အခန်း (၉၇)

ဆေးရုံအဝင်ဝတွင် ဖေးကျီအန်းသည် ဂျစ်ကားကိုရပ်ကာ အင်ဂျင်ကို ပိတ်လိုက်သည်နှင့် သူသည်တံခါးကိုဆွဲဖွင့်ပြီး သူ၏ပုံမှန်တည်ငြိမ်သော အမူအရာနှင့် လုံးဝမတူဘဲ ဆေးရုံသို့အပြေးအလွှားဝင်သွားခဲ့သည်။

သူဆေးရုံသို့ဝင်လာစဉ် သူ့ကိုတွေ့ရန်ထွက်လာသောအစ်မချင်နှင့်တည့်တည့်ဝင်တိုးမိသည်။ ဖေးကျီအန်း သည် သူမကိုထူပေးပြီး စိုးရိမ်တကြီးမေးလိုက်သည်။

"မရီး၊ လုနန် ဘယ်မှာလဲ? လုနန် အဆင်ပြေရဲ့လား?"

"နောက်ဆုံးတော့ ရောက်လာပြီပဲ! မြန်မြန်၊ သူမ ကလေးမွေးနေပြီ။"

အစ်မချင်က ပြောလိုက်သည်။ သူမ ဖေးကျီအန်းကိုမွေးခန်းသို့ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။

"ဦးလေး။"

"အဖေ။"

ဖေးကျီအန်းကိုမြင်သောအခါ အန်တီဝူနှင့် ဖေးကျန့် နှစ်ယောက်စလုံး သူတို့၏ကုလားထိုင်များမှ ထရပ်လိုက်ကြသည်။

ဖေးကျီအန်းသည် ဘာမှမပြောဘဲ သူ၏မျက်လုံးများသည် "ခွဲစိတ်ခန်းအတွင်း" ဟုရေးထားသောအနီရောင်စာလုံးများပေါ်တွင် စူးစိုက်နေသည်။ ဖေးကျန့်က သူ့ဖခင်၏ တုန်ယင်နေသော လက်ချောင်းများကို သတိမပြုမိခဲ့လျှင် သူသည် ဖေးကျီအန်း တည်ငြိမ်နေသည်ဟု ထင်ကောင်းထင်မိလိမ့်မည်။

ကလေးမွေးခြင်းသည် အမျိုးသမီးတစ်ဦးအတွက် ငရဲတံခါးကို ဖြတ်သန်းရသကဲ့သို့ဖြစ်သည်။ ဖေးကျီအန်း သည် မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်ပြီး သူ၏လက်များတုန်ယင်ခြင်းကို ရပ်တန့်ရန် သူ့လက်သီးများကိုဆုပ်ထားလိုက်သည်။ သူရွာတွင်ငယ်စဉ်က ကုဝေကော၏ မရီး ကလေးမွေးရန် ရုန်းကန်နေသည်ကိုမြင်တွေ့ခဲ့ဖူးသည်။ သွေးပုံးများသည် အပြင်သို့သယ်ထုတ်လာပြီး အခန်းထဲရှိလူများသည် အော်ဟစ်ခြင်းမှ တိတ်ဆိတ်ခြင်းသို့ ပြောင်းသွားခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတွင် မိခင်ရောကလေးပါ ဆုံးရှုံးခဲ့ရသည်။

မွေးခန်းအတွင်းတွင် လုနန်သည် သားအိမ်ခေါင်းအပြည့်ပွင့်နေပြီဖြစ်သည်။ သူနာပြုငယ်တစ်ဦးဝင်လာပြီးပြောလိုက်သည်။

"လုနန်၊ နင့်ယောက်ျား ရောက်နေပြီ။ သူအပြင်မှာ နင့်ကိုစောင့်နေတယ်။ ကလေးမွေးဖို့ ပဲအာရုံစိုက်၊ ကလေးမွေးပြီးတာနဲ့ မိသားစုအားလုံးပြန်ဆုံစည်းရမှာ။"

ဖေးကျီအန်း ရောက်နေပြီကြားသောအခါ လုနန်သည် ချက်ချင်းမျက်ရည်များကျလာသည်။ "သူ ဘာလို့မဝင်လာတာလဲ? ကျွန်မ ကလေးမွေးရတာ အရမ်းနာနေတာကို။ သူ ဘာလို့မဝင်လာနိုင်ရတာလဲ?"

သူနာပြုသည် အံ့အားသင့်သွားပြီး လုနန်သည် နာကျင်မှုကြောင့် မငိုခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ သူမခင်ပွန်းအပြင်ဘက်တွင်ရှိသည်ကြားသောအခါ ငိုနေသည်ကိုသဘောပေါက်လိုက်သည်။ သူမ စိတ်ရှုပ်ထွေးစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ကျေးဇူးပြုပြီးမငိုပါနဲ့။ သူ တကယ်ဝင်ချင်ပါတယ်၊ ဒါပေမယ့် ဆေးရုံစည်းကမ်းအရ မိသားစုဝင်တွေမွေးခန်းထဲဝင်ခွင့်မရှိဘူး။ ကျွန်မသူ့ကိုတားခဲ့ရတယ်။"

အနီးအနားရှိ ဆရာဝန်က ပြောလိုက်သည်။ "အခုအရေးကြီးတာကိုပဲ အာရုံစိုက်ကြစို့။ ငါပြောသလိုနားထောင်ပြီး အသက်ရှူ။ ဟုတ်တယ်၊ ညှစ်။"

နာကျင်မှုသည် သည်းမခံနိုင်လောက်အောင်ဖြစ်နေသည်။ လုနန်သည် နာကျင်စွာအော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူမ၏ အော်သံများသည် မွေးခန်းအပြင်ဘက်သို့ပျံ့လွင့်သွားသည်။ အန်တီဝူသည် ခုန်ထလိုက်ပြီးအာမေဍိတ်သံပြုလိုက်သည်။

"သူမ ကလေးစမွေးနေပြီ! သူမ ကလေးစမွေးနေပြီ!"

ဖေးကျီအန်းသည် သည်းမခံနိုင်တော့ပေ။ သူ မွေးခန်းတံခါးကို တွန်းဖွင့်ပြီးဝင်သွားခဲ့သည်။ သူနာပြုသည် သူ့ကို ချက်ချင်းမြင်လိုက်ပြီး အော်လိုက်သည်။

"ဟေး၊ ဟေး၊ ရဲဘော်၊ ရှင် ဒီထဲဘယ်လိုရောက်လာတာလဲ? တကယ်လို့..."

သူမစကားမဆုံးမီ ဖေးကျီအန်း၏ အေးစက်သောမျက်လုံးများအောက်တွင် သူမတိတ်ဆိတ်သွားခဲ့သည်။

ဖေးကျီအန်းသည် လုနန်၏ ဘေးသို့ရွှေ့သွားပြီး ကိုင်းညွတ်ကာ သူမလက်ကိုကိုင်လိုက်သည်။ သူက သူမကို စိတ်ချစေရန်ပြောလိုက်သည်။

"မကြောက်နဲ့၊ ကိုယ် ဒီမှာရှိတယ်။"

လုနန်သည် ဝမ်းပမ်းတနည်း နှုတ်ခမ်းစူလိုက်သည်။ "ရှင် ဘာလို့ ဒီလောက်ကြာမှ ရောက်လာရတာလဲ? အရမ်းနာနေပြီကို။"

ဖေးကျီအန်းက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "ကိုယ်သိပါတယ်၊ ဒါအားလုံးကိုယ့်အမှားပဲ။ ကိုယ်စောစောကတည်းကဝင်လာသင့်တာ။"

နောက်ထပ်ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုလှိုင်းတစ်ခုက လုနန် ကို ရိုက်ခတ်သွားသည်။ ဆရာဝန်၏ ညွှန်ကြားချက်အတိုင်း သူမသည် သူမ၏ အင်အားရှိသမျှဖြင့်ညှစ်ထုတ်လိုက်သည်။ တစ်ဝက်တစ်ပျက်တွင် သူမသည် ခေါင်းခါလိုက်ပြီး အသက်ကို မနည်းရှူသွင်းလိုက်သည်။

"အရမ်းနာတယ်၊ ကျွန်မ ကလေးမမွေးချင်တော့ဘူး။"

ဆရာဝန်သည် ဖေးကျီအန်းဘက်သို့ လှည့်ကာပြောလိုက်သည်။

"မိခင်မှာ အားမရှိတော့ဘူး။ ရဲဘော်၊ ခင်ဗျား သူ့ကိုအားပေးရမယ်။ ကလေးက ရောက်တော့မယ်။ ဒီလိုဆက်ဖြစ်နေရင် နောက်ဆက်တွဲ ပြဿနာတွေဖြစ်လာနိုင်ပြီး မိခင်ရောကလေးပါအန္တရာယ်ရှိနိုင်တယ်။"

ဖေးကျီအန်းသည် လုနန်၏ လက်ကိုတင်းတင်းကျပ်ကျပ်ဆုပ်ကိုင်ထားခဲ့သည်။ "ကောင်းပြီ၊ ဒီနောက်ပိုင်း ကလေးထပ်မယူတော့ဘူး။ အာရုံစိုက်ပြီး ကျော်ဖြတ်လိုက်။ ကိုယ်တို့ရဲ့ အားရှ ယလေး မကြာခင်ရောက်လာတော့မယ်။"

"...ကျေးဇူးပြုပြီး။"

ဖေးကျီအန်းသည် သူ့အိတ်ကပ်ထဲမှငွေရောင်လက်စွပ်တစ်ကွင်းကိုထုတ်ယူပြီး လုနန်၏ လက်သန်းကြွယ်တွင် စွပ်ပေးလိုက်သည်။ သူသည် သူမ လက်ကိုနမ်းလိုက်ပြီး သူ့နဖူးကို လက်စွပ်ပေါ်တွင် တင်ထားလိုက်သည်။

လုနန်သည် ဖေးကျီအန်း တင်းတင်းကျပ်ကျပ်ဆုပ်ကိုင်ထားသော သူမ၏လက်ချောင်းများ နာကျင်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူထိုစကားနှစ်ခွန်းကိုတိုးတိုးလေးပြောလိုက်သည်ကို သူမကြားမိအောင် ဖမ်းဆုပ်နိုင်ခဲ့သည်—"ကျေးဇူးပြုပြီး"

မူးဝေနေသည့် အခြေအနေတွင် လုနန်သည် သူမအား ဘုရားသခင်က ရဲစွမ်းသတ္တိပေးအပ်လိုက်သကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ ဆရာဝန်၏ ထပ်ခါတလဲလဲအားပေးမှုအတိုင်း သူမသည် သူမ၏ နောက်ဆုံးအင်အားကို စုစည်းလိုက်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူမသတိလစ်လုနီးပါးဖြစ်နေစဉ် ဆရာဝန်၏ ဝမ်းမြောက်သောအသံကို ကြားလိုက်ရသည်။

"မိန်းကလေး၊ မိန်းကလေးပဲ!"

လုနန် သူမဘာသာ တွေးလိုက်မိသည်။ 'ဟုတ်တယ်၊ ဖေးကျီအန်း ပြောတာမှန်တယ်။ ငါတို့ရဲ့ အားရှ လေးရောက်လာပြီ။'

လုနန် နိုးလာသောအခါ သူမ ခေတ်မီတက္ကသိုလ်တစ်ခုရှေ့တွင် ရပ်နေသည်ကို တွေ့ရှိရပြီး လူအုပ်ကြီးက သူမကို လက်ညှိုးထိုးကာ တိုးတိုးတိတ်တိတ် ပြောဆိုနေကြသည်။

နေဦး၊ သူမ ကလေးမွေးပြီးခါစ မဟုတ်ဘူးလား။

သူမသည် သူမ၏ လက်ချောင်းများနှင့် ဝတ်ဆင်ထားသော အဝတ်အစားများကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။ ၎င်းသည် ခြောက်ဆယ်ခုနှစ်များက စတိုင်မဟုတ်ပေ။ သူမလထိတ်လန့်သွားကာ ခေတ်သစ်သို့ ပြန်ရောက်နေပြီဖြစ်ကြောင်း သဘောပေါက်လိုက်သည်။

"လုနန်၊ ပြဿနာမရှာပါနဲ့တော့။ ငါ မနေ့ညက အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စတစ်ခုရှိလို့ပါလို့ ဖုန်းထဲမှာ ရှင်းပြပြီးသားပဲ။ နင့်ကိုချိန်းပြီး မလာဘဲနေခဲ့တာ မဟုတ်ပါဘူး။"

စတိုင်ကျသောအသွင်အပြင်နှင့် ခန့်ညားသောကောင်လေးတစ်ယောက်က စိတ်မရှည်စွာဖြင့် သူမကို ပြောလိုက်သည်။

လုနန်သည် ထိုကောင်လေးကို သေသေချာချာကြည့်လိုက်ပြီး သူသည် သူမ အချိန်ခရီးမသွားမီက သုံးရက်သာတွဲခဲ့သော သူမ၏ ရည်းစားဖြစ်ကြောင်း မှတ်မိလိုက်သည်။ သူ့နာမည်က ဘာပါလိမ့်။ ဟောပိုင်ခယ်လား ဟောပိုင်ရွှယ်လား။

နူးညံ့သိမ်မွေ့ပြီး အနည်းငယ်ကဲ့ရဲ့သံပါသော အသံတစ်ခုက လုနန်ကို ပြောလိုက်သည်။

"သူက နင့်ရဲ့ ကိုးဆယ့်ရှစ်ယောက်မြောက် ရည်းစားပဲ။"

သူမလှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ သူမနောက်တွင် သူမနှင့် ရုပ်ချင်းတူသော်လည်း လုံးဝကွဲပြားသော အရှိန်အဝါရှိသည့် ဝိညာဉ်တစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသည်။

သူမက ထိုဝိညာဉ်ကို မေးလိုက်သည်။

"နင်က လုနန်လား။"

[လုနန်] သည် သူမနှုတ်ခမ်းကိုကိုက်ကာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

လုနန် လုံးဝစိတ်ရှုပ်ထွေးသွားသည်။ "ဒါက ဘာဖြစ်နေတာလဲ။ ငါဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီကိုပြန်ရောက်လာရတာလဲ။"

[လုနန်] ခေါင်းခါလိုက်သည်။ "နင် ဘယ်သူနဲ့ စကားပြောနေတာလဲ။” ဟောပိုင်ခယ်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

“လွန်ခဲ့တဲ့လအနည်းငယ်အတွင်း နင်အရမ်းပြောင်းလဲသွားတယ်။ နင်က ငါအရင်က ကြိုက်ခဲ့တဲ့ကောင်မလေးနဲ့ ဘာမှမတူတော့ဘူး။ နင့်ကို သရဲပူးနေတာလား။"

လုနန်သည် ဟောပိုင်ခယ် ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏နောက်တွင် မိန်းကလေးနှစ်ယောက်ရှိနေသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။ တစ်ယောက်က ဖြူစင်သောအသွင်အပြင်ရှိသော မိန်းကလေးဖြစ်ပြီး နောက်တစ်ယောက်ကတော့ သာမန်ရုပ်ရည်ရှိသည်။ ဖြူစင်သောအသွင်အပြင်ရှိသော မိန်းကလေးမှာ အိမ်နီးချင်းဌာနမှ အလှဘုရင်မ စုထောင် ဖြစ်သည်။

လုနန်က သူမဘက်သို့ ကြည့်နေသည်ကိုမြင်သောအခါ စုထောင်သည် ဟောပိုင်ခယ်၏နောက်မှ ရှေ့သို့ထွက်လာသည်။

"လုနန်၊ ငါနဲ့ အစ်ကိုခယ် ကြားမှာ ဘာမှမရှိပါဘူး။ ငါတို့က ငယ်ငယ်ကတည်းက သိကြတာ၊ အတူတူသွားလာနေကျပဲ။ နင်အထင်လွဲနေတာပါ။"

"ဟုတ်တယ်၊ နင့်ရဲ့စိတ်ထားသေးသိမ်ပုံကိုသာကြည့်။ စုထောင်က သူမနဲ့ ဟောပိုင်ခယ်ရဲ့ဆက်ဆံရေးက ဖြူစင်ပါတယ်လို့ ပြောပြီးသားပဲ။ ဘာလို့နင့်ရည်းစားရဲ့နာမည်ကို ညစ်ပတ်အောင် လုပ်နေရတာလဲ။ နင်က ဘယ်လိုလူစားမျိုးလဲ။"

စုထောင် ဘေးတွင်ရပ်နေသော မိန်းကလေးက ခနဲ့တဲ့တဲ့ပြောလိုက်သည်။ လုနန်ကို လှောင်ပြောင်ပြီးနောက် သူမသည် ဟောပိုင်ခယ် ဘက်သို့လှည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ဟောသခင်လေး၊ ရှင့်ရည်းစားကို မနှစ်သိမ့်ပေးတော့ဘူးလား။ မြန်မြန်မလုပ်ရင် သူနောက်တစ်ခါ စိတ်ဆိုးတော့မယ်။ ဒီလောက်ဒရာမာတွေ များနေတာ ပြဇာတ်သွားကပါလား။"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ထိုအမျိုးသမီးသည် မျက်လုံးလှန်လိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ဝိညာဉ် [လုနန်] သည် လုနန် ဘေးသို့ ပျံဝဲလာပြီး တိုးတိုးလေးပြောလိုက်သည်။

"ငါပြန်လာတော့ ဟောပိုင်ခယ်နဲ့ လမ်းခွဲချင်ခဲ့တာ၊ ဒါပေမယ့် သူက ငါတို့ကို အတူတူနေဖို့ အတင်းအကျပ်ပြောခဲ့တယ်။ ကျောင်းမှာ လူတိုင်းက ငါတို့တွဲနေတယ်ဆိုတာ သိကြတယ်။ ငါ့မှာ သူ့ကိုရှောင်ဖယ်ဖို့ကလွဲလို့ ရွေးချယ်စရာမရှိခဲ့ဘူး။"

"ဒါပေမယ့် သူက လက်မလျှော့ခဲ့ဘူး။ သူငါ့ရဲ့ပုံမှန်လမ်းကြောင်းမှာ လပေါင်းများစွာ စောင့်ခဲ့တယ်။ ငါက အရင်က လုနန် မဟုတ်တော့ဘူးလို့ သူ့ကိုပြောခဲ့တယ်၊ ဒါပေမယ့် သူမယုံခဲ့ဘူး။ ငါကြိုးစားကြည့်ဖို့ သဘောတူခဲ့ရတယ်။"

[လုနန်] ၏အသံသည် တဖြည်းဖြည်းတိုးသွားပြီး အဆုံးတွင်တော့ အနည်းငယ် စိတ်အားငယ်နေပုံရသည်။ "နောက်ဆုံးတော့... သူ့မှာ ငယ်ချစ်ဦးတစ်ယောက်ရှိတယ်။ မနေ့က သူ ငါ့ကို သူမအတွက်နဲ့ ချိန်းပြီးမလာခဲ့ဘူး။ ငါရုပ်ရှင်ရုံထဲမှာ သုံးနာရီကြာအောင်စောင့်ခဲ့တယ်၊ ရုပ်ရှင်ရုံပိတ်ပြီး မိုးတွေရွာချလာတဲ့အထိပဲ။ ငါ... ငါလမ်းခွဲချင်တယ်၊ ဒါပေမယ့် သူက ငါ့ကို အကျိုးအကြောင်းမစီလျော်ဘူးလို့ပြောတယ်။"

လုနန် - "..." သူမ ခေတ်သစ်ကို ရောက်လာတာ [လုနန်] က သူမကို ဆင့်ခေါ်လိုက်လို့များလား။

ဒါ့အပြင် ဟောပိုင်ခယ်က ဘယ်လို လူယုတ်မာစစ်စစ်မျိုးလဲ။ သူတို့တွဲနေတုန်းက သူမဒါကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး သတိမထားမိခဲ့တာလဲ။

အိုး၊ ဟုတ်သားပဲ၊ သူမက သူ့ရဲ့ရုပ်ရည်ကိုပဲ အာရုံစိုက်နေခဲ့တာကိုး။

လုနန်သည် [လုနန်] က မည်သူ့ကိုမျှ ငြင်းဆန်မည်မဟုတ်ကြောင်း သဘောပေါက်လိုက်သည်။ သူမသည် ဟောပိုင်ခယ်ကိုမကြိုက်သော်လည်း ဟောပိုင်ခယ်သည် သူမကို လပေါင်းများစွာ နှောင့်ယှက်ပြီးနောက် အလျှော့ပေးစေနိုင်ခဲ့သည်။ လမ်းခွဲနိုင်ရန်အတွက် သူအမှားလုပ်သည်ကို သူမ စောင့်ခဲ့ရသည်။ အထူးသဖြင့် လမ်းခွဲချိန်တွင် လူယုတ်မာနှင့် သူ၏အပေါင်းအပါက သူမကို တိုက်ခိုက်နေသဖြင့် အခြေအနေမှာ ရှုပ်ထွေးနေသည်။

သူမသည် [လုနန်] ကို လူယုတ်မာတစ်ယောက်နှင့် ထားခဲ့သည့်အတွက် အနည်းငယ်အပြစ်ရှိသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

ဟောပိုင်ခယ်၏ မျက်နှာသည် မည်းမှောင်သွားသည်။ သူအသက်ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "လုနန်၊ မင်း အရင်က ဒီလိုမဟုတ်ခဲ့ဘူး။ မင်း..."

ဟောပိုင်ခယ်သည် လုနန်၏ လက်ကို လှမ်းဆွဲလိုက်သည်။

ကျယ်လောင်သော ရိုက်သံနှင့်အတူ လုနန် သူ့လက်ကို ပုတ်ထုတ်လိုက်သည်။

"ငါ့ကိုလာမထိနဲ့။ ကိစ္စကိုပဲပြောရအောင်။ ငါအရင်က ဘယ်လိုဖြစ်ခဲ့လဲ။"

လုနန် သူမ၏ အရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

"ငါ နင့်ကိုကြိုက်ခဲ့တာ မျက်စိကန်းနေလို့ပဲ။ နင့်နောက်ကမိန်းမက ငါ့ကို ဒရာမာများတယ်လို့ လှောင်နေတာ မကြားဘူးလား။"

"နင်နားမကြားဘူးလား။"

"ဒါမှမဟုတ် နင့်မျက်လုံးတွေက ငါ့မျက်လုံးတွေလိုပဲ ကန်းနေတာလား။"

ဟောပိုင်ခယ်သည် ထိုနေရာတွင် ကြောင်အကာ စကားမပြောနိုင်ဘဲ ရပ်နေသည်။

"ငါ..."

"နင်ဘာဖြစ်လဲ။"

လုနန်က စိတ်မရှည်စွာပြောလိုက်သည်။

"နင်တို့နှစ်ယောက်ကြားမှာ ဘာမှမရှိဘူးလို့ အခိုင်အမာပြောနေတယ်၊ ဒါပေမယ့် စုထောင်က နင့်ကိုကြိုက်တယ်ဆိုတာ နင်သိလား။"

လုနန်သည် ဟောပိုင်ခယ်နှင့် စုထောင် ကြားရှိ ပရောပရီလုပ်ခဲ့သော သမိုင်းကြောင်းများကို ပြန်လည်ပြောပြကာ စကားလုံးတစ်လုံးချင်းစီဖြင့် လူယုတ်မာကို ထုနှက်တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။

ဟောပိုင်ခယ်သည် စကားထစ်ကာ တုံ့ပြန်နိုင်ခြင်းမရှိပေ။

"ငါ..."

"အိုး၊ ဒါဆိုနင်သိတာပေါ့။ ဒါကိုသိရက်နဲ့ သံသယမဝင်အောင် မရှောင်ဘဲ၊ နင့်ငယ်သူငယ်ချင်းနဲ့ တစ်ညလုံး ဂိမ်းဆော့တယ်၊ ဂိမ်း ID တွေက စုံတွဲနာမည်တွေ။ နင့်ရည်းစားကို ချိန်းပြီးမလာဘဲ ရုပ်ရှင်ရုံမှာ သုံးနာရီစောင့်ခိုင်းပြီး မိုးရွာထဲမှာ တစ်ယောက်တည်းပြန်ခိုင်းတယ်၊ ဒါပေမယ့် နင့်ငယ်သူငယ်ချင်းကို သူ့မိဘတွေနဲ့တွေ့ဖို့ အဖော်လိုက်သွားပေးတယ်... ပြီးတော့ ဒါကို အပြစ်ကင်းတယ်လို့ခေါ်တာလား။"

"ငြင်းဖို့ သိပ်မလောပါနဲ့။ ငါ့မှာသက်သေရှိတယ်၊ အဲဒါက နင့်ရဲ့အပြစ်ကင်းတယ်ဆိုတဲ့ ငယ်သူငယ်ချင်းရဲ့ သူငယ်ချင်းအုပ်စုဆီကနေရတာ။ နင်ကြည့်ချင်ရင် ငါ PowerPoint နဲ့ ပရယ်ဆန်တေးရှင်း ပြရမလား ဒါမှမဟုတ် ကျောင်းတစ်ကျောင်းလုံးအတွက် လက်ကမ်းစာစောင်တွေ လုပ်ပေးလို့ရတယ်၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ အချစ်လေး၊ ငါ့မှာပိုက်ဆံတွေအများကြီးရှိလို့ပဲ။"

"ဟမ်။ ဘယ်သူကပိုပြီး ဒရာမာများလဲ။"လုနန်က ပြုံးလျက် လှောင်လိုက်သည်။

စုထောင်သည် တည်ငြိမ်သောအမူအရာ မရှိတော့ဘဲ ဟောပိုင်ခယ်ကို မျက်နှာမည်းဖြင့် ကြည့်နေသော်လည်း ဟောပိုင်ခယ်ကတော့ လုနန်ကိုသာ စိုက်ကြည့်နေသည်။

ဘေးမှကြည့်နေသူများက အံ့အားသင့်ကာ အသက်အောင့်လိုက်ကြသည်။

"ဒီကောင်မလေးက အရမ်းမိုက်တာပဲ! ဟောပိုင်ခယ်က တကယ်ပဲလူယုတ်မာပဲ။ 2022 ရောက်နေပြီ၊ သူက သူ့ငယ်သူငယ်ချင်းကို အကာအကွယ်အဖြစ် သုံးနေတုန်းပဲ။ စုထောင်ကလည်း တကယ်ပဲနော်။"

"သူမသာ ဒီလိုစောစောကတည်းက လုပ်ခဲ့ရင်ကောင်းမှာ။"

"နင်တို့ဘာသိလို့လဲ။ လုနန်က အမြဲတမ်း ဘုရင်မတစ်ပါးပဲ။ ဟောပိုင်ခယ်၊ ဒီမြေခွေးက သူမကို စွဲဆောင်ထားလို့သာ သူမဒီလောက်နူးညံ့သွားတာ။ အခု ဟောပိုင်ခယ်က လုနန်ကို သစ္စာဖောက်ရဲတော့ ဘုရင်မက ပြန်လာပြီ။"

လူအုပ်၏မှတ်ချက်များကို ကြားသောအခါ [လုနန်] ခေါင်းငုံ့လိုက်သည်။

ဟောပိုင်ခယ်၏ တိတ်ဆိတ်နေပုံကိုမြင်သောအခါ စုထောင်သည် မျက်နှာဖြူဖျော့သွားကာ ရှင်းပြလိုက်သည်။

"လုနန်၊ ဂိမ်း ID က ငါအရင်က အစ်ကိုခယ်နဲ့ အသင်းတစ်သင်းတည်းမှာရှိခဲ့လို့ပါ၊ အသင်းထဲကလူတိုင်းမှာ အဲ့လို ဆင်တူတဲ့ နာမည်တွေရှိပါတယ်။ ပြီးတော့ မနေ့ကအကြောင်းက ငါ့အမေက ပေကျင်းကို ငါ့ဆီလာတွေ့ပြီး အစ်ကိုခယ်ကို ခေါ်လိုက်တာ။ ငါအဲဒီကိုမရောက်မချင်း အစ်ကိုခယ် ရှိနေတယ်ဆိုတာမသိခဲ့ဘူး။ နင်ငါတို့ကိုအထင်လွဲနေတာပါ။"

လုနန်သည် သူမနှင့် အငြင်းအခုံလုပ်ရန် စိတ်မဝင်စားပေ။ သူမသည် ယခင်က လက်ဖက်စိမ်းမများကို အများအပြားတွေ့မြင်ခဲ့ဖူးသည်။ တစ်ခါတစ်ရံတွင် သူမကိုယ်တိုင်က လက်ဖက်စိမ်းမလေးအဖြစ် သရုပ်ဆောင်လေ့ရှိပြီး ထိုထူးခြားသောအနံ့ကို အဝေးမှပင် အလွယ်တကူ အနံ့ခံနိုင်ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သူမသည် အပြင်းထန်ဆုံးတိုက်ကွက်ကို ထုတ်သုံးကာ မေးလိုက်သည်။

"ဒါဆို ငါနင့်ကိုမေးမယ်၊ နင် ဟောပိုင်ခယ် ကိုကြိုက်လား။"

စုထောင် စကားမပြောနိုင်ဖြစ်သွားသည်။

လုနန်က ရယ်လိုက်သည်။ "နင်ဘာလို့ ကျိန်စာမဆိုတာလဲ။ နင်အခု ဟောပိုင်ခယ်ကို မကြိုက်ဘူးလို့ ကျိန်ဆိုလိုက်။ နင် သူ့ကိုကြိုက်ရင် နင်နဲ့ ဟောပိုင်ခယ် ကားတိုက်ခံရပြီး သေပါစေ။ နောင်ဘဝမှာ ဟောပိုင်ခယ်နဲ့ ဘယ်တော့မှ အတူမရှိတော့ဘူးလို့ ကျိန်ဆိုလိုက်။ အတူရှိခဲ့ရင် နင်တို့ကလေးမှာ စအိုမပါဘဲ မွေးပါစေ။ ဘယ်လိုလဲ။ နင်ကျိန်ရဲလား။"

ဒုတိယအကြိမ် အလဲထိုးခြင်း။

စုထောင် - "......"

ယခင်က စုထောင်ကို ကူညီကာ လုနန်ကို လှောင်ပြောင်ခဲ့သော အမျိုးသမီးအတန်းဖော်များသည် ကြက်သေသေသွားကြသည်။ ဒါက အားနည်းပြီး ထိရှလွယ်တဲ့ လုနန် ဟုတ်သေးရဲ့လား။

ဟောပိုင်ခယ် အသက်ပြင်းပြင်းရှူလိုက်သည်။ "လုနန်..."

"လမ်းခွဲကြစို့။"

လုနန်သည် သူ၏စကားမဆုံးမီ ပြတ်ပြတ်သားသား ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။

"ငါ့ကိုထပ်မနှောင့်ယှက်နဲ့တော့။ နင့်ရဲ့ PPT နဲ့စာစီစာကုံးတွေ ကျောင်းတစ်ကျောင်းလုံးပျံ့မသွားစေချင်ရင်၊ ပြီးတော့ နင် ငါ့ကို စိတ်တိုအောင်လုပ်ရင် ငါ နင့်ကို လူရှာဖွေမှု အများဆုံးတစ်နေရာ ဝယ်ပေးပြီး ပွဲဦးထွက်ဖို့ကူညီပေးမယ်။"

"နားလည်လား။” လုနန်သည် ဟောပိုင်ခယ်၏မျက်နှာကိုပုတ်ကာ သူ၏မေးကိုမော့လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ “ငါ့ကိုဖြေ။"

ဖေးကျီအန်းနှင့် အချိန်အတော်ကြာနေထိုင်ပြီးနောက် လုနန်၏ မျက်နှာသည် မည်းမှောင်လာပြီး ဖေးကျီအန်း၏ အေးစက်မှုနှင့်ဆင်တူသော အရှိန်အဝါ တစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။ သူမဤသို့ပြောလိုက်သောအခါ ပတ်ဝန်းကျင်သည် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

"နားလည်ပါတယ်။"

ဟောပိုင်ခယ်သည် မျက်လုံးများကို မှေးမှိန်လိုက်ပြီး လုနန် အလေးအနက်ပြောနေမှန်း သိလိုက်သည်။

သူသည် လုနန်ကို အချိန်အတော်ကြာ ကြိုက်နှစ်သက်ခဲ့သည်။ သူမ၏ လက်ရှိအမူအရာသည် အလွန်အမင်းစိတ်မရှည်ခြင်းကို ဖော်ပြနေကြောင်း သူသိသည်။ သူမသည် သူ့ကိုနောက်ထပ်အခွင့်အရေးများ အမှန်တကယ်ပေးတော့မည်မဟုတ်ပေ။

သူ လုနန်ကို ရပြီးနောက် သူမသည် တစ်ညတည်းနှင့် ပြောင်းလဲသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ သူက သူမသည် ဤသို့သောလူစားမျိုး—အတွင်းစိတ်အားနည်းနေစဉ် အပြင်ပန်းသတ္တိရှိဟန်ဆောင်သူ—ဟု ထင်ခဲ့သည်။ သူစိတ်မပျက်ဘူးဟုပြောလျှင် လိမ်ရာကျလိမ့်မည်၊ သို့သော် သူ သူမကို အလွန်အမင်းကြိုက်လွန်း၍ လက်မလွှတ်နိုင်ခဲ့ပေ။

ယခင် လုနန်ကို ပြန်တွေ့ရခြင်း... ဒါက စိတ်နှစ်ခွဖြစ်နေတဲ့ ရောဂါ တစ်မျိုးများလား။