ္ဘာပေါ်တွင် အဖက်ရှင်အကျဆုံး ကြယ်ပွင့်တစ်ဦးကဲ့သို့ ဖြစ်စေသည်။ သို့သော် သူတို့တွင် သူမ၏ဆွဲဆောင်မှု မရှိခဲ့ပေ။

ကုန်းထျန်းဟောက် ရှောင်လင်းယွီကို ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်သောအခါ သူသည် ကြောင်ငေးသွားခဲ့သည်။ သူသည် အနည်းငယ် တွေဝေနေပုံလည်းရသည်။

သို့သော် သူ၏စူးရှသောမျက်လုံးများသည် ရှောင်လင်းယွီ၏ မျက်ရည်များပြည့်နှက်နေသော လှပသောမျက်လုံးများနှင့် ဆုံတွေ့သောအခါ သူ၏စိတ်ဝိညာဉ်မှာ တုန်လှုပ်သွားခဲ့သည်။ သူမသည် တစ်စုံတစ်ခုကို ပြောချင်သော်လည်း အလွန်ကြောက်ရွံ့နေပုံရသည်။

ထို့နောက် သူ၏စိတ်ထဲတွင် ပိတ်ဆို့ထားသော မှတ်ဉာဏ်အားလုံးသည် ပင်လယ်ဒီရေများကဲ့သို့ မြင့်တက်လာခဲ့သည်။ သူတို့သည် ချက်ချင်းပင် သူ၏စိတ်ကို ပြည့်စေပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးကို ကျူးကျော်ဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။

သူ မှတ်ဉာဏ်ပြန်ရခဲ့သည်။

သူ အရာရာကို မှတ်မိသွားသည်။

သူ ရှောင်မိသားစုခြံဝင်းသို့ မပြန်မီ၊ ရှောင်လင်းယွီနှင့် မတွေ့ဆုံမီ ကုန်းထျန်းဟောက်သည် သူ၏ဇနီးဖြစ်သင့်သော အမျိုးသမီးနှင့် တွေ့ဆုံပါက မည်သို့ဖြစ်မည်ကိုလည်း စိတ်ကူးကြည့်ခဲ့သည်။

ယခင်က သူသည် ဤအမျိုးသမီးနှင့် ဤကလေးကို မသိစိတ်ဖြင့် ခုခံနေခဲ့သည်။ သို့သော် သူမ၏သတင်းများကို ကြားပြီးနောက် သူသည် သူမကို ကာကွယ်ရန် မသိစိတ်ဖြင့် ရွေးချယ်ခဲ့သည်။ သူသည် မည်သူ့ကိုမျှ သူမကို ထိခိုက်စေချင်ခြင်းမရှိခဲ့ပေ။

သူသည် စစ်ထူရှင်းကို မပြောဘဲ ရှောင်လင်းယွီ၏ သတင်းများကို အွန်လိုင်းတွင် တမင်တကာ ရှာဖွေခဲ့သည်။ သူသည် ရှုပ်ထွေးနေခဲ့သည်။ သူသည် သူမကို မနှစ်မြို့သော်လည်း သူမကို ကာကွယ်လိုခဲ့သည်။

ပါမောက္ခဂျွန်က သူသည် အိပ်မက်တစ်ခုကြောင့် ဤသို့ပြုမူနေခြင်းဖြစ်သည်ဟု ပြောသောအခါ သူသည် တုန်လှုပ်သွားခဲ့သည်။ အိပ်မက်ထဲတွင် သူ၏ဇနီးနှင့် သားတို့ သေဆုံးသွားခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် သူတို့နှင့် ပတ်သက်သော သူ၏မှတ်ဉာဏ်အားလုံးကို တမင်တကာ ပိတ်ဆို့ခဲ့ပြီး သူတို့ကို ရွေးချယ်၍ မေ့လျော့သွားခဲ့သည်။

ကုန်းထျန်းဟောက်သည် သူ မှတ်ဉာဏ်မပျောက်ဆုံးမီ ရှောင်လင်းယွီနှင့် အခြားသူများနှင့် မည်သို့ ဆက်ဆံခဲ့သည်ကို သိချင်နေခဲ့သည်။ ပြီးတော့ သူသည် ဤသို့သော အိပ်မက်ကို အဘယ်ကြောင့် မက်ခဲ့ရသလဲ။ ထိုအိပ်မက်သည် ဤမျှ အစစ်အမှန်ဆန်လွန်း၍ သူသည် သူတို့ကို မေ့လျော့သွားခဲ့သည်။

ကုန်းထျန်းဟောက် ထောင်ယွမ်ရွာသို့ မလာမီ သူသည် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပြင်ဆင်ထားခဲ့သည်။ သူ ရှောင်လင်းယွီနှင့် တွေ့ဆုံသောအခါ သူသည် သူ၏မနှစ်မြို့မှုကို ကျော်လွှားပြီး ရှောင်လင်းယွီကို သာမန်သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်ကဲ့သို့ ဆက်ဆံပေလိမ့်မည်။

သူသည် ရှောင်လင်းယွီသည် သူ့အတွက် မှန်ကန်သော အမျိုးသမီးဖြစ်သည်ဟု အမှန်တကယ် ခံစားရပါက သူသည် မှတ်ဉာဏ်မရှိသည့်တိုင် သူမကို သူ၏ဇနီးအဖြစ် လက်ခံပေလိမ့်မည်။ ရှောင်လင်းယွီသည် သူ၏တရားဝင်ဇနီးဖြစ်ပြီး သူ့အတွက် ကလေးတစ်ယောက် မွေးဖွားပေးခဲ့သူ ဖြစ်သည်။

သူသည် သူမကို မကြိုက်သည့်တိုင် ကုန်းမိသားစု၏ ဓလေ့ထုံးတမ်းများအရ သူသည် သူ၏ဇနီးနှင့် ကလေးကို စွန့်ပစ်မည်မဟုတ်ပေ။ ထို့အပြင် သူသာ ထိုသို့ပြုလုပ်ပါက သူ၏အဘိုးသည် သူ့ကို သေအောင် ရိုက်ပေလိမ့်မည်။

စဉ်းစားကြည့်ပြီးနောက် ထိုအရာသည် တစ်ခုတည်းသော ရွေးချယ်မှုဖြစ်ပုံရသည်။

သို့သော် ကုန်းထျန်းဟောက်ပင်လျှင် လုံးဝကွဲပြားခြားနားသော တစ်စုံတစ်ခု ဖြစ်ပွားလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။ သူ ရှောင်လင်းယွီကို မြင်သည့်အခိုက်အတန့်တွင် သူတို့၏မှတ်ဉာဏ်များသည် နှင်းပွင့်များကဲ့သို့ သူ၏စိတ်ထဲသို့ ပျံသန်းဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။

အခိုက်အတန့်အတွင်း သူသည် သူမနှင့် ပတ်သက်သော မှတ်ဉာဏ်အားလုံးကို ပြန်လည်ရရှိခဲ့သည်။

စစ်ထူရှင်း ပြောခဲ့သည့်အတိုင်း အချစ်သည် သူ၏အရိုးများထဲသို့ စိမ့်ဝင်နေခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ သူ၏ဦးနှောက်သည် မေ့လျော့နိုင်သော်လည်း သူ၏နှလုံးသားမှာမူ မမေ့ပေ။

.....

ကုန်းထျန်းဟောက်သည် သူ၏မျက်ခွံများကို မြှောက်လိုက်ပြီး သူ၏စူးရှသောအကြည့်သည် စစ်ထူရှင်း၏ မျက်နှာကို လွှမ်းခြုံသွားသည်။ သူက "ငါလည်း ရှင်းမပြနိုင်ဘူး။ ငါ ဒီအတိုင်းပဲ အရာရာကို ပြန်သတိရသွားတာ။" ဟု ပြောလိုက်သည်။

စစ်ထူရှင်းသည် မယုံနိုင်စွာ ဆက်လက်မေးသည်- "ဒါ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဖြစ်နိုင်မှာလဲ? ဘော့စ်၊ ခင်ဗျား ဘာလို့ ရုတ်တရက် သတိရသွားတာလဲ? ကျွန်တော် လုံးဝမပြင်ဆင်ထားဘူး!"

ထို့နောက် ကုန်းထျန်းဟောက်သည် စစ်ထူရှင်းကို အရူးတစ်ယောက်ကဲ့သို့ ကြည့်လိုက်သည်။ သူသည် အေးစက်စွာ နှာမှုတ်ကာ "ငါမှတ်ဉာဏ်ပြန်ရခါနီးမှာ မှတ်ဉာဏ်တွေ ပြန်ရလာတော့မယ်လို့ မင်းကို အသိပေးရမယ်လို့ မင်းထင်နေတာလား?" ဟု ပြောလိုက်သည်။

စစ်ထူရှင်း "..."

လူတိုင်း "..."

ထို့နောက် သူတို့သည် ပျော်ရွှင်စွာ ရယ်မောကြသည်။ စစ်ထူရှင်းတစ်ဦးတည်းသာ ထောင့်တစ်နေရာတွင် ထိုင်ကာ စိတ်မကောင်းဖြစ်နေခဲ့သည်။ သူသည် စပ်စုရုံမျှသာဖြစ်သည်။ သူ့သူဌေးက သူ့ကို ဤသို့ လှောင်ပြောင်ခြင်းသည် အလွန်ဝမ်းနည်းဖွယ်ကောင်းသည်။

ရှောင်လဲ့ထုန်သည် အမေရှောင်၏ ရင်ခွင်ထဲမှ ဆင်းကာ ရှောင်လင်းယွီထံသို့ တိုက်ရိုက်ပြေးသွားခဲ့သည်။ ကုန်းထျန်းဟောက် ရှောင်လင်းယွီ၏ ခါးကို ကိုင်ထားသည်ကို မြင်သောအခါ သူသည် မျက်မှောင်အနည်းငယ်ကြုတ်လိုက်သည်။ သူသည် သူတို့ကြားတွင် ရပ်ကာ သူတို့ကို ခွဲခွာစေချင်ခဲ့သည်။

သို့သော် စဉ်းစားကြည့်ပြီးနောက် သူသည် ကုန်းထျန်းဟောက် မှတ်ဉာဏ်ပြန်ရခါစဖြစ်ကြောင်း နားလည်လိုက်သည်။ သူ၏အမေသည်လည်း ကုန်းထျန်းဟောက်ကို နှစ်နှစ်ကျော် လွမ်းဆွတ်နေခဲ့သည်။ သူသာ သူတို့ကို အနှောင့်အယှက်ပေးပါက သူသည် လူဆိုးဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။ 'ကျစ်။ ငါသူ့ကို အနိုင်ကျင့်ပြီး လောလောဆယ် သူတို့ကို ဒီအတိုင်းထားခဲ့လိုက်မယ်။'

ရှောင်လဲ့ထုန်သည် လက်ဆန့်ထုတ်ကာ ရှောင်လင်းယွီကို "မေမေ၊ သားကိုပွေ့!" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ကုန်းထျန်းဟောက်၏ မျက်နှာမှာ မဲမှောင်သွားပြီး "မင်း ဘယ်လောက်ရှိပြီလဲ? ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ပွေ့ခိုင်းနေသေးတာလဲ?" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ရှောင်လဲ့ထုန် "..."

လူတိုင်း "..."

မှတ်ဉာဏ်ပြန်ရသွားသော ကုန်းထျန်းဟောက်သည် မနာလိုဖြစ်တတ်ဆဲဖြစ်သည်။ ယခု သူသည် သူ့သားကိုပင် မနာလိုဖြစ်နေသည်။ ဤသည်မှာ အမှန်တကယ်ပင် ရယ်စရာကောင်းသည်။

ရှောင်လဲ့ထုန်က လေးနက်စွာ "ဦးဦး၊ ကျွန်တော်က နှစ်နှစ်ပဲရှိသေးတာ။ ဘာလို့ ကျွန်တော့်အမေကို ပွေ့ဖက်ခိုင်းလို့မရတာလဲ?" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"..." ကုန်းထျန်းဟောက်၏ မျက်နှာမှာ ပို၍ပင် မဲမှောင်သွားသည်။ သူက "ဘာကိစ္စ ဦးဦးလို့ခေါ်တာလဲ? ဖေဖေလို့ခေါ်!" ဟု ပြောလိုက်သည်။

သူ မှတ်ဉာဏ်ပြန်ရသွားသောကြောင့် သူ၏သားသည် သာမန်ကလေးတစ်ယောက်မဟုတ်ကြောင်း သူ သဘာဝကျကျ မှတ်မိသွားသည်။

ဤသည်မှာ ရန်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်လာမည်မှာ သေချာသည်။

ရှောင်လဲ့ထုန်သည် ကုန်းထျန်းဟောက်ကို တိုက်ရိုက်မတုံ့ပြန်ဘဲ စိတ်မကောင်းဖြစ်ဟန်ဖြင့် "မေမေ၊ သား မေမေ့အတွက် နောက်ထပ်ခင်ပွန်းတစ်ယောက် ရှာပေးသင့်တယ်ထင်တယ်။ ဒီဦးဦးက သားကို လုံးဝမချစ်ဘူး! သူက ကျွန်တော့်အဖေတောင် မဟုတ်သေးဘဲ သားကို ဒီလောက်ကြမ်းတမ်းနေပြီ။ အနာဂတ်မှာ သူ သားအဖေဖြစ်လာရင် သူ သားကို ဘယ်လိုဆက်ဆံမလဲဆိုတာ သားမသိဘူး။ ပထွေးက မကောင်းဘူးလို့ ကြားဖူးတယ်။ မေမေ၊ အဟင့်၊ သား ပထွေးမလိုချင်တော့ဘူး။ အတူတူပဲ နေကြရအောင်။" ဟု ပြောလိုက်သည်။

'ဟက်၊ ဘယ်သူနိုင်မလဲ ကြည့်ကြသေးတာပေါ့! မင်းငါ့အဖေဖြစ်တာကို ငါဝန်မခံဘူး!'

ရှောင်လဲ့ထုန် ဤသို့ပြောသည်နှင့် လူများသည် ရှောင်လဲ့ထုန် ကုန်းထျန်းဟောက်ကို အိမ်ပြန်ခေါ်လာသည်မှာ သူသည် ကုန်းထျန်းဟောက်ကို ရှောင်လင်းယွီ၏ ခင်ပွန်းအသစ်အဖြစ် မိတ်ဆက်ပေးချင်သောကြောင့်ဖြစ်ကြောင်း ရုတ်တရက် သတိရသွားကြသည်။

တစ်နည်းအားဖြင့် ဤကလေးသည် သူ့ရှေ့တွင် ရပ်နေသူမှာ သူ၏အဖေအရင်းဖြစ်ကြောင်း မသိပေ!

လူတိုင်း စကားမဲ့သွားကြသည်။

ဤသည်မှာ အလွန်တိုက်ဆိုင်လွန်းသည်။ ထို့အပြင် ရှောင်လဲ့ထုန်သည် အလွန်ငယ်ရွယ်သည်။ သူ ပေါ့ပေါ့တန်တန် ပြန်ခေါ်လာသောလူမှာ အမှန်တကယ်တွင် သူ၏အဖေအရင်းဖြစ်ကြောင်း သူ မည်သို့သိနိုင်မည်နည်း?!

လူတိုင်းသည် ရှောင်လဲ့ထုန်၏ လှည့်စားခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်... ကုန်းထျန်းဟောက်မှလွဲ၍။

သူ မှတ်ဉာဏ်ပြန်ရသွားသောကြောင့် သူ၏သားသည် သာမန်ကလေးတစ်ယောက်မဟုတ်ကြောင်း သူ သဘာဝကျကျ သိသည်။ သူက အဖေဆိုတာ ဘယ်လိုလုပ်မသိဘဲနေမှာတဲ့လဲ။ သို့သော် ကုန်းထျန်းဟောက်သည် ရှောင်လဲ့ထုန်ကို မဖော်ထုတ်နိုင်ခဲ့ပေ။ သူသည် သူ့အမေရှေ့တွင် ချစ်စရာကောင်းအောင် ပြုမူပြီးနောက် သူ့ကို အသရေဖျက်သည်ကို အကူအညီမဲ့စွာ ကြည့်နေရုံသာ တတ်နိုင်ခဲ့သည်။

လူများစွာသည် ရှောင်လဲ့ထုန် သူ့အဖေကို မကျေမနပ်ပြောသည်ကို ကြားသောအခါ မရယ်ဘဲ မနေနိုင်ကြတော့ပေ။

ရွာသားတစ်ဦးသည် ချက်ချင်းပင် ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး "ထုန်ထုန်၊ သူက မင်းပထွေးမဟုတ်ဘူး။ သူက မင်းရဲ့အဖေအရင်းပဲ! မင်းရဲ့အဖေအရင်း ပြန်လာပြီဆိုတော့ မင်းသူ့ကို မကြိုက်ရင်တောင် မင်းသူ့ကို ပြန်ပေးလို့မရတော့ဘူး!" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ကုန်းထျန်းဟောက် "..." တဆိတ်လောက်၊ ကျွန်တော်က စတော့ရှယ်ယာတစ်မျိုးမျိုးလား?

သူက အစစ်အမှန်အဖေဖြစ်သည်!

"ဟုတ်တယ်၊ ထုန်ထုန်၊ မင်းကံက တကယ်ကောင်းတယ်။ မင်းမေမေအတွက် ခင်ပွန်းအသစ်တစ်ယောက် ရှာပေးချင်ခဲ့တာ၊ ဒါပေမဲ့ နောက်ဆုံးမှာ မင်း သူ့ရဲ့အဖေအရင်းကို ရှာတွေ့ခဲ့တယ်!"

ကုန်းထျန်းဟောက် "..." ယွီအာအတွက် ခင်ပွန်းအသစ်တစ်ယောက် ရှာပေးတယ်? ဒါဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ?

"ဟားဟား၊ ကံကောင်းတာတင် မဟုတ်ဘူး၊ ဒါက ကံကြမ္မာပဲ! မိသားစုဆိုတာ မိသားစုပဲ။"

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ကုန်းထျန်းဟောက်သည် "တဆိတ်လောက်၊ ယွီအာအတွက် ခင်ပွန်းအသစ်တစ်ယောက် ရှာပေးတယ်ဆိုတာ ဘာအကြောင်းလဲ?" ဟု မေးလိုက်သည်။

ကုန်းထျန်းဟောက်၏ မေးခွန်းကိုကြားသောအခါ ရှိနေသူအားလုံး ခဏတာ တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။

ထို့နောက်...

"အဟမ်း..."

"အဟွတ်..."

ချောင်းဆိုးသံများမှာ တက်လိုက်ကျလိုက် ဖြစ်နေသည်။

သို့သော် မည်သူမျှ သူ ဘာဖြစ်နေသည်ကို မပြောပြခဲ့ပေ။

ကုန်းထျန်းဟောက်၏ မျက်နှာမှာ ထပ်မံ၍ မဲမှောင်သွားသည်။

စစ်ထူရှင်းမှာမူ ရယ်လွန်း၍ လဲကျလုနီးပါး ဖြစ်နေခဲ့သည်။

ကုန်းထျန်းဟောက်သည် သူ့ကို စိုက်ကြည့်ကာ "မင်း ဘာရယ်နေတာလဲ? ရယ်နေတဲ့အခါ မင်းပုံစံက အရမ်းအရုပ်ဆိုးတယ်။" ဟု ပြောလိုက်သည်။

စစ်ထူရှင်း "..." ငါရယ်တာ ဘာမှားလို့လဲ?

ကုန်းထျန်းဟောက်သည် အခြားမည်သူ့ထံမှ အဖြေမရသောကြောင့် သူသည် ရှောင်လင်းယွီထံသို့ လှည့်ကာ ညင်သာစွာ "ယွီအာ၊ ဘာဖြစ်နေတာလဲ?" ဟု မေးလိုက်သည်။

"အဟမ်း..." အမေးခံရသော ရှောင်လင်းယွီသည်လည်း လည်ချောင်းနင်ကာ ချောင်းဆိုးလိုက်သည်။

ကုန်းထျန်းဟောက် "..."

သူသည် ချက်ချင်းပင် စိတ်မကောင်းဖြစ်သွားသည်။

သူ၏ချစ်ဇနီးပင်လျှင် ဤအကြောင်းကို သူ့ထံမှ ဖုံးကွယ်ရန် ကြိုးစားနေသည်။

"ယွီအာ!" ကုန်းထျန်းဟောက်သည် ရှောင်လင်းယွီကို အနည်းငယ် စိတ်မကောင်းဖြစ်ဟန်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

ရှောင်လင်းယွီ၏ မျက်လုံးများတွင် ချီတုံချတုံဖြစ်ဟန် ရှိနေပြီး "ထျန်းဟောက်၊ ဒီ... ဒီအကြောင်းကို နောက်မှ ပြောကြရအောင်လေ၊ ဟုတ်ပြီလား?" ဟု ပြောလိုက်သည်။ သူမသည် အမှန်အတိုင်းပြောပါက သူမသား၏ တင်ပါး ပျက်စီးသွားမည်ကို စိုးရိမ်နေခဲ့သည်။

သူမသည် ထျန်းဟောက်ကို ချစ်သော်လည်း သူမ၏သားကိုလည်း ချစ်သည်။

ကုန်းထျန်းဟောက်သည် ရှောင်လင်းယွီထံမှ အဖြေမရနိုင်သလို အခြားလူများထံမှလည်း အဖြေမရနိုင်ခဲ့ပေ။ ယခု အဖြေရရန် တစ်ခုတည်းသောနည်းလမ်းမှာ တရားခံကို စစ်ဆေးမေးမြန်းရန် ဖြစ်သည်။

ကုန်းထျန်းဟောက်သည် သူ့ရှေ့မှ ချစ်စရာကောင်းသော ကလေး၏ ဝဝကစ်ကစ်မျက်နှာနှင့် မျက်လုံးဝိုင်းကြီးများကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူသည် စိတ်ထဲတွင် သက်ပြင်းမချဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ပေ။ ဘာကြောင့်များ ယောက်ျားလေးဖြစ်ပြီး မိန်းကလေးမဖြစ်ရတာလဲ။

ကုန်းထျန်းဟောက်သည် ညင်သာစွာ သက်ပြင်းချကာ ရှောင်လင်းယွီ၏ ခါးကို လွှတ်ပေးလိုက်သည်။ သူသည် သူ့သားကို သူ၏ရင်ခွင်ထဲတွင် ကိုင်ထားလိုသကဲ့သို့ ထိုင်ချလိုက်သည်။ ရှောင်လဲ့ထုန်သည် သူ့ကို ရှောင်တိမ်းပြီး "သွားတော့။ ကျွန်တော် ခင်ဗျားကို ကျွန်တော့်ပထွေးအဖြစ် မလိုချင်တော့ဘူး။ ကျွန်တော့်မေမေကိုပဲ လိုချင်တယ်!" ဟု ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်လိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူကများထင်မိမှာလဲ။

ဤသို့ပြောပြီးနောက် သူသည် ရှောင်လင်းယွီ၏ ပေါင်ကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် တင်းကျပ်စွာ ပွေ့ဖက်လိုက်သည်။ သူသည် သူ၏ခေါင်းငယ်လေးကို မော့ကာ ရှောင်လင်းယွီကို သူ၏မျက်လုံးဝိုင်းကြီးများဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ သူသည် နောင်တရသော မျက်နှာထားဖြင့် "မေမေ၊ သား အနာဂတ်မှာ မေမေ့အတွက် ခင်ပွန်းတစ်ယောက် ရှာပေးမှာမဟုတ်တော့ဘူး။ ဒီပထွေးကိုလည်း မလိုချင်ဘူး။ ကြည့်ပါဦး၊ သူက အရမ်းကြောက်စရာကောင်းတယ်။ ကြည့်ဦး၊ သူက သားကို စိုက်ကြည့်နေတုန်းပဲ။ မေမေတို့နှစ်ယောက် လက်မထပ်ရသေးခင်မှာပဲ သူက သားကို ဒီလောက် စိမ်းကားပြနေပြီ။ မေမေတို့ လက်ထပ်လိုက်ရင် သားဘဝက ပိုဆိုးသွားမှာပဲ။ ဒါဆိုရင် သား အနာဂတ်မှာ မုန်လာဥဖြူလေး ဖြစ်သွားမှာပေါ့။" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ကုန်းထျန်းဟောက်၏ မျက်နှာမှာ မဲမှောင်သွားသည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ရွာသူကြီးက စပ်စုစွာ "ထုန်ထုန်၊ မင်းက ဘာလို့ မုန်လာဥဖြူလေး ဖြစ်သွားရမှာလဲ?" ဟု မေးလိုက်သည်။

ရှောင်လဲ့ထုန် သီချင်းစဆိုလိမ့်မည်ဟု ဘယ်သူထင်မှာလဲ။

မုန်လာဥဖြူလေး၊ မြေမှာဝါဝါ

မွေးကတည်းက၊ ဖေဖေမရှိရှာ

မေမေ့နောက်လိုက်၊ ဘဝကသာယာ

မေမေ ပထွေးယူမှာ၊ စိုးကြောက်မိတာ

ပထွေးယူပြီး၊ နှစ်နှစ်ခွဲကြာ

မွေးလာခဲ့တယ်၊ ညီလေးတစ်ယောက်ပါ

ညီလေးခေါက်ဆွဲစား၊ ကျွန်တော်ဟင်းရည်သောက်

ပန်းကန်ကောက်ကိုင်၊ မျက်ရည်တွေကျ

အိပ်မက်ထဲမှာ၊ ဖေဖေ့ကိုနမ်းချင်

လေတစ်ချက်လို၊ ပျောက်ကွယ်သွားချင်

နားနဲ့ထောင်တော့၊ သူ့ဝိညာဉ်ငို

ညဘက်အတူ၊ နှစ်ခြိုက်စွာအိပ်စက်

မုန်လာဥဖြူလေး...

ဤသီချင်းလေးကို ကလေးသည် မည်သည့်အချိန်က တီထွင်ခဲ့သည်ကို မသိပေ။

ကုန်းထျန်းဟောက်သာမက ရှိနေသူအားလုံးပင် ဘာပြောရမည်ကို မသိတော့ပေ။

သခင်ကြီးကုန်းသည် လက်ဖက်ရည်တစ်ငုံပင် ထွေးထုတ်လိုက်သည်။

စစ်ထူရှင်းသည် သူယခုမှ ကိုက်လိုက်သော ပန်းသီးကို တုန်လှုပ်လွန်း၍ လွှတ်ချလိုက်သည်။

ဒီ... ဒီကလေးက အမှန်တကယ်ပင် အလွန်ကြောက်စရာကောင်းသည်။

သူသည် သရုပ်ဆောင်ရာတွင် အလွန်ကောင်းသည်။

စစ်ထူရှင်းသည် အရှုံးပေးလိုက်သည်။

ရှောင်လင်းယွီသည် ကုန်းထျန်းဟောက်၏ နားထင်များ တုန်ခါနေပြီး သူ၏လက်များပေါ်မှ သွေးကြောများ ပေါက်ထွက်လုနီးပါး ဖြစ်နေသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။ သူ ဒေါသထွက်လုနီးပါးဖြစ်နေပြီး သူမ၏သား ဒုက္ခရောက်မည်အပြု ရှောင်လင်းယွီသည် ချက်ချင်းပင် ထိုင်ချကာ ထုန်ထုန်ပါးစပ်ကို ဖုံးအုပ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူမသည် သူ့ကို ကောက်ချီကာ တိုးတိုးလေး "သား၊ သီချင်းမဆိုပါနဲ့တော့။ မင်းအဖေ ဒေါသထွက်ရင် ငါမင်းကို ကယ်တင်နိုင်မှာမဟုတ်ဘူး။ ပြီးတော့ မင်းအဲ့ဒီသီချင်းကို ဘယ်ကသင်လာတာလဲ?" ဟု ဖျောင်းဖျရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

ရှောင်လဲ့ထုန်သည် သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင် နားမလည်နိုင်သော အမူအရာဖြင့် "မေမေ၊ မေမေ ဘာတွေပြောနေတာလဲ? ဒီဦးဦးက ကြုံရာလူတစ်ယောက်ပဲ မဟုတ်ဘူးလား?" ဟု မေးလိုက်သည်။ သူသည် တစ်စုံတစ်ယောက်က သူသည် သူ၏အဖေအရင်းဖြစ်ကြောင်း ပြောခဲ့သည့်အချက်ကို လျစ်လျူရှုလိုက်သည်။

ကုန်းထျန်းဟောက် "..." သူ၏သွေးကြောများ တုန်ခါနေဆဲဖြစ်သည်။

'ကောင်စုတ်လေး၊ ငါတို့နှစ်ယောက်တည်း ရှိတဲ့အခါ မင်းဒုက္ခရောက်တော့မယ်။ မင်းလို ပေါင်မုန့်လုံးလေးတစ်လုံးကို ငါမနိုင်ဘူးလို့ ငါမယုံဘူး!'

ဤအခိုက်အတန့်တွင် အမေရှောင်က အလွန်လေးနက်စွာ "ထုန်ထုန်၊ သူက မင်းပထွေးမဟုတ်ဘူး။ သူက မင်းရဲ့အဖေအရင်းပဲ။ သူက မင်းမေမေရဲ့ခင်ပွန်း၊ ကုန်းထျန်းဟောက်ပဲ။ မင်းရဲ့အဖေအရင်းရဲ့ ဓာတ်ပုံကို မင်းမမြင်ဖူးဘူးလား? မင်းမှတ်ဉာဏ်က အမြဲကောင်းတယ်။ မင်းမမှတ်မိဘူးလား?" ဟု ပြောလိုက်သည်။

သူ မည်သို့ မမှတ်မိဘဲနေမှာလဲ။ သူမှတ်မိသောကြောင့် သူသည် ဤသို့ပြုမူနေခြင်းဖြစ်သည်။

ရှောင်လဲ့ထုန်သည် ထိုစကားကိုကြားပြီးနောက် သူသည် အံ့ဩသောအမူအရာတစ်ခု ပြသလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ၏အမူအရာမှာ ထပ်ခါတလဲလဲ ပြောင်းလဲသွားသည်။ အံ့ဩမှု၊ ပျော်ရွှင်မှုနှင့် ကြောက်ရွံ့မှုအရိပ်အယောင်တစ်ခု ရှိနေခဲ့သည်။

ရှောင်လဲ့ထုန်သည် ယုံနိုင်ခြင်းမရှိသေးဘဲ ထပ်မေးလိုက်သည်- "အဖွား၊ အဖွားပြောတာ အမှန်လား? ဒီဦးဦးက တကယ်ပဲ ကျွန်တော့်ရဲ့အဖေအရင်းလား?"

အမေရှောင် ပြုံးကာ "ဟုတ်တယ်၊ ဒီဦးဦးက မင်းရဲ့အဖေအရင်းပဲ။ ဒါကြောင့် အနာဂတ်မှာ မင်းဒီသီချင်းကို ထပ်မဆိုရတော့ဘူး၊ နားလည်လား?" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ရှောင်လဲ့ထုန်သည် ရှုပ်ထွေးနေဆဲဖြစ်ပြီး "ဒါပေမဲ့ အဖွား၊ အဖွားတို့အားလုံးက ကျွန်တော့်ရဲ့အဖေအရင်းက မှတ်ဉာဏ်ပျောက်ဆုံးသွားပြီး မေမေနဲ့ ကျွန်တော့်ကို မေ့သွားတယ်လို့ ပြောခဲ့တယ် မဟုတ်လား?" ဟု မေးလိုက်သည်။

အမှန်တကယ်တွင် သူသည်လည်း သူ၏စိတ်ထဲတွင် အတော်ပင် ရှုပ်ထွေးနေသည်။ ကုန်းထျန်းဟောက်သည် အဘယ်ကြောင့် ဤမျှလျင်မြန်စွာ မှတ်ဉာဏ်ပြန်ရခဲ့သလဲ။

သူသည် ယခင်က စစ်ဆေးခဲ့သည်။ သူ သူ့ကို အိမ်ပြန်ခေါ်လာပြီး သူ၏မေမေကို မမြင်မီ သူသည် မှတ်ဉာဏ်ပျောက်ဆုံးနေသည့် အခြေအနေတွင် ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။

သို့သော် သူ သူ၏အမေကို မြင်သောအခါ သူသည် အရာရာကို မှတ်မိသွားခဲ့သည်။ ဘယ်လိုနတ်ဆိုးစွမ်းအားမျိုးက အစွမ်းပြသွားခဲ့တာလဲ။

"မင်းအဖေက အရာရာကို ပြန်သတိရသွားပြီ။"

***