တိုက်ပွဲရလဒ်များ
Vol. 14 Ch. 205
ဒက် ဒက် ဒက် ဒက်
ပလက်ဖောင်းပေါ်ရှိ အယောင်ဆောင်များသည် လုံးဝ ရှင်းလင်းသွားခဲ့သည်။ လို့ရှားရှားနှင့် ရှုချင်းတို့သည် သူတို့၏ အဖွဲ့ကို ဦးဆောင်ကာ ဘူတာရုံမှ အလျင်အမြန် ထွက်လာခဲ့ပြီး၊ အနန္တရထားအဖွဲ့သား တစ်ဦးချင်းစီတိုင်းသည် မီးလောင်နေသော သတ္တဝါကို မရပ်မနား ပစ်ခတ်မှုများဖြင့် တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။
လူတိုင်းသည် အံကြိတ်ထားကြပြီး ညအမှောင်ထုမှ ထွက်ပေါ်လာသော သတ္တဝါများထံမှ အကြောက်တရားနှင့် စိတ်ပျက်အားငယ်မှုတို့ကို နှစ်ပေါင်းများစွာ ထွက်ပြေးခဲ့ရသည့် ခံစားချက်အားလုံးကို သွန်ချနေကြသည်။ ၎င်းတို့သည် ၎င်းတို့တွင်ရှိသော နောက်ဆုံးကျည်ဆန် ကုန်ဆုံးသည်အထိပစ်ရန် ဆုံးဖြတ်ထားဟန် တူသည်။
မီးတောက်များ။ ကျည်ဆန်များ။ မရပ်မနား ပစ်ခတ်မှု။
လေးမိနစ် သို့မဟုတ် ငါးမိနစ်ဆက်တိုက် စက်သေနတ်၏ ပြောင်းများသည် အသုံးပြုမှုလွန်ကဲ၍ နီရဲတောက်ပလာသည်။
နောက်ဆုံးတွင် မီးခိုးနှင့် မီးတောက်များအတွင်းမှ ကပ်ပါးလက်တံများ၏ လိမ်ယှက်လှုပ်ရှားမှုသည် နှေးကွေးလာပြီး… ပို၍ နှေးကွေးလာသည်… နောက်ဆုံးတွင် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သွားသည်၊၊
ကလစ်။
နောက်ဆုံး ကျည်ဆန်ကို သုံးစွဲပြီးသွားပြီ။
ဘူတာရုံအပြင်ဘက် စစ်မြေပြင်သည် သေဆုံးခြင်းကဲ့သို့ ငြိမ်သက်သွားသည်။
မီးလောင်ကျွမ်းနေသော မွန်းစတားကပ်ပါးကောင်သာလျှင် မီးတောက်များအတွင်း၌ ဆက်လက် ပေါက်ကွဲနေပြီး အသံများ ထွက်ပေါ်နေသည်။
ဟူး… ဟူး…
လူတိုင်းသည် ထိုမီးကျွမ်းနေသော၊ မသိနိုင်သည့် သတ္တဝါကို မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်စွာဖြင့် ကြည့်နေကြပြီး သူတို့၏ အသက်ရှုသံများ ပြင်းထန်နေသည်။
“သေသွားပြီလား”
တစ်စုံတစ်ယောက်က တိတ်ဆိတ်မှုကို ဖြိုခွဲလိုက်သည်။
“သေသင့်ပြီ… မဟုတ်လား”
ဝှီး—
မီးခိုးလုံးတစ်ခုသည် ရုတ်တရက် ကောင်းကင်သို့ ပန်းထွက်လာသည်။
လင်းရှန်၏ အမူအရာသည် မှောင်မိုက်သွားသည်။ “မကောင်းတော့ဘူး”
သို့သော် နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် မီးခိုးသည် ရုတ်တရက် လမ်းကြောင်းပြောင်းသွားသည်— သူတို့ဆီမှ လမ်းလွှဲသွားပြီး လူအုပ်၏ နောက်ဘက်ဆီသို့ မြင့်တက်သွားသည်။
ထိုနေရာတွင် တင်းကျန်းရီသည် ရပ်နေပြီး သူမ၏ ရှေ့တွင်… အစောပိုင်းက ထားခဲ့သည့် ဂန္ဓာမာနက်ငရဲပန်း ရှိနေသည်။
မီးခိုးနက်သည် ပန်းထဲသို့ စီးဝင်သွားသည်နှင့် ၎င်း၏ အလယ်မှ နက်ရှိုင်းသော သွေးရောင်တောက်ပမှုသည် ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး နူးညံ့တောက်ပသော အဖြူရောင်အလင်းဖြင့် အစားထိုးသွားသည်။
တင်းကျန်းရီသည် သူမ၏ မျက်မှန်ကို ပြင်ဆင်လိုက်သည်။ သူမ၏ မျက်လုံးများတွင် ရှားပါးသော စိတ်လှုပ်ရှားမှုတစ်ခု လင်းလက်လာသည်။
“ကျွန်မရဲ့ ယူဆချက် မှန်ပုံရတယ်”
လင်းရှန်သည် သက်ပြင်းရှည်ကြီးချလိုက်ပြီး ခဏတာမျှ မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် တိုးညင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။
“ငါတို့ လုပ်နိုင်ခဲ့ပြီ”
ထိုစကားလုံးများ သူ၏ ပါးစပ်မှ ထွက်သွားသည့် ချက်ချင်းပင် စိတ်လှုပ်ရှားမှု ဒီရေလှိုင်းတစ်ခုသည် အဖွဲ့တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းမိုးသွားသည်။
“ဟေးးး”
ရှားရှားသည် ဝမ်းသာအားရ ထခုန်လိုက်သည်။
“ဒါ အံ့ဩစရာပဲ”
ရှုချင်းက အော်ဟစ်ကာ အောင်ပွဲခံပြီး လို့ဟွာနှင့် လက်ဝါးချင်းရိုက်လိုက်သည်၊၊
လုချန်၊ မြောင်လုနှင့် အခြားသူများလည်း ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ အော်ဟစ်ကြသည်။
“ဒီလို ကြီးမားတဲ့ သတ္တဝါကို ငါတို့ အနိုင်ယူနိုင်ခဲ့တာ မယုံနိုင်စရာပဲ”
“ဒါ အိမ်မက်များလား”
“ခေါင်းဆောင်လင်း ကျန်းမာချမ်းသာပါစေ”
ချန်ဆီရွှမ်သည် ဖြူဖတ်ဖြူရော်ဖြင့် ရပ်နေသည်။ သူမ၏ ရင်ဘတ်သည် တက်လိုက်ကျလိုက် ဖြစ်နေသည်။ သူမသည် ထိုဧရာမ သတ္တဝါ၏ လောင်ကျွမ်းနေသော အကြွင်းအကျန်များကို ကြည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူမ၏ ရဲဘော်များ၏ တောက်ပနေသော မျက်နှာများကို ကြည့်လိုက်သည်။ မီးရောင်သည် သူတို့၏ အမူအရာများကို လင်းထိန်စေသည်။
ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် သူတို့၏ အားပေးသံများသည် စစ်မှန်သည်ဟု ခံစားရသည်။ ဖြူစင်သော၊ မထိန်းချုပ်နိုင်သော ပျော်ရွှင်မှု။
လင်းရှန်သည်လည်း သူ၏ အသက်ရှူခြင်းကို ပြန်ထိန်းညှိနေသည်။ သူ၏ အကြည့်သည် အပေါ်မှ ပျံဝဲနေသော ကီကီဆီသို့ တစ်ချက် ဝေ့သွားသည်။ ထို့နောက် မီးတောက်များထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသော လုရှင်းချန်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ သူသည် လုံးဝ မထိခိုက်ခဲ့ပေ။ ထိုအချိန်တွင် သူသည် မပြုံးဘဲ မနေနိုင်ပေ။
“ငါ တစ်ယောက်တည်းဆို ဒါကို ဘယ်တော့မှ လုပ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါ မင်းတို့အားလုံးကြောင့်ပါ… ပြီးတော့ ကောင်းကင်ကနေ ဆင်းသက်လာတဲ့ မီးနတ်ဘုရားကြောင့်ပါ”
လုရှင်းချန်သည် လျှောက်လာသည်။ သူ့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ်ရာ အားပေးသံများကြားမှ သူ၏ အမူအရာသည် အမြဲလိုလို တည်ငြိမ်နေသည်။
“ဒါက ငါ့ လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်တာပါပဲ၊ ဘာမှ ထူးခြားတာ မဟုတ်ပါဘူး”
သူ၏ လေသံသည် ဂရုမစိုက်ဟန် ရှိသော်လည်း သူ၏ အနည်းငယ် လောင်ကျွမ်းနေသော အင်္ကျီကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။
“အား… ငါ့အင်္ကျီမှာ အညစ်အကြေး နည်းနည်း ပေသွားတယ်။ ငါ နောက်ထပ် ပြည့်စုံမှုအတွက် ကြိုးစားရမယ်”
“အစ်ကိုရှင်းချန်က ဒီနေ့ ရူးလောက်အောင် အစွမ်းထက်တာပဲ”
“အရမ်း မိုက်တယ်”
အမျိုးသမီးအဖွဲ့ဝင်အချို့သည် သူ့ကို ဝန်းရံလာကြပြီး လေသံများတွင် လေးစားချစ်ခင်မှု ပြည့်နေသည်။
“ဒီကောင်… အတည်ပြောတာလား”
ကီကီသည် လင်းရှန်ဘေးတွင် ဆင်းသက်လာပြီး လုရှင်းချန်ကို မျက်လုံးလှန်ကြည့်လိုက်သည်။
“သူက ဒီနေ့ သူရဲကောင်းဖြစ်သွားပြီ။ သူ့ အတွင်းစိတ်ထဲမှာ မာန်တွေ တက်နေမှာ သေချာတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူ့ကို ကြည့်ပါဦး၊ တည်ငြိမ်အေးဆေးဟန်ဆောင်နေတာ။ ‘အင်္ကျီမှာ အညစ်အကြေး နည်းနည်း ပေသွားတယ်’တဲ့လား….နင့်ရဲ့ အင်္ကျီက ဘယ်မှာလဲ”
လင်းရှန်က ရယ်မောလိုက်သည်။
“မင်းပြောတာကို ငါ သဘောတူပါတယ်။ သူက တကယ်ပဲ ပြပွဲကို ခိုးယူသွားတာ”
“အော်၊ ဒီတစ်ခုကို ကြည့်လိုက်ပါဦး”
ကီကီသည် သူမ၏ လက်ကို မြှောက်လိုက်ရာ မီးတောက်များထဲမှ မဲနက်သော စက်လုံးတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်လာပြီး လင်းရှန်၏ လက်ဖဝါးပေါ်သို့ ကျလာသည်။
သူ၏ အမူအရာ ပြောင်းလဲသွားသည်။
“ဒါက…အနီရောင်သွေးပဲစေ့လား”
“ဒါက အဆင့် ၃ ဖြစ်သင့်တယ်”
တင်းကျန်းရီက လျှောက်လာရင်း ပြောလိုက်သည်။
“ဖက်ဒရေးရှင်း၏ ဒေတာဘေ့စ်အရ အဆင့် ၃ သွေးပဲစေ့တွေက အလွန်တန်ဖိုးရှိတယ်။ တပ်ရင်းတစ်ခုလုံးကို ထိန်းသိမ်းဖို့ လိုအပ်တဲ့ အရင်းအမြစ်တွေနဲ့ ညီမျှတယ်”
“ဟေး၊ တကယ်လား”
ကီကီ၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်လာသည်။
လင်းရှန်သည် ပဲစေ့ကို သူ၏ လက်ထဲတွင် ချိန်ဆကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ အကြည့်သည် ထက်မြက်နေသည်။
“ဒီတိုက်ပွဲအတွက် ငါတို့ ပေးဆပ်ခဲ့ရတဲ့ တန်ဖိုးကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားမယ်ဆိုရင် တန်ဖိုးရှိတဲ့ တစ်ခုခု ပြန်ရတာ မှန်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒါကို ဘယ်လို အကောင်းဆုံး အသုံးချရမလဲ… ဒါကတော့ ဒါရိုက်တာတင်းအပေါ်မှာ မူတည်ပါတယ်”
သူသည် ပဲစေ့ကို တင်းကျန်းရီအား လက်ဆင့်ကမ်းလိုက်သည်။
သူမသည် ၎င်းကို ယူလိုက်ပြီး မျက်မှန်ကို ပြင်လိုက်သည်။
“ဖက်ဒရေးရှင်းနဲ့ ဖီးနစ်မှာ သွေးကျောက်တွေနဲ့ ပတ်သက်ပြီး သုတေသန အချို့ တိုးတက်မှု ရှိနှင့်ပြီး ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ ကျွန်မရဲ့ အကြံပြုချက်ကတော့ ကျွန်မတို့ရဲ့ အမှောင်အမှတ်အသား သုတေသန ဒေတာကို သူတို့ရဲ့ နောက်ဆုံးတွေ့ရှိချက်များအတွက် လဲလှယ်ဖို့ ဖြစ်ပါတယ်။ အဲ့ဒီလိုဆိုရင် ကျွန်မတို့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် သုတေသနကို အရှိန်မြှင့်နိုင်ပါတယ်”
“လဲလှယ်တာလား”
ချန်ဆီရွှမ်သည် မျက်မှန်ကြုတ်လျက် ချဉ်းကပ်လာသည်။
“ဖက်ဒရေးရှင်းနဲ့လား”
“ဒါက အကျိုးစီးပွား ဖလှယ်ခြင်းသက်သက်ပါ” တင်းကျန်းရီက ရှင်းလင်းသည်။
“ဒါက အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုခုအပေါ် သစ္စာစောင့်သိမှုနဲ့ ဘာမှမဆိုင်ပါဘူး”
“မလဲနဲ့ဦး”
လင်းရှန်သည် ချက်ချင်း တားလိုက်သည်။
“ငါတို့ရဲ့ တွေ့ရှိချက်တွေကို အတည်ပြုဖို့ လိုအပ်နေသေးတယ်။ အဲဒါ မှန်ကန်ကြောင်း သက်သေပြနိုင်ရင် ငါတို့ရဲ့ အမှောင်အမှတ်အသား သုတေသနကို ဖီးနစ်နဲ့ တိုက်ရိုက်မျှဝေမယ်။ သူတို့မှာ ကိုယ်ပိုင် သီအိုရီတွေ ရှိနေပြီးသား ဖြစ်နိုင်ပေမယ့် ငါတို့ရဲ့ အချက်အလက်က အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူတွေဆီကို တစ်ရက်စောပြီး ရောက်သွားရင် အသက်ပေါင်းများစွာကို ကယ်တင်နိုင်ပါတယ်”
တင်းကျန်းရီသည် သူ့ကို ခဏတာ စိုက်ကြည့်ပြီးနောက် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
“ကောင်းပြီ၊ ရှင့်ရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်အတိုင်းပဲ။ ကျွန်မ သွေးပဲစေ့ကို ဆက်ပြီး လေ့လာနေမယ်။ လဲလှယ်ဖို့ လိုအပ်လာရင် အဆင့် ၁ သို့မဟုတ် ၂ တွေကို အရင်ဆုံး အသုံးပြုဖို့ အကြံပြုပါတယ်။ ဒီ အဆင့် ၃ သွေးပဲစေ့က အရမ်းထူးခြားတယ်— ကျွန်မရဲ့ သုတေသနအတွက် အများကြီး အကျိုးပြုနိုင်ပါတယ်”
“ကောင်းပြီ”
လင်းရှန်သည် စစ်မြေပြင်ကို မျက်လုံးဖြင့် ဝှေ့ကြည့်လိုက်သည်။ ကောင်းကင်သည် တိမ်ထူထပ်နေသည်။ မိုးရေမြို့၏ အများစုသည် မီးလောင်နေသည်။ ကြီးမားသော ကပ်ပါးကောင်သည် မီးသွေးခဲအဖြစ်သို့ ပြောင်းသွားပြီး ဘူတာရုံသည် အယောင်ဆောင်အလောင်းများဖြင့် ပြန့်ကျဲနေသည်။
ရှုချင်းဘက်သို့ လှည့်ကာ သူက မေးလိုက်သည်။ “ထိခိုက်ဒဏ်ရာရတဲ့လူတွေ ရှိသေးလား”
ရှုချင်းသည် သူမ၏ ခေါင်းကို ခါလိုက်သည်။ သူမ၏ မျက်လုံးများသည် စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် တောက်ပနေဆဲဖြစ်သည်။
“ဒဏ်ရာအချို့တော့ ရှိပေမယ့် မစိုးရိမ်ရပါဘူး။ သေဆုံးသူ တစ်ယောက်မှ မရှိပါဘူး”
လင်းရှန်သည် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး စိတ်သက်သာရာရသွားသည်။
လူတစ်ဦးတစ်ယောက်ကိုမျှ မဆုံးရှုံးဘဲ ဤကဲ့သို့သော ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ ကပ်ပါးကောင်ကို ချေမှုန်းနိုင်ခြင်း… ၎င်းသည် သူ၏ မျှော်လင့်ချက်ထက် ကျော်လွန်နေသည်။
သူသည် တင်းကျန်းရီဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။ “ဒါရိုက်တာတင်း၊ မင်းကို ငါ ကျေးဇူးတင်ရမယ်။ မင်းရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်က မှန်ကန်ခဲ့တယ်”
သူမသည် အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ “ကျေးဇူးတင်ပါတယ်”
၎င်းတို့သည် ကျည်ဆံနှင့် အရင်းအမြစ် အမြောက်အမြားကို သုံးစွဲခဲ့ကြသော်လည်း သူတို့၏ အဖွဲ့သည် မပျက်မစီးပဲ အသက်ရှင်ခဲ့သည်။ ပိုအရေးကြီးသည်မှာ သူတို့၏ အောင်မြင်သော စစ်ဆင်ရေးသည် သူတို့၏ အမှောင်အမှတ်အသားများကို သန့်စင်ပေးနိုင်ဖွယ်ရှိသည်— အခြေအနေကို ပြောင်းလဲစေနိုင်သည့် အရာတစ်ခု။
ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်သည်၊ ပို၍ပင် အရေးကြီးသည်မှာ တိုက်ပွဲသည် သူတို့၏ စိတ်နေစိတ်ထားကို ပြောင်းလဲသွားစေခဲ့သည်။ သူတို့၏ ကြောက်ရွံ့မှုသည် အကြွင်းမဲ့ မဟုတ်တော့ပေ။
ယုံကြည်မှုသည် အောင်ပွဲမှ မွေးဖွားလာခဲ့သည်။
လင်းရှန်သည် အချိန်ကို စစ်ဆေးလိုက်သည်။
ညမရောက်မီ တစ်နာရီအလို…။
လုံခြုံမှုအတွက် သူသည် နောက်ထပ် တစ်စက္ကန့်မျှ အချိန်မဖြုန်းလိုပေ။
“လူတိုင်း၊ ပစ္စည်းတွေ သိမ်းပြီး ရထားဆီ ပြန်ကြပါ။ ငါတို့ ဒီည မိုးရေမြို့ကနေ ထွက်ခွာမယ်”
“ဟုတ်ကဲ့”
အဖွဲ့သည် လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားသွားသည်။
လင်းရှန်သည် လို့ဟွာကို Roarer K23 လျှပ်စစ်ဂတ်တလင်သေနတ်ကို ရထားပေါ်သို့ တင်ဆောင်ရန် အမိန့်ပေးလိုက်သည်— ၎င်းသည် သူတို့၏ ပစ်အားအတွက် အဖိုးတန်သော ဖြည့်စွက်ချက် ဖြစ်လာမည်ဖြစ်သည်။
တစ်ခုတည်းသော ပြဿနာမှာ… ကျည်ဆံများပင်။
လက်နက်ကြီးများ များလေလေ လင်းရှန်သည် ကျည်ဆံထုတ်လုပ်ရန် ဝန်ပိလေလေ ဖြစ်သည်။
လူတိုင်း ရထားပေါ် ရောက်သည်နှင့် လင်းရှန်သည် အတားအဆီးကုဗတုံးကို ဖွင့်လိုက်သည်။
【ဘီး၊၊ ယန္တရားမဟုတ်သော စွမ်းအင်ကို အသုံးပြု၍ မူမမှန်မှုကို စစ်ဆေးနေသည်…】
【စကင်ဖတ်ခြင်း ပြီးဆုံးသည်။ ကြောက်ရွံ့မှုအခြေပြု မူမမှန်မှု မတွေ့ရှိရ။ အမှောင်စွမ်းအားကို အောင်မြင်စွာ ဖျက်ဆီးပြီးပြီ။】
“ဟူးး…”
လင်းရှန်သည် စိတ်သက်သာရာရစွာဖြင့် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ ယခင်က ဖြစ်ပွားခဲ့သော အိပ်မက်ဆိုးဆန်သည့် အယောင်ဆောင်များကျူးကျော်မှုအပြီးတွင် သူသည် အခွင့်အရေး တစ်ခုကိုမျှ ယူရန် စိတ်ကူးမရှိတော့ပေ။
“ငါတို့မှာ အတားအဆီးကုဗတုံးနဲ့ သွေးကပ်ဘေးပန်းရှိတာ ကောင်းတယ်။ ဒီနှစ်ခုလုံးက ဒီနေ့ အလုပ် ကောင်းကောင်း လုပ်သွားတယ်”
တစ်ခုက အမှောင်ကူးစက်မှုကို ပိတ်ဆို့နိုင်ပြီး ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သူများကို ရှာဖွေနိုင်သည်။
နောက်တစ်ခုက… ကောင်းပြီ၊ ၎င်း၏ အမှောင်အမှတ်အသား ရှာဖွေနိုင်စွမ်းတစ်ခုတည်းကပင် အလွန်တန်ဖိုးရှိစေသည်။
တစ်နည်းအားဖြင့် သွေးကပ်ဘေးပန်းသည် အဆင့်မြှင့်ထားသော စိတ်ဝိညာဉ်လှိုင်းရှာဖွေရေးကိရိယာနှင့် တူပေသည်။