ဆောင်းရာသီ မက်မွန်ပန်းများ

ဆောင်းရာသီဟူသည် အရာရာ ခြောက်သွေ့ကာ အပင်အများစုနှင့် တိရစ္ဆာန်များ ဆောင်းခိုသော ရာသီဖြစ်သည်။ သစ်ကိုင်းထိပ်များတွင် စိမ်းလန်းသော အကိုင်းအခက်အရွက်များ မရှိပေ။ အချို့သော ခရီးသွားနေရာများအတွက် ဆောင်းရာသီသည် ခရီးသွားရာသီမဟုတ်ပေ။ အပြင်ထွက်၍ ဗလာနတ္ထိကို ကြည့်ရှုခြင်းထက် အိမ်တွင်နေ၍ တီဗီကြည့်ခြင်းက ပို၍ စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းသည်။

သို့သော် နေရာတစ်နေရာ၌မူ ခရီးသွားများဖြင့် အလွန်စည်ကားလျက်ရှိ၏။

ထိုနေရာမှာ ထောင်ယွမ်ရွာပင် ဖြစ်သည်။

ထောင်ယွမ်ရွာသည် ရာသီလေးပါး၏ လည်ပတ်မှုမှ ကင်းလွတ်ခြင်းမရှိပေ။ ထောင်ယွမ်ရွာ နာမည်ကြီးရခြင်း၏ အကြီးမားဆုံးအကြောင်းရင်းမှာ မက်မွန်ပင်များစွာ ရှိသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ နွေဦးရာသီတွင် ပန်းများပွင့်သောအခါ တောင်တန်းများနှင့် လွင်ပြင်များမှာ မက်မွန်ပန်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ အလွန်လှပသော မြင်ကွင်းတစ်ခုဖြစ်သည်။

မက်မွန်ပင်များ၏ အဓိကပန်းပွင့်ချိန်မှာ နွေဦးရာသီ မတ်လ သို့မဟုတ် ဧပြီလဖြစ်သည်။ နွေဦးရာသီရောက်သောအခါ ပန်းများပွင့်သည်။ ရွာတစ်ရွာလုံးကို ပန်းရောင်ဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားစေသည်။

သို့သော် ထောင်ယွမ်ရွာရှိ သစ်ပင်များမှာလည်း အထူးဖြစ်သည်။ ဆောင်းရာသီတွင် မက်မွန်ပန်းများရှိသည်။ ဟုတ်သည်၊ ထောင်ယွမ်ရွာသည် ဆောင်းရာသီတွင် ပွင့်နိုင်သော မက်မွန်ပင်တစ်စုကို စိုက်ပျိုးထားခဲ့သည်။ ဤသစ်ပင်များသည် အသီးမသီးကြပေ။ ရှုစားရန်အတွက်သာ ဖြစ်သည်။

ရွာတွင် ဆောင်းရာသီ၌ လှပသောရှုခင်းအချို့ ထပ်ထည့်ရန် ရှောင်လင်းယွီသည် ဥယျာဉ်စိုက်ပျိုးရေးနှင့် စိုက်ပျိုးရေးပညာရှင်များစွာကို ငှားရမ်းကာ ဆောင်းရာသီတွင် ပွင့်နိုင်သော မက်မွန်ပန်းများကို သုတေသနပြုလုပ်စေခဲ့သည်။

အမှန်တကယ်တွင် သူမသာ လိုလားပါက ရှောင်လင်းယွီသည် မက်မွန်ပင်အားလုံးကို ဆောင်းရာသီတွင် ပွင့်စေနိုင်ပေသည်။ သို့သော် သူမ ထိုသို့ပြုလုပ်ပါက အလွန်ပင် မျက်စိကျစရာကောင်းပေလိမ့်မည်။

ထို့ကြောင့် ရှောင်လင်းယွီသည် ဥယျာဉ်စိုက်ပျိုးရေးနှင့် စိုက်ပျိုးရေးပညာရှင်များကို ငှားရမ်းခဲ့သည်။ သူတို့အားလုံးသည် စက်မှုလုပ်ငန်းတွင် လူသိများသော ကျွမ်းကျင်သူများနှင့် ပါမောက္ခများဖြစ်ကြသည်။ ရှောင်လင်းယွီသည် သူတို့၏ သုတေသနအတွက် စမ်းချောင်းရေနှင့် ရောစပ်ထားသော အလင်းငယ်လေး၏ မြေဩဇာကို ထောက်ပံ့ပေးခဲ့သည်။ မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း ဤကျွမ်းကျင်သူများနှင့် ပါမောက္ခများသည် ဆောင်းရာသီတွင် ပွင့်သော မက်မွန်ပင်များကို လျင်မြန်စွာ စိုက်ပျိုးနိုင်ခဲ့ကြသည်။ ဤမျိုးစိတ်သည် ဖန်လုံအိမ်ထဲတွင် ရှိရန်မလိုအပ်ပေ။ သူတို့ကို အပြင်ဘက်တွင် စိုက်ပျိုးနိုင်သည်။

ဤမျိုးစိတ် ဖွံ့ဖြိုးလာသည်နှင့် ရှောင်လင်းယွီသည် ၎င်းကို အမြောက်အများ စိုက်ပျိုးခဲ့သည်။

ရှောင်လင်းယွီသည် ၎င်းကို များစွာမကြော်ငြာခဲ့သော်လည်း မီဒီယာအချို့က သတင်းဖော်ပြခဲ့သည်။ ထို့နောက် သတင်းပျံ့နှံ့သွားသည်။ ထို့ကြောင့် ထောင်ယွမ်ရွာသည် ထပ်မံ၍ ခေတ်စားလာခဲ့သည်။

မက်မွန်ပန်းများအပြင် ထောင်ယွမ်ရွာတွင် အပူပိုင်းဒေသအပင်များကို ထားရှိရန် ကြီးမားသော ဖန်လုံအိမ်တစ်ခုရှိသည်။ ကြီးမားသော ရုက္ခဗေဒဥယျာဉ်တစ်ခုဖြစ်သည်။

ထောင်ယွမ်ရွာသည် ဆောင်းရာသီတွင်ပင် ပြည့်နှက်နေသည်။ တည်းခိုခန်းများ၊ မြက်တဲများနှင့် တည်းခိုဆောင်များမှာ နေ့စဉ် ပြည့်နေသည်။ တဲများအတွက် ကြိုတင်မှာယူမှုများမှာ အလွန်ရှည်လျားသည်။ လူများစွာ နေ့စဉ် တန်းစီနေကြသည်။ လူများစွာသည် Green Fresh လယ်ယာမှ တိုက်ရိုက်ထုတ်လုပ်သော အရာများကို စားသုံးနိုင်သောကြောင့် ထောင်ယွမ်ရွာသို့ လာရောက်ကြသည်။

ဆိုင်များရှိ ကုန်ပစ္စည်းများမှာ နေ့စဉ် ရောင်းကုန်သွားသည်။ သူတို့ စောစောတန်းစီသည့်တိုင် မဝယ်ယူနိုင်ကြပေ။

ဖောက်သည်များစွာ မကျေနပ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေကြသည်။ ဤအကြောင်းကြောင့် သူတို့ထဲမှ အများအပြားသည် ထောင်ယွမ်ရွာသို့ တိုက်ရိုက်လာရောက်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြသည်။ ရွာတွင် ကြီးမားသော ထမင်းစားဆောင်တစ်ခုရှိကြောင်း သူတို့ ကြားသိခဲ့ကြသည်။ ကောင်းမွန်သော အစားအစာများ ပံ့ပိုးပေးရန် ကောင်းမွန်သော စားဖိုမှူးများစွာကို ငှားရမ်းထားသည်။ အစားအစာများမှာ အရသာရှိသော်လည်း မဈေးကြီးပေ။ ရိုးရိုးသားသားပြောရလျှင် လူများစွာသည် အစားအစာအတွက်သာ လာရောက်ကြသည်။

အချုပ်အားဖြင့် ထောင်ယွမ်ရွာတွင် နာမည်ကြီးသော အသွင်အပြင်များစွာရှိပြီး ခရီးသွားတိုင်းသည် မိမိတို့၏ အကြောင်းပြချက်ကိုယ်စီဖြင့် ထိုနေရာသို့ ခရီးသွားကြသည်။

.....

စစ်ထူရှင်းနှင့် ကုန်းထျန်းဟောက်တို့ ထောင်ယွမ်ရွာသို့ ရောက်ရှိသောအခါ သူတို့ ကြောင်သွားကြသည်။ အမှန်တကယ်တွင် သူတို့ ရှင်းယင်ခရိုင်သို့ ရောက်ရှိသောအခါ သူတို့ ခြားနားမှုကို ခံစားနိုင်ခဲ့ကြပြီးဖြစ်သည်။

ယခင်က ရှင်းယင်ခရိုင်သည် အတော်လေးဆင်းရဲ၊ နောက်ကျပြီး တည်ငြိမ်သော ခရိုင်ငယ်တစ်ခုဖြစ်သည်။ သို့သော် ယခုမူ အထပ်မြင့်အဆောက်အအုံများ တည်ဆောက်ပြီး ဆိုင်များ နေရာအနှံ့ရှိနေသည်။ ယခင်ကထက် များစွာ ခမ်းနားထည်ဝါပြီး စည်ကားနေသည်။

လွန်ခဲ့သော သုံးနှစ်အတွင်း ပြောင်းလဲမှုများမှာ အလွန်များပြားလွန်းသည်!

စစ်ထူရှင်းက စိတ်လှုပ်ရှားစွာ "ဘော့စ်၊ ခင်ဗျား ဒီနေရာကို မှတ်မိသေးလား?" ဟု မေးလိုက်သည်။

ကုန်းထျန်းဟောက် မျက်ခုံးများကို ပျင်းရိစွာ မြှောက်ကာ "ငါ ဘယ်လိုလုပ် မမှတ်မိဘဲနေမလဲ? ထောင်ဇီက အတိတ်က ဒီမှာ အလုပ်လုပ်ခဲ့တာမဟုတ်ဘူးလား?" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"အင်း? ဒါဆိုရင် ခင်ဗျား၊ ထောင်ဇီနဲ့ ရှောင်လင်းယွီတို့ အတူတူအလုပ်လုပ်ခဲ့တဲ့ နေ့ရက်တွေကို မှတ်မိသေးလား?" စစ်ထူရှင်းက စူးစမ်းလိုက်သည်။

ကုန်းထျန်းဟောက် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ မပျော်မရွှင်ဖြင့် "ငါ မမှတ်မိဘူး!" ဟု ပြောလိုက်သည်။ သူသည် ရှောင်လင်းယွီနှင့် ပတ်သက်သောအရာမှန်သမျှကို မမှတ်မိနိုင်ခဲ့ပေ၊ သူ့ပတ်ဝန်းကျင်မှ လူတိုင်းက ရှောင်လင်းယွီသည် သူ့ဇနီးဖြစ်ကြောင်းနှင့် သူတို့တွင် သားတစ်ယောက်ရှိကြောင်း ပြောပြနေသည့်တိုင်အောင်ဖြစ်သည်။

စစ်ထူရှင်း ချက်ချင်းပင် စိတ်ပျက်သောအမူအရာ ပြသလိုက်သည်။

သူ ဤနေရာသို့ ပြန်လာခြင်းသည် သူ့ဘော့စ်၏ မှတ်ဉာဏ်အချို့ကို လှုံ့ဆော်ပေးလိမ့်မည်ဟု ထင်ခဲ့သည်။ သို့သော် ကုန်းထျန်းဟောက်သည် ရှောင်လင်းယွီနှင့် ပတ်သက်သောအရာအားလုံးကို ရွေးချယ်၍ မေ့လျော့နေပုံရသည်။

စစ်ထူရှင်း စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်ကာ ခေါင်းကုတ်လိုက်သည်။ သူ မမေးဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ပေ။ "ခင်ဗျား ဘယ်လိုလုပ် မမှတ်မိရတာလဲ? ခင်ဗျား ဒီမှာ အချိန်အကြာကြီး နေခဲ့တာလေ။"

ကုန်းထျန်းဟောက် သူ့ကို သူ၏စူးရှသောမျက်လုံးများဖြင့် အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏အသံမှာ ပို၍ပင် အေးစက်နေပြီး "ငါ မမှတ်မိဘူးလို့ ပြောခဲ့တယ်လေ။ ဘာလို့ မေးခွန်းကို ထပ်မေးနေရတာလဲ?" ဟု ပြောလိုက်သည်။

စစ်ထူရှင်း ပါးစပ်ပိတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ၏လက်သည် ဇစ်ဆွဲဟန်ပြုလိုက်သည်။

ကုန်းထျန်းဟောက် "..."

ထို့နောက် ရှင်းယင်ခရိုင်မှ ရှင်းအန်းမြို့၊ ထောင်ယွမ်ရွာအထိ စစ်ထူရှင်းသည် သူ့ပါးစပ်ကို တင်းကျပ်စွာ ပိတ်ထားခဲ့သည်။

သူ ထောင်ယွမ်ရွာသို့ ရောက်လုနီးသောအခါ သူ သူ့ပါးစပ်ကို ထပ်မဖွင့်ဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ပေ။

လမ်းမပေါ်တွင် လူအများအပြားနှင့် ယာဉ်များကို မြင်သောအခါ စစ်ထူရှင်းက "ဝိုး၊ လူတွေအများကြီးပဲ! ထောင်ယွမ်ရွာက အများကြီး ပြောင်းလဲသွားတာပဲ!" ဟု အံ့အားသင့်စွာ ပြောလိုက်သည်။

ယခင်က ဤသည်မှာ သာမန်ရွာတစ်ရွာသာဖြစ်သည်။ ရွာသားများမှာ ဆင်းရဲသော လယ်သမားများဖြစ်ကြသည်။ ထို့အပြင် ယခင်က ရွာသည် မည်မျှလှပသည်ဖြစ်စေ ပြန်လည်မွမ်းမံထားခြင်းမရှိခဲ့ပေ။ အနည်းငယ် ရှုပ်ပွနေပုံရသော်လည်း ယခုမူ ခေတ်မီပြီး သန့်ရှင်းနေသည်။

ကုန်းထျန်းဟောက် သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ လျစ်လျူရှုဟန်ဖြင့် "ထောင်ယွမ်ရွာက အတိတ်က ဒီလိုမဟုတ်ခဲ့ဘူးလား?" ဟု မေးလိုက်သည်။

"သေချာတာပေါ့!" စစ်ထူရှင်း ချက်ချင်း ခုန်ထကာ "ထောင်ယွမ်ရွာက အရင်က လှပပေမယ့် သာမန်ရွာတစ်ရွာပဲ။ ပြီးတော့ မြို့ထဲမှာ အဆင်းရဲဆုံးရွာပဲ။ ဒီလမ်းကို မြင်လား? ရွာကို ကိုယ်စားပြုတဲ့ မက်မွန်ပင်တွေက နှစ်ဖက်စလုံးမှာ တန်းစီနေတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီလမ်းက အရင်က ကျဉ်းပြီး ရွှံ့တွေပြည့်နေခဲ့တာ။ လီယွမ်ဟန်ပြောတာ မှတ်မိသေးတယ်။ မင်းတို့နှစ်ယောက် ပထမဆုံး ဒီကိုလာတုန်းက ဒီလမ်းကိုဖြတ်ဖို့ နှစ်နာရီနီးပါး ကြာခဲ့တယ်တဲ့။ ဒါကြောင့် သခင်ကြီး ဒီကိုပြောင်းဖို့ ဆုံးဖြတ်တဲ့အခါ မင်းက ဒီကျယ်ပြန့်တဲ့လမ်းကြီးကို ဆောက်ဖို့ ငွေကြေးထောက်ပံ့ခဲ့တာ။ ဒီလမ်းကြောင့် ထောင်ယွမ်ရွာက ရွာသားတွေက မင်းကို အရမ်းကျေးဇူးတင်ကြတယ်၊ ပြီးတော့ မင်းနဲ့ သခင်ကြီးက ရွာရဲ့ ကျေးဇူးရှင်ကြီးတွေ ဖြစ်လာခဲ့တယ်။ နောက်ပြီးတော့ လီယွမ်ဟန်ပြောတာ မှတ်မိသေးတယ်။ မင်း ဒီကိုကားမောင်းလာတုန်းက အစာဘာမှမရှိတော့ ဗိုက်ဆာနေခဲ့တယ်တဲ့။ မင်း လမ်းတစ်ဝက်မှာ ကားပေါ်ကဆင်းပြီး လယ်ကွင်းထဲက နွားချေးကိုတောင် နင်းမိခဲ့တယ်... ငါ အဲ့ဒါကိုကြားတော့ သေလောက်အောင် ရယ်မိတယ်!" စစ်ထူရှင်း ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

ကုန်းထျန်းဟောက် မျက်မှောင်တင်းကျပ်စွာ ကြုတ်လိုက်သည်။ သူ လုံးဝမမှတ်မိခဲ့ပေ။

"ဘော့စ်၊ ခင်ဗျား တကယ်ပဲ ဘာမှမမှတ်မိဘူးလား?"

ဘော့စ်ဂုဏ်သည် စစ်ထူရှင်းကို လေးနက်သောမျက်နှာထားဖြင့် ကြည့်ကာ ခေါင်းခါလိုက်သည်။

စစ်ထူရှင်း "..."

စစ်ထူရှင်း အနည်းငယ် စိတ်ဓာတ်ကျသွားသည်။

သူ ကားမောင်းနေရင်း မျက်လုံးများ အပြင်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ ရုတ်တရက် သူ နားမလည်စွာ "ဟမ်? အခု ဆောင်းရာသီမဟုတ်လား? လူအများစုက ဆောင်းရာသီမှာ အိမ်မှာနေကြတာ ဒါမှမဟုတ် နိုင်ငံခြားကို ခရီးသွားကြတာမဟုတ်လား? ထောင်ယွမ်ရွာက လှပပေမယ့် ဆောင်းရာသီမှာ ကြည့်စရာ အများကြီးမရှိဘူး။ ခြောက်သွေ့နေမှာပဲ။ ဒါပေမဲ့ လူအုပ်ကြီးကိုကြည့်စမ်း။ ဘာဖြစ်နေတာလဲ?" ဟု ပြောလိုက်သည်။

သူတို့ ရွာ၏ ပြောင်းလဲမှုများကို မြင်တွေ့ခဲ့သော်လည်း ဆောင်းရာသီတွင် လူအများအပြား စီးဆင်းမှုကို သူတို့ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ကြပေ။ ဤသည်မှာ အလွန်ပင် ထူးခြားသည်။

စပ်စုစိတ်ဖြင့် စစ်ထူရှင်းသည် ကားကိုဘေးချကာ ခရီးသွားတစ်ဦးကို ထိုအကြောင်း မေးလိုက်သည်။

"ဟေး၊ အလှလေးတို့၊ ဘာလို့ ဒီကို အပန်းဖြေခရီးလာဖို့ စဉ်းစားကြတာလဲ?" စစ်ထူရှင်းသည် အတူတူခရီးသွားနေသော အမျိုးသမီးလေးဦးကို တားလိုက်သည်။

စစ်ထူရှင်းသည် ရုပ်ရည်ချောမောပြီး ဇိမ်ခံကားမောင်းသည်။ မေးမြန်းခံရသော အမျိုးသမီးများ ရပ်တန့်သွားကြသည်။ သူတို့လေးဦးထဲမှ နှစ်ဦးသည် စစ်ထူရှင်းကို တောက်ပသောမျက်လုံးများဖြင့် စိုက်ကြည့်နေကြပြီး နှစ်ဦးသည် ကားအတွင်းသို့ ကြည့်နေကြသည်။ သူတို့ အရောင်တင်ထားသော ပြတင်းပေါက်မှ မမြင်နိုင်သောအခါ သူတို့ နှုတ်ခမ်းစူလိုက်ကြသည်။

ရှည်လျားသော အနက်ရောင်ဆံပင်ဖြောင့်နှင့် အမျိုးသမီးတစ်ဦးသည် စစ်ထူရှင်းရှေ့တွင် သူမ၏ဆံပင်ကို တမင်တကာ သပ်တင်ကာ ပြုံးကာ "လူချောလေး၊ ဒါဆိုရင် ဘာလို့ ဒီကို ခရီးထွက်လာတာလဲ? ရည်းစားရှိလား?" ဟု ပြောလိုက်သည်။

စစ်ထူရှင်း၏ မျက်လုံးများ လက်သွားပြီး ပြုံးကာ "ကျွန်တော့်ရည်းစားက ကျွန်တော့်ကို ဒီကိုလာခိုင်းတာ။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် ဒီကို ပထမဆုံးအကြိမ်ရောက်တာ၊ ပြီးတော့ သူ ဘာလို့ ကျွန်တော့်ကို ဒီကိုလာခိုင်းတာလဲဆိုတာ ကျွန်တော်မသိဘူး။" ဟု ပြောလိုက်သည်။

အမျိုးသမီးသည် စစ်ထူရှင်းတွင် ရည်းစားရှိကြောင်း ကြားသောအခါ သူမ၏မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူမသည် ဤစိန်ခေါ်မှုကို လက်ခံမည်ဟု ဆိုသော အမူအရာပြသလိုက်သည်။ သူမ စစ်ထူရှင်းကို လျှို့ဝှက်စွာ မျက်စိမှိတ်ပြပြီး သူ၏လက်ဖမိုးကို သူမ၏လက်ချောင်းထိပ်များဖြင့် ညင်သာစွာ ထိတွေ့လိုက်သည်။ သူမ၏အသံမှာ မြူဆွယ်တတ်ပြီး အနည်းငယ် ချွဲနွဲ့နေကာ "ဒါ စိတ်ဝင်စားစရာပဲ။ မင်းရည်းစားက မင်းကို ဒီကိုဖိတ်တာလား? မင်း မက်မွန်ပန်းတွေက ဆောင်းရာသီမှာလည်း ဒီမှာပွင့်တယ်ဆိုတာ မသိဘူးလား?" ဟု ပြောလိုက်သည်။

စစ်ထူရှင်း မျက်ခုံးမြှောက်လိုက်သည်။ "မက်မွန်ပန်းတွေ? ဆောင်းရာသီမှာ ပွင့်မှာလား?"

"ဟီးဟီး၊ လူချောလေး၊ မင်းမသိဘူးလား? ဒီရွာမှာ ဆောင်းရာသီမှာပွင့်တဲ့ မက်မွန်တောတစ်ခုရှိတယ်။"

ဘေးမှ မိန်းကလေးတစ်ဦးသည် ပါးစပ်ကိုအုပ်ကာ ရယ်မောလိုက်သည်။ "လူချောလေး၊ မင်း အင်တာနက်မှာ အရင်ရှာကြည့်ရမှန်း မသိဘူးလား? ဒီက ဆောင်းရာသီ မက်မွန်ပန်းတွေက တော်တော်နာမည်ကြီးနေပြီ!"

စစ်ထူရှင်း၏ မျက်လုံးများ လက်သွားသည်။ ထို့နောက် သူသည် ထင်ရှားသော မြူဆွယ်ရန် ကြိုးပမ်းမှုများကို လျစ်လျူရှုလိုက်သည်။ သူ ပြုံးကာ "ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ အစ်မတို့!" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ထို့နောက် ကားစထွက်သွားသည်။

အလှလေးလေးယောက် "..."

"သူ ဒီအတိုင်း ထွက်သွားတာပဲလား? သူ အနည်းဆုံးတော့ ငါတို့ကို ခေါ်သွားပေးလို့မရဘူးလား?" စစ်ထူရှင်းကို မြူဆွယ်ခဲ့သော အမျိုးသမီးသည် ထွက်ခွာသွားသော ကားကို မယုံနိုင်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။

သူတို့ လမ်းလျှောက်ရတာ အနည်းငယ်ပင်ပန်းနေသောကြောင့် ကားပါသော ချောမောသော အမျိုးသားတစ်ဦးကို မြင်သောအခါ သူတို့ ရပ်တန့်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြသည်။ သူတို့ ကားစီးချင်ခဲ့ကြသည်။

နောက်ဆုံးတွင် ထိုအမျိုးသားသည် လမ်းညွှန်မေးပြီး ထွက်ပြေးသွားသည်။

"မေ့လိုက်တော့။ ငါတို့ ရောက်တော့မှာပဲ။ ရောက်တာနဲ့ နားလို့ရပြီ!" အခြားသူငယ်ချင်းတစ်ဦးက သူမကို နှစ်သိမ့်လိုက်သည်။

"ငါ ဘယ်လိုလုပ် မေ့နိုင်မှာလဲ?" အမျိုးသမီးသည် အနည်းငယ် နာကျင်သွားသည်။ ဤသည်မှာ သူမ သူ့အလှကို မကျရှုံးသော အမျိုးသားတစ်ဦးနှင့် ပထမဆုံးအကြိမ် တွေ့ဆုံခြင်းဖြစ်သည်။

စစ်ထူရှင်း ကားမောင်းရင်း စပ်စုစွာ ပြုံးလိုက်သည်။ "ဆောင်းရာသီမှာ မက်မွန်ပန်းတွေ။ ဒါ စိတ်ဝင်စားစရာပဲ။ လူတွေအများကြီး လာကြတာ မဆန်းပါဘူး!"

ဆောင်းရာသီ မက်မွန်ပန်းများသည် မြို့တော် ရုက္ခဗေဒဥယျာဉ်တွင်သာ ရရှိနိုင်သည်။ သူတို့ကို ကြီးမားသော ဖန်လုံအိမ်များတွင် စိုက်ပျိုးထားသည်။ ဝင်ကြေးမှာ အလွန်ဈေးကြီးသည်။

"ထောင်ယွမ်ရွာမှာ ဆောင်းရာသီ မက်မွန်ပန်းရှိမယ်လို့ ငါ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ဘူး။ ပြီးတော့ အဲ့ဒီလူတွေပြောတာအရ သူတို့အများကြီးရှိတယ်ဆိုပဲ။" စစ်ထူရှင်း ဆက်ပြောသည်။ "မရီးက တကယ်ပဲ တော်တယ်။ သူ ဆောင်းရာသီမှာ မက်မွန်ပန်းတွေသုံးပြီး ခရီးသွားတွေကို ဆွဲဆောင်ဖို့ စဉ်းစားခဲ့တယ်!"

ကုန်းထျန်းဟောက် နှုတ်ခမ်းများကို တင်းကျပ်စွာ စေ့ထားပြီး ဘာမှမပြောခဲ့ပေ!

ခဏအကြာတွင် သူတို့ ထောင်ယွမ်ရွာ၏ ဝင်ပေါက်သို့ ရောက်ရှိပြီး ရှည်လျားသော တန်းစီနေသူအချို့ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

စစ်ထူရှင်းက စပ်စုစွာ "သူတို့ ဘာအတွက် တန်းစီနေကြတာလဲ?" ဟု မေးလိုက်သည်။

ကုန်းထျန်းဟောက်က "မင်း မျက်လုံးကို စစ်ဆေးသင့်တယ်။ အဲ့ဒီမှာ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ရေးထားတာက ဒါက လက်မှတ်ရုံးပဲ။ ငါတို့ ဒီမှာ လက်မှတ်တွေဝယ်ဖို့လိုတယ်။" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ဟမ်?" စစ်ထူရှင်း အံ့အားသင့်သွားသည်။ "ကျွန်တော်တို့လည်း သွားတန်းစီသင့်တာလား?" ဤမေးခွန်းမှာ စမ်းသပ်မှုတစ်ခုဖြစ်သည်။

ကုန်းထျန်းဟောက် သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ "တန်းစီမနေဘဲ ဝင်တာက ရိုင်းတယ်။" ဟု ပြောလိုက်သည်။

စစ်ထူရှင်း သက်ပြင်းချကာ "ကောင်းပြီ၊ ကျွန်တော် အခု သွားတန်းစီတော့မယ်။" ဟု ပြောလိုက်သည်။ သူ ထိုင်ခုံခါးပတ်ကို ဖြုတ်လိုက်သည်။ "မဟုတ်ဘူး၊ ဘော့စ်။ ခင်ဗျား ရှောင်လင်းယွီကို ခေါ်ပြီး ကျွန်တော်တို့ကို ဝင်ခိုင်းလို့မရဘူးလား? မဟုတ်ရင် ကျွန်တော်တို့ ဒီရှည်လျားတဲ့တန်းတွေမှာ ဘယ်လောက်ကြာကြာ စောင့်ရမလဲ?"

ကုန်းထျန်းဟောက် "..."

***