ဖောက်ခွဲခြင်း

ဓာတုဗေဒစက်ရုံ၏ အမှတ် ၁ ဓာတ်ပြုပစ္စည်းခန်းအတွင်း၌ ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ မီးအိမ်ပန်းများသည် မှိန်ဖျော့သောအလင်းရောင်‌ လိမ္မော်ရောင်ကို ထုတ်လွှတ်နေပြီး ၎င်းတို့၏ သွေးနီရောင်အကြောများသည် တဖျတ်ဖျတ် လင်းလက်နေသည်။ ၎င်းတို့အောက်တွင် နက်မှောင်သော ဓာတုဗေဒကန်သည် ငြိမ်သက်စွာ တည်ရှိနေပြီး မျက်နှာပြင်အောက်၌ အရေအတွက်မရေတွက်နိုင်သော အသား-အရိုးသက်ရှိများကို ဖုံးကွယ်ထားသည်။

အလုပ်ရုံတစ်ခုလုံးသည် ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ တိတ်ဆိတ်နေသည်။ ကြီးမားသောသတ္တုဓာတ်ပြုအိုးကြီးတစ်ခုသည် အပေါ်တွင် မြင့်မားစွာ ချိတ်ဆွဲထားပြီး၊ ကရိန်းကြိုးများဖြင့် အပေါ်မှ မောင်းနှင်စက်နှင့် ချိတ်ဆက်ထားသည်။ အထူးပြုလုပ်ထားသော ငွေရောင်ဗုံးတစ်ခုသည် အစိမ်းရောင်အလင်းဖြင့် တောက်ပနေပြီး ၎င်းအောက်ရှိ မြေအောက်သိုလှောင်ရာနေရာ၊ ဆယ့်နှစ်လုံးသော ကြီးမားသည့် ငွေရောင်ကန်များ အပြည့်ရှိသည့်နေရာ အပေါ်တွင် ရှိနေသည်။ စူးရှသော ဓာတုပစ္စည်းရနံ့နှင့် ဆွေးမြေ့မှုများ ရောယှက်နေသော အနံ့ဆိုးသည် လေထဲတွင် ပြန့်လွင့်နေသည်။

မြို့ထဲတွင်မူ အ‌ယောင်ဆောင်များသည် အန္တရာယ်ကို အာရုံခံမိကြသည်။ ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်သည်၊ ၎င်းတို့သည် မီးအိမ်ပန်းအောက်ရှိ သတ္တဝါထံမှ အာရုံခံမိခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။ ပန်းများပေါ်ရှိ လိမ္မော်ရောင်အလင်းသည် တောက်ပလာပြီး ပိုမိုပြင်းထန်စွာ တဖျတ်ဖျတ် လင်းလက်လာသည်။

အပြင်ဘက်တွင် ဓာတုဗေဒစက်ရုံတစ်ခုလုံးသည် မိုးသည်းထန်စွာ ရွာသွန်းမှုအောက်တွင် ဖုံးလွှမ်းနေပြီး ကောင်းကင်သည် အမြဲတမ်း အမှောင်ညနှင့်အတူ မှောင်မဲ၍ ဖိစီးနေသည်။

ဝင်ပေါက်အနီးရှိ မြေပြင်တွင် တင်းချီ၏ ရင်ဘတ်အောက်၌ သွေးများ အိုင်ထွန်းနေသည်။ ကျွမ်မီသည် တဖြည်းဖြည်း အသက်ရှုနှေးလာသော တင်းချီ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပွေ့ထားပြီး သူမ၏ မျက်နှာသည် အမူယာကင်းမဲ့နေသည်၊၊

“အချစ်ရေ၊ ကြည့်စမ်း၊ သူတို့အားလုံး ထွက်သွားကြပြီ” သူမ တိုးတိုးလေးပြောလိုက်သည်။

“ရှောင်ကျားနဲ့ တခြားသူတွေ… သူတို့ အသက်ရှင်လျက် ထွက်သွားကြပြီ…”

တင်းချီသည် မျက်လုံးများကို ဖွင့်ထားရန် ရုန်းကန်နေရပြီး အဝေးကို ကြည့်နေသည်။ ထိုနေရာတွင် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ ယာဉ်တန်းသည် မိုးရေထဲ၌ ပျောက်ကွယ်သွားသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သည်။

ကျွမ်မီသည် သူမ၏ ခေါင်းကို ဓာတုဗေဒစက်ရုံဘက်သို့ လှည့်လိုက်ပြီး တင်းချီ၏ နားနားသို့ ကပ်ကာ သူ့ကို တင်းကျပ်စွာ ပွေ့ဖက်လိုက်ပြီး ပြုံးလိုက်သည်။ “မကြောက်နဲ့နော်၊၊ ငါတို့ နောက်ထပ် ပြေးစရာ မလိုတော့ဘူး…”

—ဘုန်း

နာရီစင်ထိပ်တွင် လင်းရှန်သည် ပေါက်ကွဲမှုကို ကာကွယ်ရန်အတွက် ကြီးမားသော ပေါက်ကွဲမှုဒဏ်ခံတံခါးကို တည်ဆောက်ထားသည်။ သူ့နောက်တွင် ကီကီ၏ တောက်ပနေသော မျက်လုံးများ တဖျတ်ဖျတ်လင်းနေပြီး သူမသည် မမြင်နိုင်သော စိတ်စွမ်းအင်အတားအဆီးတစ်ခုကို ဖန်တီးကာ သူတို့နှစ်ဦးလုံးကို အကာအကွယ်ပေးထားသည်။

အချိန်ရောက်လာပြီကို မြင်သောအခါ လင်းရှန်သည် အဝေးထိန်းပေါက်ကွဲကိရိယာကို ဆွဲထုတ်ပြီး အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူသွင်းလိုက်သည်။

တီ၊၊

ထို့နောက် သူသည် ခလုတ်ကို နှိပ်လိုက်သည်။

—အုန်းးး

ဓာတုဗေဒစက်ရုံအတွင်းတွင် ကရိန်းပေါ်ရှိ အချက်ပြမီးများသည် ရုတ်တရက် တဖျတ်ဖျတ် လင်းလက်လာပြီးနောက် ပေါက်ကွဲထွက်သွားသည်။ ကရိန်း၏ ဖွဲ့စည်းပုံများ ပြတ်တောက်သွားပြီး အဆိပ်ပြင်းသည့် အယ်ကာလီအရည်များ ပြည့်နေသည့် ဓာတ်ပြုကန်သည် မီးအိမ်ပန်းများ ရှေ့တွင် တည့်တည့်ကျကာ အောက်ရှိ သိုလှောင်ကန်များကို ပျက်ဆီးသွားစေသည်၊၊

ဘုန်းးးး

သိုလှောင်ကန်များသည် ချက်ချင်း ပေါက်ကွဲသွားသည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းတွင် တောက်ပသော အဖြူရောင်မီးတောက်များ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်—

ဝုန်းးးး

နားကွဲလုမတတ် ပေါက်ကွဲသံကြီးသည် ဓာတုဗေဒစက်ရုံတစ်ခုလုံးကို တုန်ခါသွားစေသည်။ ကြီးမားသော မီးညွန့်ကြီးတစ်ခုသည် ဓာတ်ပြုပစ္စည်းခန်းနှင့် ငွေ့ရည်ဖွဲ့မျှော်စင်များကို ဝါးမျိုလိုက်ပြီး မီးတောက်များသည် ကောင်းကင်သို့ မီတာဒါဇင်ပေါင်းများစွာအထိ ပန်းထွက်သွားသည်။ သည်းထန်စွာရွာသွန်းနေသည့် မိုးသည် ပေါက်ကွဲမှုကြောင့် မိုးရေထဲတွင် လေဟာနယ်တစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်လာစေသည်။

လက်သည်းများ ဆန့်တန်းထားသော ကြီးမားသော နဂါးကြီးတစ်ကောင်နှင့်တူသည့် မီးခိုးနက်များ လွင့်ပျံတက်လာပြီး ကောင်းကင်ကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။ ပေါက်ကွဲမှု၏ ကြီးမားသော အရွယ်အစားကြောင့် မြေပြင်ပေါ်သို့ အမှောင်ကန့်လန့်ကာတစ်ခု ကျဆင်းလာသည်။

လှိုင်းလုံးကြီးတစ်ခုကဲ့သို့သော တုန်ခါမှုသည် အပြင်ဘက်သို့ လှိုင်းထသွားပြီး ငလျင်လှုပ်သကဲ့သို့ မြေပြင်ကို ပြင်းထန်စွာ လှုပ်ယမ်းသွားသည်။ မိုးရေမြို့ထဲရှိ အဆောက်အဦးများမှ အမိုးများနှင့် ပြတင်းပေါက်များသည် ချက်ချင်း ကွဲကြေသွားပြီး ထူထပ်သော ဖုန်မှုန့်များ လမ်းမများပေါ်သို့ လွင့်ပျံတက်လာသည်။

“သတိထား”

လင်းရှန်သည် မမြင်နိုင်သော စွမ်းအားက နာရီစင်ကို ရိုက်ခတ်သောအခါ ပေါက်ကွဲမှုဒဏ်ခံနံရံကို ဆန့်ကျင်၍ သူ့ကိုယ်သူ ထိန်းထားလိုက်သည်။ အင်္ဂတေနှင့် ကျောက်တုံးအပိုင်းအစများသည် နံရံများနှင့် တိုင်များမှ ကွာကျလာခဲ့သော်လည်း ကီကီ၏ စိတ်စွမ်းအင်ဒိုင်းကာသည် လေထဲတွင် လွင့်နေသော အပျက်အစီးအများစုကို တားဆီးပေးခဲ့သည်။ ထူထပ်သော ဖုန်မှုန့်များထဲတွင် အဖြူရောင် စက်ဝန်းပုံသဏ္ဌာန် အတားအဆီးတစ်ခု မှိန်ဖျော့စွာ မြင်နိုင်ခဲ့သည်။

ပေါက်ကွဲမှု၏ စွမ်းအားသည် မိုးရေမြို့ ဘူတာရုံရှိ အနန္တရထားကိုပင် လှုပ်ခါသွားစေကာ ရထားပေါ်ရှိ လူတိုင်းကို ဟန်ချက်ပျက်သွားစေသည်၊၊

စက္ကန့်ပိုင်းအကြာတွင် ပေါက်ကွဲသံများနှင့် လေထုကို ပိတ်ဆို့စေသော ဖုန်မှုန့်များသည် မိုးသည်းထန်စွာရွာသွန်းမှုအောက်တွင် တဖြည်းဖြည်း ငြိမ်သက်သွားသည်။

လင်းရှန်သည် ပေါက်ကွဲမှုဒဏ်ခံတံခါးကို ဖယ်လိုက်ပြီး ကီကီနှင့်အတူ အဝေးကို ကြည့်လိုက်သည်။

ဓာတုဗေဒစက်ရုံသည် မီးခိုးနက်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေကာ လုံးဝ လောင်ကျွမ်းသွားပြီဖြစ်သည်။ ပေါက်ကွဲမှုသည် ဖွဲ့စည်းပုံအားလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်။ ၎င်း၏ မိုးမျှော်ငွေ့ရည်ဖွဲ့မျှော်စင်များမှာ အပျက်အစီးများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်၊၊

“သေပြီလား”

ကီကီ အော်ပြောလိုက်သည်။

—ဂယားးးးး

မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့သော အော်သံကြီးတစ်ခုသည် မြို့တစ်ဝှမ်း ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။ ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် အဆောက်အအုံများဆီမှ ထိတ်လန့်တကြား လှုပ်ရှားသံများ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။ အယောင်ဆောင်များသည် မှောင်မိုက်သော ထောင့်များမှ အစုလိုက်အပြုံလိုက် ထွက်ပေါ်လာပြီး အချို့မှာ ပြတင်းပေါက်များမှပင် ခုန်ချလာကြသည်။ ၎င်းတို့၏ လူနှင့်တူသော ခန္ဓာကိုယ်များသည် မြေပေါ်သို့ ကျရောက်သောအခါ ကွဲကြေကုန်သည်။ ဤကပ်ပါးကောင်များသည် အော်ဟစ်ကာ စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ဓာတုဗေဒစက်ရုံဆီသို့ ရောက်အောင် ပြေးသွားကြသည်။

မြေအောက်ဥမင်လိုဏ်ခေါင်းများ၊ လူနေအဆောက်အအုံများနှင့် တံတားများအောက်မှ ကပ်ပါးကောင်များပို၍ ထွက်ပေါ်လာသည်။ အချို့သည် လူနှင့်တူနေဆဲဖြစ်ပြီး အချို့မှာ ကြောက်စရာကောင်းလောက်အောင် ပုပ်ပွနေပြီး အရေခွံများ ကွာကျနေသည်။ လမ်းမများသည် ၎င်းတို့၏ ရုပ်ဆိုးသော ပုံသဏ္ဌာန်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး အားလုံးသည် မီးတောက်များဆီသို့ အပြေးအလွှား သွားနေကြသည်။

“... အများကြီးပဲ”

လင်းရှန်က ညည်းညူလိုက်သည်။ သူ၏ အမူအရာသည် မှောင်မိုက်နေသည်။

“ဒီကပ်ပါးကောင်က လူအများကြီးကို ဝါးမျိုခဲ့ရမယ်...”

“လင်းရှန်၊ ကြည့်စမ်း”

ကီကီသည် ရုတ်တရက် အသက်ရှူမှားသွားကာ ဓာတုဗေဒစက်ရုံကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။

မှောင်မိုက်သော တိမ်တိုက်များနှင့် လျှပ်စီးကြောင်းများအောက်တွင် အသက်ရှူကြပ်စေသော မီးခိုးနက်များကြားတွင် ကြီးမားသော အရိပ်ကြီးတစ်ခုသည် ထင်ရှားစွာ ပေါ်ထွက်လာသည်။ လျှပ်စီးကြောင်းများ လက်ခနဲ လင်းလိုက်သောအခါ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပုံသဏ္ဌာန်သည် ပေါ်လာသည်။ ဧရာမ လက်တံအချို့သည် ကြမ်းတမ်းစွာ လှုပ်ယမ်းနေပြီး ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ပြင်းထန်သော မီးတောက်များဖြင့် ဝန်းရံနေဆဲဖြစ်သည်။

၎င်းသည် ဟိန်းဟောက်ကာ ရုန်းကန်နေပြီး ၎င်း၏ ကြီးမားသော ခန္ဓာကိုယ်သည် မီးတောက်များကို ဆန့်ကျင်၍ ရုန်းကန်နေသည်။ လေထုထဲတွင် လောင်ကျွမ်းနေသော အသားညှော့်နံ့များ ထွက်ပေါ်နေသည်။ ၎င်း၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ခေါင်းအောက်တွင် ဓာတုဗေဒကန်အတွင်း၌ ပုန်းအောင်းနေသော လက်တံများ၏ စစ်မှန်သော ပုံသဏ္ဌာန်ကို နောက်ဆုံးတွင် သူတို့ မြင်နိုင်ခဲ့သည်။

၎င်း၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ခန္ဓာကိုယ်ထိပ်မှ မီးအိမ်ပန်းသည် လုံးဝ လောင်ကျွမ်းသွားခဲ့သည်။

ကြီးမားသော လက်တံများသည် ပူလောင်သော မီးတောက်များကို ဆန့်ကျင်၍ အသည်းအသန် ရုန်းကန်နေသည်။

—ဂါးးးး

ရုတ်တရက်ဆိုသလို ကပ်ပါးကောင်သည် လင်းရှန်ကို အာရုံခံမိသွားပုံရသည်။ ရုတ်တရက် ၎င်းသည် မီးတောင်များထဲမှ မြို့ဆီသို့ တိုးဝင်လာသည်။

“ပြေး”

လင်းရှန်၏ မျက်နှာသည် မှောင်မိုက်သွားသည်။ တုံ့ဆိုင်းခြင်းမရှိပဲ သူသည် နာရီစင်မှ ခုန်ချလိုက်သည်။

—ဘုတ်

သူ၏ စွမ်းအားမြှင့်ဝတ်စုံအကူအညီဖြင့် သူသည် ဆယ်မီတာကျော် အမြင့်မှ အလွယ်တကူ ဆင်းသက်လာပြီး၊ မော်တော်ဆိုင်ကယ်ပေါ်သို့ ခုန်တက်ကာ မြို့အစွန်သို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် မောင်းနှင်သွားသည်။

ကီကီသည် အပေါ်မှ ပျံဝဲနေပြီး မီးတောက်နေသော ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ သတ္တဝါကြီးသည် မြို့ဆီသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် လာနေသည်ကို မြင်သောအခါ အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်နေသည်။

“ဒါရိုက်တာတင်းက ဒါက မရွေ့နိုင်ဘူးလို့ မပြောခဲ့ဘူးလား”

သူမ အော်ပြောလိုက်သည်။

“ချောင်ပိတ်မိတဲ့ ခွေးတစ်ကောင်ကတောင် ပြန်ကိုက်တတ်တယ်၊၊အဲ့ဒီ လက်တံတွေက အလှပြဖို့ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ သေချာတယ်”

မြေကြီးပေါ်တွင် ၎င်းသည် အားနည်းနိုင်သော်လည်း ၎င်း၏ ကြီးမားသော အရွယ်အစားနှင့် လက်တံများအရှည်ကြောင့် ပျက်စီးခြင်းကို ဖန်တီးနိုင်စေသည်။ ၎င်းသည် မြို့ထဲသို့ ထိုးဝင်သွားပြီး ၎င်း၏ လောင်ကျွမ်းနေသော လက်တံကြီးများဖြင့် ပွတ်ဆွဲသွားတိုင်း အဆောက်အအုံများကို ဖြိုချပစ်နေသည်။

ပြေးလာသော အယောင်ဆောင်များသည် ၎င်းသယ်ဆောင်လာသော မီးတောက်များဖြင့် ချက်ချင်း လောင်ကျွမ်းသွားပြီး အသက်ရှင်လျက် မီးရှူးတိုင်များအဖြစ်သို့ ပြောင်းသွားသည်။

သို့သော် အစုလိုက်အပြုံလိုက်သော အယောင်ဆောင်များသည် မရပ်တန့်သေးပေ။ ပို၍ပင် ထွက်ပေါ်လာပြီး မီးကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ထိုသတ္တဝါဆီသို့ စီးဝင်လာသည်။

ဧရာမ ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ သတ္တဝါသည် ရူးသွပ်သွားပြီဖြစ်သည်။ ၎င်း၏ လက်တံတစ်တစ်ချောင်းက လင်းရှန်ကို မရပ်မနား လိုက်လံနေသောကြောင့် အဆောက်အအုံတစ်ခုလုံး အပျက်အစီးဖြစ်သွားသည်။

—အနန္တရထားပေါ်တွင်

အဖွဲ့သားအားလုံးသည် ပြတင်းပေါက်များတွင် စုဝေးနေကြပြီး ကပ်ပါးကောင်သည် မိုးရေမြို့ကို မီးရှို့နေသည်ကို ထိတ်လန့်စွာ ကြည့်နေကြသည်။ မီးခိုးနှင့် မီးတောက်များသည် မြို့တစ်ခုလုံးကို ဝါးမျိုနေပြီး ရုပ်ရှင်ရုံနှင့် ဈေးတန်းတစ်ခုလုံးကို လောင်ကျွမ်းစေသည်။ မိုးသည်းထန်စွာ ရွာသွန်းမှုကပင် မီးကို ငြှိမ်းသတ်နိုင်ခြင်း မရှိတော့ပေ။

ချန်ဆီရွှမ်သည် ချက်ချင်း အရေးယူဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။ သူမ၏ ဆက်သွယ်ရေးကိရိယာကို ဆွဲကိုင်ကာ အမိန့်ပေးလိုက်သည်-

“တာလို့၊ သူတို့ကို အကာအကွယ်ပေး၊၊ လုရှင်းချန်၊ သွားပြီး လင်းရှန်နဲ့ ကီကီကို ပြန်ခေါ်ခဲ့…ရှုချင်း ပစ်အားနဲ့ ကူပေး…ရှားရှား၊ CIWS ကို ဖွင့်လိုက်တော့”

—ဘီး ဘီး ဘီး

အတွဲ ၁၁ နှင့် ၅ ရှိ အလိုအလျောက် ပေါက်ကွဲမှုဒဏ်ခံတံခါးများ ပွင့်သွားသည်။ လုရှင်းချန်နှင့် ရှုချင်းတို့ အလျင်အမြန် ပြေးထွက်သွားကြပြီး တာ့လိုသည် အမိုးပေါ်ရှိ သေနတ်ပစ်စင်ပလက်ဖောင်းပေါ်သို့ တက်သွားသည်။ သူ၏ Roarer K23 လျှပ်စစ်ဂတ်တလင် သေနတ်သည် လည်ပတ်သွားပြီး အတွဲ ၁၂ ရှိ 1130 CIWS သည် အသင့်အနေအထားဖြင့် တက်လာသည်။

“သူတို့ လာနေပြီ”

—ဘရူးးးး

လင်းရှန်သည် သူ၏ မော်တော်ဆိုင်ကယ်ဖြင့် လမ်းတစ်လျှောက် အရှိန်မြှင့် မောင်းနှင်နေပြီး ကီကီသည် သူ့အထက်မှ ပျံသန်းနေသည်။ ကပ်ပါးကောင် ပစ်ကွင်းထဲ ဝင်ရောက်လာသည်နှင့် အနန္တရထားက စတင်ပစ်ခတ်လိုက်သည်—

—ဒက် ဒက် ဒက် ဒက်

ကျည်ဆန်မုန်တိုင်းသည် သားရဲကို ဆုတ်ဖြဲလိုက်ပြီး အသားများကို သွေးများ ပန်းထွက်စေသည်။

အယောင်ဆောင်ကပ်ပါးအချို့မှာ မီးလောင်နေဆဲဖြစ်ပြီး ဘူတာရုံသို့ အပြေးအလွှား လာကြသည်။ အနန္တရထားပေါ်ရှိ အဖွဲ့သားများသည် ချက်ချင်း ပြန်လည်တိုက်ခိုက်ကြသည်။ ရှုချင်းနှင့် တာလို့တို့၏ အဆက်မပြတ်ပစ်ခတ်မှုများကြားတွင် ရှားရှား၏ လောင်ချာသည် တဝုန်းဝုန်းပေါက်ကွဲနေသည်၊၊

ရထားအမိုး ပစ်စင်ပေါ်တွင် ချန်ဆီရွှမ်သည် သူမ၏ A33K သံချပ်ကာဖောက် စနိုက်ပါရိုင်ဖယ်ဖြင့် ရှိနေသည်။ သူမသည် လင်းရှန်၏ မော်တော်ဆိုင်ကယ်ဆီသို့ ခုန်အုပ်လာသော ကြီးမားသည့် အယောင်ဆောင်တစ်ကောင်ကို ပစ်မှတ်ထားလိုက်သည်—

—ဘန်း

ပစ်ခတ်မှုသည် အယောင်ဆောင်ကို အပိုင်းပိုင်းဖြစ်အောင် ဖောက်ခွဲလိုက်ပြီး ၎င်း၏ အကြွင်းအကျန်များသည် ကပ်ပါးကောင်များလွှမ်းမိုးမှုကြောင့် တဆတ်ဆတ်တုန်နေဆဲဖြစ်သည်။

သူမသည် အဖော်များဆီသို့ ချဉ်းကပ်လာသော မွန်းစတားများကို တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး ပစ်ချခဲ့သည်။ ပစ်ခတ်မှုတိုင်းသည် အသေအချာ ထိမှန်နေသည်။

အတွဲ ၁ တွင် တင်းကျန်းရီသည် ပြတင်းပေါက်နားတွင် ရပ်နေပြီး လက်များကို ဘောင်းဘီအိတ်ထဲ ထည့်ထားသည်။ သူ၏ နှလုံးခုန်သံသည် ပြင်းထန်နေသည်။ ရုပ်ဆိုးသောသတ္တဝါဒီရေလှိုင်းနှင့် အပြင်ဘက်ရှိ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ သတ္တဝါကြီးကို ကြည့်ရင်း သူသည် တစ်စုံတစ်ရာကို သဘောပေါက်လိုက်သည်—

ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ်… သူမသည် ထွက်ပြေးလိုစိတ် လုံးဝမရှိတော့ပေ။

အနန္တရထားသည် ပြင်းထန်သောပစ်ခတ်စွမ်းအားဖြင့် အမှောင်ထုကို ဖျက်ဆီးပစ်နေသည်၊၊