ညအချိန်

မည်းမှောင်သောကောင်းကင်အောက်တွင် မိုးသည်သည်းထန်စွာရွာသွန်းနေ၏။

မီးခိုးလုံးများဖုံးလွှမ်းနေသောကြောင့် မိုးရေမြို့၏ ပုံရိပ်သည် အဝေးရှိ ကောင်းကင်နှင့် ရောထွေး၍ မှုန်ဝါးနေလေသည်။

ရထားပေါ်တွင်မူ တင်းမာမှုနှင့် စိတ်လှုပ်ရှားမှုတို့ ရောထွေးလျက်ရှိ၏။

လူတိုင်းအတွက် ဤသည်မှာ ကမ္ဘာပျက်ကပ်နေ့မှစ၍ ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် ထိတ်လန့်ဖွယ်အစွမ်းထက်သောသတ္တဝါတစ်ကောင်နှင့် တိုက်ရိုက်ရင်ဆိုင် အောင်နိုင်ခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ လပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်ခဲ့သော အဆက်မပြတ် ထွက်ပြေးရခြင်းနှင့် ဖိစီးနေသော စိုးရိမ်ပူပန်မှုများမှာ တစ်ခဏအတွင်း လွတ်မြောက်သွားသကဲ့သို့ ရှိ၏။ ရထားတွဲအတွင်းရှိ ဖိစီးမှုအပြည့်နှင့် လေထုသည် သိသိသာသာ ပေါ့ပါးသွားခဲ့လေသည်။

သို့သော် လူတိုင်း သိထားပေသည်—ဤသည်မှာ အနားယူချိန်မဟုတ်ပေ။ ညဉ့်နက်လာပြီဖြစ်ပြီး ပြီးခဲ့သည့်ညကကဲ့သို့ ထိတ်လန့်ဖွယ်သတ္တဝါများ၏ ဝိုင်းရံ တိုက်ခိုက်ခြင်းကို နောက်တစ်ဖန် ရင်ဆိုင်ရဖွယ် အခွင့်အရေး အလွန်မြင့်မား၏။ ရှုချင်းသည် သတိ အမြဲရှိနေလျက် ကျန်အဖွဲ့သားများကို ခဲယမ်းများ ပြန်လည်ဖြည့်တင်းရန် ဦးဆောင်နေခဲ့၏။

နောက်ဆုံး တိုက်ပွဲတွင် ၎င်းတို့၏ ခဲယမ်းမီးကျောက် ၈၀% နီးပါး ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီး 1130 CIWS ၏ ကျည်ဆံများပင် ကုန်သွားခဲ့ရသည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာပင်၊ ဤဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်းရှိသော လက်နက်သည် ၎င်း၏အလုပ်ကို ကောင်းမွန်စွာလုပ်ဆောင်ခဲ့ပြီး၊ သန္ဓေပြောင်းဧရာမကပ်ပါးကောင်ကို ကားလမ်းပေါ်သို့ မကျူးကျော်နိုင်အောင် တားဆီးခဲ့သည်၊၊

ထိုအတောအတွင်း လင်းရှန်သည်လည်း အလုပ်များနေခဲ့၏။ လို့ဟွာနှင့် လို့ရှားရှားတို့နှင့်အတူ ရထားတွဲ (၅) တွင် ကျည်ဆန်များကို အလျင်အမြန် ထုတ်လုပ်နေပြီး နောက်ဆက်တွဲ ရင်ဆိုင်ရမည့် အခြေအနေများအတွက် ဖြန့်ဝေပေးနေခဲ့လေသည်။

ရထားတွဲအမှတ် (၂) အတွင်း၌မူ ကီကီသည် ရထား၏ ပတ်ဝန်းကျင်ကို စောင့်ကြည့်နေပြီး တင်းကျန်းရီနှင့် ချန်ဆီရွှမ်တို့မှာ အမှောင်ရေဒီယိုမှ သတင်းများကို အာရုံစိုက် နားထောင်နေကြ၏။

“ဇီ... ဇီ...”

“ဖက်ဒရယ်... ဖီးနစ်ရေဒီယိုမှ ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ ထုတ်လွှင့်မှု... တွင်းနက်အမှတ် (၃) မှ အမှောင်ဒီရေများသည် ကွမ်းချန်နှင့် တာ့ဂန် သဲကန္တာရ အနီးရှိ တွင်းနက်အမှတ် (၅) နှင့် ၃၆ ရက်အတွင်း ပေါင်းစပ်မည်ဖြစ်သည်။ အရှေ့မြောက်ဘက်သို့ ရွေ့လျားနေသော အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများသည် ချက်ချင်း ထွက်ခွာသင့်သည်။ ဖီးနစ်သည် ရှင်းချန်နှင့် ခန်းချန်တို့တွင် အကူအညီပေးရေး စခန်းများ တည်ထောင်ထားသည်”

“တွင်းနက်အမှတ် (၇) မှ အမှောင်ဒီရေများသည် ဝေမြစ်၊ လုံကျန်းနှင့် ကျင်းဟိုင်အနီးရှိ တွင်းနက်အမှတ် (၅) နှင့် ၂၉ ရက်အတွင်း ပေါင်းစပ်မည်ဖြစ်သည်။ ရှင်းချန်၊ ခန်းချန်နှင့် ယုံကျန်းဆိပ်ကမ်း၏ အရှေ့ဘက်သို့ ရွေ့လျားနေသော အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများသည် ချက်ချင်း ထွက်ခွာသင့်သည်။ ဖီးနစ်သည် ကျင်းဟိုင်နှင့် ယုံကျန်းဆိပ်ကမ်းတို့တွင် အကူအညီပေးရေး စခန်းများ တည်ထောင်ထားသည်”

“ယန်ကျန်းလွင်ပြင်မှ ဖက်ဒရယ်ရေဒီယို အရေးပေါ် သတင်းပို့ချက်—ညလမ်းလျှောက်သူများ၏ ကင်းထောက်ယူနစ်တစ်ခုသည် ပါးလ်မာ မြက်ခင်းပြင်အတွင်းနက်ပိုင်းတွင် S-Class ထိတ်လန့်ဖွယ်သတ္တဝါတစ်ကောင်ကို တွေ့ရှိခဲ့သည်...”

“စီ... ဖီးနစ် ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ ထုတ်လွှင့်မှု—အာရုဏ်ဦးစီမံကိန်း စင်တာသည် လက်ရှိတွင် ယွမ်အန်းတောင်တန်း၏ မြောက်ဘက် တောင်ခြေ၌ တည်ရှိပြီး၊ ကိုသြဒိနိတ် 116.3913447°၊ 39.9053937° ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ထျန်းကျီသို့ လေးရက်အတွင်း ရောက်ရှိရန် မျှော်လင့်ရသည်...”

“ဖီးနစ် ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ ထုတ်လွှင့်မှု—ညလမ်းလျှောက်သူများ၏ နောက်ထပ် သုတေသနပြုချက်များအရ အမှောင်နှင့် ကြာရှည် ထိတွေ့ခြင်းသည် အမှောင်ကူးစက်မှုအန္တရာယ်ကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်ကြောင်း သိရသည်။ အရွယ်ရောက်ပြီးသူ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများသည် ၄၈ နာရီထက် ပို၍ အမှောင်ထဲတွင် ဆက်တိုက်မနေသင့်ပါ။ သက်ကြီးရွယ်အိုများ၊ ဒဏ်ရာရရှိသူများနှင့် မျိုးရိုးလိုက် အခြေအနေရှိသူများသည် ထိတွေ့မှုကို အများဆုံး ၂၄ နာရီအထိ ကန့်သတ်သင့်သည်”

လင်းရှန်သည် ရထားတွဲအမှတ် (၂) ထဲသို့ ဝင်လာစဉ် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားခဲ့၏။

“ဒါဆို၊ အမှောင်ထဲမှာ အကြာကြီးနေတာက အန္တရာယ်ရှိတာပေါ့... အမှောင်ကျူးကျော်မှုသီအိုရီကို အတည်ပြုပြီးပြီနဲ့ တူတယ်”

“ညရောက်ပြီး ကြီးမားတဲ့ တိုက်ခိုက်မှု မကြုံရဘူးဆိုရင်၊ ဒီကျိုးကြောင်းဆင်ခြင်မှုကို ငါတို့ အတည်ပြုနိုင်တယ်။ ငါတို့ရဲ့ နောက်တစ်ဆင့်က ဖီးနစ်က လူတစ်ယောက်ယောက်ကို ရှာပြီး အတည်ပြုဖို့ပဲ ဖြစ်သင့်တယ်”

ကီကီသည် ရုတ်တရက် အတွေးတစ်ခု ရသွား၏။

“ဒါဆို... အမှောင်ထဲမှာ ကြာကြာ အသက်ရှင်လေ၊ ကျွန်မတို့ရဲ့ စွမ်းရည်များက ပိုမြန်မြန် တိုးတက်ပြောင်းလဲလာလေ ဆိုတဲ့ သဘောလား”

တင်းကျန်းရီသည် ချက်ချင်း တုံ့ပြန်ခဲ့၏။

“အမှောင်ကျူးကျော်မှုကို ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှုအတွက် တွန်းအားတစ်ခုအဖြစ် မြင်မယ်ဆိုရင်၊ ဟုတ်တယ်၊ ဒါက အဓိပ္ပာယ်ရှိတယ်”

“ဒါပေမဲ့ ဇီဝဗေဒရှုထောင့်ကနေ ကြည့်ရင်တော့ ဒီဖြစ်စဉ်မှာ သဘာဝကန့်သတ်ချက်တစ်ခု ရှိကိုရှိရမယ်။ ဥပမာတစ်ခု ပေးရရင်—အပင်တွေဟာ အလင်းစုဖွဲ့မှု ကို အသုံးပြုပြီး ကာဗွန်ဒိုင်အောက်ဆိုဒ်နဲ့ ရေကို အော်ဂဲနစ်ဒြပ်ပေါင်းတွေအဖြစ် ပြောင်းလဲပြီး စွမ်းအင် သိုလှောင်ကြတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူတို့က တစ်ရက်ကို ၂၄ နာရီလုံး အလင်းစုဖွဲ့မှု လုပ်နိုင်တယ်လို့ မဆိုလိုဘူး။ တကယ်တမ်းမှာ၊ အပင်တွေမှာ ဇီဝစည်းချက်တွေ ရှိတယ်—သူတို့ဟာ နေ့ဘက်မှာ စွမ်းအင် ထုတ်လုပ်ပြီး ညဘက်မှာတော့ အသက်ရှူဖို့အတွက် စွမ်းအင် သုံးစွဲကြတယ်။ အကယ်၍ သူတို့ဟာ အဆက်မပြတ် နေရောင်ခြည်ကို ရရှိနေမယ်ဆိုရင် သူတို့ရဲ့ သဘာဝစက်ဝန်း ပျက်စီးပြီး သေဆုံးသွားနိုင်တယ်”

“ဒါ့အပြင် အမှောင်ကျူးကျော်မှုဟာ အခုချိန်ထိ အကုန်မဖော်ထုတ်နိုင်သေးတဲ့ စွမ်းအားတစ်ခုပဲ။ ဒါက လူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ဘယ်လို သက်ရောက်မှု ရှိတယ်ဆိုတာ ကျွန်မတို့ ဘယ်သူမှ မသိဘူး။ အမှောင်ကိုးကွယ်တဲ့ သန့်စင်သောဗျာဒိတ်တော်အဖွဲ့မျိုးကပဲ လူသား ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှုအတွက် ရတနာတစ်ခုအဖြစ် သတ်မှတ်လိမ့်မယ်”

လင်းရှန်၏မျက်နှာ ရှုံ့မဲ့သွားခဲ့၏။

“ဒါဆို၊ စွမ်းအားရှင်တွေက အမှောင်ကို လိုအပ်တယ်၊ လူသားတွေက နေရောင်ခြည်ကို လိုအပ်တယ်။ ပြီးတော့ အမှောင်ဒီရေတွေက ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုလုံးကို ထာဝရ ညအမှောင်ထဲ နှစ်မြှုပ်ဖို့ ရည်ရွယ်တယ်။ ဒီအိပ်မက်ဆိုးလို သတ္တဝါတွေကို အနိုင်ယူချင်ရင်... အဖြေတွေကို အမှောင်ထဲမှာတင် မဟုတ်ဘဲ အလင်းထဲမှာပါ ရှာဖွေသင့်တယ်”

တင်းကျန်းရီ၏ မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ သူမသည် လင်းရှန်ကို အချိန်အတော်ကြာ တိတ်ဆိတ်စွာ စိုက်ကြည့်နေပြီးနောက် ရုတ်တရက် လှည့်ကာ ရထားတွဲအမှတ် (၃) ဘက်သို့ ဦးတည်သွားခဲ့၏။

ချန်ဆီရွှမ်သည် သူမ၏ တုံ့ပြန်မှုကို ကြည့်ပြီး “ရှင်က သူ့ရဲ့ စိတ်ခံစားမှုတစ်ခုကို ထိမိသွားပုံရတယ်” ဟု တီးတိုး ပြောလိုက်သည်။

လင်းရှန်သည် ပခုံးတွန့်ပြလိုက်သည်။

“ဒါသာ ဒီလောက် ရိုးရှင်းခဲ့ရင်...”

သူသည် ချန်ဆီရွှမ်ဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။

“ချန်ဆီရွှမ်၊ အသင့်ပြင်ထား—ငါတို့ ထွက်ခွာတော့မယ်”

ညရောက်ရန် မိနစ်ပိုင်းသာ လိုတော့၏။ လင်းရှန်သည် ထိတ်လန့်ဖွယ်သတ္တဝါများ ပေါ်လာသည်အထိ စောင့်ဆိုင်းရန် စိတ်ကူးမရှိပေ။ ကြိုတင်၍ လက်ဦးမှုရယူထားခြင်းသည် အကောင်းဆုံးဖြစ်သည်— တစ်ခုခု ဖြစ်လာပါက ရထား၏ အရှိန်ကို အားပြုပြီး ထိုးဖောက်သွားနိုင်မည်။

ချန်ဆီရွှမ်သည် ခေါင်းညိတ်လိုက်သော်လည်း သူမသည် စိတ်ရှုပ်ထွေးနေပုံရ၏။

“ရှင် အရင်ဆုံး ဒီမှာ စမ်းသပ်ကြည့်ချင်မယ် ထင်ခဲ့တာ”

“မလိုဘူး။ ဒီမှာ အလောင်းတွေ အရမ်းများလွန်းတယ်။ တိကျတဲ့ ရလဒ်တွေ လိုချင်ရင် ပွင့်လင်းတဲ့ နေရာကို သွားသင့်တယ်”

ကီကီသည် ပြုံးစိစိ လုပ်နေ၏။

“ရှင့်မှာ တကယ်ကို သိပ္ပံပညာရှင်စိတ်ဓာတ် ရှိတာပဲ။ ဒါရိုက်တာတင်းရဲ့ လွှမ်းမိုးမှုက ရှင့်အပေါ် ရောက်သွားပြီနဲ့ တူတယ်”

လင်းရှန်သည် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

“ဒါက လူတိုင်းအတွက် အသက်ရှင်ရပ်တည်ရေး ကိစ္စပဲ။ ဒီသီအိုရီကို ငါတို့ အတည်ပြုနိုင်ရင် ရှေ့ဆက်သွားဖို့အတွက် ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အန္တရာယ်တွေကို အကြီးအကျယ် လျှော့ချပေးနိုင်လိမ့်မယ်”

ကီကီသည် သူမ၏ ထိုင်ခုံတွင် နောက်သို့ မှီလိုက်ပြီး တွေးလိုက်၏။

“ရှင်ဆိုလိုတာက မပြေးဘဲ တိုက်ခိုက်ပြီး အန္တရာယ်ကို လျှော့ချတာလား”

လင်းရှန်၏ မျက်နှာထား တင်းမာသွားခဲ့သည်။

“ငါ့ကို နားလည်မှုလွဲနေတယ်။ အနိုင်မယူနိုင်တဲ့ ခြိမ်းခြောက်မှုကို ရင်ဆိုင်ရတဲ့အခါ ပြေးတာက အမြဲတမ်း ပထမဦးစားပေးပဲ။ ဒါပေမဲ့ အမှောင်အမှတ်အသား ဘယ်လို အလုပ်လုပ်တယ်ဆိုတာ သိထားခြင်းက အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူတွေကို နောက်ထပ် ရွေးချယ်စရာတစ်ခု ပေးနိုင်တယ်။ အမှတ်အသားတွေကို မဖြေရှင်းဘဲ မျက်စိစုံမှိတ် ပြေးနေမယ်ဆိုရင် ဒါတွေဟာ ဆက်တိုက် တုံ့ပြန်မှုတစ်ခုလို စုပုံလာပြီး ထိန်းချုပ်မရတဲ့ ဘေးအန္တရာယ်ကို ဖန်တီးလိမ့်မယ်”

“C-Class အမှောင်သတ္တဝါတွေဆိုရင် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ အများအပြားဟာ ပြန်လည် တိုက်ခိုက်ဖို့ ရွေးချယ်ကောင်း ရွေးချယ်ကြလိမ့်မယ်။ လူအနည်းငယ် သေဆုံးတာက အကုန်သေတာထက် အများကြီး ပိုကောင်းတယ်”

“အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူတိုင်းက S-Class ခြိမ်းခြောက်မှုကို ရင်ဆိုင်ရမှာ မဟုတ်ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ယူပေမြို့လို နေရာမျိုးတွေမှာ၊ အမှတ်အသားအားလုံး စုစည်းသွားတဲ့အခါ—ကောင်းကင်၊ မြေပြင်၊ မြေအောက်—စိတ်ကူးနိုင်သမျှ ထိတ်လန့်စရာတွေ အားလုံး စုဝေးခဲ့တယ်။ အဲဒါက အမှန်တကယ် စိတ်ပျက်အားငယ်စရာပဲ”

“ဒါကြောင့် အကောင်းဆုံး အသက်ရှင်သန်ရေး မဟာဗျူဟာက ပထမဆုံးမုဆိုးကို ဖယ်ရှားပြီးမှ ပုန်းအောင်းနေဖို့ပဲ။ ဒီနည်းနဲ့ အမှောင်ထဲမှာ ငါတို့က ပိုပြီး လုံခြုံလိမ့်မယ်”

ကီကီသည် ခဏတာ စဉ်းစားပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

“ရှင်ပြောတာ မှန်တယ်”

လင်းရှန်သည် ဘာမှ ထပ်မပြောတော့ပေ။ သူသည် အနန္တ ရထားကို စတင်လိုက်ပြီးနောက် ချန်ဆီရွှမ်နှင့်အတူ ထိန်းချုပ်ခန်းထဲသို့ ဝင်ရောက်လိုက်၏။

“ငါတို့ ကျည်ဆန်တွေ လုံလောက်ရဲ့လား”

“မလောက်ဘူး။ 1130 CIWS ကတော့ အလုပ်မလုပ်နိုင်သေးဘူး”

လင်းရှန် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

“တွန့်ဆုတ်နေဖို့ အချိန်မရှိဘူး။ ငါတို့ စွန့်စားရလိမ့်မယ်”

သူ၏ ခံနိုင်ရည်အားမှာ လုံးဝနီးပါး ကုန်ခန်းနေပြီး သန္ဓေပြောင်းဧရာမ ကပ်ပါးကောင်၏ အလောင်းမှာလည်း တောင်ကုန်းပေါ်တွင် မီးလောင်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ မိုးရေမြို့၌ ဆက်လက် နေရန် သူ စိတ်ကူးမရှိပေ။ သူတို့ ထွက်ခွာရန် လိုအပ်သည်—ပြီးတော့ သူတို့၏ အမှတ်အသားများ အမှန်တကယ် ပျောက်ကွယ်သွားခြင်းရှိ-မရှိ စမ်းသပ်ရန် လိုအပ်သည်။

ဟိန်းဟောက်သံနှင့်အတူ အနန္တ ရထားသည် ရှေ့သို့ တိုးဝင်သွားပြီး၊ ချိုင့်ဝှမ်းကို ကျော်ဖြတ်ကာ ဂြိုဟ်ပတ်ရထားလမ်းမကြီးဘက်သို့ အရှိန်ပြင်းစွာ မောင်းနှင်သွားခဲ့၏။

လမ်းတစ်လျှောက်တွင် လင်းရှန်သည် ရထားလမ်းပေါ်၌ ပြန့်ကျဲနေသော အကြွင်းအကျန်များကို တွေ့မြင်ခဲ့ရသည်—ပြီးခဲ့သည့်ညက သူတို့ ထွက်ပြေးခဲ့ရသည့် နောက်ဆက်တွဲ အခြေအနေပင်။

တီ—တီ—

သူ၏ နာရီမှ အချက်ပေးသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

သူရော ချန်ဆီရွှမ်ပါ တောင့်တင်းသွားကြ၏။

ရထား၏ ရှေ့မီးများသည် ရှေ့မှ လမ်းကြောင်းများဖော်ပြလိုက်ရာ သူတို့၏ မျက်နှာအမူအရာများ တင်းမာသွားခဲ့၏။

ရထားတွဲများအတွင်း၌ လူတိုင်းသည် အသက်ရှုနှုန်းကို ထိန်းထားရင်း ဒီရေရောက်ရှိလာမည့် အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။

ဂျုန်းးး

သူတို့အပေါ်မှ ကောင်းကင်သည် ထိတ်လန့်ဖွယ် အလင်းရောင်ဖြင့် တဖျတ်ဖျတ် လင်းလက်သွားခဲ့၏။

ကောင်းကင်တစ်ခုလုံးကို ဖုံးအုပ်ထားသော မုန်တိုင်းတိမ်တိုက်များသည် ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး၊ အဆုံးမဲ့ အနက်ရောင်ကန့်လန့်ကာတစ်ခုဖြင့် အစားထိုးသွား၏။

ရထားလမ်းတစ်လျှောက်ရှိ သစ်တောတစ်ခုလုံးသည် လုံးဝ အမှောင်ထဲသို့ ကျဆင်းသွားပြီး သစ်ပင်များ၏ ပုံရိပ်များကိုသာ မှိန်ပြပြ မြင်နိုင်တော့သည်။

တစ်စက္ကန့်မျှအတွင်း—လင်းရှန်သည် အသက်ရှူဖို့ပင် မေ့သွားခဲ့လေသည်။